Slome Sjaantje

Was gisteren bij thuiskomst echt een beetje uitgeput. Op mijn werk veel praatzaken, besprekingen waarbij ik sterke Deja Vu gevoelens kreeg en dan ook nog de misère van mijn collega moeten aanhoren. Dus ging redelijk vroeg naar bed, maar nog een vol hoofd, dus sliep ook niet optimaal. Nou ja...gelukkig mijn vrije dag vandaag.

Rolde laat mijn bed uit, dus direct maar iets doen wat een voldaan gevoel geeft: de bonte was wassen. Altijd iets om blij van te worden. En mijn trapgat ruikt heerlijk. Al doet de machine het werk natuurlijk :)

Daarna in de personeelsadministratie de zaken aangepast voor de tijd na mijn ontslag. Waar moet de jaaropgave heen en mijn laatste salarisstrook met de eindafrekening (pas eind oktober). Ook nog even contact met HR hebben hierover, want de NS geeft wel mijn maandabonnement aan, maar eventuele extra reizen pas de maand erna. En contact met de NS gehad over tijdig omzetten van dit abonnement en hoe ik dat moet doen. 

Plus regelen dat ik geld terug krijg van het ritje wat op een dag niet in mijn eindstad eindigde, maar geheel ergens anders omdat men dat onderweg zo besloot. 

En ook even voor mijzelf een lijstje maken wat er allemaal ingeleverd moet worden aan apparatuur etc. Had het met een collega hierover, die is nogal laks en heeft nog van jaren terug een mobiele telefoon. Nee...geef de Keizer wat van de Keizer is is mijn moto. Geen gezeik over een superoud model mobiele telefoon. 

Op mijn werkplek waren al mijn pennen weg. Mijn muis foetsie. Echt altijd zo vervelend dat je eigenlijk niks van jezelf hebt, want niets kan op slot,  waar mensen met hun tengels vanaf blijven. 

Maar zoooo blij dat ik alle nieuwe plannen voor herinrichting en flexplekken (zo 20!0) weer moet meemaken. Iedereen zucht en wil dat niet, maar ik kan nu al voorspellen dat men op een gegeven moment een dag op kantoor komt en dan is alles in kannen en kruiken. Vaker meegemaakt. Wat men vanuit hoofdkantoor bedenkt, zo gaat het. 

Hoef ik me ook niet meer aan te ergeren. Hoera!

Lekker eten gemaakt met blokjes kipfilet en veel groenten. Genoeg ook voor de volgende dag, dus dan weet ik als ik uit mijn werk kom alleen nog opwarmen en klaar. 

En nu nog maar, als dit gelezen wordt, zes werkdagen! Daarna niet meer slepen in het OV met rugtas en een Laptoptas, op wieltjes weliswaar, maar om in de bus en sommige treinen en als roltrappen en liften niet werken, gewoon sjouwen dus met die tas en stok om balans te garanderen. Nooit meer dagelijks.

Afbeelding van AnnaER via Pixabay

Joehei!!

Reizen

 Wel gereisd en de trein reed ook nog eens op tijd. Alleen reed de streekbus een stukje om dus was nog spannend of ik mijn aansluiting zou halen. Maar gelukt.

Drukke dag, vooral doordat allerlei collega´s vroegen wanneer de laatste werkdag was. En zo snel al?

Tsja..Maandje opzegtermijn maar en ook nog mijn late vakantie opgenomen, dus dan gaat het hard,

Naar huis, op tijd, kon de trein goed halen, maar die werd bij iedere stop steeds drukker en op Amsterdam Zuid lijkt het alsof de trein gratis is. In rijen van drie staan ze al opgesteld. Volgende halte zo mogelijk nog erger en ik kon er bijna niet uit. Ook omdat iedereen direct naar binnen wil en niet alleen wil, maar dat ook doet. Aso gedrag!

Streekbus genomen en nog even wachten op de aansluiting bus naar huis en dan eindelijk thuis. Nog licht hoor, maar het voelt al laat. 

Hoorde van collega niet zulke fraaie dingen over hoe men haar onder druk zet om toch nog wat maanden langer te blijven. Druk omdat men weet dat ze hierna afhankelijk is van een WW-uitkering en als ze dit weigert dan gaat die vlieger niet op.

Nooit uitleg geven over je financiële situatie. Nooit.

Niet bij deze werkgever althans.

Nu moe en ga zo lekker naar bed. Mag gewoon en kan ook gewoon. Hoe fijn is dat!

Prinsjesdag

 Was een goede werkdag. Thuiswerkend. Niet idioot vroeg beginnen. Nergens voor nodig. Op tijd even stoppen om te bewegen en koffie te maken. Ook pauze houden.

