Maandag Flylady dag

 Was vanzelf wakker geworden, na eerder even wakker te zijn, maar toen was het nog oude tijd 04.00 uur, dus maar niet. Nu werd ik aangenaam wakker en zag dat het een fraaie tijd was om wakker te worden voor iemand die alle tijd heeft.

Keek in bed, op mijn telefoon de F1 van USA af, want om 2100 toen het begon dacht mijn lijf dat het al 22.00 uur was en al moe. Zag nog net Verstappen op 3 eindigen en toen viel ik in slaap, nadat ik Viaplay uitzette uiteraard.

Haalde lekker mijn bed af en deed de witte was in de machine. Dan voelt het alvast alsof ik dingen gedaan heb. Alle prullenbakjes geleegd van de bovenverdieping en daarna ook van beneden. Hoppa....opgeruimd!

Gisterenavond had ik mijn Plasticbak al buiten gezet. Op tijd want tijdens het bezoek van mijn broer was ik voor de Restbak net te laat en ze waren al geweest tegen de tijd dat ik ´m bij de stoep zette. Volgens de dame van de Reinigingsdienst beginnen ze al om 06.30 uur met rijden in deze wijk.  Meestal deed ik dat bij de stoep zetten ook altijd de avond van te voren, maar hahah...even ritme kwijt en voordat ik naar mijn werk vertrok, ook voor 07.00 uur is ook niet meer aan de orde. Grappig details dat de bak laat in de middag nog steeds niet was geleegd.

Gelukkig heeft mijn dochter toen de inhoud van die restbak bij haar in de container gegooid broertje propte alles in extra grote vuilniszak, want propvol en anders moest ik nog 3 weken wachten. Met iemand extra in huis bleek ik toch meer afval te hebben.

Enfin. Mijzelf uiteraard ook door de wasstraat gehaald. Lekker mijn haar gewassen en maar even opgestoken dan droogt het vanzelf. Schone kleding aan.  Kachel ietsje hoger gezet, maar niet te hoog, want ik ben toch bezig, dus blijf wel warm.

Nu straks nog de rest van de Flylady taken doen, alles zegt ze, niet langer dan 10 minuten achter elkaar, maar dat merk ik wel of dat genoeg is en dan is mijn huis weer schoner. Heb geen stapel kranten of post, want in het weekend al weggewerkt of opgeruimd.

En dan in de middag mijn bed weer lekker nieuw en schoon opmaken. Ook altijd een prettig werkje.

Ook een lijstje gemaakt van zaken die ik in oktober nog afgerond wil krijgen. Eentje ga ik zo direct maar doen. Mijn laatste stukje inkomen van werkgever, vakantiegeld en een halve vakantiedag en belangrijk, ook mijn reiskostenvergoedingen zijn overgemaakt, De salarisstrook in de mail ontvangen. Ziet er goed uit en meer dan ik had berekend netto dus hoef voor de komende maand minder uit de Spaarpot te storten om van te leven. 

Altijd fijn. Nu kan ik mijn rechtsbijstandsverzekering opzeggen. Alles is gedaan geregeld en klaar.  Hoppa, kan afgestreept worden!

Er staat alleen nog een afscheidslunch in de planning, eindelijk, is er een datum geprikt. Nogmaals aangegeven wat ik graag als afscheidscadeau zou willen, zodat ik niet een goedkoop doosje chocolaatjes krijg. Heb ik er zin in? 

Nou, niet heel erg, maar ik snap ook dat je dingen goed moet afronden, vooral voor mijn collega's en misschien ook nog wel voor mijzelf.  En prima. Het is klaar en ik ben verder gegaan heel bewust op mijn eigen pad. Zonder pensioentrainingen of cursussen hoe doe ik dat. 

I believe I can fly om het in goed Nederlands te zingen.

Afgebroken

 Zag dat er een grote tak van een boom in de achtertuin was afgebroken door de harde wind. Die ga ik van de week wel opruimen als het minder hard waait. 

