woensdag 25 mei 2022

Plek

Dacht even rustig (geen kantoortuingeroezemoes) thuis te kunnen werken in de middag, bleken de schilders die hier de hele buurt een opknapbuurt geven, in mijn straat te komen frezen en schuren en ook allerlei latjes en tochtstrippen aan het verwijderen te zijn. Dus belde even de opzichter dat ik thuis was en mochten ze willen dat ik de ramen open zet of de voordeur dan kan dat.

Sommige apparaten maakten zo'n herrie dat ik mijn telefoongesprek niet kon voorzetten. Ging bijna terugverlangen naar de kantoortuin. Waar ik vandaag wel 3 x van plek moest veranderen want 'je zit op mijn plek'. Ik heb geen 'vaste' plek dus zit waar het kan. Mijn 'echte' werkplek is nog niet in gebruik genomen, dus daar kan ik nog niet zitten werken. Al mijn spullen sleep ik dus telkens mee. Heb al van die bavianen-armen daardoor (tot aan mijn knieen).

Dus de ene keer een klote stoel, de andere keer geen muis, weer een andere keer een hoog bureau en dan weer geen houder voor je laptop. Heeerlijk werken! Niets eigens daar dus.

Maar vandaag leek het wel alsof het (zitten en werken) helemaal nergens kon, want opeens kwam die medewerker alsnog opdagen (lekker laat) en van die pruillipjes en lange gezichten en dat dit bureau zo goed bij me past want au au au dan krijg ik weer last van mijn knie/schouder/dikke duim...Laat maar!!(wist ook dat ik later een bespreking had elders en in de middag toch thuis ging werken). Daar heb ik tenminste wel mijn eigen nietmachine en spullen. Werkt ook lekker aan het gevoel 'erbij' te horen. Zelfs de eerste de beste stagiaire heeft zijn eigen plek. Alle vier. Met nietmachine. Ik kan niet overal zitten, want sommige collega's praten zo hard dat ik er helemaal daas van wordt. Ja, ook ik ben een diva hoor!

Was sowieso een zeikdag. Dus had het helemaal gehad en was blij dat ik precies na een regenbui toch droog naar het station kon lopen en dus lekker thuis kon werken. Totdat de schilders ook daar lawaai begonnen te maken. 

Maar al met al heb ik toch mijn eigen gestelde target gehaald. Dus niet ontevreden. 

Maar ik moet echt wat doen aan die werkplek. Ik heb ook recht op een plek namelijk. En veilige goede werkplek. En die heb ik nu niet. Dat voedt de stress en onrustgevoelens. Doet me ook denken aan schooltijden. Waar ik werd verzocht om niet bij de popu meisjes rond te hangen. Door die populaire meisjes. Ook niet bij ze in de buurt zitten. Jij niet. Wegwezen! 

Hoor nergens bij. 








dinsdag 24 mei 2022

Zachtjes tikt de regen..oh nee; KEIHARD tikt de regen!

Heerlijk; als je uit het raam van je kantoor kijkt, je de regenbuien al aan ziet komen. Moet je straks weer doorhenen. Eerst naar het station lopen. Daar is het weer droog, want binnen. Dan maar in de stoptrein gestapt, want geen zin om nog een kwartier te wachten. En toch is die stoptrein er later dan de intercity. Maar goed; op het eindstation door de regen naar het busstation. Het regent nog steeds hard. En uiteraard ook weer vertragingen bij de bussen. Dus lekker vol ook door de regen natuurlijk.

Bij mijn bushalte eruit en bij de fiets aangekomen eerst al het water uit mijn oude fietstassen gieten. Daarna, met dank aan jullie, de vuilniszak die in de fietstas zit om mijn laptoptas gedaan. En op weg naar huis. Viel me nog mee hoe natgeregend ik was. Ja, natte schoenen en jas en sokken en onderkant broek, maar als dat alles is.

Kleren uit, relaxkleding aan (pyamabroek en lange nachtjapon hahah!) en daarna eten maken waar ik al over nadacht in de trein. 

En dan even niets meer doen wat met werk te maken heeft. Niet denken aan de superdrukke dag, aan een leidinggevende niet niet leiding geeft, veel mensen met problemen aan de telefoon, collega's die standaard nooit kijken in roosters maar gaan piepen als het niet uitkomt, hardware die het niet doet en niemand weet dat ik Repelsteeltje heet....

KLAAAAAAR!

Gelukkig het begin van de Repair Shop kunnen zien. Word altijd blij van vakmensen die dingen kunnen maken en herstellen. Met liefde en respect.  En blij dat ik gisteren lekker in de tuin heb kunnen rommelen. Sering flink heb gesnoeid, met de hoop op meer bloei volgend seizoen. Knippen en zagen dus.

Nog even de afwas wegwerken, lunch voor morgen maken voor mee naar mijn werk en dan relaxen. Even wat lezen en very boring, op tijd naar bed, want die wekker gaat toch echt vroeg.




maandag 23 mei 2022

Dave Allen in Vera

Moest lachen toen een verdacht Iers persoon zijn naam opgaf en de assistent - Aiden -  van Vera (nu ook op de Belg op vrijdagen) die naam netjes opschreef. Toen hij die naam hardop voorlas later op kantoor, moesten Vera en wat oudere (mijn leeftijdsklasse) o.a. Kenny, medewerkers erg lachen. Fake was die naam uiteraard. Een Ier die Dave Allen heet!!

Snapte 'm ook direct en dacht terug aan de uitzendingen van zijn shows op de BBC, zittend op een kruk. Met die halve vinger en meestal een sigaret tussen halve en hele vinger geklemd. Roken op tv - toen nog volstrekt normaal. 

Voordeel als je wat langer meeloopt, dan snap je dit soort grapjes. Mijn kinderen zouden ook niet weten wat er grappig aan is. Toen Dave Allen naam maakte, waren zij nog niet geboren of nog net kleuters.






zaterdag 21 mei 2022

Sexloos

Vrees dat ik voorgoed tot de zeer saaie en kleurloze oude sexloze wijven ben gaan behoren; want wat geniet ik toch van mijn tuin! Hoe alles de pan uitgroeit in korte tijd, zonder dat ik besproei of besprenkel. De bodembedekker zorgt dat de grond niet heel erg uitdroogt. En in de voortuin zie ik diverse mooie (jemig...weet niet meer hoe ze heten. Ja hoor..oud wijf!...komt zo wel weer; vul ik het op de puntjes in...Akelei, Akeleien!!!!!!)bloeien. Sommigen overgewaaid en bij de buren zie ik een hele mooie witte staan. Als ze straks zaad gaan maken, dan kan ik daar wel wat van gebruiken als dat mag. Kijk nu al met van die zaadvragende ogen naar de tuin van de buren!

En soms ook in andere tuinen zie ik fraaie voorbeelden.

Parasol voor het eerst uit de schuur gehaald afgelopen weekend en opgezet. Krantje gelezen - nou ja, nu nog bladeren en ook eindelijk eens een karweitje gedaan wat al lang op mijn lijstje staat. De gordijnen uit mijn slaapkamer gewassen. Het is zonnig, droog en die kunnen straks weer gebruikt worden. Lekker schoon! Vanochtend vroeg al een bonte was aan de droogmolen opgehangen. Want ik was op werkweektijd wakker.

