Monteren en fietsen maar

Kocht een hometrainer op advies van mijn fysiotherapeut, maar had me een beetje verkeken op hoe zwaar zo´n pakket is. De bezorger had het in mijn gang neergezet. Ik kreeg het amper opgetild en had meteen medelijden met de bezorger. Zou ik het in gedeeltes - dus eerst uitpakken - naar boven sjouwen?

Mmm...niet slim. Zelf sjouwen. 

Dus mijn zoon gevraagd of hij dat voor mij wilde doen. Hij moest hierna direct naar een medische afspraak, dus wat anderen tegen me zeiden - heeft hij het niet even voor je in elkaar gezet - dat ging ik niet vragen. En ook: Zelluf doen he! En sowieso vertelde hij me dat hij de dag erna op een korte vakantie ging met zijn gezin. En verder heb ik niet zoveel mensen aan wie ik dit soort dingen zou kunnen vragen. Zou het werkelijk niet weten. Mijn sociale kring is zo klein dat het meer een vierkant is.

Iedere keer de timer zetten en kijken hoever ik dan kom. Met uitpakken en nakijken en afvinken of alle onderdelen geleverd zijn.

Daarna het monteren. Ook weer iedere keer op de timer om niet na afloop in te storten want teveel in één keer gedaan. 

Soms onhandig om zoiets in je eentje te doen, maar even buiten de box denken en dan lukt het wel. En zo blij dat ik goede steeksleutels heb. Dat werkt efficiënter dan de bijgeleverde combi-steeksleutel. Want meer momentum.

Het zadel zit er bijna op en daarna de voorstang monteren. Daarin zit wat elektronica, dus daar moet ik zorgvuldig mee omgaan. Dus de tijd voor nemen. Niets af raffelen. 

Oefenen

Om mijn spieren te versterken en daardoor weer een betere balans en weer normale zaken te kunnen doen als van de wc opstaan, van een eettafelstoel opstaan, uit de bank opstaan, eigenlijk alle zaken waar je niet bij nadenkt als je het gewoon kan en doet, moet ik van mijn fysio oefenen.

Bij opstaan uit een eetkamerstoel: Eerst maar eens mijn bovenlijf naar voren doen, armen idem en zo proberen op te staan. Dat gaat, maar moet nog steeds denken voordat ik doe. En vooral ook oefenen om weer langzaam te gaan zitten. Niet neerploffen dus.

Dan op en af de traptreden stappen. Niet mijn knie meteen op slot zetten of me aan mijn armen bij de trapleuning omhoog trekken, maar rustig, door de knie te bewegen, mijn andere been omhoog te liften. Gek is dat, nadenken bij zo´n automatische beweging. 

Ook oefenen op een laag opstapje. Lager dan de traptrede. Oefenen met op en afstappen. Beide benen evenveel.  Kan ik mooi doen tijdens het kijken naar de F1 op Silverstone.

Op

en 

Af.

Bermbrand

 Door een brand en later werd dit gewijzigd in Bermbrand reden er op mijn traject naar huis nul treinen richting thuis. Alles gecancelled. De hele hal stond weer ouderwets vol met wachtende mensen, kijkend op het grote bord of er nog wat ging.

Dus koos ik een alternatieve route, helemaal om, maar dan kon ik daar, in de Domstad, een trein huiswaarts pakken. Durfde geen Intercity aan, want met een hoge instap dan krijg ik direct hyperventilatie bij wijze van spreke, dus boemeltje. Alles was nu toch al laat, vertraagd en zo is het dan maar.

Boemel naar de Domstad. Iedere dikke boom stopten we. Er zat een man naast me te bellen met, zo te horen zijn vriendin of partner of vrouw, dat hij weer terug bij af was door die brand en hij van de conducteur nu het beste de trein naar de Domstad kon nemen en daar kijken voor een trein naar waar ik ook in de buurt woon.

Ik had alles al uitgedokterd in mijn app en nadat ik hem wel 3 x hoorde zeggen dat hij nog niet wist hoe en waar, liet ik hem mijn scherm zien.

Oh schat, ik ben er rond 19.30 uur. 

Fijn als er iemand op je wacht leek me op dat moment, al klonk het gesprek wel wat controlerend van haar naar hem.

Na nog wat overleg zou ze hem een halte eerder ophalen, dus kon hij beter de Intercity nemen. Hij vroeg een paar keer welk spoor. Ik gaf hem dit aan. En hij was blij dat hij wist waar hij aan toe was. Wat al 3 uur aan het reizen en zijn trein ging weer terug naar af na lang bij een station te hebben staan wachten. En daar leek er niets te gaan. 

Gelukkig ben ik wel goed in geografie en weet ik ook hoe de hazen lopen bij de NS ondertussen.

Drukke en volle treinen. Elke halte. Dus superblij dat ik de aansluitende bus kon nemen zo direct, alleen zomerschema, dus die ging pas over 20 minuten. Nog meer wachten.

Dan speel ik een spel met mijn geduld en mag ik een paar keer kijken hoe lang nog en dan voor ik het weet komt de bus al. 

En na 3,5 uur reizen rolde ik ook eindelijk de voordeur door. 

Moe.

Gelukkig al eerder bedacht en gemaakt wat ik zou eten. Nog een stukje Vera gekeken, maar ik merkte dat ik geen concentratie noch ontspanning voelde, dus maar lekker naar bed. 

Keti Koti

 Een client met een dreigende uithuiszetting kwam een paar keer langs en collega´s zeiden al dat zij niet te verstaan was. Toen ik haar trof had ik daar geen moeite mee. Ze kwam uit hetzelfde land als mijn ex-man. Iedereen daar en zeker van haar leeftijd leerde Engels, maar wel met een plaatselijk accent. Verstaanbaar, maar je moet wel even je best doen,

Enfin, ik vertelde mijn bevindingen met deze dame aan een jonge collega en gaf aan waarom het mij geen moeite kost (naast dat ik uitstekend Engels spreek, ook zakelijk Engels) haar te begrijpen. Liet een foto zien van ex-man.

Haar commentaar: Dat had ik niet achter jou gezocht.

Wat een achterlijke opmerking eigenlijk. Wat zocht ze dan wel achter mij. En ben ik dan direct in een hokje ingedeeld?

In achting gestegen of, zoals ruim veertig jaar terug, enorm gedaald. Altijd als mensen mijn kinderen zagen waren ze enthousiast en noemden ze schattig en lief en oh...waar komen ze vandaan???

Zelf gemaakt!

En dan was het enthousiasme ook direct over.

Andere tijden en andere omgeving (voornamelijk heel wit) dus toen ik in een omgeving ging wonen die wat internationaler georiënteerd was, was dit veel minder. 

Wat zoekt men eigenlijk achter mij?

Anyway, voor wie het vieren/gedenken; vandaag een mooie Keti Koti. 

Regen en onweer

Zat heerlijk onder mijn parasol zaterdagochtend te genieten van het niks moeten en een kopje lekkere koffie, toen ik naar mijn glazen onweer-meter/Donderglas keek en zag dat er ander weer aan zat te komen. Nu zag ik dat ook al aan de vogels - de moeder van mijn moeder vertelde dat ooit - als ze door elkaar gaan vliegen dan zit er verandering in de lucht. 

Dus lette goed op en bij de eerste spetters snel (maar wel behoedzaam) de parasol ingeklapt (zwaar ding zeg!), uit de houder gehaald en binnen gezet. Ik heb wel zo'n regenvrije hoes, maar dan moet ik, ben klein, op een opstapje gaan staan om dat ding eromheen te krijgen en dat lijkt me nu geen goed plan. 

En nu ruikt het heerlijk naar regen op een warme tuin. Die geur zouden ze in een parfumflesje mogen doen!

Het koelt niet echt af, maar maakt het meer een soort van kasgevoel buiten. De vrije training F1 kan ik heerlijk binnen bekijken en alles maar weer dicht, gordijnen, ramen en deuren. 

Blij dat ik nog een paar mini snoei zaken heb kunnen doen. Mini, want nog niet echt sterke en vooral stabiele benen. Maar iedere dag een beetje werkt ook. En geniet er altijd weer van. Zelfs van mini-tuinieren.

In de middag siësta, naar een podcast luisteren, eerst nog de was opgehangen, want de zonnepanelen krijgen volop zon nu. Daarna F1 gekeken, de kwalificatie voor de race van morgen in Oostenrijk. Mooie baan, mooie tijden ook. 

Kop thee gemaakt met aandacht. 

Zie in de avond van die typische donderwolken ontstaan en als ik naar bed ga een hele gelige lucht. Al snel barst er langdurig onweer uit. Hard en dichtbij plus harde regen. De hele nacht lang zo lijkt het. 

De volgende ochtend rustiger weer. Ontbijt buiten onder de toch maar weer opgezette parasol. Geniet van het lezen van een e-book. Knip 2 uitgebloeide rozen weg. Nou ja, een emmertje of wat met snoeiafval toch weer. Wil veel meer doen, maar lijf zegt dat dat nu even niet een optie is. 

Genoten van de F1 van Oostenrijk. Fantastische race en erg spannend. 

Ook normalere temperaturen zo lijkt het al is alles hier nog wel wat opgestoomd en blijft de warmte nog wel in de stenen zitten. 

