Wit

 Luie zaterdag vind ik zelf. Maar nodig om weer energie op te doen voor de komende tijd op mijn werk. Collega, die vorig jaar is aangenomen juist omdat het al jarenlang structureel drukker was dan voorheen, gaf me aan dat haar contract niet verlengd gaat worden. Dus na de zomer weg.

Had dit al een paar maanden terug van mijn leidinggevende gehoord, dat als ze geen verbetering laat zien, ze haar contract niet ging verlengen.

Vind het niet erg, want ze deed haar werk continue niet zorgvuldig genoeg, staat niet open voor kritiek, laat ook geen verbeteringen zien op zaken waar ze op wordt aangesproken, maar blijft steken op beginnersniveau. Vraagt nog steeds antwoorden op vragen die ze allang hoort te weten.

Is nogal vermoeiend om iemand iedere keer weer uit te leggen, hoe de zaken gedaan moeten worden en dan oh ja...dat ga ik voortaan zo doen en dat dan de realiteit is, nee joh....ben ik te lui voor, mijn eigen methode werkt goed genoeg. 

In driegesprekken is er altijd ontkenning, ook al liggen de feiten op tafel en vooral een heel erg defensieve houding. "Ze kunnen mij niet pakken". Dan is je vermogen om te leren van fouten of nog zaken die aangescherpt kunnen worden een stuk kleiner. 

Maar goed, mijn zaterdag dus:

Eerst even de witte was ophangen en dan weer even verder schrijven. Straks ook bed verschonen. Schandalig lang niet aan toegekomen. Had er, zoals Gerard Joling altijd uitroept, de kracht er letterlijk niet voor. Nu ook nog niet echt, maar kop op...even doortrekken nu!

In kleine porties de zaken aanpakken.

De wasmachine doet het meeste werk gelukkig. En bed weer opmaken daar geniet ik altijd van. Strak, glad en schoon vooral. Heerlijk. 

Lekker in de tuin gerommeld. Alles is nog steeds heel droog, maar omdat de bodem vrijwel overal bedekt is, groeien bloemen en planten toch de pan uit. Zo mooi om te zien. 

Ook opeens, na jaren niet gebloeid te hebben, zie ik achterin de tuin, in de schaduw, de bloemen van de Rododendron bloeien. Mooi wit, zoals ik ooit bedacht had in die hoek veel met witte beplanting te werken om het op te lichten die hoek. Witte Clematis, maar die groeit daar net niet, maar aan de schutting 90 graden verderop. Is een rothoek, want de struiken van de overbuurvrouw groeien zo groot en hard dat ze altijd alles overschaduwen daar. En kan er nu niet zo goed bij, voel me niet stabiel genoeg staan, om daar lekker wat bij te snoeien.

Mijn dochter kwam me eind van de middag ophalen. We zouden naar de grote stad gaan, want ik zou nog steeds haar moederdag/kadootje van vorig jaar krijgen. Ik had al eerder in die winkel gekeken, maar durfde het niet aan om het zelf mee te slepen, want zwaar. En toen bleef het lang stil. Ook van mijn kant, zeuren om een kado vind ik niet zo prettig. 

Had gebeld of het op voorraad was en dat was het, meerdere typen. Gaf aan mijn dochter aan waar ze het best kon parkeren en nam een opvouwbaar ding mee met wielen waar de doos op zou kunnen staan om te vervoeren. Dochter vond het niet heel zwaar en sjouwde het weer terug naar de parkeergarage. Bracht me ook weer heerlijk thuis. 

Nog energie genoeg om toen mijn bed op te gaan maken. Fijn vooruitzicht voor later, zo´n vers bed. 

Ondertussen luisterde ik naar een podcast. 

Las wat columns van de recent overleden Karin Spaink terug. Indrukwekkend. En nu nog even ontspannen. Vooral omdat er niets moet of hoeft. 

Honey

 I´m home.

Om 18.27 deed ik de voordeur weer van het slot. Toch iets vroeger dan gisteren! Dat is weer positief.

Eten staat al in de koelkast.

Mag genieten van een vrije avond met zicht op een vrij weekend.

Hoe fijn is dat?

Te wijd

Trok van de week een mooi, luxe shirt aan en zag in de spiegels bij de liften op mijn werk, dat het wel erg slobberig was. Te wijd dus eigenlijk. Het is geen oversized shirt dus het model hoort een beetje aansluitend te zijn. Dat was het ook, 15 kg geleden. 

