woensdag 16 augustus 2017

Het leukste meisje van de klas

Slecht geslapen, niet eens door mijn eigen zorgen, maar omdat ik me zorgen maakte om een dierbare vriendin.

Haar man belde me gisteren wat de stand van zaken is en dan moet je daarna eigenlijk niet op Google gaan zoeken. Dan vind je de naarste scenario's.

Kijk ik liever nog een keertje naar een aflevering van Grace and Frankie. Ook over zoiets; dat ouderdom soms met gebreken komt en we daar allemaal mee te maken krijgen.

Dat slechte slapen maakte dat ik nog onzekerder begon aan wat een hele fijne ontmoeting bleek. En we samen de helft van de tijd om iets te ontdekken over de laatste tijd van de Tsaar nu 100 jaar geleden, besteden we aan praten. Ik hoop ook dat ik voldoende geluisterd heb en niet alleen een soort van woordendiarree over haar heb uitgestort.


Als vrouw met hond gaf ze wijze raad over man met hond en dat was ook weer leerzaam. En eigenlijk bevestigde ze dat ik dus nooit te oud ben om te leren. Als ik daartoe open sta tenminste.

Was wel erg moe toen ik thuiskwam dus maar vroeg naar bed en dat was goed door mijn nieuwe matrassen en toppertje.

Vind het bijzonder dat ik zoveel lieve mensen ken en zij mij willen kennen. En dat gevoel - die verwondering over dat het leukste meisje van de klas iets met mij wil ondernemen - dat herken ik nog steeds in mij.

Alweer een onrustige nacht en dus vanochtend maar direct mijn bed afgehaald en alle bedampte beddegoed in de was. De zon schijnt, dus het kan buiten hangen. Ben blij dat mijn rug weer zodanig hersteld is dat dit nu zonder al te veel moeite gaat. Dat ik een wasmachine heb.

Oh ja; dat maatje 36 dat snap ik nu nog beter. Echt een Frans figuurtje.








maandag 14 augustus 2017

Zomergasten: alweer zo prachtig

Had me al helemaal verheugd op gisterenavond. Zomergasten en daarna zou ik mijzelf trakteren op een avond/nacht sterrenkijken.

Wat een magnifieke uitzending van Zomergasten was dat wederom. Ik kende de acteur - Wim Opbrouck niet, maar zou hem graag willen kennen. Een levensgenieter en een zachtaardig mens. Iemand bij wie je gerust even een paar dagen mag onderduiken.

Ook zijn fragmenten spraken me aan. En daar kwam zowaar ook nog die goede oude, helaas overleden, Keith Floyd voorbij. Met zijn recept voor Paella. Waardoor ik en aan Keith Flloyd dacht en aan diegene die laatst nog Paella had gemaakt.

Zijn keuzefilm heb ik opgenomen; toen die werd uitgezonden keek ik al hoopvol, ingewikkeld en daardoor lekker warm in een omslagdoek, naar de sterren. Of eigenlijk naar Vallende Sterren. Dan kon ik een wens doen.

En wensen deed ik; vooral voor anderen. Geen hoofdversiering voor iemand die me dierbaar is geworden wenste ik in ieder geval.

Het was in ieder geval een mooie afsluiting van de dag. En ik ben blij dat ik inzag hoe mooi dit is.


zondag 13 augustus 2017

Liefelijk burengeluid

Ik versta het niet en weet dat het geen Noord-Koreaans is, wel een taal uit die regio, maar jemig de pemig, wat is dat volume hoog.

En op een rustige zondagochtend genieten in de tuin van 3 stralen zon met een amandelmeel-pannenkoekje en een kop heerlijke koffie-verkeerd met sojamelk valt toch anders als je de hele ochtend onderstaand geluid hoort:


Misschien zegt ze wel dat ze enorm lekker gekookt hebben gisteren en exotisch ook want Nederlands. En noemt ze nog even alles op wat ze gemaakt heeft; GEHAKTBALLEN, AARDAPPELEN MET EEN KUILTJE, JUS en SNOT-ANDIJVIE.

Als ik de buurvrouw buiten treft dan heeft ze haar Westerse stemvolume. Heel zacht en poezelig. Maar daar trappen wij niet in. Noord en Zuid als het ware.


zaterdag 12 augustus 2017

Zomervanregenzwijmel

En alweer kletterde de regen op mijn ramen toen ik wakker werd. En wist ik direct wat ik vandaag zou uitkiezen.


Vind het vooral sneu voor mensen die hier in eigen land vakantie houden en hoopten op een paar weken mooi weer. Of in een tentje op de camping. Ik overleef het wel; gewoon nog even langer koffie drinken in da house.


vrijdag 11 augustus 2017

Eerste Hulp bij neerslag door/uit zomerdepressies

Kijk hiernaar:

En ik moet lachen dat Will zijn haar verft. Ik vond een beetje grijs toch charmanter staan dan zo'n zwarte kap. Maar ja, wat zeg ik; Black Hood. Dat zijn zijn roots natuurlijk, al zijn die nu wat grijs aan het worden.

Maar goed: terug naar de Eerste Hulp:

Deze mevrouw maakt me ook altijd blijer of in ieder geval aan het glimlachen.


En deze dame is ook altijd goed voor grimlachen:


Soms/Vaak zit vooral ikzelf mijzelf dwars. Oh ja, even vergeten; dat is altijd zo als je alleen woont. Zonder een kat die je de schuld kan geven.

En even iets huishoudelijks doen helpt ook. Weer een klusje gedaan. Niemand ziet het, maar ik wel.
Zoals de Flylady zegt: Finally Loving Yourself.













woensdag 9 augustus 2017

Mooi mens

Kreeg van mijn dochter mooie foto's vanuit het vakantieadres waar ze met het gezin zijn. Kleinkind heeft voor het eerst in de zee gedobberd. Fijn dat ze op vakantie kunnen gaan.

En toen las ik ook de actie van Annemiek
Om een vader met zijn zoons een vakantie te kunnen geven.

Zo simpel kunnen dingen zijn. Als iedereen een beetje geeft kan een gezin eindelijk ontspannen en mooie herinneringen opbouwen. En even weg van de waan van alledag.

Klik maar op onderstaande link, kan je het zelf lezen. Oh..had ik maar een beetje levenskracht van die vrouw!

Link naar Mijmeringen




dinsdag 8 augustus 2017

Carpe Diem

Gisterenmiddag was het hier heerlijk zonnig weer en ik had al in de weersvoorspelling gezien dat er voor de rest van de week veel regen werd voorspeld.

Is het dan niet fijn om nu een stuk te gaan lopen en misschien ook nog wel ergens op een bankje van de zon te genieten. En ja...dat genieten kon ook in de achtertuin, maar buurvrouw achter had weer eens een uitgebreide en vooral langzame snoei-sessie in haar hoofd en ik keek de hele dag tegen haar ogen aan. Daar voelde ik me bekeken door en dat was geen prettig gevoel.


Foto van Pixabay




Dus schoenen aangedaan, sleutel in de broekzak, wat losse euro's  in de andere en mobieltje erbij mocht er een Alien Invasie plaatsvinden en gaan maar.

Liep eerst nog een stuk door de wijk en zag op plekken waar ik eerder nog niet gelopen had, dat ook daar alle buxusstruiken waren aangetast.

Als ik manager van het tuincentrum was, dan zou ik de komende week leuke vervangende struikachtige planten in de aanbieding gooien! Heel 't dorp heeft interesse!

Toen ik op een kruising aankwam waar ik of weer huiswaarts kon gaan of richting dat restaurant waar ik een tijdje terug ook al heen wilde, maar toch maar niet heen ben gegaan, sloeg ik de kant van het restaurant op met prachtig uitzicht en zag dat er vrijwel niemand zat.

De losse euro's waren genoeg voor een heerlijk verkwikkend drankje - Tonic met Vlierbloesemextract - en een zalig zomergevoel. Daarna verkwikt huiswaarts gelopen en blij dat ik toch maar wel ben gegaan. Zowel naar dat restaurant als naar het bos. Omdat het kan, omdat het fijn weer was en omdat, terwijl ik dit typ, nu al een hele tijd regent.






Omdat Youp het al zong/zei in de jaren negentig: "Niemand weet hoe laat het is". 




maandag 7 augustus 2017

Schoon schip maken

Een bloglezer gaf me deze inspiratie. Dat je soms schoon schip moet maken.





Schoon schip makenWAT IS DE DEFINITIE & BETEKENIS

    

Schoon schip maken is een spreekwoord en betekent het verleden achterlaten of vergeten. Dit spreekwoord houdt in dat alle rommel uit het verleden wordt opgeruimd, zodat er een nieuw begin kan worden gemaakt.
Het spreekwoord schoon schip maken is ontstaan in de scheepvaart. Als men een schip moet schoonmaken, boent men alle activiteiten uit het verleden weg: de sporen van het laden en lossen. Wanneer men het na een ruzie met elkaar uitpraat en het verleden laat rusten, poetst zij ook alle problemen weg. Het verleden vervaagt. Hierbij kan ook gedacht worden aan het afbetalen van schulden, waarna er weer een nieuwe start kan worden gemaakt. "Hij maakte schoon schip door zijn schulden af te betalen." Er zijn meer spreekwoorden die met het woord schip te maken hebben, zoals 'schepen achter zich verbranden' en 'het schip ingaan'.

En zo is het. Altijd hetzelfde doen en op een ander resultaat hopen is de Definitie van Waanzin volgens Einstein tenslotte.

Dus wil ik 'andere' resultaten, op welk vlak dan ook, dan zal ik iets anders moeten doen dan nu. Of in mijn geval, want ik heb een pesthekel aan het werkwoord 'moeten' - willen. Of gewoon het werkwoord moeten weglaten. Ik doe het.

Dus eerst maar eens wat huishoudelijks; uit mijn linnenkast wat dingen in de zak van Max doen/gedaan, die ik al jaren 'bewaar' in de kast, maar nooit meer gebruik of ga gebruiken. Geef weg aan iemand die er wel wat mee doet of kan.