Koelere bries

Vanochtend hier een koelere bries, sowieso een bries!, dus alles tegen elkaar opengezet. In huis zakt het van 27,5 naar 26,5 graden. Maar aan de zuidwest kant staat ook de zon zijn best alweer te doen. 

Heerlijk die relatieve koelte.

Blij dat ik op tijd uit bed kwam om dat te ervaren. 

Hoe is het bij jullie?

Warme Woensdag

Toen de winkel nog maar net open was, rolde ik naar binnen. De kar van de winkel als rollator gebruikend, mijn bejaardensleurkarretje op het rekje voor bierkratjes geklemd en de stok in de kar. Had me ook voorgenomen om vroeg op te staan en nog van de relatieve koelte gebruik te maken en dus zodra de winkel open was mijn boodschappen te halen.

Was al een week niet meer naar de winkels geweest dus het werd wel tijd, vooral voor groente en fruit. 

Er lag een volkoren Speltbrood voor maar Eur 0,75. Van gisteren. Kan mij dat schelen. Zag er smakelijk uit voor de lunch later. 

Ook nu even de wasmachine aan doen, nu de zon volop op mijn zonnepanelen schijnt. En daarna een heerlijk kopje koffie maken. Welverdiend op deze warme, nee hete dag. En online een boek lezen via de Fluister app. Nog een voordeel van een kranten-abonnement. 

Ik heb mijn planten in potten al vroeg water gegeven en ook het waterbadje voor vogels weer gevuld. Ik heb daar een flink aantal knikkers in gedaan, zodat ook insecten kunnen drinken. En ook de katten vinden het heerlijk om water uit te drinken. 

Opeens zie ik de schoonheid van mijn tuin weer. Zoveel bloeiende planten, de roos New Dawn, mooi roze tegen de schutting.En op tijd de dode bloemen eruit knippen - wel een uitdaging met bibberbenen hahah - dan blijven er nieuwe bloemen aan komen. 

Het gras moet eigenlijk gemaaid worden, maar laat maar even. Het is nu sowieso al te warm geworden daarvoor. 

Binnen 27 graden. Buiten rond de 34.

Dus zit tijdens siesta-tijd heerlijk binnen. Kijk wat Netflix, lees wat kranten. Documentaires op Youtube. Stond vanochtend nog in de supermarkt met wat tijdschriften in mijn hand, maar legde ze allemaal weer terug. Te duur voor een uurtje plezier. Lees het wel online, of niet.

Cementgrijs

Tijdens de vele ritten met mijn broer naar het verpleeghuis van onze moeder viel me op dat er een kennelijk nieuwe trendkleur is bij auto´s. Een lelijke, bijna matte natte cementkleur grijstint.

Grijs!

Waarom.

Nu hoef ik ook weer geen pimpelpaarse gestippelde auto, maar iedereen grijs en dan vooral deze tint?

Tellen jullie wel eens soorten of kleuren van auto´s onderweg?

Deel 1, afgerond

 Moest wat Financiële zaken regelen, documenten bij mijn gemeente daarvoor opvragen, kopietjes van het een of ander meesturen en nu is dat allemaal in een enveloppe gedaan, uiteraard goed gefrankeerd en van alles een kopie voor de eigen administratie achtergehouden en nu, zo zegt mijn moeder bij alles altijd, ´wachten we maar af´.

Klinkt lekker geheimzinnig, maar Big Brother leest ook graag mee, dus ik hou het vaag. Plus dat ik pas de dingen kan benoemen als deel 2 en 3 ook zijn gedaan. 

Fijn gevoel om losse eindjes vast te knopen. 

Midzomer

Eind van de dag de plastic vuilnisbak op wielen opgehaald en ook maar die van de buurvrouw die met haar gezondheid worstelt en bij haar voordeur neergezet. 

Toen even niets meer. 

Rust.

Koelte.

Buiten is het 33 graden namelijk. Dan is het binnen beter vol te houden.

Naar aflevering van Vera gekeken en al rond 21.00 uur naar bed. Te heet nog in de slaapkamer, maar ik kwam toch tot rust tot diverse onweders me wakker maken, 

Vandaag wil ik vooral genieten van het Midzomergevoel. Terugdenkend aan hoe ik dat vierde ooit in Helsinki bij mijn broer en de familie van zijn nu ex-vrouw. Ook toen was het zeer warm, jaren terug al weer. 

Mijn verbazing over het feit dat we toen we midden in de nacht/vroege ochtend uit de nachtclub kwamen en het nog licht was. 

NU doen

In de avond zet ik altijd mijn klikko alvast aan de stoeprand, op de aangewezen ophaalplek. Nu zag ik dat het zo hier gaat regenen en nogal lang ook, dus hoppa...NU doen die klus.

Zit ook bomvol, want met 2 mensen heb je meer afval dan in je eentje. Wordt eenmaal in de drie weken geleegd.

Staat lekker buiten en de regen mag doorkomen. Klus gedaan.

Lekkere maaltijdsalade eten nu, met tonijn. En dan zijn de doe dingen, behalve de afwas, ook weer afgevinkt.

Heerlijk!

Dag Ernie

 

Pannenkoeken

 Zo aandoenlijk; mijn broer zou wel eens even laten zien hoe hij thuis pannenkoeken maakt en zijn recept daarvoor. Hij toog naar de winkel en kocht een pakje zelfrijzend bakmeel, een flesje olijfolie en eieren daarvan wist hij dat die nog op voorraad waren en een pak melk (ik gebruik al jaren geen melk meer, maar sojamelk).

Daarna had hij een weegschaal nodig. Ja, die had ik ook nog. Goh...dat is wel een hele goede zei hij. Ja, soms heb ik zo maar de juiste spullen in huis :). En begon alles precies af te wegen.

Vertelde hem dat ik nooit weeg, maar meestal op gevoel mijn volkoren of speltmeel in de kom doe, ei ook op gevoel, al naar gelang de grootte van de eieren. Hij goot ook een eetlepel olijfolie (heb ik ook op voorraad maar had hij niet gezien, ik bak al jarenlang vrijwel alles in olijfolie) door het beslag. Hij had dat recept van een BBC kookprogramma en dat gaf als resultaat dat hij altijd heerlijke pannenkoeken kreeg. 

Alleen had ik nog een koekenpan uit het jaar kruik en ik weet wel hoe dat ding werkt, maar hij niet en hij is geen gas gewend en die pan niet, dus zijn eerste pannenkoek werd een misbaksel. Niet bruin en al helemaal niet gaar. 

Pakte voor hem een kleinere koekenpan, die bakte beter, maar idee was natuurlijk pannenkoeken te maken formaat Wagenwiel.

Ze smaakten heerlijk en we merkten dat we allebei graag kaas op de pannenkoek doen. In plaats van zoet beleg. Hahaha...

misskursovie2013 via Pixabay

Net op tijd binnen

Mijn dagelijkse loopje gecombineerd met langs de supermarkt gaan. Niet bezweken voor allerlei Oranje meuk, als in Oranje lekkere snacks etc. Doe maar niet, tenzij het wortels zijn.

Met stok en bejaardensleurkarretje de boodschappen gehaald. Veel vers spul vooral. 

Net op tijd binnen om op Viaplay de start van de F1 te  Spanje te zien. Zou Verstappen kunnen herhalen wat hij hier tien jaar geleden deed?

Ontspannend vind ik dit. Alle doe werkjes zijn gedaan en dan mogen genieten van de F1. 

Voetbal interesseert me niet echt, al snap ik wel dat mensen daar voor warm lopen. Dus kan lekker op tijd naar bed.

Soldaatjes

 Soms weet ik al onder de douche waar in zin in heb om mee te ontbijten. Een zachtgekookt eitje met soldaatjes.

Gisteren geen zin om boodschappen te doen, maar gelukkig nog wel wat brood in de vriezer. Een sneetje in de broodrooster, of neen, twee en op ontdooistand. Eitjes in de pan, kort koken en even op de tijd letten met een ouderwetse zandloper erbij. 

Kopje koffie en heerlijk. Wat een genot om zo de dag te mogen starten. Dankbaar ook dat het allemaal kan.

Eiwitten voor de spieropbouw. Had vorige week al heerlijke Dahlsoep gemaakt met rode linzen. Ben er met mijn voeding nu bewust mee bezig wat goed is voor mijn lijf. 

Door mijn havermoutpap doe ik nu een ruime lepel Hutenkase oftewel Cottage Cheese.

Ben dankbaar dat er niemand gewond is geraakt die ik ken bij de brand en explosie in Amsterdam. Dochter vertelde dat een vriendin van haar bij het flatgebouw daar woont en stuurde me een foto die vriendin genomen had. Ontluisterend, wat een puinhoop!

De hele nacht hoorde dochter hulpdiensten, brandweer, ambulances, politie. Haar vriendin, die in de flat woont waar de sportschool stond,  was gelukkig ongedeerd.

Men is nog aan het onderzoeken wat de oorzaak is, maar het lijkt erop alsof jonge mannen/jongens bezig waren om explosieven te maken voor plofkraken. 

Soldaatjes geronseld door kwaadaardige krachten voor het snelle geld.