Yep; saai.
Yep; oud
Yep; sexloos...mwoah. Volgens Els op de Saarpodcast verleer je dat niet. En - al zeg ik het zelf - ben er best goed in. Ook met een ander erbij. 
Yep: Wijf. Al was het alleen maar omdat ik rode lippenstift draag. Niet dat iemand dat ziet in die tuin, maar gewoon; voor de leukigheid! En omdat ik in de vroege ochtend eerst even boodschappen ging halen. En oh ja mijn oudste kleindochter vroeg me het al; waarom ik altijd andere oorbellen in heb. 

Wel oud shirt aangedaan, want soms klim ik in de rozenstruiken en met iets ouds aan is het niet erg dat er een scheurtje of zo in komt. In dat shirt. Of dat het smerig wordt.

Zo lekker dat tuinwerk. Blik op oneindig en verstand op nul. Afgewisseld met lezen, boek of krant en de was weer opruimen en de gordijnen weer ophangen en de gedroogde was in de kast opruimen. Fijn dat ik mezelf heb aangeleerd dat onmiddellijk te doen en niet op te sparen tot..tsja...tot het wel moet want niks meer in de kast. Met grote dank aan de site Flylady. 

Besef goed dat sommige mensen voor zo'n dag op vakantie moeten. Rust, groen, zon. En ik heb dat gewoon gratis in de achtertuin. Sowieso dat ik een tuin heb. Ook dat is voor veel mensen in de stad een luxe. 

Dus gevoelens van FOMO (van wat dan??) die moet ik gewoon onder de negeerknop opslaan. Hier, in het nu, in vrijheid kunnen lezen, genieten van buiten zijn, gratis de was laten drogen en weten dat je vanavond in een lekker fris en schoon opgemaakt bed mag liggen (op een andere weekenddag deed ik het beddengoed in de was, hing het lekker te drogen in de zon buiten), zonder bang te zijn voor een granaat in je tuin, of een bom onder je relatie; dat is heel wat waard. Zie dat nou eens! Zeik niet!!

Zag een heel integere gemaakte documentaire op de NPO deze week. Nog te bekijken via NPO Start. Aanrader!







zaterdag 14 mei 2022

Gesloten

 Vanwege geen inspiratie gesloten dit weekend (en misschien wel langer).


Afbeelding van Ryan McGuire via Pixabay 


vrijdag 13 mei 2022

Leuk

 Remember when it was really fun to catch raindrops on your tongue, walk under archways because they were there, and roll around in the sand at the beach? To go all the way to the store for a tiny treat, lie on the grass looking for "God" in the clouds, and make scary monster faces in the mirror? To watch the stars because they were winking at you, count the flowers in the garden by the door, and put Cocoa Puffs up your nose?


Well, Cellie, I'm happy to inform you, most of it still is.


Ah-h-h-h-h-h-h-h-h…

  The Universe



Afbeelding van Jill Wellington via Pixabay 


donderdag 12 mei 2022

Risotto

Zag een tijdje terug een mooi klein zakje risottorijst in de supermarkt staan en nam dat mee. Opeens had ik inspiratie, ook toen ik een preitje in de voorraadkast zag die op moest en nog een half bakje champignons. Ik maak risotto!

Wel lang roeren, maar zo lekker. En helemaal niet moeilijk, het kost alleen tijd door het roeren, je moet er dus bij blijven en nogal lang, zodat de rijst alle bouillon opneemt en lekker romig wordt (door dat roeren ook). 

Mjam!





woensdag 11 mei 2022

Kapper = regen

 Was helemaal niet verbaasd dat het regende toen ik bij mijn fiets kwam. Want altijd als ik naar de kapper ga, dan regent het op de terugweg. 

Nooit op de heenweg, maar terug, als je haar gedroogd is en je weer blij bent met een frisse coupe. Die thuis alleen nog maar nat is. 




Daarom laat ik het nooit in model fohnen. Volstrekt overbodig, gezien mijn regenbuienaantrekkingskracht.

Nu eens na mijn werk, op het nippertje voordat de zaak sloot, een afspraak kunnen boeken. Want wist dat ik die dag zou thuiswerken en wist ook dat ik NU naar de kapper wilde. 

Dat je in de spiegel kijkt en denkt..."kan best nog" en een uurtje erna..."pfffffffffffffffffffffffffffff". En mijn zwarte geld kan ik er ook al niet meer kwijt. Liever per pin betalen. Ik spaarde altijd in een kapperspotje, dus nu moet ik dat maar een virtueel potje maken. 

Niet dat mijn kapper klauwen met geld kost, verre van dat. Maar nog een overblijfsel uit de armere tijden. Dat ik zeker wist dat ik kon gaan. Het geld er letterlijk was.

Zo; lekker gewerkt, stukje gefietst dus ook weer beweging gehad, nu even wat te eten maken en dan heerlijk nada de noppes de rest van de avond (hoop ik).

dinsdag 10 mei 2022

Kwebbel en kwabbel

Nu weet ik weer waarom ik graag thuis werk; kan ik lekker doorwerken zonder telkens door collega's te worden onderbroken die hun verhalen kwijt moeten. 

Zo'n constante stroom van gekwebbel in de kantoortuin. Ik ga wel gestaag door hoor met mijn werk, maar het geeft toch geruis. En moet altijd een beetje glimlachen als juist die collega's beweren hoe hard ze werken.

Nou ja, misschien ben ik zelf wel een ontzettende asociaal geworden door zo lang thuis in mijn eentje te werken. En te leven. Niet meer gewend om 'social talk' te bezigen. Of gewoon raar.

Ben ik juist die Stille Willy. En de uitzondering. 




Voor het eerst geen F1 live gekeken. Het begon rond de tijd dat ik naar bed ga en kijken zou betekenen dat ik in de ochtend niet fit ben. Gelukkig mooi resultaat voor Verstappen. 

maandag 9 mei 2022

Ontbijt op bed

De zon schijnt, er hoeft niets, dus heerlijk de tuin in. Sowieso genieten van een ontbijtje gewoon buiten. Dat is al ontspannend. Dan her en der de tuin een beetje in het gareel zien te krijgen. Onkruid tussen de tegels weghalen, ook aan de voorkant van het huis. Meteen maar de Annemiek-methode toegepast weer (zout in de ruimtes tussen de stoeptegels strooien; kost niks, werkt goed). Alle roze ingedroogde blaadjes opvegen uit de voortuin. Veeeeeeeel. Boom is nu wel uitgebloeid.

Boek van mijn slaapkamer meegenomen naar beneden vanochtend, nadat ik de wasmachine aanzette. Lezen kreng! Komt er te vaak niet van en in bed ben ik meestal al te slaperig. Gelukkig kon ik dit boek nog verlengen. Het laatste deel van de Cazalets-serie. Zo goed geschreven.

Genieten van tweedehands BBQ-lucht. Hoef niet zelf de kooltjes heet te maken, maar ruik het wel. Blijf ik een heerlijke geur vinden. Niet die verbrande worstjes, maar die kooltjes dus. Of gewoon een vuurtje.
Zou graag een lekker fikkie willen stoken! Maar met dit droge weer lijkt het me niet handig wat in de hens te steken in de tuin.

