zondag 28 augustus 2016

Geweldig grappig boek aan het lezen

Het heet Carrieregids voor na de dood.

Een hoofdstuk gaat over dat de hoofdpersoon nog niet tot de hemel wordt toegelaten, maar een aantal testen moet ondergaan waar hij dan wel terecht kan komen of misschien toch wel direct naar de hel.

Een tussenstation is een callcenter. Een callcenter from Hell. Want aangesloten aan het stroomcircuit en bij onvoldoende presteren krijg je een stroomstootje. Hoop niet dat ik mensen op ideeen breng. Dat ik morgen me moet aankoppelen, behalve op mijn headset, ook nog aan twee draadjes!

Een ander hoofdstuk ging over dat hij een assesment moest doen. Jemig de pemig zeg...is dit MIJN verhaal of zo??

Zal wel geen toeval zijn dat dit boek op mijn pad kwam. En nog een Engel op de voorkant bovendien.

Afbeeldingsresultaat voor carrieregids voor na de dood


Echt een aanrader.

zaterdag 27 augustus 2016

Neeeeeeeeee-zwijmel


Een beetje recalcitrant zwijmelblogje. Omdat ik de hele dag op mijn werk voor 90% van de tijd "Nee" hoor op vragen die ik aan potentiele klanten stel. Dat leert me wel omgaan met teleurstellingen. Hahah..

Dus een uitdagende opdracht (van mijzelf)  om dan te zoeken naar songs met NO als thema.











Altijd denk ik aan deze serie - The Vicar of Dibley -  en deze acteur als een klant weer eens "Nee" zegt; dan kan ik nog steeds een beetje grimlachen:










vrijdag 26 augustus 2016

Uw bonus is mijn halve dagloon

Van de week was ik weer braaf mijn script aan het voorlezen aan potentiele klanten en een dame gaf me aan dat ze de bonus die zou krijgen om over te stappen zo minimaal vond, dat die speciale aanbieding helemaal niet interessant voor haar was.

Ik rekende het eens even na en vond het wel cynisch dat ik voor deze bonus een halve dag moet werken, bruto.  En daar bij elke beller nog blij en opgewekt over moet doen.

Dat gaf de doorslag en toen heb ik de rest van de middag vrij genomen. Op eigen kosten. Kan ik beter die tijd stoppen in mijn Stappenplan. Eet ik wel een weekje zuinig aan. Of niet: ook heel goed voor de massa-beheersing.


Want ik werk niet met commissies, bonussen, extra's. Alleen op dagbasis een veer (lees compliment op kleuterniveau) in mijn reet als ik "goed" heb gepresteerd en dat is de volgende dag direct vergeten, want dan staan de tellers weer op nul. En de veren weer terug in de reet  opslagruimte van de baas.

Afbeeldingsresultaat voor feather in ass

Door diverse duwtjes in de rug en nog meer duwtjes en mensen die (tegen beter weten in misschien wel of door wanhoop gedreven van Jemig wanneer DOET ze nou eens iets) bleven duwen, merk ik dat ik in een andere state of mind ben.

Boos
Wat wil ik dan wel?
Hoe ga ik dat bereiken
Wat wil ik allemaal NIET
En hoe ga ik alles schrappen wat ik dan dus NIET meer wil.

Afbeeldingsresultaat voor dat zijn leuke dingen voor de mensen

Kijkt...en dat zijn leuke dingen voor de mensen. Want ik bedacht dat ik WEL wil genieten van wat de dag me vandaag brengt. En dat was die dag een 10 als weerrapport en zou het niet zonde zijn om die hele dag binnen te zitten en constant van de potentiele klanten te horen: nee, nee, nee, nee, nee en nee, hoeft niet, wil ik niet, geen interesse.

Dus breek daaruit, ga in de zon zitten, fietsen, geniet van 100 muggen die je in je benen steken, maar ervaar de zomer! Het leven is te kort om veren te verzamelen.

Volgende week kan het alle dagen zo maar weer regenen en dan is binnen zitten geen straf. Nou ja...nog steeds wel, maar daar werken we aan.












donderdag 25 augustus 2016

Duwtje in de rug

Realiseer me dat ik aardig wat mensen om me heen heb - meer dan ik meestal denk - die me een duwtje in de rug geven of hebben gegeven.

Dat is fijn, want wat is er behoefte aan geduwd worden!!

Merk dat ik - om met G. Joling te spreken "er de kracht niet meer voor had/heb". En dan is het fijn om te merken dat er echt wel mensen zijn die dit opmerken, ook al denk ik dat ik meestal onzichtbaar ben.

Afbeeldingsresultaat voor duwtje in de rug

Ik merk dat ik het moeilijk vind om te vragen. Of om te krijgen. Omdat ik niet snap kennelijk dat ik dat waard ben. Dat ook ik wel eens 'moeilijk' mag zijn. Dus niet altijd lief en braaf in de pas lopen. Onzichtbaar proberen te blijven, want zo deden wij dat altijd. Maar ja (oeps!!!), met maar heel matig resultaat. 

Afbeeldingsresultaat voor duwtje in de goede richting

Deze warme zonnige dagen had ik heel veel moeite ermee om braaf op mijn werk te zitten en toch heb ik het wel gedaan. Want behalve braaf ben ik ook nog eens van de berekende en weet ik dat ik nu deze inkomsten niet kan missen. En nou ja, deze gevangenis heeft airco en gratis koffie. 