Ondertussen ben ik bezig met een Financieel project. In gedeeltes opgesplitst, zodat ik niet al te veel stress ervaar, maar dat vordert gestaag. Heel fijn. Ook mijn printer werkt uiteindelijk mee. Rustig blijven, resetten en nog een keer proberen. Tot het lukt.

Dat ik daardoor een aantal keren de trap op moet lopen is alleen maar goede training voor de benen, Wel bij iedere traptree nadenken, niet haasten dus. Hahah...alsof dat uberhaupt kan met mijn conditie. 

Hockney

 Las dat de schilder David Hockney is overleden. Hij schilderde altijd herkenbaar in een schijnbaar simpele stijl. Zag een tijdje terug in het Teylers museum een tentoonstelling van tekeningen van hem.

Hij omarmde ook nieuwe technieken. Op zijn tablet tekenen bijvoorbeeld. Een eigenzinnige man, 

Regen en regen en regen

 Precies op het moment dat ik naar huis wilde gaan. Keek nog even of die bui echt ging vallen, maar inderdaad, precies op dat tijdstip en ook nog eens hard en langdurig. Tot middernacht bij het bushokje staan wachten is ook weer nogal overdreven.

Had ik, de ijdeltuit, geen jas aan gedaan, want blazertje over mijn streepjesshirt en vond het wel lekker zomers. 

Daar dachten de weergoden toch anders over.

Nou ja, niets aan te doen. Lekker natgeregend thuisgekomen. Alle natte kleding uit, op hangertjes opgehangen, droge lekkere warme nachtjapon en pyamabroek aan. 

Even nog eten opwarmen, want stond al klaar en dan blik op oneindig en verstand op nul.

Heerlijk!

Jullie nog door regen overvallen?

Ook opgeruimd

Alle oude studieboeken die al zeker 30 jaar hier op zolder in een doos bewaard stonden van mijn broer, heeft hij uitgezocht en uiteindelijk kon alles weg. Hij had geen tijd meer om dat zelf weg te gooien, dus een mooi klusje voor mij. Had ik direct ook een doel voor mijn wandeling. We hebben trouwens met de auto al heel veel grof vuil bij de gemeentelijke vuilstort gebracht vooral uit de tuin. 

In twee gedeeltes gedaan het wegwerken van die oude boeken en nu is het weer opgeruimd. De doos heb ik plat gevouwen en die breng ik nog een andere keer naar de oud papierbak. 

Hij is in zijn land niet gewend aan gescheiden afval inzameling. Dus moest hem telkens erop wijzen dat plastic of lege pakken chocomel in de Plastic Afval Klikko konden. In mijn eentje kan ik met gemak 3 weken met de Rest-afval klikko doen en meestal dan ook nog maar half vol. Nu al nokkievol. 

Maar goed; First world problems.

Hij zag ook dat de kosten voor boodschappen hier gestegen waren, behalve door zelf boodschappen te doen en ook te koken. Voorheen vond hij alles een stuk goedkoper dan in zijn land, vooral verse groenten en fruit. Nu is dat verschil kleiner. 

Heerlijk is dat als er voor je gekookt wordt. Hij kan koken, is alleen niet zo goed erin dat alles gelijktijdig klaar is. Nou ja, dan maar even wachten op de biefstuk. Iets wat ik voor mijzelf vrijwel nooit maak. Vond het zo´n luxe dat ik niet hoefde na te denken over wat ik ga eten. Ik deed dan de afwas, maar dat vind ik ook nooit een rotklus. 

Alles afgezegd voor vandaag

Nou ja, één afspraak dan. 

Lekker dramatische titel nietwaar? Al mijn (medische) afspraken plan ik altijd op mijn vrije dag in. 

Geen behoefte eraan weer na te denken hoe ik er zonder mijn fietsje kom. En de trap naar de praktijk op kom. 

Dus maar even verschuiven in de maand.

Moet eraan wennen dat er in de ochtend niemand meer van de zolderkamer naar beneden komt om samen koffie te drinken, hem ontbijt te zien maken, blij te zijn met Nederlandse kaas, gewoon om gezelschap te hebben. Dat maakt me ook duidelijk dat ik toch wel veel alleen ben. 

Zoals Koningin Wilhelmina ben ik dan niet eenzaam, maar dus wel alleen.

Oefen elke dag om weer meer spierkracht te krijgen en kan nu, moet ik er wel heel bewust mee bezig zijn, weer zonder handjes van een eetkamerstoel opstaan. Nog niet zoals voorheen, gewoon met een recht bovenlijf, maar als een soort van vooroverbuigend, mijn zwaartepunt verleggende,  kabouter Spillebeen.

Maar meer kracht nu in de benen en daar ben ik al blij mee. 

Fijne tijd gehad

Mijn broertje, ik noem hem in mijn hoofd altijd zo omdat ik gewoon veel van hem houd, is maandagochtend weer naar zijn thuisland vertrokken. Hij reed de huurauto naar het inleverpunt op de luchthaven en kon vandaar direct doorlopen naar de vertrekhal. Allemaal goed en soepel geregeld en met hulp van mijn dochter een mooie deal. En een fijne auto.

De avond ervoor nog alles wat hij extra mee wilde nemen van nog spullen van onze moeder en andere zaken die hij altijd inkoopt om mee te nemen naar daar in zijn extra koffer gepropt. Koffer gewogen, nogmaals gewogen en besloot toen om dat pak gevulde koeken toch maar als handbagage mee te nemen. Dat scheelt wel een paar kilo! Zware koeken.

We hebben een fijne tijd gehad en hij is nog nooit zo lang hier achter elkaar geweest. Meestal even tussen het weekend door als hij op zakenreis was. Of een lang weekend, maar nu twee volle weken. 

Ook blij dat hij besloten had voor die weken een auto te huren. Daarmee was hij mobiel en kon bij wijze van spreken elke dag bij onze moeder langsgaan. Wat hij dan ook zeer regelmatig deed. Alleen of met mij.

Fijn ook dat we de stiltes niet hoefden op te vullen met gebabbel over koetjes en kalfjes. De weiden bleven leeg. 

Hoop dat hij over een tijdje toch iets dichterbij komt wonen. Ik mis dat contact met iemand die je al kent vanaf dat je klein was en ook nog eens op dezelfde golflengte zit qua beleven en ervaren. En je soms daarom maar aan één woord genoeg hebt. 

Genieten

 The more you “enjoy,” Cellie, the richer you become.

Anything and in every way.

Eureka!

  The Universe

Vakantiegevoel

 Even weg van wat een gewone week een gewone week maakt en wil heel graag volop genieten van dit zomerse weer. Zomaar gratis bij dit lange Pinksterweekend erbij gekregen.

Voor de eerste keer dit seizoen mijn parasol uit de schuur uitgepakt uit de plastic hoes en met een beetje moeite in de houder gezet. Dat geluid van een parasol die omhoog gedraaid wordt, dat is al vakantie voor mij. Ontspanning. 

Had al koffie gemaakt, bakje extra eiwitrijke yoghurt erbij. Kijken of ik de energie heb om her en der in de waterbakjes water uit de regenton te gieten voor de vogels en insecten. Energie en stabiele benen.

Geniet nu al. 

Bewust zijn van het mooie. Oh ja en de geur van zonnebrandcrème. Zo zomers! En mijn liefste broer binnenkort op bezoek. 

Even wat minder hier aanwezig zijn dus ook. Is al bijna een jaar geleden dat we elkaar echt zagen en spraken. 

Op de rem

Moeilijk vind ik het, om toch niet even mijn werklaptop open te klappen en al het achterstallige werk te zien en nog snel even te gaan inhalen. 

Mijn leidinggevende zegt daar niets over. Gaf zelfs aan dat ik echt de tijd moet nemen om te herstellen. Dus waarom popt die gedachte dan toch weer op. 

Snap het een beetje. 

Heb volgende week dagen vrij genomen en de week erna ook omdat mijn broertje overkomt. Dus voel ik me al schuldig dat ik geen inhaalslag kan doen. 

Schuldig. Werkelijk.

Niet doen.

Hang op.

Rem ingetrapt houden.

Tot rust komen

Allereerst heel erg bedankt voor alle belangstelling. Doet me enorm goed. 

Zaterdag bewust heel rustig aan gedaan. Geen boodschappen gedaan, nog genoeg op voorraad en even mijzelf wat rust gunnen. Zoals iemand ooit schreef, leven als op een sudderplaatje.

Keek wat detectives, Vera & Endeavour, Twee voor Twaalf, blij dat ik nog wat antwoorden wist, zonder op te hoeven zoeken, beetje slome dag  was het. En de hele dag regen hier, dat hielp ook mee met de sloomheid. 

Zondagochtend bakte ik bananenvolkorenmeel-pannenkoekjes. Kon de banaan ook verwerkt worden. Keek naar een stukje van de Nurenburgring race waar Max Verstappen in een Mercedes meereed in een team. Helaas viel zijn auto net uit door technische problemen, zo'n 3,5 uur voor het einde van de race. Jammer, want zijn team stond op plek 1 met ruime voorsprong.

Ging pas eind van de middag, toen was het droog eventjes hier, wat boodschappen halen. Met het bejaardenboodschappenkarretje. Lopen gaat wel goed, maar merk dat ik me heel erg bewust ben waar ik mijn voeten neerzet, welke het eerst bij afstappen. Maar ook weer gelukt. 

