Weeeeeeeeeeekend

 Nam vanochtend de benenwagen naar het busstation. Stapte nog wel over in een andere bus, want die stopt op een prettiger uitstapplek dan mijn normale bus. 

Had me al voorgenomen er gewoon een fijne werkdag van te maken, wat er ook voorviel. Het was immers al vrijdag...bijna weekend!

Dat voornemen maakte alles al luchtiger. En niet maar doorjakkeren en doorjakkeren. Ik heb gedaan wat ik kon en meer kan ik niet. 

We waren met nog minder mensen dan gewoonlijk, want nog iemand met griepverschijnselen. En management moest vergaderen elders. 

In de middag zag ik al dat mijn gunstige trein niet reed. Dat hele traject daar is uitval. Ook geen sprinters. Dus maar de relatief late intercity terug genomen. Hij reed gelukkig. Eerst met vertraging aangekondigd, maar reed maar een minuutje te laat. Ook weer prettig.

En terug de bus, niet 23 x overstappen. Gewoon nog een stuk lopen naar huis, door de motregen, maar met plu en op dezelfde tijd maar dan twaalf uur later dat ik de voordeur dicht deed, deed ik ´m nu weer open.

Honey...I´m home.

Had gisteren al voor 2 x gekookt. Dus bord met heerlijke inhoud opwarmen. Fijn en slim van mijzelf. Altijd vooruit denken. Behalve in het weekend, dan mag het even wat losser.

Te groot

Bestelde een broek, maar alleen nog in een maat waar ik dacht niet in te passen en een bijpassende blazer, ook al kleiner dan wat ik meestal bestel.

De blazer was oversized qua model, maar het stond mij niet charmant. Te grote schouders, niet echt een taille te ontdekken, maar hij kon wel dichtgeknoopt worden. Met gemak zelfs. Heuh?

En toch heb ik 'm maar teruggestuurd. Want wil niet meer iets houden alleen maar omdat het past. Of een aanbieding is. Het moet me ook flatteren en iets voor me doen. 

Broek wel gehouden alhoewel ik toen ik de broek uit de verpakking haalde echt dacht dat ik de rits niet eens dicht zou kunnen krijgen. Maar die past wel. Alleen nog even korter maken. Broek is ook te combineren met mijn vesten en truien. 

Aparte ervaring. Iets in een kleinere maat bestellen en dan is het uiteindelijk nog steeds te groot. 

Wat ik ook apart vond was vroeger de deur uit en maar lopen naar een andere bushalte en onderweg een keertje overstappen in verband met de te verwachtend sneeuw. 3 vlokken. En op mijn vertrekstation alweer een grote hoeveelheid treinen uitgevallen. Defecte trein ergens op de route. 

Gelukkig ging mijn trein wel, maar dat bleek een extra trein te zijn. Prima hoor. Was allang blij dat er iets reed. 

Terug nog steeds gedoe. Ook daar had ik mazzel. Vond ik zelf. Al had ik een hele horde pratende mensen in de stiltecoupé. Luisterde maar naar een podcast, want geen zin meer om die vrouw te zijn die anderen er even op wijst dat ze hun kop moeten houden, nu en hier.

Vasten

Een lezer noemde terecht dat ook voor Christenen een vastentijd aanvangt. Al moet ik, protestants opgevoed, eerlijk zeggen dat ik dit niet vanuit huis heb meegekregen. We hadden een groot gezin en dan ook nog zoiets als vasten? Bovendien had in de tijd dat ik opgroeide had dat een katholiek tintje en daar deed men toen liever niet aan. De verzuiling was nog stevig.

Er mag gelukkig wel water gedronken worden, Moslims zijn daar strenger in, want lijkt mij heel zwaar als dat ook niet zou ´mogen´. 

Het is voor mij goed om bewuster te zijn van hoe goed ik het heb. Genoeg, meer dan genoeg, te eten. En kies ik dan altijd voor de beste optie. Ik kook al jaren niet meer uit pakjes en zakjes. Verse groenten. Al mijn pasta is altijd de volkoren optie. 

