Vier

 Hoezeeee, nog maar 4 werkdagen te gaan vanaf deze maandag. De rest heb ik vrijgenomen. Maar 4, vier werkdagen, dat is heel erg goed te overzien! Rekende me rijker, qua vrije tijd dan het systeem aangaf en hoopte vrijdagmiddag al afscheid te kunnen nemen, maar hooguit een uurtje eerder. Nou ja..overleef ik ook nog wel. 

Besloot vorige week dat ik ook deze maandag thuis werk. Ben er wel klaar mee hoe mijn collega, maar ook ik, in het ongewisse worden gelaten door leidinggevende over bezetting van de werkplek. Waar volgens de opdrachtgever altijd iemand dient te zitten. Collega gaf me aan dat zij naar werk komt om te horen hoe nu verder. En is er geen verder, dan lijkt me dat ze haar spullen inlevert en tabée.

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay

Lekker mijn haar gewassen en ondertussen ook de badkamer a la Flylady schoongemaakt. Do it now blijft een goed moto, vooral als ik er de energie voor heb. En ik merk dat ik dat te lang niet had. Witte was zit in de machine, zon schijnt, dus met dank aan de zonnepanelen kost me dat ook weinig. Straks ophangen.

Niets onder druk, daar kom ik echt van bij merk ik. Ik kon een aantal maanden terug niet meer, zonder mij op te trekken aan de eettafel of een leuning,  vanuit een eettafelstoel opstaan. Had gewoon de kracht er niet voor. Letterlijk. Nu lukt dat weer. Soms nog wel dat ik mijn benen influister dat we gaan opstaan en met geluid erbij, maar de kracht is weer terug in de benen en billen en dat wil ik vooral zo houden. Dus blijven oefenen. 

Ben dankbaar dat ik dat weer kan. Het lijkt zo gewoon. Opstaan uit je stoel. Is het niet. Dus vier het!

Aan het lijntje houden

 Collega vertelde me dat onze leidinggevende, na een gesprek met haar, had toegezegd dat ze de volgende dag, vrijdag dus, iets zou horen van haar.

Die vrijdagochtend stond er een vrolijk berichtje op Zoom dat ze een weekendje naar Parijs ging en doeitoedeloei. Collega werkt niet op vrijdagen en slingert ook nooit werklaptop aan dan. 

Heb haar maar gebeld om te vragen of ze nog wat gehoord had, maar het was al middag en nee. Dus van de Franse plannen verteld en ze was wel teleurgesteld, maar niet eens verbaasd. Want dit uitstel en aan het lijntje houden gedrag vertoont leidinggevende al veel langer bij haar. 

Ik weet dat ik dan net zo lang blijf aandringen op antwoord dat ik het krijg, maar zij kent kantoorpolitiek nog niet zo. En voelt de druk van het eventueel niet in aanmerking komen van een uitkering. 

Sjeeee...hoe ga je met mensen om. En vooral gebruik maken van hun financieel zwakke positie. Driewerf bah! Vooral voor een bedrijf die zich sterk maakt voor financieel zwakken. 

Steeds duidelijker wordt het voor mij dat ik er goed aan heb gedaan om mijn banden met dit bedrijf te verbreken.

Had een luie dag. Was ook de hele dag grijs en zeer winderig buiten. Ik keek een aantal leuke series op BBCNL, deed wat oefeningen en verder eigenlijk niks. Niet eens boodschappen halen. Oh ja, veel online krantenartikelen gelezen. En in de ochtend lekkere koffie gemaakt. 

Was onder de indruk van de nieuwe serie over mensen met dementie op NPO van Roosen en Borst. Wilde eigenlijk niet kijken, maar deed het toch. 

Op tempo en tijd

 Alles in de ochtenden op tempo en op tijd. Op tijd opstaan, op tijd douchen en aankleden, op tijd ontbijt maken, op tijd alles klaarzetten bij de voordeur voor vertrek, op tijd schoenen aan, als laatste nog even lippenstift op en daarna op tempo naar de bushalte, zodat ik op tijd op het station aankom, waar ik overstap op de bus naar mijn vertrekstation. 

Daar afwachten of de trein ook weer op tijd rijdt en op tijd aankomt, zodat ik op tijd op mijn werk ben, mochten er al cliënten zitten te wachten voor een afspraak of het inloopspreekuur.

Eind van de vijfde laatste werkdag ook weer op tijd (dat heb ik ook moeten leren, dat op tijd ook betekent op tijd opruimen, inpakken en wegwezen) weg en hoera, de trein reed volgens schema en er was ook nog plek.

Dan de streekbus genomen, voor de variatie en stimulatie van the little grey cells een andere, maar die gaf wel een mooie aansluiting, die ook op tijd aankwam rijden, hoe heerlijk en daar was ook nog plek. Overstappen op de stadsbus en die bus leek helemaal leeg, alsof die vrijdag iedereen thuis werkt. 