Nog even Miss Marple afkijken zo direct en dan inderdaad morgenochtend contact met de huisarts opnemen. 

Heb me ook ziekgemeld. Heb die rust echt nodig merk ik. Even niet reizen. En ook niet in de verleiding komen om dan maar thuis te werken., Is nu te belastend voor lijf en hoofd. Nadat ik me had afgemeld eerst een Huisarts afspraak gemaakt. Terug in bed gegaan en geslapen. Veel geslapen.  Ook nog zondagavond uitgegleden op de drempel van de voordeur (regen dus nat, dus glibberig) en met mijn hoofd tegen de voordeur gekopt. Geen zwakke benen, maar gewoon dommigheid en pech.

Blij dat ik veel methoden heb bekeken en geoefend om dan toch weer overeind te komen, maar nergens staat hoe je dan op de harde stenen met je pijnlijke knieën moet gaan zitten. Altijd een fijne zachte mat nabij. Dus mijzelf maar naar binnen getijgerd over de kokosmat (ook handig he, die survival programma's bekijken) en dan bij de trap aangekomen mijzelf omhoog kunnen hijsen tot ik weer op de benen stond. Behalve een ei op mijn hoofd ook een paar vingers en ego geschaafd, dus dat eerst maar verzorgen en een theedoek met daarin een zak ijsklonten op het hoofd. Wel dankbaar dat ik niets gebroken had, alleen een beetje verzwikte enkel zo voelde het. 

Om door de triage van de dokters-assistente te komen, moet je kennelijk de zaak zeer aandikken. Daar ben ik slecht in. Afspraak staat er wel. Ook wat ik eerder bij de POH aankaartte over dat ik al jaren Metformine slik en weet dat dit invloed heeft op mijn B12 waardes, wat weer invloed heeft op wiebeligheid van het onderstel, werd een beetje afgedaan als oh ja...jij hebt ook wat gelezen, maar eerst dat extra pilletje erbij want je glucose-waardes moeten omlaag. 

Heb, uiteraard zou ik zeggen, een bedankmail naar de medewerkers van de NS verzonden en hoop dat dit bij de juiste mensen terechtkomt. 

Net komt via een pakketje een inklapbare wandelstok binnen. Niet dat ik die nu nodig heb, maar ik wil toch wel graag iets hebben om op terug te kunnen vallen/leunen in het geval dat. Iets wat in de werktas past. 

Omdat ik op woensdagen altijd mijn administratie bijwerk, dat ook maar weer gedaan. De jaarlijkse verlenging voor woningnet en een andere regionale maatschappij zat er ook bij. Allemaal gedaan. Geen zorgen over mijn financiële positie. Dat geeft ook rust.

Over een paar dagen komt mijn broertje uit het buitenland een tijdje hier logeren. Voorheen zou hij bij onze moeder logeren, maar dat kan natuurlijk niet meer sinds ze in het Verpleeghuis woont. Hij was eerst nogal warrig over wanneer hij dan zou afreizen. Gaf hem aan dat ik dat ook met mijn werk moet regelen, dus geef het op tijd door. Logeren kan altijd wel. Er staat hier altijd een bed voor hem klaar. Moet het alleen nog even opmaken uiteraard, maar hij is welkom. En mijn geadopteerde zus en zwager vieren hun huwelijksjubileum, dus ook gezellig om daar samen heen te kunnen. Als enige familie denk ik, want de rest is not on speaking terms met haar sinds het Bewindvoeringsgedoe met onze moeder. 

In de armen van een conducteur

Mis ik net op 1 minuut mijn trein, was nog extra vroeg vertrokken want alle treinen rijden om of helemaal niet, maar ja, tijd is tijd en niet precies op tijd en dan toch nog even naar toilet gaan, dat was dan net die ene minuut. Dan zijn de deuren al dicht en zie je vanaf de roltrap jouw trein wegrijden.

Dus, vanwege de omleidingen op mijn traject kan ik het beste een half uur wachten zag ik op de NS-app. Betere aansluiting en niet nog tussendoor metro of ander station.

De trein rolde binnen. Hoge instap. 

En gaat er net iemand net precies op het stoeltje zitten voor de trap. Genoeg plek in de trein, dus hoezo dan?? Waar de ingang ook heel nauw is. Ik heb minder goed overzicht, doe onhandig met opstappen, terwijl ik weet dat ik met beleid moet instappen maar dat gaat niet wat die jongen zit precies ervoor, dat ik eerst mijn laptoptas naar binnen moet slingeren en dan rustig instappen.

Enfin. Ik hang ergens halverwege de trap en voel de kracht uit het been vloeien. Schiet in een soort kramp en hang aan een stang, maar kan niet meer omhoog en omlaag want dan lig ik onder de trein. Heb zicht op de rails vanuit mijn positie,

Voor ik het weet schieten er al mensen op het perron te hulp, conducteurs en binnen een paar tellen ook van die mannen in gele hesjes van de NS hulpdiensten. Jemig!! Wat fijn zeg! Het ontroert me zelfs. Maar ja, niet gaan janken nu. Goed luisteren naar instructies.

Moest me maar achterover in hun armen laten vallen. Ze vingen me wel op. Tas pakten zij over. Dus ik zat op het perron, in de armen van een conducteur en dan weer overeind komen. 

Nee, we doen het even rustig aan. Was ik ook nog oorzaak van vertraging en kon ik zeker niet mee. Want dat was eigenlijk waar ik het meeste van baalde, weer trein gemist, Nog later thuis. En ik wachtte al een half uur. Totaal niet belangrijk eigenlijk, maar ja dat schoot door mijn hoofd.

Net als bij een schuldentraject, moet je eerst stabiliseren. Had ik ook net die middag iemand  bij mij op de inloop gehad met een verschrikkelijk verhaal over de Toeslagen Affaire. Ik kon alleen maar een luisterend oor bieden. 

De NS-mensen tilden me overeind. Ik kon gewoon staan, geen slappe spieren of benen of iets maar merkte dat de adrenaline door mijn lijf gierde, dus wel een beetje trilhanden. Ze brachten me naar een bank. En spraken af dat er een conducteur mee zou rijden tot het volgende station, zodat ik daar een goede uitstap zou hebben en assistentie, mocht er toch weer iets gebeuren, dan was er direct hulp. Ook kreeg ik een bon voor een Eerste klas zitplaats. Kon ik lekker rustig zitten de hele rit. Bij de overstap was er al gekeken dat het een sprinter was, zodat ik gelijkvloers kon in- en uitstappen. En op hetzelfde perron de aansluitende trein kon nemen. Wat was iedereen behulpzaam en aardig!!

Toen was het alweer tijd voor de volgende trein en ze keken er op toe dat ik veilig instapte en ik schoof naar de eerste klas. Conducteur die me zou begeleiden bleef in de buurt zitten. En dat deed hij ook keurig, begeleiden. Hij pakte mijn laptoptas en zag erop toe dat ik goed uit de trein kwam. 

Hulde hoor.

Hulde!

Bleef toch maar zitten tot het station in mijn woonplaats. Had al gezien dat ik daar de bus kon pakken binnen 10 minuten en nul overstappen dan. Begon weer keihard te regenen en had gelukkig mijn Vera-hoedje mee en waterafstotende regenjas aan. Dan nog een klein stukje door de regen naar huis lopen. Broek zeiknat (nadeel van wijde pijpen, die slurpen alle regen zo op), schoenen ook, maar kon me allemaal niet meer schelen. Thuis! Oh ja, toch maar wel direct nog de klikko opgehaald die nog in zijn eentje bij het verzamelpunt stond verderop op de stoep. Even doorpakken.

Alle natte spullen uit, natte sokken idem, lekker dik vest aan en pyamabroek aan in plaats van natgeregende en dus zware broek. Kop thee gemaakt om vooral even tot rust te komen. Dacht aan Vera als ze slecht nieuws bracht en altijd aandrong op hete thee met suiker voor de nabestaande. Alleen moest ik die nu zelf maken en was er niemand dood. En geen suiker. Toen was het al ruim na 20.00 uur. 

Geen zin meer om te eten, maar bakte toch maar een omelet. Beetje eiwitten erin. Keek nog half naar Endeavour, maar besloot het daarbij te laten en naar bed te vertrekken. Morgen is alles weer terug te kijken. En anders niet. Ook goed. 

Supersnel

 Woensdagmiddag laat rolde mijn nieuwe OV card in de brievenbus. Dat is echt supersnel. Ik had gerekend op volgende week maandag. 

Blij mee, want kan ik vrijdag gewoon met mijn abonnementen reizen naar mijn werk. Kan de kosten van reizen zonder abonnement wel bij de NS declareren, maar dit is toch wel veel simpeler. Echt blij mee.

Ook dat ik daarom besloot vandaag eindelijk weer eens naar de bioscoop te gaan. Laatste keer was begin Maart. Vooruit. Ga. Dan!! Leuke dingen doen en mijn wereld vergroten.

Boekte een plekje bij de nekloge, hoefde ik geen trappen op of af, maar dat was achteraf gezien een vergissing. Want niet voor niets dat de eerste rij nekloge wordt genoemd. Ik zat toch wel erg dichtbij en met mijn hoofd in een vreemde draai.

