Niet mijzelf opjagen

 Het motregende al vanaf vanochtend, dus vroeg mij af of ik echt nog wel langs de supermarkt moest voor de weekboodschappen. Of kon dat morgen? Of overmorgen zelfs?

Niet mijzelf opjagen met "Moet' dingen. Er moet namelijk in het weekend helemaal niets. En zondag is de rustdag toch? 

Gun jezelf die rust dan ook.

Ik kijk via NPO-start naar de serie Patience. Beter dan de detectiveserie die zaterdagavond op NPO 3 werd getoond. Kon me niet boeien, dus keek heerlijk naar Endeavour. Een herhaling, maar juist fijn om weer andere details te zien. 

Alweer ging ik op tijd naar bed. Maar vond ik juist fijn. Ontspannend. 

Vandaag ook de F1 van Hongarije. Interessante race. Spannend vanaf het begin. Ik zeg altijd al dat ik al F1 kijk toen Nicky Lauda nog oren had. Snelheid en techniek trekken.

 Verstappen eindigt als tweede. Ondanks zijn geklaag over de ´slechte´auto. 

Toch nog maar even naar de Supermarkt geweest, maar eerst wilde ik mijn oud papier in de bak gooien vlakbij het winkelcentrum.

Vol!

De bakken om de hoek: Vol!

Dus moest ik een stukje verder lopen en daar stonden gelukkig niet 30.000 lege dozen rondom het brengparkje met een Volle Bak. En zoek maar uit waar de rest van de wijk zijn papier kwijt kan.

Goed voor de extra meters dacht ik. In het kader van ook elke dag wandelen. Naast fietsen en de oefeningen om sterkere beenspieren te kweken.

Fietsen al in de ochtend gedaan. 

Nog even eten, afwassen en klaar voor vandaag.

Hoe wil jij herinnerd worden?

 Lees over de film die draaide  nu draait in de bioscoop met Huub Stapel. Over een reis die de zoon nog graag met zijn vader had willen maken.

Wat hij zich van zijn vader wil herinneren. 

Wat herinner ik van mijn vader eigenlijk. 

En hoe zou ik willen gezien worden door mijn kinderen (en kleinkinderen). Vrienden?

Bang vrouwtje?

Te bang om nu te fietsen vanwege een valletje? 

Te bang om voluit te leven eigenlijk, zo voelt dat momenteel. 

Elke dag alleen thuis komen. Hoera?! Ik zoek ook zo´n aap als Pluche heeft denk ik.

Ben ik wel een goede vriendin.

Een goede (wat dat dan ook is - goed) dochter, moeder, oma, schoonmoeder?

Uberhaupt het woord Bang...

Going out with a Bang, dat zou ik wel willen. 

Onthouden worden. 

Zo, eindelijk weer eens.

 Omdat ik vroeg wat mijn zoon leuk vond en waar zijn interesse lag in het kader van zijn komende verjaardag, wist ik een leuk cadeau voor hem. Maar dan moest ik wel naar de Grote Stad. Want bij ons in het dorp hebben ze dat soort zaken niet. 

Eerst maar even nagekeken of de winkel waarvan ik dacht dat ik daar moest zijn, nog bestond. Ja, gelukkig wel. 

Dus op mijn lijstje voor zaterdag dat klusje gezet. Plus het wegbrengen van een pakketje. Als ik het goed onthouden had, was dat in dezelfde straat. 

Bus nemen en daarna overstap op bus naar de stad. Nu ben ik blij met mijn busabonnement. Hoef ik niet na te denken over de kosten. Die heb ik al voorgeschoten. 

Wat een fijn idee om iets anders dan normaal = voornamelijk vlak bij huis blijven, misschien een uitstapje naar de supermarkt, maar dat was het dan wel. Of in de tuin zitten en een minibeetje werken.

Naar de bioscoop ben ik al maanden niet meer geweest, dus heb mijn abonnement maar aangepast.