Nog een stukje lopen met rolkoffer en rugtas en dan heerlijk thuis!

Om niet direct te verdwalen online, eerst een paar toastje gemaakt. Eten staat ook al klaar. Een glaasje koele witte wijn mag ik van mijzelf erbij. Vooral om het weekendgevoel los te maken.

En los te komen van alles op tempo en tijd te doen. Even niets met het werkwoord moeten!

Zo fijn.

Vijf

 Sta aan de start van de vijfde, laatste werkdag in loondienst. 

Afbeelding van PicturesGemachtVonMIr via Pixabay

Dat is alvast positief! 

En daarna weekend. Ook heel fijn!

Mijn collega vond het dom dat ik niet de ww inging. Nee, echt liever niets met instanties te maken hebben. Niet met het UWV als het niet hoeft. 

Dan zou ik trouwens nog flink hebben moeten onderhandelen over een VSO met mijn werkgever en daar heb ik ook nul vertrouwen in. Nul. Nul omdat ze mij ook nul tegemoet kwamen aan mijn verzoeken om toch van de oude lullenregeling gebruik te mogen maken. Dat zegt ook al iets.

Als ik hoor hoe ze met mijn collega sollen, erg fout. Ze vraagt aan iedereen advies, maar ook mensen die niet helemaal snappen hoe eea werkt. Heb haar geadviseerd flink te onderhandelen. Werkgever heeft haar kennelijk hard nodig nu. Haal er dus uit wat er in zit voor jou. Nu is jouw kans. Maar snap dat dit niet jouw eindstation is. Ondertussen doorzoeken naar iets anders. 

Nieuwe collega die ik zou moeten inwerken is er als een haas vandoor gegaan. Het werk was toch wel iets teveel van een Chinese draaiende bordjes act, vooral dat je alle bordjes tegelijkertijd draaiend moet houden. 

Nu kan ik het I told you so dansje doen, maar dat wordt ook weer saai. 

Dus ik ga, net niet zeiknat geworden door een enorm bui aan het eind van mijn busrit, mijn eten opwarmen, lunchpakketje maken voor mijn vijfde laatste werkdag en dan kijken of ik nog een stukje Vera kan meepakken, voor ik in slaap sukkel. Het hoedje heb ik al op!

Slome Sjaantje

Was gisteren bij thuiskomst echt een beetje uitgeput. Op mijn werk veel praatzaken, besprekingen waarbij ik sterke Deja Vu gevoelens kreeg en dan ook nog de misère van mijn collega moeten aanhoren. Dus ging redelijk vroeg naar bed, maar nog een vol hoofd, dus sliep ook niet optimaal. Nou ja...gelukkig mijn vrije dag vandaag.

Rolde laat mijn bed uit, dus direct maar iets doen wat een voldaan gevoel geeft: de bonte was wassen. Altijd iets om blij van te worden. En mijn trapgat ruikt heerlijk. Al doet de machine het werk natuurlijk :)

Daarna in de personeelsadministratie de zaken aangepast voor de tijd na mijn ontslag. Waar moet de jaaropgave heen en mijn laatste salarisstrook met de eindafrekening (pas eind oktober). Ook nog even contact met HR hebben hierover, want de NS geeft wel mijn maandabonnement aan, maar eventuele extra reizen pas de maand erna. En contact met de NS gehad over tijdig omzetten van dit abonnement en hoe ik dat moet doen. 

Plus regelen dat ik geld terug krijg van het ritje wat op een dag niet in mijn eindstad eindigde, maar geheel ergens anders omdat men dat onderweg zo besloot. 

En ook even voor mijzelf een lijstje maken wat er allemaal ingeleverd moet worden aan apparatuur etc. Had het met een collega hierover, die is nogal laks en heeft nog van jaren terug een mobiele telefoon. Nee...geef de Keizer wat van de Keizer is is mijn moto. Geen gezeik over een superoud model mobiele telefoon. 

Op mijn werkplek waren al mijn pennen weg. Mijn muis foetsie. Echt altijd zo vervelend dat je eigenlijk niks van jezelf hebt, want niets kan op slot,  waar mensen met hun tengels vanaf blijven. 

Maar zoooo blij dat ik alle nieuwe plannen voor herinrichting en flexplekken (zo 20!0) weer moet meemaken. Iedereen zucht en wil dat niet, maar ik kan nu al voorspellen dat men op een gegeven moment een dag op kantoor komt en dan is alles in kannen en kruiken. Vaker meegemaakt. Wat men vanuit hoofdkantoor bedenkt, zo gaat het. 

Hoef ik me ook niet meer aan te ergeren. Hoera!

Lekker eten gemaakt met blokjes kipfilet en veel groenten. Genoeg ook voor de volgende dag, dus dan weet ik als ik uit mijn werk kom alleen nog opwarmen en klaar. 