Het zat helemaal vol overigens, dus veel keus had ik niet. Naast me zat een puber en alsof hij thuis tv lag te kijken. Zijn jas als een dekentje over hem heen - vond ik wel knus voor hem - naast zijn vader. En een lichaamsgeur alsof hij al dagenlang hetzelfde aan had en ook al een week niet gedouched had. 

Rook nog even of ik het toevallig niet zelf was, een oude dametjes lucht of zo, maar nee, dit waren puberhormonen zonder zeep.

Leuke film; The Devil wears Prada 2. Helemaal even weg met mijn hoofd. Erg fijn, was vergeten hoe fijn ik het altijd vind om naar de bioscoop te gaan.

Mijn dochter gaat binnenkort naar New York met haar vriendin, dus ik zag al helemaal voor me hoe zij daar ook lopen binnenkort bij beelden van de stad in de film. Milaan is ze ook al geweest. Ze houdt van reizen. 

Lekker nog even wat stille uurtjes aan mijzelf. Morgen nog een dag werken en dan is het alweer weekend! Voelt alsof het zondag is vandaag. 

Niet handig

Kreeg vrijdag bericht dat ik medicatie kon ophalen, maar niet uit de automaat, maar in de apotheek zelf. Geen nieuwe medicatie, maar een vervolgrecept en iets hogere dosis. Maar hoe en wat dat is me vorige keer al uitgelegd.

Had vrijdag geen tijd want op mijn werk, in het weekend gesloten. Maandag aan het werk en ik kreeg maandag berichtje dat er nu in de automaat medicatie lag, dus ik dacht dat ze slim waren en het op een makkelijker manier op te halen hadden verzorgd.

Was het één doosje Metformine. Daar heb ik voor een half jaar een voorraad van thuisliggen. Dus niet echt urgent. Ondertussen was de apotheek al dicht.

Dus toch maar weer er henen vandaag en persoonlijk de medicijnen ophalen. Het is even niet anders. Meteen ook maar de oude kranten en papierzaken weggooien, kom toch langs dat inleverpunt. Het ene inleverpunt zat propvol, dus door naar de apotheek, daar om de hoek is er nog een kans en anders nog 500 meter verderop.

De reden, bij navraag,  dat ik de medicatie moest ophalen was de verhoging van de dosis. Of ik daarvan op de hoogte was. Ja. En of ik wist dat ik er altijd iets bij moest eten, niet op de nuchtere maag. Ja, ook bekend. Ook van de vorige keer nog he.

De rekening voor deze uitleg krijg ik dan wel weer en gaat van eigen risico af. Zo kom je er ook snel doorheen. Maar goed. Heb het in huis, na een week na de afspraak en pas nu gaan dan die 6 weken in waar we gingen kijken naar het effect. Dus ga mijn afspraak een weekje later zetten. 

Ook afspraak bij fysio gemaakt. Nog nooit eerder geweest. Pas over paar weken, maar geregeld. Net nog een lange vragenlijst online ingevuld. Ook maar weer gedaan.

Nu gaat het zo direct langdurig regenen zag ik, dus blij dat ik voor de buien al naar buiten ben geweest. 

Had vanochtend mijn dekbedhoes in de wasmachine gedaan en die opgehangen aan een rekje op zolder. Blij dat ik dat allemaal weer kan en durf, al loop ik nog niet als een jonge hinde de trappen op. Meer als een oud hert.

Aardig zijn

 Omdat ik thuis aan het werken was, kon ik de deurbel horen. Er stond een vrolijk ogende man voor de deur in een groen jasje van Budget. Ik zag hem kijken en nadenken wat hij als introductie zou gebruiken.

Mooie oorbellen heeft u in.

Nou, jij ook!

Voordat hij zijn verhaal over hoe goed en goedkoper zijn merk is (tablet in de hand en dat jasje), brak ik hem al af. Geen interesse in aanbiedingen, want heb alles al prima zelf geregeld.

Toen kwam de zin, die ik kon dromen - had immers zelf ook jaren allerlei scripts voorgelezen en bedacht.

Stel dat u...

Hij was niet dwingend, maar aardig, maar juist daarom had ik nog steeds geen interesse. 

Hij wilde toch weten waar, hoe en wat en tsja, kon niet anders concluderen dat ik uitstekend had onderhandeld. 

Precies.

Vroeg hem of hij al succes had in de straat.

Ja, had al een aantal afspraken staan.

Compliment, weet hoe moeilijk dat is. Wens je verder veel succes.

Toen ik later die middag even wat op moest halen bij de apotheek, zag ik hem een paar blokken verderop lopen. 

He, mooi rood die jas, net als uw schoenen!

Haha, mooi groen jouw jas ook!

En op de terugweg stond hij letterlijk even uit te roken. En groeten we elkaar voor de derde keer.

Had natuurlijk hem ook af kunnen snauwen dat ik niks aan de deur koop en doei! Maar dit is toch veel gezelliger. 

Gejat

 Lange dag op mijn werk, maar wel prima gewerkt. Had op tijd de trein en die reed ook nog eens lekker op tijd. Op mijn eindstation checkte ik uit om 17.42, liep naar de streekbushalte, het begon te gieten, daar kwam de bus, maar die haalde ik net niet. Wachten op de volgende, die stopte ergens achteraan de halte. De bus voor hem had geen zin nog om te vertrekken. Pak mijn OV-card die aan zo'n ski-pas ding al honderd jaar aan mijn tas hangt. Pas weg!.

Heuh.

Kijk nog om me heen. Niks natuurlijk. Stap helemaal als een oud beduusd omaatje supersloom in want betalen met mijn bankpas, anders kan ik niet mee. Die zit, als een goed Omaatje, in mijn portemonnee, dus eerst dat dingen pakken, dan de pas en dan inchecken. Zegt de chauffeur nog dat hij al 2 minuten te laat is. 

Stap dan bij de eerste halte toch weer uit. En weer terug, want wil met eigen ogen zien dat die pas toch niet ergens op de grond ligt. Dream on!!! 

Niks natuurlijk. Weer terug, weer door harde wind en regen. In mijn hoofd al bedenken wat ik dan moet doen als ik thuis ben, veel later dan ik hoopte. 

Direct die pas blokkeren dus. 

Dus dat maar direct gedaan, al zou ik liever even een potje willen stampvoeten en janken en dat dan iemand zegt...Stil maar joh..ik regel het wel. Komt goed.

Al die functies zelf doen. En gedaan. Mijn NS abonnement staat erop en mijn bus abonnement. 

Door te blokkeren ontneem ik de dief het genoegen van vrij reizen, al zou het kunnen dat hij/zij nu lekker een ritje ergens heen heeft genomen. Maar goed. Mijn uitcheck weet ik, dus kost het me nog geld (sowieso, want weer nieuwe pas aanvragen, niet gratis)kan ik dat wel claimen.

Dus gedaan wat ik moet doen en Hallelujah....morgen werk ik thuis, woensdag en donderdag vrij en pas weer vrijdag naar kantoor en daarover ga ik donderdag mijn hoofd wel breken.

Niet stressen als het niet nodig is. 

Shit happens en vooral op zo'n druk station. Bovendien; je bent nu lekker thuis, ga eten maken en geniet ervan dat je morgen zeker1,5 uur langer kan slapen. Hoe fijn is dat!

Je colbertje aan het hangertje, lekker vest aan. Ontspan omdat het kan. Kijk de serie Blauw over wat de politie allemaal tegenkomt in hun dagelijks werk. Indrukwekkend. 

En besluit lekker naar bed te gaan. Nooit fijn als er iets van je gestolen is. Maar gelukkig maar een vervangbaar ding. 

Vroeg

 Nog iets vroeger dan normaal uit bed, want ik wilde mijn haar nog wassen en drogen. Geen zin in gisteren. Wel tijd hoor, dus wist dat ik niet moest klagen. Eigen keus.

Allemaal gelukt en nu gereed om naar de bushalte te gaan en een werkdag te beginnen.

Collega die voor mij op maandagen er is, heeft een training op het hoofdkantoor. Dus wisselde mijn dagen om en dan werk ik morgen thuis. Het is niet anders en ben er erg bang voor dat het straks weer altijd zo is.

Nog een slok thee, opruimen en mijn spullen pakken en rollen naar de bushalte. 

Wit

 Luie zaterdag vind ik zelf. Maar nodig om weer energie op te doen voor de komende tijd op mijn werk. Collega, die vorig jaar is aangenomen juist omdat het al jarenlang structureel drukker was dan voorheen, gaf me aan dat haar contract niet verlengd gaat worden. Dus na de zomer weg.

Had dit al een paar maanden terug van mijn leidinggevende gehoord, dat als ze geen verbetering laat zien, ze haar contract niet ging verlengen.

Vind het niet erg, want ze deed haar werk continue niet zorgvuldig genoeg, staat niet open voor kritiek, laat ook geen verbeteringen zien op zaken waar ze op wordt aangesproken, maar blijft steken op beginnersniveau. Vraagt nog steeds antwoorden op vragen die ze allang hoort te weten.

Is nogal vermoeiend om iemand iedere keer weer uit te leggen, hoe de zaken gedaan moeten worden en dan oh ja...dat ga ik voortaan zo doen en dat dan de realiteit is, nee joh....ben ik te lui voor, mijn eigen methode werkt goed genoeg. 