Ga op die manier nog maar weer eens je hele huis door. Dat hoeft niet morgen af. Ook niet volgende week. Maar doe het wel. Babysteps, maar wel in beweging blijven. Verminderen van bezit om - mocht ik naar een andere woning willen - verhuizen en schoonhouden van alles makkelijker te maken. Ik merkte dat ik een tijd terug hiermee was gestopt en dit weekend een logeerbed en beddengoed aan mijn dochter gegeven en direct weer een legere plek. Dat voelt heerlijk luchtig.

Ook moet ik na de vakantie van mijn kinderen ze maar weer eens erop wijzen dat hier nog kamers vol staan met hun troep (verhuisdozen met inhoud die hier al jaren oningekeken staan - ik zou zeggen; naar de kringloop). Staat er ook nog een bankje wat ik samen met zoon heb gemaakt, maar ex van zoon wilde dat toch niet meer hebben, dus hoppa in de Moederopslag. Nee...niet meer doen dus. Ik ga er niet op zitten, zoonlief heeft een ander bankje. Laat hem dit maar oplossen. En opruimen.

Ook keek ik dit weekend naar een filmpje van een stevige vrouw (qua postuur, maar ik schat zo maar in ook qua karakter) die aan yoga doet. Ik kan op zijn minst gaan voelen of dit bij mij past. Want wat ik anders moet wil gaan doen is dat ik een soepeler bewegend lijf wil. Meer kunnen bukken en door de knieen gaan. Letterlijk alleen.

Dus oefenen. Bewust tijd nemen om oefeningen te doen. Ook in het kader van beter voor mijzelf zorgen.



Kijk ook beter naar het verbeteren/veranderen van mijn zelfbeeld. Om Vlasje te citeren, denk vaker in termen van: "is dat zo?". En wat een andere blogster me ooit zei: "Zeg elke dag tegen je spiegelbeeld: Ik hou van jou."

De boosheid die ik heb naar sommige aspecten van mijn opvoeding,  daarmee wil ik uitkomen in het land dat vergiffenis heet. Om ook hier schoon schip te maken. Omdat boosheid me niet zoveel brengt, behalve negatieve energie.

Ik bewonder mijn zoon dat hij de moed heeft kunnen opbrengen met zijn vader te spreken over levenszaken. Ik bewonder mijn dochter dat ze dit een paar jaar terug al deed. Niet dat dit betekent dat hun vader nu zijn gedrag heeft veranderd, maar wel dat hij niet kan zeggen dat hij het niet wist. En vooral omdat hij nog een tweede leg heeft.

Ook beter kijken naar vriendschappen of familiebanden. Passen die nog wel in mijn leven. Voegen ze nog wat toe of word ik er alleen nog maar onrustiger door. En wat voeg ik toe. Doe ik wel genoeg mijn best.

Mind, Body & Soul als het ware in een schoon schip.

Het Oranje Vrouwen voetbal team is Europees Kampioen geworden, ik serveerde een Oranje Tompouce aan mijn dochter en schoonzoon en een heerlijke maaltijd. Kleindochter tijgert de kamer door. Nog even en ze ontdekt dat de kracht in haar benen ook betekent dat ze kan staan. Nu neemt ze nog de boezem als opstapje. Zeg maar opstap!

Dan merk ik dat ik stromen energie door haar krijg. Door te zien dat ze heerlijk onbevangen is. Maar ook dat ze geliefd is. Door Oma's, Opa's, tantes, omen, neven nichten.

Het glittervestje wat ik had gebreid vonden ze heel schattig, alleen kan ik nog steeds niet inschatten hoe groot/klein het moet zijn.  Heb het zonder patroon gebreid, gewoon denkend aan hoe het zou moeten worden. Haar vader zei al dat ze dit in de winter misschien wel aankon. Wel blij dat het in de smaak viel. En oh wat ben ik op dat vlak nog veel te afhankelijk van goedkeuring. Uhm; ik denk niet alleen op dat vlak.



Is het vanavond ook nog Volle Maan en een maansverduistering. Joehoe; alles wijst erop dat het een goede tijd is om uit te varen. Op dat schone schip.








zaterdag 5 augustus 2017

In de schaduw zwijmel

Toen ik een tiener was, luisterde ik al graag naar heel andere muziek dan soortgenoten.

Er was een programma op de radio over muziek uit de grote musicals uit de jaren 30, 40 en 50 en over crooners uit die tijd. Ik kon veel meezingen, want zat vaak op mijn kamertje (daar kon nog net een opklapbed in) naar zo'n ouderwetse radio te luisteren.

Wat ik toen ook al regelmatig had waren sentimentele of zwaarmoedige buien. Of ik ooit iemand zou vinden of eigenlijk of iemand mij leuk zou vinden. Ik kwam niet echt uit een opvoeding waar zelfwaarde er genoeg ingepompt werd. En gerustgesteld worden door mijn familie dat gebeurde niet. Wel nog meer de put ingepraat. Als ik nou eerst maar afviel. En in ieder geval mijn diploma's haalde.
Nee, ik moest me vooral niets voorstellen. Zo bijzonder was het allemaal niet. En wat ik dan wel kon; daar kon je je brood niet mee verdienen.

Dus toen ik gisteren, met mijn ziel onder mijn arm, toch maar aan het wandelen sloeg, dacht ik aan deze song: Me and my shadow.

Misschien vind ik het gewoon 'lekker' om me in zelfmedelijden te wentelen. Anyways; wel inspiratie voor een zwijmellog.













En om toch nog een positieve draai te geven aan al deze zwaarmoedigheid, gaf onderstaande song me als begin twintiger weer hoop:


vrijdag 4 augustus 2017

Never been to me of zoiets

Fijn geslapen, al moet ik wel wennen aan een andere gevoel in ondersteuning. Ander gevoel als ik het bed uitga; dat ik als het ware een kontje krijg van de veren van het bed. Wat prettig is want voor ik het weet sta ik naast mijn bed en hoppa....door naar de wc.





Foto van Pixabay

Wel rustig geslapen, maar nog steeds win ik elke ochtend de weddenschap met mezelf of de zon nu al wel of nog niet op is. Meestal nog niet; dus mag ik nog even slapen.

Vandaag was alles in de tuin weg- of omgewaaid. Raapte ik dat op, waaide het alweer om. De rupsen eten gestaag door. Kijk, het grappige is dat als je zegt dat je van beestjes en de natuur houdt, je deze plaag eigenlijk ook zou moeten accepteren. Dat je mooie groene haagjes na een paar dagen bruin zijn geworden en er niets aan te doen is. De haagjes die je zoveel plezier gaven want het was zo leuk om ze mooi strak te knippen. Straks is er niks te knippen meer. Alleen uit te graven ben ik bang.

Nou ja...ik zit in mijn hoofd al te bedenken wat ik daarvoor in de plaats kan zetten, wat ik nu kan stekken in mijn tuin, wat ook niet onplezierig is. Om te fantaseren. Hoe ik dat ga uitvoeren; dat komt dan wel weer. Komt tijd; komt raad.

Dacht even de witte was buiten te hangen, maar gezien de rug waren dat teveel lastige handelingen en de was maar binnen ophangen. Ramen tegen elkaar open en dan wappert het ook snel droog.

Heb vandaag alle 'geinige' koelkastmagneten weggehaald. Opeens vond ik het zo misplaatst; een halve koelkastdeur met souveniers uit alle steden van de wereld, gekregen van mijn kinderen - zij zijn de reizigers - , terwijl ik al jaren nergens heen ga. Bijkans niet eens het dorpje uit. En waarschijnlijk ook niet meer ga. Dus weg ermee. Alleen een dienstmededeling van de woningbouwvereniging en 24000 magneten hangen er nu. En een dingetje van een museum.

Vind het altijd nogal schurend als ik mensen hoor zeggen dat ze nog echt moeten reizen, die net terug zijn van een lange reis. En daarvoor nog een reis, en daarvoor nog eentje, en nog eentje. En dan denken dat hun leven niet ok is als ze al die plaatsen en plekken niet hebben gezien. Want daar kunnen ze waarschijnlijk zichzelf vinden. Joh...jezelf ligt gewoon in het laatje, rechtsonder!







En ach..misschien hang ik ze, die souveniers,  wel boven -  op mijn Whiteboard. Maar had behoefte aan verandering.
Misschien is dat wel de erwt die ik voelde. Dat er zaken veranderd kunnen worden. Gewoon doen.

Vanmiddag de schoenen aangewurmpt  en maar een eind gaan lopen. Dacht nog aan ergens aan een terrasje zitten, maar ook dat vond ik bij nader inzien toch maar niks met alleen me & my shadow. Ik ken al mijn eigen verhalen al, dus om nou een uur weer tegen mezelf aan te zitten praten...La maar.

Maar wel gelopen en nu een kop thee. En oh ja; weekend.











donderdag 3 augustus 2017

Make your bed and lie in it

Het positieve van een dag niet weten hoe je je stemming kan omkeren is dat de dag erna - meestal - de zaken toch er weer anders uitzien. Omdat ik dat wil.

Dat zijn ze niet natuurlijk, - er is niets veranderd - maar het ziet er wel anders uit. Of ik bekijk het anders. Dat besef maakt ook dat die donkere dag toch ergens een randje licht heeft. Niets is blijvend uiteindelijk.
Tenzij ik 3000 eieren achter elkaar eet.

Had verleden week samen met mijn zoon - voor het sjouwwerk en auto en ook de gezelligheid - bij dat grote gele warenhuis matrassen in de aanbieding gekocht. Een paar weken ervoor had ik al proefgelegen, nou vooruit, gezeten, want liggen durfde ik niet; had grote sleurhutbejaardenkar bij me en oh oh oh stel je toch eens voor dat iemand dacht dat ik daar al mijn miljoenen in had gestopt en 'm wegreed. Terwijl ik hulpeloos Prinses op de Erwt nadeed.

Maar ik weet heel goed hoe mijn huidige matrassen liggen en lagen, wat voor soort goed uit de testen komen (dank voor de tips!) en bij mijn budget passen. Vielen onder mijn budget Inventaris. En kwamen uit potje "Gemiddeld met advocaten van".

En met 25 jaar garantie...moet nog maar kijken of IK die 25 jaar ga halen. Bon goed bewaren dus. Van de matrassen.

