donderdag 21 oktober 2021

Vervreemdend

Kijk via NPOstart naar de serie Maud & Babs en zo ontroerend vind ik 'm. Maar ook met een prettig gevoel voor humor. En goed geschreven en gespeeld. De actrice die Babs speelt kan helaas uit eigen ervaring met haar moeder, die Alzheimer heeft, putten. 

Aanrader. 

En alweer zo jammer dat het zo laat wordt uitgezonden. Op zondagavonden om 22.20 uur. Gelukkig is er NPOStart.

Ook een leuke serie, als je van wat vreemde harde humor houdt is Deep Shit. Ook op de NPO. 

En kijk ook graag naar Adem in, Adem uit op Net5. 

Waarin een plaatselijke slager wel heel vreemd vlees in de diepvries heeft. Onherkenbare Jelka van Houten. 


Ook een vreemde serie met zwarte humor op BBCFirst; The Cleaner.

Ben er nog niet uit of het grappig/vreemd of mwaoh is; ook nogal zwarte humor (waar ik van hou).


Jullie nog series die je graag ziet? Niet dat ik ergens voor thuis blijf; want alles is altijd wel ergens terug te zien. Of wordt herhaald dan kijk je old school. 






woensdag 20 oktober 2021

Schattig - wijs op woensdag

 So much more awaits you, Cellie.


There'll come a day when you look back at where you've been and where you now are and call these your “warm-up years.”

You're so cute,
  The Universe



Afbeelding van Trương Hoàng Huy Ngân via Pixabay 


dinsdag 19 oktober 2021

Armoedig

De impact van armoede is vooral een groot gevoel van er niet bij horen en schaamte. Want in deze maatschappij ligt het aan je eigen inzet en de maakbaarheid van het leven. Wat een vernedering om te moeten toegeven dat jij kennelijk noch de wil noch de inzet toonde. Met je sociale huurwoning en toeslagen.

Als jij je maar genoeg inzet, als je maar wil, dan krijg je dat leven zonder financiële zorgen. Vooral dertigers geloven daar zeer heilig in. 

Oh hoe mooi, zo'n leven net weg bij de pappotten van smoeders en dan denken dat je de wereld snapt. 
Een gelukstonnetje gekregen zodat jij al wel je koopwoning hebt en nu lekker flinke overwaarde hebt (maar natuurlijk niet wil luisteren naar verhalen van Opa en Oma die vertelden dat de rente op hun hypotheek ooit wel 13% was en die hypotheek nog op 1 salaris moest worden opgebracht). En dat woningen opeens in prijs zakten. En zakten en zakten. Overwaarde? Onderwaarde; huizen stonden onder water. 

Het voelt scheef als jij je vrienden nooit eens op gelijke manier kan terugbetalen of teruggeven wat zij jou wel - uit een goed hart - aanreiken. 
Die scheefheid; dat is armoede.

Je dan maar liever terugtrekken uit het sociale leven, omdat je je het niet kan permitteren. Niet naar de film, niet uit eten. Geen borrel en reizen is ook al een uitdaging. 

Armoedig is ook in de kou zitten omdat je de te verwachten hogere energie-rekening niet kan betalen. Of daar - nog erger - bang voor bent. Dubbele stress. Dus de kachel weinig aan. Of heel laag. Overdag naar de bibliotheek of een buurtcentrum; daar zit je warm. En het kost niets.

Je went er snel aan, kouder in huis, maar op het moment dat je van jezelf wel even mag opwarmen; hoe heerlijk!! 

Maar moet er niet aan denken hoe die situatie is als je met kinderen in huis woont. En je de kachel niet aan durft te doen. Niet kan doen. 

Zorg niet afnemen omdat je dat niet kan betalen. Tandartskosten, eigen bijdrage, ritjes naar het ziekenhuis. Toch vreemd in een land waar het zo goed gaat met de economie.


Afbeelding van Andrew Khoroshavin via Pixabay 



Als je weet dat die armoedige situatie maar een weekje duurt, dan trek je het wel. Want einde in zicht. En genoeg reserve op de botten.  Zit je in een situatie, in de realiteit, zoals bijvoorbeeld de mensen die door de Toeslagen affaire zijn gedupeerd, dan is er nergens licht. Alleen maar een zwarte tunnel. 

En je brein werkt ook nog slechter door de stress. Feest!





maandag 18 oktober 2021

Flitsend

Altijd weer goed om her en der te lezen (en dan niet aangereikt door een algoritme wat Google beheert; ik google niet!) wat de impact van armoede is. Of juist het omgekeerde. 

Hoe sommige jongeren in grote steden totaal in een andere wereld leven dan minder bevoorrechten, zich niet bewust van hun positie. En Paps en Mams schaven weinig bij kennelijk. Of geven zelf het 'goede' voorbeeld.

Las een stuk via Blendle uit Trouw over jongeren die thuis laten bezorgen door zo'n flits-bezorgdienst. Gewoon omdat het kan! Gaat er om 23.00 uur in de avond de bel thuis, voor twee zakken snoep en een yoghurtje voor de kids. 
Supermarkt al een uur dicht natuurlijk en 'niks' in huis! Och...je zou je verlangen toch maar niet direct kunnen bevredigen!

Dan snap ik wel dat die generatie straks direct dat huis van 5 ton willen met de allernieuwste keuken en badkamer, uiteraard gaan ze niet in een laffe studentenkamer of studio zitten of oh horreur een huurwoning tenzij Pa en Ma die betaalt. Maar voor hen alleen het beste. Dat zijn ze waard. Nu en nu direct!

Vond het al heel wat dat 'opeens de supermarkten tot 20.00 uur open waren in plaats van 18.00 uur en nu zelfs hier tot 22.00 uur en in sommige steden dus tot 23.00 uur. Meer dan twintig jaar terug was ik in de UK en daar waren er supermarkten die 24 uur per dag open waren.

Dat was allemaal nog voor de thuisbezorgdiensten. En de Flits-koeriers. En maaltijdbezorgers. 

Lekker nog even in de voortuin gewerkt vandaag; fijn om buiten te zijn. Stukje gefietst en meteen maar mijn voorraad plastic afval in de bak gegooid. Daarna voor het eerst sinds lange tijd weer verse soep gemaakt. Had een soeppakket gekocht bij de Appie zaterdag. Waren in de reclame, dus ik heb me laten verleiden; ik geef het toe.
Lag de wikkel nog in de voorraadkast toen ik zocht naar het recept. Maar gewoon begonnen hoe ik dacht dat het zou moeten en toen ik die wikkel weer vond (hahah) stond de soep al - geheel correct gedaan - op het fornuis te pruttelen. Ik deed alleen de kruiden (Kerrie) bij het knoflook/uienmengel en liet dit even meebakken aan het eind van het bakproces. Meer smaak daardoor. Leerde ik ooit van een hindoestaanse vriendin.

Staafmixer erdoor en fijn zo'n soepje. Geen vlees (niet nodig), wel veel groenten. Dus morgen dagje makkelijk en misschien vries ik nog wel een portie in. Er zat een appeltje bij en die kan je in kleine blokjes gesneden als garnering gebruiken. Lekker fris wel. En goede combi met de Kerrie. 

Nu geniet ik van mooie pianomuziek bij Witteman. Meestal kom ik helemaal tot rust door dit programma. De buren niet, aangezien ik het volume nogal hoog moet zetten vanwege de doofheid.















zondag 17 oktober 2021

Gefixed

Telefoon heeft een nieuwe batterij en doet het weer. Blij, want heel vervelend als ik onbereikbaar ben. Of anderen niet kan bereiken.  Eerst al een weekje geen wifi, maar gelukkig nog - beperkt wel - online kunnen via mijn telefoon. Lekker, maar niet heus, dat niet verbonden zijn.

