Kon het bijna voorspellen en de dag waarvan je wist dat die zou komen is er; ik ben lekker verkouden geworden. Niet zo vreemd als eerst mijn zoon verkouden was en daarna mijn broer en ze allebei lekker in mijn omgeving aan het hoesten, proesten en snuiten waren. Maar had het niet willen missen hoor, dat contact met hen.
Maar ben het een beetje ontwend. Want weinig (innig) contact met mensen en dan loop je dus ook weinig van dat soort overdraagbare virusjes op. Ieder nadeel hep z'n voordeel.
Dus eigenlijk moet ik er blij mee zijn! hahah. Want het betekent dat ik meer mensen zie dan voorheen. En ik vannacht een heel stuk van mijn luisterboek heb kunnen horen. Een heeeeel stuk.
Vandaag dus maar rustig aan doen, maar dat doe ik al het hele jaar, dus ook weer retesaai om te lezen.
Zag in het winkelcentrum net een ambulance staan en een politieauto en ik moest daar ook zijn, want de vitamine D was bijna op, dus even naar de apotheek. Maar oh...wat errug. Bij het parkeren was een auto tegen een andere aangereden en beide auto's volledig in de kreukels. Ga je nog even snel een oliebol halen!
Een ongeluk zit in een klein hoekje. Maar dat weten we allemaal denk ik ook allang. En kloppen het dan weer af op ongeschilderd hout. Wat niks helpt. En je een zere vinger van krijgt. Ook niet fijn.
Wens mijn lezers allemaal een prettige Jaarwisseling en alle goeds en vooral warms en liefde voor het nieuwe jaar. Eigenlijk alles wat je niet online kan kopen. Of offline.
Maakte vanmiddag heerlijke Pompoensoep, waar ik de ingredienten voor had gekregen in mijn Kerstpakket (gekregen van een lieve blogster, die met schattige hondje en Mr X). Leuk koken is dat. Net even andere ingredienten dan ik gewend ben, maar altijd leuk om te varieren.
En na wat schillen en snijden en aanbakken en koken en staafmixeren een heerlijk soepje. De hele keuken ruikt dan naar vers en gezond eten. Soep is vrijwel altijd fijn.
Gisterenavond toch maar wel naar een verjaardagsfeestje geweest en ik moet eerlijk zeggen dat ik er niet zo enorm zin in had, want het was nat en winderig buiten, rondvliegend vuurwerk en verzin alle excuses maar.
En het was prettig, leuk en gezellig. Voelde me geen vreemde eend in de bijt, maar gewoon tsja..gewoon prettig.
Foto van Pixabay
Wel voelde ik me het weekend nogal opgejaagd door allerlei financiele nakijkzaken. Waarbij ik feed-back mis. Doe ik het goed, zie ik het juist?
Maar goed: ik kon voor mijzelf ook wel een grens trekken. Nu neem je een besluit en blijf daarbij. En daarna niet nog een keer gaan nadenken, piekeren of wat dan ook; zinloos.
Nu even genieten van Heel Holland Bakt. Iemand die dat ook kijkt?
Toen ik met mijn zoon naar mijn moeder en familie reed voor Kerstmis, was het een mooie gelegenheid om een beetje bij te praten. Vooral te horen wat er zijn leven speelde. Omdat hij eerder appte dat een vriend die in het ziekenhuis lag, slecht bericht had gekregen.
Alleen die combinatie van woorden "ziekenhuis" en "slecht" is heel fout. En dat bleek ook uit zijn verhaal. Een jonge vent, hij kon mijn zoon zijn, een routine operatie, een toevallige ontdekking van kanker en dat niet alleen maar ook uitzaaiingen. Bam!
