Verbetering

 Yeah! Vanochtend weer controle-afspraak bij de POH Diabetes gehad en ze was heel tevreden hoe stuk lager mijn te hoge waardes in 6 weken waren gezakt. En mijn gewicht idem. Maar dat gewichtsverlies was al van voor die 6 weken.

Ik was ook tevreden en vooral opgelucht.  

Goed opgelet de laatste weken. Op tijd slapen, let op stress, let op mijn voeding. Geen glucose-pieken veroorzaken. Ook mijn voeten heeft ze nagekeken. Die waren ook goed. Ik had nog goed gevoel in voet en tenen. Gaf aan dat ik dat toch iets anders ervaar. 

Bloeddruk was vorige keer bij de huisarts al nagekeken en die was prima. Geen eiwitten in de urine, foto van de ogen gaf aan dat er geen zenuwschade was. 

Besprak met haar dat ik nog niet tevreden ben over hoe ik loop en hoe instabiel ik daardoor ben of me voel vooral. Ze schreef een verwijsbrief voor de fysio. Moeten we ook maar doen dus. Ben nogal slecht in goed voor mijzelf zorgen. Vind mijzelf totaal niet belangrijk laat staat de belangrijkste persoon. 

Ook nogal doemgedachten dat ik liever tijdig dood ga, dan net als mijn moeder in een verpleeghuis te eindigen. Dus waarom zou ik het leven rekken door een goede conditie grofweg gedacht. Mijn moeder is buiten haar dement zijn, zeer gezond. Geen pilletjes of wat dan ook. 

Had een bioscoopkaartje voor zo direct gekocht, maar heb er nu even de kracht niet voor en geen zin om weer op de klok te moeten letten. Dus ook weer gratis geannuleerd. 

Hierna nog even naar een podcast geluisterd, en daarna op de bank zittend in slaap gevallen en dan is de dag alweer bijna gedaan.

Eerst maar een kop thee maken. Mijn declaraties klaar zetten en zo direct in het systeem invoeren. Helemaal ingekakt merk ik. Nou ja, maar even rustig aan doen dus. Vestje aan, want heb het koud. 

Kennelijk vond ik die afspraak en de uitslagen van vanochtend toch spannender dan ik dacht. Het is buiten bewolkt alsof het gaat regenen. Dat werkt ook niet mee. Even avondeten maken, mijn lunch voor morgen naar kantoor klaarmaken, afwassen en dan vooral ontspannen en blij zijn dat de zaken in je lijf beter onder controle lijken. 

Keuzes

Ontspannen dag, niet te vroeg op en dan 2 stappen en ik ben op mijn werkplek vanuit de keuken. Begon vroeg en eindigde niet eens vroeg, maar op normale tijd. Kijken of ik dat morgen een beetje kan compenseren. 

Las net in het AD het verhaal van de Joodse baby Lotje. Ontroerend. Doet me goed om ieder jaar op 4 mei toch weer erbij stil te staan dat het juiste doen niet zo eenvoudig is. Want wat voor de één het juiste is, is voor een ander te gevaarlijk of tegen de wet of gezag. Of gevaarlijk voor de eigen kring. 

Sta om 20.00 uur stil om juist hierover ook na te denken. Maak ik zelf de juiste keuzes en voor al diegenen die die keus met hun leven moesten bekopen.

Aan het werk - thuis

Heerlijk, 1,5 uur langer kunnen slapen dan een normale werkdag. En dan nog steeds vroeger al de laptop open. De eerste zaken vast verwerkt. Ontbijt gemaakt en in rust op kunnen eten, zonder op de klok te hoeven letten of ik al naar de bushalte moet en alles klaarstaat.

Doet me echt goed, zo'n rustige start van de werkweek. 

Plus buiten zien hoe intens groen alles is, door de regen. En wat een groeikracht heeft alles. Prachtig hoor.

Groener gras

 Voordat ik mijn ontbijt maakte zaterdagochtend, snel nog even wat bloesemblaadjes uit de voortuin en stoep opgeveegd. Snel, want ik zag de bui al aankomen. En natte blaadjes verwerk je toch minder prettig. Begon al te stippen toen ik bijna klaar was.

Brood uit de diepvries geroosterd, zachtgekookt eitje erbij en een lekkere kop thee. Heerlijk. En na het douchen de witte was aangezet. Ook een opgeruimd gevoel. Kan ik straks ophangen en genieten van de frisse geur. 

En de frisse geur van de tuin waar net een buitje op is gevallen!

Wat ook heerlijk is, is weten dat ik zowel maandag als dinsdag thuis kan werken. Dinsdag is onze werkplek gesloten, de werkplekmedewerkers hebben wel vrij volgens hun CAO, maar wij krijgen geen vrije dag, dus werk ik die dag thuis. 