In driegesprekken is er altijd ontkenning, ook al liggen de feiten op tafel en vooral een heel erg defensieve houding. "Ze kunnen mij niet pakken". Dan is je vermogen om te leren van fouten of nog zaken die aangescherpt kunnen worden een stuk kleiner. 

Maar goed, mijn zaterdag dus:

Eerst even de witte was ophangen en dan weer even verder schrijven. Straks ook bed verschonen. Schandalig lang niet aan toegekomen. Had er, zoals Gerard Joling altijd uitroept, de kracht er letterlijk niet voor. Nu ook nog niet echt, maar kop op...even doortrekken nu!

In kleine porties de zaken aanpakken.

De wasmachine doet het meeste werk gelukkig. En bed weer opmaken daar geniet ik altijd van. Strak, glad en schoon vooral. Heerlijk. 

Lekker in de tuin gerommeld. Alles is nog steeds heel droog, maar omdat de bodem vrijwel overal bedekt is, groeien bloemen en planten toch de pan uit. Zo mooi om te zien. 

Ook opeens, na jaren niet gebloeid te hebben, zie ik achterin de tuin, in de schaduw, de bloemen van de Rododendron bloeien. Mooi wit, zoals ik ooit bedacht had in die hoek veel met witte beplanting te werken om het op te lichten die hoek. Witte Clematis, maar die groeit daar net niet, maar aan de schutting 90 graden verderop. Is een rothoek, want de struiken van de overbuurvrouw groeien zo groot en hard dat ze altijd alles overschaduwen daar. En kan er nu niet zo goed bij, voel me niet stabiel genoeg staan, om daar lekker wat bij te snoeien.

Mijn dochter kwam me eind van de middag ophalen. We zouden naar de grote stad gaan, want ik zou nog steeds haar moederdag/kadootje van vorig jaar krijgen. Ik had al eerder in die winkel gekeken, maar durfde het niet aan om het zelf mee te slepen, want zwaar. En toen bleef het lang stil. Ook van mijn kant, zeuren om een kado vind ik niet zo prettig. 

Had gebeld of het op voorraad was en dat was het, meerdere typen. Gaf aan mijn dochter aan waar ze het best kon parkeren en nam een opvouwbaar ding mee met wielen waar de doos op zou kunnen staan om te vervoeren. Dochter vond het niet heel zwaar en sjouwde het weer terug naar de parkeergarage. Bracht me ook weer heerlijk thuis. 

Nog energie genoeg om toen mijn bed op te gaan maken. Fijn vooruitzicht voor later, zo´n vers bed. 

Ondertussen luisterde ik naar een podcast. 

Las wat columns van de recent overleden Karin Spaink terug. Indrukwekkend. En nu nog even ontspannen. Vooral omdat er niets moet of hoeft. 

Honey

 I´m home.

Om 18.27 deed ik de voordeur weer van het slot. Toch iets vroeger dan gisteren! Dat is weer positief.

Eten staat al in de koelkast.

Mag genieten van een vrije avond met zicht op een vrij weekend.

Hoe fijn is dat?

Te wijd

Trok van de week een mooi, luxe shirt aan en zag in de spiegels bij de liften op mijn werk, dat het wel erg slobberig was. Te wijd dus eigenlijk. Het is geen oversized shirt dus het model hoort een beetje aansluitend te zijn. Dat was het ook, 15 kg geleden. 

Eens nadenken wat ik daarmee wil. Verbouwen of doorgeven.

Vandaag weer eens de dag van vertragingen. Mijn trein heen reed niet vanwege brand. Gelukkig ging er 11 minuten later een Intercity die kant op. Ook goed. 

Terug wederom uitval of hele lang vertraging. 20 minuten of zo. Gekmakend als je echt op tijd afsluit en op tijd op het station staat. Berekend dat ik dan het beste de boemel kon nemen en me erbij neer moest leggen laat thuis te zijn. Om 1900 uur deed ik de voordeur open.

Eten wist ik al wat ik ging maken en alles stond al klaar. Lunch voor morgen klaarzetten is ook geen hogere wiskunde en dan nog maar één werkdag te gaan alweer.

Wat ik morgen aantrek bedacht ik tijdens de langere treinreis, luisterend naar een podcast. Zo komt Splinter wel door de Winter. 

Nu nog even simpele tv kijken; MAFS op Rtl4. Heerlijke ontspanning.

Verbetering

 Yeah! Vanochtend weer controle-afspraak bij de POH Diabetes gehad en ze was heel tevreden hoe stuk lager mijn te hoge waardes in 6 weken waren gezakt. En mijn gewicht idem. Maar dat gewichtsverlies was al van voor die 6 weken.

Ik was ook tevreden en vooral opgelucht.  

Goed opgelet de laatste weken. Op tijd slapen, let op stress, let op mijn voeding. Geen glucose-pieken veroorzaken. Ook mijn voeten heeft ze nagekeken. Die waren ook goed. Ik had nog goed gevoel in voet en tenen. Gaf aan dat ik dat toch iets anders ervaar. 

Bloeddruk was vorige keer bij de huisarts al nagekeken en die was prima. Geen eiwitten in de urine, foto van de ogen gaf aan dat er geen zenuwschade was. 

Besprak met haar dat ik nog niet tevreden ben over hoe ik loop en hoe instabiel ik daardoor ben of me voel vooral. Ze schreef een verwijsbrief voor de fysio. Moeten we ook maar doen dus. Ben nogal slecht in goed voor mijzelf zorgen. Vind mijzelf totaal niet belangrijk laat staat de belangrijkste persoon. 

Ook nogal doemgedachten dat ik liever tijdig dood ga, dan net als mijn moeder in een verpleeghuis te eindigen. Dus waarom zou ik het leven rekken door een goede conditie grofweg gedacht. Mijn moeder is buiten haar dement zijn, zeer gezond. Geen pilletjes of wat dan ook. 

Had een bioscoopkaartje voor zo direct gekocht, maar heb er nu even de kracht niet voor en geen zin om weer op de klok te moeten letten. Dus ook weer gratis geannuleerd. 

Hierna nog even naar een podcast geluisterd, en daarna op de bank zittend in slaap gevallen en dan is de dag alweer bijna gedaan.

Eerst maar een kop thee maken. Mijn declaraties klaar zetten en zo direct in het systeem invoeren. Helemaal ingekakt merk ik. Nou ja, maar even rustig aan doen dus. Vestje aan, want heb het koud. 

Kennelijk vond ik die afspraak en de uitslagen van vanochtend toch spannender dan ik dacht. Het is buiten bewolkt alsof het gaat regenen. Dat werkt ook niet mee. Even avondeten maken, mijn lunch voor morgen naar kantoor klaarmaken, afwassen en dan vooral ontspannen en blij zijn dat de zaken in je lijf beter onder controle lijken. 

Keuzes

Ontspannen dag, niet te vroeg op en dan 2 stappen en ik ben op mijn werkplek vanuit de keuken. Begon vroeg en eindigde niet eens vroeg, maar op normale tijd. Kijken of ik dat morgen een beetje kan compenseren. 

Las net in het AD het verhaal van de Joodse baby Lotje. Ontroerend. Doet me goed om ieder jaar op 4 mei toch weer erbij stil te staan dat het juiste doen niet zo eenvoudig is. Want wat voor de één het juiste is, is voor een ander te gevaarlijk of tegen de wet of gezag. Of gevaarlijk voor de eigen kring. 

Sta om 20.00 uur stil om juist hierover ook na te denken. Maak ik zelf de juiste keuzes en voor al diegenen die die keus met hun leven moesten bekopen.

Aan het werk - thuis

Heerlijk, 1,5 uur langer kunnen slapen dan een normale werkdag. En dan nog steeds vroeger al de laptop open. De eerste zaken vast verwerkt. Ontbijt gemaakt en in rust op kunnen eten, zonder op de klok te hoeven letten of ik al naar de bushalte moet en alles klaarstaat.

Doet me echt goed, zo'n rustige start van de werkweek. 

Plus buiten zien hoe intens groen alles is, door de regen. En wat een groeikracht heeft alles. Prachtig hoor.

Groener gras

 Voordat ik mijn ontbijt maakte zaterdagochtend, snel nog even wat bloesemblaadjes uit de voortuin en stoep opgeveegd. Snel, want ik zag de bui al aankomen. En natte blaadjes verwerk je toch minder prettig. Begon al te stippen toen ik bijna klaar was.

Brood uit de diepvries geroosterd, zachtgekookt eitje erbij en een lekkere kop thee. Heerlijk. En na het douchen de witte was aangezet. Ook een opgeruimd gevoel. Kan ik straks ophangen en genieten van de frisse geur. 

En de frisse geur van de tuin waar net een buitje op is gevallen!

Wat ook heerlijk is, is weten dat ik zowel maandag als dinsdag thuis kan werken. Dinsdag is onze werkplek gesloten, de werkplekmedewerkers hebben wel vrij volgens hun CAO, maar wij krijgen geen vrije dag, dus werk ik die dag thuis. 

Zo fijn twee dagen niet hoeven reizen. De weken daarna is alles weer anders, want collega heeft weekje vrij en een training op het hoofdkantoor en dan ben ik de maandagen wel op kantoor. Ze zou eerst komende week vrij hebben, maar ze is nogal wispelturig en heeft op het laatste moment alles weer gewijzigd. 

