Mijn dochter had al een kleine week last van een oogontsteking. Naar de huisarts geweest, volledig nagekeken op wat het zou kunnen zijn. Dat was het allemaal niet. Druppels meegekregen, maar het werd erger in plaats van rustiger. Zo'n lekker dichtgekoekt oog, rooddoorlopen. En ook zwol haar ooglid op.
Haar vriendin had hetzelfde. Aan beide ogen, dus die kon bijna niet meer zien. Kreeg antibiotica. Ook zij diverse keren naar huisarts, niets hielp, werd ook alleen maar erger en dus uiteindelijk naar oogarts in ziekenhuis doorverwezen. Die constateerde dat het een virus was, geen bacterie en gaf medicatie (kennelijk een paardenmiddel) en dat gaf al snel verlichting.
Dus nu hoopt mijn dochter, die alleen maar schoonhouden met kamillethee als advies kreeg, op een zelfde doorverwijzing. Dus vandaag even oppas/taxi etc spelen.
Vrijdag zat een manager op mijn plek, vandaag een stagiair/trainee en guttegut...moest ik alweer een andere plek zoeken. Ander bureau, andere stoel en andere hoogte, ander beeldschermhoogte. En ik weet dat de eigenaar van die plek ook altijd zeurt als iemand aan haar bedje heeft gezeten. Of in haar kastje heeft gekeken.
Ik word daar zo niet blij van. (Petri...) Maar kennelijk te sloom om daar direct wat van te zeggen. Mijn fout. Druk tijdens mijn vakantie zaken maar half gedaan, dus moest even alle zeilen bijzetten.
Nu zat ik ergens waarvan de eigenaar kennelijk het heerlijk vind helemaal weggemoffeld te zijn achter beeldschermen. Ik werd daar nogal depri van. Dus morgen zeker te berde brengen dat ik dit niet meer wil. Ze zoeken maar een ander plekje voor die tijdelijke mensen. Ik heb die eigen plek nodig en ook recht op. Ik ben de enige flexer hier. De anderen zitten al honderd jaar op dezelfde plek.
Don't fuck with Frank de Grave!
Het was druk, moest mijn focus goed bewaren om overzicht te houden.
Wist dat ik thuisgekomen niets bijzonder hoef te doen. Eten opwarmen, relaxkleding aan, kleding voor morgen klaarhangen en verder niets. Nou ja, afwassen.
Had zondag de wekker gezet want de F1 in Japan ging om 07.00 uur van start. Wilde graag zien of Verstappen weer de juiste vorm te pakken had en dat had hij. Gewonnen. Lekker ontspannen begin van de dag.
Zag al aan hoe de zon opkwam rond die tijd, dat het een andere dag dan de regenachtige zaterdag zou worden. Fijn!
Wat zaken doen die ik wilde doen. Had bij een tuincentrum een afdekkingskleed/ding voor een tuinset met enorme korting gekocht. Niet eens voor mijn eigen tuinset, maar die van mijn zoon en zijn vriendin. Wat ik eroverheen had liggen, daar waren gaten in gekomen door de uitstekende poten. Dus andere oplossing bedenken en ook iets voor/tegen die poten. Ik maakte gaten in een paar oude tennisballen, prikte die op de poten en daar ging dan dat kleed overheen. En goed vastzetten, anders is het bij windkracht 5 ook weer eraf gewaaid en vind ik het elders in de tuin terug.
Mooi; gelukt dus. Even verder lezen in mijn bibliotheekboek. En daarvoor had ik al wat dingen in de tuin gedaan. Maar alles is ook eind van de ochtend nog redelijk vochtig en ik ben een luie/luxe tuinier; daar hou ik helegaar niet van, natte voeten en kleren.
Lekker dat zonnetje. Ook de tijdschriftenbak maar drastisch uitgemest. Keek ik ooit nog in die tijdschriften? 10% moest vandaag de deur uit.
Opruimen, opruimen in je hoofd ook en ruimte maken voor de herfst. Opruimen ook omdat me dat altijd goed doet.
Hadden in het wijkparkje mensen hun opruimresultaten (voornamelijk heel veel karton) gewoon naast de al volle papierbakken gezet. Tsja...zo kan het ook natuurlijk. Zijn zij het kwijt. Dus maar doorgefietst naar een volgende wijk en daar kon ik mijn oud papier nog heerlijk kwijt. Zonder aso te zijn.
Uitgelezen boek in de brievenbus bij de bieb, evenals tuintijdschrift, wat alleen maar leuke ideeën had voor hele grote tuinen. Maar ja, kost niks, dus hoppa terug ermee.
Dingen direct kunnen doen geeft me altijd voldoening. Ook weer gedaan. Zag dat iemand kennelijk het dopje van mijn ventiel eraf gejat had. Goh...dat je er maar blij mee mag zijn, dat dopje.