Dat zet alle zaken weer even in een ander licht. Kijk momenteel de serie 'Gevoel voor Tumor' en daarin overkomt een man van dezelfde leeftijd zoiets. Wat de impact is op een leven wat op het punt staat op te bloeien. En ook weten dat kankercellen bij jonge mensen veel sneller groeien dan bij oudere. En tegelijkertijd, dat het leven van alle anderen gewoon doorgaat. En je eigen leven on hold lijkt te staan, terwijl je ook graag meer wil kunnen, maar er de energie niet voor hebt.
In de auto is het altijd fijn met elkaar praten. Je hoeft elkaar niet aan te kijken - vooral mannen schijnen dat moeilijk te vinden - maar kan toch je hart luchten zonder dat de ander de emoties direct op je gezicht leest. Of op zijn of haar manier uitlegt.
Ben trots op de man die mijn zoon geworden is. Gevoelig, empathisch, maar ook ambitieus en bezig zijn dromen te verwezenlijken. Zoon was wel verkouden geworden en al toen hij me ophaalde kon ik hem wat zakdoekjes uit voorraad meegeven.
Gisteren een groot deel van de middag met mijn broer doorgebracht. Ik was - en dat vertelde ik hem ook - in eerste instantie een beetje pissig over het feit dat hij toch niet naar mij zou komen, maar ik 'op audientie' mocht komen op het vliegveld, net voordat hij vertrok. Nog even snel de dingen af raffelen, zo ervaarde ik dat. Maar omdat ik heb geleerd dat het niet goed is om altijd in hetzelfde denkpatroon te blijven hangen, bevroeg ik mijzelf of dat echt zo was. Of dat ik het alleen maar zo 'wilde' uitleggen - zodat mij alweer onrecht werd aangedaan en ik mijn Bor de Wolf pak weer uit de mottenballen kon trekken.
De dag van zijn vertrek besloot ik om gewoon simpelweg te genieten van het feit dat ik hem kan zien, spreken en bij hem kan zijn en binnenkort ook nog weer wat langer als ik naar hem toe ga. Dus verpest deze dag nou niet, maar zie wat het voor mooie dingen brengt.
Dat, en het vertellen hoe ik me in eerste instantie voelde en dat ik dus beter moet doorvragen, gaf gewoon lucht. Hij gaf aan dat hij nogal vaag had gedaan. Dus dat we allebei nog steeds moeten leren doorvragen.
Fijn om bij elkaar te zijn. Ik mis hem regelmatig en uit ons gezin met 7 kinderen is hij de enige waarmee ik een heel goed contact heb. Omdat we daar allebei moeite voor doen. Al jarenlang.
Ook broer was snipverkouden geworden. Mijn moeder had hem uiteraard ruim voorzien van voorraden zakdoekjes en ook ik gaf hem nog wat voorraad mee. Niet fijn vliegen met dichte oren en neus, maar het is niet anders.
Thuisgekomen gooide ik er nog maar wat extra vitamine C in, maar ik hoop dat de bacillen mij met rust laten.
Beetje vreemde dag vandaag; voel de druk van nog 'snel' van alles regelen wat er te regelen moet voor het einde van het jaar en doe ik dat wel afdoende, goed genoeg, zuinig genoeg, weet ik veel genoeg.
Voorlopig ga ik zo eerst maar de was ophangen. En daarna me in het boodschappengewoel gooien en proberen me niet gek te laten maken door meer meer meer meer meer. Want daar heb ik geheel geen behoefte aan.
Elke dag ruim ik wat Kerstversieringen op. Zo wordt het huis steeds weer wat 'kaler' en opgeruimder en word ik ook niet overspoeld door Het Grote Opruimen. Iedere dag een beetje past beter bij mijn ritme.
Kan ik nu alvast in mijn boodschappenlijstje Kerst 2019 zetten: niets! Alles qua versieringen en kaarsen, servetten etc op voorraad. Hoe fijn is dat!
Op NPO 3, kinderprogramma, maar zooooooo leuk. En werd gepresenteerd door de schrijfster van De luizenmoeder.
Het gaat in Hoe doen ze het erom hoe dieren 'het doen'.