Enfin. Stapte uit en begon, met stok, naar doel nummer één te lopen. Daar zag ik ook nog een leuke kaart voor hem. Pakketje ingeleverd ook. Daarna was ik al zo tevreden dat alles zo soepel ging, dat ik even snel bij de  AH aan de overkant wat kleine boodschappen haalde straks voor thuis. Vergat ik bijna nog te gaan kijken voor Het cadeau. Maar de IJswinkel lonkte. Maar toch maar niet. Voelde me nogal ongemakkelijk met stok en boodschappen. Doorlopen naar de winkel voor zoonlief. 

Daar moest ik eigenlijk voor de echte vondsten boven zijn, maar dat ging 'm niet worden. Gelukkig beneden ook een grote collectie en op de gok iets gekocht. Bon bewaard en gevraagd of hij het kon ruilen als hij niks vond.

Toen was ik toch zo tevreden. Alles gedaan. Ik mocht weer lekker naar huis en ik zag dat een halte dichterbij een zogenaamde strandbus ging, ook weer terug naar ons dorp. Kon ik daarmee weer overstappen op halte dichtbij en daarna nog even de kwalificatie F1 zien. 

Buiten, in de tuin. En daar ook genieten van een vers gekocht volkoren broodje. Thuis vullen met lekkere salade en verse sla. 

Zag trouwens een te schattige foto van jongste kleindochter bij die IJswinkel. Dus ze leert in ieder geval al jong waar het beste IJs van de stad te kopen is. 

Dit is eindelijk weer eens even voor de leuk reizen. Liep allemaal gesmeerd. En wie weet pak ik deze zomer ook nog wel een keer die strandbus. Moet nog lang wachten tot ik vakantie heb en dan is die aktie alweer voorbij. Dus eerder gaan. Gewoon doen. En extra lopen is goed. 

Was vanochtend gewoon op werktijd, of zelf een half uur daarvoor al wakker. Dat hoeft nou ook weer niet, maar ja...zit in mijn systeem denk ik. En ging op tijd naar bed, want moe. Dus Vera vanmiddag maar af gekeken. 

Was heel tevreden met mijzelf. Iets kleins, ik wilde persé iets passends kopen voor mijn zoon en dat kon niet lokaal, zorgde ervoor dat ik letterlijk in beweging kwam. 

Lekker dat het nu een klein beetje regent hier. Goed voor de natuur. En de inhoud van mijn regenton.

Even anders doen

 Was zo klaar met mijn werk, maar vooral weer het reizen. Dus bedacht onderweg hoe ik het thuiskomen aangenamer kon maken.

Dus thuisgekomen de tuin in, glaasje koude witte wijn, wat toastjes gemaakt. En ontspannen met een podcast in mijn oren. 

Dan mis ik wel iemand om mee te sparren, tegen aan te praten of gewoon te horen dat het allemaal wel goed komt.

Beter dan weer direct doe dingen doen. Nuttige zaken. 

Voelde wel prettig. Een andere routine. 

Zo, nu schoenen en sokken uit en lekker niks. Nou ja, het laatste uur van BB vol liefde bekijken, want ik trek zo laat naar bed gaan niet. En daarna nog een dectective. 

Ter ontspanning. 

Toch maar wel

Was een beetje moe van werk, want als mensen met vakantie gaan, dan hebben ze de neiging om onafgeknoopte dingen bij een ander op het bordje te leggen. 

Of dat collega´s zich bemoeien met hoe jij je werk moet doen, want echt spoed! Mijn ervaring is dat ik dat eerst maar eens ga uitvragen en ja hoor. Geen spoed. Zelfs geen noodzaak meer tot gesprek met ons, want al opgelost. 

Beter.

Thuisgekomen dus had ik een lijstje van wat ik moest doen voordat ik de blik op oneindig kon werpen. En daar stond ook een stukje fietsen op. Moe...moet dat. 