Dus ook maar weer een reserve-kopie van telefoon gemaakt op mijn laptop.

Ging al vroeg op pad om die zaken te regelen en zo heerlijk om te horen dat het kan en maar een half uurtje tijd kost. Natuurlijk; ik had zelf ook zo'n batterij kunnen bestellen online en 'm er zelf in kunnen frotten. Tuurlijk. Maar ja, gun de middenstand ook zo zijn verdiensten en gewoon ook blij dat ik het kan betalen. Geen wereldbedrag hoor gelukkig. En mijn telefoon ook nog eens netjes schoongemaakt aan de buitenkant. En gewoon direct geregeld en goed. Kon de telefoon na een half uurtje alweer ophalen en dus even door het winkelcentrum gelopen. Zoveel te zien. Koop mij, koop mij...

Al schrok ik wel van de prijzen van de allerallernieuwste modellen van dit merk bij mijn provider. Vanaf ruim 800 euro. Snap ook wel dat je in feite een minilaptop koopt, waarmee je ook kan bellen en dan valt de prijs wel weer mee natuurlijk. En de meeste mensen betalen dat in twee jaar af, via hun belcontract, dus daarom lopen er zovelen met het nieuwste van het nieuwste. Krijg je wel een BKR registratie voor je speeltje, maar ach..daar heb je dan nu, dit moment, geen last van. Of maak je je niet druk over.

Maar ik heb daar geen behoefte aan. En gun het mijzelf ook niet momenteel. Het allernieuwste. En hoge kosten van de internetprovider per maand daardoor. Die niet terug te schroeven zijn of op te bezuinigen zijn met je contract voor twee jaar. Ik weet namelijk niet wat er allemaal weer financieel over zo'n periode voor de deur staat en weet liever dat ik flexibel ben in het terug kunnen bezuinigen op vaste lasten. Een goedkoper abonnement kunnen nemen dan. 

Dan is het eigenlijk - zou je toch zo'n nieuwe willen - verstandiger, mits je het geld hebt liggen ervoor - om dat toestel los te kopen. Of niet het allernieuwste te willen. Heb altijd de mazzel gehad de laatste jaren dat ik de oudjes van mijn kinderen mocht overnemen (gewoon gratis; super lief natuurlijk!).

Lekker gevoel dat mijn telefoonprobleem ook weer gefixed was. Dat fietste fijn richting de bouwmarkt, waar ik mijn bestelling kon afzeggen, want ook modem-probleem gefixed. Dus mijn eigen oplossing was niet nodig.
Heerlijk weer trouwens, zonnetje scheen, dus fijn fietsen.

Lekker in de tuin in de zon de weekendkrant gelezen, want als de zon er is, dan vind ik dat ik daar volop van mag genieten. Met een kopje koffie op mijn terras de krant lezen. Heerlijk! Voor je het weet is het weer koud en regenachtig, dus pluk de dag.

Daarna had ik zin om de voortuin te kuisen en ook dat voelde als een fijn afgestreept karweitje van een denkbeeldige lijst.

Gisterenavond was er een film met Marilyn Monroe, de Misfits (uit 1961, dus ook alweer zestig jaar oud), op tv op een zender die voornamelijk oude series uitzendt en die wilde ik graag zien. Scenario geschreven door haar ex-man. Maar was wel laat afgelopen (voor mijn huidige slaapritme) maar gelukkig stond er voor vandaag geen afspraak vroeg in de ochtend. 




Lekker douchen en haar wassen, rustig en zonder haast  en dankbaar zijn dat ik weer gezond mocht opstaan. Had plannen om vandaag naar een museum in de hoofdstad te bussen, maar de marathon is vandaag, dus stad is nogal afgesloten en diverse omleidingen. Doen we dat wel een andere keer. Andere indeling van de dag.

Hoop dat de zon nog even tussen de wolken komt vandaag, dat maakt het net allemaal wat milder en prettiger. Want best wel fris nu met minder zon om de huiskamer gratis op te warmen.









zaterdag 16 oktober 2021

Vrijdag Vera-dag

Kaarsen aan overal waar het kan en ja....ook die mooie, want ze zijn ervoor! Dik vest aan, pyamabroek en lekker lang nachthemd, glaasje Whisky en zalig naar Vera kijken. Geniet van haar slimheid, haar vastbijten in een zaak, haar eigengereidheid. 

Tijdens het zappen ontdekte ik trouwens dat er momenteel op SBS6 een Dansmarathon gaande is. Al een dag of zo en dat gaat nog even door. Hoe dan? Val je dan niet om na een uurtje of wat te hebben gedansd?




vrijdag 15 oktober 2021

Kepot

Gaf mijn iphone de geest. Althans de batterij. Is al een oudje en een krijgertje via mijn dochter. Toen ik wakker werd, stond hij niet vrolijk op 100%, maar een leeg zwart scherm zag ik. Dus ook geen wekker die afging. Gelukkig werd ik voor de wekker om 06.00 uur ging, al vanzelf wakker.  Kijken waar mijn oude nood-Nokia lag. Oh ja, op de vaste plek. Maar daar moet ik nog een prepaid simcard in doen. En de huidige sim-card van mijn mobieltje is te klein om even daarin te frotten. Geen tijd vandaag om dat te regelen, dus ik geef het nummer van mijn werktelefoon door aan mijn kinderen. Ben ik toch bereikbaar.

Enfin; dat probleem kan ik nu - in de ochtend - niet bekijken, noch oplossen, want ik moest naar de werkplek.  Vergadering was er belegd (die heel heel makkelijk online had gekund) en ik moest dus aanwezig zijn.

En ja hoor, alweer vertraging op mijn reis. Terwijl ik zo lekker vroeg al onderweg was. Trein zou op dit spoor 10 minuten later binnenkomen. Sta te wachten, wachten, wachten en komt hij ondertussen op het spoor achter mij binnen (niet gehoord) en als ik het opmerk en naar de deur ren...Doei!!

De trein die daarna zou komen; die kwam niet. Dus een half uur staan wachten. Had ik wel later van huis kunnen vertrekken. 

In de ochtend vroeg een collega waarom ik niet bij die vergadering ingelogd was. Vergadering in de ochtend? Ik weet nergens van en heb ook geen uitnodiging gehad. Terwijl degene die de vergadering hield mij op kantoor had zien zitten, voorbij had zien lopen, maar kennelijk niet bedacht dat ik ook lid ben van dit team. 

Toen ik vroeg hoe dit zat zei de manager dat hij me vergeten was uit te nodigen. Zo druk had hij het. Ging alleen maar over de samenvoeging van 2 bedrijfsonderdelen, waar het onze er eentje van is. Lees het wel in de krant dan. Want een samenvatting kreeg ik niet daarna. Om alles moet ik kennelijk expliciet vragen. He...hoe zit dat??? Hou me op de hoogte, ik hoor er ook bij!!!

Dus daar moet ik ook nog wat mee. 

Op de terugweg ging de trein niet verder dan een station voor mijn eindpunt. Alweer gedoe. Veel mensen die zich afvroegen hoe ze moesten reizen. Ik kon het niet eens nakijken, want geen smartphone bij de hand. Gelukkig wist ik wel wat sluip- en kruipwegen, dus nog redelijk voor de avondklok thuis weer.

(Zo blij dat ik gisteren al gekookt had. Kon ik het zo opwarmen bij thuiskomst).

Even helemaal niks doen lijkt me wel prettig en dan op tijd naar bed. Om lekker uit te rusten, boekje te lezen en dan nog maar 1 werkdag en dan weer weekend! Zo fijn dat ik gisteren lekker mijn bed heb verschoond en mijn herfstdekbed erop heb gedaan. Warmer!

