Vier

 Hoezeeee, nog maar 4 werkdagen te gaan vanaf deze maandag. De rest heb ik vrijgenomen. Maar 4, vier werkdagen, dat is heel erg goed te overzien! Rekende me rijker, qua vrije tijd dan het systeem aangaf en hoopte vrijdagmiddag al afscheid te kunnen nemen, maar hooguit een uurtje eerder. Nou ja..overleef ik ook nog wel. 

Besloot vorige week dat ik ook deze maandag thuis werk. Ben er wel klaar mee hoe mijn collega, maar ook ik, in het ongewisse worden gelaten door leidinggevende over bezetting van de werkplek. Waar volgens de opdrachtgever altijd iemand dient te zitten. Collega gaf me aan dat zij naar werk komt om te horen hoe nu verder. En is er geen verder, dan lijkt me dat ze haar spullen inlevert en tabée.

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay

Lekker mijn haar gewassen en ondertussen ook de badkamer a la Flylady schoongemaakt. Do it now blijft een goed moto, vooral als ik er de energie voor heb. En ik merk dat ik dat te lang niet had. Witte was zit in de machine, zon schijnt, dus met dank aan de zonnepanelen kost me dat ook weinig. Straks ophangen.

Niets onder druk, daar kom ik echt van bij merk ik. Ik kon een aantal maanden terug niet meer, zonder mij op te trekken aan de eettafel of een leuning,  vanuit een eettafelstoel opstaan. Had gewoon de kracht er niet voor. Letterlijk. Nu lukt dat weer. Soms nog wel dat ik mijn benen influister dat we gaan opstaan en met geluid erbij, maar de kracht is weer terug in de benen en billen en dat wil ik vooral zo houden. Dus blijven oefenen. 

Ben dankbaar dat ik dat weer kan. Het lijkt zo gewoon. Opstaan uit je stoel. Is het niet. Dus vier het!

Aan het lijntje houden

 Collega vertelde me dat onze leidinggevende, na een gesprek met haar, had toegezegd dat ze de volgende dag, vrijdag dus, iets zou horen van haar.

Die vrijdagochtend stond er een vrolijk berichtje op Zoom dat ze een weekendje naar Parijs ging en doeitoedeloei. Collega werkt niet op vrijdagen en slingert ook nooit werklaptop aan dan. 

Heb haar maar gebeld om te vragen of ze nog wat gehoord had, maar het was al middag en nee. Dus van de Franse plannen verteld en ze was wel teleurgesteld, maar niet eens verbaasd. Want dit uitstel en aan het lijntje houden gedrag vertoont leidinggevende al veel langer bij haar. 

Ik weet dat ik dan net zo lang blijf aandringen op antwoord dat ik het krijg, maar zij kent kantoorpolitiek nog niet zo. En voelt de druk van het eventueel niet in aanmerking komen van een uitkering. 

Sjeeee...hoe ga je met mensen om. En vooral gebruik maken van hun financieel zwakke positie. Driewerf bah! Vooral voor een bedrijf die zich sterk maakt voor financieel zwakken. 

Steeds duidelijker wordt het voor mij dat ik er goed aan heb gedaan om mijn banden met dit bedrijf te verbreken.

Had een luie dag. Was ook de hele dag grijs en zeer winderig buiten. Ik keek een aantal leuke series op BBCNL, deed wat oefeningen en verder eigenlijk niks. Niet eens boodschappen halen. Oh ja, veel online krantenartikelen gelezen. En in de ochtend lekkere koffie gemaakt. 

Was onder de indruk van de nieuwe serie over mensen met dementie op NPO van Roosen en Borst. Wilde eigenlijk niet kijken, maar deed het toch. 

Op tempo en tijd

 Alles in de ochtenden op tempo en op tijd. Op tijd opstaan, op tijd douchen en aankleden, op tijd ontbijt maken, op tijd alles klaarzetten bij de voordeur voor vertrek, op tijd schoenen aan, als laatste nog even lippenstift op en daarna op tempo naar de bushalte, zodat ik op tijd op het station aankom, waar ik overstap op de bus naar mijn vertrekstation. 

