zaterdag 3 december 2016

Circle of Life -Omazwijmel

Toen de Disney film The Lion King in de bioscoop kwam, waren mijn kinderen en ik er als de kippen bij om die te gaan kijken. In het Engels he mam...

En wat was die leuk!

En lief en ontroerend.

Hoe die welp wordt gepresenteerd aan het dierenrijk. Wat waren we dicht bij elkaar in de bioscoop en fijn dat het donker was, konden de traantjes stiekem worden gedroogd. Dochter was een jaar of 8 en zoon net 6. Ik vers gescheiden, dus alles wat met familie te maken had dat had een kwetsbaar randje.






En hoe jaren later die scene nog een keer zeer grappig wordt herhaald in Modern Family.




Zo voelde ik me ook afgelopen week: kijk eens wat een heerlijk kleinkind ik heb gekregen. Wat een kadootje en wat is ze mooi en lief en zacht en klein. En hoe bijzonder is het dat de familie weer is uitgebreid. 



vrijdag 2 december 2016

Hamster!



De acteur die Manuel zo briljant speelde is overleden. Ach wat was die serie geweldig. Nog regelmatig quote ik uit deze serie.

Zoals: Is not a rat, is a hamster!!


dinsdag 29 november 2016

Ja; ook ik ben Oma!

Gisteren geboren, de langverwachte kleindochter.

Door drukte in de hoofdstedelijke ziekenhuizen nog even een zoektocht waar ze dan wel terecht kon in plaats van het ziekenhuis bij haar om de hoek, maar gelukkig nog wel in een ziekenhuis in de stad.

Ze vertelde me die ochtend dat haar vruchtwater was gebroken en nog voor de middagthee was haar dochter al geboren. En wat was mijn schoonzoon blij dat hun kind er was. Zelden zo'n gelukkig gezicht gezien.


En wat is een pasgeboren baby klein!  Helemaal vergeten. Alles erop en eraan, maar moest bijna mijn leesbril erbij om de nageltjes goed te zien.

En die geluidjes en dat mondje. Oh, zo schattig. Ben zo dankbaar dat alles goed is gegaan en ze heerlijk met hun drietjes thuis zijn.


zaterdag 26 november 2016

Partridge family zwijmel

Hoorde dat de actrice, Florence Henderson,  die de moeder van het hele zooitje speelde, overleden is. Geheel terecht gecorrigeerd; dat was een andere actrice. Bedankt Pourquoi Pas!

Nou ja...ging daardoor weer even terug naar series uit de jaren 70 en kwam bij David Cassidy uit die in de serie de Partridge family speelde als oudste zoon.

Ach...wat was die David lief en mooi vond ik in de jaren 70  en wat was het heerlijk zwijmelen bij foto's van hem en wat was die moeder gezellig. Maar ook modern.



En wat een zalige manier om deze song te gebruiken jaren later in een even zo heerlijke film. Geweldig als iemand zoiets tegen je zegt en nog fijner als het niet alleen bij zeggen blijft maar het jaren en jaren duurt. Och zwijmel..


woensdag 23 november 2016

Ophouden nou - Zip it!


Bovenstaande moest ik te vaak zeggen merkte ik op. Had gordijnen gemaakt voor de babykamer van mijn aanstaande kleindochter. En maar denken dat het nog niet goed genoeg was. Zou ik niet nog een extra vlinder erop appliceren? Zou ik niet...
Bij het nakijken van de materialen om de rail op te hangen, bleek ik de verkeerde ophangdingen te hebben gekocht dus maandag uit mijn werk, lekker in de druipende regen met de bus naar de Ikea om eea om te ruilen. Had ik het nou goed gedaan? Check, check en dubbelcheck; alles lag klaar voor de volgende dag.

En bij mijn dochter aangekomen bleef ik onzeker of het echt wel leuk genoeg gevonden werd. Ook had ik wat kussenovertrekken & kussens gemaakt (gebreid) voor hun bank, want die hadden ze nog niet. In de kleuren die bij de bank passen en eentje met een grote stoffen zelfgemaakte knoop erop. En weer...is het echt wel leuk. Ziet het er niet uit als kneus heeft ook een hobby?

Idem met het hemeltje. Was het echt wel naar de smaak van mijn dochter? Of was het zoiets wat je direct achter de rodondendrons dondert als ik in de lift van hun appartement sta.

De gordijnen konden nog niet opgehangen worden, want ik dacht dat ze een trap hadden, maar die was van een oom en nu niet meer in huis. Dus gaat haar man de rails ophangen. Hopenlijk nog voor de bevalling.

Dus moest ik echt de hele weg in de trein naar huis tegen mezelf aanlullen dat het WEL goed genoeg is. Mijn dochter zei toch dat het leuk was.