Moet ik me wel beter opladen dan mijn iphone! 


Afbeelding van hellbergstina via Pixabay 


Tijd voor reparaties, oplossingen en weet ik veel. En misschien ook gewoon wat luchtigheid! (Laat dat misschien maar weg!).




donderdag 14 oktober 2021

Hip, hipper, hipst

Met de aankomende veranderingen in mijn werkkring in het achterhoofd heb ik toch maar een rechtsbijstandsverzekering voor werk en inkomen afgesloten. Extra kosten per maand, dat klopt, maar ik weet uit eerdere ervaring in mijn loopbaan dat het kunnen beschikken over juridische hulp op dit gebied rust geeft. Het rommelt in de verte dus moet ik zorgen voor een goede schuilplaats als het onweer losbarst. 

Het voelt allemaal wel weer heel onveilig. Ben daar eerlijk gezegd best wel beroerd van. Al een tijdje. En ja, slecht voor mijn gezondheid. Vooral de geestelijke gezondheid en dat sleurt het lijf natuurlijk ook weer mee.

Even een paar weken vrij/superlate zomervakantie heeft niet voor echte ontspanning gezorgd. Maak me zorgen. Voor mijn eigen toekomst hier, maar ook voor de clienten. Dat het management het allemaal verkoopt als groot, groter, grootst, daarin mis ik enorm Goed Beter Best. Dat wij het beste en sociaalste bedrijf voor onze clienten zijn. Met werknemers die begaan zijn met hun clienten en ze de client en hun leef-omgeving goed kennen. En met ook genoeg capaciteit aan boord om die kwaliteit te kunnen waarborgen.

Dat soort dingen. Lastig hoor die clienten! Dat ze hun dingetjes ook niet even lekker digitaal met ons regelen. Of nee...gewoon met onze robot-adviseur. Aandacht kan je programmeren tenslotte! Geen kantoor meer nodig, geen mensen op kantoor. Zo efficient!

Verder mis ik zelf de binding met collega's, met mij. Geen eigen plekje op kantoor; leve de flexplekken! Verjaardagen daar doen ze kennelijk niets aan. Ook niets gehoord van de collega's. Moet ik dan zelf wel er iets aan doen? Is dat geen Paarl'en voor de zwijnen? (Doe het lekker toch; namaak parels!)

Vorige week op kantoor vroeg een collega wel de stagiair mee uit lunchen; mij niet. Zat ook gewoon op kantoor. Dan val ik direct terug in oud zeer. Ik doe er niet toe! Zie je wel! Hoor er niet bij. Niet leuk genoeg. (Nee joh....ze heeft die stagiair keihard nodig om haar kutklusjes gedaan te krijgen. Mij heeft ze niet nodig - kan ze niet voor haar karretje spannen; dus slijmen met mij is niet efficient).

Maanden moeten aankaarten dat ik eindelijk ook een goede headset krijg, die verder iedereen op kantoor gewoon heeft. Nog steeds niet geregeld. Kennelijk moeten mijn oren er eerst afvallen, voordat er iemand in actie komt. Of gewoon honderd foute dossiers invoeren; kijken wat er dan gebeurt (maar zo zit ik helaas niet in elkaar; bewust saboteren).

Dus ook daar moet ik enorm voor oppassen. Niet weer terug in mijn hol kruipen of ergens af willen springen, maar weten waar ik voor sta. Nobody's fucks with Frank de Grave tenslotte. 

Weet dat ik misbaar ben, maar maak dan maar het verschil voor de clienten. De collega's komen en gaan trouwens bij bosjes. Dat is ook een veeg teken vind ik. En worden niet vervangen. Dat is nog erger. Oh nee; dat heet efficienter werken. Met minder mensen nog meer doen.

Dus moet ik me beraden op wat ik hiermee ga doen. Hoe ga ik ermee om zodat dit voor mij het beste is. Was het aannemen van deze nieuwe functie wel een slimme zet van mij. Does it spark joy? Kan ik er nog iets aan veranderen? 

Moet ik weer gaan solliciteren dus? Begint het hele gesodemieter weer van voren af aan? Wilde zo graag dat er op het front van werk en inkomen nu eindelijk eens rust kwam. Dat ik weet waar ik aan toe ben en daar mijn talent en ervaring in kwijt kan. Iets kan gaan opbouwen. 

Mag ik even zeggen dat ik enorm baal van dit alles. Mag ik dat. Ja...dat mag ik (met de stem van Mart Smeets in je hoofd dan). 

Mis ook contacten. Even delen van waar ik mee zit. En dan antwoord terug krijgen. Dat ik dit voornamelijk online doe tegen een onbekend publiek is tamelijk veelzeggend, he Frank!
















woensdag 13 oktober 2021

Wegvliegen op woensdag

 

It's like all of the bad stuff, Cellie, is just training so that you can fly higher into the light, on magic wings, over the rainbow, on a white unicorn, with your best friends, and live happily-ever-after.



Afbeelding van WikiImages via Pixabay 



Seriously,
  The Universe

dinsdag 12 oktober 2021

De meeste dromen zijn bedrog

Was wel een beetje van de leg. Zo'n week onvrijwillig afgesloten zijn (en vooral voelen) van de online wereld. 

Wel rustig ook; want tijd om de weekendkrant echt goed te lezen en een boek te lezen als ik in bed lig in plaats van nog even Blendle in te kijken en andere nieuwssites. Was/is dat allemaal wel nodig; dat alles willen weten? Daarom heb ik al jaren juist geen tv meer in mijn slaapkamer. Om tot rust te komen en juist niet meer de waan van alledag mee te krijgen. Of rotzooi te zien net voordat ik ga slapen.

Maar gaf me ook een inkijkje in mijn toch wel vrij kleine wereld. Waarin ik zeer makkelijk even een weekje niets van me kan laten horen. Jajajaja....ik weet al lang hoor, dat ik helemaal niet zo belangrijk ben als ik zou willen. Maar dat even benadrukt zien, dat schuurt een beetje.

Plus dat ik kennelijk ook niemand weet of ken die 'even' naar mijn verbindingsprobleem kon kijken. Of dat nou met mijn modem is of andere zaken. Dat voelt alleenig.

Door mijn doofheid voelde ik me toch anders dan normaal. Nog afgeslotener. Alhoewel het tegelijkertijd ook een zegen is, niet alles te hoeven horen. Maar niet goed kunnen horen wat iemand tegen je zegt die naast je zit in de auto is echt geen feestje. En telkens, bij vrijwel iedere zin 'wat zeg je' moeten uitspreken voelt rot. Aandachttrekkerij. Gedoe. Hou ik niet van. 

Wat ik wel goed deed op mijn verjaardag gisteren, was dromen dat de acteur die James Bond speelde (want dit was zijn laatste film) Daniel Craig dus, op bezoek in de kroeg was en heel naturel aanschoof bij wat vrienden van mij. Gewoon kletsen met elkaar. Alsof hij niet die bekende acteur was, maar gewoon bij mijn vriendenkring hoorde.

Vriendenkring?
Kroeg?
Daniel Craig?

Zeker weten dat het een droom was.










maandag 11 oktober 2021

Terug

Hehe.....ik ben weer online!

Mijn splitter (van Z.) maakte kortsluiting, althans de stekker ervan en toen ik dat had uitgevonden durfde ik mijn modem niet meer aan te zetten. Want kortsluiting zit ik niet echt op te wachten.