En nu nog maar, als dit gelezen wordt, zes werkdagen! Daarna niet meer slepen in het OV met rugtas en een Laptoptas, op wieltjes weliswaar, maar om in de bus en sommige treinen en als roltrappen en liften niet werken, gewoon sjouwen dus met die tas en stok om balans te garanderen. Nooit meer dagelijks.

Afbeelding van AnnaER via Pixabay

Joehei!!

Reizen

 Wel gereisd en de trein reed ook nog eens op tijd. Alleen reed de streekbus een stukje om dus was nog spannend of ik mijn aansluiting zou halen. Maar gelukt.

Drukke dag, vooral doordat allerlei collega´s vroegen wanneer de laatste werkdag was. En zo snel al?

Tsja..Maandje opzegtermijn maar en ook nog mijn late vakantie opgenomen, dus dan gaat het hard,

Naar huis, op tijd, kon de trein goed halen, maar die werd bij iedere stop steeds drukker en op Amsterdam Zuid lijkt het alsof de trein gratis is. In rijen van drie staan ze al opgesteld. Volgende halte zo mogelijk nog erger en ik kon er bijna niet uit. Ook omdat iedereen direct naar binnen wil en niet alleen wil, maar dat ook doet. Aso gedrag!

Streekbus genomen en nog even wachten op de aansluiting bus naar huis en dan eindelijk thuis. Nog licht hoor, maar het voelt al laat. 

Hoorde van collega niet zulke fraaie dingen over hoe men haar onder druk zet om toch nog wat maanden langer te blijven. Druk omdat men weet dat ze hierna afhankelijk is van een WW-uitkering en als ze dit weigert dan gaat die vlieger niet op.

Nooit uitleg geven over je financiële situatie. Nooit.

Niet bij deze werkgever althans.

Nu moe en ga zo lekker naar bed. Mag gewoon en kan ook gewoon. Hoe fijn is dat!

Prinsjesdag

 Was een goede werkdag. Thuiswerkend. Niet idioot vroeg beginnen. Nergens voor nodig. Op tijd even stoppen om te bewegen en koffie te maken. Ook pauze houden.

Direct ook bij leidinggevende aangegeven dat ik de dagen die ik nog heb staan wil opnemen en wanneer dan, volgens mijn berekeningen, mijn laatste werkdag is. Kan het vast inzinken.

Ondertussen ook bezig inboxen te legen van werkmail. 

Was de afwas aan het doen en vond het al donker. Klopte ook, want het regende. Motregen, maar had ik het toch goed gezien. 

Nu nog even ontspannen en dan morgen weer het OV in. Nul zin in, maar goed, er komt een einde aan binnenkort. 

Morgen ook nog Prinsjesdag. Benieuwd wat de boodschap is en ook weer niet. 

Kijkt iemand van jullie nog naar het evenement en de troonrede?

Aftellen

Nog 10 werkdagen, maar als ik mijn tegoed vakantiedagen bekijk misschien dan nog maar 7,5. Ik neem ze liever nog op, dan dat ik ze laat uitbetalen. 

Heerlijk aftellen dus en al van de week besloten dat ik de maandagen, zoals voor de lange lange vakantie van collega was afgesproken, de maandagen dus gewoon thuis werk. 

Veel rustiger om zo de werkweek weer te beginnen en echt ophouden met de braafste van de klas te willen zijn en dat is ook de afspraak dat thuiswerken, die helaas niet door kon gaan omdat mijn leidinggevende mijn collega zo lang vrij gaf en achteraf tegen mij zei dat ze nergens van wist. Hahaha...ze wist natuurlijk allang dat deze betrouwbare werknemer toch wel komt opdagen. Al die weken wel reizen, ook met instabiele benen en dan ook nog 2 weken lang met vervangend vervoer. Nou ja, zelf gedaan en nu is het bijna klaar.

Kennelijk leer ik mijn lessen vrij laat.

Mijn dochter stuurde een foto waarop ze met haar vriendin te zien is bij een grote supermarkt, extra groot, en ze waren daar aan het inzamelen voor de voedselbank. Wat fijn dat ze dat doen. Ze hadden ook lekker kunnen shoppen of iets, maar kozen hiervoor. En heel veel ingezameld gaf dochter aan. 

Deelde mijn voorraadkast nog een beetje anders in. Logischer, denk ik nu. Kijken of het bevalt. En ondertussen niet vergeten om door te blijven gaan met opruimen en vooral wegdoen. En nakijken wat over de datum is. 

Toch even wat voorbereidend werk doen voor mijn werkdag van morgen. Mijn headset opladen. 

Bekeek de F1 van Spanje, Madrid. Was nogal saai, behalve het einde. Verstappen op 2 geëindigd. Goed van hem. 

Las trouwens nog even wat eigen blogs na van vorig jaar rond deze tijd en toen was het kommer en kwel rondom werk. Niks gewijzigd nog. Mensen die het spelletje doorhadden gingen weg. Alleen is het nu anders dat ik er klaar mee ben en eruit kan stappen. Voordat ik volledig uitgehold raak en eruit moet stappen doordat ik geknapt ben. 

