Door een brand en later werd dit gewijzigd in Bermbrand reden er op mijn traject naar huis nul treinen richting thuis. Alles gecancelled. De hele hal stond weer ouderwets vol met wachtende mensen, kijkend op het grote bord of er nog wat ging.
Dus koos ik een alternatieve route, helemaal om, maar dan kon ik daar, in de Domstad, een trein huiswaarts pakken. Durfde geen Intercity aan, want met een hoge instap dan krijg ik direct hyperventilatie bij wijze van spreke, dus boemeltje. Alles was nu toch al laat, vertraagd en zo is het dan maar.
Boemel naar de Domstad. Iedere dikke boom stopten we. Er zat een man naast me te bellen met, zo te horen zijn vriendin of partner of vrouw, dat hij weer terug bij af was door die brand en hij van de conducteur nu het beste de trein naar de Domstad kon nemen en daar kijken voor een trein naar waar ik ook in de buurt woon.
Ik had alles al uitgedokterd in mijn app en nadat ik hem wel 3 x hoorde zeggen dat hij nog niet wist hoe en waar, liet ik hem mijn scherm zien.
Oh schat, ik ben er rond 19.30 uur.
Fijn als er iemand op je wacht leek me op dat moment, al klonk het gesprek wel wat controlerend van haar naar hem.
Na nog wat overleg zou ze hem een halte eerder ophalen, dus kon hij beter de Intercity nemen. Hij vroeg een paar keer welk spoor. Ik gaf hem dit aan. En hij was blij dat hij wist waar hij aan toe was. Wat al 3 uur aan het reizen en zijn trein ging weer terug naar af na lang bij een station te hebben staan wachten. En daar leek er niets te gaan.
Gelukkig ben ik wel goed in geografie en weet ik ook hoe de hazen lopen bij de NS ondertussen.
Drukke en volle treinen. Elke halte. Dus superblij dat ik de aansluitende bus kon nemen zo direct, alleen zomerschema, dus die ging pas over 20 minuten. Nog meer wachten.
Dan speel ik een spel met mijn geduld en mag ik een paar keer kijken hoe lang nog en dan voor ik het weet komt de bus al.
En na 3,5 uur reizen rolde ik ook eindelijk de voordeur door.
Moe.
Gelukkig al eerder bedacht en gemaakt wat ik zou eten. Nog een stukje Vera gekeken, maar ik merkte dat ik geen concentratie noch ontspanning voelde, dus maar lekker naar bed.
Allemachtig,wat een ellende
BeantwoordenVerwijderenOef, ik vind het knap dat je nog gekookt hebt. Wat een nare reis. Ik hoop dat je op dit moment lekker weekend aan het vieren bent!
BeantwoordenVerwijderenIk zou blij zijn met jou als buurvrouw/medereiziger in het OV. 😉 Knap dat je rustig blijft. Stressbestendig kun je wel afvinken. Ze maken jou de p niet lauw.
BeantwoordenVerwijderenBeste Cellie,
BeantwoordenVerwijderenKennelijk ben je toch nog helemaal niet herstelt, toch weer gaan werken. Dom. Groet An
Helemaal eens.
VerwijderenBy the way, Cellie antwoord nooit.
Mieke
Dom? Ik vind dat nogal een veroordeling en een nare opmerking!
VerwijderenHet lijkt me dat Cellie verstandig genoeg is om over haar eigen leven te beslissen en haar eigen keuzes te maken. Volgens mij is ze daar slim genoeg voor.
Ik dacht dat je ziek was ...
BeantwoordenVerwijderenMarijke
Transparantie is ver te zoeken op Cellie’s blog.
VerwijderenDiana
Ik neem mijn petje voor je af. Je bent echt een doorzetter. Ik zou het niet volhouden, zulke lange reistijden. Heel goed weekend toegewenst met fijne dingen, ontspanning en rust!
BeantwoordenVerwijderengroetjes, Alice K.
Even reageren op de reacties hierboven: als Cellie wil gaan werken, dan moet ze dat vooral doen. We kunnen best advies en tips geven, maar dat hoeft echt niet bij ieder bericht dat ze schrijft waaruit blijkt dat ze gewoon weer naar haar werk toe is. Het begint namelijk een klein beetje vervelend te worden, dat is tenminste wat ik ervan vind. Het is haar leven en haar gezondheid.
BeantwoordenVerwijderenHelemaal mee eens mevrouw W!
BeantwoordenVerwijderenPrecies, @Annette en mevr. W! Wij kunnen vanaf de zijlijn van alles roepen maar kennen haar situatie niet goed. Zij is de enige die een inkomen binnenbrengt, haar arbeidssituatie is beroerd, de huur wordt niet van de blauwe lucht betaald, en ik weet dat bedrijfsartsen en arbodiensten er nogal snel op aandringen om weer aan de slag te gaan. Ga je dan energie stoppen in een lange loopgravenoorlog met advocaten tegen je werkgever?Of roei je nog 2 jaar met de riemen die je hebt, met af en toe een ziekteverlofpauze?
BeantwoordenVerwijderenIk bedoel natuurlijk dat zij binnen haar eenspersoonshuishouden de enige is die een inkomen inbrengt. Er is geen vangnet.
Verwijderen