Laatste keer F1 in Zandvoort

 In de ochtend vroeg wakker, maar laat uit bed. Was een e-boek aan het lezen en ik moet zeggen, ik lag heel lekker in mijn bed. Weten dat er niets hoeft was ook fijn. 

Toch maar wassen en aankleden. Bijna klaar en toen ging de voordeurbel. Waren het mensen die iets kwamen ophalen. Ik heb niets om op te halen en wist al dat ze bij het huis van de straat aan de overkant moesten zijn. De straten in mijn bloemkoolwijk lopen als..een bloemkool, kronkelig en soms wel 3 ingangen vanuit de hoofdweg naar de straat en dan ligt dat adres ook nog aan een fietspad, dus je kan er niet voor de deur parkeren. Is dus lastig te vinden. 

Al zo vaak bezorgers aan de deur gehad. 

Enfin, daarna heb ik volkorenpannenkoeken gemaakt, want zin in. Lekkere koffie met wat opgeklopte soja-melk. En de zon schijnt ook nog eens!

Gisteren wat licht snoeiwerk in de tuin gedaan, maar weten dat ik daar nog alle tijd voor heb, geeft minder druk op de ketel. Heel fijn. Kan het werk gewoon in stukken hakken. Het hoeft niet in maar 2 vrije dagen gedaan te worden. Of als het droog is.

Zit klaar voor de finale van de laatste keer F1 in Zandvoort. 

Verstappen start vanaf positie 7. Dus moet nog wel iets doen om extra punten te halen. Grappig dat zijn helm een DelftsBlauw motief heeft. Had ook stroopwafel kunnen zijn natuurlijk. 

En oeps...na 4 minuten is de race voor Verstappen al over. Crash tegen de vangrail. Zo jammer! Moet toegeven dat het wel iets minder spannend was om te kijken, maar zag toch Norris als eerste over de finishlijn komen. Goed gedaan. 

Liep ik er ook nog tegenaan of ik mijn werk wel goed had afgerond? Het viel me op dat leidinggevende nergens te zien was de hele laatste middag voor mijn vakantie, niks vroeg en ik was zo klaar met alles, dat ik het wel goed vond. Was er klaar mee. En dan nu die twijfel. Mag ik het wel zo achterlaten? Val ik dan niet door de mand als iemand die toch niet zo goed was als men denkt? 

Nou ja, moet ik even denken aan wat mijn broer me zei; dat binnen een paar dagen een advertentie voor mijn positie alweer online staat. Niet meer mijn probleem. 

Pfff...wat ben ik vermoeiend voor mijzelf zeg. Mijn collega ging met vakantie en niemand wist dit en overdragen?? Laat die puntjes nu maar eens van de I af! Ze liggen gewoon ernaast trouwens.

Daarom, onder andere

Op het station in de ochtend bleek mijn intercity geschrapt te zijn. Dus het boemeltje. Kon nog overstappen onderweg, maar durfde dat nog niet aan, want wist dat die Intercity een hoge instap heeft. La maar nog even.

Terug, na een lange droge en vooral saaie werkdag op tijd gestopt, ondanks dat er nog bergen werk lagen, om de Intercity te halen.

Haha...ook die was geschrapt. Toen ik online keek, was hij er nog. Om gek van te worden. 

Dus alles weer later en nog later de bus en dan pas om 1900 uur thuis. In de ochtend 2 uur reistijd en in de middag-avond idem.

Een van de redenen dat ik blij ben de knoop te hebben doorgehakt. Dat hoeft over een tijdje niet meer elke dag.

Wel heel leuk om de F1 fans uit de bus te zien stappen. Of in de ochtend op zoek naar de bus die dit weekend rechtstreeks naar het circuit doorrijdt.

Nu mijn best doen om in standje Vakantie te komen. Wilde ik net, voor het eerst in een jaar, bij de IJscoman een ijsje halen in de straat. Had hij geen pinautomaat. Dus droop ik weer af. Jammer de bammer. Geen puf om cash geld te gaan pakken thuis. 

Ging om 21.30 uur al naar boven want moe. Lange dag geweest. Rare dag ook. Een collega die zich heel vaak verslaapt, kwam dan maar bij mij zitten, dan hoefde hij de andere collega´s niet te spreken. Of dat hij aangesproken werd op zijn te laat binnenkomen. Niet mijn stijl. Maar ik hoef er niets van te zeggen want ik ben a zijn moeder niet en b zijn leidinggevende niet. 

Nu zit ik klaar voor de sprintrace F1 van Zandvoort. Gewoon thuis, achter de laptop kijkend. Maar heb er zin in, alhoewel Verstappen op plek 6 start. 

Bijna F1 weekend.

 Yeah....droog thuisgekomen. Blij mee, want hahah...zag de bui al hangen.

Thuisgekomen direct maar mijn lunch gemaakt en daarna een grote salade gemaakt. Een beetje Grieks met feta en lekkere olijven en ik kookte ook nog 2 eieren. 