Nog even de afwas doen en dan zijn de moetjes - er moet natuurlijk niets, maar ik hou sinds Flylady me dat leerde jaren terug, van een schone keuken, zonder aangekoekte vaat die je de volgende ochtend aanstaart.

Ga wel op tijd naar bed. Niet dat ik om 05.30 uur eruit moet, maar wil ontspannen de dag kunnen starten. 

En dan start het laatste restje van mijn werkzame leven (hier dan). 

Geen tijdsdruk

Waar ik in mijn vakantie van genoten heb, is onder andere geen tijdsdruk meer ervaren. Niet die wekker om 05.30 uur, weten dat je echt op tijd de deur uit moet om de bus, nog een bus, de trein en dan de benenwagen te halen om op tijd op je werk te zijn. 

Dat hoefde niet, 3 weken lang en dat was heerlijk. En helemaal omdat ik mijn baan heb opgezegd, weten dat dit binnenkort voorgoed niet meer hoeft. In ieder geval niet dagelijks, want er zullen vast nog wel dagen komen van wel op de tijd letten. 

Snap wel dat het lijf eraan gewend is geraakt, want werd toch zeer regelmatig rond 05.30 uur wakker. Wist dan gelukkig dat ik nog verder mocht en kon slapen, dus even een plaspauze en dan terug in mijn bed. Proberen toch weer verder te slapen. Het scheelt dat het nu nog donker is tot een uurtje of 07.00.

De man van een vriendin vertelde me dat sinds hij met pensioen is, het vroege opstaan voor hem ook niet meer hoeft en hij meestal rond 09.30 uur de dag start. Dat klinkt superlaat voor mij nu, maar ja....hij hoeft dan ook niet meer rond 21.30 naar bed. Ik merk dat ik rond 22.00 uur echt moeheid voel in mijn lijf en ogen en de slaap lonkt. Prima. Doe ik dan ook gewoon.

Toch heeft hij nog genoeg te doen. Alleen deelt hij nu zelf zijn tijden in. Dus niet dat hij de hele dag op de bank hangt. Hij is juist heel actief en doet ook nog vrijwilligerswerk.

Keek van de week weer een film van Indiana Jones. Worden op tv uitgezonden en altijd, vink ik althans, leuk om nog een keer te zien. Al was het alleen maar omdat ik dan nog wel de grote lijnen weet, maar die kleine, vooral grappige details, vergeten was. 

Ondertussen keek ik ook nog een keer kritisch naar hoe ik mijn keuken heb ingedeeld. Al valt er weinig te wijzigen want gewoon één recht keukenblokje en that's it. Wel hoge kasten, bedacht voor mannen van 1.90m schat ik in. Bij de bovenste planken kan ik alleen met een opstapje.

De stopcontacten zijn zo schaars dat je daar ook niet creatief mee kan zijn. Dus gasfornuis en koelkast staan daar waar de aansluiting is en naast het keukenblok en klaar. 

Maar door te kijken naar diverse opruimvlogs leerde ik ook weer om na te denken of alles wel zo handig staat. 

En ook; moet er wel zoveel staan dan?? Heb ik dat echt nodig of ooit gehad en nou ja, wie weet ooit ga ik die cementmolen toch gebruiken (bij wijze van spreken dan he).

Altijd leuk om daar mee bezig te zijn. 

Wat ik me ook realiseerde, nu ik dus begin te snappen dat ik straks echt de tijd aan mijzelf heb, dat ik echt niet alles in mijn vakantie hoef te proppen en af te krijgen. Kapper ben ik nog niet geweest. Geen zin in en ook nul inspiratie.

Ik dacht alleen maar dat ik wel even dit weekend moet nadenken over wat ik in mijn lunchtrommel meeneem deze week en fruit om makkelijk mee naar mijn werk te nemen. 

En ook even een weekmenu te bedenken, zodat als ik thuiskomt, laat, er iets klaarstaat wat alleen maar opgewarmd hoeft te worden. 

Zaterdag ben ik toch wel naar de Open Monumentendag in Haarlem geweest. Ik moest eer nog wachten op een pakketje, maar dat kwam gelukkig veel vroeger dan de oorspronkelijk planning. Dus ik kon nog op tijd op pad, want wilde graag het concert in de Grote Kerk beluisteren. En even in die kerk zijn.

Gelukt.

Prachtig. Het ontroerde me. Moest even terugdenken in een flits aan hoe mijn vader jaren in een Mannenkoor zong en ik vaak op zaterdagen, als ze repetitie hadden, meeging om de partituren klaar te leggen. Mooie stem had hij wel, maar niet erg toonvast. Als hij de hoge noten niet kon halen, dan ging hij opeens in een laag register zingen. 

