Anders

 Toch maar op tijd uit bed en heel fijn dat ik heerlijk kon douchen, Daarna ontbijt gemaakt, havermout met voor nu wat appelstukjes erin en een mok thee. Medicatie ook innemen en daar ligt de dag. 

Beetje rommelen in de marge en ik las in de krant dat het vandaag een lekkere zonnige lentedag zou worden. Wilde nog, voor het eerst in tijden dat ik wilde en ook plannen maakte, naar de grote stad. Meer dan een maand niet die kant op geweest. Bijna twee zelfs. Iets inleveren want nu al de beugel eruit.

In die winkel kon niets meer ingeleverd worden want ze gaan stoppen. Alles in de Sale. Toch maar even kijken en hahah...drie stuks voor de prijs van één. Daar kan ik het niet eens zelf van maken. Dus doe nou maar. 

Liep eigenlijk al weer terug naar de bus naar huis, maar zag een andere bus aankomen, richting de zee. Nemen! Doe eens spontaan!

En zo zag ik mooie bomen in bloei op de route, veel bootjes en de eindhalte van de bus ligt in het centrum van de kuststad. Wist ongeveer hoe ik moest lopen richting Boulevard, maar ook dat er heel veel trappetjes waren in een bepaalde wijk, dus nu maar even niet. 

Enfin, ik rook de zee al en wat heerlijk om te genieten van een vers broodje haring op een bankje met uitzicht over de zee. Schrok een beetje van de prijzen bij de viskar, maar misschien ben ik ook helemaal niks meer gewend. Maar 8 euro voor kibbeling met saus vind ik wel aan de prijs. De haring was goedkoper en dan zie ik tenminste welke vis het is en niet gefrituurd.

Terug zag ik een bushalte die de andere kant opging, maar ook in de grote stad uitkwam, bij het station, waar ik mijn streekbus kon nemen. Genoten van uitzicht op de duinen, het circuit en verbazing over de hoeveelheid scholieren die zich in deze bus wilde proppen op de route. Nou ja, ik had gelukkig een zitplaats. 

In mijn woonplaats nog even overstappen op de plaatselijke bus, dan stopte ik vlak bij mijn huis. 

Goed plan was dat. Even wat anders zien, wat anders doen. 

Wie ben ik

Vroeg mij altijd af waarom mijn ouders mij een Franse voornaam gaven. Met een Oma die Truus heet en de andere Johanna. 

Mijn moeder vertelde me dat haar Oma niet Nederlands was, maar Belgisch en zij naar haar vernoemd is. Alleen werd haar naam, zoals gebruikelijk in die tijd afgekort tot een flutnaam. Tot ze ouder werd en haar brieven met haar volledige voornaam ondertekende. 

Graag naar Franstalige muziek luisterde. Meer deed ze er niet mee. En in plaats van lekker Franse les te nemen, zat ze jarenlang op Engelse les, organiseerde dat op het het laatst dan ook nog zelf. Maar dat Frans. Waarom vond ze het zo mooi, maar deed zo weinig ermee. Zo streng altijd voor haarzelf. 

Die Oma bestuurde het gezin een beetje, want de moeder van mijn moeder was heel erg lui, volgens mijn moeder, maar ook volgens de zusters van mijn Oma. Als de was gedaan moest worden op maandagen, dan was de moeder van mijn moeder altijd het laatste bij de plek waar heet water werd uitgegeven en was het vaak al op. Begon mijn Oma pas in de middag aan de was. 

In de ochtend bleef ze op bed liggen en moest mijn moeder zorgen dat ze naar school kwam. Later ook zorgen dat haar jongere zusje naar school ging. Na school was het fijn bij haar Oma zei mijn moeder. Er was aandacht en liefde. Ook van de ongetrouwde tantes, waarover een broer van hen grapte aan haar einde dat ze OGR was.

Later ben ik naar die buurt terug geweest met mijn moeder en alhoewel het geheel Havermelk-elite/bakfiets paradijs was geworden wist mijn moeder nog waar het huis van haar Oma en haar ouderlijk huis stonden. Vond er in een archief ook nog foto's van terug. Was mijn moeder blij mee. 

Enfin...je gaat zoeken, want ik wist nog precies de naam en geboortedatum en plaats van mijn Oma en zo interessant wat je dan allemaal kan vinden. 