Die matrassen komen opgerold uit het magazijn en moeten een aantal dagen uitgerold liggen, zodat de veren in het matras weer optimaal uitgeveerd zijn. Dus minstens 72 uur laten liggen. Geen probleem want door mijn rugpijn kon ik sowieso niks sjouwen of sjorren noch op bed leggen, dus lekker laten uitveren die matrassen. En er begerig naar kijken.

Een paar weken terug had ik bij de Lidl een onderlaken gekocht met een hogere matrasmaat, hoger in de zin van 25+ cm. En dat kwam goed uit, want ik zag net dat het onderlaken dat ik bij de I kea had gekocht een verkeerde maat is. Te laag voor de matrashoogte. Gelukkig is de molton wel goed. Nou ja....maar weer een keertje de truc met de bussen doen.  Heb ik alweer een uitje!! De nieuwe matrassen heb ik op de oude gelegd; op die manier heb ik een hogere instap en een soort van Do-it-yourself Boxspring. Bevalt het niet kan ik altijd nog de oude matrassen wegdoen.

En even pauze tussendoor want alles achter elkaar afraffelen, dat bevalt mijn rug nog niet zo. En he....ik heb de hele dag de tijd.




Mijn dochter heeft als bijbaan ooit voor een hotelketen gewerkt als kamermeisje en daar had ze voor de hele hotelkamer 11 minuten. Dus bed verschonen, badkamer schoonmaken, schone handdoeken, prullenbakken legen en stoffen en stofzuigen. Zit er bij mij net 1 kussen in een hoes.

Net mijn hogere bed opgemaakt. Dat is wel makkelijker, om op dat hoge bed een dekbed in de dekbedhoes te krijgen. Minder bukken. En het ziet er zo uitnodigend uit dat het bijna zonde is om erin/erop te gaan liggen. Haha!!!

Zo nog even de slaapkamer stofzuigen, dan voelt het helemaal 'netjes' en af. En ben zo benieuwd of ik vannacht die erwt nog voel.

Grappig - tenminste herkenbaar grappig nu met rug - is dat Frankie en Grace het in hun rug kregen en de hele dag op de grond lagen, want konden telefoon niet vinden en op de plek van de vaste telefoon lag de afstandsbediening. Je moet die scene even voor je zien, maar de zoon van Frankie kocht toen maar van die alarmsystemen, waar je zo'n ding om je hals draagt met een alarmknop.
Waarop zij zegt dat hij - sinds ze dat ding heeft - stukken minder vaak belt. Dus is dat ding er eigenlijk voor zijn gemoedsrust.

Ik zorg er altijd voor mijn mobieltje opgeladen in mijn broekzak te hebben, want dat lijkt me wel heel erg rottig..dagen hulpeloos liggen zonder opgemerkt te worden.

Oh ja...herinner me iets grappigs. Een kindje uit de buurt loopt hier vaak met haar broertje over de stoep om te spelen en ik was gisteren 3 takjes aan het snoeien, waar ik bij kon in de voortuin. Vraagt ze aan me of ik pas ben verhuisd. Of ik al lang hier woon. Grappige vraag, want ik woon hier al 24 jaar en zij net een jaartje. Het sloot wel aan bij mijn onopgemerkte gevoel. Maar maakte me ook aan het lachen. Er praat in ieder geval iemand tegen me toch!

Ondertussen zijn de zonnebloemen (ja, ze komen uit!!)  buiten alweer omgewaaid, net als de Vlinderstruik in grote pot. Lastig om die iedere keer op te rapen, maar wel goede oefening in bukken door de knieeen.

Volgens een Marokkaanse schrijver buk ik als zijn moeder; gewoon vanuit de heup buigen, zonder je knieeen te gebruiken en dan op die manier dweilen, je tenen lakken, het gras bijpunten...

Kom...de stofzuiger roept!



Foto van Pixabay









woensdag 2 augustus 2017

Wil

Willen. Ik wil weer willen. Heel veel willen wil ik.

Meestal, vaak en dinsdag wil ik niets meer. Er kan er ook vrij weinig meer en heb ik het gevoel,  - het gevoel he...ik zeg en snap en realiseer me dat dit MIJN gevoel is -, dat niemand ook meer iets met mij wil.
Want wie wil er nou met zo'n vrouw omgaan die niet eens snapt dat je gewoon minder moet eten en hoppa dan ben je van alle problemen af, die dat niet snapt en nog erger niet doet. Het is toch zo simpel. Als je je gezondheid belangrijk vindt.

Natuurlijk haakt iedereen haken sommige mensen af. Wat een pessimist en wat een "zwaar" leven maar niet heus. Gewoon een zeurkont. Kom..pak die slingers maar weer, maak je eigen feestje. Laaaaa maar. Alleen een feestje vieren is niet altijd leuk. Dat wil ik niet meer.

Opladen,ik moet mezelf opladen, maar kan de oplader niet vinden momenteel. Misschien wachten tot straks de bliksem inslaat; ben ik ineens superopgeladen!

Toch maar weer uit bed gerold - het rolt steeds minder pijnlijk - en toch ook maar weer fris onder de douche gegaan en ja, ook maar weer mijn vertrouwde Havermout met sojamelk genomen met een lekker kopje koffie erbij.

Wil ik nu nog iets?

Ja, ik wil willen.

Moet ik dan nog iets?

Nee, er moet niets. De agenda is geheel leeg de komende weken.

Toch maar even naar het winkelcentrumpje gegaan. Oude kranten en papier weggegooid. Dat wil ik wel. Goed voor milieu. Er komen ook nog mensen na mij tenslotte. Even terug in een gelukkige herinnering aan een lieve vriendin, een Italiaanse bol (vers zeg!) gekocht en een komkommer en wat sojamelk; want geleerd dat soja goed is voor het verlagen van je cholesterolspiegel. En al lopende van het winkelcentrum zie ik overal buxushagen die aangetast zijn. Dus het is niet mijn schuld. (ja...errug he...dat denk ik dan, omdat ik een paar dagen niks gedaan heb in de tuin, of dat ik het niet goed genoeg doe).

Ga in de tuin zitten. Het is droog. Geen zon, maar wel lekker buiten en geniet van je Italiaanse bol en een boek uit de bieb. Denk in mijn hoofd dat ik op vakantie ben. Denk niet meer aan voor een appel en een geinfecteerd ei moeten werken bij een c allcenter.

Rustig...kalm...op het gemaal van de kaken van de rupsen dan.

Neem een Martini, zoek uit hoe je die maakt.....fuck them all...en vooral jezelf. Of lach wat meer om je zielige zelf.

He..ja....zo'n vibrator voor oude vrouwen die Grace & Frankie hadden ontwikkeld...dat wil ik wel! Gelukkig is het komkommertijd.


Foto van Pixabay






dinsdag 1 augustus 2017

Buxusnooitgenoeg-rupsen

Vanochtend keek ik naar een buxushaagje terwijl ik wat zonnebloemen water gaf en zag dat hij ingesponnen leek. Dat lijkt verdacht veel op de buxusrups en dan kan ik die haag wel wegdoen, zo las ik online.

Van de week zag ik al op mijn grote buxusbol tientallen musjes en koolmezen zitten en dacht...wat gezellig! Maar die eten natuurlijk alle rupsen op.

Dooreten jongens!!!!



Zie dat de buxus in de voortuin ook zijn aangetast.

Iemand nog goede ideeen?

Er zitten tientallen groene rupsen in de haagjes. En in mijn hoofd heb ik het al geaccepteerd. Onverwachts moet ik daardoor mijn tuin anders indelen en de vaste groenblijvende punten in de winter zullen er niet meer zijn als deze plaag zich doorzet. En dat ziet er wel naar uit, want ze vreten als gekken! En omdat ik nu niet echt goed kan bukken, kan ik ze niet optimaal handmatig verwijderen.



Buxusmot/rups


zondag 30 juli 2017

Van vrijen naar breien op de bank!

Nou ja, bank; nu eerder op een hoge stoel achter het Netflix-scherm, met kussen in mijn rug. Met mijn timertje op 10 minuten. Blijven bewegen die rug he.

Toch maar even een wasje gedaan, kunst en vliegwerk qua was erin en eruit halen. Maar gelukt. Yeah...morgen toch schone onderbroeken!

Iets uit plastic gehaald wat nu uit staat te dampen en wat nog 72 uur uitgerold moet liggen alvorens in gebruikname. Dat was al een hele tour, om dat iets uit plastic te halen. Want mozeskriebel, wat is de inhoud zwaar.

Dochterlief appte nog even vanuit haar werk of er nog een colbertje van haar van Micheal Kors - wat we ooit in New York kochten - hier hing. Maar die was al bij haar thuis, na het nakijken van de kasten her en der.

Ook voor het eerst gebinge-watched. Grace en Frankie. Zo leuk. Stel me voor hoe fijn zo'n vriendschap is. Maar ook afleveringen waarin ze hevige ruzie hadden, dus wel levensecht, niet alleen maar I Love you, hug hug...

En jemig wat heb ik een klein klein klein leven nu.



En, na een lange nogal saaie met nul mensen ingevulde dag, vraag ik me af hoeveel mensen eigenlijk graag zo'n zondag zouden willen hebben.

Kan de dag invullen hoe ik wil.
Niemand zeurt aan mijn hoofd.
Kan Verstappen op plek nummer 5 zien rijden komende vanaf plek 1, maar hij finished in ieder geval. Niemand die een romantische film of zo wil zien.
Eten hoeft niet op tijd.
Afwassen ga ik zo maar nog even doen.
Hoef niks op Fakebook te plaatsen, want niets interessants te melden, te laten zien of beleefd. Ook geen boedha quote, baywatchbeachbodyready-foto of kijk mee weer eens een goede moeder zijn van mijn kleintjes in matching outfit-foto.
Al breiende kom ik op ideeen. Schattige witte katoen van Z eeman met een glittertje en die roze katoen had ik al toen mijn dochter nog klein was. Nu alles in elkaar zetten, afwerken en knoopjes erop naaien. Is voor kleindochter uiteraard. En toch: alweer denk ik dat het niet leuk genoeg is. Of te sullig want handgemaakt = ouderwets.

