Weekend; wel aan toe

 Net ietsje voor 18.30 uur rolde ik huisje Weltevreden binnen. Riep zoals altijd dat ik Home was tegen de onbekende Honey.

Werktas uitpakken en even nadenken of ik echt nu ook nog naar de supermarkt moet, of dat ik alleen denk dat ik dat moet.

Denk het laatste. Gewoon kijken wat er op voorraad is en daar iets heerlijks mee maken. Prima, doen we. Ook weer rustiger. Het jagen hoeft niet.

Ga maar gewoon even ontspannen na weer een werkweek. Korte week hoor, gelukkig wel, maar druk genoeg. 

Vandaag was de helpdesk van de overkoepelende ICT organisatie de hele ochtend bezig om de fout te ontdekken in mijn telefoonsoftware. Ik werd niet gehoord door clienten en collega's. Iets in de microfoon zou je denken. 

Nog steeds geen oplossing. Gelukkig had ik nog wel een zakelijke mobiel, maar dat is voor mij nogal vervelend bellen want geen headset en mijn hoorapparaten daarop bekend maken is ook weer een apart hoofdstuk. 

En moest vandaag ook wat zaken recht trekken door slordigheid van collega veroorzaakt. Maar anders zou client afspraak mislopen, dus toch maar wel direct aan de slag. Was er uiteraard nog een intercity uitgevallen richting mijn werkstad. Volgende kwam gelukkig snel, maar dan begin ik al minder ontspannen wetende dat ik daardoor minder tijd heb om dingen uit te zoeken.

Enfin. Alles weer geregeld. En vond dat ik wel prima mijn best had gedaan vandaag. Dus op tijd inpakken, opruimen en vooral wegwezen. 

Klem

 Trein terug ging ietsje later weg, maar ja, kan ik ook niets aan veranderen. Mis ik wel aansluitende bussen, maar ook dat is het lot van iemand die met het OV reist. 

Maar zo druk had ik het zelden meegemaakt op het station voordat ik eruit moest. Ik zat al aan het gangpad, dan kon ik er snel uit straks, dus even opstaan voor iemand die naast me wilde zitten. Jongen die zijn tas een plekje had gegeven moest de tas ook verplaatsen. Zonder morren hoor, want denk dat hij ook wel zag dat het heeel druk was. Dus wie niet kon zitten stond in het gangpad. 

En toen de trein op mijn station was, kon ik eerst niet goed opstaan door slappe beenspieren en toen nog de horde naar de uitgang, waar het vol mensen stond en dan nog uit de deur zien te komen, waar al heftig in gestapt werd. Wat zijn Nederlanders ongeordende treinreizigers. 

Ook weer overleefd. Gelukkig plek in bus 1. Bus 2 was een raar type bus, met weinig zitplaatsen voorin en dan moest je omhoog en daar waren weer zitplaatsen. Nu gaat omhoog niet fijn, dus stond te drentelen, totdat een dame ook haar tas van de ouderen van dagen plek haalde en ik daar kon zitten. 

Lekker thuis, alle moetjes gedaan. Brocolli staat op, oven aan en de lunch voor morgen is ook al in de koelkast gezet. 

Vind ik altijd heerlijk. Eerst alle moetjes afhandelen, dan mag er zo ontspannen worden.

En oh ja, had mezelf afgemeld voor een teambuilding aka voorlichting over plannen werkgever op het hoofdkantoor. Geen behoefte aan en belangrijker, te druk. Gaf bij leidinggevende ook aan dat nog een keer een eind met de trein ik momenteel niet trek. 

Teambuilding met de helft van het team vond ik al apart. Zo blij dat ik uitsprak wat ik wilde. 

Stram

Wat een lieve reacties op mijn laatste blog. Dank!

Weer een emmertje of wat met tuinsnoei-afval in de groene bak gedaan. Weet me even geen raad met heel erg mooi weer. Stom he, want weet zeker dat ik als ik op mijn werk zit, precies weet wat ik zou doen met een mooie zonnige dag.  Verlangen naar niets meer moeten. Alleen maar mogen. 

Beetje halfslachtig gelezen, maar kwam er niet echt lekker in. Geen focus. 

Stramme benen ook, al oefen ik regelmatig. Beweeg. En om mijzelf uit te dagen kijk ik met plezier dansfilmpjes van oefeningen op fijne muziek. Hoe heerlijk als je lijf lekker doet wat je wil. Op een dag kan ik dat ook.

Voorlopig zit dit muziekje in mijn hoofd als ik ergens heen loop om de moed er maar in te houden en vrolijker te lopen. In ieder geval met een hoofd omhoog. 

Mooie zaken

Gisteren voor het eerst in 4 weken was op de zolder kunnen en durven ophangen. Niet meer alles proppen op een rekje in de werkkamer.

Eindelijk!

De zon schijnt, koffie lekker buiten in de tuin.
Lieve foto´s van mijn kleindochters ontvangen. Leuk uitje met hun moeder.

Ben je boos, pluk een roos. In mijn geval, snoei een roos.¨

Prachtig boek gelezen. Dunnetje hoor, maar stof tot nadenken.

In de tuin gerommeld. 

Ik las een paar dagen blogpauze in. Op sommigen kom ik over als een naar boos wijf. En misschien ben ik dat ook wel en komt het daarom zo aan. 

Verongelijkt, zeikerig, zeurderig en niet aardig. 

