Star Trek stijl

 Met leidinggevende gesproken over mijn ergernis hoe het vakantieplannen ging en ik, voor mijn gevoel, daarbij genoegen moest nemen met wat er over was. En ja, ik gaf ook aan dat ik zelf ook nogal laat was om mijn plannen vast te leggen. Mea Culpa. 

Nu weet ik al dat die periode na mijn vakantie zeer druk wordt, want er komt een nieuwe medewerkster. Die ingewerkt moet worden. Nul ervaring heeft uberhaupt met op een kantooromgeving werken. Dus ook niet ervaring met mail en Informatiesystemen etc. En dan een maand later al met vakantie gaat. Die plannen waren al vastgelegd en dat snap ik. Nieuwe medewerkster want het contract van mijn huidige collega is niet verlengd. Zij bleek toch andere ambities te hebben en werkt daarnaast ook niet zorgvuldig genoeg. Alles maar half invullen, half afwerken en alle ingewikkelde zaken die laat ze liggen. 

Leidinggevende gaf aan dat het inderdaad allemaal nogal vaag was en dat zij helemaal niets wist van plannen van de collega om in augustus ook nog drie weken vrij te zijn. Daar gaat ze haar op aanspreken, want heeft ze uberhaupt nog wel zoveel vrije dagen tot einde van haar contract.

Toen ik er later over nadacht, over dat aanspreken, vroeg ik me af wanneer dan. Want ook leidinggevende is komende week voor het laatst voordat ze drie weken vrij is. Komende week is mijn collega nog vrij. En is LG terug, dan is collega al weer met die tweede vakantie. 

Plus ik begrijp gewoon niet dat dit niet goed gemonitord wordt door haar. Iedereen moet in het Personeelssysteem vakantie aanvragen. Zij keurt dit vervolgens goed en pas dan weet je dat het akkoord is. Kennelijk wat stappen niet gedaan of haar verhaal klopt niet.

Verder gaf ze me aan dat ze geregeld had dat iemand van een andere vestiging, die wel vaker bij ons aanwezig is, de maandag, dinsdag en mijn vrije woensdag er zou zijn, dan kon ik die dagen toch weer thuiswerken maar is mijn werkplek, zoals de opdrachtgever eist, toch bezet. Opdrachtgever wil daar graag altijd iemand zichtbaar zien ´zitten´. 

Dat is heel fijn. Want vier dagen in de week reizen, met alle stremmingen van de laatste tijd en nog niet stabiele benen, breekt me wel een beetje op merk ik. En in augustus zo lees ik wordt vervangend busvervoer ingezet op een stuk van mijn woon-werkverkeer. 

Helaas kon collega toch niet deze maandag, dus toch weer op pad. 

Had ik nou maar een Scotty Beam me up installatie!

Onveilige plek

Mijn eigen blog voelt sinds een tijdje voor mij niet meer prettig. Er komen teveel mensen lezen die alleen maar even hun gal spuwen. Onvriendelijk, onredelijk en soms zelfs onbeschoft.

Ik ga al die commentaren nu direct weghalen. Ben er klaar mee. Als je niets aardigs te zeggen hebt, zeg dan maar niets. 

Wil graag dat deze plek rustig is en blijft.

Wel wil ik iedereen bedanken die tegencommentaar geeft op dit soort reacties. Zo ontzettend hartverwarmend! Dat raakt me. 

Gestoord

 Vanochtend haalde ik toch mijn Intercity, ondanks dat mijn bus voorbij reed en ik een andere bus, in haast moest halen. Dat lukte en de overstap ook. Was ik toch nog op tijd.

De trein vertrok. En stond heel lang stil ergens tussen mijn eindstation en een ander station. Er stond een trein stil voor ons. 

Bleek dat er een storing was op het traject precies voor ons, maar 2 stations te gaan nog. Na lange stilte kregen we te horen dat we terug ging rijden om ruimte aan andere treinen te geven. Maar helaas maar tot een klein station, waar geen Intercity´s komen. 

Daar hebben we ruim twee uur moeten wachten tot er weer verkeer mogelijk was. Eerst zou het tot 09.00 uur duren, toen tot 09.30 etc etc...Ik was dus zeer laat op mijn werk. Om gestoord van te worden, maar niet zo veel aan te doen. 

Wel bedacht ik als het nog langer zou duren, ik naar huis zou gaan. Zinloos wachten en thuis kon ik tenminste nog werken. 

