Grappig om de ontwikkeling in mijn bedrijf te zien. Een paar jaar terug was het streven om de hele middle management laag te verkleinen en dus zaten er een aantal managers opeens zonder iets te managen. Verlieten het bedrijf of werden een soort van manager over niks.
Een paar jaar daarna kregen steeds meer mensen ´promotie´ en werd de naam op hun visitekaartje opeens manager. Of ze de potentie hadden dat was bij sommigen de vraag, maar daar doet bedrijf niet zo moeilijk over. Doe je over een jaartje toch weer iets geheel anders en wordt een andere medewerker manager. Die hele laag die weg moest zit inmiddels weer stevig in het middle management zadel. Nou ja, stevig. Zoals een kermis-attractie waar je op een namaakstier moet blijven zien te zitten. Oeps....uit het zadel geworpen!
Het bedrijf gaat toch weer naar links! Oh nee....naar rechts.
En er kwamen er steeds meer van. Managers. Steeds meer te managen natuurlijk. En daardoor ook steeds meer vergaderingen. Via Zoom of in het echt en dan graag naar het hoofdkantoor allemaal reizen.
Speciale projecten worden opgetuigd. Dat wil de opdrachtgever en op dat project hebben ze opeens ook een manager gezet. Zo voorspelbaar ook.
Een project waar ik in het begin van mijn werkzame leven bij dit bedrijf ben begonnen komt weer terug via een aanbesteding, maar nu denkt men met managers en consultants burgers te kunnen motiveren om hun financiële zaken te regelen. Consultants. Oh ja...gaat natuurlijk om de targets. Niet om de mensen. Targets halen zijn consultants goed in.
Idem dito bij het bedrijf waar ik een paar jaar geleden weg ben gegaan (voor een nieuwe, leukere baan). Eerst manager en twee teamleiders, dan dat wij maar "meer zelf moeten doen" met alleen een manager. Dan voor hetzelfde team toch maar twee managers want één bleek wat te weinig. (In die tijd ging ik weg). En uiteindelijk zijn ze nu werkelijk terug naar een manager en twee teamleiders. Al heten de teamleiders nu "senior medewerker".
BeantwoordenVerwijderenEn al dat managen levert zo weing echt goede organisatie op
BeantwoordenVerwijderenwat leven we toch in een rare wereld
BeantwoordenVerwijderenDe wereld is niet raar maar voorspelbaar, als je het kunt/wilt zien. En niet alleen in het bedrijfsleven. Daarom zorg zo goed mogelijk voor je eigen voorraad eten, gezondheid, welzijn en financiën dwz. zo min mogelijk schulden. De overheid komt je niet te hulp en zorg voor de oudere wordt steeds vaker aangeboden in de vorm van hulp geven bij de uitvoering van euthanasie, omdat doorleven zonder goede hulp/ondersteuning geen optie meer is. Bieke
BeantwoordenVerwijderen@Bieke, hoe kom je erbij dat euthanasie wordt aangeboden? Het is juist vreselijk moeilijk om euthanasie te krijgen, zelfs als je erg ziek bent of heel oud en klaar bent met leven. Daarnaast staat jouw reactie toch volledig los van het stukje van Cellie over managers?
VerwijderenHier komt de lokale overheid je juist wel tegemoet met hulp. Snap je de papiertroep/ digitale wereld niet meer kun je hulp vragen aan vrijwilligers, er rijdt een boodschappen bus, er zijn Huiskamers voor een kopje koffie of een lunch of diner. Heb je een idee dat uitvoerbaar is met vrijwilligers in een van de dorpshuizen kun je je melden bij de gemeente. Bijvoorbeeld een bordspellen avond of een filmavond. Daarnaast is de bibliotheek een plekje geworden voor de handwerkclub, een groepje mannen om te kunnen kletsen, een Taalclub voor alle niet Nederlanders die moeite hebben met de Nederlandse taal, enz.
BeantwoordenVerwijderenIk zie ook wel mensen in managementfuncties waarvan ik me afvraag waarom zij op die plek zitten. Bullshit jobs worden ze wel genoemd, en sommige mensen vinden dat zij er zelf een hebben. Hoe raar kan het gaan??!!
BeantwoordenVerwijderenWorden zelfs boeken over geschreven! https://www.bol.com/nl/nl/f/bullshit-jobs/9200000091013812/