Voor de rest geen schade zo te zien al heb ik nog niet naar het dak gekeken. 

Ben zo blij dat ik deze maandag niet hoef te wennen aan de wintertijd. Kan er gewoon de tijd voor nemen. Heel fijn.

Lekker verder gegaan met breien aan mijn sjaaltje. Haalde nog wat uit, want was niet helemaal tevreden over een stukje. Geen probleem. Is een proefding en gewoon leuk om te doen. Die rust om iets creatiefs te doen heb ik heel lang niet gehad. Uberhaupt om iets leuks te doen of verzinnen.

Bij jullie nog stormschade?

Schimmel

 Liep even de Zeeman in voor een doosje stekenmarkeerders voor mijn breiprojectje. Die hingen er niet. Helaas. Wel zag ik een te schattige schimmel oftewel een glazen bruine paddenstoel met lichtjes. Kon ik niet weerstaan.

Thuisgekomen even kijken hoe de batterijen erin moeten en welke. Oh..extra schroefje nog bij het paneeltje. Dus eerst weer naar boven mijn horloge-schroevendraaiers gepakt. De kleinste was precies goed. Schroefje eruit draaien, Aha...3 x AAA erin en wat leuk!! 

Nou....bij nader aanzien en aankijken vind ik de lampjes toch wel heeeeel erg fel en is de vorm leuk, maar de lampjes die laat ik uit. Het is een paddenstoel en geen vuurtoren tenslotte. Gaan de batterijen terug in de voorraad.

Ben snel tevreden zo blijkt, want niet duur deze paddenstoel. Bij de bloemist ook dat soort dingen gezien die wel 5 x deze prijs waren. 

En was blij dat het droog was en niet meer zo keihard waaide dus dat loopje verliep helemaal prima. Ik haal gewoon de markers die ik heb eruit; ik weet nu wel dat ik om de 8 toeren één steek erbij moet maken en is de sjaal breed en lang genoeg weer minderen. 

Zal wel even wennen zijn dat de tijd weer veranderd is (als dit gelezen wordt dan), maar een groot voordeel voor mij is, dat ik er zoveel van merk als ik zelf toelaat. Geen vroege afspraken nog voorlopig en ook niet laat thuis. 

Nu even Twee voor Twaalf bekijken en testen of ik nog wat parate en opgeslagen kennis heb. Altijd fijn programma.

Meedenken

 Dank!!!

Zoveel invalshoeken op mijn vorige blog. Heef fijn. 

Mijn broertje gaf me trouwens (meerdere) malen aan, dat hij me juist wil ondersteunen bij mijn zoektocht, omdat hij van me houdt. Hij had ook apparatuur meegenomen om de auto uit te kunnen lezen.  En bij een proefrit vroeg hij of ik dat geluid ook hoorde. Ja, gelukkig wel. Bleek roest te zijn veroorzaakt door lang buiten staan en door een aantal keren hard te remmen (leuke test) kon je dat eraf krijgen. Uiteraard eerst goed kijken of ik opeens hard kon remmen en er niemand voor of achter mij reed. En even waarschuwen zodat broer niet tegen de vooruit schoot.

Vroeg me ook wat ik zou doen als ik morgen een miljoen op mijn bank had staan. Nou ja, dan is de keus iets simpeler. Iets minder passen en meten dan. 

Het was een regenachtige dag. Echt zo'n dag om een beetje te lummelen. Heb mijn proeflapje voor het Sophie Sjaaltje weer uitgehaald en brei nu met een bol die ik nog vond. Gewoon voor de leuk. Naar de wolwinkel ga ik dan wel als het wat beter weer is. Nooit met wol in de regen lopen hé.

Keek - hoe decadent - gewoon overdag naar Vera. 