Ook weer laat thuis, want verkeer nog steeds ontregeld kennelijk. Mijn Intercity had eerst vertraging en toen werd hij gecancelled. Dan maar in het boemeltje als het maar GAAAAT. 

Onderweg al bedenken wat ik allemaal nog moest doen, voordat ik op het punt was dat ik kon ontspannen. Maar meteen afhandelen, dan is dat ook weer geregeld en voor elkaar. Als ik maar het beginnetje van Vera kan zien. De rest kijk ik later wel af, want om vroeg op te staan, moet ik echt vroeg naar bed. 

Had mijn dochter mijn hometrainer verder afgemaakt!! Toen ze haar diepvriesspullen weer ophaalde. Wat een topper. Echt zo enorm lief van haar. 

 

Pensioen? Doen!

Wat veel en vooral wat veel goede reacties op mijn vraag hoe pensioen er voor jullie uit gaat zien of er al uitziet. Erg interessant en leerzaam.

Helaas gaat de bejaardenkorting op reizen met de bus, 34%, vervallen in 2027. Kinderen reizen dan gratis, mits met begeleiding. Dat gratis reizen is nu in mijn regio ook al, dus hoe dat zo als nieuw wordt gebracht en dat men daar die 34% korting voor nodig heeft???

Dat maakt even een busritje naar de huisartsenpost of bloedprikken elders weer een duur grapje. Plus dat ik natuurlijk nu een busabonnement heb voor de streekbussen hier, vergoed door de werkgever. Dan voel ik dat helemaal niet. Maar ik weet heel goed wat de kosten zijn van ook maar een kort busritje. 

Wel iets om in berekeningen mee te nemen.

Vond ook - of het Algoritme vond dat voor me - nog meer nuttige artikelen over met pensioen gaan. De site van het Nibud onder andere: Nibud en pensioen

Dochter kwam de inhoud van haar diepvrieslades hier verdelen en bij haar vader, die een diepvrieskist heeft. 

Haar koel-diepvriescombi had het begeven en ook nog stroomstoring en tijdens haar vakantie stond de kachel te hoog, foutje in de techniek. Daar is gelukkig al een monteur naar komen kijken en wat aan komen doen. Kleindochters gingen meteen boven kantoortje spelen en met de barbies fantaseren. 

Ze had een quiche gemaakt dus die konden we samen eten. Was even een leuk bliksembezoekje. Van de week haalt ze de spullen weer op en die kunnen dan in haar nieuwe koelkast. 

Wel lekker even wat reuring. Ben te lang al thuis en zie niemand behalve de kassière bij de Albert Heijn. 

Pensioen en toen?

 Lees in Trouw een interessant stuk over een training die mensen voorbereidt op het pensioen. Hoe ga je dan je dagen indelen. En, wie ben je nog zonder je baan, je titel, de afdeling die onder jouw leiding stond? 

Maar vooral ook de indeling van de werkweek die er dan niet meer is, want je werkt niet meer. Elke dag is het weekend. 

Wie ben je zonder functie, volle agenda en de dagelijkse bevestiging van collega´s?

Ga je dan een traytje Geraniums halen?

Een camper kopen?

Die hobby eindelijk eens uitdiepen.

Reizen?

Gelukkig heb ik, helaas, al ervaring als je van niemand de collega bent, nul waardering krijgt van anderen om je titel en al helemaal geen leiding meer geeft. Weet hoe het is als je zelf je dagen moet/mag indelen. Ook om niet gek van verveling te worden. Al had ik genoeg te doen omdat ik toen aan het solliciteren was en mijn dagindeling het zoeken naar werk was. 

Hoe is dat, stel ik me voor en vraag ik me af, straks voor mij. Pensioen. Niet meer verplicht dagelijks reizen naar mijn werkplek, niet meer hoeven omgaan met mensen die ik niet zelf heb uitgekozen. Niet verplicht heel vroeg opstaan. Niet meer na een jaartje weer hetzelfde aan nieuwe mensen moeten uitleggen en dan aan het eind van het jaar begint die cyclus opnieuw. Of bij pech al na een paar maanden. Niet meer. Heerlijk!

Maar ook; geen inkomen meer uit loon. Pensioen. Wat heul weinig is, want jarenlang in bedrijven gewerkt die niets geregeld hadden voor hun personeel. Zelf dan maar spaarpotje aanleggen, maar dat schiet ook niet echt op.

Een afbetaald huis heb ik ook niet, want ik huur. 