Je kon me wegdragen. Met de presentatrice als een vrouwelijke Freek Vonk, de biologe Gerda.
Op Kerst-ochtend keek ik op de BBC een kinderfilm en daarna het vervolg. Zo schattig. The Gruffalo, over een muisje die al zijn belagers te slim af is.
Heel erg prettig Kinder-tv. Hoe fijn was dat toen mijn kinderen klein waren. Naar de bioscoop of film op tv kijken en helemaal weg duiken in het verhaal.
Iets wat ik als erg prettig ervaar. Even uit de realiteit, niet bezig zijn met de realiteit, maar wegdrijven in mooie fantasieen.
Keek op BBC met Kerst de originele Mary Poppins en daarna was er ook nog Saving Mr Banks. Allebei mooi, maar de tweede met het verhaal van de schrijfster van het boek en hoe haar jeugd en vooral haar vader haar inspiratiebron was voor het boek. En hoe Walt Disney uiteindelijk de rechten kreeg om het te verfilmen. Maar ook hoe het zat met haar nukkigheid en haar wens dat alles 'goed' werd verfilmd. Heel indrukwekkend.
Wegdromen uit de realiteit. Veilig en prettig. Alleen kan dat niet eeuwig duren. Maar nog wel vandaag. Heb mijn bed lekker verschoond; kan ik vanavond in een knispervers bed springen. Wegdromen over zaken die waarschijnlijk niet (meer) in mijn bereik liggen. Wel in mijn dromen.
Fijne Eerste Kerstdag gehad met een aantal van mijn familieleden bij mijn moeder. Mijn broer en zijn vrouw hadden het voorgerecht gemaakt, mijn dochter en mijn zoon het nagerecht en een andere broer had mijn moeder geholpen met de groente en aardappelen. Het was allemaal harmonieus, de nadruk lag op wat er allemaal wel was en hoe fijn het was om bij elkaar te zijn en dat maakte het prettig. En natuurlijk het (achter)kleinkind. De showstopper :) Daarna de afwas in een minikeuken, maar ook die afwas was uiteindelijk weer af.
Nog een kopje koffie voor iedereen waar het een beetje behelpen was met een minikoffiezettertje voor 2 kopjes. Humor meneer Sonneberg!
Laat die Swedish chef maar lekker in Zweden koken. Heb wel een Scandinavisch tintje bij deze Kerst. Mijn broer is over uit het verre en altijd koude Noorden. Leuk! (En zonder aanhang; nog beter, tenzij het nieuwe en bij hem passende aanhang zou zijn, maar die stoplichtrelatie-aanhang...brrrrrr). Het schijnt daar wel op Eerste Kerstdag te gaan sneeuwen. Dat mist hij dan.
Kreeg zojuist(zojuuuuuuuuuuuuuuist) een kaartje in de bus van mijn zoon met zo'n lief zinnetje, dat ik even in janken uitbrak. Eventjes maar hoor...Geen schade aan de make-up.
De zon schijnt en opeens weet je het; je gaat nog even snel buiten de ramen zemen. Ja echt! En dankbaar dat ik het kan. Want ken genoeg mensen die het maar graag zouden willen doen, als ze energie genoeg hadden. Dus met een lach op mijn gezicht (ja buren....raar wijf), mijn ramen gelapt, gezeemd en weet ik veel. Blessing my House, zoals altijd op maandag. En weer dankbaar dat ik hier de energie voor heb en zin in. En zo mijn huis en mijn leven chaosvrij hou.
Ik ben dankbaar dat ik naar een foto van de tweede leg van mijn ex-man samen met mijn kinderen kan kijken, zonder er afgunst of jaloezie bij te voelen. Alleen maar fijn dat mijn kinderen hun best doen om voor hun nieuwe familie aardig te zijn. Dat ze hun eigen mening hebben gevormd.