En kan ik niks meer breien dan is er helemaal niets meer te beleven op mijn bank. Al hadden Grace en Frankie wel een uitmuntend idee voor een business voor vrouwen met pijnlijke gewrichten en andere onderdelen.

Yam Yam!!




zaterdag 29 juli 2017

Als ik hier druk, doet het daar pijn zwijmel



Vodka does not ease back pain. But it does get your mind off it.
– Fuzzy Zoeller







Ach, volgende week lachen we erom en staan we weer krom!

vrijdag 28 juli 2017

Intern/Extern lopen

Omdat het beter voor de rug en de rugspieren is om te blijven bewegen, maar het buiten waait en stipt, loop ik als een soort getergde dierentuintijger heen en weer in de huiskamer. Weer eens wat anders dan de voormalig verkooptijger die ik genoemd werd.


Foto van Pixabay


Mijn timer staat op 10 minuten. Na 10 minuten zitten opstaan (auauauau, oh ja...vanuit de benen!) en lopen.

Even naar buiten, wat op handhoogte snoeien, wat uitgebloeide bloemen wegknippen. En de rest maar even laten,want daar kan ik nu niet bij zonder pijnscheuten. Shit.
Of onkruid oprapen. Kan nu even niet. Wel met lange stok wegschrapen, maar dan maar laten "Blowing in the wind".

Beetje opruimen van oude kranten (fijn supergoedkoop abonnement!), eitje koken voor lunch, vooral veel tegen mijzelf praten (iemand anders is er niet) en even bedenken hoe ik naar de bibliotheek kom, want alle boeken zijn gelezen. En ik wil graag weer nieuwe boeken lezen.
Blijven bewegen, niet teveel nadenken en ook weer wel over op de juiste manier opstaan. Of bukken of shit...nee, schoen beter aandoen gaat nu niet, dus laat maar. Wees blij DAT hij aangaat.

Boeken niet los in bejaardensleepkar gooien, want dan moet je straks weer bukken om ze eruit te halen, dus eerst in een tas met hengels en dan pas in het vervoermiddel.

Twee overstappen verder in de bieb, boeken gehaald - shit leesbril niet bij me, dus kan ook niet nog even wat tijdschriften lezen, maar ja...volgende keer maar weer dan. Kan wel nog even naar het toilet, voordat ik mijn 'reis' weer vervolg en ga niet weer dezelfde route terug, maar loop naar het winkelcentrum in de buurt en besluit dat ik alleen maar wat bij de supermarkt nodig heb in de vorm van een bak kwark en ok vooruit voor het weekend nog wat koolhydraatarm brood, namaakfeta en blokjes kaas. Brood voor in de vriezer.

Daarna een stuk verder gelopen en een aantal haltes verder dan de heenweg de bus teruggenomen. Door de wind voelt het koeler en toch heb ik het warm en vochtig. Draag meestal geen jas momenteel, maar dacht aan 'warmhouden' van de rug dus toch maar wel. Nu voelt het als een Gebraden Rugstuk.

Thuis met thee en de krant hoor ik ook al, dus al met al een best fijne dag en veel om dankbaar voor te zijn.

Met dank aan legale drugs!














donderdag 27 juli 2017

Goede zorg

Slecht geslapen en vanochtend raar wakker.

Dus bed uit gestrompeld en maar direct weer een pijnstiller erin en proberen zoveel mogelijk te ontspannen. Warme douche genomen met een favoriete douchegeur van Rituals (Hamman), alleen die geur doet al wat voor het welbevinden.

Daarna twee koolhydraat-arme boterhammen ontdooit en geroosterd met Engelse sinasappelmarmelade en koffie (soja)verkeerd gemaakt. Troostvoer.

En timer op 10 minuten en bewegen maar weer. Niet lang stilzitten. En doorlopen, zolang ik blijf bewegen gaat het wel. Maar een commentaar dat een blogster even naar een chirodinges was geweest en rugpijn was over raakte me. Kennelijk geef of gun ik mijzelf die goede zorg niet. Met mijn basispakketje. Wat meer kan ik me niet veroorloven. Of vind ik mijzelf waard. Het is maar net hoe je het vertaalt.

Huilie huilie vind ik me dan. Dus hup, tranen gedroogd en verder. Waarheen weet ik niet, maar verder met de dag is goed genoeg voor nu.

Straks even wat legale drugs halen :) en daarvoor een stukje lopen.

Van mijn zoon kreeg ik een login op N etflix en gisteren begonnen te kijken naar Grace and Frankie. Oh wat heerlijk! Aanrader. Als er verder nog leuke series zijn die aan te raden zijn hoor ik het graag.

Alles om de aandacht af te leiden. Oh ja...gisterenavond laat, bijna al vanochtend (really!!) kreeg ik een mailtje dat ik ergens eind augustus - na de vakantie van de shrink - wel terecht kon voor een afspraak.

Denk dat ik tegen die tijd alweer 'normaal' ben hahahah....Dat ik mijn eigen conclusies wel heb getrokken over hoe ik hieruit kan geraken.

Wat Grace van Grace en Frankie al zei: Ik haat het om irrelevant te zijn!!

Maar dan kijk ik (ook online) naar de documentaire over Prinses Diana, die haar zoons over haar maakten (Diana, our mother)  en hoe ze aangeven hoe ze haar nog steeds missen als moeder, de omhelzing die ze gaf, de liefde die ze voor hen voelde en dan weet ik dat ik niet irrelevant ben. Dat ik niet kan wegsluipen uit het leven van mijn kinderen en kleinkind.

Oh...hoe grappig; kijk naar een aflevering waarin Grace haar heup breekt. En ze achter een rollator moet lopen. Dacht bij de AH dat het heerlijk loopt; achter zo'n boodschappenkar. Heb je houvast. Voel je je niet zo onzeker. Valt het niet op dat je schuifelt; doe je gewoon alsof je alle aanbiedingen nog eens goed doorrekent.

Bij de supermarkt waren alle pillen die ik wilde inslaan op. Gelukkig zit er een drogist vlakbij. En ook maar een tube Voltaren gekocht op aanraden van een lieve blogster.

Even een uurtje liggen, wie weet hoe ik als herboren wakker word!

Naschrift:

Herboren is een groot woord. Ik denk dat ik vandaag voelde hoe dichtbij afhankelijkheid/de oude dag was gekomen, simpelweg als je je niet kan bewegen zoals je wil of zoals je gewend bent. Ben blij dat het zomer is en ik geen sokken aan hoef, want die kan ik simpelweg niet aantrekken nu. Kan niet bukken zonder pijn. Dus leve de temperatuur.

Simpele routines, zoals na het douchen direct de tegels in de douche drogen met mijn handtrekkertje. Alle tegels rondom en de vloertegels. Dat scheelt vochtigheid en lelijke waterdruppels. Dat kon ik ook wel vergeten. Dus ook daarover nagedacht. Hoe ga ik dat oplossen. Of...moet ik dat wel oplossen en maar even loslaten momenteel.

Stofzuigen? Dat kreng staat boven op mijn slaapkamer. Gewoon maar ouderwets met een bezem en onder het tapijt vegen die kruimels!

Tuinieren is momenteel meer kijken naar en op handhoogte wat doen, maar meer niet. Ook hier moet ik nadenken of mijn tuin wel op de toekomst is ingericht (gewoon tegels en een pot dus).

Dan schaam ik me ook, want ik lees meerdere blogs van mensen die jarenlang belemmerd zijn doordat hun lijf niet meer doet wat ze willen. Zit ik over een paar dagen te miepen. En ik woon gelukkig vlakbij de winkels.
Alleen is het idee dat alles weer stukken ingewikkelder is, omdat je alleen woont en niemand 'even' voor jou je gevallen handdoek opraapt, of eten kookt of gewoon even over je rug wrijft.

Al die goede zorg moet je zelf doen. Zoals altijd.















woensdag 26 juli 2017

Sire concept voor meisjes!!

Stel voor dat Sire ook voor meisjes een leuk filmpje maakt, want als mensen bewust moeten worden gemaakt dat jongens Jongens dingen moet kunnen doen, dan is het toch logisch - als je zo in vakjes denkt en is Sire niet een uiting van onze overheid?? - dat er ook een filmpje voor meisjes komt.

Dacht ik jarenlang dat we een beetje los kwamen van 'typisch vrouwelijk' en 'een echte man' gedachten, nee hoor....



Allemaal weer roze roze en roze en netjes op een vrouwentoilet of mannenplee... Alle meisjes met poppen spelen en jongens, hup....ga jij maar een fikkie stoken. Oh...wat? Wil je dat op ons balkon doen?  Goh, in die film hadden die 'echte jongens' ruimte zat!

Denk dat het goed is dat deze nieuw te vormen regering dan ook de Huishoudschool weer in ere herstelt en een embargo instelt voor vrouwen die zelf klussen, hameren en zagen, want zo komen die jongens aan een heel verkeerd beeld van 'vrouwelijk' en 'mannelijk"


Als voortaan een jongen baldadig gedrag vertoont kan hij nu - met recht - verwijzen naar bovenstaande campagne.

Maar, meneer de Politieagent, ik ontdek alleen maar mijn Jongenskwaliteiten!! Ik moet ravotten voor mijn ontwikkeling.

dinsdag 25 juli 2017

Ziende Blind

Hoe kan dat nou dokter, ik eet zo gezond en toch val ik niet af.

Van het weekend was op TLC weer een uitzending van Secret Eaters. Wel heel erg Brits, want al die afhaalmaaltijden bestaande uit Curry's en curry's en curry's herken ik niet zo, uberhaupt afhalen niet, maar goed...het gaat het programma erom mensen bewust te maken dat ze waarschijnlijk een aantal zaken toch fout aanpakken in hun afvalrace.

En dan is het soms net alsof ik mezelf zie. Want ook ik zeg altijd...goh...ik eet heeel gezond en het gaat heel langzaam.


Foto van Pixabay


Wat ze gisteren ook lieten zien was een man en een vrouw, waarvan de man al een maagband had, maar ze vielen maar niet af. Je zag ze eten koken (ze zeiden dat ze altijd zelf kookten), enorme porties eten (maar ik was niet zo blind dat ik niet zag dat ik dat ook kan en doe. Vooral pasta; dan ben ik niet te houden). Spaghetti koken in hoeveelheden waar een gezin van 4 personen van kan eten (ook dat herken ik) en dan maakte die dame al haar groentes af met een dikke vette kaassaus.
Die kaassaus alleen al was goed voor zo'n 1500 calorieeen. Of zo'n vette Engelse jus.

