Wist dat dit eraan zat te komen, maar al zo snel? Na het overlijden van Paulien Cornelisse las ik in de commentaren van jullie dat ook Annemiek van het blog Mijmeringen afscheid heeft genomen. Het blog van Annemiek - de laatste
Daar was ik werkelijk ook ontdaan van. Iemand die zoveel goeds heeft gedaan voor mensen die het werkelijk nodig hadden. Haar praktische en nuchtere instelling. Heb veel, heel veel aan haar blogs gehad. En wist dat als ze geld inzamelde er niets aan de strijkstok bleef kleven. Ze had niet eens een strijkstok.
Rust in vrede, bij Diegene die het gras laat groeien.
Heb een kaars gebrand en het kost me deze maand al heel wat aan kaarsen. Niet zo doorgaan in de maand oktober hoor! Is wel klaar nu.
Ben nog dankbaarder dat ik de knoop op tijd heb doorgehakt over stoppen met werken en de tijd die me nog rest vooral blij en dankbaar door te brengen. Vooral een lichtje te zijn. (En dan geen knipperlicht).
Goh...lek ik weer op mijn laptop!
15 opmerkingen:
Annemiek had veel goede praktische tips. Ik las ze graag
Je hebt het vaak over haar gehad. Ik begrijp dat het verdrietig voor je is.
Een voor mij onbegrijpelijke keuze.
Marijke
Ik ben er ook ontdaan van.
Las het gisteravond op haar blog, heb er wel wat tranen over vergoten.
We wisten dat het zou gebeuren en toch overvalt het me. Lianne S.
Marijke om haar keuze te begrijpen moet je misschien iets meer dan de laatste blog van haar lezen en eens googelen naar de ziekte waar aan ze leed.
Het was een heel mooi mens die veel licht om zich heen verspreid heeft.
Ze zal er niet meer zijn maar bij velen in hhet hart blijven voortleven.
Ik snap Celie's verdriet.
Jenneke
Ik las het gisteren en kan het vandaag nog niet van me afzetten. Ik ga al haar blogs vanaf het begin nog eens lezen om nog een beetje verbonden met haar te blijven. Wat heeft deze vrouw veel meegemaakt, maar ook heel veel goed gedaan voor mensen in nood, dat is haar geluk geweest denk ik.
Net als jij ben ik ontdaan, ik las het net en lekt er ook iets op mijn laptop. Je weet dat het eraan komt maar ik had het nu nog niet verwacht.
Nu is ze bij Hem die de sla laat groeien!
Sterkte
Al lezend in haar Mijmeringen begreep ik steeds beter waar haar controledwang vandaan kwam. Ik vind het bewonderenswaardig hoe ze haar lichamelijke achteruitgang heeft geaccepteerd en steeds inventief een stapje voor is gebleven. En ik heb begrip dat ze het verval van haar geestelijke vermogens niet af wilde wachten. Tot het laatst was ze bezig met zorgen en delen. Ik heb veel waardevolle tips van Annemiek toegepast in ons huishouden.
Voor haar naasten heel veel sterkte, vooral haar grote trots zoon Samir en haar woensdagvriend, van wie we nu de naam mochten lezen.
Controle dwang. Dat leest voor mij als een beste trap na om iemand nu gelijk zo te labelen. Bah om met dat soort socio kreten rond te strooien. Iemand , ook de eerste reageerder hoeft het niet te snappen. Haar keuzes. Alleen maar te respecteren.
Marijke. Vast dezelfde Marijke die bij Vlasje haar keuze ook al zo’ n keiharde rot opmerking maakte. Als op de vlucht slaan voor een beetje poep. Bij ongeneeslijke darm kanker en de rest . Hoe je fatsoen toch eens.
Ik ben het niet met je eens, anoniem, ik denk ook dat ze absoluut last had van controledwang, en weet wel zeker dat ze dat zelf ook zou beamen. Iedereen heeft dingen waar hij mee worstelt, toch, en waarom zou dat niet benoemd mogen worden, omdat iemand toevallig net overleden is. Overigens volg ik Annemiek al jaren en ik vind haar een hele bijzondere, getalenteerde, ongelooflijk lieve vrouw. Werd er net als Cellie door overvallen dat ze er plotseling niet meer is, terwijl ik het toch van tevoren wist. Ik zal haar missen!
In haar blogs heeft ze.meermalen uitgesproken dat ze altijd controle wilde houden, en waar die behoefte uit voortkwam. Het is beslist niet mijn bedoeling geweest Annemiek een trap na te feven. Ze is steeds op mij overgekomen als een warm, slim en daadkrachtig mens, die met raad en daad mensen wilde bijstaan en een gezonde dosis zelfspot had. En zeer gemist zal worden.
Mooi mens ‘was’ ze. Haar naam zal nog lange tijd bekend blijven. Heel moedig om deze stap te nemen en hoe ze er naar toe leefde.
Ik ben ook ontdaan, las haar blog al zo lang. Heb veel tips van haar ter harte genomen, oa haar bekende uitspraak "doen met wat er is" en er vaker naar gehandeld. Een sterke vrouw met veel liefde voor mens en dier. Je wist dat het afscheid kwam en het een kwestie van tijd was maar dan is het nog altijd even schrikken.. Een welbesteed leven, hoop dat ze nu mag verblijven bij " hem die de sla laat groeien".
Een paar geleden ontdekte ik haar blog. Ze eindigde altijd met een 'verhaaltje'. Het was haar levensverhaal. Haar keiharde jeugd met een liefdeloze moeder waarvan ze op haar 12e aan het werk moest terwijl ze zo graag verder wilde leren. Altijd haar hele salaris inleveren. Nooit iets terugkrijgen. Gelukkig had ze een goede vriendin. En een jeugdvriend waarmee ze een verstandshuwelijk aanging. Zij was eindelijk vrij. Hij kon zijn homoseksuele geaardheid verbergen. Na de scheiding de relatie met een Tunesische man in de jaren 70 waarmee ze haar zoon kreeg. Later alleenstaande moeder. Altijd creatief en inventief. En tot slot het consuminderhuis waarmee ze zoveel voor anderen betekenden. En mensen cursussen gaf om ze zelfredzaam te maken, zoals ze zelf ook altijd was geweest onder de meest moeilijke omstandigheden. Ik heb het allemaal ademloos gelezen. Wat een schrijftalent ook.
Een reactie posten