Ben nogal op mijzelf en heb weinig intensief contact met buren. Aan de ene kant woont een Chinees gezin, aan de andere kant een oudere dame.
In de ochtend ging de voordeurbel. De buurvrouw. Haar huistelefoon deed het niet. En ze liet de telefoon zien die hoort bij haar thuistelefoon. Die gaf een boodschap aan. `Geen basis`. Ik probeerde mijn eigen nummer te bellen, maar hoorde niets. Ze had wel een handleiding bij zich, maar de letters waren zo piepklein dat ik zei dat ik wel even online ging kijken voor een oplossing.
Advies was om het basisstation te controleren of het goed in het stopcontact zat en de telefoondraad er goed in zit en even te resetten. Dus hoop dat het werkt.
Ging eind van de middag nog even checken bij haar, maar ze deed niet open. Misschien naar vrienden?
De volgende dag opgebeld en ze nam de telefoon aan en dus werkt het allemaal weer. Gelukkig! Zoals ik al vermoedde zat er toch een stekkertje niet goed in het apparaat.
Buurvrouw heeft alleen haar enige dochter als contact en die is net met vakantie gegaan. De man van buurvrouw is al een hele tijd geleden overleden. Dus ze woont alleen. En een kleine sociale kring. Alsof ik mijzelf zie over een tijdje.
Dezelfde leeftijd als mijn moeder. En mijn moeder had ook eerst zo´n soort handfree toestel, eentje beneden en eentje boven. Daarna kocht familie een telefoon met cijfers en letters zo groot dat zelfs Jules de Corte het nog kon bedienen. Niet nodig voor mijn moeder, die had niks aan haar ogen, maar meer aan haar hersenen.
Nu, in het verpleeghuis, hebben de drie allerbelangrijkste kinderen een sneltoets op dat toestel en daar zijn degenen die het met Bewindbroer oneens waren niet bij. Alsof ze maar 3 kinderen heeft voor de verzorgenden.
Doe ik wel genoeg voor de buurvrouw? Ben ik een goede buur of een heel verre vriend? Doe ik genoeg voor mijn moeder.
Jarenlang haar administratie verzorgd. Als ze ergens niet uit kwam, dan moest ik eerst met bus en trein reizen, terwijl die 3 om de hoek wonen. Maar die bliefde ze nooit.
Bij operaties nam ik zorgverlof op, meerdere keren.
Nu valt er niets meer te kiezen. Er is voor haar gekozen. Ze hebben zich opgedrongen (althans zo ervaar ik dat) en regelen precies dat wat in hun straatje past en hebben zo 100% controle over hun moeder.
En controle is iets wat voor hen heel belangrijk is.
Krijg trouwens kippenvel van haar blog, zoals altijd. Mooi mens! Blog Annemiek
10 opmerkingen:
Een goede buur is...... heel belangrijk
Wat fijn dat je alleenstaande buurvrouw bij jou om hulp komt.
Het is in- triest wat de situatie van je moeder betreft, dat blijft pijnlijk voor jou.
Lianne
Je hebt heel erg goed gezorgd voor je moeder toen dat nog kon. Dat het je onmogelijk is gemaakt blijft altijd schrijnend. Snap ik goed,
het is overmacht en slecht te verteren. Marina
Ha Cellie, daar ben ik weer. Op een nieuwe laptop...
Alleenstaand... dat klinkt zo alleen.
Maar jij ben niet alleen.
Dus regel iets... voor als je ziek bent. Een van je kinderen neemt toch ook wel de bus en de trein voor jou?!
Ik zou het zeker doen!
Liefs van Marlou
Moet nog van alles veranderen. Even kijken of dit goed is gegaan
Ja! Gelukt!
Ja, die Annemiek van Deursen. Wat heb ik veel aan haar te danken. Door haar kunnen wij ook tevreden rondkomen met een zeer klein budget en de moed daartoe door haar blog met tips gevonden.
Ik hoop zo dat ze deze zomer haar huis kan leeg ruimen. Maar dat ze in het najaar nog de moed en kracht vindt om er nog een jaartje aan te plakken. Dat ze nog wat meer op afstand kan en mag genieten van de 'vruchten' van haar leven. Dat ze nog veel liefde en hulp mag (en ook in staat is om te) ontvangen.
Alleenstaand klinkt erg alleen. Alleengaand vind ik een mooier woord. Je bent er voor je buurvrouw wanneer ze je nodig heeft, dat siert je en het geeft je buuf een goed gevoel. Jij hebt zelfinzicht en je reflecteert. Die emotionele ontwikkeling mist de Bewindbroer. Hij heeft het je als onmogelijk gemaakt contact te houden met je moeder. Je zal maar zo zijn. Ik hoop dat je je niet schuldig voelt, want dan verdien je niet.
...heb jij dan voor jou al geregeld, wie zaken voor jou mag regelen, als je het misschien ooit zelf niet meer kunt beslissen? Dat zou ik dan misschien wel gaan doen - je wil niet dat dat en broer of zus van je is die nu ook de zaken voor je moeder bestiert. Die mogen mooi van jouw leven en van jouw geld afblijven.
Verder hoop ik dat je een goede werkdag hebt gehad en nu weer lekker thuis bent met de pootjes omhoog :-) .
Ja, eens. Dit moet zo schrijnend voor je zijn. En jij maar geven, geven en geven..... Dit zijn heel oude ingesleten patronen, (maar dat weet je zelf vast ook wel.) Ik weet niet hoe je vanuit hier verder moet, anders dan jezelf heel veel liefde geven. En de overtuiging dat je die liefde ook verdient.
Hoe ontzettend knap van je dat je jouw eigen kinderen tot zulke liefdevolle mensen hebt opgevoed. Dat is een echte reflectie van wie jij bent.
Een reactie posten