Bovendien moet ik eind volgende maand bloed laten prikken voor mijn jaarlijkse controle bij de huisarts voor diabetes-2, dus dan is minderen met extra's ook niet slecht. Die waarde wordt gemeten over een langere periode, dus geen vingerprik en momentopname.

Was voor 05.00 uur wakker, maar dat hoeft niet op mijn vrije dag. Kop thee gedronken, banaan gegeten en weer proberen in te slapen en de wekker niet heul vroeg gezet. Voelt een beetje als mijn dag verlummelen en toch hangt er een schone witte was en heb ik ook nog de ontvangen nieuwe cartridges in mijn printer kunnen zetten. Daarna de printer toch weer opnieuw geïnstalleerd, want bleef status offline houden, maar was wel aangesloten op wifi. Nu print de printer weer vrolijk.

Is er lekkere koffie gemaakt. Eieren geroerbakt. 

Bed afgehaald. Ga ik straks weer opmaken. 

Dus niet niks gedaan. Maar ben zo gewend aan het altijd nuttig bezig moeten zijn, vooral op mijn werk. 

Wilde net nog heel even kijken hoe of wat op werklaptop maar een strenge stem riep me toe: Hang op, Leg neer. NIET doen!

Ik ben geen manager, hoef niets te monitoren en sowieso krijg ik daar het salaris ook niet naar. Dus fladder door de dag. 

Nog even een tas met lege plastic flessen en flesjes ingeleverd. Hele tas vol en dan toch maar iets van 3 euro. Goed nadenken bij verleidelijke aanbiedingen. Is het echt nodig, of gewoon een moment van mmmm...

Over één jaar pas weer

 In het kader van liever voor mijzelf zijn, had ik een afspraak bij de contactlensspecialist gemaakt. Die zit hier bij de oogpoli en ik ben al zolang ik lenzen heb, zo´n 45 jaar, client. 

Ze geven nooit vervelend opdringerig advies. Zien ze wat afwijkends in je ogen, verwijzen ze door naar de oogpoli. Zo kwam ik tien jaar geleden aan mijn staaroperatie.

Nu wist ik zeker dat ook het tweede oog helemaal volgestaard was. 

Maar bij controle bleek dat ik nog zeer prima zicht had. Een sterkere lens zou een beetje schelen, maar echt nodig?

En de staar zat er, dat wist ik tien jaar terug ook, maar was nog niet zo ernstig dat er geopereerd moest worden. 

Maar mocht ik toch naar de oogarts willen, kon dat uiteraard.

Fijne vent en vooral toen we het over Staar en diabetes hadden en hoe mijn zoon zeker wist dat dit de oorzaak was. Later gaf de oogarts aan dat ze kon zien dat mijn staar niet door diabetes is veroorzaakt. Gewoon dikke pech gehad. 

En nog later liet ik me testen op mijn bloedsuikerwaarde en was ik wel de sjaak. Direct en hoppa gooi er maar een pak pillen in.

Hij gaf aan dat hij een hekel heeft aan de zorg die dan alleen in protocollen kan denken. Gelukkig is zijn huisarts niet zo. Hij moest aan de statines, maar wilde dat liever niet. En door leefstijlverandering de zaken verbeteren. Huisarts gaf hem die mogelijkheid en bleek na een half jaar dat de waardes prima waren. Geen pillen nodig op dat moment. 

Leuk gesprek. 

Plus dat ik toch maar ging fietsen. Het regende af en toe en ik waaide zowat van de fiets, maar bleek ook weer allemaal goed te doen. Dus minder miepen en gewoon kijken wat je allemaal kan. Precies op tijd in de wachtkamer. Moest wel wachten, maar goed dat had ik al ingecalculeerd. 

Nu de afwas doen en zo direct heerlijke verstand op nul en blik op oneindig tv: Winter vol liefde. 

