Roze sneeuw

 Na nog een uurtje te hebben geslapen, opgestaan en douchen. De was in de machine en omdat het al lang lang lang nodig was, boven mijn kamer gestofzuigd. Want nu energie dus maar direct gebruik van maken. Daarna naar beneden en ontbijt gemaakt en het was al koffietijd, lekkere koffie erbij. Tweede kop heerlijk buiten gedronken op mijn terras. Met oude tuinstoel. Die eigenlijk geschuurd zou moeten worden. 

De rest staat nog in de schuur van de tuinmeubels. Droog. Rest zijn twee tuinstoelen en het andere minitafeltje, maakt samen een grotere tafel. 

Ook tuinkussens in de schuur, want de grote plastic bak die ik twee jaar geleden kocht, laat toch vocht/regen door. Nog even nadenken voor een oplossing hiervoor.

Was maar even uit de machine halen en in het trapgat ophangen. Daarna kijken of ik in de voortuin en stoep de roze bloesemblaadjes kan opvegen. Om direct daarna te zien hoe de hele stoep weer vol ligt. 

Hoort erbij. 

Wil vandaag vooral genieten van het mooie weer plus de combinatie van niet te hoeven reizen, opletten en werken. Heel egoistisch, de tijd voor mijzelf hebben. 

Roze blaadjes zijn opgeveegd, er ligt inderdaad weer genoeg voor nog een ronde en er hangt nog genoeg voor meerder dagen veegplezier. 

Nul behoefte om naar winkels te gaan. Ik kijk wel wat op voorraad heb. Ook kijk ik naar trainingen die ik kan doen om mijn spieren en heupen te versterken. Opbouwen vooral en regelmaat. Dat doe ik dan maar, want de momenten dat ik zonder kracht in de benen op de plee vastzat, zijn niet fijn. 

Zijn de spieren in mijn billen ook afgevallen? 

Dus hoppa, even die training doen. Kort maar krachtig en dan weer de tuin in. En eerst nog even smeren!

Kreeg een foto van mijn broer in het hoge Noorden waar het gesneeuwd had. Zijn tuin onder een laagje witte sneeuw. Mijn tuin daar is die roze,

Laaaang weekend

 Ging vrijdagavond wel een half uurtje eerder met de trein naar huis. Dat was al heerlijk. Was een drukke werkdag. Veel bezoekers begeleiden, collega´s inseinen dat afspraken er waren of eerst zelf er nog zaken mee afhandelen. Maar omdat ik altijd van te voren een soort plan de campagne van die dag aanleg, weet ik wie wat en wanneer. Behalve als de collega´s niks vertellen en er ineens iemand staat die zegt een gesprek te hebben. Of wat komt tekenen. Maar komt meestal ook goed. Ben goed in diverse bordjes draaiende te houden. En snap welk bordje niet mag vallen van het stokje.

Om zelf niet van mijn stokje te vallen, neem ik altijd mijn lunch mee. Dan weet ik wat ik eet en kom niet in de verleiding van broodjes, tosti's of kroketten. Zat weer eens alleen met lunchpauze. Iedereen was of nog druk, of naar buiten en pas op de helft verschenen er collega´s. Wat ook wel weer even gezellig was. 

Daarna weer lekker gewerkt en in mijn hoofd me dat ook voorgenomen. Om er een ontspannen dag van te maken en wat zaken af te ronden. 

Trein was vrij leeg, tot het station voor mijn uitstaphalte. Zwart van de mensen. Veel met grote koffers of tassen. Even vergeten dat voor veel mensen het nu meivakantie is. 

Naar de bus daarna, niet haasten, nul zin daarin. En was een half uurtje eerder thuis. De klikko van de stoep gehaald. Geroepen dat ik Thuis was en daarna ook bewust ontspanning gezocht. 

Werd al slaperig rond 21.30 en ging lekker naar boven. Hoef niets af te kijken. Morgen weer een dag of poging. Lang leve het kunnen terug kijken van sommige programma´s. 

Werd om 04.00 wakker, naar beneden voor een kop thee en een banaan tegen kramp in benen en proberen toch nog weer een beetje te gaan slapen. Want hoef niet zo vroeg wakker te zijn. 