Deed nog wat administratie voor een pensioenfonds waar ik een foutje zag in de uitkeringsdatum. Daarvoor moest ik dan wel even een brief met handtekening schrijven gaven ze aan toen ik hierover belde met ze. Oh...net werk, want de printer deed uiteraard net niet wat ik wilde. Wel goed voor de beenspieren, want moest daardoor diverse keren de trap op en af lopen. Om een leeg blaadje te treffen. Grrr... Uiteindelijk gelukt en brief met handtekening ingescand (ook gelukt) en per mail verzonden en direct ontvangstbevestiging ontvangen. Fijn!

Zag hele lieve en leuke foto's van jongste kleinkind die nu echt drie jaar is. Feestje op de opvang en van haar feestje van afgelopen zaterdag en van toen ze het grote cadeau van haar ouders kreeg. Dus zo te zien werd haar verjaardag wel zeker drie keer gevierd en misschien wel vier keer. Nou ja, beter dan dan nul keer!

Moest wel een beetje gniffelen want al mijn kleindochters hebben nu een roze fiets, alsof ze het afgesproken hebben. 

Zij nog met zijwieltjes.  Allemaal erg schattig. 

Omdenken

 In plaats van als een boekhouder te kijken naar bepaalde uitgaven en wat kost dat dan wel niet is het handiger en optimistischer om om te denken en dan te vragen: wat levert het me op? En wat levert het me de komende jaren op?

Dan kom ik op andere gedachten. Niet de boekhouder, maar de marketing medewerker denkt dan. Die altijd nogal opportunistisch is.

Zo heb ik de afgelopen tijd met mijn broer een aantal proefritten gereden in een stadsauto (formaat) om te kijken of me dat bevalt, handgeschakeld bevalt en of ik nu juist wel een auto wil aanschaffen. Terwijl ik nu geen inkomen heb en voor mijn gevoel - misschien dus niet juist en onnodig - zuinig aan moet en wil doen. Ga ik het de komende maanden echt wel redden met mijn spaarpot?

Het scheelt enorm dat ik een laag inkomen had. Dus niet zo heel veel treetjes lager zakken. 

Volgens broertje heb ik zeer verstandig de afgelopen jaren allerlei potjes aangelegd en kan het uit. Ik heb nog een beetje de angst dat ik door te investeren in een eigen auto mijn spaartegoed teveel naar beneden breng. Mijn budget voor een occasion had ik te laag ingeschat volgens de kenners, want dan rij je wrak van de maand of sta ik binnen no time bij de garage voor onderhoud, heeft de auto teveel kilometers al op de teller staan en zijn bepaalde dingen al versleten, zoals ook de stoel.  Jonger is dan verstandiger en minder kilometers op de teller.

Vertelde broer dat ik wel enige druk ervaar, alsof ik NU moet beslissen omdat hij er is en me overal heen rijdt. Ik snap dat hij niet zo in elkaar zit, me niet onder druk wil zetten. En leg hem uit dat ik altijd graag voldoende tijd krijg om een knoop door te hakken en dingen te overdenken/overwegen en nogmaals na te rekenen. Impulsief hoort niet bij mij. Plus dat ik dit al meer dan 34 jaar altijd alleen moet doen. Beslissingen nemen. En ook doe. 

Maar dus door om te denken een andere blik te krijgen op een voor mij dure aanschaf. De vrijheid die ik daardoor (terug)krijg. Kan ik nog steeds met het OV gaan als dat efficiënter is, maar bij nood kan ik direct instappen en wegwezen. Mijn actie-radius is groter met auto.

Uiteraard is het bezit van een auto niet gratis. Ook al zou je er niets mee doen. Die snap ik. Dat heb ik berekend.

Broertje gaf ook aan dat stel dat ik er vijf jaar mee kan rijden, dan ben ik al over de 70. Kan ik dan nog rijden? Wil ik dan nog rijden? Maar wel dan vijf jaar plezier ervan gehad. Heb volgens hem te weinig tijd genomen om plezier te hebben en maken. 

Is dat zo?

Ben ik te streng geweest voor mijzelf?