Heel fijn als je al eerder bedacht hebt wat je dan gaat maken/koken en snijden en dat ook direct doet. Smakelijk. 

Ook fijn dat ik nog maar één dagje werk voordat ik wat tijd vrij heb. Zomervakantie, maar geen idee of het nog gaat zomeren of deze tijd door boven gebruikt wordt om het regentekort aan te vullen in Nederland.

Heb het tegen wat meer mensen verteld en iedereen was en beduusd maar vond ook dat ik stoer was. Dat idee zinkt ook steeds meer in. 

Niet blijven hangen met baanzekerheid en dus inkomen. 

Vandaag was een rommelige dag, maar dat kwam vooral omdat collega's mij niet hadden ingelicht dat afspraken waren omgezet, andere collega een afspraak overnam of dat collega een client al had opgehaald en ik 'm kwijt was. 

Is het nou zo moeilijk om te communiceren of in ieder geval te snappen waarom ik die zaken hoor te weten. 

Uiteraard ook nog de bijna weekend dus even een bloedspoed bijna een ontruiming.  Maar dat is ook routine en gewoon documenten afvinken en klaar. Kind kan de was doen. 

En mensen voor ons inloopspreekuur, die gewoon even heel agressief hun grieven kwijt wilden. Niet eens over ons, maar hun financiële contact. Dan is het de kunst om de de-escaleren, want weet hoe snel hij getriggert wordt door het minste of geringste. Maar kan hem goed aan. 

Al mijn collega's die op kantoor boven werken hoeven dat soort dingen niet aan te gaan. Werken vanuit papieren dossiers of achter hun telefoon. Maar dat was dat en nu is het weer gedaan dus.

Ik ga me vanaf morgen lekker bezig houden met de F1 van Zandvoort. De laatste voorlopig daar. Zal wel tot files etc hier in de regio leiden. 

Iemand ook interesse hierin?

Varkentje

 

There’s never been a day in your life, Cellie, when you were as close to your spaarpot, as you are today. So very, very close -   The Universe

Panda

 Toen ik op mijn werk aankwam, had ik en in mijn woonplaats en in mijn werkplaats door de regen gelopen, zonder iets op mijn hoofd. Met een stok en een rol-laptoptas is er geen derde hand over voor een paraplu en de regenjas heeft geen capuchon en ik had wel mijn Vera-hoedje in mijn rugtas, maar te belabberd om 'm eruit te halen. Ik dacht dat het wel meeviel.

Pas rond een uur of tien, toen ik even naar de toiletten ging, zag ik dat ik eruit zag als een Panda. Mijn zogenaamd Waterproof - oh ja even dit exemplaar in de prullenbak gooien nu direct - mascara gaf als een gek af en ik had onder mijn ogen zwarte kringen. Op mijn ooglid ook trouwens. 

Hoe lang had ik al zo rondgelopen en geeft ook weer dat ik dus zelden in de spiegel kijk op mijn werk. Gewoon aan de slag ga, zonder dubbelcheck. Altijd druk.

Image by Cim from Pixabay

Poetste met een papier handdoekje met zeep eea weg, was nog hardnekkig ook, want om dit thuis eraf te halen gebruik ik een remover op oliebasis. 

Maar dat dus niemand even me had aangeschoten of ik wist dat ik een Panda nadeed. Ik zit apart van de rest van de collega's, die zitten op een andere verdieping, maar heb genoeg collega's van de opdrachtgever die dat hadden kunnen doen. Nou ja...weet ik dat ook weer. 

Later die ochtend hadden we een afdelingsoverleg. 

Daarin had men bedacht dat we eerst een rondje doen hoe iedereen in de wedstrijd zit. En ik zag dat leidinggevende mij als laatste in het rondje bewaarde. Iedereen blij want lekker vakantie gehad en we voelen ons weer vol energie etc etc. 

En toen vertelde ik direct mijn status. Dat ik mijn ontslag had ingediend. Geen koetjes en kalfjes eerst, maar dit is het. 

Ik kon opeens een speld horen vallen. De collega's wilden uitleg en ging ik wat anders doen dan?

Is het echt waar?

En per wanneer?

En hoe moet dat dan zonder mij. Al die kennis die ik heb over van alles en nog wat. 

Tsja....niet mijn probleem vind ik. Maar ga nu echt niet meer het achterste van mijn tong laten zien. Alleen werd er een paar keer gevraagd of ik soms ziek was, want haalde aan dat ik niet wist of ik mijn AOW-leeftijd nog in goede gezondheid ging halen, zoals niemand van ons dat weet. Kennelijk vertaalt men dat in dat ik iets onder de leden heb. 

Niet mijn drang tot leven zonder regels, forensen en werkgedoe en telkens weer dezelfde dingen fout zie gaan en een werkgever die echt niets leert. Hoeft te leren, want voor ons/mij 20 anderen is altijd het credo. Vooral 20 goedkope anderen die het vak nog helemaal moeten leren.

