Ontdaan

 Wist dat dit eraan zat te komen, maar al zo snel? Na het overlijden van Paulien Cornelisse las ik in de commentaren van jullie dat ook Annemiek van het blog Mijmeringen afscheid heeft genomen.  Het blog van Annemiek - de laatste

Daar was ik werkelijk ook ontdaan van. Iemand die zoveel goeds heeft gedaan voor mensen die het werkelijk nodig hadden. Haar praktische en nuchtere instelling. Heb veel, heel veel aan haar blogs gehad. En wist dat als ze geld inzamelde er niets aan de strijkstok bleef kleven. Ze had niet eens een strijkstok.

Rust in vrede, bij Diegene die het gras laat groeien. 

Heb een kaars gebrand en het kost me deze maand al heel wat aan kaarsen. Niet zo doorgaan in de maand oktober hoor! Is wel klaar nu. 

Ben nog dankbaarder dat ik de knoop op tijd heb doorgehakt over stoppen met werken en de tijd die me nog rest vooral blij en dankbaar door te brengen. Vooral een lichtje te zijn. (En dan geen knipperlicht).

Goh...lek ik weer op mijn laptop!

Taal is zeg maar echt haar ding

 Keek eind van de middag de herhaling van de uitzending van dinsdag van De Slimste Mens en moest weer lachen om het jurycommentaar. Wat fijn dat ze het toch nog kon doen, ondanks haar ziekte en de chemo die maakte dat ze haar haren was verloren en de medicatie die ook niet echt een prettige bijwerking had.

Wilde iets zien over een vliegtuig en vermeende kaping bij Eva en de uitleg hierover door vakgenoten. Kijk eigenlijk zelden naar dit progrogramma, Eva, want te druk en zag opeens de kop 

1976 - 2026 Paulien Cornelisse. 

Jeeeee....het zal toch niet?

Ja, het zal wel.

Collega's aan tafel

Ontroering

Liefde voor het vak

Anekdotes

Citaten

Liefde voor de mens.

Even stil van.

Uitje

 Begint saai te worden, maar ik was wakker nog voor de zon opkwam. Dat is nu steeds later, dus het klinkt dramatisch, maar was rond 06.30 uur. De zon komt een uur later op ongeveer. Voelt heel fijn dat ik niet hoef te rennen om mijn bussen en trein te halen. Op tijd. Wekker had ik iets later gezet.

Douchen en ontbijt gemaakt. Gisteren niet meer naar de supermarkt geweest, maar wil daar zo direct toch echt even heenlopen. 

Dat plan is gelukt, besef dat ik al echt als een bejaarde ga klinken, want hoogtepunt van de dag is het inplannen van een bezoekje aan de supermarkt en dan ook nog bedenken welke van de twee.

Allemaal gelukt en ook niet druk, ja, met bejaarden. Waar ik ook onder geschaard wordt he..Stok helpt ook mee met dat beeld. 

Bedacht dat ik niet hoef in te slaan met kilo´s tegelijk, want morgen, overmorgen en de dag erna zou ik gewoon nog een keertje boodschappen kunnen doen als ik daar behoefte aan heb. 

Ga in ieder geval mijn voorraden kritisch bekijken. 

Was vanmiddag eindelijk weer eens naar de bioscoop. Bewust gekeken waar de trap met de leuning is in de zaal. Er was vrijwel niemand, dus een heerlijke middag. Ik kon helemaal in het verhaal verdwijnen.

Ik keek een paar weken terug thuis de eerste film die had ik gemist toen in de bioscoop. Eerste deel vond ik nogal duister bij tijden. Deel II was veel luchtiger en romantischer. Dat had ik nu net even nodig.

Daarna, nog op mijn busabonnement, de bus richting station genomen, die kwam er net aan, daar blijven zitten, want ik wist dat hij omdraaide daar om richting mijn woonplaats te rijden en daar overstappen voor de stadsbus. Gewoon lekker naar huis en wat was het opeens warm buiten. 

Zat nog even in de tuin, gewoon omdat het kan, zonder de druk dat ik dan ook direct en nu meteen wat moet doen in die tuin. Want dat kan ook morgen. Of overmorgen...etc etc. 

Maandag, verlofdag

Op mijn vrije dag, het is nog verloftijd, geen onbetaald nog dat is pas vanaf 1 oktober, toch de wekker gezet en werd gewoon weer rond 05.30 uur vanzelf wakker. Te vroeg hoor, vond ik ook zelf. Luisterde naar een interessante podcast, viel een beetje in slaap, maar half half. Luisterde nog 3 afleveringen en toen wilde ik toch echt aan de dag beginnen. Gewoon omdat het kan.

