Kwam ik vorige week terug van mijn vrijwilligerswerk, zag ik dat aan de (nogal gammele, want van Waaibomenhout gemaakt en met veel te grote afstand tussen de steunbalken) schutting was gewerkt.
Aan mijn kant, vanuit mijn tuin. Tsja...ik heb geen officiele poortdeur. Staat nog op To-Do lijst, maar weet niet goed how to do zeg maar. Maar wel een soort van ondoordringbaar oerwoud aan hoge beplanting en lange takken van een seringenstruik. En een oud hekje.
Ook de voetstap-sporen in mijn beplanting gaf duidelijk aan dat de invasie had plaatsgevonden. Dus had geen DNA nodig!
Hebben de Noord-Koreaanse buren gewoon gewacht tot ik weg was (dat hebben ze in het verleden vaker gedaan) en toen rap de grens overschreden. En wat nieuwere, maar nog steeds van dezelfde slechte kwaliteit Waaiboom, planken op de plek van vermolmde planken geschroefd. Op een manier dat je denkt....waar hij heeft hij dat diploma Schroeven gehaald. Gekregen bij een portie Kimchi waarschijnlijk.
Maar goed: buitenlandse invasie en dat 'moet' waarschijnlijk nog een keer want er ontbreken nu 2 Waaiboomplanken, maar ik denk dat hij die uit de schutting van zijn buren waar het huis van wordt verbouwd gaan confisqueren. En alles wordt vernieuwd daar en ik zag (jahaaaaa...ik observeer dus zie alles!!) diverse oude planken aan de Noordkant liggen.
Vraag mijzelf af of het de moeite is van een Rijdend Rechtertje of Mr. Frank Visser. Uberhaupt mijn buren daarop aanspreken want dan kunnen ze zeer goed "Ikke spleek geen Nedellands" doen. De buurman spreekt uberhaupt geen woord Nederlands.
Maar even laten bezinken.
Het scheelt dat ik naar de Dog Whisperer had gekeken. "Be Strong and Assertive". Dus de buren aangesproken via de Sandwichmethode (zonder stokjes).
En ja, ze mogen een invasie via mijn tuin doen, maar wel eerst vragen aan mij. Niet zomaar de tuin ingaan. Want mijn tuin.
En nog geen twee minuten hierna kwam er een dit keer door mij goedgekeurde invasie. Ik hielp met de weer van een ander soort hout planken (gerecycled van het kapotte schuurtje van het huis wat verbouwd wordt in de straat) vast houden, er werd geschroeft zonder diploma en het geheel is nu nogal een kneuzen-schots en scheef schutting. Eigen huis en puin zeg maar. Waterpas doen ze niet aan in Noord-Korea. Past het niet goed - want niets uitgemeten - , dan schroeft hij gewoon een plank op een plank.
Jaren geleden kwam ik terug uit mijn werk en stond er opeens een lelijke schutting achter de coniferen die tussen onze tuinen stonden als heg. Met schroeven aan mijn kant, dus in mijn tuin geweest. Door de vorige bewoners van dit huis was die heg al geplant en nogal breed uitgegroeid. Toen ik hier kwam wonen gaf de WBV niet aan dat de heg weg moest, want hij stond er kennelijk goed. En de buren klaagden niet bij de WBV. Dus ik snoeide hem zo kort mogelijk en hield de heg regelmatig bij met zo'n electrische heggenschaar. Buren deden niets. Ja, klagen. Ik moest die bomen maar weghalen vonden de buren.
Niet dus, want van ons samen en alleen ga (kan) ik dat niet doen, maar wilt u wat anders aan uw kant, ga uw gang. En zo geschiedde. Ze zaagden de coniferen bijna dood aan hun kant, gooiden dat afval vrolijk allemaal in mijn tuin (en snapten dus niet dat ik daar wel boos over werd en van de buren eisde dat ze dit uit mijn tuin haalde en in hun eigen groenbak deden, hun afval namelijk.), dus aan mijn kant werden ze er ook niet beter op en vijftien jaar geleden vond ik mijn tuin zo treurig en donker door al die hoge en brede bomen, dat ik ze allemaal met de hand eruit heb gehaald. Behalve de wortels en stompen, want dat kreeg ik niet voor elkaar. Project van bloed, zweet en tranen. Door de hars in de bomen is zagen geen pretje. Maar tak voor tak kom je een heel eind.
En een gaaswerk hek op de grens gezet, wat met mooie klimplanten kan overgroeien. De palen in de grond geramd puur op paardenkracht en op een ijzeren anker geplaatst. En allemaal waterpas.
Maar eerlijk gezegd kan ik me er oprecht niet (meer) druk over maken, hoe weinig sociaal die buren zijn. Ik zorg ervoor dat er in de zomer mooie rozenstruiken voor bloeien, gooi wel wat beits of zo erover en ach..beter een
goede Noord-Koreaanse buur dan een verre vrind. Geen zin in oorlog met de buren. En al helemaal niet met totaal onvoorspelbare.
Leven is veel te bijzonder en kostbaar voor dat soort gezeik over schuttingen.