Maar enfin. Concert was mooi. Dus heel erg bedankt voor de tip hier van Malou. Weet niet of ik haar zag en dacht misschien kan ze wel niet omdat ze net iets aan haar oog had laten doen. Waarvoor nog beterschap.

TIp voor Open Monumentendag 2026

Daarna beetje moe, dus besloot naar de bus te lopen. Het was knaldruk in de stad, bus terug ook druk, maar gelukkig was er nog één plekje. 

Op mijn overstapplek zou ik 30 minuten moeten wachten, maar had daar geen geduld meer voor, dus toch maar gaan lopen. Had nog wel een halte verder kunnen nemen, maar dat vind ik altijd zo´n depressief makende route. Dan maar deze. Immer gerade aus.

Op het moment dat de volgende bus zou komen trok ik de voordeur open. Heul fijn en ook dat ik het vol kan houden. Toch geen haast.

25 jaar geleden alweer

 Op 11 september 2001 was ik op mijn werk bij een ICT bedrijf. Een collega liep de kamer binnen in de middag, weet nog precies wie en zei heel stellig dat de Derde Wereldoorlog was uitgebroken. 

Goh.

Wat was er dan gebeurd? Kennelijk had hij CNN aanstaan, dit was in het pre-smartphone tijdperk, dus informatie kon je, als je online toegang had op die manier krijgen,  en zag daar dus op hun nieuws dat er een vliegtuig in een gebouw in New York was gevlogen. Opzettelijk. Een aanslag! We gingen ook kijken om zelf te lezen wat er aan de hand was en lazen toen dat er een tweede vliegtuig zich in de Twin Towers had geboord. Wat was er aan de hand daar en hoe gaat dat aflopen?

Inmiddels waren alle nieuwssites ontploft, zoveel mensen wilden zaken lezen dat ze niet meer toegankelijk waren online.

Kan met niet herinneren dat er nog veel gewerkt werd die middag. Wel veel naar CNN gekeken en met elkaar gepraat over hoe nu verder?

Zo (voor mij dan) hysterisch als collega reageerde, zo nuchter bleven er maar weinigen. Ook opgefokt doordat er overal, zowel in kranten als op tv het alleen maar over 11 september ging. Alsof er geen ruimte was om de zaken die er ook toe deden te bespreken. 

Het nieuws was die dag en de weken erna volkomen gevuld met berichten over wat er die dag gebeurde en hoe de wereld daarop reageerde. Bijna 10 jaar ervoor hadden we de Bijlmerramp, maar dat was geen aanslag (al gingen daar ook theorieen over op), maar een fataal ongeluk. De impact was toen ook al groot. 

Kan me trouwens niet herinneren dat de overheid ons toen een boekje stuurde waarin ze opriepen om een noodvoorraad aan te leggen en voorbereid te zijn op ontregeling.

Hebben jullie hier nog actieve herinneringen aan?

Fiep

 Las dat de tentoonstelling in het Rijksmuseum met originele tekeningen van Fiep Westendorp nog tot en met dit weekend loopt. Dus wilde daar graag heen.

Tentoonstelling Fiep

Nu kan je helaas, sinds Covid,  niet meer spontaan aanwaaien bij het Rijksmuseum, maar moet je van te voren een tijdsslot reserveren. Ben je eenmaal binnen mag je daar de hele dag rondhangen. 

Had voor dinsdag, die regenachtige dag, gereserveerd, maar kon het vrij makkelijk omzetten *snelle service! * naar een andere dag, waarop de weersvoorspellingen iets gunstiger leken.

Wilde echt alleen dat zien, voor de rest had ik momenteel geen goed been en ook geen geduld. Maar met dank aan de museumjaarkaart, zou ik bij wijze van spreken, morgen weer kunnen gaan en wel al die andere mooie kunst bekijken. 

Het was druk in het museum vond ik. Eerst maar mijn jas en tas bij de garderobe ingeleverd. Altijd eraan denken om of een minitasje mee te nemen of een broek of iets met zakken, want daarin konden de muntjes gestopt worden, mijn brillenkoker en mijn telefoon. 

Was trouwens heel fijn dat ze bij de entree me verwezen naar waar je met een lift naar binnen kon. Dat scheelt weer trappenlopen. 

Even goed kijken waar ik moest zijn, maar dat was ook niet zo ingewikkeld. Ken inmiddels een beetje de route en had natuurlijk ook al van te voren me ingelezen wat waar en hoe.

Heel leuk om te zien dat Fiep wel degelijk ook meer kon tekenen dan Jip en Janneke. En dat wat zo simpel lijkt, helemaal zo simpel nog niet te tekenen is. 

Ook daar was het heel druk. Dus begon maar aan het einde en dan zigzaggend door de zaal. Vond het enig om te zien. 

In de museumwinkel was ook genoeg te koop, zoals altijd, maar alleen maar gekeken. Daarna genoten van heerlijke koffie en een stukje kwarktaart van een goede bakker. Het is daar altijd druk, dus je moet wachten tot je naar een plekje gebracht wordt. 