Lekker douchen, daarna wat bonte was in de machine, buiten de Plastic bak naar het ophaalpunt brengen, maar eerst nog wat mee kon, erin gegooid. Hier wordt die bak iedere 3 weken opgehaald, maar ik zet de mijne maar één keer in de zes weken aan de straat en dan zit hij nog steeds niet vol. 

Ontbijt gemaakt. Door de weeks altijd havermout, lijnzaad, wat fruit en soms ook wat kaneel met sojamelk uit de magnetron. Kop thee erbij. Op een lege maag begin ik liever niet met koffie. 

Dan mijn Flylady maandag routine uit de mottenballen gehaald. 

En tijd voor koffie. Koffietijd dus. Met aandacht maken en met aandacht van genieten. Dat ik daarna even wegdroom online, dat maakt niet uit. Het mag, het kan, want er hoeft even niets meer op tijd te worden gedaan.

Kreeg een mail van HR dat de declaratie reiskosten inderdaad niet was goedgekeurd vorige maand, oftewel dat mijn leidinggevende vorige maand met haar neus heeft gekeken maar nu wel en dat die met de eindafrekening mee gaat. Ook weer geregeld. Hoef ik toch minder van mijn spaartegoeden aan te spreken over de maand november. Want mijn september salaris, al gestort, dat doen ze gelukkig wel altijd heel keurig, gebruik ik in de maand oktober.

Toch nog weer even in mijn administratie gedoken en voordeel van slecht lopen is voor mij dat ik weinig erop uit trek om bij winkels te kijken en vooral kopen. Wel koop ik meer in één keer, maar over de hele maand berekend is dat nog minder dan gebudgetteerd.

Na mijn rondje fietsen op de hometrainer en het ophangen van de was, zie ik dat het vrij donker is buiten. Aha..er komt weer regen aan. Moet ik persé naar supermarkt? Of kan het wel tot morgen wachten? 

Iets maken met wat ik nog op voorraad heb. Een lekker soepje. Gelukkig wel altijd uien op voorraad, voor een lekkere basis. En de rest geïmproviseerd. Smakelijk met een dot Griekse yoghurt erin. 

Morgen iets op de planning gezet, zodat ik de deur uit moet. Altijd beter, iets hebben om naar uit te kijken.

Nieuw

 

When just starting out on a new journey, Cellie, it’s only natural to feel vulnerable, thinking you have so much to lose. But may I remind you that never again, at any other point in the same journey, will you have so much to gain? Smiling upon you (and laughing too),   The Universe

Vrije Zaterdag

 Slecht geslapen, werd iedere paar uur even wakker. Even naar een podcast luisteren en hopen dat ik voor de einddtijd in slaap dommel. Dat ging zo een aantal keer. Had het wel verwacht eigenlijk. Dus merkte dat ik het kon accepteren. Niet druk over maken. Hoort erbij. Iets afsluiten. 

Maar ook kennelijk de angst dat ze in mijn werklaptop gaan neuzen en daar lezen (collega vertelde namelijk dat ze dat al doen, alleen mogen ze dit uiteraard niet en ook niet 'gebruiken') wat ik echt denk over de zaken daar. Maar ja, net als Sharon Stone op het politiebureau tijdens een verhoor al aangaf toen er gezegd werd dat ze niet mocht roken hier...Wat ga je doen? Me arresteren?? Dus ik snap die onrust wel. 

Toen ik wakker werd online nog wat kranten gelezen en toen lekker gaan douchen met een heerlijke geur. Dat is altijd opwekkend. Plus een goede stoelgang. Ook altijd fijn. Ook daarmee hoef ik niet ´klaar´ te zijn voordat ik vroeg de deur uitga om te gaan werken. Het kan nu gewoon komen, wanneer het komt. Lekker onsmakelijk detail nietwaar?

Wat een mooie tuinweer opeens. Tuindeur open. Buiten koffie gedronken. De tuin bekijken, weinig tijd voor gehad de afgelopen week, of eigenlijk zin in. Alle energie ging zitten in de laatste weken nog overleven.

Hoe fijn dat ik zo de deur uit kan lopen en buiten kan zitten als ik dat wil. En dat het nog eventjes fraai weer schijnt te worden.

Ondertussen ook nog de F1 bekeken, waarvan de race niet op zondag is maar op zaterdag en vanwege tijdsverschil al rond 13.00 uur start. Had ooit monteurs van zonnepanelen die uit dat land kwamen waar de race in Bakoe wordt gehouden. Azerbeidjan. Ik moest toen even opzoeken waar dat ook alweer lag. Ze spraken nog wel 3 woorden Russisch, maar liever niet, nu ze onafhankelijk waren van het grote Russische rijk. 