Ene kind deed de groeten uit een Scandinavisch land (voor werk), andere stuurde lieve foto's van de kleinkinderen en een mooie uitspraak over mij voor Moederdag. Heb liever dat mijn kinderen niet alleen maar op die ene dag zich realiseren dat we van elkaar houden en er voor elkaar zijn, maar al die andere 364 dagen ook.

Eerlijk gezegd erger ik me aan deze opgelegde commerciële (Moeder)dag. Moeder moet luchten krijgen, bloemen of nog erger,  van die ingepakte douche/bodylotion combi's of een plantje. Dan telt een lief briefje, of zoals heeeeel vroeger een onderzetter van wasknijpers toch veel meer voor mij. Of ontbijt op bed met thee van lauw kraanwater gemaakt en een boterham met hagelslag, zonder boter.

Toen al vroegen mijn kinderen wanneer het dan "Kinderdag" zou zijn. Slimmerds!


Afbeelding van Jazella via Pixabay 



 




zondag 8 mei 2022

Betalen voor nu (nog) gratis podcasts

Hoera, zo wordt her en der aangekondigd dat men nu alleen nog maar achter een betaalmuur gevonden kan worden door het grote publiek. Hoera voor wie dan?

Snap wel dat dit waarschijnlijk meer gaat opbrengen voor de heren en dames podcastmakers, maar hoe onafhankelijk blijf je dan nog?

En...alweer een extra abonnementje erbij voor iets wat voorheen 'gratis' was. Ook vreemd dat als je je programma eerst als radiorubriek maakt en dit daarna in podcastvorm giet, je voor die laatste vorm moet betalen als luisteraar.

There is something rotten in the state of Denmark.



zaterdag 7 mei 2022

Dag Sis

Las dat Sis van Rossem is overleden. Een vrouw naar mijn hart, met veel kennis en een ongezouten mening over veel zaken. 


Sis van Rossem




Oh ja joh?

Herkenbaar? Je rolt al vroeger dan normaal binnen en blijft ook nog eens als laatste want 'dienst' op de centrale en een collega die vertelt dat ze best lange dagen maakt, dat er dan altijd een collega is die even moet zeggen dat ze 'vroeger' wel tot 19.00 uur op het werk zaten.

Nou.
Hoera.
Compliment en een lintje.

\


Dan hoort hij dus niet dat die nieuwe collega het misschien wel lange dagen vindt en het daarom zegt. Uberhaupt luister je niet goed. 

Maar wel een fijne werkdag gehad, lekker doorwerken en hoop ik mensen goed te woord gestaan. 

Maar dus al met al 12 uur bezig met naar werk toe reizen, werken en weer huiswaarts reizen en dan had ik nog supermazzel dat alles mooi aansloot en ik kon zitten in de trein en bus (en op de fiets).

Even snel een blogje aanmaken voor morgenochtend en dan bedenken wat ik ga eten.

En dan nu weekend!


vrijdag 6 mei 2022

Flexibel

Denk je een ontspannen thuiswerkdagje te hebben, zonder gereis, krijg ik een appje vroeg in de ochtend van mijn dochter dat haar voordeur niet sluit en er vandaag een monteur moet komen. Maar zij moet werken, sterker nog zit al op haar werk - dat kan ze niet vanuit huis doen - of ik die dag in haar huis kan zijn om op de monteur te wachten en sowieso met een half open deur even op te letten. Voelt nogal onveilig.

2 seconden nadenken hoe ik dat ga regelen, want dat kost me een uur reistijd en ik moet mijn spullen pakken, douchen etc etc, maar dat haal ik denk ik nog net op tijd voordat ik iets voor mijn werk moet doen op een bepaalde tijd. Dus geef aan dat ik blij ben dat haar internet het weer doet, dan kan ik daar werken. Oh..ze dacht dat ik vrij was.

Dus regelde ze dat ik een auto kon ophalen en iets sneller heen en weer zou zijn. Mezelf geïnstalleerd bij haar thuis, monteur kwam lekker op tijd, maar om nu weer een stuk te gaan rijden en weer tijd kwijt te zijn; dat zou ik wel in de pauze doen of zo. Totdat dochter appte of ik haar kon ophalen na haar werk, dan kon zij de auto morgen inleveren, hoefde ik dat niet te doen. 
Dus pauze naar achteren geschoven. Even kutten met hoe de elektrisch instelbare stoel moest versteld worden - stond bijna te sturen hahah - en toen weer op weg naar haar werkplek. Ook grappig te zien hoe snel zij - met een auto - daar kan zijn! Ideaal voor haar.

Daarna thuis afgezet en weer verder gewerkt. Nou; hoe flexibel wil je het hebben! Dus pas laat klaar, want maak echt wel mijn uren en nog zat te doen en dan straks weer een dagje kantoor. 


Afbeelding van Wolfgang Eckert via Pixabay 




Waar er vrijwel niemand is als ik het rooster bekijk. Twee man en een paardenkop. Is het al weekend????


donderdag 5 mei 2022

Ezeltje Prik

Eerst maar in de ochtend de doe dingen afgehandeld. Wat is het stralend weer zeg; Wat Wat Wat Wa 

Wat een verschil met gisteren, toen bleef het bewolkt, koud en ik zat in de avond met en een dekentje en een dikke omslagdoek op de bank! Brrrrrrr...


Afspraak bloedprikken en urine inleveren gemaakt;
Administratie bijgewerkt; blij dat ik alles heb kunnen betalen. 
Declaratie uitgezocht en opgesteld voor mijn werk; alles doorsturen zodat ik die zaken morgen kan declareren. 
Dan nog even de formulieren invullen voor de booster. Straks - nou ja nu al in supervolle treinen - meer contact met publiek, dus verstandig vind ik.

En dan maar eens erop uit. 

Uiteraard deed ik weer erg ingewikkeld om op de prik-locatie te komen te voet. Eerst de streekbus en toen wist ik niet hoe ik er lopend moet komen. Eigenlijk is die route alleen op auto's en bussen ingericht. Uiteindelijk via een sloot geklommen op een parkeerterrein (ja echt!) en maar de provinciale weg overgestoken waarbij ik dacht dat ik straks nog eerder doodgereden word dan dat ik aan de bijwerkingen van het vaccin iets over hou...enfin.
Terug zag ik een logischer route. Volg het fietspad, maar dat gaat nogal kronkelig en niet in een mooie rechte lijn van A naar B. 


Afbeelding van PublicDomainPictures via Pixabay 



Maar had in ieder geval weer wat extra beweging te pakken dus niet miepen!

Reed met de bus langs mijn bushalte en bedacht dat ik best nog even naar een stad mocht. Doe eens gek en zie eens wat anders dan je eigen achtertuintje. Verruim je blik.

Was alleen vergeten dat toen ik naar een andere bushalte liep om naar huis te gaan, dat die bewuste bus op die route niet ging vanwege het Bevrijdingsfestival. Oh ja!