Ook deze week weer een ziekmelding van een lieve collega die mij al aangaf dat hij heel graag wat meer vrij wilde en het zo druk is, maar er nooit tijd lijkt voor overleg met leidinggevende hierover. Dan maar ziek melden. Even rust aan je hoofd. 

Eén collega vroeg me of mijn Leidinggevende nog pogingen had gewaagd me toch nog te behouden. Of HR dat gedaan had. Om alternatieven, bijvoorbeeld meer thuis kunnen werken, minder reisdagen, aan te bieden. Wat meer naar een leven zonder werk toe te leven. 

Nope...helemaal niets. Dat gaf me ook direct aan dat ik door moest zetten. Want zou ik echt zo 'waardevol' zijn, dan had men wel wat meer kunnen doen of op zijn minst de schijn ophouden.

Zou ik dan alsnog gebleven zijn?

Nee.

Klaar

Ermee

Zo fijn alle reacties van jullie. Dan voel ik me 'gezien" (gelezen). En vooral begrepen. En dat sterkt me in pal staan achter mijn besluit. 

Oh ja...mascara dumpen nu!

Wat is nog erger? Grote plan in uitvoering!

Good old Dr. Phil vroeg het zijn clienten regelmatig. Of ze wisten wat nog erger was dan in een slechte situatie zitten?

Nog een dag langer erin blijven hangen!

Dus kom in aktie, klaag niet, maar doe er iets aan.

En dat heb ik gedaan.

Werk niet langer door tot ik officieel de AOW leeftijd bereik, maar heb mijn baan opgezegd, Heb ontslag genomen. 

Omdat ik geheel niet weet hoe lang ik nog kan genieten van die AOW of uberhaupt het leven. Wachten tot ik helemaal op ben over een jaar? Nee. Klaar ermee.

Niet ziekgemeld zoals velen me aanraden. Omdat ik teveel zie en heb gezien al die jaren hoeveel druk deze werkgever op je legt om zo snel mogelijk weer te herstellen. Te beginnen, dagje, twee dagen en je kan toch makkelijk weer de hele week komen?  Maar ook omdat ik weet dat ik me dan schuldig ga voelen, want zo erg is het toch niet?

Met een leidinggevende die me aangaf - en als mensen je de waarheid vertellen, geloof ze dan! - dat het nu maar eens klaar moet zijn met al die zieken op onze afdeling. Zij heeft immers ook jarenlang pijn verdragen, maar bleef gewoon werken hoor, met pijnstilling. 

Wil dat gesodemieter niet aan mijn hoofd hebben. Verdraag het simpelweg niet meer, me moeten voegen naar een systeem omdat ik daar afhankelijk van ben.

Dan liever zelf de regie pakken en klaar ermee. 

Energie op

 Het perfect zachtgekookte eitje, soldaatjes erbij, koffie met opgeklopte, maar helaas mislukte, sojamelk, dus nu zonder schuimkraag. Ook prima. En alle overgekookte schuim is alweer opgeruimd en schoongemaakt is de magnetron. Niet miepen dus. Blijf kijken naar wat er wel goed gaat en is.

Droomde bijzonder fijn en werd met dat fijne gevoel ook wakker. Helaas lag ik toch alleen in bed. Tsja, de meeste dromen zijn bedrog.

De witte was draait. Straks weer ophangen.

Gisteren had ik wel de energie en moed om toch maar wel de benedenverdieping te stofzuigen en een beetje a la Flylady de rest te doen. Dat was prettig, al merkte ik wel dat zo´n simpel klusje die dag veel van me vroeg. Boodschappen doen maar overgeslagen. 

Was gisteren heel erg moe van de werkweek. Brandde een kaarsje op zaterdag toen de begrafenis van de vriendin van mijn moeder was. Stille hoop dat Bewindbroer misschien mijn moeder zou inlichten of zelfs meenemen naar, maar dat was wel heel heel heel stille hoop. 

Hij kwam drie jaar geleden, met zijn mond vol over dat hij zo goed voor onze moeder wil zorgen en daarom bewindvoerder moest worden, niet eens naar de begrafenis van haar zuster. Niemand van zijn gezin, ook volwassen zelfstandig wonende kinderen niet. Zo´n steun voor mijn moeder.

Witte was opgehangen en de was van de dag ervoor weer netjes opgeruimd. Kleine werkjes, maar zo hou ik het redelijk netjes. Beneden ook de stapel administratie opgeruimd. Geen bergjes meer op de eettafel. Eén vaste plek daarvoor aanhouden, niet zichtbaar als je binnenloopt (want slordig-rommelig).

Weinig energie, batterij is niet opgeladen van het weekend merk ik. 

Wel nog eind van de middag naar de supermarkt, weer een kar vol gezonde spullen gekocht. En nu de gordijnen open en keiharde regen. Waar ik zo doorheen moet om op tijd op mijn werk te komen.

Zo

geen

zin

in.

Net besloten een half uurtje later weg te gaan. Ben ik er ook nog op tijd. En niet..jammer de bammer. De bui trekt dan net weg en zo kom ik droog op mijn werk aan.