Jaarrekening energie

 Krijg geld terug. Niet zoveel als voorgaande jaren, maar ik heb dan ook deze winter minder zuinig gestookt dan voorgaande jaren. En mijn maandbedrag stond lager, realistischer, dan voorgaande jaren. 

Oh ja,een aantal keren logeetjes of mijn broer die helemaal niet tegen een koud huis kon, maakte ook dat ik met plezier de kachel hoger zette dan ik voor mijzelf zou doen.

Maar ja, nog steeds geld terug, dus heb het helemaal niet slecht gedaan. En ik verstook nog steeds veel veel minder dan bij mijn rijtjeshuis zou passen gemiddeld. 

Hoop dat ik dit jaar voor volgend jaar een fijn contract kan vinden, want had ook nog een mooie prijs voor energie en dat vijf jaar lang. 

Dus mag eigenlijk helemaal niet klagen!

Citroenvlinder

 Besloot, omdat het heerlijk zonnig met een strakblauwe lucht was, in mijn achtertuin de Vlinderstruik te snoeien. Hoe meer je snoeit, hoe meer hij bloeit. 

En even pauze, voor het eerst, buiten koffie gedronken. 

Hij geeft nu een mooie dieptewerking in mijn tuintje. Je kan dan niet direct naar het einde van de tuin kijken. Maar als ik klaar ben met snoeien wel. Dus doe ik het voor nu in twee gedeeltes. Het is namelijk aardig wat snoeiwerk. Eerst de lange takken tot mijn navelhoogte afsnoeien. Morgen wordt de groenbak geleegd, dus mooie gelegenheid ook. 

En daarna bijna tot aan de basis. 

Gekregen als stekje van Hélene. 

Dus denk altijd weer hoe aardig dat was. 

Vloog er net ook nog een mooie citroengele vlinder langs! Prachtig. Aan de kleur te zien een mannetje. Had ik ´m moeten kussen of gaat dat alleen voor kikkers op?

Mijn maagdenpalm heeft al lichtpaarse bloemetjes. Zodra de zon gaat schijnen dan poppen ze op. 

Oh ja, ik moest helaas nog wel 4 x kattendrollen van mijn grasveld verwijderen. Niks lekker weggegraven. Gewoon bovenop de langere halmen. Heb echt zo´n hekel aan mensen die hun kat de hele dag  ´lekker´ buiten laten dwalen. Kakken doen ze dan waar het hun uitkomt en kennelijk is mijn gras zeer aantrekkelijk. Alleen daarvoor zou je nog een papieren krant willen. Ik mieter de drollen in een stuk krantenpapier en in de groenbak. Verteert allebei dan wel. Geen plastic zakjes. 

Wat leidt tuinwerk heerlijk af van alle muizenissen in het hoofd. En lijf. Minder focus op PHPD! Mijn energie goed verdelen en niet maar doorjakkeren. Hoeft niks af. Of perfect. 

Grappig dat ik vond dat mijn ramen en tuindeur er toch wel zanderig eruit zagen, dus hoppaaaaa...sopje gemaakt en even alles schoongemaakt. Vast niet streeploos, maar wie maalt daarom? Het is weer gedaan. 

Een energieke fijne dag was het. Onverwachts. Zoiets simpel als een zonnetje, blauwe lucht en ietsje warmer heeft veel effect. Jullie ook gemerkt?

Jeuk??

 De man in de bus die voor mij zat, bewoog constant. Dan weer met zijn handen door zijn haar, zijn hoofd van links naar rechts, schouders omhoog, omlaag, heen en weer, op en neer. Verzitten, weer verzitten, op en neer, heen en weer.

Echt dat ik dacht : ZIT NOU EENS STIL!

Kreeg er zelf ongemak van. 

Gelukkig stapte ik onderweg over op een andere bus. Geen prikkels meer. 

Thuiswerkend

 Geniet er extra van, het kunnen thuiswerken. 

Vooral dat ik niet hoef te reizen om de meeste taken van mijn werk te kunnen uitvoeren. Dat scheelt zoveel tijd. 

Nu nog opletten dat ik daardoor niet wat extra ga werken omdat ik toch al thuis ben. 

Niet doen.

Hang op

Klap dicht die laptop!

Eten opgewarmd. Genoten van op tijd kunnen eten. Daarna de afwas gedaan. Altijd een prettig werkje vind ik. Een nette keuken en voor de volgende dag is alles schoon. 

Daarna in alle rust een aflevering van een serie op Netflix bekeken. Kleding voor morgen klaar gehangen. Het scheelt veel die ene dag.

Het duurde lang voordat het mogelijk was, want er was nooit vervanging of altijd paniek, want dan is er niemand en opdrachtgever wil perse dat er altijd iemand is. 

Klaar.

Alleenstaand

Ben nogal op mijzelf en heb weinig intensief contact met buren. Aan de ene kant woont een Chinees gezin, aan de andere kant een oudere dame.

