Maandag wasdag!

Voelt altijd prettig, een was in de machine. Mijn bed afgehaald en straks weer lekker schoon en fris opmaken. Nog maar wel alleen met zomerdekbed, dat is nog warm genoeg momenteel. 

Gisteren moest ik toch nog even inloggen op mijn werkcomputer om mijn declaraties van de afgelopen maand in te dienen. Reiskosten OV. Wat een bedragen iedere maand. Blij dat dit 100% vergoed wordt. 

Ook nagekeken of ik, nu mijn einddatum in het systeem is ingevoerd, nog vakantiedagen heb staan. Een paar nog, dus overleggen of ik die kan opnemen eind van deze maand. Maar dat doe ik wel als ik weer op mijn werk moet zijn. Deze week nog even los van werkzaken proberen te blijven. Al moest ik wel nadenken hoe ik kan inloggen als ik ....nee, nu NIET over nadenken. Komt wel goed. Of niet natuurlijk. En joh....wat is het ergste wat je kan gebeuren?? Ontslagen worden? Nee, klaar ermee. Wordt steeds duidelijker deze dagen.

Pak de handgrasmaaier die van mijn moeder is geweest en ga het gras lekker maaien. Nu is het nog droog dus maak er gebruik van. 

Maar eerst nog een lekker kopje koffie. Buiten op het terras. Mag en kan. Mijn eigen tijd indelen hoe ik het wil en vooral aankan, dat is vooral fijn. Tussen het bladharken (gras dus) even pauze. Daarna nog even wat verder doen en oh ja, die was nog ophangen, aan het zolderrek en klaarleggen van het schone beddegoed. Allemaal op eigen tempo. 

Bed opgemaakt, zorgvuldig en nul haast. 

Nog de aflevering van vorige week bekeken van Sherlock & Daughter op BBCNL. Gelukkig herhalen ze daar veel, dus kon het nog zien. Maandagavond wordt dit uitgezonden. Fijne serie. 

Nog laatste beetje in de tuin doen, maar ik merk dat ik een beetje bibberbenen krijg, dus stop er maar mee voor vandaag. Voel en zie ook dat het weer aan het omslaan is. Alles opgeruimd. Even ontspannen nu. Haha...ben de hele dag al aan het ontspannen. 

Haren gewassen, waren sowieso toe aan een wasbeurt, maar door het tuinwerk, helemaal. En lekker fris naar de laatste week van B&B Vol liefde kijken. Helemaal ontspanning. 

Vrolijk kleden

Elke dag even nadenken wat me energie geeft. Hoe ik eruit zie. Altijd schone en hele kleding aan. Geen slobberzaken en geheel NIET trendy, want trendy is momenteel alles beige, altijd lekkere felle en vooral heldere kleuren.

Ik hou ervan. Felrood, roze, zelfs oranje kocht ik in de sales, alles wat me vrolijker maakt. Of de innerlijke papagaai troost, dat kan ook.

En altijd nadenken welke oorbellen ik erbij doe. En sneakers.

Had een uitje gepland. Jawel!!

Naar aanleiding van haar blog Blog van Angry old wife ging ik op de valreep naar de tentoonstelling aldaar.  Nog maar één dag, tenminste ik had onthouden tot en met 6 september. In de folder te lezen nog wat langer. Kan ik misschien nog een keertje langs.

Het was niet druk, maar ik mocht mijn kleine rugtas niet meenemen, dus in een kluisje gedaan net als mijn jas. Maar ja...vergeten de leesbril uit de rugtas te halen, dus ik liep een beetje als een Blinde Mol door de tentoonstelling. Gelukkig kon ik wel het textiel zien en dat vond ik interessant. Ook de stijlperiode heeft mijn interesse. 

Heb een periode gehad op de middelbare school dat ik veel in tweedehandswinkels rondstruinde voor jaren 50 kleding en daar deden de voorbeelden me erg aan denken. 

Cobra museum Andy Warhol

Ik gunde mijzelf een lekker kopje koffie met, daar moest ik toch wel om glimlachen, een stuk Karel Appel kruimeltaart. 