Daar afwachten of de trein ook weer op tijd rijdt en op tijd aankomt, zodat ik op tijd op mijn werk ben, mochten er al cliënten zitten te wachten voor een afspraak of het inloopspreekuur.

Eind van de vijfde laatste werkdag ook weer op tijd (dat heb ik ook moeten leren, dat op tijd ook betekent op tijd opruimen, inpakken en wegwezen) weg en hoera, de trein reed volgens schema en er was ook nog plek.

Dan de streekbus genomen, voor de variatie en stimulatie van the little grey cells een andere, maar die gaf wel een mooie aansluiting, die ook op tijd aankwam rijden, hoe heerlijk en daar was ook nog plek. Overstappen op de stadsbus en die bus leek helemaal leeg, alsof die vrijdag iedereen thuis werkt. 

Nog een stukje lopen met rolkoffer en rugtas en dan heerlijk thuis!

Om niet direct te verdwalen online, eerst een paar toastje gemaakt. Eten staat ook al klaar. Een glaasje koele witte wijn mag ik van mijzelf erbij. Vooral om het weekendgevoel los te maken.

En los te komen van alles op tempo en tijd te doen. Even niets met het werkwoord moeten!

Zo fijn.

Vijf

 Sta aan de start van de vijfde, laatste werkdag in loondienst. 

Afbeelding van PicturesGemachtVonMIr via Pixabay

Dat is alvast positief! 

En daarna weekend. Ook heel fijn!

Mijn collega vond het dom dat ik niet de ww inging. Nee, echt liever niets met instanties te maken hebben. Niet met het UWV als het niet hoeft. 

Dan zou ik trouwens nog flink hebben moeten onderhandelen over een VSO met mijn werkgever en daar heb ik ook nul vertrouwen in. Nul. Nul omdat ze mij ook nul tegemoet kwamen aan mijn verzoeken om toch van de oude lullenregeling gebruik te mogen maken. Dat zegt ook al iets.

Als ik hoor hoe ze met mijn collega sollen, erg fout. Ze vraagt aan iedereen advies, maar ook mensen die niet helemaal snappen hoe eea werkt. Heb haar geadviseerd flink te onderhandelen. Werkgever heeft haar kennelijk hard nodig nu. Haal er dus uit wat er in zit voor jou. Nu is jouw kans. Maar snap dat dit niet jouw eindstation is. Ondertussen doorzoeken naar iets anders. 

Nieuwe collega die ik zou moeten inwerken is er als een haas vandoor gegaan. Het werk was toch wel iets teveel van een Chinese draaiende bordjes act, vooral dat je alle bordjes tegelijkertijd draaiend moet houden. 

Nu kan ik het I told you so dansje doen, maar dat wordt ook weer saai. 

Dus ik ga, net niet zeiknat geworden door een enorm bui aan het eind van mijn busrit, mijn eten opwarmen, lunchpakketje maken voor mijn vijfde laatste werkdag en dan kijken of ik nog een stukje Vera kan meepakken, voor ik in slaap sukkel. Het hoedje heb ik al op!

Slome Sjaantje

Was gisteren bij thuiskomst echt een beetje uitgeput. Op mijn werk veel praatzaken, besprekingen waarbij ik sterke Deja Vu gevoelens kreeg en dan ook nog de misère van mijn collega moeten aanhoren. Dus ging redelijk vroeg naar bed, maar nog een vol hoofd, dus sliep ook niet optimaal. Nou ja...gelukkig mijn vrije dag vandaag.

Rolde laat mijn bed uit, dus direct maar iets doen wat een voldaan gevoel geeft: de bonte was wassen. Altijd iets om blij van te worden. En mijn trapgat ruikt heerlijk. Al doet de machine het werk natuurlijk :)

Daarna in de personeelsadministratie de zaken aangepast voor de tijd na mijn ontslag. Waar moet de jaaropgave heen en mijn laatste salarisstrook met de eindafrekening (pas eind oktober). Ook nog even contact met HR hebben hierover, want de NS geeft wel mijn maandabonnement aan, maar eventuele extra reizen pas de maand erna. En contact met de NS gehad over tijdig omzetten van dit abonnement en hoe ik dat moet doen. 