Ik vind dat uiteraard wel mee vallen, maar hij hoorde dat ik via mijn werk 2 bonnen had liggen van Bol.com (via een fiscaal voordeel iets en daar heb ik op de valreep nog net voor mijn ontslag ook maar gebruik van gemaakt voor het lopende jaar, éénmaal per jaar kan je dat fiscaal voordeel indienen) en waarom ik dan nog een tv heb van 20 jaar oud? Koop toch een nieuwe. Kan prima van die bonnen. Maar een beetje bijbetalen. Kijk....deze is goed. Bestellen dan maar?

Nee.

Nog niet nodig. Mijn oude tv doet het nog. Ja, maar is geen smart-tv en nogal klein. Kijk je nu op je laptop Netflix. 

Ja, nou en?

Ga je m nog bestellen? Hij had al een aantal voorbeelden uitgezocht. Deze zou ik doen gaf hij aan. 

Broertje, ik ervaar dit als pushen. Ik weet dat ik met één druk op de bol.com app hoppa zo alles in huis kan krijgen, maar ik WIL dit nu gewoon nog niet. En dat ik een domme tv heb, kan mij niet echt schelen. 

Ja, maar dan ik 'm nog installeren voor je als ik hier in Nederland ben.

Komt ook wel goed. 

Plus ik ben niet geheel simpel en regel dat ook wel zelf als ik denk dat ik een nieuwe tv wil. Als deze kapot gaat of zo.

Broertje zat vorig jaar te dubben of hij zijn 20 jaar oude auto nog moest en kon lassen om door de APK keuring te komen. Nu weet ik ongeveer hoe hij er financieel voorstond en zuinig doen was toen helemaal niet nodig. Hij had een zeer goedbetaalde baan en diverse beleggingspotjes. Dus gun jezelf dan iets fijns. Dus heeft toen de knoop doorgehakt en een nieuwere occasion gekocht.  Fraaie auto, Duits merk, altijd geleverd zonder richting-aanwijzers en hij kan daar echt van genieten en doet alle onderhoud zelf. En toen werd hij ontslagen. Iets eerder dan zijn budget en plan hem uitkwam. 

Zijn potjes zitten allemaal vast. In stenen of beleggingen of in pensioenfondsen. En komen ruim gevuld vrij als hij met pensioen mag. Een cashflow probleem. 

Ben je bijna 60 dan is het ook in zijn land nog maar de vraag of je nog ergens een baan op zijn oude niveau vindt. Of een paar niveautjes lager, maar goed. Het is lastig. Plus dat hij zich ook realiseert, nu hij al een tijdje niet werkt, of hij uberhaupt nog wel terug wil in The Ratrace.

Zijn financiële vrijheidsplan liep spaak toen zijn vrouw besloot dat ze wilde scheiden en toen romantisch in gemeenschap van goederen getrouwd en dus kreeg ze de helft van alles. Hij lijkt daar nog steeds een beetje bitter over, want die vervroegde pensioendatum lag zo in het verschiet. 

Ik zie dat wat hij straks, DV hij het haalt uiteraard en de wereld niet ontploft is ondertussen,  een heel riant pensioen krijgt. Geen AOW, want altijd in het buitenland gewerkt en gewoond, maar wel stukken ruimer dan wat ik volgend jaar kan verwachten als aanvulling op mijn AOW. We zijn beiden van de Excel sheets en berekeningen zie ik. Onlangs investeerde hij weer een bedrag om extra Brits pensioen bij te kopen, dat zou nog maar heel kort kunnen en daarmee gaat hij, bij pensioendatum er financieel flink op vooruit. Wel ten nadele van zijn huidige cashflow. Gelukkig is uit eten gaan in het verpleeghuis met onze moeder relatief goedkoop. 