Uiteraard direct de hulplijn gebeld en gechat, foto's geupload online en haha...u kunt ook online kijken (not!) via mijn mobiele telefoon die ik heel bewust via een andere provider heb. Want stort het hele systeem in elkaar dan kan je helemaal niets meer. Maar ik heb helaas geen ongelimiteerde bundel data op mijn mobiel, dus veel online zijn kon niet. Kon wel natuurlijk, maar wil geen hoge rekeningen achteraf. 

Na 5 stoppen te hebben verbruikt, kwam ik pas achter die kortsluiting trouwens. Ik wist niet wat het veroorzaakte, zag wel in welke groep de kortsluiting zat, dus even alles uittesten en ja...dan zit je zo 5 stoppen verder.

De provider stuurde mij iedere dag weer een nieuw setje kabels ter oplossing van het probleem. Kennelijk de standaard oplossing/protocol voor een kapotte stekker en niet werkend modem. Ik gaf het door waar het probleem werd veroorzaakt, maar het kwam niet door. Nogal frustrerend.

Dus het weekend - wifi lag er nog steeds uit sinds dinsdagochtend) uiteindelijk naar de bouwmarkt geweest. En voor nieuwe stoppen en om zo'n stekker te halen (of eigenlijk heet het een adaptor). Die moest besteld worden. Maandag in huis. Nou ja...dan haal ik 'm wel op want kon me niet voorstellen dat de monteur die ik dinsdag al had besteld, die bij zich zou hebben, vooral niet nadat ik 4 setjes kabels ontving. Elke dag eentje. Waar je voor thuis moet blijven en dan achteraf merkt dat het door de brievenbus gegooid wordt. Was het vertrouwen een beetje kwijt in een goede oplossing. 

Lekker thuiswerken ook. Niet dus en daarom naar kantoor geweest. Ook weer extra kosten (wel te declareren, maar altijd achteraf). Wat een fijn begin na mijn vakantie. 

De kunst was om rustig te blijven en te accepteren dat het nu eenmaal zo was en dat er maandag een oplossing zou komen. En kwam die dan niet; dan nam ik wel een andere provider. Er komt altijd een oplossing uiteindelijk. 

Lang en vooral saai verhaal, maar monteur die ingepland was 'ergens' tussen 08.00 en 13.00 uur kwam redelijk op de helft van de tijd, aardige en open vent (had ik me al op verheugd, een aardige man in huis!) en hij hoorde mijn analyse en gaf aan dat hij de huidige configuratie wel zou updaten naar anno 2021 (want was ooit door monteur van Z geinstalleerd tien jaar geleden), dan was er helemaal geen stekker meer nodig. En ja, die stekker/adaptor was doorgebrand. Kon je gewoon ook ruiken.

Hij wilde geen koffie, maar ging direct lekker aan de slag. Beetje praten met elkaar en ik weet dat ik dat goed kan; een eerste contact leggen, mensen op hun gemak stellen en een slap oh praatje maken. Ja, heb niet voor niets jaren in een commercieel beroep gewerkt he mensen, ook al wek ik de indruk misschien nogal een kluizenaar te zijn. Of een beetje een rare snijboon.

Een diamant heeft meerdere facetten denk ik dan altijd maar. 

Monteur gaf aan dat er eigenlijk een factuur zou moeten komen voor zijn werk en bezoek omdat het probleem niet door Z was veroorzaakt. Had daar al rekening mee gehouden, maar ook in mijn hoofd al bedacht dat ik zou uitkomen op een factuur van nul euro en zo eindigde het ook. Niet omdat ik zo aandrong, maar omdat hij zelf zag dat het allemaal spullen en installatie vanuit Z. was en nu weliswaar buiten garantietijd kapot en verouderd, maar goed....een leuk kadootje mevrouw. 

Zeker! En nog steeds geen koffie? 

Hij moest naar zijn volgende klant en ik ontving ondertussen nog een kadootje. Bloemen via de post! Hoe leuk! Vond hij ook.

En dan ga ik maar eens aan het werk, al hoewel ik daar geen moer zin in heb. Ga zo eerst maar eens even in de zon in de tuin van een bakje koffie genieten. En dan kijken er wat er vandaag moet op mijn werk.

Tijdens mijn vakantie deed een stagiaire mijn werk. Kan best natuurlijk. Hij was er al een week. Alleen toen ik vroeg waar de afspraken dan gebleven waren, zaten die niet in die map? Nee...dat vonden wij niet nodig. Ook niet nodig om mijn systematiek te volgen. Gewoon maar een beetje wat gedaan. Ging toch prima. Leuk toch de clienten met 'je' aanspreken? 

En de manager vond het niet nodig om te controleren of het allemaal wel goed of correct verliep. Want oh ja, ook hij gaat weg. Dus zonder enige begeleiding nam de stagiaire 3 weken mijn werk over. 

Dus bommen!

Zo kwam het op mij over althans. Zo komt het nog steeds op mij over. 

Maar goed; "ze kunnen mijn rug op" fluisterden de wijze dieren hieronder mij in. 

Terug dus




Afbeelding van Christel SAGNIEZ via Pixabay 









dinsdag 5 oktober 2021

Weg

Ouderwets aandoende maandag; Rondje Bless the House gedaan, nou ja, meer een vierkantje, witte was gedaan, de huiskamer geïnspecteerd op grijpgrage kinderhandjes, want in de middag zou ik even oppassen op jongste kleindochter.  Dus sommige planten hoog weggezet (want daar zat ze vorige keer vrolijk op te kauwen), geen kleine lego-blokjes onder de banken laten slingeren, maar het Duplo voor haar neergezet. Lego is meer voor haar oudere zus. 

Helaas ook een tandarts-afspraak,  alweer,  en nog veel meer moet ik er inplannen. Dus dat breekt de dag lekker. Not. Ook nu weer laten verdoven. En wat ik ooit als advies kreeg toen ik een spiraaltje moest laten zetten; slik een uurtje van te voren 2 paracetamol. Lekker joh, die drugs!

De oppasafspraak ging niet door; kleindochter was niet zo lekker. 

Dus wat nu 'doen'. En waarom moet ik altijd wat 'doen'. Gewoon de verdoving laten uitwerken en even niets...dat mag toch ook? Oh ja...niet van de innerlijke boekhouder want die houdt bij hoe vaak ik al niks doe. 
He...boekhouder; ik heb nog vakantie; dus lummelen mag!

De ronde van mijn dorp gefietst. Want had zin om nog 2 van die kleine dessertbordjes erbij te halen en een dinerbord; dat kon dan als taartbord dienen of serveerbord. Een setje!! Hoefde niet de rest van de artikelen (wel mooi, maar ik heb genoeg en een heel nieuw servies is niet nodig).

Nu was ik al wezen kijken in de grote stad vlakbij, toen ik daar was. Niks.
Kleinere stad dichtbij toen ik voor de orencheck daar was; niks
Hema hier in het centrum; de 'grote' vestiging. Niks.
Gelukkig zag ik de bordjes nog wel een weekje of zo geleden bij kleinere vestiging, maar toen dacht ik dat ik dat 'later' nog wel ging halen.
Fout!
Alles weg. Wel uit dezelfde serie bordjes, maar andere kleuren. Terwijl ik toen nog zo'n leuk gesprekje had met een jongen in de winkel die alles op een 'verleidingsplateau' uitstalde. Dat ik zo blij was dat zij deze kleur en uitvoering nog hadden. Ja, er was nog genoeg hoor.

Om met moeder Smit te spreken: Alles is weg!




Moesten ze de nieuwe kleuren uitstallen van het hoofdkantoor en MIJN kleur was naar het centrum verhuisd. Ik kon ze bellen of het al uitgepakt was en wat zij nog op voorraad hadden. Geen vaste collectie, maar dat hebben ze sowieso al nooit (meer).