Nieuw jaar en Ramadan

Vandaag, 17 februari, start het Chinese Nieuwe jaar. Het jaar van het Paard. Interessant om daarover meer te weten en te lezen. 

Ook is het de start van de Ramadan. Niet voor alle moslims, maar die beginnen dan of woensdag of donderdag.

Komt allemaal mooi samen.

Elke dag kan natuurlijk een nieuwe start zijn van je leven. En het is al fijn dat ik het tot zover allemaal gehaald heb. 

En dat de maandag ook weer achter de rug is. Goed gewerkt, geen afleiding door een praatgrage collega - misschien kan ik niet zo goed samenwerken, ben ik toch meer een solist en bovendien erop gelet om op tijd te stoppen, opruimen, inpakken en wegwezen. Las ergens dat je zo weer de regie terugpakt van een omgeving waarin niet wordt gewaardeerd dat je werk op orde is en je meer geeft dan je terugkrijgt. Zelf de grenzen aangeven en vooral trekken. 

Heerlijk dat de trein op tijd vertrok, goede aansluiting met de streekbus en mijn fiets stond er ook nog. Onderweg was ik al aan het bedenken hoe ik mijn avondeten wilde maken. Eerst nog de klikko van de stoeprand halen (iets verderweg, want merk als ik dat ding in mijn eigen gedeelte zet er altijd mensen extra zooi bij stoppen). 

En ik doe al 6 weken met plastic etc afvalbak, want probeer zo min mogelijk verpakt te halen. Zou ook prima 9 weken kunnen zijn. 

Goed he..

Zo, nu eerst eten en met aandacht. 

Op leeftijd zijn

 Jonge collega vertelde dat de afspraak met haar client niet door kon gaan, want client was ziek. En hoe sneu dat was voor de dame die al op leeftijd was.

Kende client, had de afspraak zelf gemaakt en keek nog even naar haar geboortejaar. Mmm...even oud/jong als ik ben.

Ziet men mij dan ook als een dame die al op leeftijd is? 

Jajajajaja.....dat BEN ik natuurlijk ook met mijn busabonnement met de 65+ korting. Maar blijf graag in de ontkenning. 

Hele ontspannen zondag. Begon al in de ochtend met groenten snijden voor soep die ik wilde maken. Met nog een ribstuk Schaap erin. Kon het heel langzaam trekken. 

Daarna 2 voor 12 gekeken. Ook weer fijn als je toch nog wat antwoorden weet. Eind van de middag mijn klikko alvast aan de stoeprand gezet, want er werd regen verwacht de rest van de avond, dus beter nog doen als het droog was. In de ochtend heb ik daar weinig tijd voor.

Begin het hier te sneeuwen. Zulke mooie vlokken. Het  is ook al snel wit buiten.  Precies als het schaatsen begint voor de 500m Vrouwen. Spannend!

Oh wat geweldig. Goud voor Femke Kok en zilver voor Jutta. Klein landje, maar grote prestaties. 

Mijn breiproject vordert gestaag. Zal in de lente wel af zijn. 

Ben dankbaar dat ik op leeftijd ben. En kennelijk nog goed bij zinnen. 

Inmiddels heb ik het vlees in kleine stukjes gesneden, maar weinig snijden nodig. Het viel zo van het bot. 

Het is helemaal wit buiten. Benieuwd of dat er morgenochtend vroeg ook nog ligt. Dan moet ik even nadenken welke bus ik ga nemen en goed kijken of de treinen wel normaal rijden. 

Maar dat is iets voor morgenochtend om me druk over te maken. Nu eerst mijn soep eten. 

Kwijt

Ochtendroutine: na het douchen mijn contactlens uit het doosje halen, schoonmaken en in mijn oog doen. In de avond gooi ik die lens in het doosje met vloeistof. Is een harde, zuurstofdoorlatende lens. Eentje maar, andere oog is niet meer nodig na een staar-operatie een aantal jaren terug.