Ja, want anders 'lust' hij zijn groente niet. Alsof ze zijn moeder was!

Ik kook vrijwel nooit meer groente; wok meestal alles. Lekker snel en makkelijk. En sausjes die gebruik ik niet. Maar kaas, mmmm..vooral over pasta. Dus dat eet ik momenteel zo min mogelijk en als ik spaghetti wil, dan kook ik de volkoren soort. En maak een soort van pasta pesto. Maar dan nog...ik krijg er altijd meer trek van.

En ondanks dat ze zeiden dat ze zo gezond aten, was dat dus niet zo. En 'even' een afhaalmaaltijd en die achteloos bij de tv opeten, zorgt ook voor extra calorieeen, want afleiding tijdens het eten, zorgt ervoor dat je meer eet. En ze aten altijd bij de tv of aan tafel achter hun laptop. Waarover de vrouw zei dat hij dat graag zo wil (terwijl zij ook zo zat dus). Alles wat ze deden was omdat hij dat zo wilde, maar ze deed er maar wat graag aan mee.  En zij was ook nog dikker dan hij.

Ik hou erg van noten. Ongezouten. Maar weet ook dat die veel calorieeen bevatten. Maar wel heel gezond zijn.

Dus moet ik echt die zak noten wegzetten en niet meer neerzetten dan een handje vol. Nou heb ik wel grote handen, dus dat scheelt. Of juist niet.

Maar even naar iemand anders zijn eetgewoonten kijken, doet me ook weer goed kijken naar die van mij. Hoe gezond denk ik dat ik eet en doe ik dat ook echt?

En die 'gezonde' donkere chocolade. Ook daarmee moet ik blijven opletten dat ik onder het mom van 'gezond' niet teveel eet. Want eenmaal aan het knabbelen, dan knabbel ik door alsof het morgen Winter is er alles op rantsoen is.

Vandaag liep ik samen met mijn bejaardenboodschappenkar. Hoorde heel lang niks van Man met Hond en wist dat ik echt moest lopen vandaag, want goed voor de rug. Dus toch maar schoenen aangewurmd, zonder sokken maar en ik had nog een missie ook. Ik moest een pakketje terugbrengen naar een DHL punt, wat niet om de hoek is, maar in een ander winkelcentrumpje. Als ik gewoon ging lopen, pakje in kar, dus niets sjouwen, dan kwam ik ook aan mijn meters.

Het lopen ging goed, zolang ik maar beweeg doet er niets pijn, dus daar ben ik blij om. Nog even wat noten bij de Lidl gehaald en omdat ik er toch was ook een pak wasmiddel. En een bak kwark. Zonder iets erin of aan toegevoegd he...(oh die lekkere yoghurts of kwark met fruit (en heel veel suikersssss). Kan ik beter zelf fruit toevoegen, maar ook in fruit zit suiker. Dus altijd opletten met de hoeveelheid fruit per dag. Niet ongelimiteerd fruit eten of shakes met fruit maken. Is voor mijn diabetes niet goed.

Was trots op mezelf dat ik ondanks kutrug en dito gevoel toch ben gaan bewegen en dan niet eens een lullig blokje om. En ook maar direct een nuttig kadootje voor zoon gekocht, want tsja...als je uit elkaar gaat dan betekent dat ook dat je de helft van de gezamenlijke huisraad deelt.



Helaas gaat de vestiging van de Blokker hier dicht. Het enige fijne is dat er heel veel korting is op alle artikelen. Dus dat scheelde op mijn kado-aankoop. Maar blijf het jammer vinden, want voor simpele zaken (doucheslang of inderdaad huishoudelijke dingen, pannetje, schoonmaaktrekhaken, die ik bij de Blokker kocht moet ik nu of naar het 'grote' winkelcentrum of ergens anders, waar je vaak wel makkelijk met een auto kan komen, maar lopend of op de fiets is dat meestal niet naast de deur. Ja, of online, maar dat is nou net de ondergang van Blokker geweest!

Ha...ik hoor een plof op de deurmat: de 'gratis' avondkrant ligt er. Even mijn hulpstuk pakken en de krant van de deurmat vissen.


















maandag 24 juli 2017

5 minuten

Dat is de tijd waarop ik de timer zet als ik zit. Langer dan 5 minuten in dezelfde houding zitten dan word mijn rug stijf en is opstaan heel pijnlijk. Gelukkig heb ik wel sterke benen, maar je rugspieren doen ook wat bij het opstaan.

Bewegen daarentegen is niet pijnlijk. Als ik door de pijn heenloop dan gaat lopen best wel ok. Vooruit met een fijn roze pilletje/ibuprofin erin, want ondanks alles merkte ik dat ik geheel ging verkrampen in de onderrug. En dan durf ik helemaal niks meer te doen, terwijl bewegen juist goed is.

En nee...even naar een fysio of zo dat gaat niet, want niet voor verzekerd.

Dus iedere keer weer opstaan en bewegen. Helaas kan ik niet goed bukken, dus na het stoffen eea opvegen..maar even onder het tapijt vegen dus! Stofzuigen gaat ook even niet, want die staat boven en ik lees dat tillen met Spit niet goed is. Dus even wachten totdat de rug weer sterker is.


Oeps...timer gaat!

En morgen lopen met Man met Hond...dan moet ik me eerst in zijn lage auto persen en juist vanuit een lage houding opstaan...dat is pijnlijk. Maar ja..zal hij wel om lachen, want zijn rug is al honderd jaar chronisch kapot.

Ben blij dat ik ooit onderstaand hulpmiddel voor bejaarden/cq mijzelf dus aanschafte. Laat ik iets vallen, dan kan dit extra jatje me helpen. Man...alleen al je onderbroek aandoen is pijnlijk en niet omdat hij zo groot is.


Timer!!

Droom stiekem van zo'n heerlijke masseur, die even over je rug kneedt en dan opeens is alles weer normaal. Ook nooit dat soort services ingehuurd. Of naar zo'n kuuroord geweest. Lijkt me allemaal heerlijk, maar altijd bang dat ik niet op de tafel pas, er geen badjas is groot genoeg voor mij is, iedereen naar me kijkt en opgelucht ademt, want zo dik zijn wij gelukkig nog niet.

Timer!

Kop thee gemaakt en misschien nog maar even een beetje slapen. Vannacht niet zoveel gedaan. Eerst maar even zo de klikko van de stoeprand halen, want de vuilniswagen is weer geweest vandaag. Heb wel steeds minder afval. Kook vers dus geen Maggi/Knorrmixverpakkingen of zakjes of pakjes en als ik fruit of wat dan ook koop, dan doe ik dat niet in een plastic zak, maar gewoon los op de band. Eventueel plastic kan je hier apart inleveren. En papier ook, net als glas.

Zo; genoeg saaie huishoudelijke mededelingen. Thee drinken en weer opstaan.

Timer!!







zondag 23 juli 2017

(Te)Rug

Wat vooraf ging:

Gisterenmiddag laat schoot het mijn rug bij het tuinieren.

Hoe ellendig voelt dat als je in je uppie bent en niet goed kan bewegen of bukken. Gelukkig had ik al boodschappen gedaan, maar toen voelde ik al iets vaags onderin mijn rug.

Ik snap het allemaal. Alles overbelast ik. En ik buk ook altijd verkeerd, want kan niet goed hurken; dan val ik om. Als een te dikke bromtol.

Nou ja...gaan slapen met een pijnstiller, zodat ik kon slapen en vanochtend wakker en ik dacht..he...dat voelt beter. Totdat ik mijn voeten wilde afdrogen...Katjeng!!

Nou MOET ik vandaag iets leuks doen, anders vervalt mijn treinkaartje en ik vind dat ik ook wat meer moet gaan DOEN, maar zit er wel tegenaan te hikken.

Niet alleen dat ik moet, dat ik dat eng vind, dat ik liever 'rustig' thuis wil blijven, maar ook dat mijn rug niet meewerkt.


Hoe het achteraf bezien ging:

Het waren overal buien, maar gelukkig kon ik dan weer gewoon de trein in en verder treinen. Of weer terug in mijn geval, naar een ander iets. Want ik hoefde niets en had niets afgesproken met niemand. Dat scheelt frustratie bij verandering van plannen.

Gelukkig wist ik nog wel wat me altijd een beetje oppept. Een bootreisje. Dus - lach niet - met het pontje over het IJ naar het Eye en wat een goed idee, want net binnen en het begon weer keihard te hozen.



Vond dat ik wel een restaurant-ervaring binnen het Eye verdiende, want verder doe ik de hele week niks en de rest van de maand ook vrij weinig, dus doe nou maar. Is gewoon plezant toch!!

Tafel voor 1?
Ja, tafel voor 1.
Helemaal bovenin. Geweldig!

Heerlijke desemboterham met een Amsterdamse kroket. Natuurlijk kan ik ook bij de AH een doosje kroketten scoren voor veel minder, die in mijn eigen vet laten sputteren, maar het gaat om de gehele ervaring. Bovendien is het niet zo goed om er 4 in huis te hebben, want die gaan dan ook op. Een is dan net prima. Als tractatie.

Zo hoog uitkijkend over het IJ in het Eye in dat mooie restaurant was heel fijn en vooral als het buiten dan ook nog eens snertweer is en jij zit lekker hoog en droog. Heel prettig. Ook zo fijn mensen kijken. Veel toeristen ook maar geef ze eens ongelijk. Prachtig gebouw op een mooie locatie. Ook fijn dat ik een museumjaarkaart heb.

Die schommels iets verderop heb ik maar even links laten liggen. Was ook niet gratis dus maar even niet. Maar wel leuk om te zien. Zelf met rotweer wordt er nog geschommeld.

Een beetje doelloos treinen verder, maar ik was wel klaar voor vandaag, pijnstiller raakte uitgewerkt en dus lekker richting huis.