Zo gezegd zo gedaan en alweer leuk gesprekje en ze hadden de kleine dessertbordjes niet meer (jammer!), maar nog wel 30 grote borden. Hahah...ik hoef er maar eentje en die heb ik toen maar gelijk opgehaald, dus weer op de fiets. Lekker gaan!

Voorheen zou ik toch wel daartegen op hebben gezien. Dat weeeeeer fietsen, maar nu gaf het me juist energie. Ik zag het als een leuk projectje. En trouwens; er zit niemand op me te wachten met de spruitjes thuis, dus bommen hoe laat of hoe vroeg ik binnen rol.

Wel lekker dat ik voordat het weer ging regenen, thuis was. En nog een prachtige regenboog zag. Gewoon gratis.
Kijk je 5 minuten later: Weg!

Dus al met al; nooit te lang wachten op mooie dingen. Voor je het weet is het er niet meer.









maandag 4 oktober 2021

Dove kwartel

Gehoortest laten doen en ben nu officieel een Dove Kwartel. Leuk zo op Dierendag!

Nu moet ik eerst een afspraak bij een KNO arts maken en daarna weer terug naar de audicien om een diepgaand en passend advies te krijgen en wat zaken uit te proberen. Zo is het protocol in de wereld van gehoorapparaten en vergoeding door de ziektekostenverzekeraar.

Tenminste voor mijn leeftijd. Hebben we samen naar gekeken. En had ik zelf ook al eerder opgezocht. Dus geen verrassing. Eigenlijk wist ik het al eerder dan de audicien. 

Dus eerst verwijsbrief van de huisarts vragen, want ik kan zonder niet een afspraak krijgen/maken. En dan waarschijnlijk een wachttijd. En natuurlijk eerst even checken of die KNO-arts bekend is bij mijn ziektekostenverzekeraar. 

Anyway; de Eigen Bijdrage kassa hoor ik alweer rinkelen. Sowieso voor het bezoekje aan de KNO-arts. 
Gelukkig kon de verwijsbrief  via de huisarts online worden geregeld en ook het bezoekje regelen aan de KNO-arts was zo gepiept, online. Pas ergens eind november plek!! Dat wordt nog regelmatig 'Wat zegt u?' uitspreken vrees ik. 

Had ik nog even de hoop dat opeens mijn oren open zouden ploppen, nu weet ik en accepteer ik dat het zo niet gaat. 

Ouwe muts, ben een versleten oude muts aan het worden. Nou ja, in ieder geval wordt de muts nog wel gebruikt in eigen beheer dan, maar het lijf is aan het slijten. Intensief gebruik(t). Of te zwaar belast. Maar die oren? Kan je teveel hebben gehoord? Of teveel gezeik?

Ben wel benieuwd naar de wondere wereld van het gehoorapparaat, want wat ik her en der lees is dat dit ook een fijne melkkoe is. En 'men' de client graag van alles wil laten afnemen, waarbij de client zich altijd moet afvragen of dat echt wel nodig is. 
Vooral de client die voor het eerst zich in die wereld begeeft.

Doet me zo denken aan dat gesprekje bij de schoolarts, rond een jaartje of 12. Dat ik toch wel een brilletje nodig had. Maar ach....er zijn zoveel leuke modellen zei die arts. Hahaha...1971. Echt niet. En met bril viel je nog meer in de categorie "Niet aantrekkelijk". Dat had ik al heel snel in de gaten. Dik (en dus lelijk hoorde ik thuis) en dan ook nog die bril erop. Nou; feest!

Plus dat die bril toen door mijn ouders moest worden betaald en die het geld toen ook niet op hun rug hadden groeien. Dus keus uit hele dure (leukere) monturen was geen optie. Model stom, stommer of mega-stom was het toen (voor mijn gevoel he...).

Leuk dat nu jonge meiden/jongens/genderneutralen een bril als modeaccessoire hebben. Maar dat kan dan nu ook echt makkelijker, want nu zijn er inderdaad zoveel leuke modellen in diverse kleuren.










zaterdag 2 oktober 2021

Vergeet me niet

Vond de titel van deze speciale tentoonstelling in het Rijksmuseum (vandaar mijn opmerking over reserveren; ik moest een tijdsslot reserveren, maar de toegang tot het museum is weer zoals voorheen; jajajaja...beetje dom, zoals uit wel meer dingen blijkt) heel mooi passen bij het Namenmonument waar deze week aandacht voor was.

Dus al een paar weken terug gereserveerd, zodat ik in ieder geval een uitje had staan en geen excuus had om maar 'gewoon' niets te doen. Of thuis te Netflixen. Of op te ruimen of lapjes te naaien op een stapel jeans met in de winkel gemaakt scheuren.


Keek er wel een beetje naar uit, want ook al weer lang geleden dat ik in een museum rondliep. Had al eerder een uitje gepland, naar een ander museum, maar dat moest ik afzeggen; er kwam iets wat voorrang van mij kreeg. Dat doe en beslis ik zelf, dus ben niet zielig dat ik nergens heen mag of kan.

En uiteraard uitgezocht hoe ik er op de goedkoopst mogelijke manier kon komen. Nu was de entree al gratis, door mijn museumjaarkaart. Da's mooi.
Vervoer had ik uitgezocht, ook met korting, want voor slechts 1,50 per rit kon ik dus voor drie euro heen en weer reizen. Want ik nam de 'toeristen' bus en die stopt vlak bij het museumplein. Eigenlijk voorheen nog dichterbij, maar er is weer eens een omleiding door werkzaamheden. 

Maar hoe fijn is dat! 

Zo komt Splinter wel door de Winter. Erop gelet dat ik een broek aandeed met voldoende en goede zakken. Hoefde ik geen tas of jas mee de zalen in, maar in een kluisje gestopt. Telefoon, oortjes, museumjaarkaart en betaalkaart mee (Maham...kan je ook op je telefoon zetten!) en zo heerlijk licht, zonder bagage die tentoonstelling bekijken. Alleen leesbril vergeten in mijn tas, maar ja...nobody's perfect. Via de app van het museum kon ik bij verschillende schilderijen een toelichting horen. Fijn! Dus niet voor 5 euro zo'n toestelletje huren. 

Tamelijk uitgebreide tentoonstelling over meerdere zalen. Als je denkt dat het klaar is, komt er nog een heel stuk. En na heel veel portretten aan het eind een beetje 'vol'. Zoveel mooie dingen gezien en kijken naar andere mensen, op een schilderij, is intensief. Dus niet de rest van het museum bekijken. Dat kan echt nog wel op andere dagen, andere keren, maak jezelf niet gek.

Wel even een kopje koffie aldaar drinken en dan voel ik me wel mevrouw Ubermuts. Er wordt je een plaatsje toegewezen, niet zelf zoeken en dat is wel prettig. Dan kan je via de QR code op het tafeltje het menu scannen en wat bestellen. Heuh...hoe uh werkt dat? U ziet wel dat ik vrijwel nooit in de horeca kom hahaha!!

Aardige heer legde het uit, zag dat ik een smartphone heb en liet me zien hoe makkelijk het ging en och...ik voelde me Digibeet de Eerste. Gelukkig nam hij mijn bestelling zo ook aan, zonder codes of digitale uitwisseling. Betalen wel digitaal, maar dat hoort bij mij al bij normaal. 

Toen ik het museum uitkwam, begon het al te spetteren. Of eigenlijk het had al geregend. Buiten was alles nat. Liep naar de bushalte, wel voldaan dat ik zulke mooie dingen kon zien. Onderweg begon het harder te gieten, maar ach...ik ging huiswaarts, dus kon thuis gewoon droge kleren aandoen. En even het water uit mijn fietstassen gieten bij de bushalte.