Smelt ik alleen maar als ik om 18.00 klaar ben en 15 graden van binnen naar buiten moet overbruggen. Smolten de pondjes ook maar direct!



Afbeeldingsresultaat voor nudging


Kortom: ik ben blij met deze duwtjes in de rug en die komen van allerlei kanten. De kunst is om ze te leren herkennen en niet langer als een eenling me te blijven voelen. Er zijn aanduwers. 

dinsdag 23 augustus 2016

Vrij zijn!

Dat wil ik.

Vrij zijn van mijn werk. Niet toch weer morgen naar mijn werk hoeven, daar de hele dag hetzelfde script achter elkaar zeggen en hopen dan 10 mensen van de 100 zeggen: "ja, dat is goed". En daar geen drol mee verdienen.

Vrij zijn om heerlijk van de zon te kunnen genieten;

Vrij zijn om vakantie te kunnen hebben; gewoon in eigen achtertuin is goed genoeg.

Vrij zijn om straks tegen de werkgever te kunnen zeggen dat hij zich niet aan de Nederlandse wet houdt;

Vrij zijn om gewoon simpelweg zonder domme targets te hoeven werken. Voorgekookte scriptjes op te lezen met de spreektaal van de werkgever.

Vrij zijn om zinniger werk te doen.

Vrij zijn om niet in de salarisval te trappen. Ik hoef niet een baan met meer geld; ik wil wel meer vrijheid. En gewone arbeidsvoorwaarden.

En misschien ben ik al vrijer dan ik denk. En zie ik dat gewoon nog niet.


Vanochtend vroeg direct de badkamer maar gedaan; is dat tenminste ook weer lekker gedaan. En de was lekker buiten gehangen. Die was ook zo droog.

Vandaag zo heerlijk gelopen. Vroeger gestart omdat het een warme dag zou worden en zoveel leuke honden en hondeneigenaars tegengekomen. Daarna nog een bijzondere ervaring in een winkel in de stad en samen met man met hond ook nog ergens een kopje koffie gedronken op een terras in de zon.
Zo lief dat de bediening ook voor de hond een bak water meenam!

Toen ik vanochtend vroeg wakker werd hoorde ik sirenes. Ik dacht ergens op de hoofdweg achter mijn huis, maar het was in de straat. Ambulance, politie en brandweer. 
Bedacht ik me dat als ik niet beter met werkstress omga, of die helemaal uit mijn leven ban, die wagens ook voor mij konden komen. Hartaanval, beroerte...allemaal stressgerelateerde zaken. 

Dus geniet ik van de dag die ik wel heb en kijk ik wel hoe het morgen loopt. Ik kan op ieder moment beslissen om op te staan en te zeggen dat ik vandaag liever in de zon ga zitten. 

De zon is allang onder, dus nu nog maar even van een zwoele avondlucht genieten. En van bijzondere mensen in mijn leven die dingen in mij zien, waar ik zelf blind voor ben.










zondag 21 augustus 2016

Ja maar versus Ja en?!

Zelf val ik alweer geruime tijd, tot mijn eigen teleurstelling onder de categorie "Ja, maar" mensen.

Van die mensen die bij ieder initiatief, iedere andere weg of nieuw plan altijd en eeuwig als commentaar hebben: "Ja, maar..." Dan vind ik mijzelf een enorme zuurpruim. Ik ben ook altijd kritisch, wat op zich niet negatief hoeft te zijn. Wel als je op alle slakken zout legt, want dan is er geen slak meer over.

Van mijn zoon kreeg ik alweer een paar jaar terug het boek - Ja, maar wat als alles lukt? Kennelijk heb ik dat alleen als vulling voor mijn boekenkast gebruikt en gedacht - Ja maar dat geldt niet voor mij.

Ja-maar wat als alles lukt ?

Dus heb ik me voorgenomen om dat deze week af te stoffen  dit boek opgezocht en ben dit maar weer eens goed aan het lezen. En dat niet alleen; ook wat zaken toe te passen.

Want die Ja, maar houding houdt me klein. En houdt me af van een leven waarin ik minder twijfel en meer doe. Misschien ook wel weer mijn kop stoot, maar dan voel ik tenminste weer iets.

Wat ik gisteren bij het bezoek aan de vriendin die aan de kade woont ook meekreeg is dat het goed is om maar gewoon te beginnen. Zonder Ja-maren. Wel met '"een gewoon maar doen" attitude. Want zij krijgt zoveel meer gedaan van haar wensenlijst. Ze HEEFT uberhaupt een wensenlijst. Die van mij ligt volgens mij onder dat boek, dik onder het stof en is een klein, bescheiden lijstje.

Naast mijn durf en moed. Op hetzelfde rekje waar mijn talenten liggen te verstoffen.

 Zei een coach me ooit niet dat ik Groot moest denken. Heb ik waarschijnlijk verkeerd verstaan en gedacht dat ik me groot moest denken. Dat is gelukt in ieder geval.

Wat was het trouwens heerlijk om op een plek te zijn in een stad die levendig is met een vrouw die ik al jarenlang bewonder.

Vandaag de eerste dingen van mijn "bullet'' list gedaan. Ook al zijn het kleine stappen, er is weer beweging.








zaterdag 20 augustus 2016

Kade-zwijmel

Omdat ik vandaag naar een vriendin ga die aan het water woont, moest ik aan onderstaande song denken.


Volgens mij is dat een rijk gevoel; uitkijkend over water vanaf je eigen plek. En dan ook nog zo'n mooie stem in je oor en Klaar is Clara!