Lees over de film die draaide nu draait in de bioscoop met Huub Stapel. Over een reis die de zoon nog graag met zijn vader had willen maken.
Wat hij zich van zijn vader wil herinneren.
Wat herinner ik van mijn vader eigenlijk.
En hoe zou ik willen gezien worden door mijn kinderen (en kleinkinderen). Vrienden?
Bang vrouwtje?
Te bang om nu te fietsen vanwege een valletje?
Te bang om voluit te leven eigenlijk, zo voelt dat momenteel.
Elke dag alleen thuis komen. Hoera?! Ik zoek ook zo´n aap als Pluche heeft denk ik.
Ben ik wel een goede vriendin.
Een goede (wat dat dan ook is - goed) dochter, moeder, oma, schoonmoeder?
Uberhaupt het woord Bang...
Going out with a Bang, dat zou ik wel willen.
Onthouden worden.
8 opmerkingen:
Zoals mijn vader aan het einde van zijn leven zei: ik heb geleerd van het leven dat het niet gaat om "bereiken" maar om "betekenen". En zo heeft hij ook geleefd, hij heeft voor veel mensen daadwerkelijk iets betekend en regelmatig hoor ik verhalen van mensen hoezeer ze van hem gehouden hebben en wat een warme persoonlijkheid hij was. Niemand deed tevergeefs een beroep op hem en vaak had hij al eerder gezien dat er hulp nodig was, zonder dat erom gevraagd hoefde te worden. Hij was een warme persoonlijkheid met oog en oor voor zijn medemens. Een voorbeeld voor mij.
Mijn kinderen hebben vaak verteld dat ze een fijne jeugd gehad hebben. Ik woon nog steeds in hun ouderlijk huis.Wat voor hen fijne herinneringen heeft.
Oude herinneringen en nu nieuwe herinneringen.
Het zijn zelfstandige jonge mensen met het hart op de goede plek.
Dan besef ik dat wij het toch wel goed hebben gedaan
Liefs Joanne 💜 😘
Ik pas in een NRC ikje een mooie boekopdracht die Wim T Schippers in een signeersessie meegaf aan een nog erg jonge man. Dat het leven te kort is om echt iets van te maken en ook te lang om echt te laten mislukken.
Ik vind m mooi. Het klinkt als Toe maar, gewoon doen, ook als het niet aan je maatstaven van perfectie zal voldoen.
Je kleinkinderen herinneren zich vast die leuke logeer-en oppasmomenten.
Ha Cellie, ik denk wel, dat mijn naasten een goed gevoel hebben als ze aan mij terugdenken. Niet dat ik nou zo'n vreselijk leuk mens ben, maar gewoon gezellig en energiek.
Dat hoop ik.
Groetjes!
Mijn ouders waren geen perfecte mensen en als jongvolwassene had ik innerlijk wel kritiek op de manier waarop ze mij en mijn broers en zus hadden opgevoed. Maar nu ze beiden overleden zijn en ik bijna 60 jaar ben, denk ik wel met een glimlach en liefde aan hen terug; want ik voel wel dat ze van ons hielden.
Ken je dat prachtige liedje van Huub Oosterhuis, gezongen door zijn dochter: Wat ik gewild heb. Ik vind het een heel ontroerend lied. De overledene vraagt daarin nog één keer vergeving aan zijn/haar naasten voor alles wat verkeerd ging en vraagt hen om alleen zijn/haar liefde te bewaren.
En dat is wat veel mensen ook doen na een overlijden, denk ik.
In jouw geval zullen jouw kinderen en kleinkinderen veel goede herinneringen aan jou bewaren! En ook veel andere mensen, zoals vrienden en verdere familie en niet te vergeten de lezers van je blog. Niet omdat je perfect was, maar omdat jij jij was.
Heel goed weekend!
Weekend……..begint pas vrijdag hoor.
Gea
Haha, sorry. Was gisteravond na het werk nogal moe en had op de een of andere manier het vrijdagavond gevoel... Fijne dagen en daarna alvast heel goed weekend!
Een reactie posten