Gelukkig geen schade verder. Viel me vrijdagavond wel op dat er overal glas lag bij het busstation en de fietsenrekken. Ook altijd een feestje.
Anyway. Eten maken, lunch klaarmaken, bedenken wat ik aandoe naar mijn werk; waar ik me goed in voel en wat lekker zit maar toch zakelijk is. Werkspullen klaarzetten. En dat was het weekend alweer. Op de valreep nog een afspraak gemaakt voor meet&greet. Altijd fijn om iets te hebben om naar uit te kijken.
Over kijken gesproken; mijn dochter heeft een oogontsteking en appte de meest vreselijk uitziende foto's. Tsja...schoonhouden en uitzieken. Had al aangeboden dat ze de kinderen wel even hier kon brengen, maar dat was niet nodig. Ook goed. Het is lastig, maar niet levensbedreigend.
Was een goede OV-dag. Maar ja, vrijdag en dat betekent dat er veel mensen niet werken of thuis werken. Dus minder vol in het OV.
Heenweg maar 2 minuten vertraging (dat mag officieel niet eens vertraging heten) en terug een heerlijk zeer lange dubbeldekker en omdat ik weet dat ik dan het beste achterin in kan stappen, ook nog eens plek. En toen ik mijn hoorapparaten uitdeed ook nog eens heerlijk rustig!
Bus reed net weg, maar de volgende kwam binnen 10 minuten, dus niets te klagen. Ook daar een zitplaats en nog net voordat het enorm ging regenen thuis.
Ik zeik wel regelmatig, maar ook wel zo eerlijk dat als het wel allemaal soepel loopt en rijdt, ik dat ook vertel.
Op de eerste dag na mijn vakantie meteen alweer vertragingen bij de trein. Naast de keiharde regen om gek van te worden.
En uiteraard toen ik op het station aankwam na even te hebben gehaast had de intercity 20 minuten vertraging. Dus naar een andere stad getreind. En ook daar uitgevallen treinen precies op mijn route. Stond niet in de planner.
Pas toen ik daar was. Zelfs geen boemeltje ging er. Dus omgereden via weer een andere stad (haalde die trein nog maar net) en vanaf daar de bus naar huis genomen. Een beetje afgeknoedeld.
Had gelukkig al gezorgd voor mijn avondeten; alleen nog opwarmen. Lunch voor morgen gemaakt en nu hoeft er niets meer, behalve de afwas.
Was bij mijn moeder langs geweest. Uiteindelijk een hele dag en avond aan kwijt. Ze woont niet in de buurt, dus heb ook te maken met reistijd en geen zin om alweer een auto te huren (of te sloom ervoor eigenlijk). Dus met het OV.
Doordat mijn steelzus het vertrouwen van mijn moeder heeft beschaamd en mijn moeder niet wil/kan pinnen (dat is een tikje gemakzucht van haar. Zag vorige week een 93-jarige achterbuurvrouw met haar telefoon afrekenen. 93!), doet een broer van mij dat wekelijks voor haar. Hij pint cash haar huishoudgeld. Andere zus deed dat eerst, maar daar zeurde mijn moeder over bij die broer (het is nooit goed genoeg bij mijn moeder), dus nam hij het - zonder overleg met zus - over. Mijn moeder staat (bij mij zeker) bekend om soms ondoordachte besluiten.
Hij blijft zeker wel 10 minuten (als ik mijn moeder moet geloven, maar ook daar twijfel ik aan. Ze maakt soms zaken dramatischer). Uit de bankafschriften lees ik altijd rond dezelfde tijd. Ik zie ook dat ze steeds minder 'zakgeld' krijgt van hem.
Nu klaagde hij begin van het jaar bij me dat moeder zo ontzettend veel aan goede doelen overmaakte. Tsja, moet en mag ze volkomen zelf weten en ze eet er geen boterham minder om en ze doet er niemand kwaad mee.
Nu kwam het verzoek van hem dat mijn moeder wilde weten wat ze dan gaf per maand of jaarlijks en aan welke goede doelen precies. Ik kon al raden dat HIJ dit wilde weten en of ik daar maar even een lijstje van kon aanleveren, dan kon hij (mijn invulling) mijn moeder bewerken om de helft minder te schenken aan de hele zooi.
Het rare is; hij doet al jaren haar aangifte voor de Inkomsten Belasting. Dus zou moeten weten wat die giften zijn en aan wie, want een goed adviseur (hij werkt in de financiële sector) voert die giften op. En ja, het zijn allemaal ANBI instellingen. Dus daar twijfel ik nu ook over. Of hij dat opvoert. En waarom hij niet heeft geadviseerd om ze volledig aftrekbaar te maken. Want mijn moeder geeft al jarenlang aan bepaalde goede doelen. Dat zou mijn moeder voordeel opleveren.