Ja, dat moet

Elke dag een beetje meer.

Een beetje verder.

Dus ga nou maar naar boven en fiets! 

Ook weer gedaan. Met een podcast op ging de tijd toch weer snel. 

Nu nog maar één dagje werken en dan is het weer even rust qua reizen en drukte in de trein en bus. Komt goed!

Toch echt gejat

 Op mijn NS-overzicht van gemaakte reizen met mijn OV-Chipcard, zag ik al dat ik ergens vergeten was uit te checken. Bij nader bekijken welke dag dit was en ook even uit het geheugen halen wat ik die dag meemaakte, kon ik terug redeneren, dat mijn OV-Chipcard toch echt gejat was. En niet, wat de meeste mensen tegen me zeiden, dat ik 'm gewoon verloren was. Ben toch niet gekke Henkie gelukkig.

Had die dag naar en van mijn werkplek gereisd en precies na het uitchecken is de card gejat. Hing altijd aan zo'n skipasachtig ding aan mijn tas en was, toen ik bij de bus wilde inchecken opeens weg. Het is een zeer drukke plek waar veel mensen zijn en loopt er iemand tegen je aan, is dat daar al vrij normaal. 

Nu zie ik dus dat na mijn uitcheck iemand lekker ermee naar Amsterdam is gereisd en daar braaf uitcheckte. En nogmaals gereisd zo te zien, laat op de avond. 

Toen ik thuiskwam heb ik mijn OV pas onmiddellijk online geblokkeerd en een nieuwe aangevraagd. Duurt helaas even voordat de card het dan niet meer doet. Pas de volgende dag. Nog blij dat de jatter niet bedacht naar Maastricht door te reizen of zo.

Dus moet even uitvragen bij de NS hoe het met die extra kosten zit. Toch bijna € 25,--. Voor snot.

Vroeg ook nog geld terug voor de vertraging van vorige week. Waar ik een paar uur stond te wachten tot er uberhaupt weer treinverkeer mogelijk was op dat traject door een wisselstoring. 

Ach ja, woensdag Administratie-dag tenslotte.

Ook wat andere administratieve zaken uitgediept. Allemaal nodig. Om straks mijzelf niet in de vingers te snijden. Maar even rustig niksen zat er vandaag niet in. Was ook wat onrust in mijn hoofd merk ik. 

Vooral met werk te maken. Alweer personeelswijzigingen en iemand die zich gedraagt alsof hij binnenkort leidinggevende wordt. Wat ik wel verwacht en dat mijn huidige leidinggevende binnen het bedrijf promotie maakt. En uiteraard ook weer mensen die ingewerkt moeten worden, maar waar geen plan voor ligt en dat diegene dan maar een beetje erbij bengelt, want niemand heeft er tijd noch zin in. 

Ook al eerder meegemaakt en goh wat raar dan toch dat zo iemand na een paar maanden toch afhaakt. Of het niet in de vingers blijkt te hebben. 

Fiets ´m erin

 Fietsen op de home-trainer. Zo fijn dat je geen tegenliggers hebt of met fatbikes te maken krijgt. Ik zet mijn timer, iedere dag langer en fiets een stuk. Moet nog wel goed nadenken hoe ik opstap en heb een opstapje (net als bij een paard) nodig, maar dat ligt aan de benen. Maar zit ik eenmaal, dan gaat het prima. 

Een klein feestje. Dat ik kan bewegen en bewegingen die ik herken en snap en kan doen, waardoor mijn beenspieren sterker worden. 

Fijn ook dat ik vandaag thuis kon werken. 

Het was druk, maar heb me niet druk gemaakt. Dat is een verschil. 

Klein, zeer klein buitje in de middag. Fijn voor de tuin, maar meer om het stof van de bladeren te spoelen. 

Leuk te lezen wat iedereen zoal at gisteren.