Dus maar weer terug naar af. Kon me er niet heel druk over maken, want had geen tijdsdruk en ik was blij dat ik vrij kan bewegen. Letterlijk. 



woensdag 4 mei 2022

Baan opnieuw uitvinden

Mijn huidige functie heb ik nog nooit kunnen uitvoeren, zoals hij al jarenlang werd uitgevoerd en wat in de benaming van mijn functie opgenomen is. Mensen in levende lijve ontmoeten, aanhoren, geruststellen of juist laten afkoelen en uitleggen hoe de procedure werkt en de urgentie van de zaak inschatten. Daarbij kan je gebruik maken van verbale en non-verbale communicatie.

Alles gaat telefonisch. Vanwege de Covid-maatregelen. Al nog voordat ik hier kwam werken. Dus mijn voorganger kon mij wel 1 volle dag inwerken (heel veel praten vooral van haar kant, maar me niet laten zien hoe het echte werk eruit zag. Bovendien gingen we de maand daarna op een heel nieuw informatiesysteem over. Dus ook dat is nieuw nieuw nieuw.  Had ik net de oude onder de knie. 

Moet ik mijn functie zoals hij in oorsprong was - als we ooit weer volluk mogen ontmoeten natuurlijk - mijzelf ook weer aanleren. 

Alweer veranderingen. Tamelijk wat in 1,5 jaar tijd. Op werkgebied dan. 

Plus nog alle stress die er op de werkvloer was en is. Door al die veranderingen, maar ook door hoge werkdruk en een bijna compleet nieuwe crew. Die ook niet weten of ze hier permanent mogen blijven.

Maar goed; permanent moet ook ieder 3 maanden opnieuw. Het doet wel wat met me, al die onzekerheden en veranderingen, maar heb mezelf wel aangeleerd om in mijn vrije tijd ook echt andere dingen te doen om weer op te laden. Het los te laten dat zaken oneerlijk zijn of raar. Dat is nu eenmaal zo. Op de bres staan daar ben ik wel klaar mee. Totaal zinloos. Want de boodschapper wordt altijd vermoord. 



Afbeelding van Gordon Johnson via Pixabay 

Nou ja, zo dramatisch is het in dit land nog niet. Hooguit ontslagen of weggepest. Of het werkleven heel moeilijk gemaakt. Maar dat is onze mijn realiteit en ervaring. Niet te vergelijken met de onvrijheid en onzekerheid van oorlog die we vandaag herdenken. 

Dus dankbaar dat ik nog steeds kan zeggen dat ik van na de oorlog ben.



dinsdag 3 mei 2022

Kedeng kedeng, maar dan niet.

Herkenbaar? Sta je, na een busrit, op het station om de Intercity te pakken, loop je op de automatische piloot al naar de inlogpaal, logt in en zie op alle borden staan dat de treinen jouw richting op, zijn gecancelled. En bij de toelichting tot minstens 10.30 uur. Pffffffff...Lekker dan. Defecte bovenleiding precies centraal op het traject.

Dus logde weer uit en nam de bus weer terug, daar nog een stukje op de fiets en gaf aan dat ik vandaag toch maar thuis werk vanwege de vertragingen. Maar mocht men willen dat ik daarna me toch nog op kantoor meld, dan doe ik de hele riedel gewoon nog een keer.  Begon thuis dus lekker vroeg. En dan is het de kunst ook vroeger te stoppen (die beheers ik nog niet zo goed; was net lekker bezig iets af te ronden).

Beetje onwennig, in mijn goede goed (erg he..) en met nette haren en make-up in mijn werkkamer. Nu heb ik uiteraard geen vuilniszak aan als ik thuiswerk of een haarnetje om, maar het is net een tikkie relaxter. 

Wel even omschakelen naar toch thuiswerken. Lunch weer in de koelkast gezet. En in de pauze even in de tuin bezig zijn. (En dan eigenlijk niet meer terug willen..) Ondere andere twee katten bovenop een bloempot zien zitten. Bovenop!...Ja, raar dat er niets opkomt. Zouden ze denken dat het een soort kattenbak is of zo? Maar heel kat-onvriendelijk wat sateprikkers erin gestoken. Zo komt die Hosta nooit omhoog, jongens! Was natuurlijk wel een vorstelijk hoger plekje in de tuin, dus ik snap die katten wel. 

En dat malse gras, dat zie je in deze buurt nergens. Kom lekker grashappen hier. 

Wilde ik dit logje gisteren klaarzetten, deed mijn internet en tv het allebei niet. Vast storing, want niets aangeraakt of gereset. Dus geen serie kijken, niet op tv en niet online. Al mijn pogingen om modem te resetten etc. werkten niet. 

Ja, zou op mijn telefoon kunnen, maar ik besloot maar wat slopen te gaan strijken en daarna in bed naar een podcast te luisteren. Ook prima. En wat hoofdstukken uit mijn Cazaletboek te lezen.


Afbeelding van Andrew Martin via Pixabay 

Belde toch maar met mijn provider en hoorde al direct dat er een storing was. Die was nog niet bij zo'n website over storingen gemeld, maar wilde vanochtend wel kunnen werken. Of toch naar kantoor reizen; als de treinen meewerkten.

Blogje kunnen plaatsen, dus alles doet het weer. Ook weer prettig. Ben weer verbonden! 




maandag 2 mei 2022

Druk

 
Heerlijk in het weekend oppassen op de kleindochters bij hen thuis. Soms komt het zo uit dat zowel mijn dochter als haar ex-man hun diensten tegelijk vallen en dan spring ik graag even in. Kinderen ophalen uit het kinderdagverblijf (zo leuk dat ze me daar al herkennen) en de BSO. Niet al te laat, want dat hoeft niet, maar dan neem ik dus uit voorzorg een dagje vrij. Of een halve dag. Want geen zin in toch op laatste moment spoedgevallen afhandelen en dat ik dat te laat kom om de kleinkinderen op te halen. Plus reizen van werkplek naar waar dochter woont kost ook extra tijd.

Enfin, kinderen meegenomen naar hun huis, dit keer geen gierende storm buiten en op de BSO waren ze net terug van een uitje naar een binnenspeeltuin, dus had al verwacht dat de ene kleindochter supermoe zou zijn. 

Mijn dochter had een huurauto voor me geregeld, die kon ik al die ochtend ophalen en tsja...als ik dan toch een auto onder de kont heb, dan kan ik alleen maar denken aan dingen doen die zonder auto wat ingewikkelder zijn. Wat 'grote of zware zaken' halen. Dus naar het Zweedse warenhuis. Had al een lijstje gemaakt.

'Op'...precies dat ene formaat wat ik nodig had voor mijn tuinprojectje. Later thuisgekomen zag ik dat ze in vestiging Amsterdam er nog wel voorraad van was, maar ook minimaal. Zou ik nog 'even' daarheen rijden...Vroeger reed ik dagelijks dat soort ritten en veul verder en langer. En dit was ook nog eens een heerlijke elektrische auto met automaat, dus rijden was helemaal ontspannend. En tanken niet aan de orde. Dus doe nou maar! Binnen een uur ben je alweer terug als alles goed loopt. En dan nog tijd zat om naar het huis van mijn dochter te rijden.

Leeg schap. Gelukkig wist ik van heel heel vroeger - vorige eeuw nog zeg maar, nog een sluiproute door die Ikea, dus ik stond in een mum van tijd weer bij de auto. Met niks. En van tevoren checken welk schap die zaken te vinden zijn. 