We zaten in de tuin, het was heerlijk weer en ik zag dat mijn moeder blij was met gezelschap (niet perse met mij, dat merk ik weinig, maar we zijn thuis nooit zo van het duidelijk uiten van gevoelens). Zag dat het gazonnetje wel gemaaid kon worden. Dus maar gedaan. Ze heeft een tuinhuisje vol met spullen, maar alles staat in en op elkaar gestapeld. Zoveel spullen die overbodig zijn. Verschrikkelijk, daar word ik zo onrustig van. Maakt me ook weer eens goed naar mijn eigen huis kijken. Ben ik ook zo? (Ja hoor!!!).
Niet dat je even lekker de grasmaaier van de haak kan halen, dan moet je eerst dingen verschuiven, verzetten, weghalen. Pfff.. Maar ja, maar snel doormaaien dan is die klus ook weer gedaan. En ook netjes de kantjes eraf gelopen. En alle maaisel in de groenbak gekieperd en niet opslaan in het tuinhuisje in een plastic bak. Direct afvoeren in de groenbak.
Daarna moest ik nog een formulier invullen voor een Taxi-busjesbedrijf. Mocht ze buiten de provinciegrenzen willen reizen. (hahah...de enige die buiten die grenzen woont zijn mijn kinderen en ik). Wat hebben die luitjes veel informatie nodig. Voor een busje! Ook de WMO brief toevoegen dat zij instemmen met de aanvraag van dit soort vervoer. Had ook een kopie van haar ID bewijs nodig. Ze wist niet eens waar hij was en of ze 'm uberhaupt had en nee, Mam, rijbewijs is niet geldig dan. Gelukkig had ze er eentje, was nog geldig ook en die zat in haar portemonnee. Kopieën maken van alles en opslaan in een ordner voor haar.
Gezocht naar zaken/facturen die ik moet nakijken in haar bankzaken, maar door acties van mijn steelzus ik geen toegang meer toe had (zij had het password veranderd en wil dat niet geven, ze blockt me online overal). Ook gevonden en nu branden mijn vingers om dat password te wijzigen. Maar even laten bezinken en nadenken of dit wijsheid is. Beter haar van de domme laten en inzicht houden.
Verder lagen er nog zaken die de steelzus weigerde even aan mij door te geven/appen/mailen, zodat dit voor mijn moeder betaald kon worden. Bijna over de datum. Lekker dan; gaat zij de incassokosten betalen dan?
Maar het maakte me wederom ontzettend boos. Het beste met mijn moeder voor hebben?? Aan me hoela! Allemaal ego.
Wil moeder nou werkelijk die ene broer alle financiële touwtjes in handen geven, die ongevraagd en zonder overleg met ons met haar naar een notaris ging, zij moest een aardig bedragje betalen voor het foldertje wat ze meekreeg, maar heeft geen flauwe notie wat de bedoeling was. Wel dat het heel duur was, want uiteraard mocht mijn moeder de rekening betalen. Broer regelde het, maar betalen ho maar.
Ook vond broer dat er betere rookalarmen moesten komen. Dat lijkt me een goed plan. Die kwamen er. Hij spande daarvoor een andere broer voor zijn karretje. En uiteraard mocht mijn moeder dit ook weer betalen. Nu hoeft niemand medelijden te hebben met de financiële positie van mijn moeder. Geld genoeg. En nog klagen. Maar dat ziet kennelijk iedereen ook op die manier. Iets voorstellen en dan haar ervoor laten betalen. En dat staat me tegen.
Het voelt een beetje alsof je zegt dat je haar verjaardag gaat vieren en dan de rekening van het feestje naar de jarige stuurt.
Dus terug in, hoe kan het ook bijna anders, vertraagde trein riep ik maar een paar keer Perkele!!
Ik weet dat er niets gaat veranderen, zolang mijn moeder alles voor de lieve vrede rustig wil houden en dus met alle waardeloze plannen maar instemt. Dan komt er geen ruzie, of erger dreiging van alleen zijn. Ook al roept ze altijd dat haar dat zo heerlijk rustig lijkt.
Ik snap ook dat ik moet ophouden die verandering in de plaats en plek van mijn moeder wel te realiseren voor haar.
Verandering.
Is niet mijn verantwoording.
Ophouden met redden.
Vooral iemand die kennelijk niet gered wil worden.
Beste mensen, wat ontzettend rot voor jullie dat er landgenoten zijn die in armoede leven. Daar zet ik even de bril voor op. (Eigenlijk is dat de bril van Mark)
Maar gelukkig krijg ik er Euro 50.000,00 bij jaarlijks. Weet je hoe duur zo'n pakse van mijn vrouw is! Nou dan, dan snap je wel dat dit bedrag zo op is. Alles wordt duurder he, ook Couture.
