Net op tijd binnen

Mijn dagelijkse loopje gecombineerd met langs de supermarkt gaan. Niet bezweken voor allerlei Oranje meuk, als in Oranje lekkere snacks etc. Doe maar niet, tenzij het wortels zijn.

Met stok en bejaardensleurkarretje de boodschappen gehaald. Veel vers spul vooral. 

Net op tijd binnen om op Viaplay de start van de F1 te  Spanje te zien. Zou Verstappen kunnen herhalen wat hij hier tien jaar geleden deed?

Ontspannend vind ik dit. Alle doe werkjes zijn gedaan en dan mogen genieten van de F1. 

Voetbal interesseert me niet echt, al snap ik wel dat mensen daar voor warm lopen. Dus kan lekker op tijd naar bed.

Soldaatjes

 Soms weet ik al onder de douche waar in zin in heb om mee te ontbijten. Een zachtgekookt eitje met soldaatjes.

Gisteren geen zin om boodschappen te doen, maar gelukkig nog wel wat brood in de vriezer. Een sneetje in de broodrooster, of neen, twee en op ontdooistand. Eitjes in de pan, kort koken en even op de tijd letten met een ouderwetse zandloper erbij. 

Kopje koffie en heerlijk. Wat een genot om zo de dag te mogen starten. Dankbaar ook dat het allemaal kan.

Eiwitten voor de spieropbouw. Had vorige week al heerlijke Dahlsoep gemaakt met rode linzen. Ben er met mijn voeding nu bewust mee bezig wat goed is voor mijn lijf. 

Door mijn havermoutpap doe ik nu een ruime lepel Hutenkase oftewel Cottage Cheese.

Ben dankbaar dat er niemand gewond is geraakt die ik ken bij de brand en explosie in Amsterdam. Dochter vertelde dat een vriendin van haar bij het flatgebouw daar woont en stuurde me een foto die vriendin genomen had. Ontluisterend, wat een puinhoop!

De hele nacht hoorde dochter hulpdiensten, brandweer, ambulances, politie. Haar vriendin, die in de flat woont waar de sportschool stond,  was gelukkig ongedeerd.

Men is nog aan het onderzoeken wat de oorzaak is, maar het lijkt erop alsof jonge mannen/jongens bezig waren om explosieven te maken voor plofkraken. 

Soldaatjes geronseld door kwaadaardige krachten voor het snelle geld.

Ondertussen ben ik bezig met een Financieel project. In gedeeltes opgesplitst, zodat ik niet al te veel stress ervaar, maar dat vordert gestaag. Heel fijn. Ook mijn printer werkt uiteindelijk mee. Rustig blijven, resetten en nog een keer proberen. Tot het lukt.

Dat ik daardoor een aantal keren de trap op moet lopen is alleen maar goede training voor de benen, Wel bij iedere traptree nadenken, niet haasten dus. Hahah...alsof dat uberhaupt kan met mijn conditie. 

Hockney

 Las dat de schilder David Hockney is overleden. Hij schilderde altijd herkenbaar in een schijnbaar simpele stijl. Zag een tijdje terug in het Teylers museum een tentoonstelling van tekeningen van hem.

Hij omarmde ook nieuwe technieken. Op zijn tablet tekenen bijvoorbeeld. Een eigenzinnige man, 

Regen en regen en regen

 Precies op het moment dat ik naar huis wilde gaan. Keek nog even of die bui echt ging vallen, maar inderdaad, precies op dat tijdstip en ook nog eens hard en langdurig. Tot middernacht bij het bushokje staan wachten is ook weer nogal overdreven.

Had ik, de ijdeltuit, geen jas aan gedaan, want blazertje over mijn streepjesshirt en vond het wel lekker zomers. 

Daar dachten de weergoden toch anders over.

Nou ja, niets aan te doen. Lekker natgeregend thuisgekomen. Alle natte kleding uit, op hangertjes opgehangen, droge lekkere warme nachtjapon en pyamabroek aan. 

Even nog eten opwarmen, want stond al klaar en dan blik op oneindig en verstand op nul.

Heerlijk!

Jullie nog door regen overvallen?

Ook opgeruimd

Alle oude studieboeken die al zeker 30 jaar hier op zolder in een doos bewaard stonden van mijn broer, heeft hij uitgezocht en uiteindelijk kon alles weg. Hij had geen tijd meer om dat zelf weg te gooien, dus een mooi klusje voor mij. Had ik direct ook een doel voor mijn wandeling. We hebben trouwens met de auto al heel veel grof vuil bij de gemeentelijke vuilstort gebracht vooral uit de tuin. 