Mmm...ik voel de lens niet in het doosje? Ligt hij overdwars of zo? In het deksel? In de wastafel gevallen, in het putje *lens kan er gelukkig niet doorheen vallen, net iets groter dan de gaten? Nergens te zien. 

Ik doe de zaklamp op mijn telefoon aan en kijk de grond na, de badmat. Onder mijn slippers. Net als ik denk dat het dikke pech is, zie ik de lens liggen op het planchet waar het lensen-doosje altijd op staat. Ernaast gemieterd dus. Hoe dan? Niet zo helder meer de avond ervoor?

Goed schoonmaken dus maar en hoppa...in het oog. 

Ik vermoed dat dit ook ook staar heeft en ik voor dit oog ook een operatie moet ondergaan. Maar prima. Dan zie ik ook weer beter in het donker. 

Zijn jullie wel eens een dagelijks voorwerp kwijt wat dan net op de verkeerde plek ligt?

Wakker

Zit beneden een kop thee te drinken. Werd vroeg wakker en kon niet meer in slaap vallen. Dus dan maar even eruit. Iets anders doen en hopen dat ik toch nog wat mag slapen zo direct. 

Was blij dat er de eerste aflevering van Endeavour werd voorgeschoteld. De trein terug had helaas vertraging, vond het nogal koud op het perron en verlangde naar het einde van de drukke werkweek en in mijn hoofd al scenario wat ik thuisgekomen zou gaan doen om te ontspannen,

Eten in de oven opwarmen, kaarsen aan en toch maar wel afwassen na het eten. Dan die serie bekijken, al voelde ik me al voor het einde moe worden, want bedtijd door de weeks. 

Niet laten leiden door het Moeten. Maar inkleden als mogen. Drink mijn thee met aandacht en ga zo nog even proberen te slapen. 

Digitaal

 Las mijn krant alleen op de zaterdagen vanaf papier, maar ik merk dat ik voor lezen vanaf papier minder geduld heb en gelegenheid. Wat ook niet meehielp waren de kosten. 

Nu lees ik graag een krant en door de samenwerking kan ik ook meerdere artikelen van andere kranten lezen, dus ben ik overgestapt naar helemaal digitaal lezen. 

Bevalt het niet en mis ik in de zomermaanden aan de tuintafel mijn zaterdagkrant, kan ik altijd weer op zoek gaan naar een leuke aanbieding. 

Hoe lezen jullie de krant?

Gediplomeerd

 Ja hoor, ik heb een gediplomeerde kleindochter. Diploma A. Zeer overtuigd gezwommen, gedoken en door het gat gezwommen.

Zo leuk om daarbij te mogen zijn.  

En dat hoofd toen ze haar medaille om had en diploma in de hand. 

Had van te voren al bedacht een vestje en shirt aan te doen. Weet nog uit het verleden hoe warm het altijd in zwembaden is. Dus kon in een shirt met korte mouwen genieten van het uitzicht vanaf de tribune. 

Stipt om 16.15 uur begonnen ze. 

En een kleine drie kwartier later waren ze klaar. En daarna kinderen omkleden en iedereen naar de kantineruimte voor de huldigingsceremonie. Jutta kon er jaloers op zijn. Dikke en zware medaille, foto en dat diploma.

Enig om mee te mogen maken. 

Meer tijd nemen

 Sta nog steeds niet juichend vroeg op, maar ik weet dat het beter werkt als ik tijdig onder de douche duik en rustig mijn ontbijt maak en ook rustig opeet. Er waren wel eens dagen dat ik alles snel snel deed, want weer gedoe met treinen en ik wilde perse niet te laat komen.

Ook dat heb ik leren loslaten. Overmacht. Ik kan en belangrijker, wil niet al nog vroeger de deur uitgaan mocht de NS niet op tijd rijden. Of de bus. 

Ben nog steeds een van de eersten op kantoor. Dus niets aan de hand, maar het streberige is er een beetje vanaf. 

Vooral als ik zie dat diegenen die later komen ook altijd eerder weggaan. Of zeer lang pauzes nemen. 