Fijn om wat moois te zien. En in alle rust weer terug naar huis te reizen. Geen haast. Wel in diverse bussen, want alweer stopte mijn bus niet voor mij. Buschauffeur van de bus die daarna kwam zag dat en zei dat ik wel even een stuk met hem mee kon rijden en dan overstappen daar en daar, daar stopt jouw bus ook. Hij slalomde mooi om die bus heen, zodat hij voor die bus uitkwam en zo stapte ik toch nog in de juiste bus. 

Nog even een pitstop bij het grote winkelcentrum hier voor wat boodschappen en dan door met mijn eigen bus, lekker naar huis, de groenbak was geleegd dus die ook weer voor de deur gezet en dan hoefde er even niets meer. 

Nagenieten van de dag, blij dat ik toch de moed had om wel op pad te gaan en zulke leuke dingen zag.

En dan nu nog de reunie van B&B vol liefde. Benieuwd wie er een setje zijn (gebleven). Hoe zou ik het zelf doen trouwens in zoiets? Hahah!

.

Uitje verplaatst

Hele slechte weersvoorspellingen *de hele dag regen * en jullie vorige commentaar op een uitje in de regen deed me besluiten om mijn reservering naar een andere dag om te zetten.  Ietsje liever voor mijzelf zijn mag.

En een beetje spierpijn van mijn noeste tuinwerk, waar ik wel heel tevreden over ben, want met gemaaid gras ziet de tuin er direct beter uit. 

Eerst dus lekker douchen en daarna verlaat ontbijt, havermout met blauwe bessen en koffie. 

Daarna raak ik het spoor van goede zin een beetje kwijt. Beetje dagdromen, veel dingen online bekijken, een serie van BBCNL bekijken. 

Bekijken van zaken over hoe op ruimen (vooral weg weggooien)' en wat voor type opruimer je bent. Wat past bij hoe jij de zaken organiseert. Leerzaam.

Meteen maar een keukenlade wat opgeruimd (lees weggedaan van oude lepels die ik zeker al 30 jaar niet gebruikt heb en niet eens mooi zijn). Weg ermee. 

En dan ook nog weten dat ik morgen nergens heen kan, want OV staking.

Vroeg al wat kaarsen aangedaan. Voor de gezelligheid en omdat het ook al vroeg donker leek. Mijn namaakbloemenboeket gevuld met wat meer herfstachtige bloemen. Nog niet helemaal alles in herfsttinten hoor, ik hou nog een beetje vast aan de nazomer. Maar ook weer prettig om mee bezig te zijn. 

Maandag wasdag!

Voelt altijd prettig, een was in de machine. Mijn bed afgehaald en straks weer lekker schoon en fris opmaken. Nog maar wel alleen met zomerdekbed, dat is nog warm genoeg momenteel. 

Gisteren moest ik toch nog even inloggen op mijn werkcomputer om mijn declaraties van de afgelopen maand in te dienen. Reiskosten OV. Wat een bedragen iedere maand. Blij dat dit 100% vergoed wordt. 

Ook nagekeken of ik, nu mijn einddatum in het systeem is ingevoerd, nog vakantiedagen heb staan. Een paar nog, dus overleggen of ik die kan opnemen eind van deze maand. Maar dat doe ik wel als ik weer op mijn werk moet zijn. Deze week nog even los van werkzaken proberen te blijven. Al moest ik wel nadenken hoe ik kan inloggen als ik ....nee, nu NIET over nadenken. Komt wel goed. Of niet natuurlijk. En joh....wat is het ergste wat je kan gebeuren?? Ontslagen worden? Nee, klaar ermee. Wordt steeds duidelijker deze dagen.

Pak de handgrasmaaier die van mijn moeder is geweest en ga het gras lekker maaien. Nu is het nog droog dus maak er gebruik van. 

Maar eerst nog een lekker kopje koffie. Buiten op het terras. Mag en kan. Mijn eigen tijd indelen hoe ik het wil en vooral aankan, dat is vooral fijn. Tussen het bladharken (gras dus) even pauze. Daarna nog even wat verder doen en oh ja, die was nog ophangen, aan het zolderrek en klaarleggen van het schone beddegoed. Allemaal op eigen tempo. 

Bed opgemaakt, zorgvuldig en nul haast. 

Nog de aflevering van vorige week bekeken van Sherlock & Daughter op BBCNL. Gelukkig herhalen ze daar veel, dus kon het nog zien. Maandagavond wordt dit uitgezonden. Fijne serie. 

Nog laatste beetje in de tuin doen, maar ik merk dat ik een beetje bibberbenen krijg, dus stop er maar mee voor vandaag. Voel en zie ook dat het weer aan het omslaan is. Alles opgeruimd. Even ontspannen nu. Haha...ben de hele dag al aan het ontspannen. 

