dinsdag 3 februari 2026

Chagrijnig

 Eerste van de maand, dus leek me een goed plan om mijzelf te wegen. Het getal wat de weegschaal liet zien was heel symbolisch voor mij. 

En alweer afgevallen, zonder echt nou bijzonder streng op een dieet te zijn.  Dieeten werken tijdelijk. Wel bewuster van wat ik snack en of dat uberhaupt nodig is of dat het het weg-eten van stress is.

Kreeg toen ik net onder de douche vandaan kwam een bericht dat mijn trein niet reed. Bij kijken op de NS app zag ik andere treinen mijn richting ook niet. Dus rustig aan doen, nog een trein later nemen en dus ook 2 bussen later. 
Bus stopte op een andere, ongunstiger plek. Dus verderaf van het station. Trein druk en vol. 

Op mijn werk aangekomen, redelijk in haast want later dan ik zou willen, kwam opeens ook mijn collega eraan. Die wel had aangegeven dat ze liever de maandagen werkt, maar nog niet aan mij had doorgegeven dat onze manager dat ok vond en het dus per vandaag in zou gaan.

Had ik dat nou maar geweten, want dan zat ik wel thuis te werken. Ben ik sowieso productiever, want er wordt teveel gepraat en dan niet over werk. 

Dus merkte dat ik nogal kortaf deed en chagrijnig eruit zag. Een soort grumpy old cat.

Later op de ochtend met haar besproken. Hoe ik ervan baal en daarom denk ik niet zo aardig was de hele ochtend. Ze gaf aan dat ze zich schuldig voelt (dat hoeft nou ook weer niet) en beter had moeten communiceren. Dat hoeft nou weer wel inderdaad.

Dus mijn best gedaan toch erg iets nuttigs van de maken. Uiteraard ook nog een spoedje. Olé Olé Olé.
´
Nu thuis. Had gisteren heerlijke Indiase Dahlsoep gemaakt. Die staat op te warmen. Kan ik ondertussen even bijtrekken van zo´n rare dag en mijn haar wassen en drogen. 

Relax (lees pyama en dik vest) kleding aan en verder niks meer. 







maandag 2 februari 2026

Insteken, omhalen en weer uithalen

 Het schiet niet erg op met het breien van een muts. Nu hindert dat niets, er staat geen druk op, maar ik heb het denk ik nu al 5 x uitgehaald en opnieuw opgezet, want vond het er niet mooi uitzien. 

Dan begin ik liever opnieuw dat proberen gevallen steken weer op te halen. Dat kan ik wel hoor, ben een ervaren breister, maar vind het niet mooi. 

Dus hoppa....alles van de pennen af en uittrekken. 

En weer opnieuw beginnen.

Net het leven soms. 

Geen genoegen nemen met een broddellapje, maar begin opnieuw. Terug naar start Met kanskaart!


zondag 1 februari 2026

Reserveren

Kreeg een nieuwsbrief dat er extra voorstellingen zijn van een cabaretier, die wij thuis Daniel Bananiel noemen.  Altijd snel uitverkocht. 

Vroeg mijn dochter of ze zin had mee te gaan, het is bij haar om de hoek bij wijze van spreken, maar ze vliegt de volgende dag voor een korte vakantie. 

Weet dat als ik te lang wacht het alweer uitverkocht is, dus als eerste dit maar geregeld. Bijna geen stoelen meer! Dus die ene, die is voor mij. Pas in de zomer, maar ik moet leren dat het vooruitzicht van leuke dingen al de helft van de beleving is.

Mijn voornemen voor dit jaar is meer leuke dingen plannen. Ook ver vooruit. Het mag, het kan en het is ontzettend leuk; je verheugen op iets in de toekomst. 

‘Weet dat je van je leven nog een heleboel kunt maken door er enorm je best voor te doen’




zaterdag 31 januari 2026

Geweigerd

Op de condoleance voor mijn oom, zag ik mijn Bewindbroer, zijn vrouw en mijn moeder binnenkomen. 

Mijn dochter ging naar voren in de zaal en heeft ze begroet. Dus vond ik dat ik niet lullig moest doen en zeker niet op de begrafenis van mijn oom en stapte ook op ze af (was volle zaal en ik zat met familie van die oom te praten). 

Mijn uitgestoken hand werd geweigerd. Zowel door schoonzus als door bewindbroer. Nee....liever niet.

Heb mijn goede wil getoond, maar is niet goed genoeg. 

Dan niet.

Na het condoleren werd mijn moeder, nog voor het zingen, de kerkzaal uitgeleid en hoppa, terug naar het Verpleeghuis jij.  Broer en schoonzus uiteraard ook mee.