Aanrader deze tentoonstelling. Niet te geloven dat honderden jaren geleden er zulke mooie dingen zijn gemaakt en nu nog steeds te bekijken. Viel me op dat waar nu sommige vrouwen nu driedubbel dikke (namaak)wimpers hebben van onwaarschijnlijke lengten, in de tijden die in de tentoonstelling speelden, wimpers vrij onzichtbaar zijn. 

Denk in plaats van hoed een mutsje en hij loopt zo op straat.














vrijdag 1 oktober 2021

5, 4, 3, 2, 1 en ACTIE

Terwijl ik glorieus mijn uitstelgedrag aan het bezigen was, kwam ik op een site van een mevrouw die een theorie heeft dat je brein je tegenwerkt, simpelweg om je te behoeden voor 'vervelende' zaken.

Dus bedenk je wat, gaat je brein direct in verweer....en fluistert; doe maar niet! Blijf maar lekker thuis, in je warme bed, op de bank, etc etc. Nieuwe dingen zijn eng, je weet niet wat er gaat veranderen. Verandering is eng. Blijf maar zoals je bent, doet, altijd bent geweest. Dat herkennen we, snappen we, - ook al is het rottig - maar nieuwe dingen? Eng, bedreigend, niet doen!





En aftellen maar!! En dan direct de dingen gaan doen waar je tegenop ziet. Lastige zaken, vervelende zaken, moeilijke zaken of gewoon iets wat je nog niet eerder deed. Je hersens voor de gek houden als het ware. 



Hoe werkt het bij/voor jullie? 


donderdag 30 september 2021

Naam

Het minste wat ik kon doen en het meeste is iedere dag even stilstaan bij het feit dat ik dankbaar mag zijn voor mijn vrijheid en die van mijn kinderen en kleinkinderen. 

Zelfs de vrijheid om te zeuren over peanuts. Of het weer. 

Lees ook hier: Namen - Marlou of hier: Namen - Bettie



Geadopteerde naam: 
                                        Celina Citroen 24-3-1925, 17 jaar

woensdag 29 september 2021

Bus, trein, metro, tram en boot

Met de bus, de metro, de tram en de trein en ook nog met een boot gereisd vandaag. Alleen het vliegtuig niet. Ook nog op de fiets. Die telt ook mee natuurlijk. En via het vliegveld gereisd, nou ja, het station bij het vliegveld. 

Wilde even voor een leuk stofje voor iets voor mijn jongste kleindochter kijken, want wil voor haar verjaardag een jurkje of broek maken. Dus even naar de Albert Cuyp. Dichterbij is er geen enkele stoffenwinkel, behalve op de markt, maar daar kom ik niet altijd. En och...lekker excuus toch om even rond te neuzen.

En als vrouw van de wereld had ik me voorgenomen ook ergens een lekkere kop koffie te gaan drinken en misschien iets te eten.  Dat duurde even, voordat ik iets vond, want uiteraard liep ik de hele Pijp door, vond niets geschikts en liep ook nog eens de verkeerde kant op. Orientatie-vermogen van een verdwaalde mot op pootjes.

Maar een aardige marktkoopman wees me de juiste richting toen ik het hem vroeg en dat betekende terug naar het beginpunt en dan nog te eigenwijs zijn om helemaal naar punt B te lopen hahah...nou ja, je ziet nog eens wat. Of iemand. 

Maar enfin, zag wel leuke straatjes en leuke mensen dus voor mijn gevoel toch even ergens anders. En een leuk stofje. Meerdere stofjes, maar ik hield me in. Eerst dit maar eens afmaken. En op tijd. Heb ook nog een opdrachtje liggen om een aantal jeans van een vriendin van mijn dochter weer 'heel' te maken, d.w.z. alle expres opengesneden stukjes, weer van een lapje erachter te voorzien. Rukwerkje, want weinig ruimte om te draaien met mijn naald op de naaimachine. Maar goed; iedere dag een beetje en dan is de stapel ook weggewerkt.

Op een fijn terras in de zon genoten van een lekkere cappuccino. Ze hadden wel allerlei taartjes voor erbij, maar niet gedaan. Klonk allemaal niet als iets waar ik zin in had. Zat wel op de eerste rang qua mensen bekijken. En zo druk alweer in de stad. 

Daarna richting Centraal Station en daar de heen-en weerpont genomen. Heen en weer inderdaad. Even de wind door mijn haren laten wapperen. Zo lekker en ontspannen! Een instant-vakantiegevoel. Als ik de hele dag op die boot moest blijven vond ik het ook al prima. Nou ja...behalve dan met fietsers die hun voorwiel zowat in je achterste duwen en keihard telefoongesprekken voeren over alleen maar interessante zaken. 

En toen de trein weer richting huis en daar nog een bus en toen nog een stukje fietsen. Mijn dochter zou langskomen om wat te brengen, dus ik kon niet de hele dag wegblijven of ergens wat verderop heen. Maar zo was het prima. Niet te lang, geen museumbezoek want dat moet je dus echt plannen, dat kan niet spontaan (helaas). Dat vond ik altijd de charme van de museumjaarkaart. Zo naar binnen kunnen lopen, maar ook zo er weer uit. 

Tandarts viel gelukkig mee, wist al dat het een lange sessie zou zijn, maar ook omdat het verdoofd was. Voorheen gunde ik me dat niet, maar nu heb ik geen zin meer in zinloos pijn voelen. Dan maar weer een paar tientjes extra op de tandartsrekening. Heb dus bewust de keus gemaakt om niet ergens heen te gaan met vakantie. Tandjes gaan voor. 

En dan waarschijnlijk ook nog iets om beter te horen en dan bedoel ik niet zo'n ouderwetse toeter aan je oor. 







dinsdag 28 september 2021

Pluis

Herken je dat? Toch die broek ook maar in de was doen, die broek die je aanhad toen de kleinkinderen er waren, kleinkinderen met hun snottebellen. 

Dat je opeens weer weet dat er nog een papieren zakdoekje in je zak zat. En nu als pluis door/op de hele donkere was zit. 


Afbeelding van skooloff via Pixabay 



Nou ja, niet miepen. Het droogt wel weer op, kan afgeklopt, geschrobberd of weet ik veel wat van de handdoeken en de rest van de spullen en straks pak je even je nieuwe stofzuiger (oude  was gemold bij de verhuizing van dochter) en hoppa...probleem opgelost. Oftewel opgezogen!

Niet miepen!!

NIET!!!

Zit wel een beetje aan te hikken tegen een tandarts-afspraak. Maar MOET, want jarenlang verwaarloosd - te duur allemaal en ach...ik stond onderaan mijn eigen lijstje prioriteiten en te weinig moed om toch maar te gaan. Las trouwens dat Hanneke Groenteman haar hypotheek verhoogde op 82-jarige leeftijd om haar tandartsbehandeling te kunnen bekostigen. Tandenfee

Krijg nou tandjes!
Krijg je nog een hypotheekverhoging op die leeftijd voor elkaar dan? Is het geen verzilverpolis? En euro 20.000,-- voor een paar tanden?  Dan is mijn geneuzel over 'hoge' rekeningen toch helegaar niets.
Nou ja, eerst de herstelwerkzaamheden maar laten uitvoeren, dan ben ik al heel tevreden over dat ik dit wel laat doen. Heb het met de tandarts ook gehad over niet alleen herstel, maar ook cosmetisch herstel. Tandje erbij zetten als het ware. 

