zaterdag 14 december 2019

Lekker ontslagen!





Hoorde net dat mijn kleindochter ontslagen is. Uit het ziekenhuis. En dus lekker in haar eigen omgeving mag opknappen. Schreef het al eerder bij het ontslag van mijn zoon uit het ziekenhuis jaren terug; dat is de leukste soort 'ontslag'. Leuker kunnen ze het niet maken.

Vannacht bleef haar vader bij haar slapen - zo fijn dat ze daar familiekamers hebben, kan een ouder gewoon bij het kind op de kamer slapen - en nu dus heerlijk naar huis. En zonder aan allerlei meetapparatuur verbonden te zijn, weer fijn door het huis kunnen springen.

Dus heb nu pas echt zin om mijn huis verder in Kerstsfeer te brengen. Had al wat kleine dingen her en der staan en gisterenavond oasis laten weken om een Kerststukje mee te maken met verse dennentakken. Die lag al een week in de schuur te wachten. En met spul wat ik al in huis heb. Diepte-investering van € 2,--.

Ruikt heerlijk naar Dennengeur nu. En buiten is het Takkenweer.


vrijdag 13 december 2019

Lichtjes in de stad

Reed gisteren van een station met de tram naar het ziekenhuis waar mijn kleindochter is opgenomen.

Wat ziet de stad er prachtig uit met al die lichtjes. En omdat de tram de route nam dwars door de binnenstad, zag ik veel, heel veel mooie plaatjes. Allemaal in Kerstsfeer. En verbaasde me erover dat ik daar oog voor heb. En dat stemt me ook weer blij.


Afbeelding van Ansgar Scheffold via Pixabay 


Maar het mooiste plaatje was natuurlijk die van mijn kleinkind, in haar bedje lekker kijkend naar een aflevering van Buurman en Buurman. Wel met allerlei slangen aangesloten op meetapparatuur, maar dat leek ze te kunnen verdragen. Nou ja...af en toe lastig, maar dat zou ik ook hebben. Even anders gaan zitten is al nadenken of die draden niet in de war raken. Of los gaan van de plakkertjes op haar borst.

Alweer onder de indruk van de kalmte en rust in de familiekamer. Gewoon een beetje gezelligheid. En haar moeder of vader lekker in de buurt. Had een boekje meegenomen voor haar van Dikkie Dik. Thuis heb ik er ook nog eentje staan over dat Dikkie Dik op het potje gaat, maar daar moeten we haar nu maar niet mee vermoeien. Oh...zou de hele kinderboekhandel wel voor haar willen kopen. Lekker voorlezen.

Helaas ging het vannacht niet zo goed met haar, dus moet ze nog blijven en weer een zuurstofmasker dragen. En extra medicatie. Dus denk niet dat ze vandaag naar huis mag.

Ben dankbaar dat ik nog kan reizen - oftewel het nog kan betalen - maar heb het al vaker verzucht; dat er in een voedselbankpakket ook wel eens van die opgeladen OV kaarten mogen zitten. Nu loop ik (nog) niet bij de voedselbank hoor, maar ik merk uit eigen ervaring dat even een dagje weg en zelfs een verplicht dagje weg, gewoon gaten slaat in je karige budget. Laat staan dat je elke week naar een ziekenhuis moet reizen omdat je ziek bent. En laten we het maar niet hebben over hoe duur parkeerkosten in een ziekenhuisgarage zijn.

En dan denk ik nog na over wat de goedkoopste route is. Of ik beter met de trein kan gaan of toch een stukje met de tram, want binnen de spits dus geen korting op de trein. Dat over alles moeten blijven nadenken. Bleh!
En gelukkig KAN ik weer nadenken en goed analyseren wat dan het beste is.

Hoef gelukkig NIET na te denken welke foute Kersttrui ik vandaag aan doe op Foute Kerstmis-truiendag. Want de trui die ik aanheb is denk ik uberhaupt fout. Want oud. Niet mode 2019. Gelukkig kan me dat geen drol schelen.

Hoop dat de medicatie zijn werk doet en ze weer snel thuis verder mag opknappen. En nadenken over hoe ik mijn dochter het best tot steun kan zijn.










donderdag 12 december 2019

Rare traditie van kleindochter

Kleindochter ligt in het ziekenhuis met problemen aan haar luchtwegen. De huisarts stuurde haar door naar de SEH en de SEH artsen zagen geen verbetering na toediening van andere medicatie (ook al naast die van de huisarts) en vonden het beter om haar op te nemen om haar goed in de gaten te houden.