In twee gedeeltes gedaan het wegwerken van die oude boeken en nu is het weer opgeruimd. De doos heb ik plat gevouwen en die breng ik nog een andere keer naar de oud papierbak. 

Hij is in zijn land niet gewend aan gescheiden afval inzameling. Dus moest hem telkens erop wijzen dat plastic of lege pakken chocomel in de Plastic Afval Klikko konden. In mijn eentje kan ik met gemak 3 weken met de Rest-afval klikko doen en meestal dan ook nog maar half vol. Nu al nokkievol. 

Maar goed; First world problems.

Hij zag ook dat de kosten voor boodschappen hier gestegen waren, behalve door zelf boodschappen te doen en ook te koken. Voorheen vond hij alles een stuk goedkoper dan in zijn land, vooral verse groenten en fruit. Nu is dat verschil kleiner. 

Heerlijk is dat als er voor je gekookt wordt. Hij kan koken, is alleen niet zo goed erin dat alles gelijktijdig klaar is. Nou ja, dan maar even wachten op de biefstuk. Iets wat ik voor mijzelf vrijwel nooit maak. Vond het zo´n luxe dat ik niet hoefde na te denken over wat ik ga eten. Ik deed dan de afwas, maar dat vind ik ook nooit een rotklus. 

Alles afgezegd voor vandaag

Nou ja, één afspraak dan. 

Lekker dramatische titel nietwaar? Al mijn (medische) afspraken plan ik altijd op mijn vrije dag in. 

Geen behoefte eraan weer na te denken hoe ik er zonder mijn fietsje kom. En de trap naar de praktijk op kom. 

Dus maar even verschuiven in de maand.

Moet eraan wennen dat er in de ochtend niemand meer van de zolderkamer naar beneden komt om samen koffie te drinken, hem ontbijt te zien maken, blij te zijn met Nederlandse kaas, gewoon om gezelschap te hebben. Dat maakt me ook duidelijk dat ik toch wel veel alleen ben. 

Zoals Koningin Wilhelmina ben ik dan niet eenzaam, maar dus wel alleen.

Oefen elke dag om weer meer spierkracht te krijgen en kan nu, moet ik er wel heel bewust mee bezig zijn, weer zonder handjes van een eetkamerstoel opstaan. Nog niet zoals voorheen, gewoon met een recht bovenlijf, maar als een soort van vooroverbuigend, mijn zwaartepunt verleggende,  kabouter Spillebeen.

Maar meer kracht nu in de benen en daar ben ik al blij mee. 

Fijne tijd gehad

Mijn broertje, ik noem hem in mijn hoofd altijd zo omdat ik gewoon veel van hem houd, is maandagochtend weer naar zijn thuisland vertrokken. Hij reed de huurauto naar het inleverpunt op de luchthaven en kon vandaar direct doorlopen naar de vertrekhal. Allemaal goed en soepel geregeld en met hulp van mijn dochter een mooie deal. En een fijne auto.

De avond ervoor nog alles wat hij extra mee wilde nemen van nog spullen van onze moeder en andere zaken die hij altijd inkoopt om mee te nemen naar daar in zijn extra koffer gepropt. Koffer gewogen, nogmaals gewogen en besloot toen om dat pak gevulde koeken toch maar als handbagage mee te nemen. Dat scheelt wel een paar kilo! Zware koeken.

We hebben een fijne tijd gehad en hij is nog nooit zo lang hier achter elkaar geweest. Meestal even tussen het weekend door als hij op zakenreis was. Of een lang weekend, maar nu twee volle weken. 

Ook blij dat hij besloten had voor die weken een auto te huren. Daarmee was hij mobiel en kon bij wijze van spreken elke dag bij onze moeder langsgaan. Wat hij dan ook zeer regelmatig deed. Alleen of met mij.

Fijn ook dat we de stiltes niet hoefden op te vullen met gebabbel over koetjes en kalfjes. De weiden bleven leeg. 

Hoop dat hij over een tijdje toch iets dichterbij komt wonen. Ik mis dat contact met iemand die je al kent vanaf dat je klein was en ook nog eens op dezelfde golflengte zit qua beleven en ervaren. En je soms daarom maar aan één woord genoeg hebt.