Mijn laptop wilde vanochtend niet opstarten. Had lang naar Netflix gekeken, zonder de powerkabel erin, want niet handig voor de batterij. Even kijken hoe lang ik of liever mijn laptopje dat volhield. Ging uiteindelijk vroeg slapen en helemaal vergeten wat de status van de laptop was.
Tot vanochtend.
Zwart scherm. Harde return werkt niet. Nogmaals...Niks. Eerst maar zeker 30 minuten opladen en daarna nog een keer proberen. Ondertussen even breien, make-up doen en nog een keer. Op mijn telefoon een Youtube filmpje gestart wat ik allemaal zou kunnen doen. Neeeee, ga niet mijn RAM ding eruit halen. Kom op zeg, gewoon werken kreng!
Na 5 pogingen weer even laten opladen en daarna nogmaals en nogmaals. En toen eindelijk zag ik het startlogo van mijn laptop verschijnen. Hoera! Ben ik mijn eigen ICT afdeling zonder eerst een melding te hoeven maken dat ik een probleem had.
Had dit probleem al vaker gehad, bij te weinig batterijvermogen als hij lang van de lader was geweest, dus ik maakte me eigenlijk niet echt zorgen. Nou ja, een beetje.
Moest trouwens voor de griepprik naar de huisartsenpraktijk, in het donker van de week.
T-shirt met korte mouwen aangedaan, zodat ik alleen mijn winterjas naar beneden hoefde te laten glijden over de schouders en hoppaaaa, de spuit kon er zo in. Mijn QR code meegenomen op de telefoon conform instructies en met stok naar buiten en mijn rugzak.
Nat en donker, slechte combinatie voor Momfer de Mol.
Ik struikelde nog bijna over een stoeptegel die niet recht lag, maar nu heb ik geleerd (voornamelijk van filmpjes op Social Media, niet bij de fysio) om balans terug te vinden met stok en andere voet en dat ging goed. Ik viel niet! Yeah. Was ik echt heel blij mee, want ik zag me al bijna liggen, daar in het donker op de stoep.
Was zo klaar, ging allemaal heel erg efficiënt (ik kon bij het maken van de online afspraak een tijdstip kiezen waarop het minder druk zou zijn, wel allemaal in de avond. Daarna nog even snel vers brood halen en ik liep een andere route terug. Erop lettend waar ik mijn voeten neerzette.
Maar dat ik nou ook nog bang in het donker dreig te worden. Neee...niet doen. Gewoon gaan als het nodig is en ook als het niet nodig is.
Mijn plastic kliko was ook eindelijk geleegd dus die moest ik ook nog meesleuren. Maar ook dat lukte.
Blij.
Jullie bang om in het donker te lopen? Nou ja, bang....liever met zo'n mijnlamp op je voorhoofd lopen dan bedoel ik. Iemand?
8 opmerkingen:
Ik ben een beetje nachtblind. Neem altijd een zaklamp mee voor donkere stukken.
Beste Cellie,
Wil je a.u.b. een melding maken bij de gemeente voor de stoeptegel. Zodat de volgende loper niet op die plek onderuit gaat. Bang in het donker ben ik niet. Wel enkele weken geleden toen vanwege werkzaamheden de stoep enkele dagen open lag met putten van een meter diep en het slecht/niet was aangegeven en vanwege diezelfde werkzaamheden de straatverlichting het niet deed. Ik ben op de straat gaan lopen.
Groet an
Sinds onze honden niet meer leven, ga ik ook niet meer in het donker langs de weg lopen (wij wonen niet binnen de bebouwde kom). En nu ik niet meer op naailes zit hoef ik op woensdagavond ook niet meer de deur uit. Het komt dus niet zo heel erg vaak voor dat ik in het donker buiten ga lopen. Naar mijn werk ga ik met de auto en die parkeer ik daar gewoon voor de deur.
Ik loop nog weleens een stukje in het donker, naar iemand uit de buurt. Aan mijn sleutelbos zit een klein fel zaklampje(NiteCore Tube V2.0, weegt 10 gram). Savonds even in de buurt lopen daar heb ik geen probleem mee. Fietsen in het donker doe ik niet, deed ik ook vroeger niet graag.
Scheve tegels meld ik altijd bij een buurman die handig is en die tegel wel even wil aanpakken...toevallig gisteren weer een paar tegels doorgegeven aan die buur.
Ben ook redelijk nachtblind. Op bekende routes is dat geen probleem. Bang ben ik niet, maar ik blijf dan wel in bewoond gebied
De tram rijdt ‘‘s avonds niet meer. Ik moet een kwartier lopen over een provinciale weg, langs een winkelcentrum met in de avond gezellige fatbike jongeren.
Dat doe ik niet. Binnenkort de begroting besprekingen van de gemeente, ik hoop!
Dus wanneer ik in de avond naar de stad wil, met betaald parkeren en ook nog eens weinig parkeerplaatsen, ga ik op de scooter. Niet de kortste route, dwars door het park, maar ik rij om. Een veiliger route met ook nog eens betere fietspaden.
Ik parkeer voor de deur van het theater, annex filmzaal. De helm houdt mijn haar droog, maar ook plat.
Inderdaad is het vaak lastig om oneffenheden in je pad te zien in het donker. Die straatlantaarns geven steeds minder licht 😉. Ik loop vaak 's avonds buiten met mijn hondje; een zaklampje zou niet verkeerd zijn.
Ik zie beslist minder in het donker dan pakweg 10 jaar geleden. Nu kan het nog, met extra opletten. En heel geconcentreerd lopen, niet ondertussen handschoenen aan doen of kijken in welke zak mijn pasje zit. Dat soort dingen.
Een reactie posten