Maar toen was ik wel klaar met mezelf opjagen; dat ene tuincentrum dat kwam nog wel. 

Parkeren kan ik gelukkig ook nog steeds. Achteruit inparkeren. Altijd fijn dat ik merk dat ik dingen niet verleerd ben en vind het belangrijk die skills op peil te houden. Nul angst voor snelwegen, op- en afritten. Sterker nog; ik hou ervan. Autorijden. En al die speciale knopjes in zo'n hele nieuwe auto te ontdekken. 

Bij de kleinkinderen thuis heb ik bewust niet de tv aangedaan. Had wat kleur-en knutselzaken meegenomen uit de Ikea. Lekker knutselen. Wel zag ik dat ik niet op de wifi- kon. Nou ja...boeien. 
Maar dat betekende ook dat de tv niet werkt, want alles gaat online. Dochter hoopte dat hij het toch weer zou gaan doen, want anders werd het een lange ochtend. Maar had mijn plannen al gemaakt dus dat hele scherm werd niet gemist. Niet door de kinderen en door mij ook niet. 

Waren heel blij met de Koningsdagbuit van de kinderboeken en oudste ging even voor juf spelen voor de jongste en uit de boeken voorlezen. Waarbij ze dan de plaatjes liet zien. Zoals haar juf ook doet vertelde ze. Haar zusje is dan haar schoolkind.
Avondeten is erg grappig als je een kind van anderhalf zelf laten eten. Dan zit het overal bijna en aan zelf wat eten kwam ik dus niet toe. Maar belangrijk voor de motoriek dat ze leert hoe ze zelf kan eten. En alles is weer af te nemen, schoon te maken. Door Oma.

Oudste sliep bijna direct toen ik haar naar bed bracht, ze mocht haar nachtlampje aanlaten. In slaap vallen van de jongste ging nogal moeilijk. Ze bleef zich verzetten tegen de slaap, dus tegen de tijd dat haar moeder thuis kwam, had ik haar nog niet naar bed.

De volgende ochtend moest mijn dochter alweer om 06.00 uur beginnen, na een avonddienst en was dus al vroeg de deur uit. Wat een druk leven. En ook nog bellen met de internetprovider; stond ze 3 kwartier in de wacht. 
 
De jongste was het eerste wakker hoorde ik. Dus vroeg of ze lekker uit bed wilde en ze strekte haar armpjes naar me uit. Nog even samen in het grote bed, een beetje doezelen, maar hooguit 10 minuten toen wilde ze toch echt eruit en eten!

Ontbijtje gemaakt voor haar. Een simpel bruin bolletje en deed wat water in haar drinkbekertje. Lekker met haar kleine stoeltje aan de salontafel en even gezellig met elkaar. Nog even samen een spelletje gedaan met diverse vormpjes op de juiste plek leggen. 
Daarna ging ze naar de kamer van haar zusje en maakte haar wakker. Kroop bij haar in bed, maar meer een methode om haar uit bed te halen (lekker bovenop haar gaan zitten) en ook voor de oudste een ontbijtje gemaakt. Die had niet zo'n trek, dus een bolletje graag met de bovenkant eraf. Haha...oh een halve bedoel je?

Daarna gezellig in hun pyjama verder knutselen, want geen zin in knoeipartijen en weer verkleden, maar nu aan de grote tafel. Jongste in haar kinderstoel en pak maar een potloodje en kijk maar hoe dat gaat. 
Oudste keek wat foto's op mijn telefoon dat vond ze heel interessant. Vooral van toen ze 'klein' was en oh ja...dat is bij de speeltuin bij de andere Oma en oh ja...dat is bij ons oude huis de speeltuin. 
Pas een half uurtje voordat hun vader ze kwam halen gewassen en kleren aan. En alle omgooi eten en drinken uit de buurt (je leert van je fouten he...) en nog even verder kleuren. En haren in model gedaan, maar ze wilde allebei geen gefrunnik aan hun hoofd, dus een eenvoudig staartje dan maar. 

Mijn dochter had al allerlei zaken gebakken voor Suikerfeest en vertelde dat ze her en der al zaken had uitgedeeld aan mensen die het financieel moeilijk hadden. Ik mocht ook een bakje mee naar huis, maar nam heel weinig, want hoewel erg lekker, moet ik er niet teveel van nemen. Niet in huis hebben = niet opeten. 

Toen de kinderen waren opgehaald door hun vader, heb ik nog even alles opgeruimd en wat schoongemaakt voor mijn dochter. Alle bedden opengeslagen. En ze had iets gekocht bij een schoenmaker om aan de rits van een laars van oudste kleindochter te maken, want die was stuk, maar ze kreeg het niet voor elkaar. Dus even zitten pielen en hehe...het lukt. Kan die laars ook weer gebruikt worden. En anders was er natuurlijk ook nog de methode paperclip. Maar dit was fraaier.

Nog even de tijd om voordat auto ingeleverd moest worden om toch nog naar dat ene mooie (vond ik zelf dan altijd en ik kom daar zelden, want niet heel dichtbij) tuincentrum te gaan. 

Moest even mijzelf moed inspreken, want best wel moe na al dat oppassen (letterlijk oppassen!), opruimen en schoonmaken. Jemig, heb je een auto....ga dan even wat leuks doen!! Ga! Ksssst...eruit jij!

En ik ging. En reed er zo heen, zonder navigatie. Was er dus al jaren niet geweest, maar wist dat het aan het water lag. Hemelsbreed helemaal niet ver. 
Prachtig tuincentrum. Maar heel druk en ik werd een beetje overweldigd door het enorme aanbod. Voelde mij een beetje sukkelig met mijn overgehouden geraniums.  Koop!!!!!!! Mensen met karren tsjokvol. En ook de stompzinnigheid van gezellig shoppen voor de tuin. Kon dat wel zomaar? In deze tijd?

Had eigenlijk ook nog zakken potgrond moeten meenemen, maar die indeling van de winkel was een ergere indeling/nachtmerrie dan de Ikea. Dacht je dat je bij de uitgang was, kwam er nog meer zooi. Waar is de kassa? De meest dure BBQ's, potten, spullen....dus alleen een blauwe buitenpot en 2 ijzeren steundingen gehaald. Nogal een onzinbezoekje dus. Nou ja....ik had een beetje moeite van 'genieten'.

Daarna de auto ingeleverd en weer met de provinciale bus huiswaarts. Daar kakte ik een beetje in, dus laat die boodschappen maar zitten (oh ja, dus nul boodschappen met de auto gehaald...). 
En zondag heerlijk in de tuin bezig geweest. Snoeien, nieuwe aarde in potten erbij gedaan, de weekendkrant gelezen, weer de tuin in. Gewoon helemaal niets wat een deadline had. Heel fijn. En in de ochtend de herhaling gezien van Gardener's World. Ook om blij van te worden. De kalmte, de bezieling en de passie.

De werkspullen staan klaar, lunch is gemaakt en ligt in de koelkast en dan morgenochtend om 05.30 uur de wekker weer. Nog even een zakelijke outfit uitkiezen en dan ben ik weer klaar voor de werkdag.

Oh ja...hoopte ik van de week op een beetje rust in de trein vanwege vakantie, had de NS bedacht om maar 1/4 van de trein te sturen. Dus de hele weg geklemd tussen wc en een paal gestaan. Hutje aan mutje. Met excuses van de conducteur voor de te korte trein. Bij iedere stop!