Dus wat voor hem nu voor een auto een soort van relatief peanuts bedrag lijkt en met wat ik noest gespaard heb redelijk te betalen is,  is voor mij nog steeds iets wat ik niet in een paar dagen besluit te doen. Niet doen is makkelijker, dan weet ik dan ik nog steeds pas geld uitgeef als ik met de bus of trein reis. Reis ik niet, dan geef ik ook niets uit, bijna dan, want ik heb een met korting, kortings-abonnement bij de NS genomen. 40% korting buiten de spits en in in de weekenden. Kan ik uiteraard ook weer opzeggen, maar is gewoon handig, zoveel korting mocht ik toch gaan reizen. 

Niet doen is misschien ook mijn talenten/geld gewoon niet gebruiken en kijk eens hoe goed ik ze bewaard heb. Er is ze niets overkomen. Maar ook geen groei of ingezet voor iets of iemand en al helemaal niet voor mijn eigen genot.

Denk ik om, dan heb ik straks wel het plezier van snel en zonder OV-ergernissen bij mijn familie en vrienden kunnen zijn, bij de kleinkinderen en bij mijn moeder die op zo'n 70 km afstand in het verpleeghuis woont. 

En heb ik de komende jaren het genoegenvan autoritjes kunnen maken naar her en der. Onafhankelijk zijn. Een cursus ergens kunnen gaan doen, zonder na te denken of er een bus heen gaat. Of ik - hoop dan wel weer - er op de fiets kan komen. 

Weet niet hoe lang ik nog in de go go go jaren leef, waarin mijn gezondheid relatief nog goed is, energielevels idem. En wil inderdaad niet later als ik (nog) ouder ben met spijt terugdenken aan de tijd waarin ik nog in staat was een auto te besturen en het als gevolg van Ja, maar denken niet aandurfde er eentje aan te schaffen.

En toch...nog nul knopen op dat gebied doorgehakt. Online zoeken is relatief eenvoudig. Als je weet wat je zoekcriteria zijn. Heb in ieder geval ook al een garage in mijn woonplaats gevonden voor het onderhoud. De auto van mijn dochter is daar ook in onderhoud en die van schoondochter ook.

Broertje vroeg me van de week of ik nog opgeschoten was met verder zoeken. Nee, geen zin in gehad. Hij had al wel dingen gevonden en dan voelt het net alsof ik zijn projectje ben. Dus nogmaals duidelijk aangegeven dat ik langer de tijd nodig heb. 

Weet wel dat ik hier al jaren over nadenk om toch weer een auto te bezitten. En dacht dat het nog wel ging, alles met het OV doen. Tot ik begon te kwakkelen met de gezondheid en even hoppa in de bus en trein springen, uberhaupt springen, iets ingewikkelder werd. Gaat gelukkig wel beter nu, maar besef nu hoe snel zaken qua gezondheid er opeens heel anders uit kunnen zien. 

Dat begreep ik natuurlijk al langer,, maar nu voelt het urgenter.

Iemand iets zinnigs te zeggen hierover?

Iets maken/doen

 Zin om iets (leuks) te maken. Iets te breien bijvoorbeeld. Klein projectje, maar in ieder geval iets! Zo´n klein sjaaltje. Daarmee begin je met een paar steken en maakt er telkens meer bij en dan halverwege verminder je weer steken. Wel aan de randen mooi afgewerkt zie ik.

Misschien rondje proefbreien met goedkoop garen en dan mijzelf een bolletje echte wol gunnen uit een wolwinkel en daarmee verder? Ja, dat doe ik en meteen al steken opgezet en gaan breien. Zo heerlijk en rustgevend vind ik. 

Ook een herfstdingetje gemaakt op mijn mahoniehouten kastje van mijn Opa en Oma geweest en mijn bloemenkeuze aangepast naar Oranje-rood schakeringen. Allemaal nepperts. Dus uit voorraad. Ook kastanjes en walnoten uit voorraad.

Deed nieuwe foto´s in de groene lijstjes in de hal want de oudste kleindochters hadden leuke nieuwe schoolfoto´s. Wat groeien ze hard! Als ik die kinderfoto's in mijn hal zie, dan zie ik mijn glimlach terug in die van mijn kinderen en in die van mijn kleinkinderen. Leuk en er schiet zo een scheut liefde door mijn hart!

