Lekker

Van de week nodigde mijn zoon me uit om na mijn werk (dat klinkt weer prettig - na mijn 'werk' ) bij hem te komen eten. Hij woont in dezelfde stad waar ik werk en volgens hem lag zijn werk op loopafstand van mijn werkplek.

Helaas is mijn interne navigatiesysteem nogal verouderd en liep ik een rondje en stond weer in dezelfde straat waar ik 10 minuten eerder ook stond. Hij belde gelukkig al waar ik bleef en navigeerde me naar zijn huis. Voelde me nogal sullig. Want voorheen wist ik overal de weg in heel Nederland.

Wat een lekkere plek. Een van zijn huisgenoten had gekookt (het was zijn beurt die avond) en ik kon heerlijk aanschuiven. En als dessert een stuk zelfgebakken taart van zoonlief en als ik wilde ook nog van een andere huisgenoot een stuk van zijn taart. Blijkt dat de heren wekelijks taarten bakken. Niet uit een pakje, maar gewoon op de echte manier. Leuk toch!

En lekker; al nam een ik wel een klein puntje want de punten die zij afsneden waren echt voor grote mannen gemaakt met berehonger.

Al schreef ik dat ik niks ging kopen...ik was van de week bij de Kringloop en daar was ik op zoek naar een fluitketeltje, maar liep tegen een nog nieuw uitziende hand-grasmaaier aan. Van een goed merk. Voor een koopje. Dus toch maar gekocht en alleen bedacht ik me bij de kassa dat het een nogal breed en groot ding was en hoe ik die op de fiets naar huis zou kunnen vervoeren...Nou ja..desnoods maar lopen dan. Maar gelukkig kon de stang van het ding gedemonteerd worden zag ik en zo kon ik de het maaigedeelte in mijn grote fietstas proppen en dat bleef hangen, dus zo maar voorzichtig naar huis gefietst en direct de maaier geprobeerd thuisgekomen. Heerlijk....gras is lekker kort!

Vandaag een extra loopdag met de man en hond en dit keer lekker bij een ander wandelgebied. Hij maakte nog foto's van begin en halverwege om te laten zien hoe groot ons rondje was en wat was het prettig.

Vandaag verder allemaal administratieve regeldingen afgehandeld totdat ik me bedacht dat ik ook nog wel een beetje mocht genieten, dus snel de tuin in daar een beetje snoeien en onkruid wieden.

Was een fijne vrije dag vandaag. En heerlijk dat ik zoveel heb om dankbaar voor te zijn. En het meeste is geen bezit maar zijn ervaringen. Wandelen, eten bij zoonlief, praten met dochter, kijken naar de bloemen in mijn tuintje, de was die gratis in de tuin droogt, een mooie boek uit de bieb.

En een maaltje (afgeprijsde) witte asperges, zonder aardappeltjes, maar met een eitje en gerookte kippenreepjes en een klein klontje roomboter. Om met de Vlaamse kok Jeroen te spreken....Zalig he!

Laatste keer vakantiegeld

Van mijn uitkeringsinstantie kreeg ik bericht dat deze maand het vakantiegeld wordt betaald. Joehoe!!!

Nou is vakantiegeld bij een uitkering een soort van sigaar uit eigen uitkeringsdoos want je krijgt die 8% niet EXTRA erbij, zoals bij de meeste salarissen het geval is, maar dat wordt elke maand ingehouden van je uitkering en net als in je werknemerstijd, in mei uitbetaald.

Bij mijn huidige werkgever wordt er helemaal niets extra's betaald. Ook geen vakantietoeslag, reiskostenvergoeding of wat-doe-jij-geweldig-goed-je-best bonus. En een fulltime werkdag kan er daar niet eens gedraaid worden. Dus moet ik zelf een soort van reserveringspotje maken. Of niet natuurlijk want ik ga al jaren niet meer met vakantie. En ik ben ook benieuwd bang wat er gebeurt als de familie met vakantie wil/gaat want wie runt er dan hun bedrijf? Of gooien ze het gewoon dicht?

Ik had al een jaar geleden gebudgetteerd dat ik mijn vakantiegeld direct doorstort naar het laatste stukje van mijn schuld bij de voormalige bank van de heer Scheringa, waar ik een hele tijd geleden een zeer domme lening afsloot. Nou ja dom; ik heb gewoon niet goed genoeg hun wurgvoorwaarden doorgenomen en niemand in vertrouwen genomen of durven nemen over mijn toenmalige financiele situatie.

Ik heb mijn les voldoende geleerd, want daarna heb ik in een sneltreinvaart alle roodstanden, schulden etc geheel afgelost en bovendien ook geen nieuwe meer gemaakt en nu kan ik over een paar dagen ook de vlag uithangen voor dit laatste stukje.  Geheel schuldenvrij en dat terwijl ik al jaren zonder werk ben!!
Wat er eventueel nog overblijft van mijn vakantiegeld reserveer ik op mijn Rampenplanrekening.