Afbeelding van abdulla binmassam via Pixabay 












zondag 1 mei 2022

Da's logisch

 True brilliance, Cellie, is not a function of understanding one's view of the world and finding order, logic, and spirituality in it. True brilliance is understanding that your view of order, logic, and spirituality is what created your world.


You can change anything and everything.


Shape Shifting 101,

  The Universe




zaterdag 30 april 2022

Bridgerton

Kon niet echt goed door het verhaal heenkijken door de vele mode-faux-pas die er qua kostuums in deze serie zaten en het feit dat de cast nogal onwerkelijk (lees historisch correct) overkwam.

Nogal geheel niet woke van mij!

Dus vond ik dat ik de tijd moest nemen om er toch van te genieten. Gewoon flinterdun verhaaltje en entertainment. Kijk...toen ging het al stukken beter. Een soort kasteelroman. En die heb ik eerlijk gezegd nooit gelezen. 

Oh...let op: spoilers in onderstaand filmpje!



Jullie wel?

vrijdag 29 april 2022

Kkkkkoud

Had de eigenaar van het gebouw waarin ik werk blijmoedig besloten dat de verwarming ook hier niet hoger dan 19 graden mocht, begonnen een aantal mensen dit direct te voelen. En natuurlijk dachten ze dat het aan de kachel lag. Die moest wel kapot zijn. Waarschijnlijk niet bedacht dat dit 'beleid' was.

Kkkkkoud. Ja, het voelt kouder als je altijd 21 graden gewend bent geweest en thuis ook. Plus als je het snel koud hebt, dan voelt het niet zo aangenaam. En als er dan ook nog een aantal vastende collega's tussen zitten, dan snap je ook beter waarom het niet prettig voelt, die minder hoge temperatuur.

Thuis gaat mijn verwarming de laatste zuinige jaren nooit hoger dan 18,5 graden. Ook in de winter niet. En staat nu al een aantal weken rond de 12 graden want weer lekker warmer buiten. Door de zon warmt het gelukkig genoeg op in huis. En vergeet uiteraard niet dat ik zelf een isolerende laag heb.

Vraag me af hoe dat moet met die koude collega's als het herfst en winter wordt. En echt koud dus. Slaapzak mee? Nu hadden sommigen dus werkelijk waar binnen hun jas aan. (Hoor mijn Oma nog zeggen; "Kind...dan heb je er straks buiten niks aan!")


Afbeelding van Melk Hagelslag via Pixabay 




donderdag 28 april 2022

Alweer een dag

De zon heb ik de hele Koningsdag hier niet gezien, pas na zessen gezien. Voor de rest van de dag was het bewolkt en niet echt warm. Zo'n verschil of de lucht opengetrokken is en de zon te zien is, of een dicht wolkendek.

Maar wel dingen gedaan die energie geven. En er was bij het winkelcentrum waar ik de tompouce scoorde ook een vrijmarkt. Voor kinderen die vrijmarkt, maar er zaten toch heel wat ouders achter het kleedje. En wat veel spullen hebben wij op zolder! Zelfs na twee jaar geen vrijmarkt mogen houden. Om misschien juist omdat.

Kocht wat kinderboeken bij een lief meisje. Waren wat goedkoper dan ik gaf, maar ik ga niet zeuren over wisselgeld bij een kind. Blij dat ik wat los geld in mijn knip had, want niet op berekend. Leuke voorleesboeken voor kleindochters. Was ik ook direct klaar met mijn rondje vrijmarkt.

Daarna lekker de tuin ingedoken, was deed er langer over om te drogen, want het waaide ook nog nauwelijks, nog een stukje zitten lezen en dan is het alweer tijd om de werktas in te pakken, laptop tas idem en me voor te bereiden op een werkdag. Men is helemaal weer van vergaderingen op kantoor. Zucht.
Dus ook even nadenken wat ik aandoe en meeneem. En hopen dat half Nederland een heel lang weekend heeft zodat het OV lekker leeg is. 








woensdag 27 april 2022

Clouded with meatballs?

Toen ik vanochtend opstond zag ik aan de voorkant van mijn huis een hele donkere lucht. De zon komt aan de andere kant op en daar was het niet helder, maar wolken, wat ook verwacht werd voor vandaag.

Maar die donkere, bijna dreigende lucht? Denk de reflectie van de opgaande zon op nog meer wolken die kant uit, want geen regengeur.

Zo direct even een boek in de brievenbus van de bieb gooien en kijken of ik nog ergens, nou...om exact te zijn bij een Hema, een oranje tompouce kan scoren. Gewoon omdat alles wat er te vieren valt en in vrijheid ook nog eens, ook de vrijheid om te zeggen dat je er niks mee hebt, dat is aanleiding om het een beetje aan te kleden. Maar met mate! Voor de rest aan de snoepkomkommers! Of een oranje Paprika in reepjes gesneden. 

Misschien nog even rondje Koningsmarkt, gewoon leuk om te snuffelen. Potje kleingeld mee en verder ontspannen vandaag. Gisteren lekker gewerkt; wat ik af wilde krijgen kwam helemaal af, dankzij de inzet van een collega in dit project. Van de week moet ik weer een nieuwe batch klaarzetten en aanmaken, dus beginnen we weer van voren af aan. Maar deze is klaar. Altijd een goed gevoel. Niet achterlopen, maar bij zijn.

Had van de week een Zoomsessie met een buitenlandse maker van het softwareprogramma van mijn werk. Had me diepgravende vragen, testen etc voorgesteld, maar na wel 10 minuten max. waren we al klaar. En die zaken zijn al uitgebreid getest met de ICT afdeling van mijn werk, dus al bekend en ook vastgelegd. Dus wat voegt dit nog toe? 

Niet druk over maken; ik werk dus al bijna een jaar houtje-touwtje en men krijgt het maar niet opgelost. Zelfs de stagiaires kunnen er normaal mee werken. Een paar andere collega's en ik niet. 

Hup; eruit jij anders zit ik weer weg te dromen bij van alles en nog wat te lezen online. 


Afbeelding van Hans Braxmeier via Pixabay 

Jullie nog (Oranje) plannen voor vandaag?



dinsdag 26 april 2022

Is dit alles?

Een hele generatie van jeugdhelden gaat henen. Ons aller lot uiteindelijk. Gelukkig hebben we de muziek nog.



Nooit zo'n idolate fan geweest van Vrienten, maar denk ook net wat te oud en met andere dingen bezig in de tijd dat hij heel populair was. Maar snap het heel goed. Een ander soort geluid. En teksten die ergens op sloegen.

Iemand wel echte fan geweest?

maandag 25 april 2022

Hak- en tak

Altijd fijn; de was buiten kunnen ophangen en dit weekend met de harde wind, was die was al bijna droog toen de laatste knijper door me werd vastgeknepen aan de droogmolenlijn. Ook weten dat ik dan later mijn bed lekker schoon en fris mag en kan opmaken. Met mijn superstoomstrijkbout van de kringloop al eerder de slopen gestreken, dus die wachten al op me om lekker op mijn bed te mogen liggen.