Mijn maandag thuiswerken is aanstaande maandag alweer van de baan. Collega neemt vrij en dan moet er altijd iemand op die plek aanwezig zijn. Ik onthou het wel en compenseer dat wel een andere dag een keer. En dan ook nog aangeven dat haar kinderen ook de week erop vrij zijn...Tsja...moet ik niets mee. Ik ben niet haar leidinggevende. 

Dus tijd om ook wat vrije dagen te prikken. Voordat iedereen alles alweer heeft geregeld. En er voor mij niets te plannen is.

Zat de hele dag al uit te kijken naar eten koken na mijn werkdag. Had nog Boerenkool liggen en ook aardappels gekocht, dus simpele keus. 

Vanmiddag naar het afzwemmen van mijn oudste kleindochter kijken. Proefzwemmen deed ze al helemaal prima, dus ik schat in dat het afzwemmen ook goed gaat. Haar vader brengt haar altijd en sinds kort ook haar zusje, die ook begonnen is. Dat doet hij goed en had ik eerlijk gezegd niet verwacht. 

Op mijn werk is het net zo'n heksenketel als een paar jaar terug. Ook weer collega's die aangeven dat ze tegen overspannenheid aan zitten en minder ingepland kunnen worden. Ook al ''normaal" en niemand van management die inziet dat dit bij de bedrijfscultuur hoort. 

Snel nog even boodschappen doen en dan daarna met de bus, trein, tram naar mijn kleindochter. Zag al dat de bus die ik normaal daar pak niet meer vlak bij de school en wijk van haar stopt, dus iets verder lopen en andere route. Maar gelukkig een beetje bekend daar, dus komt wel goed. 

Oh ja, net nog mijn printer geinstalleerd. Want tijdje terug nieuwe laptop en dat nog niet gedaan. Kan ik thuis tenminste printen en scannen want dat kan ik op mijn werk al weken niet meer. 

Zalig he

Op maandagochtend niet de wekker horen om 05.30 uur, maar weten dat een uur later wakker worden nog steeds heul vroeg is.  Wel word ik rond die tijd wakker, maar ik mag nog even wegdoezelen. Want thuiswerkend de eerste werkdag van de week.

Direct met mijn leidinggevende opgenomen en was ook meteen akkoord. 

Blij mee. 

Wij hebben wel een regeling waarin je gaat afbouwen op weg naar je pensioenleeftijd zonder dramatische financiële gevolgen, maar daar ben ik niet lang genoeg voor in dienst. Ook dit zou nog worden uitgezocht, maar had me zelf al ingelezen, dus maakte mijzelf niet blij met die dooie mus.

Het is heerlijk om thuis te starten, alle apparatuur doet wat het doen moet, wifi signaal ook en hoppa...starten maar. Collega meldt zich heel laat aan, maar heb geleerd dat dit niet mijn probleem is. Ze is er gelukkig. 

Direct afspraken moeten omzetten door zieke collega´s.  Ook weer gelukt. 

En daarna nog weer wat omkatten, want collega wil die dag juist thuis gaan werken. Ook gelukt. Bewust telkens even opstaan en korte pauzes houden. Op kantoor zijn mensen ook vaak spoorloos om een kopje koffie te halen. En zo lang zitten is ook niet goed voor me.

Omdat er vrijwel niemand is, de collega die later kwam ging ook vroeger weg, toch maar tot einde werkdag online gebleven, maar daarna direct op de fiets gestapt om een pakketje naar het postkantoor te brengen. Nou ja postkantoor, een winkel met een inleverbalie voor post en poststukken. Niet meer in mijn eigen wijk, maar verderop, dus altijd fietsen.

Koud voelde het, maar zei tegen mijzelf dat het juist lekker is. Even buiten zijn, frissen lucht en beweging. 

Wilde op tijd voor het schaatsen thuis zijn, maar dat lukte niet helemaal. Dus teruggekeken en bijna ouderwets spannend en leuk. 

Prestatie hoor, dat je op het juiste moment kan leveren. Onder zoveel druk. 