Afbeeldingsresultaat voor gif zipit

Die stem is zo dominant aanwezig. Ik snap die stem wel..Stel dat ik me opeens ga gedragen als iemand die wel dingen kan..poeh...dan heeft die stem geen werk meer!

Ik snap ook dondersgoed waar het vandaan komt en dat al die mensen die me klein hielden dat vooral deden omdat ze zelf klein van geest waren. Bang waren dat doordat iemand iets kan, zij naar hun eigen Zip it moesten luisteren. Dan is het fijn om een ander ook zo klein te maken.

Om niet een talent te prijzen, maar te zeggen dat ze iemand kennen die heel goed kan breien/naaien/schilderen/zingen/verzin het maar. Wat jij hebt gedaan of gemaakt, dat is de moeite niet waard om een compliment over te geven. Nee..die ander...die kan pas goed kleding naaien, tekenen, schilderen, opruimen, schoonmaken. Dus voor de goede orde: JIJ niet.  Ga jij maar naar je kamertje; jij bent niets om trots over te zijn. Niet als dochter, niet als echtgenote en al jaren niet meer als werknemer.

Dus Zip it! Moet het maar uit mijn tenen halen, maar Zip it, Zip it.

Afbeeldingsresultaat voor gif zipit













zondag 20 november 2016

November: Geef maand

Her en der lees ik hele mooie geef verhalen. Over hoe mensen door kleine en vooral lieve dingen voor anderen te doen,  invulling geven aan deze maand.

En dan probeer ik ook in mijn leven te geven. Al is het maar een vriendelijk woord voor de cassiere. Want ik vind het moeilijk dat ik dat nog maar zo weinig doe. Alsof ik nu in de ' doneren' sectie terecht ben gekomen. Wat veel doet voor mijn onafhankelijkheidsgevoel.

Dus om een lang zeikverhaal heel kort te maken:

Las de blog Mijmeringen en wil graag oproepen om hieraan te geven. Geen verhalen over voedselbank, maar weer sterk maken van gebroken mensen. Wat een wereldvrouw!!

De link naar Mijmeringen Kerstactie

zaterdag 19 november 2016

Regenluchtenzwijmel

Regen, hagel en donder en bliksem vanochtend en nu.  Dus heel lui lang liggen lezen en internetten en heel laat uit mijn heerlijke warme veilige bed. Soms zou ik willen dat ik daar altijd kon blijven.

Gisterenavond op tijd gaan slapen, maar werd toch in de nacht weer wakker en kon niet in slaap komen.





Prachtige luchten wel. Van de week liep ik naar mijn werk en bedacht me dat ik ervoor kon kiezen om me erheen te slepen of te kijken naar wat er aan mooie dingen zo maar om me heen te zien waren. Kijk naar de herfstkleuren van de bomen op je weg. Hoog Sammy, kijk omhoog!
En prompt keek ik omhoog naar een supermooie regenboog. Die 2 minuten later weg was, want toen was de lucht al weer veranderd.



Nog een paar weken dan wordt mijn kleindochter geboren. Het lijkt wel alsof ik er - in mijn hoofd - nog drukker mee ben dan mijn dochter. Ze is redelijk ontspannen. Van de week ga ik de gordijnen ophangen en het hemeltje om het bedje. Die stang heb ik bij hun thuis laten bezorgen, Dat scheelt weer meeslepen in de trein. Van een oude blouse die al 2 jaar in een kast lag te wachten op dunnere tijden, heb ik mooie applicaties gemaakt en zo direct nog even een strik.

Ik heb mijn OV extra opgeladen met meer saldo dan budgettair gepland staat, want stel dat mijn schoonzoon me appt dat ik Oma ben geworden, wil ik wel kunnen reizen. Dan baal ik als een enorme stekker dat ik niet direct in mijn auto kan springen (nou ja..me laten zakken in de bestuurderstoel) en naar het ziekenhuis kan rijden. Maar soit. Ik ben niet de enige zonder auto en gelukkig rijden hier veel bussen en treinen.

Onder het werk, als de telefoon automatisch doorbelt en je wacht totdat er wordt opgenomen, of een voicemail hoort of niet, maak ik altijd tekeningen, plannen en dat soort dingen. Kleuren wordt ook veel gedaan op het werk. Sommigen ontwerpen nieuwe tatoeages. Want soms hang je wel een kwartier achter elkaar voicemails af te luisteren. Dus teken ik een applicatie en kan ik die later thuis gewoon uitknippen van stof en op het gordijn naaien.  Dus het is niet alleen maar kommer en kwel. Onder het slavendrijven kan ik nog steeds mijn eigen plan trekken.

Omhoog blijven kijken dus!

En soms achter de klikko; daar heeft een Blog-Engel zomaar een tas vol heerlijkheden en planten achtergelaten!