Al moet ik zeggen dat ik al zat te fantaseren over een lekker nieuwe grasknipper of een flonkerend waterketeltje, want daarmee bespaar ik electriciteitskosten uit (gas is goedkoper en een waterkoker schijnt relatief duur in stroomkosten te zijn).

Niet eens over nieuwe schoenen of kleren. Of een boek. Of een tijdschrift.  Of een concert. Of een bioscoopje. Of een borrel op een terrasje. Ergens uit eten gaan. Of een heerlijke korte vakantie op een zonnig eiland. Of een regenachtig eiland voor mijn part.

Oh ja...allemaal wel; maar ik laat voorlopig mijn verstand maar regeren en niet mijn kooplust. Met een uurloon van een tientje per uur is dat verstandiger tenslotte.

Van de week kwam ik, op weg naar mijn werk, een oud-collega tegen. Hij met kekke werktas, zo te zien geheel in een hip nieuw pak gestoken, op weg met een nieuwe collega, naar een opdrachtgever en ik op weg naar mijn werkplek met mijn bakse salade in een tasje. We praten heel kort en wat fijn dat hij nu bij de concurrent gewoon zijn oude werk kon doen en wat ik dan deed....Ik merkte dat ik me schaamde om te moeten zeggen dat ik bij een C all C enter werk. 100+ telefoontjes achter elkaar en constant hetzelfde verhaal afdraaien.

Waarom ben ik niet trots erop dat ik mijzelf kan bedruipen. Geen uitkering, maar op eigen benen staand en aan niemand meer verantwoording schuldig. Dat gevoel...die schaamte, daar moet ik zo snel mogelijk vanaf.

Ook dit is werk. En wordt er niet overal heel hard geroepen dat al die luie uitkeringstrekkers gewoon elk werk moeten aannemen 'want er is echt wel werk zat!!!"....

Voila.

Hot Chocolate Zwijmel

Met weemoed hoorde ik dat deze week de zanger van Hot Chocolate is overleden. Ik hield van zijn stem en van zijn looks en de songs die hij met Hot Chocolate maakte.

En natuurlijk deze zwijmel:

En uiteraard deze als afsluiter:

Toen wist ik niet dat ik een echtgenoot zou krijgen met dezelfde looks en een zeker zo lekker kontje!

Patronen

Langzaam begin ik te wennen aan het patroon over hoe men op mijn werk omgaat met goed of minder goed presteren.  Bij goed presteren hoor je de ene dag dat je geweldig bent, je staat te high 5-en met de baas, hij roept dat je bovenmaats presteert en was iedereen maar zo'n topper als jij en dan weet je al dat hij de volgende dag je even precies laat terughoren wat je die dag nou weer fout zegt, te langzaam afhandelt en laat lopen aan potentiele kansen. Stom stom stom...

Ik vind het uitermate grappig om dat patroon inderdaad te zien en ik hoor van anderen dat mijn bazen gewoon familie zijn van Rupsje Nooitgenoeg. Ik vind het meer Rupsje Nooitgoedgenoeg, maar dat is dan weer mijn ding.

Juist door in mijn hoofd dit soort weddenschapjes (zo...nu komt het zoet en dan straks het zuur!) af te sluiten, hou ik het leefbaar voor mijzelf. Wat is fijner dan te weten wanneer je op je lazer krijgt tenslotte!

Want ik wil perse de luchtigheid behouden. Niet me laten beinvloeden door wat men van mij verwacht voor dit schamele uurloon. En de verwachtingen per keer opschroeft, zonder de beloning te verhogen.

Maar ja..als ik dan bij Zuinigaan de verhalen lees over hoe het leven in de Bijstand is en was, dan weet ik dat ik liever dit soort werk doe dan mijn hele hebben en houden op tafel te moeten leggen voor die paar rotcenten.

Wat ben ik blij en dankbaar dat ik geen dure auto heb - wat zeg ik; ik heb al een paar jaar geen auto meer, dus daar hoef ik me ook geen zorgen over te maken. Of ik dat nog wel kan betalen. Ook geen ambitie om ieder jaar ver en lang noch dichtbij op vakantie te gaan. En kleding die kan ik lekker shoppen uit mijn voorraadkast omdat ik gestaag slanker word, dus er steeds meer weer dichtkan en aankan.

Ook kreeg ik deze week mijn zakje gratis zaadjes van het EO moestuin-programma opgestuurd. En wat was ik blij dat ik een bionisch oog heb, want die 3 zaadjes voor ook nog minitomaatjes had ik anders zo over het hoofd gezien. Maar goed; ze zijn in vruchtbare aarde gezaaid, zoals een EO-zaadje betaamd, dus ik hoop op een portie minitomaatjes deze zomer. Gratis!