Je ergens thuis weten en voelen. Geliefd zijn. En misschien begint dat gevoel simpelweg bij jezelf. Dat je begrijpt dat je goed bent in al je onvolmaaktheid. Dat je liefde niet hoeft te verdienen, maar voorradig is. Ook voor jou. Net als Oprah ooit hysterisch uitriep: You get a car love, you get a car love and you get a car. love.
Oh ja...nu alvast mijn ingevroren bijdrage aan het Kerstdiner morgen bij mijn moeder met mijn familie uit de vriezer halen!
Alles is gedaan; tijd om te genieten.
Oh oeps.....helemaal vergeten om al mijn lezers (en dat zijn er zo ontzettend veeeeeel!) te bedanken voor hun bezoekjes, hun commentaar en lieve wensen. En soms niet lieve wensen, maar wel altijd uit een goed hart ga ik maar vanuit.
Fijne en vooral liefdevolle dagen, hoe je ze ook invult.
Was vroeg wakker, maar het was nog pikdonker en er stond niets op de agenda, mijn bed lag heerlijk warm en veilig, dus maar even naar een luisterboek van de bieb geluisterd en wat verder gedommeld.
Heerlijk.
Toch nog even - het was nog eventjes relatief droog - naar de bibliotheek gefietst (ja hoor!) om wat uitgelezen boeken te retourneren en eentje die ik niet meer kon verlengen, want gereserveerd. Had 'm niet eens gelezen, dus dat leert mij weer om niet te gulzig te zijn. Gewoon meenemen wat je ook echt kan lezen en rekening houden met een veel langzamer leestempo dan voor de 'crisis'. Haha!
Flikkerde nog wel bijna in het gras toen ik afstapte, maar dat was meer onhandigheid. Moest smakelijk om mijzelf lachen. Muts! Liet de fiets bij de bieb staan en liep het stuk naar het winkelcentrum verder. Ja, om even te neuzen bij de winkels en gelijk wat extra beweging. En om mijn 3 kerstkaarten op de bus te doen. (Kerst)postzegels zijn zo duur geworden, dat ik echt moet nadenken of ik me dat kan en wil permitteren. Eigenlijk niet meer dus. Gelukkig had ik eind vorig jaar een velletje gekocht en dat kwam goed van pas.
En ook nog de moed gehad (u kunt nu lachen) om een fietswinkel in te stappen en te vragen naar fietsen met een lagere instap. Maar die verkochten ze daar niet. Moet ik dus echt naar het 'Grote' winkelcentrum. Staat nog steeds op mijn "Wil ik nog regelen" lijst. Schuif ik gewoon op naar het volgend jaar. Of in die tijd soepeler worden hahah!!
En hoogtepunt van de dag was dat ik een volkoren klein Frans broodje (Batard) zelf in de snijmachine deed (dat gaat tegenwoordig daar zo; scheelt weer personeel natuurlijk) en het lukte om het te snijden. In de broodzak stoppen wat minder, maar ach...ik frot dat thuis wel weer op de juiste volgorde. Meestal koop ik die soort broden ongesneden, want zo lekker om een brood te snijden, maar ik wilde mijn 'snijmachine-angst' overwinnen en dat kan alleen maar door het te doen. Want wat was het ergste wat er kon gebeuren? Dat ik het brood overdwars zou snijden? Of in blokjes?
Zo push ik mezelf iedere dag om dingen te doen die ik liever niet doe. Of vermijd. Of uitstel.
Verder, bijna vergeten, zag ik dat ik 'recht' heb op een aantal vakantiedagen in de WW. Maar dat die dagen vervallen aan het einde van het jaar. Dus maar opgenomen en dat betekent dat ik een weekje geen sollicitatie-activiteiten hoef te doen. Want Kerst valt heel gunstig. Niet dat ik op een ver en exotisch eiland zit hoor :)
Maar even loskoppelen, vooral de week van Kerst, dat is wel prettig. Voor het hoofd.