In de ochtend ging de voordeurbel. De buurvrouw. Haar huistelefoon deed het niet. En ze liet de telefoon zien die hoort bij haar thuistelefoon. Die gaf een boodschap aan. `Geen basis`. Ik probeerde mijn eigen nummer te bellen, maar hoorde niets. Ze had wel een handleiding bij zich, maar de letters waren zo piepklein dat ik zei dat ik wel even online ging kijken voor een oplossing.

Advies was om het basisstation te controleren of het goed in het stopcontact zat en de telefoondraad er goed in zit en even te resetten. Dus hoop dat het werkt. 

Ging eind van de middag nog even checken bij haar, maar ze deed niet open. Misschien naar vrienden?

De volgende dag opgebeld en ze nam de telefoon aan en dus werkt het allemaal weer. Gelukkig! Zoals ik al vermoedde zat er toch een stekkertje niet goed in het apparaat. 

Buurvrouw heeft alleen haar enige dochter als contact en die is net met vakantie gegaan.  De man van buurvrouw is al een hele tijd geleden overleden. Dus ze woont alleen. En een kleine sociale kring. Alsof ik mijzelf zie over een tijdje. 

Dezelfde leeftijd als mijn moeder. En mijn moeder had ook eerst zo´n soort handfree toestel, eentje beneden en eentje boven. Daarna kocht familie een telefoon met cijfers en letters zo groot dat zelfs Jules de Corte het nog kon bedienen. Niet nodig voor mijn moeder, die had niks aan haar ogen, maar meer aan haar hersenen.

Nu, in het verpleeghuis, hebben de drie allerbelangrijkste kinderen een sneltoets op dat toestel en daar zijn degenen die het met Bewindbroer oneens waren niet bij. Alsof ze maar 3 kinderen heeft voor de verzorgenden. 

Doe ik wel genoeg voor de buurvrouw? Ben ik een goede buur of een heel verre vriend? Doe ik genoeg voor mijn moeder. 

Jarenlang haar administratie verzorgd. Als ze ergens niet uit kwam, dan moest ik eerst met bus en trein reizen, terwijl die 3 om de hoek wonen. Maar die bliefde ze nooit. 

Bij operaties nam ik zorgverlof op, meerdere keren. 

Nu valt er niets meer te kiezen. Er is voor haar gekozen. Ze hebben zich opgedrongen (althans zo ervaar ik dat) en regelen precies dat wat in hun straatje past en hebben zo 100% controle over hun moeder. 

En controle is iets wat voor hen heel belangrijk is. 

Krijg trouwens kippenvel van haar blog, zoals altijd. Mooi mens! Blog Annemiek

Boomers

Boekte een beetje last minute een bioscoopkaartje. Even wat leuks zien. En eruit!

Nu was ik blij dat ik nu eens wel mijn gehoorapparaten mee had, want Nederlandse films zijn meestal vrij slecht qua verstaanbaarheid. En in de bioscoop kan ik niet de ondertiteling aan zetten :)

Vond het een vermakelijke film. Hoe ziet de buitenwereld mijn generatie en hoe zien wij onszelf. En wat zijn de levenszaken waar we zo al mee te maken krijgen. 

Van diverse huwelijken en ex-partners, kinderen, mantelzorg, zorgen over je baan, zorgen over je gezondheid.

De hele zaal zat vol. Ik had de laatste stoel, mazzel want nog wel aan het eind - of begin - van de rij. De hele zaal zat vol met mensen van mijn leeftijdscategorie. Geen jongere te zien. Kregen we korting of zo??

Gelukkig was het lekker donker want de scene bij een begrafenis ontroerde me. Want kon me helemaal niets harmonieus voorstellen op het moment dat mijn moeder gaat hemelen. 

Zie ook hoe mijn broer en schoonzus zich gedroegen bij de begrafenis van onze oom vorige maand. Ook weer blij met waterproof mascara dus. 

Weeeeeeeeeeekend

 Nam vanochtend de benenwagen naar het busstation. Stapte nog wel over in een andere bus, want die stopt op een prettiger uitstapplek dan mijn normale bus. 

Had me al voorgenomen er gewoon een fijne werkdag van te maken, wat er ook voorviel. Het was immers al vrijdag...bijna weekend!

Dat voornemen maakte alles al luchtiger. En niet maar doorjakkeren en doorjakkeren. Ik heb gedaan wat ik kon en meer kan ik niet. 

We waren met nog minder mensen dan gewoonlijk, want nog iemand met griepverschijnselen. En management moest vergaderen elders. 

In de middag zag ik al dat mijn gunstige trein niet reed. Dat hele traject daar is uitval. Ook geen sprinters. Dus maar de relatief late intercity terug genomen. Hij reed gelukkig. Eerst met vertraging aangekondigd, maar reed maar een minuutje te laat. Ook weer prettig.

En terug de bus, niet 23 x overstappen. Gewoon nog een stuk lopen naar huis, door de motregen, maar met plu en op dezelfde tijd maar dan twaalf uur later dat ik de voordeur dicht deed, deed ik ´m nu weer open.

Honey...I´m home.

Had gisteren al voor 2 x gekookt. Dus bord met heerlijke inhoud opwarmen. Fijn en slim van mijzelf. Altijd vooruit denken. Behalve in het weekend, dan mag het even wat losser.