Direct ook bij leidinggevende aangegeven dat ik de dagen die ik nog heb staan wil opnemen en wanneer dan, volgens mijn berekeningen, mijn laatste werkdag is. Kan het vast inzinken.

Ondertussen ook bezig inboxen te legen van werkmail. 

Was de afwas aan het doen en vond het al donker. Klopte ook, want het regende. Motregen, maar had ik het toch goed gezien. 

Nu nog even ontspannen en dan morgen weer het OV in. Nul zin in, maar goed, er komt een einde aan binnenkort. 

Morgen ook nog Prinsjesdag. Benieuwd wat de boodschap is en ook weer niet. 

Kijkt iemand van jullie nog naar het evenement en de troonrede?

Aftellen

Nog 10 werkdagen, maar als ik mijn tegoed vakantiedagen bekijk misschien dan nog maar 7,5. Ik neem ze liever nog op, dan dat ik ze laat uitbetalen. 

Heerlijk aftellen dus en al van de week besloten dat ik de maandagen, zoals voor de lange lange vakantie van collega was afgesproken, de maandagen dus gewoon thuis werk. 

Veel rustiger om zo de werkweek weer te beginnen en echt ophouden met de braafste van de klas te willen zijn en dat is ook de afspraak dat thuiswerken, die helaas niet door kon gaan omdat mijn leidinggevende mijn collega zo lang vrij gaf en achteraf tegen mij zei dat ze nergens van wist. Hahaha...ze wist natuurlijk allang dat deze betrouwbare werknemer toch wel komt opdagen. Al die weken wel reizen, ook met instabiele benen en dan ook nog 2 weken lang met vervangend vervoer. Nou ja, zelf gedaan en nu is het bijna klaar.

Kennelijk leer ik mijn lessen vrij laat.

Mijn dochter stuurde een foto waarop ze met haar vriendin te zien is bij een grote supermarkt, extra groot, en ze waren daar aan het inzamelen voor de voedselbank. Wat fijn dat ze dat doen. Ze hadden ook lekker kunnen shoppen of iets, maar kozen hiervoor. En heel veel ingezameld gaf dochter aan. 

Deelde mijn voorraadkast nog een beetje anders in. Logischer, denk ik nu. Kijken of het bevalt. En ondertussen niet vergeten om door te blijven gaan met opruimen en vooral wegdoen. En nakijken wat over de datum is. 

Toch even wat voorbereidend werk doen voor mijn werkdag van morgen. Mijn headset opladen. 

Bekeek de F1 van Spanje, Madrid. Was nogal saai, behalve het einde. Verstappen op 2 geëindigd. Goed van hem. 

Las trouwens nog even wat eigen blogs na van vorig jaar rond deze tijd en toen was het kommer en kwel rondom werk. Niks gewijzigd nog. Mensen die het spelletje doorhadden gingen weg. Alleen is het nu anders dat ik er klaar mee ben en eruit kan stappen. Voordat ik volledig uitgehold raak en eruit moet stappen doordat ik geknapt ben. 

Nog even de afwas doen en dan zijn de moetjes - er moet natuurlijk niets, maar ik hou sinds Flylady me dat leerde jaren terug, van een schone keuken, zonder aangekoekte vaat die je de volgende ochtend aanstaart.

Ga wel op tijd naar bed. Niet dat ik om 05.30 uur eruit moet, maar wil ontspannen de dag kunnen starten. 

En dan start het laatste restje van mijn werkzame leven (hier dan). 

Geen tijdsdruk

Waar ik in mijn vakantie van genoten heb, is onder andere geen tijdsdruk meer ervaren. Niet die wekker om 05.30 uur, weten dat je echt op tijd de deur uit moet om de bus, nog een bus, de trein en dan de benenwagen te halen om op tijd op je werk te zijn. 

Dat hoefde niet, 3 weken lang en dat was heerlijk. En helemaal omdat ik mijn baan heb opgezegd, weten dat dit binnenkort voorgoed niet meer hoeft. In ieder geval niet dagelijks, want er zullen vast nog wel dagen komen van wel op de tijd letten. 

Snap wel dat het lijf eraan gewend is geraakt, want werd toch zeer regelmatig rond 05.30 uur wakker. Wist dan gelukkig dat ik nog verder mocht en kon slapen, dus even een plaspauze en dan terug in mijn bed. Proberen toch weer verder te slapen. Het scheelt dat het nu nog donker is tot een uurtje of 07.00.