Verdoofd en al thuis gekomen. Met zo'n (voor je gevoel) hele scheve mond, waar het kwijl lekker uitloopt. Dus vandaag nog iets buitengaats verzinnen dat gaat hem niet meer worden. Gelukkig had ik in de stoel wel wat ideetjes wat ik zou kunnen doen en oh ja...waarom denk ik altijd in het werkwoord doen? 

Lezen mag ook.
Straks de pluizen opzuigen is ook een optie, maar hoeft niet perse NU.
Ook fijn dat het regende toen ik van de tandarts terugfietste. Binnenblijfweer. Het ruikt wel heerlijk buiten. Gelukkig werkt mijn reukzin nog wel goed. En kon ik thuisgekomen opdrogen.











maandag 27 september 2021

Mutserig blog

Wat geniet ik er toch telkens van. Even een paar uurtjes met mijn kleindochters kunnen zijn. Het oude appartement van mijn dochter moest nog een keertje goed worden schoongemaakt voordat het opgeleverd werd en dus vroeg ze of ik wat uurtjes kon oppassen. Dat werd uiteindelijk een hele dag. Dag planning. 

Mijn oudste kleindochter wilde direct lekker met het lego spelen. Een bed maken of een huis. En de jongste vooral zich overal aan optrekken en staan! En dan op die manier lopen. Langs de kastjes, langs de bank, de vensterbank. Nog eventjes en ze ontdekt hoe ze alleen kan lopen. Los. Wel lastig dat ik nu kamerplanten heb. Heerlijk om aan te zitten, proberen op te eten of om te trekken. Je moet echt ogen in je achterhoofd hebben, want alles gaat direct haar mond in, om te onderzoeken. Leuk toch als je zo ontdekt hoe het leven in elkaar zit. 

De opdrachten maken uit het Pluk van de Petteflet-boekje door oudste kleindochter en daarna lang met de Barbie praten en liever dat Oma niet meeluisterde (maar lieverd, Oma is nogal doof, die kan alleen jou verstaan met Teletekst pagina 888 erbij!), dus in hoekje van de keuken zitten en Oma op het hoekje van de bank, zodat we elkaar niet konden zien en dus ook niet horen. Geniet van haar fantasie. En hoe enorm ze op haar moeder lijkt. 

Naar buiten want het lijkt droog. Naar speeltuin 1 en zo fijn dat ze zo kan genieten van niks eigenlijk. Een sneue wipkip en een schommeltje.  Daarna nog even naar de "Grote" speeltuin. Ook een feest. Ze klimt onbevreesd in een hoge glijbaanconstructietoren, loopt over een touwbrug en glijdt dan met veel plezier op honderd verschillende manieren van de glijbaan af. Plezier hebbend. Kan ik nog heel wat van leren. Heb te weinig onbekommerd plezier en maak me (alweer) te druk om van alles en nog wat en vooral het niet (meer) in verbinding staan met vrienden/familie. 

Naar huis, flesje voor jongste, dan dommelt ze daarna in voor haar middagslaapje. Ik haal haar uit haar wandelwagentje en leg haar lekker op een matrasje van de tuinstoelen, voor de bank, onder haar dekentje. Haar kroeldekentje. Wat kussens ervoor, zodat ze niet omrolt en op de grond ligt. Gaat prima zo.

Even rust en tijd voor een half oog op de F1 tussendoor. Nou ja, niet echt dus. Heb er eerlijk gezegd weinig van gezien. 
Even een paar uurtjes oppassen in de ochtend - had al gerekend op en werd ook gewoon de hele dag en mijn plannen gecancelled voor die middag. De dag ervoor al gedaan. Dat kan ook op een andere dag die plannen. Die schilderijtjes hangen er nog wel eventjes. Tenzij ze alweer gejat worden. Wel mijn reservering op tijd afgezegd, dan kan iemand anders op dat tijdslot.

Ben denk ik een enorm zacht ei wat mijn kleinkinderen aangaat. Haalde bij de Action nog meer vouwblaadjes, gekleurd papier, zo leuk.  Loop ik met een big smile door die winkel. Voor de knipper, die nu ook aan het schrijven slaat. De A kan ze al. En bedenken wat ik in huis moet hebben qua eten voor de kinderen. Genoeg fruit. En zo dankbaar dat ik dat nu zonder na te denken wel kan halen.

Gaf mijn jongste kleinkind stukjes aardbei. Die slobbert ze met graagte naar binnen. Net als stukjes volkorenbrood. Lekker kauwen! Stukje blad van een huisplant. (oh..ja...nakijken of er niets giftigs staat!), ook lekker! Snap nu wel waarom mijn dochter geen planten in huis heeft staan. 

Dan voel me ik na zo'n dag wel moe, maar ook vol van liefde. En snap hoe simpel de dingen eigenlijk zijn. Over-analyseer de dingen niet zo en laat los. Laat los!

Dat snappen en voelen en die liefde wil ik graag lang kunnen vasthouden. Er zijn al genoeg lelijke gedachten in de wereld. 














zondag 26 september 2021

zaterdag 25 september 2021

Memories






If you have been away and left this world behind
So fare away, no problems on your mind
Alone again, feeling very sad
Left with your memories
If you have been away and made a lot of fun
No place to stay, always on the run
Alone again, feeling very sad
Left with your memories
Is it really worth-while?
Is it really worth-while?
Now if you've been away and wandered on the shores
Games to play, so what you've been looking for?
Alone again, feeling very sad
Left with your memories
Left with your memories
Left with your memories

Met dank aan mevrouw H te B die me opmerkzaam maakte aan de jaren 70 hits op radio 5. En me eraan herinnerde dat ik eigenlijk nog steeds een kleine radio wil. Niet zo'n Ghettoblaster hoor. In de huiskamer. Nu dan met DAB kwaliteit, maar gewoon lekker luisteren terwijl je werkt. Ik zit, ook als ik niet werk, vaak in stilte. Via internet radio luisteren daar denk ik vaak niet aan. 

Vroeger, in die jaren 70, zat ik urenlang aan de radio gekluisterd als puberette. Zwijmelde weg bij dit soort nummers. Melancholisch en mooie muziek. Even niet de spanning die beneden aanwezig was, voelen. 



vrijdag 24 september 2021

Sunny side up

Hehe....toch even de zon door de wolken. 2 minuten. Dat maakt al zo'n verschil. Want de Herfst kruipt langzaam steeds dichterbij. Ook in mijn stemming. Die kleine depressie in het weer lijkt aanstekelijk.

En het voelt daardoor steeds minder als 'zomervakantie'.  Lees zon en lekker buiten in de zon kunnen zijn. Geen sokken aan. Buiten koffie drinken. 

Enorm de behoefte om weg te dromen. Ergens anders te zijn. Of nergens. Op te lossen. Spontaan naar een museum gaan kan niet zo merkte ik; je moet reserveren en zitten meestal al vol. Dus dan maar niet vanmiddag. Het mag volgende week een keertje. Maar ja, dan moet ik al naar de tandarts en naar de audicien. Zelf verprutst he.

Dus schop onder mijn ruime hol en wegwezen. Even ergens anders zijn. Balletjes bij de Ikea (mogen ook vega-ballen zijn, die zijn heerlijk namelijk), maar ga weg! Kssssssssst!!

Deze plek in de huiskamer is al bijna 10 maanden ook je kantoor. En dan nu ook nog je vakantie-adres! Geen wonder dat je het zat bent!

Bus gepakt en naar de Ikea. Wat is het een donkere lucht. Alsof het zo gaat regenen. Nee toch? Die bus kan je niet spontaan pakken, want gaat maar eenmaal per uur buiten de spits. Dus mis ik 'm dan gaat mijn ideetje niet door.