Zo fijn twee dagen niet hoeven reizen. De weken daarna is alles weer anders, want collega heeft weekje vrij en een training op het hoofdkantoor en dan ben ik de maandagen wel op kantoor. Ze zou eerst komende week vrij hebben, maar ze is nogal wispelturig en heeft op het laatste moment alles weer gewijzigd. 

Dit weekend dus ook mijn eigen dagen vrij gaan inplannen en vastleggen, want ik heb grote vrees dat ze aan het einde van haar contract, of nog eerder, niet terugkomt. En dan zit ik wederom met niemand die mij kan vervangen als ik vakantie wil. 

Laat dat grote vrees maar zitten. 

Leidinggevende heeft me al in vertrouwen vertelt dat ze haar contract niet gaat verlengen en op zoek gaat naar een vervanger voor die uren. Best wel ingewikkeld, want collega geeft andere signalen af, dus ik voorzie een gevalletje ziekmelden binnenkort. Niet aardig gedacht, maar ik ben ook helemaal niet aardig; wel realistisch. Al te vaak zien gebeuren.

Waar ik supertevreden over ben, is dat ik gisterenmiddag laat, toch nog maar wel de grasmaaier uit de schuur te voorschijn toverde en het nogal lange gras, met veel madeliefjes en paardenbloemen die ik had laten staan voor de insecten, maaide. Maar een minigrasveldje dus echt een werkje van niks, maar goed. Je moet het wel doen en bijhouden in de groeimaanden. Wat een heerlijk gevoel toen het klaar was. 

En vanochtend, toen het regende en regende en regende en grasmaaien geen optie was. Was laat uit bed, want in de vroege ochtend kramp en toen uit bed gegaan, banaan gegeten, magnesiumpilletje erin en een kop thee. Merkte dat de inspanning van het ieniemienie grasmaaiprojectje zijn impact had op mijn spieren in de benen. Maar juist goed. En wist dat ik zondag gewoon rust kon krijgen en nemen, want regen in de voorspelling. Blij dat ik toch nog weer even kon slapen. 

Maakte speltvolkorenmeel-pannenkoekjes en heerlijke koffie voor ontbijt/lunch. Even een werkje, maar lekker resultaat. 

Was mijn laptop ook in de ruststand. Alleen maar een zwart scherm. Niks opstarten. Maar ook daarvan wist ik al uit ervaring dat geduld me zou redden. En even alles loskoppelen en dan weer opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw tot het werkt. 

Et voila!

Nu lekker verder kijken naar een aflevering van Miss Marple op BBC one. Ik ken het verhaal, weet ook wie het gedaan heeft, maar juist naar alle details kijken, de aankleding, de kopjes, de locaties - genieten.

Deze week ook een afspraak bij de POH, kijken of mijn waardes verbeterd zijn en andere zaken met haar bespreken. 

Nu weer terug naar Miss Marple land.  En oh ja, zo blij dat de F1 race vervroegd is dus ik 'm wel live kan volgen. Ook vanwege de regen en noodweer aldaar. 

Wat doen jullie vandaag?

Lente = de ijscoman

 Hier klinkt het riedeltje van de IJscoman met zijn wagentje. Maar sinds ik daar een keertje ijs haalde om de kleindochters te plezieren en die het niet echt lekker vonden, hoef ik ook niet zo nodig. Haal het dan wel een keertje in de grote stad aan het Spaarne. Liever kwaliteit. 

Geen idee dat het zo warm was vandaag want zat de hele dag binnen, aan het werk. Zag in de pauze wel dat het zonnig was, maar ga ik wel naar buiten, dan wil ik nooit meer naar binnen. Wat doe ik hier binnen?? 

Moest wederom in de ochtend en middag over Amsterdam CS en via het kruip en sluipspoor 10a en 10b.

Smal en heel veel passagiers die of juist de stad in willen of juist richting vliegveld willen, met de bijbehorende grote en nog grotere koffers. Op de borden zoekend, op hun telefoon kijkend, druk en veel.

Had het met een collega erover hoe rot het is om daar te komen vanuit een bepaalde kant en hoe lang het van a naar b is. Vooral als je dan net helemaal achterin of juist voorin de trein zit/staat/hangt. Hij komt hier ook regelmatig en herkende het direct. Dacht dat ik me aanstelde of gewoon een oud hek was.