De man van een vriendin vertelde me dat sinds hij met pensioen is, het vroege opstaan voor hem ook niet meer hoeft en hij meestal rond 09.30 uur de dag start. Dat klinkt superlaat voor mij nu, maar ja....hij hoeft dan ook niet meer rond 21.30 naar bed. Ik merk dat ik rond 22.00 uur echt moeheid voel in mijn lijf en ogen en de slaap lonkt. Prima. Doe ik dan ook gewoon.

Toch heeft hij nog genoeg te doen. Alleen deelt hij nu zelf zijn tijden in. Dus niet dat hij de hele dag op de bank hangt. Hij is juist heel actief en doet ook nog vrijwilligerswerk.

Keek van de week weer een film van Indiana Jones. Worden op tv uitgezonden en altijd, vink ik althans, leuk om nog een keer te zien. Al was het alleen maar omdat ik dan nog wel de grote lijnen weet, maar die kleine, vooral grappige details, vergeten was. 

Ondertussen keek ik ook nog een keer kritisch naar hoe ik mijn keuken heb ingedeeld. Al valt er weinig te wijzigen want gewoon één recht keukenblokje en that's it. Wel hoge kasten, bedacht voor mannen van 1.90m schat ik in. Bij de bovenste planken kan ik alleen met een opstapje.

De stopcontacten zijn zo schaars dat je daar ook niet creatief mee kan zijn. Dus gasfornuis en koelkast staan daar waar de aansluiting is en naast het keukenblok en klaar. 

Maar door te kijken naar diverse opruimvlogs leerde ik ook weer om na te denken of alles wel zo handig staat. 

En ook; moet er wel zoveel staan dan?? Heb ik dat echt nodig of ooit gehad en nou ja, wie weet ooit ga ik die cementmolen toch gebruiken (bij wijze van spreken dan he).

Altijd leuk om daar mee bezig te zijn. 

Wat ik me ook realiseerde, nu ik dus begin te snappen dat ik straks echt de tijd aan mijzelf heb, dat ik echt niet alles in mijn vakantie hoef te proppen en af te krijgen. Kapper ben ik nog niet geweest. Geen zin in en ook nul inspiratie.

Ik dacht alleen maar dat ik wel even dit weekend moet nadenken over wat ik in mijn lunchtrommel meeneem deze week en fruit om makkelijk mee naar mijn werk te nemen. 

En ook even een weekmenu te bedenken, zodat als ik thuiskomt, laat, er iets klaarstaat wat alleen maar opgewarmd hoeft te worden. 

Zaterdag ben ik toch wel naar de Open Monumentendag in Haarlem geweest. Ik moest eer nog wachten op een pakketje, maar dat kwam gelukkig veel vroeger dan de oorspronkelijk planning. Dus ik kon nog op tijd op pad, want wilde graag het concert in de Grote Kerk beluisteren. En even in die kerk zijn.

Gelukt.

Prachtig. Het ontroerde me. Moest even terugdenken in een flits aan hoe mijn vader jaren in een Mannenkoor zong en ik vaak op zaterdagen, als ze repetitie hadden, meeging om de partituren klaar te leggen. Mooie stem had hij wel, maar niet erg toonvast. Als hij de hoge noten niet kon halen, dan ging hij opeens in een laag register zingen. 

Maar enfin. Concert was mooi. Dus heel erg bedankt voor de tip hier van Malou. Weet niet of ik haar zag en dacht misschien kan ze wel niet omdat ze net iets aan haar oog had laten doen. Waarvoor nog beterschap.

TIp voor Open Monumentendag 2026

Daarna beetje moe, dus besloot naar de bus te lopen. Het was knaldruk in de stad, bus terug ook druk, maar gelukkig was er nog één plekje. 

Op mijn overstapplek zou ik 30 minuten moeten wachten, maar had daar geen geduld meer voor, dus toch maar gaan lopen. Had nog wel een halte verder kunnen nemen, maar dat vind ik altijd zo´n depressief makende route. Dan maar deze. Immer gerade aus.

Op het moment dat de volgende bus zou komen trok ik de voordeur open. Heul fijn en ook dat ik het vol kan houden. Toch geen haast.

25 jaar geleden alweer

 Op 11 september 2001 was ik op mijn werk bij een ICT bedrijf. Een collega liep de kamer binnen in de middag, weet nog precies wie en zei heel stellig dat de Derde Wereldoorlog was uitgebroken. 

Goh.

Wat was er dan gebeurd? Kennelijk had hij CNN aanstaan, dit was in het pre-smartphone tijdperk, dus informatie kon je, als je online toegang had op die manier krijgen,  en zag daar dus op hun nieuws dat er een vliegtuig in een gebouw in New York was gevlogen. Opzettelijk. Een aanslag! We gingen ook kijken om zelf te lezen wat er aan de hand was en lazen toen dat er een tweede vliegtuig zich in de Twin Towers had geboord. Wat was er aan de hand daar en hoe gaat dat aflopen?