Gehaald (1 dingetje maar) waar ik voor kwam, plus nog wat stompkaarsen en thuisgekomen bedacht ik dat de waxinelichtjes bijna op zijn. Nou ja...ga ik wel naar de Hema. Of een andere keer nog een keertje, want zag iets voor mijn dochter, maar wil dat eerst met haar afstemmen. Niks opdringen.

Zag heel veel leuke dingen, maar bedacht iedere keer of ik dat nodig had of nodig wilde hebben. Dus was snel de winkel door, maar toen gingen opeens alle lichten uit en een alarm af en konden we een minuut of 10 niet door een deur die gesloten was, vlak voor de kassa's. Spanning en sensatie! Beleef ik meer dan ik wilde.

Ook weer opgelost en mijn tas met aankopen na de kassa in een kluisje gedaan en toen voor de ballen! Was het warme buffet gesloten. Alleen koude spullen. Had me zo verheugd erop. Ik ben al als een kind zo blij en noem dat uit eten gaan. (Ja...u kunt nu lachen!!).

Gelukkig was er nog wel soep, maar bij mijn tafeltje aangekomen bleek dat waarschijnlijk ook onder het koude buffet te vallen. Nou ja...lauwig. 

Neuriede het liedje van Siske de Rat voor me uit. Want het was ook nogal leeg in het restaurant. En daarna huiswaarts en weer wachten op de bus. Had al van te voren gekeken hoe vaak en hoe laat, dus maar een paar minuten wachten. Op de bushalte stond een bus, maar die ging maar tot halverwege mijn traject wist ik en een agressieve man stond tegen de bus aan te schoppen. Zo; gezellig! En te schreeuwen en dan is het wel fijn dat ik een beetje dovig ben. En me kon afsluiten voor zijn verhalen over onrecht en gedoe. Zo geen behoefte aan. Had ik wel mijn kans om te praten vandaag laten schieten.

Lekker naar het station, daar de streekbus en daar de fiets en heerlijk weer zu hause en even een uitje gehad. 

Waarschijnlijk voor velen uber saai. En geheel niet avontuurlijk. Kan mij wat schelen!



Afbeelding van ELG21 via Pixabay 






donderdag 23 september 2021

Herfstgeur

Toen ik in de avond, in de schemering - de zon was net onder- naar huis fietste rook ik de geur van Herfst. Hoe dat ruikt?

Niet uit te leggen eigenlijk maar een geur waarin de natuur zich klaarmaakt om de winter door te komen. Blaadjes van bomen die gaan verkleuren, schimmels in de grond die wachten om paddenstoelen op te leveren. 

Blij dat ik ondanks doofheid nog wel kan ruiken. Want geur roept veel op. Kan je zo terugsleuren in de tijd, naar een herinnering.

Herkenbaar?



woensdag 22 september 2021

Woensdag wijsheid

 Appreciating what you have little of is easy, Cellie.


Appreciating what you have lots and lots of takes a spiritual master.

And you so have lots,
  The Universe



dinsdag 21 september 2021

Te laat!

Dat je op je eerste dag van de vakantie bedenkt dat je je zo door de waan van de dag hebt laten leven, dat je nu geen enkel plan hebt gemaakt. Ja, naar de huisarts en tandarts - zelfs twee afspraken en als de assistente haar zin kreeg wel drie - en audicien, allemaal braaf in de vakantie geboekt. Hebben ze op je werk er geen last ervan. Jij wel. Want het verstoort het gevoel van niets hoeven. Er moet dus nu wel wat. En in je kiezen laten boren is niet echt fijn. Maar wel achterstallig onderhoud, dus doe het toch maar wel. 

Goedkope treinkaartjes zijn er niet meer te koop. Een leuke overnachting is altijd voor 2 personen, zou je denken met een dubbele persoonlijkheid kan dat toch ook, maar nee..met zichtbare partner graag. Ben ik alweer duurder uit dan de aanbieding lijkt. Jajajajaja.....ik lees niet goed. Klopt. Maar waar tover ik dan die partner vandaan. Even snel Tinderen? La maar. Iedereen swipet naar links.

Het goede (droog met zon) weer is ook al bijna op. 

Wat heb ik een hekel aan mijn ingebouwde sloombesluiteloosheid/gebrek aan doorpakken. Mijn zoon en zijn vriendin uitgezwaaid, nou ja, in gedachten. Wel het weekend even een leuk bezoekje gedaan bij hen.  Ze gaan 3 weken lang reizen door een mooi land. Plannen gemaakt, geboekt en gaan. Ik ga nooit (meer). 
Ik zou wel wat willen maar dat kan allemaal niet. Vooral in mijn hoofd kan dat niet. Al die mooie plekken, leuke dingen zijn voor anderen. Ik verdien dat niet (letterlijk; ik verdien daar echt niet genoeg voor, bang dat ik schulden ga maken door ondoordachte te grote plannen, dus doe ik dan maar niets). Begin te laat, te halfslachtig, laat het allemaal weer op zijn beloop. Als de Maartse Haas roep ik dan...Te laat...te laat.

Voelde mij een uitermate mislukte vakantieplanner. 

Uitermate mislukt. Met een dikke vette punt.

Zou drank helpen?

Is het al ergens 17.00 uur?

Wat een gekutzanik zeg. Ja, ik haal inderdaad Brigitte nog maar weer eens van stal, want och och och...wat een zwaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaar leven.



*Zwaar overdreven blog met een snuifje werkelijkheid. Zit niet te hengelen naar uitnodigingen, voorstellen, huizenruil. Wel een warme dikke Brassa graag. 

Lekker de was buiten kunnen hangen vanochtend en zo droog ook en direct alles opgeruimd, het gras laat in de middag gemaaid, gewoon omdat het kon, vrijheid op mijn fietsje, .leuke gesprekjes met een verkoopster bij de HEMA en een boekenwinkel, waar ik niets kocht, maar wel een heel leuk gratis werkboekje van Pluk en de Petteflet meenam. En vakantie is luxe. Geen wet van Meden en Perzen dat dit perse op een bepaalde manier moet worden ingevuld. Je hoeft even niet te doen wat je altijd moet. 

Doe wat goed voor mij voelt. Wees dankbaar voor alles wat er wel is. Zeur niet!!! Vooral niet als ik het blog van Annemiek lees. Blog Annemiek Ja, heel zwaar leven heb ik. Not.

Zelfs niet in gebarentaal.






maandag 20 september 2021

Wat zegt u?

Dat je bij de huisarts opgeroepen wordt voor de afspraak over (nog) slechter horen opeens, met de huisarts (vervanger) meeloopt en hij in zijn spreekkamer vraagt, zo mevrouw Limoen, hoe gaat het met uw voeten?

Voeten? 
Limoen?

Hahah...ik kom omdat ik slechter hoor. Wat blijkt! Gelukkig konden we er om lachen. 

Dus mijn naam verkeerd gehoord en als een haas weer terug naar de spreekkamer. Nadat ik bij de juiste huisarts zat, werd in beide oren gekeken. Die zagen er goed uit en schoon, dus geen proppen oorsmeer wat gehoorverlies kan veroorzaken en een test met een stemvork was ook bevredigend. Advies is om naar een gehoorapparatenwinkel te gaan en daar testen te laten doen.


Afbeelding van Thomas Wolter via Pixabay



Dus maar in gang gezet, maar ook daar lange wachtlijsten. Dus naar een andere stad uitgeweken, dan kon het nog in mijn vakantie. Met veel omwegen, want hun systeem lag eruit. Het lijkt wel werken.


Heel Holland Hoort!

zondag 19 september 2021

Uitweg

 

Cellie, there's always another way.
 
Always.



Tallyho,
  The Universe



Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay