Lente = de ijscoman

 Hier klinkt het riedeltje van de IJscoman met zijn wagentje. Maar sinds ik daar een keertje ijs haalde om de kleindochters te plezieren en die het niet echt lekker vonden, hoef ik ook niet zo nodig. Haal het dan wel een keertje in de grote stad aan het Spaarne. Liever kwaliteit. 

Geen idee dat het zo warm was vandaag want zat de hele dag binnen, aan het werk. Zag in de pauze wel dat het zonnig was, maar ga ik wel naar buiten, dan wil ik nooit meer naar binnen. Wat doe ik hier binnen?? 

Moest wederom in de ochtend en middag over Amsterdam CS en via het kruip en sluipspoor 10a en 10b.

Smal en heel veel passagiers die of juist de stad in willen of juist richting vliegveld willen, met de bijbehorende grote en nog grotere koffers. Op de borden zoekend, op hun telefoon kijkend, druk en veel.

Had het met een collega erover hoe rot het is om daar te komen vanuit een bepaalde kant en hoe lang het van a naar b is. Vooral als je dan net helemaal achterin of juist voorin de trein zit/staat/hangt. Hij komt hier ook regelmatig en herkende het direct. Dacht dat ik me aanstelde of gewoon een oud hek was.

Moest vanavond  ook weer helemaal naar voren doorlopen langs de trein om uberhaupt nog een plekje te vinden. Wat ik gelukkig vond en eruit ging ook normaal, zonder dringen. Wel een jokokus die zijn fiets gewoon voor de deur overdwars had gezet, zodat er niemand meer langs kon. Dus vroeg hem die fiets even aan de zijkant te zetten. 

Toch laat thuis. Maar ja...niks dringends te doen en er is niemand die op me wacht. Dus maakte ik me maar niet druk. En had eerst uit mijn werk nog wat boodschappen opgehaald bij de winkels waar ik langsliep. Dus al rekening ermee gehouden dat het later zou worden. Niet miepen dus. 

Eten staat in de oven, de planten buiten water gegeven, want gaat opeens hard met uitdrogen. Water uit de regenton. Nog steeds heel blij mee. 

En dan nu in de ontspanmodus. Zie dat er regen wordt voorspeld en hoop dat dit vooral boven de zeer droge bossen valt. 

Zo direct Dag en Nacht bekijken, wat ze altijd op donderdag uitzenden op NPO1. Mooie serie. 

Treinen

 Was naar mijn moeder gereisd in het verpleeghuis. Dat was nog even een uitdaging zonder de rechtstreekse intercity. Bus die laat kwam, omrijden dan maar en via ander station opstappen. Omrijden nog steeds daar dus en begon al feestelijk met een stilstaande trein aan het begin van de route. Minder overstaptijd daardoor, maar nog wel gehaald. Gelukkig. Geen tijd meer om koffie te halen. Op de planning had ik nog zeker 15 minuten. In het echt veel minder.

Meteen instappen en dan in de trein doorlopen naar voren. Heel ver naar voren, want wist dat de volgende overstap ook ergens vooraan het perron zou zijn. Ook die trein wat later, maar gelukkig daar wel de bus kunnen halen. 

Mijn moeder deed niet mee met de afdelings-activiteiten en zat met nog een paar stille bewoners in de huiskamer. Ze was blij met bezoek, maar ik was er nou niet zeker van of dat met mijn bezoek was, of gewoon een dame die op bezoek was en aardig deed. 

Video-belde nog even met broertje, dan kon hij even live onze moeder zien. Gezellig gesprekje, maar dat kon ook met een wildvreemde zijn. Hij vroeg me later of hij dat goed zag. 

Ze had een nieuwe foto in haar vensterbank staan. Van haar overleden jongere zus en haar samen. Ja, vertelde mijn moeder, leuke foto he. Is van een vriendin die ik onlangs hier weer tegen kwam. We zaten samen op school. Dus contact weer een beetje hernieuwd. 

Ik sprak haar niet tegen. Dat werkt alleen maar verwarrend voor haar. Haar leven en herinneringen zijn in het nu. En ze confabuleert de gaten in dat geheugen tot een logisch, voor haar logisch verhaal. Weet ook niet wie die foto neergezet heeft. Maar ja, is niet belangrijk. 

Daarna weer richting huis en gelukkig toen geen vertraging, maar ik deed er bijna 3 uur over van deur tot deur. Leve het OV!  En oh ja, hoe fijn om in Amsterdam naar spoor 10a te moeten komen. Via sluip en kruipwegen. Met nog 1 minuut op de klok om de overstap te halen. Vooral omdat ik liever geen trappen loop. Dan is een perron heel lang als je naar een roltrap zoekt en precies aan het andere eind bent.

 Onderweg ook nog een keihard alert op de telefoon vanwege een bosbrand op de Veluwe. Las later dat het zeer groot was en de rook tot in het westen te zien was.

Besloot lekker in de tuin te gaan zitten. Er was nog zon en moest even loskomen van wat ik zag en voelde. Maar ik merk dat ik er niet bij kom, of wil komen, dat gevoel. Iedere dag iets meer van mijn moeder kwijt te raken.

Vandaag weer een lange treindag, maar geen vertragingen, of nauwelijks en ondanks zeer zeer druk perron overal, de treinen gehaald en ook nog eens een zitplaats. Stoor me wel wezenloos aan hoe lomp mensen direct gaan instappen, terwijl de trein net gestopt is en passagiers uit willen stappen. Dan doe ik ook maar wat lomper terug. Doorduwen en me niet van mijn plek laten zetten. Altijd feest met een beetje wankele pootjes.

Thuisgekomen wist ik al wat ik wilde doen. Lunch maken, avondeten regelen (een grote maaltijdsalade), kleding had ik gisteren al over nagedacht en dan blij zijn dat het alweer vrijdag is en een nieuwe maand.  Nog maar één dagje trein-avonturen en dan hoop ik volgende week weer normaler.