Rustig eten ondertussen. De afwas zo doen en iets van lunch voor onderweg meenemen, zodat ik niet in de valkuil van ´´iets lekkers mag` val. En altijd een appeltje in de tas. 

Droomde nog, of was het tijdens het nog even doezelen, over een situatie 4 jaar geleden op mijn werk. Precies zoals nu. Te weinig mensen en vooral ervaren mensen om alle afspraken tijdig bij te kunnen inplannen. Doordat er een hele trits collega´s waren opgestapt en er zo snel niet vervanging geregeld kon worden. En er geklaagd werd over lange doorlooptijden. Toen voelde ik me nog schuldig. Nu zie ik dat ik niet meer kan inplannen dan er plek is.

Niet mijn probleem.

En dat geeft een rustiger gevoel. Los laten wat niet van mij is.

Cultureel verantwoord

Toen ik naar bed ging, sprak ik met mijzelf af dat ik zondag iets leuks ging doen. Even een museum bezoeken. Heb die jaarkaart niet voor niets verlengd. Of naar de bioscoop. Ga!

Ga te weinig, of nee, ik ging te weinig naar een museum. Vorig jaar dan.

Dus ging naar het Frans Hals museum voor de tentoonstelling over Coba Ritsema.

En dat was een genot om te zien. Wel moest je eerst nog door een aantal zal met de ´reguliere´collectie, maar ook geen straf. 

Vind het fijn dat ik als ik genoeg gezien heb, niet omdat ik nou eenmaal een kaartje heb gekocht, alles moet zien om mijn geld eruit te krijgen. Nee hoor, ik kan afronden, naar de wc en wegwezen, nadat ik mijn spullen uit het kluisje had gehaald. Het was buiten nog heerlijk weer, Ook fijn. 

Verder was het weer genoeg zo. Lekker naar huis, een kop thee drinken en nog nagenieten van wat ik gezien heb. 

Nog tot 1 maart te zien, dus als je nog tijd en gelegenheid hebt, ga dan.

Frans Hals museum

En oh ja, beetje in shock want mijn kledingwinkel, begint met U en eindigt op Popken, waaar ik al zeker 26 kom, gaat sluiten! Zo ontzettend jammer. 

Brei-algoritme

 Zucht.

Klik je één filmpje aan op social media, dan krijg je daarna alleen nog maar dat soort filmpjes. Gewoon even checken hoe het ook alweer ging die ene steek, dan voel je daarna of er een steekje bij je los is.

Zo

Veel!!

En dan is dit onderwerp nog tamelijk onschuldig. 

Hoe ervaren jullie dat?

Wordt je in het Konijnhol gezogen en zit je 3 uur later nog naar filmpjes te kijken van een gebreide overall op rondbreinaalden gemaakt?

Het gezellig maken

Het nieuwe einde werktijd is nu nog voor het einde werktijd is al gaan afronden, opruimen, mijn thee of koffiekopje afwassen, alles in de kast zetten. Nakijken of de treinen rijden. En ook niet meer op de allerlaatste minuut toch nog dat telefoontje aannemen.

Of toch nog snel die uitnodiging de deur uitsturen. Kan allemaal wachten. Echt!

Dus de trein die ik wilde pakken ook genomen. Er was zelfs nog plek. Bij het busstation op mijn eindstation was alweer van alles gewijzigd, dus toch maar teruggelopen naar waar ik weet dat wel een bus mijn richting op gaat.

Was in de ochtend gaan lopen naar een bushalte dichterbij. Moet ik wel overstappen, maar er was een half half bericht dat het eventueel glad zou kunnen zijn.

Dezelfde route teruggenomen. Thuis aangekomen, daar onderweg al enthousiast over geworden, direct met eten klaarmaken begonnen. Daarvoor nog even mijn werkkleding uit en ontspannen thuiskleding aan.

Kaarsjes aan.

Kachel wat hoger.