Waar ik, als ik alleen thuiskom altijd roep; Honey...I'm home! Niet dat er iemand antwoord, maar ik blijf het grappig vinden. Ben ook de enige die erom lacht.



Heb zin in Zomergasten vanavond en ben benieuwd hoe deze interviewster het doet.














zaterdag 22 juli 2017

Vader en zoon zwijmel

Toen ik mijn vader begroef, heb ik op zijn begrafenis wat dingen gezegd, die mijn zoon aan het denken zette. Uiteraard over zijn vader en hun relatie. Maar ook waar hij zijn vader heeft gemist.

Toen zijn relatie verbroken werd, heeft hij over een heleboel zaken kunnen nadenken. Niet in zijn eentje gelukkig.

Hij vond het altijd jammer dat ik die zaken die ik over mijn vader vertelde op zijn begrafenis niet met hemzelf kon bespreken. Dus wist hij dat hij met zijn vader moest gaan praten. Want we weten inderdaad niet hoelang tijd we hier nog voor hebben.

Wat een prachtige man is mijn zoon toch!


vrijdag 21 juli 2017

woensdag 19 juli 2017

Jubilea die niet niet gevierd kunnen worden <-> verzin je toch zelf een jubileum!

Als ik getrouwd gebleven zou zijn, dan was ik deze maand 34 jaar getrouwd. En heel even als ik naar de trouwdagviering van mensen die dat wel gehaald hebben kijk, dan voel ik een klein beetje, een heel klein beetje, pijn. Want natuurlijk had ik dat 34 jaar geleden ook gedacht te gaan halen.

Trouwdag?
Kan me nog herinneren dat IK met een bloemetje thuiskwam op onze trouwdag en mijn ex-man zich afvroeg waarom dat was. Daarna nooit meer er iets aan gedaan. Vanuit zijn kant niks.

Trouwens...vanuit mijn familie, broers en zussen, tantes en ooms ook nada noppes niks. Wat een droefenis he? Oh ja...later stopte mijn moeder een tientje in een enveloppe; pas nadat er kinderen geboren waren, want zo zei men letterlijk in de familie, nu zal het toch wel echt zijn. Toen kregen we ook pas wat voor ons huwelijk, maar eigenlijk was het nog steeds maar niks, want niet in de kerk getrouwd.


Scheidingsdag dan?
25 jaar gescheiden??? Leuk feestje? Dat lijkt me nogal zurig.
Alhoewel ik me een oud collega herinner die vertelde dat zijn moeder een feest had. Toen ik vroeg waarom gaf hij aan dat ze vierde dat ze 12,5 jaar gescheiden was. Dat je dat bijhoudt!

Foto van Pixabay


Zoveel jaar in dienst....hahahah!! Ook die tijd is voorbij. Hooguit een half jaar ergens in dienst. Of een jaar. Of een jaar en 11 maanden. Dat scheelt; want geen dan hoeft werkgever geen transitiebedrag te betalen.

Maar goed; kan natuurlijk ook creatief zijn en zelf een jubileum verzinnen. Als er elke dag van de week wel een Nationale weet-ik-veel-dag gevierd wordt, dan mag ik toch zeker dat prive ook doen?

Foto van Pixabay


De herboren maagd-dag
Koolhydraat-arm maand
Gooi er toch wat drank in-dag
Nationale Niet/Wel Zeiken-dag
Wees blij met wat er wel goed gaat - dag
Brei 'm erin-dag
Alle klojo's verzamelpunt-dag
Zonder jas/bh/onderbroek (vul zelf in wat comfortabel voelt) naar buiten-dag
Gezond weer opgestaan-viering (bij voorkeur dagelijks te vieren)
He, er is geen bal op de tv avond (heel vaak, blij dat ik kan lezen of mezelf kan vermaken of nog een voorraad opgenomen zaken heb)
Wat een kort onweertje-dag.
De hele dag niks gezegd en niemand gesproken-dag (mmmm...die vier ik wel vaak de laatste tijd)
Alle uitgebloeide gele planten weggesnoeid-dag



















dinsdag 18 juli 2017

Kikker in de keel

Man met hond liet me heel vroeg - ik sliep nog - weten dat hij niet kon lopen vandaag met mij. Voelde zich niet lekker melde hij.

Toen ik het las, net 1 minuut voordat de wekker zou gaan, liet ik dat even op me inwerken. Ga ik - doordat ik alweer alleen moet lopen en in mijzelf moet praten, of zelfs niet ga lopen als ik me zielug vind - , mijn dag hierdoor laten vergallen. Of bekijk ik het niet als een afwijzing van mij, alweer iemand die me niet mot -, maar gewoon wat het is. Hij kan niet.

Die laatste optie leek me toch wat handiger.

Dus douchen, aankleden, ontbijtje erin en maar direct gaan lopen, want zo relatief vroeg is het nog niet heel erg warm.

Vond het ingewikkeld om mijn gedachtenstroom te temmen, dus liet het maar even stromen en vanzelf kreeg ik meer oog voor de omgeving. Keek op de grote plas uit, zag de hoge bomen, het heldere water en bedacht me dat ik KON lopen. Dat ik er niet zoveel zin in had, was dat belangrijk? Straks thuis wel weer voldaan gevoel dat ik goed bezig ben geweest. En had ik werkelijk geen zin meer, dan was er niemand die tegen me zei dat ik nog even door moest.


Ik zag een moeder met een kindje op een picknickkleedje. Gezellig
Veel hondeneigenaren lekker met hun hond aan het lopen.
Veel mensen die met een vriend of vriendin aan het wandelen waren.
Zag aan de overkant van het water 2 buurmannen lopen, die altijd samen lopen of joggen.



Zag een piepklein kikkertje op een schelpenpad naast een vaart. Wat een schatje! Shit...had 'm moeten kussen natuurlijk, maar dan zou ik waarschijnlijk ook een heel klein Prinsje krijgen. Just my luck!

Op de terugweg haalden de buurmannen me in. Ze hebben lange benen en liepen flink door, maar zeiden ook dat er nu geen vrees voor enge mannen hoefde te zijn.
En vonden het zo goed van me dat ik liep.
Pas thuis had ik door dat ze met me wilden lopen omdat ze me kennelijk prettig gezelschap vinden. Anders hadden ze er wel vandoor gesprint. Of een omweg genomen naar huis.

De rest van de dag niet veel bijzonders gedaan. Naar mini-marktje geweest, maar niks gekocht, bij Appie wat eieren gehaald en een pak lijnzaad en daarna weer huiswaarts. Echt een bezoekje van niks. Maar een vrouw die hier in de buurt woont die zei me al; "je bent er toch even uit". En zo is het. Zo klein is de wereld geworden en weinig opwindend.

Verder lezen in Zweedse crimi, gratis krant doorgebladerd. Salade met gerookte makreel gemaakt, waardoor ik naar een viskraam ruik of naar iemand die zijn onderbroek al een week aanheeft.
Maar wel heeeeeeul gezond zullen we maar zeggen. Die vis dan.











zondag 16 juli 2017

Lolla Ferrari en F1

Zo voelde ik me vanochtend. Alsof mijn borsten mijn dood werden. Of het een mooie dood is weet ik niet, maar benauwd, moe en niet sexy.

Het voordeel wat de Lolla's van deze wereld hebben is dat de zwaartekracht niet haar tol vraagt. De bazooka's blijven recht vooruit wijzen, ook als je op je rug ligt. Bij mij (en de meeste vrouwen) niet (meer), want puur natuur.

Zag een plaatje uit de jaren 50 en tsja...is ook niet echt een 'natuurlijke' vorm. Op je buik zonnen lijkt mij geen optie.



Raar weer hier. Vochtig, want geregend vannacht. Geen zon (nog). Geen puf of plannen ook;  dus kijken hoe ik de dag toch aangenaam doorkom.

In ieder geval genieten van wat Verstappen in de Engelse GrandPrix doet. Of hij nu verder komt dan 1 rondje. Oh yes...nummertje 4 vandaag en helemaal uitgereden. Mooi.

En me voorgenomen dat er niets HOEFT. Ik hoef geen verantwoording af te leggen over hoe ik mijn dag invul. Ook al is het retesaai. Morgen geen verplicht 'he..hoe was jouw weekend' vragenuurtje aan de koffiecorner, dus dat scheelt ook.

Snoei wat verlepte Vrouwenmantel weg, zet wat planten anders neer in de tuin, fantaseer over hoe ik de steeds groter groeiende Vlinderstruik - die zo te zien gaat bloeien -  volgend jaar kan neerzetten en dan nog steeds genoeg ruimte voor mijn droogmolen heb, maar een ander perspectief geeft.

Ondertussen brei ik aan een lief truitje voor kleinkind. Denk ik na over wat dingen anders inrichten/opruimen/weggooien (zo heb ik mijn la waarin mijn ondergoed lag opnieuw ingedeeld met de broekjes (ok..broeken) opgerold op een rolletje a la mevrouw Kondo.  Gewoon geinig meneer Sonneberg!

Gerelateerde afbeelding












zaterdag 15 juli 2017

Op Reis-gevoel zwijmel

Op zoek naar songs die over reizen en vakantie gaan kwam ik deze tegen. In twee uitvoeringen, en de laatste is speciaal voor een blogheldin Mirjam van Villa Kakelbont van wie ik al een tijdje niets gelezen heb.

Ik reis al lang niet meer, te lang naar mijn gevoel, maar goed...wat is reizen; afgelopen donderdag nog gereisd - klein stukje, op de kaart gezien bijna niets. Mijn met weinige energie voelde dat als een hele onderneming.

En toch ook even ergens anders geweest, mijn zinnen verzet en dat is wat reizen doet. Iets hebben om naar uit te kijken, nieuwe verhalen te doen en inspiratie te krijgen.






Er ligt een bijna gratis weekendkrant (altijd leuk die akties), de koffie is klaar en mijn bakse Havermout ook.

Weekend!

vrijdag 14 juli 2017

Leuke Flylady opdracht voor de badkamer

Die opdracht luidt namelijk: check de handdoeken en doe alle handdoeken die uit elkaar vallen of dun zijn geworden (of lekker draderig) weg. Weggooien hoeft niet; je kan ze bijvoorbeeld aan een dierenasiel geven. Of poetslap van maken.