En toch zie ik er geheel niet tegenop. Mijn pensioen zal niet volgeboekt zijn met reisjes, cruises en dat soort zaken. Maar ik hoop wel meer tijd voor mijn kleinkinderen en kinderen. In redelijke gezondheid. 

En zaken vastleggen als het hoofd ook dreigt uit te vallen. 

Hoe zien jullie je gepensioneerde leven of misschien leef je dat nu al en was het wat je je ervan had voorgesteld. Of juist anders, minder leuk of juist veel leuker. 

Vertel!

Artikel uit Trouw

IJskoffie

Altijd lekker en doet me terugdenken aan ruim 25 jaar geleden toen ik voor het eerst met mijn kinderen een vakantie boekte. Naar Kreta. Waar ze bij het zwembad bij het appartement heerlijke IJskoffie hadden. Toen ik bekeek hoe ze dat maakten was de magie er een beetje af. Gewoon Nescafe-oploskoffie met veel IJsblokjes en melk en suiker. 

Nu maak ik het van een restje zwarte koffie, sojamelk en veel IJsklontjes. Geen suiker of zoetstof. Maar 3 ingrediënten. In een groot glas met rietje. Zo vakantie/achtig.

Weer wat meer energie. Ietsje meer hoor. Nog niet genoeg dat ik kan reizen naar de verjaardag van mijn tante. Is tamelijk onbereikbaar via OV. 

Heb haar uiteraard wel iets opgestuurd en zag dat het op haar verjaardag ook is bezorgd.

Nu al een aantal weekenden verjaardagen of dat soort dingen af moeten zeggen. 

Heb nog maar één tante. Nu had ik er altijd twee, dus niet dat er velen overleden zijn inmiddels, maar gewoon een kleine familiekring nog maar over. 

Zondag ga ik het ouderwetse begrip Rustdag maar weer invoeren. Geen moetjes, nergens verplichtingen en weet niet eens of ik wel naar de supermarkt wil. Uiteindelijk niet, want nog genoeg op voorraad.

Genieten van een boek via de Fluister-app op mijn telefoon. In de ochtend de planten water gegeven en vogeldrinkbak idem. Ook de katten weer blij, die drinken er ook uit.  Gisteren al een ministukje in mijn tuin gesnoeid (Lavendel) en de stoep eronder meteen schoongeveegd. Ziet er direct verzorgder uit. 

Helemaal niks doen is ook niet waar; wat truitjes gewassen en een aantal bh-s. Met dit warme weer graag dagelijks een schone aan, dus even de was ophangen. Maar dat vind ik altijd een fijn werkje om te doen. Zichtbaar en ruikbaar resultaat. En daarvoor moet ik weer de trap oplopen, wat direct een goede oefening is. 

Kom niet toe aan de home-trainer. Te warm nu op die kamer ook. Dus begin die week heb ook maar een oude stepbank neergezet, waarop ik oefeningen doe die de fysio aangaf, vooral voor balans en het opstappen om sterkere kuit- en enkelspieren te krijgen. Als ik zie hoe ingewikkeld ik een bus uitstap, dan ben ik er nog lang niet. Dus door met oefenen/trainen. 

In de avond naar Endevaour gekeken. Mooie ingewikkelde aflevering. Daarna nog even rustig buiten zitten. Alles is gedaan. Eten voor morgen staat ook al klaar. Lunchtrommel gevuld en in de koelkast. 

Vakantie

Mijn geplette Tompouce was echt heel erg geplet, glazuur uitgesmeerd over het doosje en smaakte toch anders dan een hele. Maar wel geprobeerd of het nog eetbaar was uiteraard. 

Beide kinderen zijn met hun gezin op vakantie in het buitenland. Schoot er helemaal doorheen, door mijn gedoe met labiele benen, dat het zomervakantie is. En dus mensen met schoolgaande kinderen nu hun vakanties houden. 

Zag leuke foto's van dochter en haar dochters in het vliegtuig, wachtend op vertrek. Wat geweldig dat ze dit meemaken. En dat mijn dochter dat gewoon regelt. Op tijd. Lijkt ze niet op haar moeder. En foto´s van zoonlief en zijn vrouw en dochter ook erg naar hun zin hebbend. 

Collega gaf aan dat ze volgende week 2 weken vrij neemt en daarna nog eens 3 weken. Daar gaat mijn maandag thuiswerkdag, want er moet wel bemensing zitten gaf, bij navraag, leidinggevende aan. 

