Zalig he

Op maandagochtend niet de wekker horen om 05.30 uur, maar weten dat een uur later wakker worden nog steeds heul vroeg is.  Wel word ik rond die tijd wakker, maar ik mag nog even wegdoezelen. Want thuiswerkend de eerste werkdag van de week.

Direct met mijn leidinggevende opgenomen en was ook meteen akkoord. 

Blij mee. 

Wij hebben wel een regeling waarin je gaat afbouwen op weg naar je pensioenleeftijd zonder dramatische financiële gevolgen, maar daar ben ik niet lang genoeg voor in dienst. Ook dit zou nog worden uitgezocht, maar had me zelf al ingelezen, dus maakte mijzelf niet blij met die dooie mus.

Het is heerlijk om thuis te starten, alle apparatuur doet wat het doen moet, wifi signaal ook en hoppa...starten maar. Collega meldt zich heel laat aan, maar heb geleerd dat dit niet mijn probleem is. Ze is er gelukkig. 

Direct afspraken moeten omzetten door zieke collega´s.  Ook weer gelukt. 

En daarna nog weer wat omkatten, want collega wil die dag juist thuis gaan werken. Ook gelukt. Bewust telkens even opstaan en korte pauzes houden. Op kantoor zijn mensen ook vaak spoorloos om een kopje koffie te halen. En zo lang zitten is ook niet goed voor me.

Omdat er vrijwel niemand is, de collega die later kwam ging ook vroeger weg, toch maar tot einde werkdag online gebleven, maar daarna direct op de fiets gestapt om een pakketje naar het postkantoor te brengen. Nou ja postkantoor, een winkel met een inleverbalie voor post en poststukken. Niet meer in mijn eigen wijk, maar verderop, dus altijd fietsen.

Koud voelde het, maar zei tegen mijzelf dat het juist lekker is. Even buiten zijn, frissen lucht en beweging. 

Wilde op tijd voor het schaatsen thuis zijn, maar dat lukte niet helemaal. Dus teruggekeken en bijna ouderwets spannend en leuk. 

Prestatie hoor, dat je op het juiste moment kan leveren. Onder zoveel druk. 

Rustig eten ondertussen. De afwas zo doen en iets van lunch voor onderweg meenemen, zodat ik niet in de valkuil van ´´iets lekkers mag` val. En altijd een appeltje in de tas. 

Droomde nog, of was het tijdens het nog even doezelen, over een situatie 4 jaar geleden op mijn werk. Precies zoals nu. Te weinig mensen en vooral ervaren mensen om alle afspraken tijdig bij te kunnen inplannen. Doordat er een hele trits collega´s waren opgestapt en er zo snel niet vervanging geregeld kon worden. En er geklaagd werd over lange doorlooptijden. Toen voelde ik me nog schuldig. Nu zie ik dat ik niet meer kan inplannen dan er plek is.

Niet mijn probleem.

En dat geeft een rustiger gevoel. Los laten wat niet van mij is.

Cultureel verantwoord

Toen ik naar bed ging, sprak ik met mijzelf af dat ik zondag iets leuks ging doen. Even een museum bezoeken. Heb die jaarkaart niet voor niets verlengd. Of naar de bioscoop. Ga!

Ga te weinig, of nee, ik ging te weinig naar een museum. Vorig jaar dan.

Dus ging naar het Frans Hals museum voor de tentoonstelling over Coba Ritsema.

En dat was een genot om te zien. Wel moest je eerst nog door een aantal zal met de ´reguliere´collectie, maar ook geen straf. 

Vind het fijn dat ik als ik genoeg gezien heb, niet omdat ik nou eenmaal een kaartje heb gekocht, alles moet zien om mijn geld eruit te krijgen. Nee hoor, ik kan afronden, naar de wc en wegwezen, nadat ik mijn spullen uit het kluisje had gehaald. Het was buiten nog heerlijk weer, Ook fijn. 

Verder was het weer genoeg zo. Lekker naar huis, een kop thee drinken en nog nagenieten van wat ik gezien heb. 

Nog tot 1 maart te zien, dus als je nog tijd en gelegenheid hebt, ga dan.

Frans Hals museum

En oh ja, beetje in shock want mijn kledingwinkel, begint met U en eindigt op Popken, waaar ik al zeker 26 kom, gaat sluiten! Zo ontzettend jammer. 

Brei-algoritme

 Zucht.

Klik je één filmpje aan op social media, dan krijg je daarna alleen nog maar dat soort filmpjes. Gewoon even checken hoe het ook alweer ging die ene steek, dan voel je daarna of er een steekje bij je los is.

Zo

Veel!!

En dan is dit onderwerp nog tamelijk onschuldig. 

Hoe ervaren jullie dat?

Wordt je in het Konijnhol gezogen en zit je 3 uur later nog naar filmpjes te kijken van een gebreide overall op rondbreinaalden gemaakt?

Het gezellig maken

Het nieuwe einde werktijd is nu nog voor het einde werktijd is al gaan afronden, opruimen, mijn thee of koffiekopje afwassen, alles in de kast zetten. Nakijken of de treinen rijden. En ook niet meer op de allerlaatste minuut toch nog dat telefoontje aannemen.