Gelukkig mag haar moeder bij haar blijven overnachten en lagen ze samen in een familiekamer. En ieder uur moest ze wakker worden gemaakt voor de toediening van medicatie.

Precies twee jaar geleden dezelfde situatie. Alleen was ze toen nog zo klein. Hoop dat ze nu beter snapt hoe of wat en de zuurstofslang niet uit haar neus trekt.

Twee jaar geleden was het code Oranje in Nederland vanwege heftige sneeuwval (ja....echt!!). Nu bloeit buiten mijn Margriet gewoon nog een keertje.
Ingesneeuwd, bussen kwamen niet, stond uren te wachten, voelde een zeer slechte moeder en Oma omdat ik niet eens een auto had en snel ter plekke kon zijn en mijn dochter ter steun kon zijn. Dat 'gevoel' zat allemaal in mijn eigen hoofd hoor. Want mijn dochter vond dat allemaal niet. En wilde ook helemaal niet dat ik direct paraat stond. Niet nodig. Zat allemaal in mijn overspannen kop.

Krijg vanochtend een foto van een kleindochter met een zuurstofslangetje in haar neus, voor extra zuurstof, allerlei slangetjes her en der en een knuffel in haar armen. Och, klein mensje toch. Ik was ook bijna iedere paar uur wakker vannacht, want hoe zou het met haar gaan? Dat zal haar niet beter maken, ze heeft daar niets aan, dus ik snapte dat ik beter kon gaan slapen en fit kon blijven.

En ja, alweer een beetje frustratie bij mij dat ik niet hoppa in een (mijn) auto kan springen en bij haar kan zijn, maar dat HOEFT helemaal niet. Laat die frustratie maar lekker uit het raam waaien.

Want voor hetzelfde geld zegt de arts dat ze naar huis mag. En ik HOEF ook helemaal niet direct met mijn snufferd er boven op te staan. Belangrijk is dat haar ouders bij haar zijn. En ze beter wordt, herstelt en dat kan het beste in rust. Niet met honderden toeschouwers.

Herinner me toen ik een jaartje of tien was een langdurige opname op de Kinderafdeling van het ziekenhuis en tegenover mijn kamer lag een jongetje van 'het kamp' (je mag nu niet meer Zigeunerjongen zeggen, al had hij af en toe wel een traantje) en die had altijd op elk bezoekuur de gehele familie van tientallen leden op bezoek. Superdruk, maar wel gezellig denk ik voor hem.

Mijn dochter is rustig en kalm en wat bewonder ik haar hierom. Ze doet wat nodig is en door haar kalmte blijft haar dochter ook rustig en speelt met haar knuffel alsof ze thuis is.

Deze dagen denk ik aan mijn vader die overleden is aan de gevolgen van dementie, mijn opa dezelfde maand jaren daarvoor, maar een dag later (en ik mis mijn Opa eigenlijk meer dan mijn vader), die 'naar huis' wilde en niet nog naar een verpleeghuis na een zware beroerte, de collega die er rond deze tijd een eind aan maakte. Rare week al met al. Het leven gaat door, ook na hun overlijden. Wat laten zij na. Wat laat ik na. Ben ik wel mijn beste versie? En als ik dat niet ben, is dat ook gewoon niet goed genoeg? Hoezo dat streven naar 'beste'.

Enfin; hoop niet dat kleindochter er een traditie van maakt. Rond deze tijd een paar nachten in het ziekenhuis te liggen.







woensdag 11 december 2019

Dropje

Niet alleen een Utrechtse uitdrukking voor 'schattig' of  'lief', maar nu ook een kinderserie op de NPO, in de vroege ochtend om 07.00 uur uitgezonden.

Gelukkig kunnen we dit nog online bekijken op een tijdstip wat beter uitkomt, maar oh...wat schattig en lief is Dropje.




En dat ingebreide zakje! Misschien vindt mijn kleindochter dit ook wel leuk, al is ze dol op Buurman en Buurman.