Hoop straks wat tuin- energie te krijgen. Het groeit de pan uit allemaal en dan lijkt me soms een appartement met een balkonnetje zeer prettig. Geen onderhoud aan tuin en planten. Alleen zitten en genieten., 

Geen idee hoe ik dit weekend in ga vullen. Want er wordt altijd gevraagd of je wat leuks gaat doen met Koningsdag. 

Bellen met mijn moeder hoe haar week was. Oh nee, dat kan al heel lang niet meer. Net als er niemand mij een kopje thee brengt of me instopt zo direct. Of uberhaupt ziet dat ik wakker ben of wat onrustig ben. 

Fietshelm

 Fiets nog (steeds) niet, vertrouw mijn benen nog niet om goed te kunnen op en afstappen, maar onze gemeente had een actie waarbij je korting op een fietshelm kon winnen. Gewonnen! Echt veel korting.

Is niet onbeperkt houdbaar en weet ook niet of ik dat wel wil. Maar toch leuk. Iets gewonnen. In het kader van de actie Zet 'm op!

Nog tips waar ik moet letten bij eventuele aanschaf?

Anders

 Toch maar op tijd uit bed en heel fijn dat ik heerlijk kon douchen, Daarna ontbijt gemaakt, havermout met voor nu wat appelstukjes erin en een mok thee. Medicatie ook innemen en daar ligt de dag. 

Beetje rommelen in de marge en ik las in de krant dat het vandaag een lekkere zonnige lentedag zou worden. Wilde nog, voor het eerst in tijden dat ik wilde en ook plannen maakte, naar de grote stad. Meer dan een maand niet die kant op geweest. Bijna twee zelfs. Iets inleveren want nu al de beugel eruit.

In die winkel kon niets meer ingeleverd worden want ze gaan stoppen. Alles in de Sale. Toch maar even kijken en hahah...drie stuks voor de prijs van één. Daar kan ik het niet eens zelf van maken. Dus doe nou maar. 

Liep eigenlijk al weer terug naar de bus naar huis, maar zag een andere bus aankomen, richting de zee. Nemen! Doe eens spontaan!

En zo zag ik mooie bomen in bloei op de route, veel bootjes en de eindhalte van de bus ligt in het centrum van de kuststad. Wist ongeveer hoe ik moest lopen richting Boulevard, maar ook dat er heel veel trappetjes waren in een bepaalde wijk, dus nu maar even niet. 

Enfin, ik rook de zee al en wat heerlijk om te genieten van een vers broodje haring op een bankje met uitzicht over de zee. Schrok een beetje van de prijzen bij de viskar, maar misschien ben ik ook helemaal niks meer gewend. Maar 8 euro voor kibbeling met saus vind ik wel aan de prijs. De haring was goedkoper en dan zie ik tenminste welke vis het is en niet gefrituurd.

Terug zag ik een bushalte die de andere kant opging, maar ook in de grote stad uitkwam, bij het station, waar ik mijn streekbus kon nemen. Genoten van uitzicht op de duinen, het circuit en verbazing over de hoeveelheid scholieren die zich in deze bus wilde proppen op de route. Nou ja, ik had gelukkig een zitplaats. 

In mijn woonplaats nog even overstappen op de plaatselijke bus, dan stopte ik vlak bij mijn huis. 

Goed plan was dat. Even wat anders zien, wat anders doen. 

Wie ben ik

Vroeg mij altijd af waarom mijn ouders mij een Franse voornaam gaven. Met een Oma die Truus heet en de andere Johanna. 

Mijn moeder vertelde me dat haar Oma niet Nederlands was, maar Belgisch en zij naar haar vernoemd is. Alleen werd haar naam, zoals gebruikelijk in die tijd afgekort tot een flutnaam. Tot ze ouder werd en haar brieven met haar volledige voornaam ondertekende. 

Graag naar Franstalige muziek luisterde. Meer deed ze er niet mee. En in plaats van lekker Franse les te nemen, zat ze jarenlang op Engelse les, organiseerde dat op het het laatst dan ook nog zelf. Maar dat Frans. Waarom vond ze het zo mooi, maar deed zo weinig ermee. Zo streng altijd voor haarzelf. 