Het was erg druk in de kerk, veel belangstelling. Dat vond ik fijn voor mijn tante en haar gezin. Een lichte dienst door het vele gezang. En uitspreken dat we de opdracht hebben elkaar lief te hebben. Mijn tante sprak ook nog en dat deed ze heel goed en helder. Mooi als je dat kan.

Bij het graf was het ook allemaal harmonisch. Ook weer veel mensen. 

Sprak nog een neef en nicht van mijn vader. Een oud buurmeisje van mijn oma en opa. De jongste broer van mijn oom en een zus van mijn oom. Je kan het dan bijna gezellig noemen. 

Alleen die keutel van mijn broer bleef me dwarszitten. Slapeloze nacht dus. Maar een kop thee gemaakt en kijken of het daarna nog een beetje mag, slapen. 

Zo blij dat mijn dochter meteen aangaf er voor tante en mij te zijn en we samen die dag hebben beleefd. 

Nu maar even thee erin. 


vrijdag 30 januari 2026

Spruiten

Om 17.00 uur al bezig in de keuken. Spruitjes schillen, die ik straks ga roerbakken, de rest van de ingrediënten van mijn roerbakschotel staan klaar. Zeer bewust op tijd gestopt. Ook nu weer thuiswerkend, maar een halve dag. Dus eerst die ochtend door de sneeuw en er was een wissel uitgevallen op mijn traject, dus mocht de trein alleen maar stapvoets rijden.

Tussendoor haalde ik nog een bos bloemen voor de begrafenis. Heb geleerd bij zo´n bestelling nooit te zeggen waarvoor het is. Dan ziet de bloemist kans om op emotie te spelen, dat het beste nog niet goed genoeg is. 

We doen nu eenmaal het zo op uitvaarten. Bloemen, bloemstukken vooral met van die linten. Mijn oom krijgt daar niets van mee, de familie misschien wel, maar ook maar 5 minuten en daarna is de aandacht ergens anders. 

Ik stort liever extra voor de Parkinson Stichting. Hij heeft daar ook niets aan, maar toekomstige patienten hoop ik wel. Al mogen ze stoppen met die stomme kalender van vogels of andere dure ongein.


donderdag 29 januari 2026

Extra

Werkte op mijn vrije dag zodat ik geen vrij hoefde te nemen op de dag van de begrafenis. Alles stond al klaar,  kon zo aanschuiven. Lekker vroeg a la een collega die altijd als hij thuiswerkte al om 07.00 inlogde en dat ook even moest laten weten, terwijl hij altijd zeer laat op kantoor kwam en vroeg weer weg was. 

Had me ook voorngenomen om zeer zeer op tijd, lees als ik mijn verlofuren had opgebouwd, te stoppen. En natuurlijk ging collega op die tijd zaken willen bespreken die al de hele ochtend in de inbox zaten. Met de stille hoop dat ik het wel weer zou oppakken. 
Toch wel iets geleerd. Niet doen, hang op, haak af. 

Voelde prettig om de valkuil te zien en er niet in te vallen. 

Morgen nieuwe dag en nieuwe ronde. 

Dus op mijn gemakje even wat boodschappen gehaald. Nog steeds waterkoud buiten. Zo blij met mijn handschoenen en gebreide band om mijn hoofd (oren vooral). 

Nu nog even een stukje breien, op tijd eten, wil mijn haren nog wassen en drogen straks, voordat ik naar B&B Vol liefde ga kijken. 

Het sneeuwt hier vanochtend ook, dus plannen anders. Lopen naar bushalte in de buurt, goede sneeuwschoenen aan ook tegen glibberen en kijken of alles rijdt. 
Eerst maar ontbijt maken en vooral ontspannen blijven. 



woensdag 28 januari 2026

Op tijd

 Omdat ik thuis werkte in de middag kon ik op tijd mijn eten opzetten en heel bewust ook voor 18.00 uur het eten op tafel hebben staan. Allemaal vers gesneden, geschild en gekookt. 

Heerlijk.

Toen alles aan het koken was, nog wat lichte administratie werkzaamheden gedaan en toen laptop dicht en heerlijk eten. En dan een iets langere avond daardoor hebben.

Joehei!

Wil eigenlijk de hele avond lekker breien. Kneuter de kneuter, maar ik geniet ervan dat ik iets zie groeien aan mijn breipennen. Misschien is het straks helemaal niks, maar het breien geeft rust en kalmte. 

Op mijn vrije dag ga ik (thuis)werken, zodat ik geen vrij hoef te nemen voor de begrafenis. Kan ik zo vanuit mijn bed achter de laptop rollen bij wijze van spreken. En mijn eigen dagindeling uitrollen.