Sinterklaasjournaal

Heel  fijn jullie reacties te lezen op mijn Gevallen Vrouw status. Voelde ik me toch minder oenig, maar vooral minder alleen zoals Bor de Wolf in het Enge Bos. 

Omdat ik gisteren telkens naar de voordeur moest om kinderen uit de buurt voor Sint Maarten snoep uit te delen, heb ik het Sinterklaasjournaal om 18.00 uur gemist. Jahaaa....mijn heimelijke genoegen. Zo lekker kneuterig en ondertussen ook de kwinkslagen voor volwassenen eruit halen.

Tien minuten even in een fantasiewereld. Heerlijk.

Werd vanochtend vroeg al geappt door mijn dochter. Of ik kon oppassen op haar jongste kind die was ziek geworden op school. Och germ...zal je net zien. HEB ik eindelijk de tijd, dan gaat het niet. Ik moest haar helaas teleurstellen, maar kennelijk heeft haar ex man, die de kinderen deze week heeft, haar naar de andere Oma gebracht. 

Dus moest ik wel vertellen wat er gebeurd was en dochter bood direct aan boodschappen te halen als ik die nodig had. Wat lief weer. 

Dus maar aankleden en naar beneden. Ging niet heel soepel de trap af,  maar het ging wel gelukkig. Voelt vandaag allemaal stijver dan gisteren inderdaad. De kracht heb ik wel in de benen, maar gewoon 2 pijnlijke knieën. Niets opgezwollen of iets. Alleen als ik hier druk, doet het daar pijn. En onthouden regelmatig te bewegen ondertussen. Dus iedere keer toch weer opstaan, lopen en bewegen. 

Schuldgevoel ook maar in een laatje parkeren. Het zou totaal dom en onverantwoord zijn als ik nu ging oppassen, naast eerst nog naar Amsterdam reizen. Dus stop maar in dat laatje en laat het daar vooral liggen!! Wat apart trouwens dat ik mijzelf die rust nu wel gun, maar toen ik dagelijks op mijn werk werd verwacht, ik dat gewoon toch maar deed, reizen. Apart. Van mij.

Gisteren waren er veel kinderen aan de deur viel me op. Ik had meer dan genoeg, dus zei direct al dat ze wel 2 of 3 dingen mochten pakken. Dan was ik er maar vanaf. Hier in de wijk wonen een aantal statushouders en hun gezinnen. Met veel kinderen en die hebben, zo schattig, op school denk ik een lampionnetje gemaakt en een Sint Maarten liedje geleerd. 

Kom maar door, dit zijn de leuke kanten van onze provincie. Ook een aantal kinderen aan de deur gehad waarvan ik dacht dat ze een beetje te oud waren voor het feestje, maar ach...ook goed. Misschien een extra lang kind, die toch nog graag meedoet met iets gezelligs. Heel vaak stond dan één van de ouders bij het hekje te wachten. 

Deed me allemaal heel goed dat hele Sint Maarten-feestje en die verwachtingsvolle smoeltjes. 

Ondertussen ben ik aan projectje 3 bezig. Had immers 3 bollen echte wol in de wolwinkel gekocht een paar weken terug. Ga iets dunnere breinaalden gebruiken, kijken hoe dat eruit ziet. Het kalmeert me merk ik. 

Vanavond weer genoten van het Sinterklaasjournaal. Tsja...een mensch moet toch wat he! En blij te horen dat het beter ging met mijn middelste kleindochter.

Meer is er niet nodig. Kan ik straks tevreden naar bed.