Nog een keer naar het filmpje van proefzwemmen van oudste kleindochter kijken. Zo leuk. Rustig afwassen en verder breien. Detective kijken. 

Genoeg te eten.

Droog en warm huis

Fijne kinderen en lieve kleinkinderen

En een weekend waar niets hoeft. Alles mag.

Klikspaan

Sukkel een beetje met pijn aan de voorkant van mijn bovenbeen. Als ik daar druk, voel ik hier pijn zeg maar. Het lijkt een soort zenuwpijn. Alsof er iets in de knel zat of zit. Bij kou voel ik het sterker. 

Maar sukkel ermee dat ik weer dingen over mijn werk me realiseerde die niet zo fraai zijn. Collega gaf me aan dat zij de opdracht had om een andere collega een beetje in de gaten te houden. 

Heuh...gaan we nou werkelijk klikspaan spelen en doet zij daar - naïef want nieuw en wil uiteraard in een goed blaadje komen te staan - aan mee? Ging ze een hele theorie ophouden hoe of wat. Mensch...je weet niks!  Meteen afgedaan in mijn boekje. 

Bah!

Nu heeft die in de gaten te moeten houden collega me al langer wat zaken verteld en zou ik een slecht mens zijn (vind ik dan), dan blupte ik dat direct eruit om ook in een goed blaadje te komen of gewoon om lekker mee te babbelen. 

Maar echt niet. 

Als iemand wat in vertrouwen aan me doorgeeft, dan blijft dat bij mij. Heb slechte ervaringen met mensen die zaken direct doorvertelden, waarvan ik aangaf dat ik dit in vertrouwen heb verteld. Zo vonden mijn ouders het nodig om aan mijn Oma, die haar man moest begraven die week, te vertellen (en de rest van de familie) dat ik ging scheiden. Mijn ex-man wist dat nog niet, ik was nog bezig met het vinden van een andere woning en pas dan zou ik het vertellen, maar zij vonden het nodig om het nieuws toen en daar te verspreiden. 

Of een collega bij wie ik peilde of een functie iets voor mij zou zijn, waarop een half uur later een briesende directeur me kwam mededelen dat ik niet moest denken dat ik in aanmerking kwam en bovendien niet zaken moest ondergraven door de door hem aangestelde kandidaat zo te ondermijnen.

En is dit de verdeel en heers methode van de manager? Machiavelli hoofstuk 3 of zo.

Oh ja...dat is het al jarenlang hier. 

Sliep van de week heel slecht, dus toen aangegeven dat ik die dag thuis ga werken. Maar omdat ik zo enorm weer op mijn hoede ben, door deze kennis (die ik eigenlijk allang had) iets anders ingekleed. Ter bescherming van mijzelf.

Had eigenlijk een afspraak bij de Hoorboer van de week, maar in de ochtend afgebeld. Had er, zoals Gerard Joling altijd al zei, de kracht niet voor. En was blij dat ik wat extra uren kon slapen en geen verplichtingen had staan. Even bijtrekken. 

Wat financiële regelzaken doen. Altijd mijn administratie bijwerken, declaraties klaarzetten; saai, maar wie doet het anders voor me? De boekhoudkabouter? 

Toch ook maar naar buiten. De zon begon te schijnen. En helemaal niet koud. Heerlijk zelfs. Knapte direct op ervan.

Lekkere groene groente gekocht voor een gezonde avondmaaltijd. Heb nog genoeg Dahlsoep, maar die vries ik wel in. Ik kook daarvan altijd genoeg voor een weeshuis.

Vond het extra koud aanvoelen gisteren, maar dat kwam omdat het ook waaide, Net boven nul maar zag ik. 

Wel een keertje doorgeslapen en pas met de wekker wakker geworden. Heel fijn om niet ieder uur de klok te zien. 

Koolmees is de winnaar

Van de Nationale vogeltelling. 

Had ook meegedaan en landelijk bleek de huismus zijn plekje te moeten opgeven voor de Koolmees. Leuk te zien wat er in mijn buurt allemaal geteld werd.