Keek inderdaad, omdat ik heel vroeg wakker was, of er vallende sterren te zien waren - het was de ideale tijd tenslotte, maar het was te bewolkt. Ook zag ik - weer een stuk later - niet die planetenrij, want te bebouwd waar ik woon. Dommelde weer in slaap en bedacht toen ik wakker werd dat juist omdat er niets hoeft, het vrij weekend heet. Er moet al zoveel op mijn werk. Nieuwe ontwikkelingen, nieuwe managers. Weer wennen, weer andere en nieuwe en vooral betere ideeen.

Moest gniffelen toen ik de term "Zeemeeuwenmanagement" las in de krant. Met veel geschreeuw door de voordeur, de hele boel onderschijten en door de achterdeur weer eruit. Dat soort - vooral interim-managers - regelmatig ervaren.

Moest ook gniffelen toen ik de podcast luisterde van "Saar" met slecht nieuws wat Els over haar ziekte vertelde (dat was meer om te janken!), maar wel kostelijk haar humor over wie ze wilde wie perse niet ging spreken op haar afscheid. 

En inderdaad jammer dat je al die lof-uitingen over jou op je uitvaart, zelf niet kan horen. Een Oranje kist leek haar vrienden wel wat. (Omdat ze zo'n fan (not) van de Oranjes is en vooral Maxima! Heerlijke vrouw. Die Els dan. 

Dit weekend had ik als taak staan dat ik mijn IB aangifte moest afmaken. Nu is die nogal simpel. Alleen de aftrekposten nog even invoeren en ook dat is appeltje, eitje omdat ik dat goed heb vastgelegd en de stukken weet te vinden. Dus nu weer de basis voor 2022 vastleggen. Hoorde dat mijn dochter allang de aangifte had gedaan, dus tsja...buiten dat volgende week de deadline verloopt, vond ik dat dit op zondag mijn Kikker moest zijn. Dus als eerste mee beginnen maar.

Eenmaal doorgeslikt kon de rest alleen maar meevallen. 

Mijn vader was altijd nogal panisch de week voor 1 april. Uiteraard was hij nooit lekker vroeg klaar, omdat hij 'ze' dat niet gunde...hij mocht dat toch tot 1 april inleveren? Dan ging hij altijd op de allerlaatste dag dat het kon naar het belastingkantoor in zijn woonplaats, liet de bode aftekenen dat hij het had ingeleverd en dit was soms ook nog echt na einde werktijd, maar hij wist dat dit nog steeds kon zo en heeft dat jarenlang op die zenuwslopende manier ingeleverd. Living on the edge!

Nu in de digitale tijd volslagen ondenkbaar, maar die weken voor 1 april was het een soort van papieren loopgravenoorlog bij ons thuis. Altijd stress. 

Stress heb ik gelukkig geheel niet gehad omtrent de aangifte. Maar vooral nadat ik goede lessen kreeg in hoe ik moet omgaan met dit soort zaken. Gewoon gratis van lieve mensen die mijn blog lazen. Waar ik tot op heden nog profijt van heb. 

Genoten van de F1. Gewonnen door het RedBull team. Verstappen 1 en zijn teammaat op 2. Nadat ik daarvoor eerst lekker in de tuin had gewerkt. Kijken wat er opkomt en hoe snel alles nu weer groeit. En de bomen groen zijn geworden. In de voortuin sneeuwt het roze blaadjes van mijn Japanse Kersenboom. 


Afbeelding van Jill Wellington via Pixabay 


Zag (andere tak) trouwens volgende nacht wel mooie sterren en ook vallende sterren, zelfs zonder contactlens in. Werd in die nacht dat ik keek telkens wakker. Onrustig, weet niet waardoor, waarvan, maar accepteerde maar dat slapen even niet lukte en keek dus maar met plezier naar de sterrenhemel. Totdat de automatische nachtschijnwerper van de buurvrouw aanging; toen was het veel minder donker. Maar gelukkig werd mijn lijf wat rustiger en kon ik toch weer lekker slapen. Wat een luxe! Weten dat je veilig bent, dat er in de ochtend wat te eten is en mijn kinderen en kleinkinderen ook allemaal in orde. Rijkdom! 


zondag 24 april 2022

Ik zie een ster

Vallende ster wel te verstaan. De zwerm van Lyriden. 

Schijnt dit weekend goede tijd te zijn om die te zien. Genieten! 






vrijdag 22 april 2022

Pyamadag

Begrijp niet goed dat een leidinggevende besluit een stagiair aan een nieuwe medewerker zaken uit te laten leggen. Moet altijd denken aan De Lamme leidt de Blinde. Want de stagiaire is er om zaken te leren (en heeft die (nog steeds) niet onder de knie). Betrap hem nog steeds of op procedure-fouten, of op taalfouten (hij wilt) of gewoon niet snappen hoe een organisatie werkt. Zo moesten we een tijdje terug allemaal verplicht thuiswerken een dag en hij vroeg me wat hij dan moest doen. 

Tsjeee jongen....gewoon uitslapen, Koffietijd Netflix kijken en af en toe inloggen en pyamadag houden natuurlijk! 

Onlangs nog moest ik snel snel snel in de ochtend nog even wat vergeten werk van hem doen. Hij zou er voortaan op letten hoor. Prompt vergeet hij het weer dezelfde dag, terwijl ik nog uitleg hoe hij kan omgaan met een aantal dagelijkse routines. Om van te leren dus. Tsja....ene oortje in en andere oortje uit dan waarschijnlijk. Ben niet zijn stagebegeleider; die is er niet. Men rommelt maar wat aan. Zoals gebruikelijk worden stagiaires hier vooral gebruikt als goedkope krachten. 











donderdag 21 april 2022

Ontspannen

Ontspannen dag en het is extra fijn om dat eens gewoon hardop te zeggen. Om het me vooral te realiseren. 

Op een nogal zielig verlaten terras, midden op een woonboulevard en er zat verder niemand, maar kan mij het bommen - ik genoot namelijk heerlijk van de zon - een kopje koffie gedronken. Daarna even een kijkje genomen bij het tuincentrum daar vlak naast. 

Wat zo prettig was, is dat ik dit allemaal op mijn fietsje kon doen. Ontspannen, want ik zat niet aan een agenda vast. Maar ik wilde toch nog wel even wat anders zien dan mijn achtertuin. Geen zin in een stad. Of te gaan shoppen. 
In dat tuincentrum kreeg ik direct het gevoel dat ik linea recta weer naar de uitgang wilde. ZOOOOOOOOOOOOO veel aanbod en vooral, vond ik dan, zo ontzettend veel prullaria. Meer, meer, hebben, hebben. 

Ga nu nog geen eenjarigen halen, want hahah...dat doet Oma altijd pas na de IJsheiligen. Maar wat een aanbod. Zag daar oa potten met Akelei staan. Die komen in mijn tuin gewoon aanwaaien. Gratis. 

Nu zocht ik alleen een betaalbare blauwe bloempot en die vond ik in de ochtend niet bij de Kringloop. Zag wel een rode, maar geen buitenpot, want geen gat in de onderkant en ondanks fraai uiterlijk toch maar niet meegenomen, want ging ik die echt gebruiken? Of was het voor de heb? Wel kocht ik voor 3,50 een stoomstrijkijzer. Met 5 dagen garantie en getest. 

