Wat was ik in mijn nopjes dat ik met mijn kinderen en kleinkinderen en schoondochter samen naar Artis mocht. Dat wilde ik al heel lang, maar kwam er nooit van of ik gaf mijn gekregen kaartjes aan dochter en schoonzoon en kleindochter. Omdat ik hen een uitje gunde.
Plus dat ik het altijd een nogal prijzig uitje vind.
Maar met iedereen wat leuks gaan doen, wat was ik blij. Nog steeds trouwens, wat gewoon blij als iedereen bij elkaar is en met elkaar lief en aardig omgaat.
Ik kon met mijn zoon en schoondochter meerijden, dus vroeg hoe laat ik daar uiterlijk moest zijn en vertrok heeeeel ruim, want nog steeds een twee/trapsraket qua vervoer. Eerst de bus in de buurt en dan bij een halte daarop overstappen op de streekbus richting hun huis. Bus bij huis kwam te laat, dus ik mistte de overstap en maakte me daar druk om, al wist ik maar al te goed dat ik dat totaal niet hoefde te doen. Gezien eerdere ervaring met op tijd vertrekken.
Ook nu weer. Stuurde een appje dat ik wel op de hoek van hun straat wacht, maar dat hoefde niet. Kom maar gewoon naar ons huis.
Ze zaten nog aan het ontbijt. Voor niets gehaast. Uiteindelijk vertrokken we en hoorden we onderweg dat zijn zus en haar kinderen er al waren, op de afgesproken tijd. Hij had kortingkaartjes dus graag even wachten met door de ingang gaan. Gelukkig weet zijn zus ook hoe hij African Punctuality hanteert.
Wat ziet Artis er mooi uit. Was de laatste keer een keertje voor de museumnacht in het Planetarium geweest met mijn dochter en daarvoor zeker 30 jaar terug. De jongste wilde lopen, niet in de wandelwagen en liep met haar nichtjes vrolijk door het park, onder de indruk van de dieren en nog het meest van de giraffenglijbaan. Haha....kostelijk!
We zagen de Olifanten net uit hun binnenverblijf komen. Zo vrolijk leken ze.
Het was de hele ochtend trouwens bewolkt en daardoor vrij koud. De oudste kleindochters hadden handschoenen mee, heerlijk voor ze. Ik dacht dat dit niet nodig zou zijn, maar vond het erg jammer dat mijn handschoenen thuis lagen. Heb al snel handschoenen aan, warme handen en voeten doen me goed altijd. Ook op advies van vriendin nu altijd sokken aan in bed. Maar dit terzijde :)
Ik gaf de twee dames een papiertje uit mijn opschrijfboekje en de oudste maakte een lange lijst van alle dieren die ze wilde zien en gezien had. De jongste ging de dieren natekenen. Ze keek ook goed hoe ze op de bordjes waren afgebeeld en tekende dat echt heel erg goed na (en niet omdat ik een hele trotse oma ben toevallig).
Mijn oudste kleindochter wilde vooral de Capibaras zien. Die had ze ook al een keertje met de opvang gezien toen ze naar Artis gingen als uitje en die vond ze helemaal schattig. Na een paar uurtjes was het eigenlijk tijd voor de jongste om te slapen. Dus gingen mijn zoon, schoondochter en hun dochter weer naar huis. Het voordeel van een abonnement, dan hoef je niet je kaartje eruit te halen, maar kan je een andere keer nog een keertje gaan.
Mijn dochter bleef nog, want haar kinderen waren nog lang niet uitgekeken. En oudste kleindochter zocht dus naar die Capibaras.
We gingen nog even wat drinken. Ik zou bijna zeggen, uiteraard, viel de warme chocomel van kleindochter over de tafel. De eenden waren blij, want die kwamen het allemaal onder de tafel opslobberen. Gelukkig alleen over de tafel en 20.000 servetjes verder was de tafel weer droog.
Uiteindelijk vond oudste kleindochter waar hun verblijf was. Maar helaas.
Het bleef nog steeds koud en bewolkt en omdat zowel mijn dochter als ik problemen hadden met de benen (zij heeft iets aan haar knie, waardoor ze nu jaarlijks ter controle een MRI moet maken) en ik heb elastieken benen, maar liep wel minder mank door de vreugde van dit uitje!), gingen we richting de parkeerplaats. Werd heerlijk helemaal thuis gebracht. Onderweg brak de zon door en werd de lucht heerlijk blauw.
En zocht thuis nog even naar een parkeerschijf, want die lag niet in de huurauto van dochter. Vond 'm in de schuur, in de bak met zaken uit mijn auto die ik in 2012 inleverde. Kan ook wel uitgedund/opgeruimd worden dit voorjaar dus.
Omdat het koud was, was het ook niet echt over de hoofden lopen. Dat was wel een voordeel. De kinderen konden lekker een beetje vrij rondlopen en dingen zelf uitzoeken en bekijken of tekenen.
Was de rest van de dag helemaal in mijn nopjes. Zo simpel is het dus om mij een blij ei te maken.