Afbeeldingsresultaat voor old towel

Maar wat ik nog leuker vond en herkenbaar. Gebruik de 'goede' handdoeken. De handdoeken die je bewaarde mocht er visite komen. Die je misschien al jaren in de kast hield voor 'net'.

Omdat je het waard bent jezelf met een goede en fijne handdoek af te drogen na een bad of douche. Niet met een schuurspons-achtig ding. Al spaart dat wel het scrubproduct uit.

Herkenbaar!

Natuurlijk zijn er nog meer dingen dan doneren die je zou kunnen doen met een oude dunne handdoek:

Afbeeldingsresultaat voor old towelAfbeeldingsresultaat voor old towelGerelateerde afbeelding


donderdag 13 juli 2017

Uitje zonder ontbijt

Bedacht dat ik toch echt wel iets leuks mag verzinnen om de zinnen te verzetten. Even ergens anders zijn dan thuis en in het kader van proefliggen en dat ik in dat grote BlauwGele Woonwarenhuis (gewoon Ikea dus inderdaad) 10% korting krijg op matrassen deze maand, maakte het aantrekkelijk om daar 'even' heen te gaan.

Zou het niet leuk zijn om daar met een ontbijtje te beginnen.

Afbeeldingsresultaat voor Leeg ontbijtbord

Dat zou me maar € 1,-- kosten dus dat kon Bruin wel trekken. Ik was redelijk op tijd wakker, maar de bus naar het eerste overstapstation had vertraging en de bus die ik daarna zou willen nemen reed in verband met de zomervakantie (als je nooit met vakantie gaat en geen schoolgaande kinderen meer hebt, dan heb je kennelijk niet zo bij de hand en in de gaten wanneer het zomervakantie is) nog maar 1 x per uur ipv 4 x.

Dus maar een andere route bedacht en een bus genomen die ook vlakbij stopt. En even verzuchten in mijzelf dat jaren terug dit me met de auto 15 minuten kost en nu was ik al 1,5 uur onderweg. Alleen had ik mijn Bejaardensleurkarretje bij me omdat ik verwachte wat grote en onhandig te tillen spullen (plastic voorraaddozen) te kopen en dan was dat handiger om eea mee te vervoeren.

Dus met Bejaardensleurkarretje over loopbrug over snelweg en treinrailsen en ik verbaasde me erover hoe mensen die slecht ter been zijn er dan moesten komen. Geen lift of iets. Tenminste - ik zag 'm niet.

Helaas was de ontbijttijd verstreken door dit bussengedoe, maar goed een gratis kopje koffie door de klantenpas is ook prettig. Nou prettig....je zit daar wel erg single te zijn tussen stellen en gezinnen.

Toch maar even door de showroom racen en kijken naar wat nodig was en wat niet nodig was maar wel leuk om naar te kijken. Ik zag een paar opstellingen in de kleuren waar ik van hou en daar werd ik toch wel even blij van. Niet dat ik dat wil hebben, maar zo blij dat ik andere kleuren zag dan grijs en grijs en grijs. Of beige. Of zwart.
En even proefzitten en liggen bij de matrassenafdeling. Aantekeningen gemaakt en gelukkig zo slim om leesbril mee te nemen.

Echt zo jammer dat je niet direct van A naar Z kan lopen, maar altijd door het verleidingsoerwoud moet gaan.

Toen ik boven klaar was bedacht ik dat ik geen zin zou hebben om straks op de begane grond te zijn en weer terug te moeten met de spullen omdat ik wat moest eten ivm lunchtijd (en vermijden van glucocespieken en dalen) dus liever een vroege lunch. Heerlijke koude zalmschotel. Dat mocht wel, want eet te weinig vis, want nogal prijzig.

Maar vandaag vond ik dat het wel mocht.

Daarna de laatste verdieping bekeken en eigenlijk weinig echt goed of lang bekeken, want ik wist wat ik wilde aanschaffen en waar ik naar op zoek was, dat vond ik niet of niet leuk genoeg.

Daarna moest ik nog weer een hele tijd zien te overbruggen omdat die bus dus maar 1 x per uur voor de deur stopt. Dus alweer een gratis koffie gehaald. Nergens zitplaatsen, maar wel bij de Service-afdeling dus dat vond ik wel service. Het was niet druk dus ik nam niemands plek in.
Maar met enige bibberitus in de benen vond ik het ook wel verstandig om even te gaan zitten.

Die bibberitus kwam ook doordat ik langs mijn oude werkgever reed. Meestal staat een clubje management voor de deur te roken, maar gelukkig niet op een pauzetijd langsgereden, dus kon ik opgelucht ademhalen. Ik schaam me voor mijn ontwijkingsgedrag, maar ben maanden hier niet meer geweest - deze stad - omdat het me zowat hyperventilatie gaf.

Maar goed; weer thuis, met spullen en inspiratie.

En moe, dus voor de rest even rustig aan doen. Dat is geen probleem want een geheel lege agenda verder.







woensdag 12 juli 2017

First Dates

Guilty pleasure; kijken naar First Dates, nu weer te zien op NPO3.

Gerelateerde afbeelding

Zo leuk om te zien hoe mensen dat restaurant binnenkomen. De mannen zelfbewust, flinke tred. De vrouwen met prachtige hakken waar sommigen heel erg elegant op kunnen lopen, maar heel veel net niet. Verder flink in de make-up, zoveel dat je denkt dat het alleen maar kan tegenvallen als de dame ooit naast hem wakker wordt. Of naast haar.

Sommige stellen beginnen direct met flink in te nemen (vind ik heel Engels) of zo hard te flirten dat het over the top is en ze waarschijnlijk straks onder de tafel het even doen. Of in de taxi na afloop. En elkaar daarna nooit meer zien.

Maar ook stellen waarvan je denkt...heuh...hoe kan je dat nou zeggen/doen? Wat een hork of wat een asociaal type. Of heb je nooit geleerd met je mond dicht te kauwen?

Erg vermakelijk. En doet natuurlijk terugdenken aan de tijd dat ik nog erop uit trok om een date te hebben. Boekwerken vol over mannen die de vreemdste capriolen uithaalden. Of zeiden. Vooral achteraf.

"Ik val eigenlijk helemaal niet op dik, dus hier blijft het bij"
"Je bent heel lief, maar ik kan me moeilijk binden"
"Ik heb een zeer belangrijke functie dus zet mijn echte foto niet online. Wil niet dat mijn collega's dit zien"
"Je bent te dun"
"Nee, dit wordt niks. Volgende week nog een keer afspreken bij jou thuis?
"Ik val niet op jouw soort vrouwen. Zullen we een hotel boeken?"
"Wil je niet voor het raam gaan staan; dan zien de buren je."
"Oh...ik dacht dat je dunner zou zijn".
"Als je zo dik bent als jij, dan moet je niet zo'n truitje aandoen".
"Heb mijn sportspullen bij me, want dan denkt mijn vriendin dat ik aan het trainen ben".
"Hebben jouw kinderen ook gewoon Nederlandse vrienden?"
"Oh...dan is jouw salaris vast hoger dan het mijne. En jouw auto is beter en groter. Denk niet dat ik dat prettig vindt, zo hoort het niet"
"Leuke kop, maar jammer van je lijf".













dinsdag 11 juli 2017

Geen zin meer an!

Vanochtend vroeg moest ik nuchter bloed laten prikken om te kijken wat het effect van de extra medicatie is en gewoon ook om te checken of het in de lijn der verwachtingen zat de glucosewaarde.

Op de terugweg kwam ik langs het plaatselijke marktje, maar niks te snaaien gekocht en bij de supermarkt niet de donuts ingeslagen die maar € 0,25 per stuk zijn in de weekaanbieding (waarom maken ze gezonde dingen eigenlijk nooit echt lekker goedkoop?), maar een bak sla gekocht, eitjes, lekkere abrikozen (wel 2) voor door de kwark en ik vond het heel goed van mijzelf. Want meestal is de routine dat ik dan wel even los mag nadat de check is geweest.
Rare kronkel, ik weet het, maar ik hem hem. Punt is deze kronkel te negeren en onder controle te houden.

Mijn waarden waren goed, heel erg goed zeker vergeleken met vorige keer en dus direct aangegeven dat ik me geheel anders voel, als in niet lekker en niet fijn, door die nieuwe medicatie. En dat ik in gewicht aankom de afgelopen weken in plaats van af te vallen, want beter past bij goed opletten wat je in je mond stopt. Dus dat me dit bang maakt en niet blij. Nog bovenop het toch niet zo lekker in mijn vel zitten. Het middel lijkt wel erger dan de kwaal. Andere bijwerkingen waren minder goede stoelgang, bibbergevoel de hele dag en een gevoel alsof ik uit een coma ontwaak in de ochtend. Dus ik slaap ook al een aantal weken heel slecht.

Dan is het beter om te stoppen met deze medicatie (was zondag al gestopt en voelde me direct stukken normaler; geen diepe comaslaap meer) gaf mijn praktijkbegeleidster aan en de huisarts belt me over 2 weken ook nog even op. Huisarts denkt in protocollen; ik ben standaard van de kan dat niet anders.

De hele week al zat ik aan te hikken tegen wandelen vandaag met man met hond. Waarom ga ik wandelen met iemand die de laatste tijd op alles wat ik onderneem of niet onderneem belerend commentaar heeft. Niet opbouwend commentaar, maar in de trend van 'ik zou als ik jou was...je moet dit en dat en zus en zo' En afvallen; zo simpel; gewoon minder eten. En het beroep van mijn zoon; stelt niks voor. Ik trek dat vandaag even niet. Ik wil me omringen met positiviteit, met zachtheid.

Ik snap heel goed dat bewegen goed voor me is, vooral nadat ik gisteren weer even met de neus op de feiten werd gedrukt door naar een TLC programma te kijken over extreem obese mensen die honderden kilo's af moesten vallen en dan nog steeds te dik zijn. En bewogen als zombies of helemaal niet meer konden bewegen, alleen de vork naar de mond brengen ging nog. En 3 keer een Kettle bell heen en weer zwaaien en dan zeggen: Good Job!