Al was de Belgische Oma al eind van de negentiende eeuw voor de liefde naar Nederland vertrokken, al in 1896 getrouwd in de Domstad. Dus niet een vluchteling uit WOI wat mijn moeder altijd ons vertelde.

Voor ik het weet ben ik uren verder. En weet ietsje meer over die tak van de familie. Al zag ik ook dat ergens in 1917 de opa van mijn moeder in de gevangenis zat, maar dat leek politiek geladen. Meer om uit te zoeken en hoe mooi dat je dat allemaal vanuit het comfort van je huis kan doen. 

Wat laat ik voor sporen na? 

Netflix aanrader

Keek de eerste afleveringen van de fijne serie; How to get from Heaven to Belfast. Ierse comedy-serie, dus ook bekende Ierse acteurs. Wat grappig is als je ook tegelijkertijd de serie A Woman of Substance op NPO Start aan het kijken bent. 

Dan herken weer een aantal gezichten. 

Fijne serie om even met je gedachten elders te zijn met humor.

Gedeelde post is halve post

Lees een artikel in Trouw over hoe sommige mensen, vaak in een creatief beroep, het ingewikkeld vinden om hun zakelijke administratie op orde te houden en te krijgen. 

Bekend die angst voor enveloppen. Dat je ze niet eens meer open durft te maken want het zal weer weer slecht nieuws zijn. Er is zelfs een clubje opgericht die elkaars post opent want Gedeelde Post is halve post.

Gelukkig hebben velen een fijne boekhouder, maar het verzamelen van stukken moet de client toch echt zelf doen. Aftrekposten, bonnetjes daarvan, bewijzen etc. Plus natuurlijk op tijd hun facturen naar hun clienten uitsturen en ook daarvoor bijhouden hoeveel uren in een opdracht zijn gaan zitten.

Als je niet zo georganiseerd bent is dat een hele klus. Of als je hoofd gewoon zo niet in elkaar zit.

Op mijn werk kom ik ook veel mensen tegen die maar opgehouden zijn hun post open te maken. Vooral ook uit angst voor slecht nieuws. Wat het meestal ook is, want aanmaningen, dwangbevelen etc.

Dan komen ze regelmatig bij ons langs dat er een brief lag en oh ja, volgens mij is dat morgen. Blijkt dat ze of de volgende dag ontruimd dreigen te worden of naar een zitting moeten hierover. Of dat de energiebeheerder gaat afsluiten. Of alles tegelijk. 

Ga dan maar eens vragen of ze alle documenten te voorschijn kunnen toveren die nodig zijn voor een verzoekschrift tot uitstel bij de Rechtbank. 

Telefoon wordt ook al vrijwel nooit opgenomen meer. Ook alleen maar slecht nieuws, vooral instanties die anoniem bellen. Deurwaarders, UWV, gemeente en dat soort partijen.

Openen jullie je post op tijd of liever op het nippertje?

Poetsen

Keek vrijdagavond eerst naar de volgende aflevering van de Nederlandse serie Dag en Nacht. Daar kan ik enorm van genieten. Zo liefdevol gemaakt. 

Ondertussen stond mijn eten in de oven op te warmen en at ik met bord op de bank voor de tv. Meestal eet ik aan de eettafel, maar dit verhoogt het weekendgevoel. Kinderachtig, maar leuk. Je moet jezelf blijven kietelen tenslotte.

Daarna een aflevering van Endeavour, maar ik werd al slaperig rond de helft, niet door de inhoud, maar omdat kennelijk mijn lijf zo is ingesteld rond die tijd naar bed te vertrekken, want vroeg op voor de werkdag.
Maakt niet uit. Kijk ik de rest nog wel de volgende dag. Toch sport op tv zie ik.

Zaterdagochtend ook weer rond werkweektijd wakker, maar ik mocht nog even slapen als het kon. Dat lukte niet echt meer goed, een beetje doezelen terwijl ik luisterde naar een podcast met Adriaan van Dis. Toch maar fris en fruitig de dag beginnen, dus hoppaaaa, lekker douchen.

Ontbijt gemaakt, verse koffie erbij. Gepocheerd ei. Gewoon omdat er tijd voor is. 

Had de energie om a la Flylady mijn huiskamer op te schonen, dus eerst stoffen, daarna stofzuigen en daarna dweilen en ook maar de gang en wc meegenomen met die routine. 