Daarna haalde ik wat kleine boodschappen bij de AH in het winkelcentrum daar, dan kon ik lekker meteen door naar huis bussen. 

Alleen was de lift op het busstation in mijn woonplaats kapot, dus even andere plannen maken. Geen energie om de trap af te lopen. Kan wel, maar als het anders kan dan liever. Nam een andere bus en heel veel geluk, want de bus die ik wilde nemen kwam er precies achteraan en stopte ook nog voor me. Ik had op 20 minuten wachten gerekend. In de ochtend nam ik de snelbus namelijk, ook daar beneden een kapotte lift (andere plek) en dus liep ik om via een route via het ziekenhuis, kwam er dus aan lopen, bijna bij de deur en de bus reed gewoon weg. Waarom nou toch, zoveel ben ik toch niet afgeslankt dat ik onzichtbaar ben omdat ik achter een lantarenpaal stond te wachten?

Maar deze buschauffeur die me uit de vorige bus zag stappen en naar deze stadsbus zag lopen, was wel alert. Heel fijn.

Behalve dan dat er in die bus een aantal ouders zaten die het wel ok vonden dat hun kinderen op en in de stoelen of de bagagerekken hingen en lekker hard schreeuwden. Nou ja, klein leed. 

Hoorapparaten uit en het is al minder erg. 

Blij dat ik even iets bedacht had. Want vind mijzelf wel enorm saai momenteel. 

Zondag lekker in de tuin gewerkt. Was hard nodig, want met de regen, die eindelijk viel na de droge zomer, groeide het gras opeens heel hard, net als het onkruid in het gras. 

Ondertussen, naast tuindingen, ook genieten van de F1 te Monza, Italie. Spannende race. Leuke winnaar en ook fijn dat Max op de derde plek eindigde. Heel goed gedaan.

Wat een gezeik

 Las onderstaand bericht en vond het opvallend. Dat zoiets simpels zo´n impact kan hebben. 

Wat een gezeik

Banger hart

 Ondanks dat ik de meeste zaken heb berekend, uitgerekend en nagerekend, bekruipt me af ten toe toch de angst dat ik het niet ga halen financieel. Dat ik te weinig inkomen heb straks. En er geen budget is voor 'leuke dingen'. Of gewoon boodschappen.

Nou ja, inkomen...spaargeld.

Dat het dom was om zo maar op te zeggen. En niet me 'gewoon' ziek te melden. Of aan te sturen op een VSO en dan lekker een jaartje nog WW te krijgen.

Is dat echt zo?

Dom?

Het hoort erbij, die twijfel, ik herken het proces. Dus laat die twijfel maar even rondwaaien, maar ik zeg altijd bij twijfel tegen mijzelf : Stick to the plan! Ik weet dat ik dit besluit bedachtzaam heb genomen, zeker niet over één nacht ijs ben gegaan, dus heb vertrouwen erin. 

Ook grappig om te zien vanochtend: ik dacht een gepocheerd eitje te gaan maken. Niet heel veel ervaring mee, meestal mislukt het. Dus water gekookt en een wervelwindje erin gemaakt en daar het ei in gestort. Dat ging al niet heel goed, want ei was niet mooi apart eigeel en eiwit. Daarna, na even te hebben gekookt, met een schuimspaan eitje eruit gehaald en het glibberde zo van de schuimspaan op de grond. Had ik gisteren nog wel de grond gedweild, maar ja...

Jammer de bammer.  Nu maar niet sticken to the plan en iets anders verzinnen.

Gelukkig was de koffie wel gelukt.

Wennen aan met pensioen zijn straks.

 

Las in een artikel in Trouw dat zelfs race-paarden moeten wennen aan een leven na hun werk:

In een Brits tehuis worden afgedankte racepaarden voorbereid op een leven na hun pensioen. Hun leven lang hebben ze gedaan wat hun jockey wilde, nu mogen ze weer langzaam wennen aan zelfstandigheid.