Vrij lopen

Wat was het weer heerlijk; een flink eind wandelen door een plaatselijk bos(je)/park/aangelegd stuk met bomen waar honden los mogen lopen en dat ook met heel veel plezier - vooral plezier - doen. En af en toe kom je een paard met ruiter tegen, of een hardloper of een andere wandelaar.

Het dreigde vanochtend en er was code geel in het hele land afgekondigd, dus ik vroeg me af of het wandelen door kon gaan, maar we hadden enorme mazzel. Ik had net de voordeur achter mij dichtgedaan, of het weer sloeg om en al snel begon het te onweren en keihard te regenen. Maar toen zat ik alweer lekker thuis met flink wat kilometers in de benen.

Ik geniet van de gesprekken met iemand die anders tegen het leven en werken aankijkt dan ik. Omdat het me scherp houdt en ik door zijn andere visie mijn visie ook kan bijstellen. Of juist niet.

Aan bezoeken aan vrijheidsconcerten doe ik niet; het trekt me helemaal niet om met duizenden mensen opeengepakt te feesten. Laat mij maar genieten van mijn vrijheid op mijn manier.

Ondertussen ook weer wat vacatures gevonden en gesolliciteerd. En wat administratiewerk gedaan en wat weggewaaide zaken uit de tuin weer op de plek gezet.

Nu ik de titel lees, lijkt het alsof ik het over een kip in een vrije uitloopstal heb en wie weet voel ik me ook wel zo; beetje kippig, maar wel aan het lopen

Maandag - hoppa aan de slag met de week

Toen onderstaand lied in de Top 50/40/10 stond, had ik geen enkel probleem om aan werk te komen of dit te vinden. Het was 1983, ik was al een paar jaar werkzaam als Directie Secretaresse en had een goede opleiding en was daardoor zeer gewild op de arbeidsmarkt. Bij mijn diploma uitreiking stonden diverse bureau's te trappelen om onze lichting in te schrijven.

Nu zijn de rollen compleet omgedraaid en in de huidige  economie gaat voornamelijk om flexibele contracten, geen contracten, nul-uren contracten, half jaarscontracten, jaarscontracten, maar weinig zekerheid.

Dus waarmee onze generatie is opgegroeid; iets opbouwen en zekerheden - is vandaag de dag niet meer een vaste waarde op de arbeidsmarkt.

Dus vanochtend wederom ergens gesolliciteerd en dat duurde even want de site accepteerde mijn documenten niet en gaf aan dat het geen Word of Open Office Document was. Wat het wel was, maar goed...flexibel als ik ben, heb ik het maar in PDF aangeleverd en dat werd wel geupload.
Hoera!

Maar ook heerlijk mijn rondje Bless the House afgerond en maar direct de Flylady taak voor vandaag in de keuken uitgevoerd; sopje stond er toch al. En dan mag ik nu - op mijn vrije, geheel onbetaalde - verlofdag, lekker de tuin induiken met mijn lunchsalade en bakse koffie.

De zon schijnt, het gras groeit, diverse zaden worden kleine plantjes...en dat zijn zekerheden die altijd blijven.

Niks te klagen dus en veel te genieten!

Alle verlangens even in de diepvries zetten - zwijmel

Het blijft wonderbaarlijk dat ik kennelijk toch ergens blijf denken dat het morgen vast weer beter gaat.

En toch denk ik dat. Het geeft me moed, kracht en weer zin om door te gaan. Nou ja...alle hoge bomen in mijn tuin zijn omgezaagd, dus andere opties zijn er even niet.

Doen ook de banken even niet mee, dus geld - en ja ik weet dat ik heul blij mag zijn dat ik nog geld ergens heb, wat overgemaakt is van de ene naar de andere bank, zweeft ergens in no no land, dus is het zaak niet te panikeren en weten dat het waarschijnlijk aan de mei-vakantie-dagen ligt. Niet aan mij in ieder geval en ook geen gevalletjes..ik heb altijd pech. De meeste rekeningen voor mei zijn al netjes betaald en de rest kan ook betaald worden.

Pech is als je na jaren op vakantie kan en naar Nepal gaat of in het Poollandschap op te dun ijs loopt.

Dus net wat voorraadzaken gehaald, mocht het eind van de maand er nog steeds grimmig uitzien dan kunnen we in ieder geval nog uit voorraad genoeg eten en anders verkoop ik toch gewoon mijn lichaam? Hoge kiloprijs!

Alle folders met nieuwe voorjaarsschoenen, mode, dekbedhoezen, planten en weet ik veel kunnen direct door naar de oudpapierbak. En vakantie dat heb ik al jaren niet meer gepland of gehad.
Maar niet in de zeikmood:

Dekbedhoes hangt lekker buiten te drogen, ik ga een kop heerlijke koffie voor mijzelf maken en het zonnetje schijnt. Niks mis mee!