Nu nog even poststapel van de tafel wegwerken en even een verse boeketje (namaak) bloemen neerzetten, want de bolletjes voor Pasen zijn wel uitgebloeid. Die mogen de tuin in.

Opletten dat ik in mijn enthousiasme dat ik weer meer energie en zin lijk te hebben niet teveel ga doen. Dus even pauze terwijl de vloer droogt.

Het regende licht hier, dus dat komt goed uit, die pauze nu. Even verder met mijn IB aangifte. Kom al een heel eind. Nog wat dingen verzamelen en invullen en dan is het wel weer gedaan. Omdat ik door het jaar heen die gegevens al in mijn boekhouding ingevuld heb. En weet waar het bewaard is. 

Helemaal blij met de dingen die vandaag gelukt zijn. En mijn bloeiende Japanse sierkersboom. 

Weekend is ingegaan

Haalde nog net de overstap naar de tweede bus, dankzij de Groene Golf en weinig stops onderweg en was daarom heerlijk om 18.30 thuis. Had gisterenavond al voorbereidingen voor het avondeten gedaan, dus nog even de oven aan en dan kan ik met een klein half uurtje eten.

Heb mijzelf aangeleerd om die vrijdagavond vooral ontspannen zaken te doen. Niks moetjes. Die zijn er wel hoor, maar dan noem ik ze gewoon anders. 

Het is en niet eens lijkt, een vrijdagtraditie dat er wederom een crisis werd aangemeld. Een woningontruiming en dan precies in de week van Koningsdag waar half Nederland vrij is. Dus snel schakelen en ik had een hele fijne collega die me van de week al aangaf dat de volgende crisis hij zou oppakken.. Komt hij ook nog extra voor naar kantoor. 
Hopen dat de client ook verschijnt. Met stukken. 

Maar dat is voor volgende week. Vandaag alle voorbereidende werkzaamheden gedaan. Voelt  prettig als het ook allemaal lukt. Alle bordjes op groen staan.

Dus wederom eens ouderwets druk, maar ik liet me niet gek maken. Had geleerd van gisteren. ECHT op tijd uit het gebouw vertrekken. De trein wacht niet. Ook al was de trein vanochtend 10 minuten te laat, dan moeten de passagiers maar wachten. 

Mijn Japanse sierkers is prachtig in mijn voortuin. Helemaal open gebloeid. Een wolk van roze. Zo jammer dat dit maar zo kort zo blijft. Maar ja, dat is waarschijnlijk ook net waarom we het zo mooi vinden. Kort beschikbaar.

Nu even de kantoorkleding uit en relaxkleding (lees pyama en dik vest) aan en helemaal niets meer hoeven. Zo fijn!

Niet vrij

 De werkplek waar mijn onderdeel van het bedrijf werkt, is 5 mei gesloten. Dus geen afspraken kunnen ontvangen en zelfs niet op de kantoorwerkplek komen. Het gebouw is dicht.  Men viert feest.

Wij moeten wel werken. Dat moet dan maar thuis. Errug he..  Nee juist heerlijk. Liever ook gewoon vrij gekregen, maar iets krijgen daar is men hier nogal behoudend in. 

Als half Nederland bevrijdingsdag viert, verwacht ik ook weinig telefoon. Of mail. Of spoedzaken. 

Was een beetje traag naar het werkstation gelopen en kwam met de roltrap boven en zag mijn trein net wegrijden. Nou ja, pech gehad, had je nog maar geen plas moeten doen voor je wegging. Nee hoor, met volle blaas rondlopen is geen feest. 

Het boemeltje kwam gelukkig er al aan en ik wist dat ik daardoor rond 19.00 thuis zou binnenrollen. Had al in mijn hoofd wat ik wilde doen. Oven aanzetten, lunch maken voor de volgende dag, gerecht in de oven schuiven en daarna genieten van het eten en dat ik van te voren had nagedacht hoe of wat. Dat kan ik toch redelijk op tijd eten en de avond beginnen. 

Was een fijne werkdag. Kunnen doen wat ik van plan was voor het grootste gedeelte en ik ben inmiddels ook zo afgetraind dat het dan maar een Annietje wordt - Tomorrow!

En ervan genieten dat het nog licht is. Kan zien dat het gras aan maaien toe is, maar ja, die Paardenbloemen staan zo fraai en fijn voor de insecten, net als de madeliefjes. 

Wil er een ontspannen avond van maken. 

En jullie?