Die Oma bestuurde het gezin een beetje, want de moeder van mijn moeder was heel erg lui, volgens mijn moeder, maar ook volgens de zusters van mijn Oma. Als de was gedaan moest worden op maandagen, dan was de moeder van mijn moeder altijd het laatste bij de plek waar heet water werd uitgegeven en was het vaak al op. Begon mijn Oma pas in de middag aan de was. 

In de ochtend bleef ze op bed liggen en moest mijn moeder zorgen dat ze naar school kwam. Later ook zorgen dat haar jongere zusje naar school ging. Na school was het fijn bij haar Oma zei mijn moeder. Er was aandacht en liefde. Ook van de ongetrouwde tantes, waarover een broer van hen grapte aan haar einde dat ze OGR was.

Later ben ik naar die buurt terug geweest met mijn moeder en alhoewel het geheel Havermelk-elite/bakfiets paradijs was geworden wist mijn moeder nog waar het huis van haar Oma en haar ouderlijk huis stonden. Vond er in een archief ook nog foto's van terug. Was mijn moeder blij mee. 

Enfin...je gaat zoeken, want ik wist nog precies de naam en geboortedatum en plaats van mijn Oma en zo interessant wat je dan allemaal kan vinden. 

Al was de Belgische Oma al eind van de negentiende eeuw voor de liefde naar Nederland vertrokken, al in 1896 getrouwd in de Domstad. Dus niet een vluchteling uit WOI wat mijn moeder altijd ons vertelde.

Voor ik het weet ben ik uren verder. En weet ietsje meer over die tak van de familie. Al zag ik ook dat ergens in 1917 de opa van mijn moeder in de gevangenis zat, maar dat leek politiek geladen. Meer om uit te zoeken en hoe mooi dat je dat allemaal vanuit het comfort van je huis kan doen. 

Wat laat ik voor sporen na? 

Netflix aanrader

Keek de eerste afleveringen van de fijne serie; How to get from Heaven to Belfast. Ierse comedy-serie, dus ook bekende Ierse acteurs. Wat grappig is als je ook tegelijkertijd de serie A Woman of Substance op NPO Start aan het kijken bent. 

Dan herken weer een aantal gezichten. 

Fijne serie om even met je gedachten elders te zijn met humor.

Gedeelde post is halve post

Lees een artikel in Trouw over hoe sommige mensen, vaak in een creatief beroep, het ingewikkeld vinden om hun zakelijke administratie op orde te houden en te krijgen. 

Bekend die angst voor enveloppen. Dat je ze niet eens meer open durft te maken want het zal weer weer slecht nieuws zijn. Er is zelfs een clubje opgericht die elkaars post opent want Gedeelde Post is halve post.

Gelukkig hebben velen een fijne boekhouder, maar het verzamelen van stukken moet de client toch echt zelf doen. Aftrekposten, bonnetjes daarvan, bewijzen etc. Plus natuurlijk op tijd hun facturen naar hun clienten uitsturen en ook daarvoor bijhouden hoeveel uren in een opdracht zijn gaan zitten.

Als je niet zo georganiseerd bent is dat een hele klus. Of als je hoofd gewoon zo niet in elkaar zit.

Op mijn werk kom ik ook veel mensen tegen die maar opgehouden zijn hun post open te maken. Vooral ook uit angst voor slecht nieuws. Wat het meestal ook is, want aanmaningen, dwangbevelen etc.

Dan komen ze regelmatig bij ons langs dat er een brief lag en oh ja, volgens mij is dat morgen. Blijkt dat ze of de volgende dag ontruimd dreigen te worden of naar een zitting moeten hierover. Of dat de energiebeheerder gaat afsluiten. Of alles tegelijk. 

Ga dan maar eens vragen of ze alle documenten te voorschijn kunnen toveren die nodig zijn voor een verzoekschrift tot uitstel bij de Rechtbank. 

Telefoon wordt ook al vrijwel nooit opgenomen meer. Ook alleen maar slecht nieuws, vooral instanties die anoniem bellen. Deurwaarders, UWV, gemeente en dat soort partijen.

Openen jullie je post op tijd of liever op het nippertje?