Dit weekend dus ook mijn eigen dagen vrij gaan inplannen en vastleggen, want ik heb grote vrees dat ze aan het einde van haar contract, of nog eerder, niet terugkomt. En dan zit ik wederom met niemand die mij kan vervangen als ik vakantie wil. 

Laat dat grote vrees maar zitten. 

Leidinggevende heeft me al in vertrouwen vertelt dat ze haar contract niet gaat verlengen en op zoek gaat naar een vervanger voor die uren. Best wel ingewikkeld, want collega geeft andere signalen af, dus ik voorzie een gevalletje ziekmelden binnenkort. Niet aardig gedacht, maar ik ben ook helemaal niet aardig; wel realistisch. Al te vaak zien gebeuren.

Waar ik supertevreden over ben, is dat ik gisterenmiddag laat, toch nog maar wel de grasmaaier uit de schuur te voorschijn toverde en het nogal lange gras, met veel madeliefjes en paardenbloemen die ik had laten staan voor de insecten, maaide. Maar een minigrasveldje dus echt een werkje van niks, maar goed. Je moet het wel doen en bijhouden in de groeimaanden. Wat een heerlijk gevoel toen het klaar was. 

En vanochtend, toen het regende en regende en regende en grasmaaien geen optie was. Was laat uit bed, want in de vroege ochtend kramp en toen uit bed gegaan, banaan gegeten, magnesiumpilletje erin en een kop thee. Merkte dat de inspanning van het ieniemienie grasmaaiprojectje zijn impact had op mijn spieren in de benen. Maar juist goed. En wist dat ik zondag gewoon rust kon krijgen en nemen, want regen in de voorspelling. Blij dat ik toch nog weer even kon slapen. 

Maakte speltvolkorenmeel-pannenkoekjes en heerlijke koffie voor ontbijt/lunch. Even een werkje, maar lekker resultaat. 

Was mijn laptop ook in de ruststand. Alleen maar een zwart scherm. Niks opstarten. Maar ook daarvan wist ik al uit ervaring dat geduld me zou redden. En even alles loskoppelen en dan weer opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw tot het werkt. 

Et voila!

Nu lekker verder kijken naar een aflevering van Miss Marple op BBC one. Ik ken het verhaal, weet ook wie het gedaan heeft, maar juist naar alle details kijken, de aankleding, de kopjes, de locaties - genieten.

Deze week ook een afspraak bij de POH, kijken of mijn waardes verbeterd zijn en andere zaken met haar bespreken. 

Nu weer terug naar Miss Marple land.  En oh ja, zo blij dat de F1 race vervroegd is dus ik 'm wel live kan volgen. Ook vanwege de regen en noodweer aldaar. 

Wat doen jullie vandaag?

Lente = de ijscoman

 Hier klinkt het riedeltje van de IJscoman met zijn wagentje. Maar sinds ik daar een keertje ijs haalde om de kleindochters te plezieren en die het niet echt lekker vonden, hoef ik ook niet zo nodig. Haal het dan wel een keertje in de grote stad aan het Spaarne. Liever kwaliteit. 

Geen idee dat het zo warm was vandaag want zat de hele dag binnen, aan het werk. Zag in de pauze wel dat het zonnig was, maar ga ik wel naar buiten, dan wil ik nooit meer naar binnen. Wat doe ik hier binnen?? 

Moest wederom in de ochtend en middag over Amsterdam CS en via het kruip en sluipspoor 10a en 10b.

Smal en heel veel passagiers die of juist de stad in willen of juist richting vliegveld willen, met de bijbehorende grote en nog grotere koffers. Op de borden zoekend, op hun telefoon kijkend, druk en veel.

Had het met een collega erover hoe rot het is om daar te komen vanuit een bepaalde kant en hoe lang het van a naar b is. Vooral als je dan net helemaal achterin of juist voorin de trein zit/staat/hangt. Hij komt hier ook regelmatig en herkende het direct. Dacht dat ik me aanstelde of gewoon een oud hek was.

Moest vanavond  ook weer helemaal naar voren doorlopen langs de trein om uberhaupt nog een plekje te vinden. Wat ik gelukkig vond en eruit ging ook normaal, zonder dringen. Wel een jokokus die zijn fiets gewoon voor de deur overdwars had gezet, zodat er niemand meer langs kon. Dus vroeg hem die fiets even aan de zijkant te zetten. 

Toch laat thuis. Maar ja...niks dringends te doen en er is niemand die op me wacht. Dus maakte ik me maar niet druk. En had eerst uit mijn werk nog wat boodschappen opgehaald bij de winkels waar ik langsliep. Dus al rekening ermee gehouden dat het later zou worden. Niet miepen dus. 

Eten staat in de oven, de planten buiten water gegeven, want gaat opeens hard met uitdrogen. Water uit de regenton. Nog steeds heel blij mee. 

En dan nu in de ontspanmodus. Zie dat er regen wordt voorspeld en hoop dat dit vooral boven de zeer droge bossen valt. 

Zo direct Dag en Nacht bekijken, wat ze altijd op donderdag uitzenden op NPO1. Mooie serie. 

Treinen

 Was naar mijn moeder gereisd in het verpleeghuis. Dat was nog even een uitdaging zonder de rechtstreekse intercity. Bus die laat kwam, omrijden dan maar en via ander station opstappen. Omrijden nog steeds daar dus en begon al feestelijk met een stilstaande trein aan het begin van de route. Minder overstaptijd daardoor, maar nog wel gehaald. Gelukkig. Geen tijd meer om koffie te halen. Op de planning had ik nog zeker 15 minuten. In het echt veel minder.

Meteen instappen en dan in de trein doorlopen naar voren. Heel ver naar voren, want wist dat de volgende overstap ook ergens vooraan het perron zou zijn. Ook die trein wat later, maar gelukkig daar wel de bus kunnen halen. 

Mijn moeder deed niet mee met de afdelings-activiteiten en zat met nog een paar stille bewoners in de huiskamer. Ze was blij met bezoek, maar ik was er nou niet zeker van of dat met mijn bezoek was, of gewoon een dame die op bezoek was en aardig deed. 

Video-belde nog even met broertje, dan kon hij even live onze moeder zien. Gezellig gesprekje, maar dat kon ook met een wildvreemde zijn. Hij vroeg me later of hij dat goed zag. 

Ze had een nieuwe foto in haar vensterbank staan. Van haar overleden jongere zus en haar samen. Ja, vertelde mijn moeder, leuke foto he. Is van een vriendin die ik onlangs hier weer tegen kwam. We zaten samen op school. Dus contact weer een beetje hernieuwd. 

Ik sprak haar niet tegen. Dat werkt alleen maar verwarrend voor haar. Haar leven en herinneringen zijn in het nu. En ze confabuleert de gaten in dat geheugen tot een logisch, voor haar logisch verhaal. Weet ook niet wie die foto neergezet heeft. Maar ja, is niet belangrijk. 

Daarna weer richting huis en gelukkig toen geen vertraging, maar ik deed er bijna 3 uur over van deur tot deur. Leve het OV!  En oh ja, hoe fijn om in Amsterdam naar spoor 10a te moeten komen. Via sluip en kruipwegen. Met nog 1 minuut op de klok om de overstap te halen. Vooral omdat ik liever geen trappen loop. Dan is een perron heel lang als je naar een roltrap zoekt en precies aan het andere eind bent.

 Onderweg ook nog een keihard alert op de telefoon vanwege een bosbrand op de Veluwe. Las later dat het zeer groot was en de rook tot in het westen te zien was.

Besloot lekker in de tuin te gaan zitten. Er was nog zon en moest even loskomen van wat ik zag en voelde. Maar ik merk dat ik er niet bij kom, of wil komen, dat gevoel. Iedere dag iets meer van mijn moeder kwijt te raken.

Vandaag weer een lange treindag, maar geen vertragingen, of nauwelijks en ondanks zeer zeer druk perron overal, de treinen gehaald en ook nog eens een zitplaats. Stoor me wel wezenloos aan hoe lomp mensen direct gaan instappen, terwijl de trein net gestopt is en passagiers uit willen stappen. Dan doe ik ook maar wat lomper terug. Doorduwen en me niet van mijn plek laten zetten. Altijd feest met een beetje wankele pootjes.

Thuisgekomen wist ik al wat ik wilde doen. Lunch maken, avondeten regelen (een grote maaltijdsalade), kleding had ik gisteren al over nagedacht en dan blij zijn dat het alweer vrijdag is en een nieuwe maand.  Nog maar één dagje trein-avonturen en dan hoop ik volgende week weer normaler.

The Marlow Murder club

 Vermakelijke detective serie op BBC NL. Op dinsdagavonden. Uurtje per aflevering. 

Rust en stilte

 Vooral omdat mijn rechter gehoorapparaat het niet doet. Alles al schoongemaakt, nieuwe filters, opnieuw opgeladen, maar niks. De app herkent het apparaat wel, het laadt ook op, maar geluid komt niet versterkt mijn oor binnen. 

Jammer de bammer, dan maar op een werkdag naar de hoorboer ermee. Want die is natuurlijk ook Koningsdag dicht en ook de weekenden zijn ze niet open. 