Eens nadenken wat ik daarmee wil. Verbouwen of doorgeven.

Vandaag weer eens de dag van vertragingen. Mijn trein heen reed niet vanwege brand. Gelukkig ging er 11 minuten later een Intercity die kant op. Ook goed. 

Terug wederom uitval of hele lang vertraging. 20 minuten of zo. Gekmakend als je echt op tijd afsluit en op tijd op het station staat. Berekend dat ik dan het beste de boemel kon nemen en me erbij neer moest leggen laat thuis te zijn. Om 1900 uur deed ik de voordeur open.

Eten wist ik al wat ik ging maken en alles stond al klaar. Lunch voor morgen klaarzetten is ook geen hogere wiskunde en dan nog maar één werkdag te gaan alweer.

Wat ik morgen aantrek bedacht ik tijdens de langere treinreis, luisterend naar een podcast. Zo komt Splinter wel door de Winter. 

Nu nog even simpele tv kijken; MAFS op Rtl4. Heerlijke ontspanning.

Verbetering

 Yeah! Vanochtend weer controle-afspraak bij de POH Diabetes gehad en ze was heel tevreden hoe stuk lager mijn te hoge waardes in 6 weken waren gezakt. En mijn gewicht idem. Maar dat gewichtsverlies was al van voor die 6 weken.

Ik was ook tevreden en vooral opgelucht.  

Goed opgelet de laatste weken. Op tijd slapen, let op stress, let op mijn voeding. Geen glucose-pieken veroorzaken. Ook mijn voeten heeft ze nagekeken. Die waren ook goed. Ik had nog goed gevoel in voet en tenen. Gaf aan dat ik dat toch iets anders ervaar. 

Bloeddruk was vorige keer bij de huisarts al nagekeken en die was prima. Geen eiwitten in de urine, foto van de ogen gaf aan dat er geen zenuwschade was. 

Besprak met haar dat ik nog niet tevreden ben over hoe ik loop en hoe instabiel ik daardoor ben of me voel vooral. Ze schreef een verwijsbrief voor de fysio. Moeten we ook maar doen dus. Ben nogal slecht in goed voor mijzelf zorgen. Vind mijzelf totaal niet belangrijk laat staat de belangrijkste persoon. 

Ook nogal doemgedachten dat ik liever tijdig dood ga, dan net als mijn moeder in een verpleeghuis te eindigen. Dus waarom zou ik het leven rekken door een goede conditie grofweg gedacht. Mijn moeder is buiten haar dement zijn, zeer gezond. Geen pilletjes of wat dan ook. 

Had een bioscoopkaartje voor zo direct gekocht, maar heb er nu even de kracht niet voor en geen zin om weer op de klok te moeten letten. Dus ook weer gratis geannuleerd. 

Hierna nog even naar een podcast geluisterd, en daarna op de bank zittend in slaap gevallen en dan is de dag alweer bijna gedaan.

Eerst maar een kop thee maken. Mijn declaraties klaar zetten en zo direct in het systeem invoeren. Helemaal ingekakt merk ik. Nou ja, maar even rustig aan doen dus. Vestje aan, want heb het koud. 

Kennelijk vond ik die afspraak en de uitslagen van vanochtend toch spannender dan ik dacht. Het is buiten bewolkt alsof het gaat regenen. Dat werkt ook niet mee. Even avondeten maken, mijn lunch voor morgen naar kantoor klaarmaken, afwassen en dan vooral ontspannen en blij zijn dat de zaken in je lijf beter onder controle lijken. 

Keuzes

Ontspannen dag, niet te vroeg op en dan 2 stappen en ik ben op mijn werkplek vanuit de keuken. Begon vroeg en eindigde niet eens vroeg, maar op normale tijd. Kijken of ik dat morgen een beetje kan compenseren. 

Las net in het AD het verhaal van de Joodse baby Lotje. Ontroerend. Doet me goed om ieder jaar op 4 mei toch weer erbij stil te staan dat het juiste doen niet zo eenvoudig is. Want wat voor de één het juiste is, is voor een ander te gevaarlijk of tegen de wet of gezag. Of gevaarlijk voor de eigen kring. 

Sta om 20.00 uur stil om juist hierover ook na te denken. Maak ik zelf de juiste keuzes en voor al diegenen die die keus met hun leven moesten bekopen.