Dat de buitenwereld mij ook als zo'n dikke zombie ziet. Dat ik mijzelf ook zo zie. Ik ben niet een vrouw met een normaal gewicht en al helemaal niet gezond en die grote dikke vinger wijst naar mijn eigen verantwoording want allemaal zelf gedaan! Eigen schuld, dikke bult. Zoals de maatschappij ook doet: Alles is eigen verantwoording. En zak zelf maar in je eigen gecreerde stront.



Afbeeldingsresultaat voor My 600-lb Life


Beter is het om dan maar helemaal te verdwijnen. In vet of gewoon...into thin air.



maandag 10 juli 2017

Bed belevenissen

Toen ik een paar weken geleden een weekend bij een lieve vriendin en haar man te logeren was, sliep ik in een heerlijk bed.

Toen ik weer thuiskwam, besefte en voelde ik dat mijn huidige bed zijn beste tijd wel had gehad. Niet zozeer de bed-ombouw (als ik nog even wacht is deze weer geheel hip!), maar de matrassen. Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik - kennelijk in het kader van ik zorg niet goed (genoeg) voor mijzelf, gun dit mij niet en in het kader van daar heb ik de middelen niet meer voor - mijn bed al ruim 25 jaar heb en daarvoor was het van mijn broer, dus ik denk dat het ruim 30 jaar oud is. Inclusief matrassen.

Dat ga ik - vooral nadat ik nu heb kunnen vergelijken - wel merken.  Heerlijk hoe je uit een hoog bed hoppa,  zo eruit rolt, zonder eerst jezelf moed te moeten inpraten en je benen oppompen om op te staan. Dan voel ik me vreselijk oud en vooral stijf en dik. En stom. Gelukkig is er niemand die dit ziet.

Mijn moeder moest een hoog bed hebben toen ze thuiszorg kreeg na een operatie en een suggestie van de thuiszorg was dat ze gewoon het tweede matras op het eerste legde. (twee losse 1-persoons matrassen in haar bed). Zo was het hoog genoeg om Arbotechnisch verantwoord te zijn.

Dus bedacht ik van de week of dat geen optie zou zijn. Nieuwe matras op de oude leggen et voila...en hoger bed. Erwt ertussen en direct instant Prinsessengevoel!

Daar ga ik eens even op broeden.

Gerelateerde afbeelding

Het feit DAT ik weer ideeen krijg, doet me al goed. Want te lang was het vooral de grote stille leegte in mijn fantasieenbrein en teveel bezig met bang zijn voor wat er zou kunnen gebeuren als..

En ja, de eenvoudigste oplossing (en de minst creatiefste)  zou een geheel nieuw bed zijn, maar ik zit qua inkomen nog steeds op het allerlaagste niveau en het is verstandig om de potjes die ik heb voor reserveringen zo vol mogelijk te houden. Maak dit jaar de eigen bijdrage denk ik wel vol qua medicatie en verrichtingen. Kreeg onlangs ook door welk bedrag ik zou moeten reserveren voor IB 2017 (en ja...dat is pas te betalen in 2018, maar ik wil echt nooit nooit nooit meer aankijken tegen lege spaarpotjes).
Dus nu maar een serieus reserveerpotje aanmaken voor: Nieuwe matrassen. Grappig om ergens te gaan proefliggen. En eens na te kijken wat voor soort matrassen de huidige zijn. Want ze bevielen erg lang zeer goed.

En eerlijk gezegd: ik blief geen heel nieuw bed. Is niet nodig. Ook die matrassen zijn niet keihard NU nodig. Maar leuk idee om naar uit te kijken. Vind ik.

Gisteren was ik op een feest ter ere van alweer iemand die 60 was geworden. Wat heerlijk om uitgenodigd te worden. Kwam daarvoor ook nog dochter en kleinkind even langs. Ze had een auto mee en bood aan me wel te brengen. Dat scheelde 2 keer overstappen.

Dus alweer nagedacht over feest-outfit. Had nog iets hangen van - lach niet - 17 jaar terug. Puur linnen en qua ontwerp zo klassiek (heb alleen wel de schoudervullingen eruit gesloopt) dat ik vond dat het nog kon.
Frutten met haar kan ik ook (nog) goed merk ik en dat is het voordeel van een langer kapsel, buiten dat je niet iedere paar weken naar de kapper hoeft. Ik ben al maanden niet meer geweest. Geen puf, geen budget en zelf kan ik mijn pony ook wel bijknippen.

Qua kleur van de outfit vroeg aan het eind van het feest een jolige feestganger of ik verpleegster was, zei hem dat ik net terug kwam van de laatste Sensation White. 4 pilletjes extra en ik kon gewoon door!






















zaterdag 8 juli 2017

"Leuke" vooruitzichten zwijmel



of deze:





Aangezien mijn vader aan de gevolgen van Alzheimer is overleden, zijn moeder ook (maar ver, ver in de 80) roept mijn moeder altijd dat in die hele familie altijd iedereen (wat een fraai gebruik van foute woorden in een nog foutere zin) dement wordt.

Dat ik ook zijn genen en familienaam draag is haar dan kennelijk even ontschoten. En de afgelopen tijd waarin ik regelmatig vergeetachtig was/ben, bracht dat zinnetje wel weer naar boven. Ik doneer aan de Alzheimer Stichting met de hoop dat onderzoek ertoe leidt dat er een remedie komt. Ik ben me bewust ervan dat ik mijn best kan doen om gezonder te leven. En meer niet. En dan nog...als dat het zwaard van Damocles is wat boven mijn hoofd hangt, dan is dat zo.

En dan mag ik alsnog mijn zegeningen tellen want ik heb al een heel leven gehad, heb ooit een partner gehad, heb kinderen en zelfs een kleinkind.  Niet maar slechts 6 jaar geleefd.








vrijdag 7 juli 2017

Hot, hotter, hottest

Vandaag had ik mijzelf 2 taakjes opgelegd. Ook van buiten opgelegd, maar ik zou ook nog dingen kunnen uitstellen door dit online te regelen. In het kader van niks moet. Slecht geslapen, iedere keer wakker geworden door het onweer. Maar ja...maakt niks uit, want nogmaals; er hoeft niks.

Na enige vertragingstechnieken in de middag toch maar alle biebboeken in de tas gedaan en naar de bushalte gegaan met een bus die me richting het Grote Winkelcentrum vervoerde. En ja, natuurlijk had ik kunnen fietsen, maar ik vertrouwde en mijn fiets en mijn wiebeligheid niet.

Dus waarom moeilijk doen als het ook zo kan. GA in ieder geval. Kom eens verder dan de straat of het plaatselijke winkelcentrum.

Mijn dochter wees me een paar weken terug op een goede deal voor Birkenstock slippers, type Madrid. Wat me inspireerde om in te tikken als google opdracht  "Sales Birkenstock". En dan is nog even geduld hebben leuker, want nu heb ik dezelfde slippers die ik al jaaaaaaaaren heb en toe zijn aan vervanging - zool is echt wel op en het voetbed is niet echt zichtbaar meer -  voor ruim € 20,-- goedkoper aangeschaft dan de reguliere prijs. Dan is uitgeven wel goed, want ik doe jaren met deze fijne slippers.

Daarna door naar de bieb en ik was blij dat ik een notenreep bij me had, want ik voelde me toch wel zo'n 10 cm boven de grond zweven en het klamme zweet brak me uit. Of was dat nog gewoon de zwoele warmte die in de stad hing?

Een heerlijke stapel detectives gehaald, maar niet zo lang gezocht als ik zou willen. Te iebelig.

Wat ik verder ook vond is dat ik mijzelf, ondanks dat ik nu een kledingmaat heb waar ik niet tevreden mee ben, maar ik HEB hem nou eenmaal, dat ik voor de zomer nog best even naar een topje of iets zomers mocht kijken. Die draag ik alleen in de achtertuin, want voel me niet mooi in een mouwloos shirt. Maar met maar 1 goedpassend topje kom je niet ver. En elke dag wassen is ook weer zo wat.

Ook om van de aloude trigger af te komen die ik vroeger te vaak hoorde: als je afgevallen bent, dan krijg je iets leuks. Oftewel (zo vertaalde ik dat altijd) NU ben je dat zeker nog niet waard.

Dus doe eens gek, maar kijk in ieder geval. Als je niet kijkt, dan weet je ook niet wat er is. En je hoeft niks te kopen, maar kijken is ook fijn. En je hoeft zeker niet meer te denken dat jij nooit meer iets kan, want ook dat is een angst die als ik naar de feiten kijk, niet bewaarheid is geworden.
Ja..ik kan niet elke dag even een kopje koffie op een terrasje doen of in het weekend ergens wijn gaan drinken, maar he...met Chateau Migraine kom je ook een eind en mijn zelfgebrouwen filterkoffie maak ik toch wel heel erg heerlijk.

Enfin: Fijn dat er opruiming is, dan is kijken in dit geval ook kopen. Voor een heel zacht prijsje. En een shirt met hele lelijke versiersels erop, maar ik zag al dat die makkelijk eraf te halen zijn, dus zo heb ik een leuk shirt zonder "Hotter Than my Daughter" versiersels in een mooie basiskleur.

Gerelateerde afbeelding

Terug naar de bushalte liep ik over de markt en kocht knalroze kleine knoopjes op een vestje wat ik aan het breien ben (yeah...ik kan weer breien, wel het simpelste patroon, nou ja, geen patroon. Ik doe maar wat) voor kleindochter.

Kwam langs een heerlijk ruikende verse notenkraam en daar heb ik ook wat ongezouten noten ingeslagen. Wat voelde dat rijk en fijn om zo kneuterig bezig te zijn.

Thuisgekomen wel stalpoten, maar even zitten met een kop thee deed de stalpoten weer tot normale in de nieuwe Birkenstocks passende voeten veranderen.

Gerelateerde afbeelding

Had lekkere tomaten liggen dus daar een salade van gemaakt met witte kaas (feta mag je niet meer zeggen, tenzij het echte Feta is) en verse basilicum uit de tuin en een omeletje met spek.

Afbeeldingsresultaat voor basilicum

Echt een dag waarop ik mijn zegeningen tel en besef dat opstaan en gezond wakker worden nog helemaal niet zo vanzelfsprekend is.