Op tempo en tijd

 Alles in de ochtenden op tempo en op tijd. Op tijd opstaan, op tijd douchen en aankleden, op tijd ontbijt maken, op tijd alles klaarzetten bij de voordeur voor vertrek, op tijd schoenen aan, als laatste nog even lippenstift op en daarna op tempo naar de bushalte, zodat ik op tijd op het station aankom, waar ik overstap op de bus naar mijn vertrekstation. 

Daar afwachten of de trein ook weer op tijd rijdt en op tijd aankomt, zodat ik op tijd op mijn werk ben, mochten er al cliënten zitten te wachten voor een afspraak of het inloopspreekuur.

Eind van de vijfde laatste werkdag ook weer op tijd (dat heb ik ook moeten leren, dat op tijd ook betekent op tijd opruimen, inpakken en wegwezen) weg en hoera, de trein reed volgens schema en er was ook nog plek.

Dan de streekbus genomen, voor de variatie en stimulatie van the little grey cells een andere, maar die gaf wel een mooie aansluiting, die ook op tijd aankwam rijden, hoe heerlijk en daar was ook nog plek. Overstappen op de stadsbus en die bus leek helemaal leeg, alsof die vrijdag iedereen thuis werkt. 

Nog een stukje lopen met rolkoffer en rugtas en dan heerlijk thuis!

Om niet direct te verdwalen online, eerst een paar toastje gemaakt. Eten staat ook al klaar. Een glaasje koele witte wijn mag ik van mijzelf erbij. Vooral om het weekendgevoel los te maken.

En los te komen van alles op tempo en tijd te doen. Even niets met het werkwoord moeten!

Zo fijn.