Plus regelen dat ik geld terug krijg van het ritje wat op een dag niet in mijn eindstad eindigde, maar geheel ergens anders omdat men dat onderweg zo besloot. 

En ook even voor mijzelf een lijstje maken wat er allemaal ingeleverd moet worden aan apparatuur etc. Had het met een collega hierover, die is nogal laks en heeft nog van jaren terug een mobiele telefoon. Nee...geef de Keizer wat van de Keizer is is mijn moto. Geen gezeik over een superoud model mobiele telefoon. 

Op mijn werkplek waren al mijn pennen weg. Mijn muis foetsie. Echt altijd zo vervelend dat je eigenlijk niks van jezelf hebt, want niets kan op slot,  waar mensen met hun tengels vanaf blijven. 

Maar zoooo blij dat ik alle nieuwe plannen voor herinrichting en flexplekken (zo 20!0) weer moet meemaken. Iedereen zucht en wil dat niet, maar ik kan nu al voorspellen dat men op een gegeven moment een dag op kantoor komt en dan is alles in kannen en kruiken. Vaker meegemaakt. Wat men vanuit hoofdkantoor bedenkt, zo gaat het. 

Hoef ik me ook niet meer aan te ergeren. Hoera!

Lekker eten gemaakt met blokjes kipfilet en veel groenten. Genoeg ook voor de volgende dag, dus dan weet ik als ik uit mijn werk kom alleen nog opwarmen en klaar. 

En nu nog maar, als dit gelezen wordt, zes werkdagen! Daarna niet meer slepen in het OV met rugtas en een Laptoptas, op wieltjes weliswaar, maar om in de bus en sommige treinen en als roltrappen en liften niet werken, gewoon sjouwen dus met die tas en stok om balans te garanderen. Nooit meer dagelijks.

Afbeelding van AnnaER via Pixabay

Joehei!!

Reizen

 Wel gereisd en de trein reed ook nog eens op tijd. Alleen reed de streekbus een stukje om dus was nog spannend of ik mijn aansluiting zou halen. Maar gelukt.

Drukke dag, vooral doordat allerlei collega´s vroegen wanneer de laatste werkdag was. En zo snel al?

Tsja..Maandje opzegtermijn maar en ook nog mijn late vakantie opgenomen, dus dan gaat het hard,

Naar huis, op tijd, kon de trein goed halen, maar die werd bij iedere stop steeds drukker en op Amsterdam Zuid lijkt het alsof de trein gratis is. In rijen van drie staan ze al opgesteld. Volgende halte zo mogelijk nog erger en ik kon er bijna niet uit. Ook omdat iedereen direct naar binnen wil en niet alleen wil, maar dat ook doet. Aso gedrag!

Streekbus genomen en nog even wachten op de aansluiting bus naar huis en dan eindelijk thuis. Nog licht hoor, maar het voelt al laat. 

Hoorde van collega niet zulke fraaie dingen over hoe men haar onder druk zet om toch nog wat maanden langer te blijven. Druk omdat men weet dat ze hierna afhankelijk is van een WW-uitkering en als ze dit weigert dan gaat die vlieger niet op.

Nooit uitleg geven over je financiële situatie. Nooit.

Niet bij deze werkgever althans.

Nu moe en ga zo lekker naar bed. Mag gewoon en kan ook gewoon. Hoe fijn is dat!

Prinsjesdag

 Was een goede werkdag. Thuiswerkend. Niet idioot vroeg beginnen. Nergens voor nodig. Op tijd even stoppen om te bewegen en koffie te maken. Ook pauze houden.

Direct ook bij leidinggevende aangegeven dat ik de dagen die ik nog heb staan wil opnemen en wanneer dan, volgens mijn berekeningen, mijn laatste werkdag is. Kan het vast inzinken.

Ondertussen ook bezig inboxen te legen van werkmail. 

Was de afwas aan het doen en vond het al donker. Klopte ook, want het regende. Motregen, maar had ik het toch goed gezien. 

Nu nog even ontspannen en dan morgen weer het OV in. Nul zin in, maar goed, er komt een einde aan binnenkort. 

Morgen ook nog Prinsjesdag. Benieuwd wat de boodschap is en ook weer niet. 

Kijkt iemand van jullie nog naar het evenement en de troonrede?