Voelde me ook een beetje overvallen door haar late aanvraag. 

Plus dat ik nu al zie dat ik dus helemaal geen paar weken aaneengesloten vrij kan nemen zo lijkt het nu. Een weekje en dat is zij alweer met vakantie 2.  En dan is de zomer alweer grotendeels voorbij. Begrijp niet dan leidinggevende dat allemaal ok vind, maar ik zie ook dat ze een geheime agenda heeft wat betreft collega. Die doet nog extra werk erbij en daar is ze niet te missen kennelijk. 

Baal van mijn eigen sloomheid weer.  Direct nog in de Indian zomermaanden mijn vakantie vastgelegd. Anders komt loskomen van mijn werk niet. Niet met een weekje eind juli, wat nu nog de optie was. Eén week vrij? Nee, dat is het niet voor mij. Mijn broer gaf me aan dat ik niet verantwoordelijk ben voor het inwerken van de nieuwe. Dus boek nou maar vrij. 

Heb slechte ervaring met eerdere leidinggevende die een vakantie aflasten, want ik moest eerst de stagiaires inwerken. Die dan mijn werk zouden overnemen in de vakantie. Kan toch prima, een stagiaire die dat doet? 

Ondertussen gebeld over mijn Grote Plan, maar er was niets ontvangen van de stukken die ik moest opsturen in hun eigen retour enveloppe. Die ik voldoende frankeerde.

Zucht.

Dus alles maar weer gekopieerd. Op mijn werk, want betere kopieeropties. Blij dat ik mijn administratie op orde heb. Zo belangrijk dat die stukken in behandeling worden genomen. Zodat ik verder kan met Grote Plan. 

Moet wel even de moed uit mijn schoenen halen, want dacht echt dat het volbracht was. 

Zat gisteren in de trein, die gelukkig op tijd ging, zo leek het niet, want wederom overal vertragingen in de app en er schoven een aantal mannen in de trein. Man met groot blik Heineken. Anderen waren ook in jofele stemming. De meneer H. had zo´n luide stem dat ik niet eens mijn podcast kon horen, die rechtstreeks, met onderdrukking van buitengeluid dan, op mijn gehoorapparaten binnenkomt. 

Zo keihard praatte hij, ik werd er gek van. Dus ik vroeg hem of hij op iets minder groot volume kon praten. 

`Nou, of jij gaat verkassen he..`.

Ik kon mijn middelvinger nog tegenhouden. Zag ook dat een vriend uit het groepje hem aansprak. Natuurlijk mogen mensen praten. Maar dan niet op volume ik zit in het Ajaxstadion en mijn vriend zit aan de overkant, kan je me horen lullo!!!

Besloot maar mijn gehoorapparaten uit te schakelen. Totale demping dus. Dat hielp. 

Wat grappig was dat bij mijn eindstation hij me nog vroeg of ik nu nog last van hem had. Nee, gehoorapparaten uitgedaan...heerlijk rustig dan! Moest hij en ik ook eigenlijk lachen en dat brak het ijs. 

Totdat ik de trein uit wilde. Met stok en rolkoffer. Ik durf pas te gaan opstaan als de trein stilstaat, want wil niet door de gang rollen of vallen. In deze trein ook niks om je aan vast te houden.

Mensen begonnen al naar binnen te lopen, snel snel snel naar een stoel.  En deze trein is heel lang. Wij konden er niet uit. Ik kreeg een beetje de neiging met mijn stok te waaieren. Dus riep of men opzij kon gaan dan kon ik er ook nog uit.

Maar omdat deze trein onderweg vertraging had opgelopen, stonden er nog meer mensen te wachten kennelijk. 

Men riep Japanse treinproppers op! 

Daarna rustig richting de bus gelopen. En ook daar bij het verlaten van de bus idem. Iedereen wilde snel snel snel die bus in. Ik kon er dus ook bijna niet meer normaal uitstappen. Mijn zonnebril viel onder de bus en kijk...een hele lieve Japanse toerist dook onder de bus . Ik riep nog dat het een goedkope bril was, dus laat maar, en hij vond mijn bril. Dan geloof je toch weer dat er meer aardige dan vervelende mensen zijn. Uitvoerig bedankt. Ontroerde me.

Zomerdienstregeling dus weer extra lang wachten op aansluitende bus. Maar kon me niet meer bommen.

Had geen idee dat het buiten zo warm was, dus daar moest ik ook even thuisgekomen van bijkomen. Nog Vera afgekeken en toen naar bed.