Ben blij dat ik zelf ook nog als een kind van dit soort warme wollige dingen kan genieten.

dinsdag 10 december 2019

Paraderen met een Podcast

Oftewel in niet rijmend Nederlands: wandelen terwijl ik luister naar een Podcast. Ik kende het begrip Podcast uiteraard al jaren, maar gek genoeg nooit zelf actief aan het luisteren. En al helemaal niet tijdens het wandelen.

Terwijl ik dacht, toen ik met lichte tegenzin toch maar de wandelschoenen aan deed...waarom download ik niet wat interessante Podcasts en tijdens het afluisteren weet ik meer en weet ik ook dat ik lang genoeg heb gewandeld.

Onderweg vielen wel 100 keer die dopjes uit mijn oren, dat helpt niet echt mee, maar goed...het waren dan ook dopjes in de vorm van een potlood (het ene oor in en andere oor uit vorm) dus geen 'goede'. Lijkt me helemaal eng als je van die Pods hebt. Vallen die uit je oor dan ben je ze kwijt.
Voor goede is er geen budget, dus doe ik het er maar mee. En dat is prima. Het werkt, plak ze wel vast met duct tape. Lekker warm ook.




maandag 9 december 2019

Mistletoe

Zag in het weekend bij een bloemenstal takken Mistletoe liggen. En dacht even snel: Ha...hang ik aan een installatie boven mijn hoofd, zodat iedereen me wel moet kussen.

En 2 seconden later: Iedereen??

La maar.

Deze vrouw verdient zeker een dikke dikke kus. En haar Kerstactie nog meer, maar dan in geld uitgedrukt. Kijk hier maar: Annemiek; om te zoenen!

Wanneer was uw laatste kus?


Afbeelding van G J Whitby via Pixabay 



zondag 8 december 2019

KitchenAid Monopolie

Keek naar een programma van Nigella op de Belg en ze mixt haar wolkerige amandel- en chocolademix in een KitchenAid mixer.

Kijk naar Jeroen Meus; KitchenAid.

Keek naar een programma over Weihnachten op een Duitse zender en tadaaaa...auch KitchenAid apparatuur.

Toen werd ik een beetje getriggerd door de veelvoud van dit merk, binnen een paar tellen zappen. Hebben ze een deal met alle kookprogramma's? In Europa of strekt het verder...

Martha Stewart - toch niet de minste - ja hoor...daar zijn ze weer; KitchenAid. (Noord-Amerika gecovered dus)

Heel Holland Bakt; en het mixen gebeurde in - jawel (denk de stem van A. van Duin erbij) in een KitchenAid apparaat.

BinnensteBuiten; Yep!

MasterChef Australia: in dozijnen ingekocht!


Jamie Oliver: check.

Wat is hier aan de hand zeg. Monopolie lijkt het. Alsof je als professionele chef alleen maar met deze apparatuur iets kan bereiken. Dus wij amateurtjes thuis ook (hopen ze natuurlijk dat wij denken).

Wel prachtig hoor en ook en lange historie, lees hier maar eens: kitchenaid geschiedenis-van-het-merk maar ook heul duur. Denk aan zo'n € 600,-- voor het simpelste apparaat. Staat natuurlijk geweldig in de keuken, maar je moet het je ook maar net kunnen veroorloven en bovendien het ook echt gebruiken. Niet alleen voor de heb! (Oh...denkfout, sommige mensen hebben wel allerlei dingen voor de show; kijk mij eens trendy zijn of kijk mij me eens alles kunnen veroorloven). En ik denk niet compatibel met andere merken, dus dan moet je alles van dit merk erbij kopen. Handige marketingstrategie.

Ben toch blij met mijn handmixertje van Philips van een paar tientjes. Maar kan me wel goed voorstellen dat het en mooi staat en ook fijn is te gebruiken. Maar meer dan mijn 2/3 van mijn maandinkomen aan een keukenmachine uitgeven....niet verstandig nu. 

Donker buiten en regenachtig en een harde wind. Ideaal weer om lekker te lezen. En dankbaar te zijn dat ik die keus kan maken. En ook me nog een kopje heerlijke verse koffie kan veroorloven. Gewoon nu weer geheel hippe filterkoffie, hand opgegoten. Niet meer van een A-merk, maar goed...de tering naar de nering zetten heet dat. Wil ik volgend jaar ook nog koffie drinken. Of een dak boven mijn hoofd houden. 

Wat gaan jullie vandaag doen?