Haren gewassen, waren sowieso toe aan een wasbeurt, maar door het tuinwerk, helemaal. En lekker fris naar de laatste week van B&B Vol liefde kijken. Helemaal ontspanning. 

Vrolijk kleden

Elke dag even nadenken wat me energie geeft. Hoe ik eruit zie. Altijd schone en hele kleding aan. Geen slobberzaken en geheel NIET trendy, want trendy is momenteel alles beige, altijd lekkere felle en vooral heldere kleuren.

Ik hou ervan. Felrood, roze, zelfs oranje kocht ik in de sales, alles wat me vrolijker maakt. Of de innerlijke papagaai troost, dat kan ook.

En altijd nadenken welke oorbellen ik erbij doe. En sneakers.

Had een uitje gepland. Jawel!!

Naar aanleiding van haar blog Blog van Angry old wife ging ik op de valreep naar de tentoonstelling aldaar.  Nog maar één dag, tenminste ik had onthouden tot en met 6 september. In de folder te lezen nog wat langer. Kan ik misschien nog een keertje langs.

Het was niet druk, maar ik mocht mijn kleine rugtas niet meenemen, dus in een kluisje gedaan net als mijn jas. Maar ja...vergeten de leesbril uit de rugtas te halen, dus ik liep een beetje als een Blinde Mol door de tentoonstelling. Gelukkig kon ik wel het textiel zien en dat vond ik interessant. Ook de stijlperiode heeft mijn interesse. 

Heb een periode gehad op de middelbare school dat ik veel in tweedehandswinkels rondstruinde voor jaren 50 kleding en daar deden de voorbeelden me erg aan denken. 

Cobra museum Andy Warhol

Ik gunde mijzelf een lekker kopje koffie met, daar moest ik toch wel om glimlachen, een stuk Karel Appel kruimeltaart. 

Daarna haalde ik wat kleine boodschappen bij de AH in het winkelcentrum daar, dan kon ik lekker meteen door naar huis bussen. 

Alleen was de lift op het busstation in mijn woonplaats kapot, dus even andere plannen maken. Geen energie om de trap af te lopen. Kan wel, maar als het anders kan dan liever. Nam een andere bus en heel veel geluk, want de bus die ik wilde nemen kwam er precies achteraan en stopte ook nog voor me. Ik had op 20 minuten wachten gerekend. In de ochtend nam ik de snelbus namelijk, ook daar beneden een kapotte lift (andere plek) en dus liep ik om via een route via het ziekenhuis, kwam er dus aan lopen, bijna bij de deur en de bus reed gewoon weg. Waarom nou toch, zoveel ben ik toch niet afgeslankt dat ik onzichtbaar ben omdat ik achter een lantarenpaal stond te wachten?

Maar deze buschauffeur die me uit de vorige bus zag stappen en naar deze stadsbus zag lopen, was wel alert. Heel fijn.

Behalve dan dat er in die bus een aantal ouders zaten die het wel ok vonden dat hun kinderen op en in de stoelen of de bagagerekken hingen en lekker hard schreeuwden. Nou ja, klein leed. 

Hoorapparaten uit en het is al minder erg. 

Blij dat ik even iets bedacht had. Want vind mijzelf wel enorm saai momenteel. 

Zondag lekker in de tuin gewerkt. Was hard nodig, want met de regen, die eindelijk viel na de droge zomer, groeide het gras opeens heel hard, net als het onkruid in het gras. 

Ondertussen, naast tuindingen, ook genieten van de F1 te Monza, Italie. Spannende race. Leuke winnaar en ook fijn dat Max op de derde plek eindigde. Heel goed gedaan.

Wat een gezeik

 Las onderstaand bericht en vond het opvallend. Dat zoiets simpels zo´n impact kan hebben. 

Wat een gezeik

Banger hart

 Ondanks dat ik de meeste zaken heb berekend, uitgerekend en nagerekend, bekruipt me af ten toe toch de angst dat ik het niet ga halen financieel. Dat ik te weinig inkomen heb straks. En er geen budget is voor 'leuke dingen'. Of gewoon boodschappen.

Nou ja, inkomen...spaargeld.

Dat het dom was om zo maar op te zeggen. En niet me 'gewoon' ziek te melden. Of aan te sturen op een VSO en dan lekker een jaartje nog WW te krijgen.

Is dat echt zo?

Dom?

Het hoort erbij, die twijfel, ik herken het proces. Dus laat die twijfel maar even rondwaaien, maar ik zeg altijd bij twijfel tegen mijzelf : Stick to the plan! Ik weet dat ik dit besluit bedachtzaam heb genomen, zeker niet over één nacht ijs ben gegaan, dus heb vertrouwen erin. 

Ook grappig om te zien vanochtend: ik dacht een gepocheerd eitje te gaan maken. Niet heel veel ervaring mee, meestal mislukt het. Dus water gekookt en een wervelwindje erin gemaakt en daar het ei in gestort. Dat ging al niet heel goed, want ei was niet mooi apart eigeel en eiwit. Daarna, na even te hebben gekookt, met een schuimspaan eitje eruit gehaald en het glibberde zo van de schuimspaan op de grond. Had ik gisteren nog wel de grond gedweild, maar ja...