Moest vanavond  ook weer helemaal naar voren doorlopen langs de trein om uberhaupt nog een plekje te vinden. Wat ik gelukkig vond en eruit ging ook normaal, zonder dringen. Wel een jokokus die zijn fiets gewoon voor de deur overdwars had gezet, zodat er niemand meer langs kon. Dus vroeg hem die fiets even aan de zijkant te zetten. 

Toch laat thuis. Maar ja...niks dringends te doen en er is niemand die op me wacht. Dus maakte ik me maar niet druk. En had eerst uit mijn werk nog wat boodschappen opgehaald bij de winkels waar ik langsliep. Dus al rekening ermee gehouden dat het later zou worden. Niet miepen dus. 

Eten staat in de oven, de planten buiten water gegeven, want gaat opeens hard met uitdrogen. Water uit de regenton. Nog steeds heel blij mee. 

En dan nu in de ontspanmodus. Zie dat er regen wordt voorspeld en hoop dat dit vooral boven de zeer droge bossen valt. 

Zo direct Dag en Nacht bekijken, wat ze altijd op donderdag uitzenden op NPO1. Mooie serie. 

Treinen

 Was naar mijn moeder gereisd in het verpleeghuis. Dat was nog even een uitdaging zonder de rechtstreekse intercity. Bus die laat kwam, omrijden dan maar en via ander station opstappen. Omrijden nog steeds daar dus en begon al feestelijk met een stilstaande trein aan het begin van de route. Minder overstaptijd daardoor, maar nog wel gehaald. Gelukkig. Geen tijd meer om koffie te halen. Op de planning had ik nog zeker 15 minuten. In het echt veel minder.

Meteen instappen en dan in de trein doorlopen naar voren. Heel ver naar voren, want wist dat de volgende overstap ook ergens vooraan het perron zou zijn. Ook die trein wat later, maar gelukkig daar wel de bus kunnen halen. 

Mijn moeder deed niet mee met de afdelings-activiteiten en zat met nog een paar stille bewoners in de huiskamer. Ze was blij met bezoek, maar ik was er nou niet zeker van of dat met mijn bezoek was, of gewoon een dame die op bezoek was en aardig deed. 

Video-belde nog even met broertje, dan kon hij even live onze moeder zien. Gezellig gesprekje, maar dat kon ook met een wildvreemde zijn. Hij vroeg me later of hij dat goed zag. 

Ze had een nieuwe foto in haar vensterbank staan. Van haar overleden jongere zus en haar samen. Ja, vertelde mijn moeder, leuke foto he. Is van een vriendin die ik onlangs hier weer tegen kwam. We zaten samen op school. Dus contact weer een beetje hernieuwd. 

Ik sprak haar niet tegen. Dat werkt alleen maar verwarrend voor haar. Haar leven en herinneringen zijn in het nu. En ze confabuleert de gaten in dat geheugen tot een logisch, voor haar logisch verhaal. Weet ook niet wie die foto neergezet heeft. Maar ja, is niet belangrijk. 

Daarna weer richting huis en gelukkig toen geen vertraging, maar ik deed er bijna 3 uur over van deur tot deur. Leve het OV!  En oh ja, hoe fijn om in Amsterdam naar spoor 10a te moeten komen. Via sluip en kruipwegen. Met nog 1 minuut op de klok om de overstap te halen. Vooral omdat ik liever geen trappen loop. Dan is een perron heel lang als je naar een roltrap zoekt en precies aan het andere eind bent.

 Onderweg ook nog een keihard alert op de telefoon vanwege een bosbrand op de Veluwe. Las later dat het zeer groot was en de rook tot in het westen te zien was.

Besloot lekker in de tuin te gaan zitten. Er was nog zon en moest even loskomen van wat ik zag en voelde. Maar ik merk dat ik er niet bij kom, of wil komen, dat gevoel. Iedere dag iets meer van mijn moeder kwijt te raken.

Vandaag weer een lange treindag, maar geen vertragingen, of nauwelijks en ondanks zeer zeer druk perron overal, de treinen gehaald en ook nog eens een zitplaats. Stoor me wel wezenloos aan hoe lomp mensen direct gaan instappen, terwijl de trein net gestopt is en passagiers uit willen stappen. Dan doe ik ook maar wat lomper terug. Doorduwen en me niet van mijn plek laten zetten. Altijd feest met een beetje wankele pootjes.

Thuisgekomen wist ik al wat ik wilde doen. Lunch maken, avondeten regelen (een grote maaltijdsalade), kleding had ik gisteren al over nagedacht en dan blij zijn dat het alweer vrijdag is en een nieuwe maand.  Nog maar één dagje trein-avonturen en dan hoop ik volgende week weer normaler.

The Marlow Murder club

 Vermakelijke detective serie op BBC NL. Op dinsdagavonden. Uurtje per aflevering.