Jullie meegedaan en had je nog aparte vogels.

Pino niet meetellen he!

Rijk denken

 Usually, Cellie, it’s not thinking about the bucks that makes one rich… but thinking rich that makes the bucks. 

— The Universe

Chagrijnig

 Eerste van de maand, dus leek me een goed plan om mijzelf te wegen. Het getal wat de weegschaal liet zien was heel symbolisch voor mij. 

En alweer afgevallen, zonder echt nou bijzonder streng op een dieet te zijn.  Dieeten werken tijdelijk. Wel bewuster van wat ik snack en of dat uberhaupt nodig is of dat het het weg-eten van stress is.

Kreeg toen ik net onder de douche vandaan kwam een bericht dat mijn trein niet reed. Bij kijken op de NS app zag ik andere treinen mijn richting ook niet. Dus rustig aan doen, nog een trein later nemen en dus ook 2 bussen later. 

Bus stopte op een andere, ongunstiger plek. Dus verderaf van het station. Trein druk en vol. 

Op mijn werk aangekomen, redelijk in haast want later dan ik zou willen, kwam opeens ook mijn collega eraan. Die wel had aangegeven dat ze liever de maandagen werkt, maar nog niet aan mij had doorgegeven dat onze manager dat ok vond en het dus per vandaag in zou gaan.

Had ik dat nou maar geweten, want dan zat ik wel thuis te werken. Ben ik sowieso productiever, want er wordt teveel gepraat en dan niet over werk. 

Dus merkte dat ik nogal kortaf deed en chagrijnig eruit zag. Een soort grumpy old cat.

Later op de ochtend met haar besproken. Hoe ik ervan baal en daarom denk ik niet zo aardig was de hele ochtend. Ze gaf aan dat ze zich schuldig voelt (dat hoeft nou ook weer niet) en beter had moeten communiceren. Dat hoeft nou weer wel inderdaad.

Dus mijn best gedaan toch erg iets nuttigs van de maken. Uiteraard ook nog een spoedje. Olé Olé Olé.

´

Nu thuis. Had gisteren heerlijke Indiase Dahlsoep gemaakt. Die staat op te warmen. Kan ik ondertussen even bijtrekken van zo´n rare dag en mijn haar wassen en drogen. 

Relax (lees pyama en dik vest) kleding aan en verder niks meer. 

Insteken, omhalen en weer uithalen

 Het schiet niet erg op met het breien van een muts. Nu hindert dat niets, er staat geen druk op, maar ik heb het denk ik nu al 5 x uitgehaald en opnieuw opgezet, want vond het er niet mooi uitzien. 

Dan begin ik liever opnieuw dat proberen gevallen steken weer op te halen. Dat kan ik wel hoor, ben een ervaren breister, maar vind het niet mooi. 

Dus hoppa....alles van de pennen af en uittrekken. 

En weer opnieuw beginnen.

Net het leven soms. 

Geen genoegen nemen met een broddellapje, maar begin opnieuw. Terug naar start Met kanskaart!

Reserveren

Kreeg een nieuwsbrief dat er extra voorstellingen zijn van een cabaretier, die wij thuis Daniel Bananiel noemen.  Altijd snel uitverkocht. 

Vroeg mijn dochter of ze zin had mee te gaan, het is bij haar om de hoek bij wijze van spreken, maar ze vliegt de volgende dag voor een korte vakantie. 

Weet dat als ik te lang wacht het alweer uitverkocht is, dus als eerste dit maar geregeld. Bijna geen stoelen meer! Dus die ene, die is voor mij. Pas in de zomer, maar ik moet leren dat het vooruitzicht van leuke dingen al de helft van de beleving is.

Mijn voornemen voor dit jaar is meer leuke dingen plannen. Ook ver vooruit. Het mag, het kan en het is ontzettend leuk; je verheugen op iets in de toekomst. 

‘Weet dat je van je leven nog een heleboel kunt maken door er enorm je best voor te doen’

Adriaan van Dis