Net een la van mijn commode (letterlijk, mijn vader heeft erop gelegen, mijn kinderen en ik. Hij stamt dus uit de jaren dertig met in de binnenkant van de laden nog een kleur - een soort zalmroze - uit die tijd. Heb alleen jaren terug, toen ik het als ladenkast in gebruik nam, de opstaande rand eraf gesloopt.) uitgeruimd, uitgestoft en schoongemaakt met een sopje. En daarna opnieuw ingedeeld. En toen ook maar wat achter het deurtje lag/stond/gepropt was. Nog een oud kaartje van de Haarlemse Honkbalweek 1981 gevonden. Tsja..
Lekker werkje! Vond ook mijn oude zondagsschool-liedjes boek nog. Miniboekje, maar ja, ook voor mini-handjes he.
Van de week even contact met mijn kleindochter via Video-whatsappen. Zij snapt dat al helemaal, die kleine rakker en riep telkens Oma!! Nou, toen kon je me opvegen hoor. Of eigenlijk, ik gleed uit door mijn tranendal op de vloer. Van vreugde.
Ben een gezegend mens. Dat ik de liefde om mij heen zie en ervaar. En hopelijk ook teruggeef.
Altijd kijk ik ieder jaar naar mijn vaste lasten. Waar kan ik nog schrapen, kaasschaven of weet ik veel. Of hoe 'verdien' ik geld door naar een andere aanbieder van een dienst over te stappen.
Zo 'verdiende' ik in 10 minuten € 100,-- door naar een andere Energiemaatschappij over te stappen. En hield ik € 10,-- in mijn zak, door juist niet te kiezen voor gespreid betalen van mijn bieb abonnement, want dat is wat het extra kost als je het per maand wil betalen.
Verder vandaag toch nog maar wel wat voorraad gehaald, want dat wordt allemaal per 1 januari duurder ivm de BTW verhoging. En fijn dat het in de aanbieding was, dus nu nog voor maanden volkoren pasta en rijst op voorraad. Kan ook nog wel maanden havermoutpap eten mocht er niets in de knip zitten haha - noem ik het gewoon dat ik op een vloeibaar dieet ben.
En 'verdiende' ook nog een leuk bedrag door te bellen met de Spoorwegen dat ik mijn kortingskaart wilde opzeggen. En toen kreeg ik heel veel korting op de kortingskaart als ik maar wilde blijven. Met die korting wil ik dat graag.
Ga binnenkort ook mijn internetprovider bellen met dezelfde riedel. Dan wordt toch een beetje de commerciele kant in mij wakker en weet ik dat ik goed kan onderhandelen. Maar nu voor mij.
De zorgverzekering ben ik nog niet uit. Via de gemeente kan dat bij 2 partijen en dat is dat per maand inclusief het eigen risico. Dat heb ik nu nog op een aparte rekening staan, alvast voor 2019 gereserveerd.
Wel is het pakket uitgebreider dan mijn budgetpolis, maar in vergelijking tot mijn polis nu, toch een hoger bedrag per maand. Is dat handig? Heb ik dat allemaal nodig. Ik ben bijvoorbeeld nog nooit bij de fysiotherapeut geweest in mijn hele leven. Dus nog maar goed nadenken.
Foto van Pixabay
En denk nog na over het huren van zonnepanelen. Of dat echt wel zoden aan de dijk zet, meer besparen dan ik moet betalen voor de huur. Want ik moet blijvend investeren, ze worden nooit investeringsvrij dus van mij. Uiteraard wel goed voor het milieu ja.
Moet opletten dat ik niet door mijn stressplafond schiet. Want ik begin de dag met "Oh ja...dit uitzoeken, dat uitzoeken, hierover bellen en nog voor einde van het jaar". En vergeet dan dat ik ook even mag ontspannen. Nee...dat mag dan niet, want eerst al die nuttige dingen uitzoeken!! En regelen.