Begrijp dat met pensioen zijn echt wat anders is dan, wat ik nu ervaar, een paar weken vrij want vakantiedagen opgenomen. Daar zit een einddatum aan en dan begint het werkende leven gewoon weer opnieuw.  

Juist die hele cyclus van mijn werk waar ik de laatste tijd zo enorm tegenaan liep. 

Het forensen, het trainen van weer nieuwe medewerkers (te vaak met te weinig relevante ervaring), weer merken dat alweer dingen niet zijn geregeld, die je gewoon op een checklist kan zetten,  weer dingen uitleggen en daar in mijn titel, noch salaris iets van terugzien. Ook niet vrijgesteld zijn van gewone werkzaamheden. Alles moet gewoon doorgaan. 

Wel een bos veren op mijn bureau, die ik dan - ook nog - altijd zelf moest inbrengen.

Niets vastleggen, alleen micro-management dingen. 

Plus het zien van ontwikkelingen in het bedrijf die ook weer telkens op dezelfde denkfouten zijn gebaseerd. Of misschien niet. Hoge winst voor de aandeelhouders door zeer lage kosten is altijd fijn natuurlijk. Die bedrijfscultuur past mij niet (meer). Zelfs niet nog maar één jaar. 

Anyway....hoe had ik bedacht mijn pensioendagen te gaan indelen?

Is er een plan?

Ga ik aan werken. Voorlopig wil ik eerst even helemaal niets moeten!

Wens?

Een leuke cursus doen ergens ook om onder de mensen te blijven en de zaag scherp te houden.

Behoefte?

Heel lang uitrusten van jaren werken in de zesde versnelling!

Verlangen?

Niet helemaal overbodig zijn, zei Hanneke Groenteman in een podcast.

Wat nu??

Moet ik eerst een workshop doen en kom ik dan tot inzicht? Vanuit mijn werk wordt zoiets niet aangeboden. Ook een afbouwregeling, waar je langzaam kan wennen aan minder werken, kom ik niet voor in aanmerking. Verder werd er niet meegedacht wat er dan nog een optie zou zijn. Echt wel een aantal keren over gesproken met leidinggevende. Mijn ontslag werd razendsnel geaccepteerd en in de administratie verwerkt.

Dus moet ik dit alles zelf regelen, uitzoeken, doen. Prima. Ben ik goed toe in staat.

Wat betekent het budgettair? 

Budgettair heb ik al een jaar-overzicht gemaakt. Waar kan ik op bezuinigen? Welke kosten heb ik straks niet meer. Of juist, welke kosten zullen misschien hoger worden, juist omdat ik elke dag thuis ben (energie bijvoorbeeld, koffie door de weeks). Allemaal in een leuk excel sheetje gegoten voor komend jaar en dan ook als ik mijn AOW plus pensioen ga ontvangen,hoe het budget er dan uitziet.

Zijn er meer zaken waar mensen die al met pensioen zijn, tegen aan zijn gelopen. Die je niet verwacht had?

Positief maar ook negatief.

Steek er graag iets van op.

Vekansie.

 Lekker snoeien in de voortuin. Op een heel ontspannen tempo. Zonder stok erbij. Goed letten op de balans, want knippen, opvegen en in de groenbak mieteren. Maar lekker te zien hoe het er allemaal net wat verzorgder uitziet. 

Nog veel meer te doen, maar tijd genoeg en straks helemaal, dus niets overhaasten. Behalve dan zorgen dat wat er in de Groenbak kan deze week, ook in wordt gedaan. Weg is maar weg tenslotte. 

Supersloom merk ik. Is dat erg?

Nee, joh, anderen liggen de hele dag op een zonnebedje aan een strand ergens, dus sloom zijn mag in de vakantie. En nodig om te onthaasten en de stresshormonen uit mijn lijf te laten verdwijnen. Even nul verplichtingen momenteel. 

Kwam nog grappig eettestfilmpjes tegen. Om vrolijk van te worden.  Ook de serie waar hij met zijn vader allerlei fastfood ketens bezoekt. Grappig.

Mooie uitspraak

 

Storms make trees take deeper roots

— Dolly Parton