Of toch nog snel die uitnodiging de deur uitsturen. Kan allemaal wachten. Echt!

Dus de trein die ik wilde pakken ook genomen. Er was zelfs nog plek. Bij het busstation op mijn eindstation was alweer van alles gewijzigd, dus toch maar teruggelopen naar waar ik weet dat wel een bus mijn richting op gaat.

Was in de ochtend gaan lopen naar een bushalte dichterbij. Moet ik wel overstappen, maar er was een half half bericht dat het eventueel glad zou kunnen zijn.

Dezelfde route teruggenomen. Thuis aangekomen, daar onderweg al enthousiast over geworden, direct met eten klaarmaken begonnen. Daarvoor nog even mijn werkkleding uit en ontspannen thuiskleding aan.

Kaarsjes aan.

Kachel wat hoger.

Nog een keer naar het filmpje van proefzwemmen van oudste kleindochter kijken. Zo leuk. Rustig afwassen en verder breien. Detective kijken. 

Genoeg te eten.

Droog en warm huis

Fijne kinderen en lieve kleinkinderen

En een weekend waar niets hoeft. Alles mag.

Klikspaan

Sukkel een beetje met pijn aan de voorkant van mijn bovenbeen. Als ik daar druk, voel ik hier pijn zeg maar. Het lijkt een soort zenuwpijn. Alsof er iets in de knel zat of zit. Bij kou voel ik het sterker. 

Maar sukkel ermee dat ik weer dingen over mijn werk me realiseerde die niet zo fraai zijn. Collega gaf me aan dat zij de opdracht had om een andere collega een beetje in de gaten te houden. 

Heuh...gaan we nou werkelijk klikspaan spelen en doet zij daar - naïef want nieuw en wil uiteraard in een goed blaadje komen te staan - aan mee? Ging ze een hele theorie ophouden hoe of wat. Mensch...je weet niks!  Meteen afgedaan in mijn boekje. 

Bah!

Nu heeft die in de gaten te moeten houden collega me al langer wat zaken verteld en zou ik een slecht mens zijn (vind ik dan), dan blupte ik dat direct eruit om ook in een goed blaadje te komen of gewoon om lekker mee te babbelen. 

Maar echt niet. 

Als iemand wat in vertrouwen aan me doorgeeft, dan blijft dat bij mij. Heb slechte ervaringen met mensen die zaken direct doorvertelden, waarvan ik aangaf dat ik dit in vertrouwen heb verteld. Zo vonden mijn ouders het nodig om aan mijn Oma, die haar man moest begraven die week, te vertellen (en de rest van de familie) dat ik ging scheiden. Mijn ex-man wist dat nog niet, ik was nog bezig met het vinden van een andere woning en pas dan zou ik het vertellen, maar zij vonden het nodig om het nieuws toen en daar te verspreiden. 

Of een collega bij wie ik peilde of een functie iets voor mij zou zijn, waarop een half uur later een briesende directeur me kwam mededelen dat ik niet moest denken dat ik in aanmerking kwam en bovendien niet zaken moest ondergraven door de door hem aangestelde kandidaat zo te ondermijnen.

En is dit de verdeel en heers methode van de manager? Machiavelli hoofstuk 3 of zo.

Oh ja...dat is het al jarenlang hier. 

Sliep van de week heel slecht, dus toen aangegeven dat ik die dag thuis ga werken. Maar omdat ik zo enorm weer op mijn hoede ben, door deze kennis (die ik eigenlijk allang had) iets anders ingekleed. Ter bescherming van mijzelf.

Had eigenlijk een afspraak bij de Hoorboer van de week, maar in de ochtend afgebeld. Had er, zoals Gerard Joling altijd al zei, de kracht niet voor. En was blij dat ik wat extra uren kon slapen en geen verplichtingen had staan. Even bijtrekken. 

Wat financiële regelzaken doen. Altijd mijn administratie bijwerken, declaraties klaarzetten; saai, maar wie doet het anders voor me? De boekhoudkabouter? 

Toch ook maar naar buiten. De zon begon te schijnen. En helemaal niet koud. Heerlijk zelfs. Knapte direct op ervan.

Lekkere groene groente gekocht voor een gezonde avondmaaltijd. Heb nog genoeg Dahlsoep, maar die vries ik wel in. Ik kook daarvan altijd genoeg voor een weeshuis.

Vond het extra koud aanvoelen gisteren, maar dat kwam omdat het ook waaide, Net boven nul maar zag ik. 

Wel een keertje doorgeslapen en pas met de wekker wakker geworden. Heel fijn om niet ieder uur de klok te zien. 

Koolmees is de winnaar

Van de Nationale vogeltelling. 

Had ook meegedaan en landelijk bleek de huismus zijn plekje te moeten opgeven voor de Koolmees. Leuk te zien wat er in mijn buurt allemaal geteld werd.

Jullie meegedaan en had je nog aparte vogels.

Pino niet meetellen he!

Rijk denken

 Usually, Cellie, it’s not thinking about the bucks that makes one rich… but thinking rich that makes the bucks. 

— The Universe