Waarop werd er niet bij vermeld. Alleen al door die sticker werd ik vrolijk. 

Eigenlijk vond ik het bijzonder, dat ik zo'n prettig gevoel had over de dag en het zo ontspannen was, terwijl ik ook weet dat er een paar honderd kilometer verderop gruwelijke zaken gebeuren. Met mensen die misschien nu ook liever een margrietje hadden gekocht.

Dit alles maakte me dankbaar. 

Vooral toen ik de mooie bollenvelden zag naast dat tuincentrum. Honderd jaar terug hadden ze er ook ooit hyacinten staan. Op een veld aan de overkant daarvan. Dat rook altijd zo heerlijk dat ik dan altijd met de ramen open langsreed. Heeeel langzaam. 










woensdag 20 april 2022

Fire

 

Here's how to view every decision you've ever made: It was right.


Here's how to view every path you've ever chosen: It was perfect.


Here's how to view every trend, friend, and dance you've ever moved with: You were amazing.


And here's how to view the fact that you even exist at all: "I" was totally on fire.


Ts-s-s-s-s!

  The Universe





dinsdag 19 april 2022

Schreeuwerds

Was snel weg toen mijn incestbroer en zijn vrouw ook bij mijn moeder op bezoek kwamen. Sowieso kan ik niet lang met hem in eenzelfde ruimte zijn, om de ruimte die hij claimt en ook krijgt, maar ook omdat hij en zijn vrouw zo ontzettend HARD praten. Keihard op een dominante en zalvende toon en nu kwam dat door de gehoorapparaten nog harder binnen.

Mozeskriebel, wat een stel dominante schreeuwlelijkerds. Wegwezen. Daardoor moest ik wel een half uur staan wachten op het station, maar dat bomde me niet. Alles beter dan koetjes en kalfjes bespreken met hem en zijn aanhang. 

Net alle lego, vouwblaadjes, gescheurde en geknipte vouwblaadjes, de grote speelblokken voor jongste kleinkind van de vloer opgeruimd. Alles weer in dozen etc gedaan. De donkere Barbie met de lange haren en 1 korte lok ligt op zolder. Had oudste kleindochter alvast opgeruimd voor me. Naar het speeltuintje geweest met ze, zodat hun moeder even snel wat boodschappen en andere dingen kon doen, die nu eenmaal sneller gaan zonder 2 kleine dametjes erbij. Ik genoot alleen maar. Nu de jongste loopt zijn er weer andere dingen mogelijk. Lekker op een draaimolentje kruipen of aan een schommel likken. Of gewoon op de rubberen tegels liggen. 

Oudste beschilderde ook nog een gipsen ei, dat zat in dat eierverf-pakketje. Met kant en klare verf, dacht dat het waterverf was,  waardoor de jongste de kans schoon zag om eens lekker te vingerverven op haarzelf en mij, maar zag het nog net op tijd gebeuren, dus helaas ben ik geen kunstwerk nu. Ogen in je achterhoofd zijn hard nodig met twee van die lieverds. Binnenkort nog ergens zo'n speelschortje opdoen of zelf maken, dan kan de jongste ook meeverven. Ze snapte in ieder geval al het doel van een kleurpotloodje. Goed te zien dat ze die al goed vastpakte.

Oudste speelde ook nog voor voorleesjuf. Hele enge monsters ving ze. Kon haar wel opvreten hahah...Haar zusje moest naast haar komen zitten, maar daar had ze geen zin in. 

Paas-eieren gevonden in de tuin. Lekkere felle kleuren dus zo te spotten. Had eerst de tuin op kattendrollen geïnspecteerd en er toch weer wat gevonden. Bummer!
Maar grappig gezicht die zoektocht. De jongste wist niet echt wat de bedoeling was, maar de oudste genoot. Ik nog het meest. Blij ei voel ik me dan. 


Afbeelding van Gina Janosch via Pixabay 



Helemaal blij door hun aanwezigheid. En nul uur schermtijd. Gewoon lekker spelen, fantaseren, buiten zijn. Dankbaar dat ik dat mag meemaken.










maandag 18 april 2022

Eierwind

Ging even (nou ja...even; daar ben ik dan de hele dag zoet mee; reizen, lang praten van mijn moeders kant, nog broers en zussen die ook langs kwamen, zus die er ook altijd is en die tipte ik over iets wat speelt in de gemeente waar ik voor werk, misschien ook voor waar zij woont?) langs bij mijn moeder en dus eerst met de bus naar een station. Bus was al te laat en was doordat er 10 toeristen in stapten op een halte bij allemaal budget hotels,  die allemaal een kaartje moesten kopen, per stuk, niemand was zo slim om te zeggen doe er maar 10 en dat verrekenen we wel, net 1 minuut te laat op het station aangekomen. Dus weg trein. 

Baalde, maar nou ja...er zijn ergere zaken. Dan maar via een andere stad reizen en daar overstappen, want geen zin om een half uur te staan wachten op de volgende trein. Maar dat station is zo groot en de perrons liggen zo ver van elkaar, dat ik die 1 minuut die ik had om over te stappen niet haalde. (Hoog Maarten van Rossem zeur-gehalte over dat nieuwe station zonder ziel en zo groot en niet te belopen voor een oudere zoals hij (en ik hahah!!).

Dan de stoptrein proberen die ook helemaal aan de andere kant van het station lag. Dahaaag...ook niet gehaald (daar had ik nog 2 minuten voor, maar daar was dus al 1 minuut vanaf gesnoept). Keek alweer naar een vertrekkende trein. Het zal dan wel de dag van de vertragingen of het net niet halen van een aansluiting zijn. Nou ja; het is dan maar zo. 

Dus ruime wachttijd voor de volgende intercity en maar even ergens een kop koffie gehaald. 
Blij dat het kan. Het betalen van die koffie bedoel ik.
Volle treinen wat logisch is; want het is Paasweekend.

Vroeg me wel af of de traditie van het laten van een zachte Eierwind in een volle Paastrein ook daarbij hoort. 

Trein zat zo vol dat ontsnappen eraan niet mogelijk was. 









zaterdag 16 april 2022

Ei ei

Even zo wat grote Paaseieren scoren (mijn ervaring is dat de dag voor Pasen er niks meer is. Een klein schapje en dan is Pasen weer afgeschaft), want heb de kleindochters uitgenodigd om die te komen zoeken in de tuin. Koop ik ze ver van te voren, dan vreet ik ze zelf op. Dus maar niet te vroeg kopen, plus dat ik al een aantal malen voor niets dingen kocht. Komt er niemand. En teveel dingen in huis triggert vreetbuien. Dat moet ik dus ook niet meer doen.

Goede herinneringen aan het Paaskipje in een mandje wat we van Opa en Oma kregen. 

Dus hup..in de benen en kijken of er nog iets te koop is ergens. Denk dat ik maar even naar de ouderwetse Jamin trek.

Het geeft energie (of is het liefde) om wel te durven vragen. Voel me nogal klein geworden momenteel. En Bor de Wolf. Gelukkig hoefde mijn dochter niet het hele paasweekend te werken en zijn de kleindochters ook nog bij haar dan. 



Afbeelding van anncapictures via Pixabay