Ga ergens anders lezen dan! Mijn plek en als ik boos ben of overkom, dan is dat maar zo.

Blijf vandaag de focus op vooral mooie zaken houden. 

Hoe heurt t niet

Even een heel andere indeling van hoe ´t heurt met Pasen.

Geen Paasontbijt met lekkere broodjes, jus d' orange of zoiets, maar een beetje improviseren met wat er nog in huis is. Best nog veel. Dus niet miepen.

Daarna even in de tuin bezig geweest.  Zelfs, met jas aan, een kopje koffie buiten gedronken. Maar het waaide nogal, dus echt heerlijk was het niet echt. 

Het werd toch al bewolkter, dus ik ging weer naar binnen en luisterde verder naar mijn luisterboek. En ja hoor, regen. Dus mijn plan - om redelijk vroeg in de ochtend mijn ontbijtje in huis te halen, viel helemaal en letterlijk in het water. Ook omdat ik constant me afvroeg of het echt wel nodig is. Of dat het een soort van gewoonte is.

Wil wegkruipen in het luisterboek. Of lekker op de bank. Er liggen nog genoeg MOETjes, maar dat mag ik parkeren tot morgen.

Heerlijk als het zo donker wordt dat het avond lijkt, maar het een fikse hagelbui is. 

Kaarsjes aan, even gezellig maken.

Lente = kattendrollen op mijn grasveldje

 Schijtkatten!

Heb geen hekel aan die katten, maar aan hun baasjes. Want stel dat de hond van de buren altijd bij jou in de tuin zijn behoefte doet, zou je daar blij mee zijn?  Want honden-eigenaar loopt op straat met plastic zakjes om de boel netjes op te ruimen.

De katten-eigenaar van wie de kat zo vrolijk buiten mag zijn, doet daar niets mee. Ziet er ook niets van, want kat schijt niet in eigen tuin meestal. 

Zo direct de drollen maar weer uit de tuin scheppen en in een huis/aan huisbladkrant wikkelen. 

Opeens stonden de oudste kleindochters bij de achtertuin bij de ingang. Ik was net een beetje aan her snoeien en bewonderen en een stok bij die drol te zetten. Ze hadden al aangebeld, maar dove kwartel had weer eens niets gehoord, dus stonden ze met hun moeder bij de tuin. 

Even wat ophalen en brengen en dan weer door. Ze trokken al het tekenspul uit de kast, maar mijn dochter zei al ze direct door moesten, dus dat kwam wel een andere keer. 

Altijd blij als ik ze zie en dat ik zie hoe ze zich hier thuis voelen. 

Nu weer even door met wat in de tuin doen. Minimaal hoor, nog onstabiele benen dus altijd telefoon in mijn zak, mocht ik omlazeren. 

Maakte trouwens een afspraak voor een ogenfoto ivm diabetesjaarcontrole. Niet keurig op een vrije dag, dat kon ook niet eens, maar op een werkdag. Mag de collega ook eens flexibel doen. Klaar ermee.

Eind van de middag was ik moe. En luisterde ik naar een luisterboek, lekker rustig op bed liggen, de stem van de auteur in mijn oren. 

Had geen zin om nog (paas)boodschappen te halen, maar een ei heb ik wel in huis, dus toch nog Vrolijk Pasen vanochtend. 

Thee in een gele mok, een gele placemat en een vrolijke stemming hoop ik. En vond nog een doosje Matzes. 

Mazzel!

Witte rook

 Gesprek gehad met leidinggevende. Over wat de vraag over de vaste maandag als thuiswerkdag opgeven omdat collega iets anders ging doen juist op die dag in de organisatie in het kader dat er dan een poppetje zit.

Kreeg te horen wat ik wilde, na mijn betoog en de maandag blijft mijn vaste thuiswerkdag. Dan wordt er dus geruild door collega met ambitie, niet door mij. Klaar met altijd maar invoegen en me aanpassen aan de wensen van anderen. En dat ging vrij makkelijk. Maar besef ook dat het net zo makkelijk weer aanpassen en gewoon terug naar af zou zijn als ik niet mijn grens had aangegeven.. Ik had me allang ingelezen dat er geen recht op thuiswerken is in onze organisatie.

Het was rond 1500 uur toen gesprek met leidinggevende klaar was en me zei dat ik gewoon maar lekker naar huis moet gaan nu. Het werk was wel gedaan, geen afspraken meer. Nee, ik hoefde echt niet te wachten tot gesprek met client en collega afgerond was. Ga maar.

Fijn!

Haalde net niet de trein van half, want opruimen afsluiten en lopen gaat op tempo Slak die in de bocht afremt, maar dan maar een boemeltje, want de Internationale trein was uitgevallen, dan zat ik in ieder geval en op weg naar huis.

Helaas zat in de trein ook een gezin met een jankende peuter, net als in de middag op mijn werk, dus hoorapparaat op dempen lawaai gezet, maar dan nog ging het door mergpijp en been.

Toch rond 17.15 uur riep ik Honey I´m home, waarop niemand antwoordde. 

Blij met mijn Vera regenhoedje, want het regende inmiddels hier. En jas is waterafstotend. Ook heul fijn.

Jas uit, schoenen uit, hoedje af, kachel wat hoger en dan even helemaal nada de noppes. Een kop thee. Lekker warm. 

Of een oranje pluche aap.