Kan je dat ergens per kilo inslaan, die liefde? Of is het juist niet te koop, krijg je dat of je heb dat al in je voorraadkast, zonder dat je het wist. Heb ik dat dus gewoon al in huis? Op de voorraadplank bij de L.

Eerst maar gewone boodschappen voorraad inslaan. Kan bij de Appie alleen nergens rode linzen vinden. Zal wel of met mijn neus kijken of het ligt ergens volstrekt onlogisch. Ga ik van de week wel even nog naar de andere supermarkt hier in het winkelcentrum. Nu zat mijn bejaardensleurhutkarretje vol. 

En er was licht

Was op een aangename tijd wakker geworden. Niet eens op werkweektijd (05.30 uur), maar gewoon gepensioneerdentijd. Luisterde nog even naar een podcast en had toen zin om mijn bed uit te gaan. Genoot van het nog uitgeklapte logeerbed - klap ik straks wel weer in elkaar en rol naar de hobbykamer en de herinnering aan die twee dametjes. Zo simpel is geluk.

Gooide een bonte was in de machine, ook zo fijn dat de machine gewoon nog steeds werkt als ik 'm aanzet en straks even ophangen die was. 

Havermout-ontbijt gemaakt en een kop thee erbij. Daarna lekkere koffie en zo prettig dat er niets moet. Geen verplichte nummertjes. 

Heb eindelijk, na jaaaaaaaaaren, plafondverlichting in de keuken. Had wel een armatuur liggen, maar de moed zakte me even in de schoenen en bleef daar dertig jaar liggen, toen ik op de keukentrap stond en de bedrading uit het plafond zag. Hoe dan? En bij het nakijken van de verpakking had ik wel keurig drie halogeen (zo oud, die kan je dus nu niet meer kopen) lampjes gekocht, maar de ophangbeugel van het geheel zat niet in het Ikea pakket. Nergens te zien. Dus snap nu wel dat de moed me in de schoenen zakte, naast de bedradingszaak en boven mijn hoofd werken. Slechte combinatie. Maar dus wel altijd die lamp bewaard, voor het geval ik opeens toch de moed zou vinden. Of een klusjesman. Beide niet dus. Plus ik durf zeer slecht hulp te vragen. 

Broer gaf me aan hoe hij dit ging oplossen. Door de armatuur ging hij 2 gaten boren en zo met twee lange schroeven de zaak in het/aan het plafond monteren. Hij prees mijn apparatuur, klopboor aanwezig en ook de benodigde boor, mijn voorraad pluggen en schroeven dus kon nu meteen aan de slag. We zouden die middag naar mijn moeder gaan, het was al later op de middag, dus ik zei hem dat het niet persé NU moet. Ik doe al jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaren zonder. Heb wel een lichtpuntje onder de kastjes hoor. Niet helemaal donker daar. Niet dat ik met kaarsen de boel verlicht of zo.

Hij zuchtte en zei me dat hij iemand is die zaken bij voorkeur direct wil doen en heel goed kan inschatten hoeveel tijd dit kost. Als het gaten boren in de lamp lukt tenminste, daarvoor een ijzerboor nodig (ook die heb ik), dan is het allemaal zo klaar. Dus laat hem nou maar. Komt goed zus!

Omdat ik zo lang ik hier woon (1994) nog nooit een lamp daar heb gehad, wist ik niet of alles ook werkt. Hij zag dat ze (woningbouw?) de schakelaar andersom hadden gemonteerd. Maar enfin, lang verhaal kort, bij testen of de lamp het deed, gaf hij licht en kon broer verder met monteren. Dat was inderdaad heel snel klaar en opeens....was er licht overal in mijn keuken.

Dat  hij er ook pas na al die jaren achterkwam dat het toch wel handig was om te helpen met het ophangen van een lamp op die plek vond ik dan wel weer komisch en tegenstrijdig met zijn direct handelen. Maar ja, man he.