Inmiddels waren alle nieuwssites ontploft, zoveel mensen wilden zaken lezen dat ze niet meer toegankelijk waren online.

Kan met niet herinneren dat er nog veel gewerkt werd die middag. Wel veel naar CNN gekeken en met elkaar gepraat over hoe nu verder?

Zo (voor mij dan) hysterisch als collega reageerde, zo nuchter bleven er maar weinigen. Ook opgefokt doordat er overal, zowel in kranten als op tv het alleen maar over 11 september ging. Alsof er geen ruimte was om de zaken die er ook toe deden te bespreken. 

Het nieuws was die dag en de weken erna volkomen gevuld met berichten over wat er die dag gebeurde en hoe de wereld daarop reageerde. Bijna 10 jaar ervoor hadden we de Bijlmerramp, maar dat was geen aanslag (al gingen daar ook theorieen over op), maar een fataal ongeluk. De impact was toen ook al groot. 

Kan me trouwens niet herinneren dat de overheid ons toen een boekje stuurde waarin ze opriepen om een noodvoorraad aan te leggen en voorbereid te zijn op ontregeling.

Hebben jullie hier nog actieve herinneringen aan?

Fiep

 Las dat de tentoonstelling in het Rijksmuseum met originele tekeningen van Fiep Westendorp nog tot en met dit weekend loopt. Dus wilde daar graag heen.

Tentoonstelling Fiep

Nu kan je helaas, sinds Covid,  niet meer spontaan aanwaaien bij het Rijksmuseum, maar moet je van te voren een tijdsslot reserveren. Ben je eenmaal binnen mag je daar de hele dag rondhangen. 

Had voor dinsdag, die regenachtige dag, gereserveerd, maar kon het vrij makkelijk omzetten *snelle service! * naar een andere dag, waarop de weersvoorspellingen iets gunstiger leken.

Wilde echt alleen dat zien, voor de rest had ik momenteel geen goed been en ook geen geduld. Maar met dank aan de museumjaarkaart, zou ik bij wijze van spreken, morgen weer kunnen gaan en wel al die andere mooie kunst bekijken. 

Het was druk in het museum vond ik. Eerst maar mijn jas en tas bij de garderobe ingeleverd. Altijd eraan denken om of een minitasje mee te nemen of een broek of iets met zakken, want daarin konden de muntjes gestopt worden, mijn brillenkoker en mijn telefoon. 

Was trouwens heel fijn dat ze bij de entree me verwezen naar waar je met een lift naar binnen kon. Dat scheelt weer trappenlopen. 

Even goed kijken waar ik moest zijn, maar dat was ook niet zo ingewikkeld. Ken inmiddels een beetje de route en had natuurlijk ook al van te voren me ingelezen wat waar en hoe.

Heel leuk om te zien dat Fiep wel degelijk ook meer kon tekenen dan Jip en Janneke. En dat wat zo simpel lijkt, helemaal zo simpel nog niet te tekenen is. 

Ook daar was het heel druk. Dus begon maar aan het einde en dan zigzaggend door de zaal. Vond het enig om te zien. 

In de museumwinkel was ook genoeg te koop, zoals altijd, maar alleen maar gekeken. Daarna genoten van heerlijke koffie en een stukje kwarktaart van een goede bakker. Het is daar altijd druk, dus je moet wachten tot je naar een plekje gebracht wordt. 

Fijn om wat moois te zien. En in alle rust weer terug naar huis te reizen. Geen haast. Wel in diverse bussen, want alweer stopte mijn bus niet voor mij. Buschauffeur van de bus die daarna kwam zag dat en zei dat ik wel even een stuk met hem mee kon rijden en dan overstappen daar en daar, daar stopt jouw bus ook. Hij slalomde mooi om die bus heen, zodat hij voor die bus uitkwam en zo stapte ik toch nog in de juiste bus. 

Nog even een pitstop bij het grote winkelcentrum hier voor wat boodschappen en dan door met mijn eigen bus, lekker naar huis, de groenbak was geleegd dus die ook weer voor de deur gezet en dan hoefde er even niets meer. 

Nagenieten van de dag, blij dat ik toch de moed had om wel op pad te gaan en zulke leuke dingen zag.

En dan nu nog de reunie van B&B vol liefde. Benieuwd wie er een setje zijn (gebleven). Hoe zou ik het zelf doen trouwens in zoiets? Hahah!

.