Het voordeel van even niet alle geluiden versterkt binnenkrijgen is rust en stilte. Heerlijk!

Alweer een zonnige droge dag. Voor de natuur denk ik minder heerlijk, maar voor de oppervlakkige mens die altijd blij is met een zonnetje en blauwe lucht, wel. Deze mens dus.

Lekker knippen en snoeien op de vierkante meter. Blij zijn met het ieniemini resultaat. En op tijd even pauze nemen en ik pak er een boek bij, waar ik mee ophield uit te lezen toen deze acteur en rapper in het openbaar uit zijn plaat ging. Had ik net gelezen dat hij altijd er zo´n hekel had als zijn vader dit gedrag vertoonde of andere mannen in zijn omgeving waar hij opgroeide. Hij kwam over als het goede voorbeeld, maar kennelijk nog veel onverwerkte emoties en vooral woede in zich. Plus dat ik hem altijd waardeerde als voorbeeld, rolmodel. Dat was even snel over toen.

Nu had ik er wel weer geduld voor en ik las over de beginjaren van zijn succes. Teveel voor een jongen van net twintig. 

Maar wat lekker zeg, in de zon in de tuin lezen! Zonneleesbril op en gaan. Kop koffie erbij. En dan weer even wat in de tuin rommelen. Als ik het snoeiafval in de Groene Afvalbak gooi aan de voorkant van mijn huis ook maar even wat snoeien aan de voorkant. Oh...wat heb ik zin om ook wat dikkere takken te zagen, maar ik weet niet of ik dan omval hahah...voorlopig eerst maar even wat er NU kan. 

Dan even lunchpauze houden. Uit de diepvriesla heb ik nu bijna alle brood opgemaakt deze week. Even kijken of de twee broodjes nog op te piepen zijn. Mwoah, ze piepen wel heel erg dat ze nogal uitgedroogd zijn. 

Weer verder in de tuin, tot ik merk dat er blaren op mijn vingers dreigen te vormen. Stoppen!! 

Kop thee eerst en ook die lekker in de tuin opdrinken. Geniet ervan dat ik de luxe van een tuin, een buiten, heb. Jahaaaa, veel werk, maar dat doe ik ook zelf, door niet alles met van die grafwerktegels vol te leggen en dan 1 grote bak met wat groens. 

Oh ja, maar even mijn aangifte IB afronden. Dan is dat ook weer af te strepen. En netjes op tijd. Mag nog tot 1 mei en zelfs daarna mag het ook nog, als je maar uitstel op tijd aanvraagt. 

Moet altijd lachen om wat ze in Amsterdam verzinnen bij café De Blaffende Vis. Vrolijk is het moto en aktueel ook. 

Zou prinses Beatrix er ook om kunnen gniffelen?

Koningsdag is heerlijk door de extra vrije dag. Er hoeft niets, nou ja, wel iets, want ik had Tompoucen bij de Hema gekocht en die moest ik natuurlijk ook nog ophalen. Zonder fiets of auto even een uitdaging, maar dat is altijd leuk om die aan te gaan. Eerst de bus naar het busstation hier om de hoek, dan overstappen op de streekbus die bij deze Hema stopt - daar was ook de vrijmarkt - en dan de bestelling helemaal achterin de winkel ophalen. Fijn dat dit kon, want open tot 13.00 uur. 

Daarna niet over de vrijmarkt gegaan - niets nodig en wel klaar met oude meuk van anderen in mijn huis te verzamelen - dus weer terug naar de bushalte en de hele route weer retour. Had nog een goede aansluiting ook, dus in mijn nopjes.

Heerlijke koffie gemaakt en ontspannen gekeken hoe Nederland echts niets beters weet te bedenken dan flauwe spelletjes en een variatie op de pubquiz voor de Koninklijke familie en hahaha, wat weten ze toch leuke weetjes. En wat zien ze er stralend uit. Wat niet zo'n kunst is met een excellent kledingbudget, betaald door het volk. Maxima had haar grootste hoedje uitgezocht, want weer eens een bad hairday en geen zin in commentaar op haar losse haar. Dus hoed op. En lekker groot dan ziet de helft je niet en jij het volk ook niet. Win-win.

Lekker soepje gemaakt van wat er allemaal nog aan groenten in de groentela lag en dan even genieten van het gevoel dat alles weer gedaan is. Fijn dat het een droge dag was voor alle mensen op de vrijmarkten, vooral kinderen met hun oude speelgoed. Wel een minder warme dag dan het weekend, maar zo blij dat ik toen heerlijk in de tuin bezig was. Of zat te lezen. Te genieten dus.

Roze sneeuw

 Na nog een uurtje te hebben geslapen, opgestaan en douchen. De was in de machine en omdat het al lang lang lang nodig was, boven mijn kamer gestofzuigd. Want nu energie dus maar direct gebruik van maken. Daarna naar beneden en ontbijt gemaakt en het was al koffietijd, lekkere koffie erbij. Tweede kop heerlijk buiten gedronken op mijn terras. Met oude tuinstoel. Die eigenlijk geschuurd zou moeten worden. 

De rest staat nog in de schuur van de tuinmeubels. Droog. Rest zijn twee tuinstoelen en het andere minitafeltje, maakt samen een grotere tafel. 

Ook tuinkussens in de schuur, want de grote plastic bak die ik twee jaar geleden kocht, laat toch vocht/regen door. Nog even nadenken voor een oplossing hiervoor.

Was maar even uit de machine halen en in het trapgat ophangen. Daarna kijken of ik in de voortuin en stoep de roze bloesemblaadjes kan opvegen. Om direct daarna te zien hoe de hele stoep weer vol ligt. 

Hoort erbij. 

Wil vandaag vooral genieten van het mooie weer plus de combinatie van niet te hoeven reizen, opletten en werken. Heel egoistisch, de tijd voor mijzelf hebben. 

Roze blaadjes zijn opgeveegd, er ligt inderdaad weer genoeg voor nog een ronde en er hangt nog genoeg voor meerder dagen veegplezier. 

Nul behoefte om naar winkels te gaan. Ik kijk wel wat op voorraad heb. Ook kijk ik naar trainingen die ik kan doen om mijn spieren en heupen te versterken. Opbouwen vooral en regelmaat. Dat doe ik dan maar, want de momenten dat ik zonder kracht in de benen op de plee vastzat, zijn niet fijn. 

Zijn de spieren in mijn billen ook afgevallen? 

Dus hoppa, even die training doen. Kort maar krachtig en dan weer de tuin in. En eerst nog even smeren!

Kreeg een foto van mijn broer in het hoge Noorden waar het gesneeuwd had. Zijn tuin onder een laagje witte sneeuw. Mijn tuin daar is die roze,

Laaaang weekend

 Ging vrijdagavond wel een half uurtje eerder met de trein naar huis. Dat was al heerlijk. Was een drukke werkdag. Veel bezoekers begeleiden, collega´s inseinen dat afspraken er waren of eerst zelf er nog zaken mee afhandelen. Maar omdat ik altijd van te voren een soort plan de campagne van die dag aanleg, weet ik wie wat en wanneer. Behalve als de collega´s niks vertellen en er ineens iemand staat die zegt een gesprek te hebben. Of wat komt tekenen. Maar komt meestal ook goed. Ben goed in diverse bordjes draaiende te houden. En snap welk bordje niet mag vallen van het stokje.

Om zelf niet van mijn stokje te vallen, neem ik altijd mijn lunch mee. Dan weet ik wat ik eet en kom niet in de verleiding van broodjes, tosti's of kroketten. Zat weer eens alleen met lunchpauze. Iedereen was of nog druk, of naar buiten en pas op de helft verschenen er collega´s. Wat ook wel weer even gezellig was. 

Daarna weer lekker gewerkt en in mijn hoofd me dat ook voorgenomen. Om er een ontspannen dag van te maken en wat zaken af te ronden. 

Trein was vrij leeg, tot het station voor mijn uitstaphalte. Zwart van de mensen. Veel met grote koffers of tassen. Even vergeten dat voor veel mensen het nu meivakantie is. 

Naar de bus daarna, niet haasten, nul zin daarin. En was een half uurtje eerder thuis. De klikko van de stoep gehaald. Geroepen dat ik Thuis was en daarna ook bewust ontspanning gezocht. 

Werd al slaperig rond 21.30 en ging lekker naar boven. Hoef niets af te kijken. Morgen weer een dag of poging. Lang leve het kunnen terug kijken van sommige programma´s. 

Werd om 04.00 wakker, naar beneden voor een kop thee en een banaan tegen kramp in benen en proberen toch nog weer een beetje te gaan slapen. Want hoef niet zo vroeg wakker te zijn. 

Hoop straks wat tuin- energie te krijgen. Het groeit de pan uit allemaal en dan lijkt me soms een appartement met een balkonnetje zeer prettig. Geen onderhoud aan tuin en planten. Alleen zitten en genieten., 

Geen idee hoe ik dit weekend in ga vullen. Want er wordt altijd gevraagd of je wat leuks gaat doen met Koningsdag. 

Bellen met mijn moeder hoe haar week was. Oh nee, dat kan al heel lang niet meer. Net als er niemand mij een kopje thee brengt of me instopt zo direct. Of uberhaupt ziet dat ik wakker ben of wat onrustig ben.