Jammer de bammer.  Nu maar niet sticken to the plan en iets anders verzinnen.

Gelukkig was de koffie wel gelukt.

Wennen aan met pensioen zijn straks.

 

Las in een artikel in Trouw dat zelfs race-paarden moeten wennen aan een leven na hun werk:

In een Brits tehuis worden afgedankte racepaarden voorbereid op een leven na hun pensioen. Hun leven lang hebben ze gedaan wat hun jockey wilde, nu mogen ze weer langzaam wennen aan zelfstandigheid.

Begrijp dat met pensioen zijn echt wat anders is dan, wat ik nu ervaar, een paar weken vrij want vakantiedagen opgenomen. Daar zit een einddatum aan en dan begint het werkende leven gewoon weer opnieuw.  

Juist die hele cyclus van mijn werk waar ik de laatste tijd zo enorm tegenaan liep. 

Het forensen, het trainen van weer nieuwe medewerkers (te vaak met te weinig relevante ervaring), weer merken dat alweer dingen niet zijn geregeld, die je gewoon op een checklist kan zetten,  weer dingen uitleggen en daar in mijn titel, noch salaris iets van terugzien. Ook niet vrijgesteld zijn van gewone werkzaamheden. Alles moet gewoon doorgaan. 

Wel een bos veren op mijn bureau, die ik dan - ook nog - altijd zelf moest inbrengen.

Niets vastleggen, alleen micro-management dingen. 

Plus het zien van ontwikkelingen in het bedrijf die ook weer telkens op dezelfde denkfouten zijn gebaseerd. Of misschien niet. Hoge winst voor de aandeelhouders door zeer lage kosten is altijd fijn natuurlijk. Die bedrijfscultuur past mij niet (meer). Zelfs niet nog maar één jaar. 

Anyway....hoe had ik bedacht mijn pensioendagen te gaan indelen?

Is er een plan?

Ga ik aan werken. Voorlopig wil ik eerst even helemaal niets moeten!

Wens?

Een leuke cursus doen ergens ook om onder de mensen te blijven en de zaag scherp te houden.

Behoefte?

Heel lang uitrusten van jaren werken in de zesde versnelling!

Verlangen?

Niet helemaal overbodig zijn, zei Hanneke Groenteman in een podcast.

Wat nu??

Moet ik eerst een workshop doen en kom ik dan tot inzicht? Vanuit mijn werk wordt zoiets niet aangeboden. Ook een afbouwregeling, waar je langzaam kan wennen aan minder werken, kom ik niet voor in aanmerking. Verder werd er niet meegedacht wat er dan nog een optie zou zijn. Echt wel een aantal keren over gesproken met leidinggevende. Mijn ontslag werd razendsnel geaccepteerd en in de administratie verwerkt.

Dus moet ik dit alles zelf regelen, uitzoeken, doen. Prima. Ben ik goed toe in staat.

Wat betekent het budgettair? 

Budgettair heb ik al een jaar-overzicht gemaakt. Waar kan ik op bezuinigen? Welke kosten heb ik straks niet meer. Of juist, welke kosten zullen misschien hoger worden, juist omdat ik elke dag thuis ben (energie bijvoorbeeld, koffie door de weeks). Allemaal in een leuk excel sheetje gegoten voor komend jaar en dan ook als ik mijn AOW plus pensioen ga ontvangen,hoe het budget er dan uitziet.

Zijn er meer zaken waar mensen die al met pensioen zijn, tegen aan zijn gelopen. Die je niet verwacht had?

Positief maar ook negatief.

Steek er graag iets van op.

Vekansie.

 Lekker snoeien in de voortuin. Op een heel ontspannen tempo. Zonder stok erbij. Goed letten op de balans, want knippen, opvegen en in de groenbak mieteren. Maar lekker te zien hoe het er allemaal net wat verzorgder uitziet. 

Nog veel meer te doen, maar tijd genoeg en straks helemaal, dus niets overhaasten. Behalve dan zorgen dat wat er in de Groenbak kan deze week, ook in wordt gedaan. Weg is maar weg tenslotte. 

Supersloom merk ik. Is dat erg?

Nee, joh, anderen liggen de hele dag op een zonnebedje aan een strand ergens, dus sloom zijn mag in de vakantie. En nodig om te onthaasten en de stresshormonen uit mijn lijf te laten verdwijnen. Even nul verplichtingen momenteel. 

Kwam nog grappig eettestfilmpjes tegen. Om vrolijk van te worden.  Ook de serie waar hij met zijn vader allerlei fastfood ketens bezoekt. Grappig.

Mooie uitspraak

 

Storms make trees take deeper roots

— Dolly Parton