Aan het werk - thuis

Heerlijk, 1,5 uur langer kunnen slapen dan een normale werkdag. En dan nog steeds vroeger al de laptop open. De eerste zaken vast verwerkt. Ontbijt gemaakt en in rust op kunnen eten, zonder op de klok te hoeven letten of ik al naar de bushalte moet en alles klaarstaat.

Doet me echt goed, zo'n rustige start van de werkweek. 

Plus buiten zien hoe intens groen alles is, door de regen. En wat een groeikracht heeft alles. Prachtig hoor.

Groener gras

 Voordat ik mijn ontbijt maakte zaterdagochtend, snel nog even wat bloesemblaadjes uit de voortuin en stoep opgeveegd. Snel, want ik zag de bui al aankomen. En natte blaadjes verwerk je toch minder prettig. Begon al te stippen toen ik bijna klaar was.

Brood uit de diepvries geroosterd, zachtgekookt eitje erbij en een lekkere kop thee. Heerlijk. En na het douchen de witte was aangezet. Ook een opgeruimd gevoel. Kan ik straks ophangen en genieten van de frisse geur. 

En de frisse geur van de tuin waar net een buitje op is gevallen!

Wat ook heerlijk is, is weten dat ik zowel maandag als dinsdag thuis kan werken. Dinsdag is onze werkplek gesloten, de werkplekmedewerkers hebben wel vrij volgens hun CAO, maar wij krijgen geen vrije dag, dus werk ik die dag thuis. 

Zo fijn twee dagen niet hoeven reizen. De weken daarna is alles weer anders, want collega heeft weekje vrij en een training op het hoofdkantoor en dan ben ik de maandagen wel op kantoor. Ze zou eerst komende week vrij hebben, maar ze is nogal wispelturig en heeft op het laatste moment alles weer gewijzigd. 

Dit weekend dus ook mijn eigen dagen vrij gaan inplannen en vastleggen, want ik heb grote vrees dat ze aan het einde van haar contract, of nog eerder, niet terugkomt. En dan zit ik wederom met niemand die mij kan vervangen als ik vakantie wil. 

Laat dat grote vrees maar zitten. 

Leidinggevende heeft me al in vertrouwen vertelt dat ze haar contract niet gaat verlengen en op zoek gaat naar een vervanger voor die uren. Best wel ingewikkeld, want collega geeft andere signalen af, dus ik voorzie een gevalletje ziekmelden binnenkort. Niet aardig gedacht, maar ik ben ook helemaal niet aardig; wel realistisch. Al te vaak zien gebeuren.

Waar ik supertevreden over ben, is dat ik gisterenmiddag laat, toch nog maar wel de grasmaaier uit de schuur te voorschijn toverde en het nogal lange gras, met veel madeliefjes en paardenbloemen die ik had laten staan voor de insecten, maaide. Maar een minigrasveldje dus echt een werkje van niks, maar goed. Je moet het wel doen en bijhouden in de groeimaanden. Wat een heerlijk gevoel toen het klaar was. 

En vanochtend, toen het regende en regende en regende en grasmaaien geen optie was. Was laat uit bed, want in de vroege ochtend kramp en toen uit bed gegaan, banaan gegeten, magnesiumpilletje erin en een kop thee. Merkte dat de inspanning van het ieniemienie grasmaaiprojectje zijn impact had op mijn spieren in de benen. Maar juist goed. En wist dat ik zondag gewoon rust kon krijgen en nemen, want regen in de voorspelling. Blij dat ik toch nog weer even kon slapen. 

Maakte speltvolkorenmeel-pannenkoekjes en heerlijke koffie voor ontbijt/lunch. Even een werkje, maar lekker resultaat. 

Was mijn laptop ook in de ruststand. Alleen maar een zwart scherm. Niks opstarten. Maar ook daarvan wist ik al uit ervaring dat geduld me zou redden. En even alles loskoppelen en dan weer opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw tot het werkt. 

Et voila!

Nu lekker verder kijken naar een aflevering van Miss Marple op BBC one. Ik ken het verhaal, weet ook wie het gedaan heeft, maar juist naar alle details kijken, de aankleding, de kopjes, de locaties - genieten.

Deze week ook een afspraak bij de POH, kijken of mijn waardes verbeterd zijn en andere zaken met haar bespreken. 

Nu weer terug naar Miss Marple land.  En oh ja, zo blij dat de F1 race vervroegd is dus ik 'm wel live kan volgen. Ook vanwege de regen en noodweer aldaar. 

Wat doen jullie vandaag?