Ontving trouwens nog een hele lieve pensioenkaart van een medeblogger, moest ik even goed lezen wat er voor naam onder stond. Vandaag kon ik het moeiteloos lezen. Ook stress denk ik. 

Heel lief!

Nog wat administratie gedaan. Had al eerder contact met de klantenservice van de NS hoe ik, vooral op tijd,  mijn abonnement woon/werkverkeer kon wijzigen/opzeggen. Dus dat vandaag geregeld. 

Zag ook in de personeelsadministratie, gisteren nog, toen kon het nog, dat mijn abonnement NS voor vorige maand nog bij leidinggevende lag om goedgekeurd te worden, dus dat bedrag moest ik deze maand missen. 

Direct naar HR gemaild met cc naar leidinggevende dit doorgegeven en dat ik ervan uitga dat dit met mijn eindafrekening wordt rechtgetrokken. Maar ja, op vrijdagen is half Nederland vrij en mijn leidinggevende negeert vrolijk alle moeilijke berichten. Die bedragen moet ik voorschieten en mogen we dan in de maand erna declareren. Gaat altijd goed hoor, maar had deze maand extra kosten opgevoerd, want door mijn pijnlijke been een paar keer doorgereden in de stoptrein, dan hoefde ik niet weer over te stappen en met bussen verder te reizen, dus kosten buiten abonnement. 

Had me natuurlijk ook al in maart ziek kunnen melden, dan waren de personeelskosten helemaal hoog, maar het is maar hoe je het bekijkt. 

We gaan het wel weer zien. Maar dat niet reageren op mails of verzoeken in Zoom...waarom nou? Oh ja...dat is politiek en geeft aan dat ik er niet toe doe, echt. Holle woorden en een laf doosje chocolade kan je krijgen.

Verstappen op 2 geëindigd bij de F1 deze race, mooi om te volgen vind ik. Nu weer lekker even wat in de tuin doen. Of in de voortuin. 

NUL

 De teller staat op nul. Nul werkdagen nog te werken (bij dit bedrijf dan, wie weet wat de toekomst nog brengt). 

Zero

Nul

Niente

Nada

Noppes

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay

Rolde precies om 17.00 uur door de voordeur. Trein had uiteraard weer vertraging, maar het viel nog mee de schade.  Men zou om 15.00 uur (ja...dan al) even afscheid nemen. Weer iedereen een hug (ik vind dat tamelijk stom en nietszeggend, ik geef liever een hand) en de baas had ook een doosje chocolaatjes gekocht (of uit eigen voorraad, want nogal slordig ingepakt en dat was het dan. Geen kaartje en ik had al aangegeven dat ik liever geen boeket bloemen wil. Vanwege gifstoffen, tenzij een bioboeket en gewoon heel onhandig in het OV met stok. 

Ik had al alles ingepakt, uitgezocht en klaargezet, dus ik was er ook wel snel klaar mee. Leidinggevende had echt geen benul wat ik allemaal moest inleveren. Gelukkig ben ik tamelijk administratief begaafd en bewaar ook dit soort kantoordingen op een vaste plek. En had een lijst gemaakt wat en hoe en hoeveel. Zo fijn dat ik met laptoptas heen ging en terug alleen mijn rugtas. 

Geen traan gelaten na loze woorden en oh oh oh wat gaan we je missen en dooooooor naar het station!! Niemand heeft me gevraagd om overdracht van zaken. Ook prima. 

Andere collega nam in de ochtend al afscheid en was vanochtend toch naar kantoor gekomen. Sommigen hoorden het pas vanmiddag van me dat ik vandaag voor het laatst ben. Iedereen geeft me gelijk. Er is niemand die zegt dat ik beter nog lekker door kan werken. 

De collega die heel graag wat met me wilde gaan drinken en waarschijnlijk alweer gaan praten over HAAR dingen, heb ik afgebeld. Dat ik daar nu geen zin en energie voor heb. 

Dat voelde beter. 

Niet meer dingen doen die tegen mijn eigen plan ingaan. 

En plan was vooral lekker zo snel mogelijk naar huis. 

Zit ik nu dit stuk te typen. 

Terwijl ik nu eerst even wat symbolische afsluitdingen wil doen. Dus dat maar doen, de tuindeur open, want mooi weer! Na lang dralen, toch maar een glaasje wijn ingeschonken voor mijzelf. En geproost op het begin van een andere tijd en op alle meelevende reacties van jullie!!

Nu voel ik toch een soort van vermoeidheid, maar maakt ook niet uit. Als ik om 20.00 uur naar bed wil, dan kan dat gewoon. Lekker toch?