Lentekriebels

 Boek naar de brievenbus bij de bibliotheek gebracht. Nul pagina´s in gelezen. En nog verlengd ook. Nou ja, mocht ik het echt willen lezen, kan ik dat boek altijd nog een keer lenen. 

Was al blij dat ik genoeg energie in mijn benen had om dat stukje te kunnen fietsen. Geweldig lekker weer was het, dus op de terugweg nog even wat boodschappen gehaald en een leuke hangpot violen voor in de tuin. Meteen Lente.

Die lente roept toch wel heel hard nu. Narcissen schieten hier in de buurt de grond uit. Vrolijk al dat geel. In mijn tuin ook trouwens. 

Zo nog even wat gaan doen en dan had ik bedacht in de middag naar de bioscoop te gaan. Wat goed uitkomt, want ik zie dat het tegen die tijd gaat regenen. 

Vorige week viel ik, doordat ik omkeek en haast maakte, want de bus kwam eraan en ik moest nog een stuk lopen op het talud - eraf stappen en zo oversteken en klaar doe ik al een hele tijd niet meer, nadat ik ooit bijna door mijn knie ging. Gewoon niet soepel genoeg en een te hoge op/af stap. Dus altijd de lange route.

Dan loop ik dus liever helemaal om, naar een plat stuk, waar ik de weg oversteek en aan de andere kant van de bushalte uitkom. Maar vorige week schoot het in mijn bovenbeen, de pijn uit de heup, ik zakte bijna door dat been en viel achterover, gelijk kabouter Spillebeen, Hoppa...van het talud, in het gras gelukkig en rolde nog net niet helemaal richting fietspad naar beneden.Jemig de Pemig!

De bus aan de overkant stopte, buschauffeur riep nog wat uit het raam, ik schaamde me kapot dat ik daar zo oncharmant in het gras lag en maar weer opstaan, wat nog een uitdaging was met een zwak been. 

Maar mijzelf omhoog gesleurd, bus was inmiddels verdwenen en dan maar de bus genomen die iets verder weg van de bioscoop stopt. Nog een eind lopen extra met dat zere been en gekwetst ego. Maar bedacht me ook dat ik niet zo moet zeuren. Niks gebroken, alles werkt nog, 2 moddervlekken op broek die kunnen eruit geborsteld worden en verder, gewoon blij zijn dat ik niet aan de andere kant van de bushalte viel, op het harde beton. Doooooooor mevrouw Spillebeen!

In de bioscoop was het al donker, ik zag niks en trap was hoog zonder leuning, dus ik had al bijna zin om te janken, maar goed....er zit een zaklamp op mijn telefoon, dus iedereen verblind ermee, maar wel mijn plekje gevonden en toen ik zat zag ik pas dat aan die kant OOK een trap was, MET leuning, dus onthoud dat nou voor de volgende keer.

Maar nu gaat het echt de goede kant op. Ik heb ook oefeningen opgezocht om mijn heupen te ontlasten en mijn beenspieren te versterken. Ooit kon ik met gemak 60 kg omhoogstoten met die beentjes. Maar das war einmahl.

Blijven oefenen, want als je ouder wordt verlies je ook spieren. Tenzij je blijft trainen. 

To ontspan or not to ontspan.

Bijna eng, hoe snel de week gaat en het nu, als ik dit schrijf vrijdagavond is en mijn eten aan het opwarmen is.

De ´vroege´trein genomen. Ook omdat je daar gelijkvloers instapt en ook uitstapt. En fijne stoelen en eventueel, bij mazzel, een stiltecoupe.

Geen mazzel. Er zat iemand keihard te bellen, maar dan het bellen, het ´draaien´van het nummer en er nam minutenlang x veel niemand op.

Moest een podcast opzetten om mijzelf uit mijn rode waas te halen. 

Ontspan, werkweek is weer gedaan en ook weer heelhuids doorgekomen. En uiteraard, klassiek bijna voor de vrijdag, een dreigende ontruiming. 

Er staan weer veel veranderingen op til, maar ik ga het allemaal wel merken. Totdat die robot mijn werk 100% overneemt natuurlijk hahah...

Grappig dat ze hier nu bezig zijn met software die ik 25 jaar geleden zelf verkocht. Als accountmanager. Digitaal opslaan en ook herkennen van tekst en terugzoeken op dat soort zaken. 

Maar ja, mijn bedrijf is vooral op de centen. Ik voorzie wel dat een stuk van mijn werkzaamheden, hierdoor geautomatiseerd gaat worden. Dat hoop ik, want saai werk. 

Het regende, maar ook dat had ik al van te voren gezien. Dus geen onaangename verrassing. Behalve bij de bushalte wachten in de regen. Gelukkig had ik een jas aan.

Laatste stukje naar huis fietsen. Supertraag, been werkt niet mee of minder dan ik zou willen, maar liet me niet opjagen. Langzaam kom ik er ook zei de Schildpad wijs.

Zo mijn kaarsen aandoen, wat sfeer maken en ontspannen, vooral ontspannen. 

Hoe doen jullie dat, ontspannen?

Jaarrekening energie

 Krijg geld terug. Niet zoveel als voorgaande jaren, maar ik heb dan ook deze winter minder zuinig gestookt dan voorgaande jaren. En mijn maandbedrag stond lager, realistischer, dan voorgaande jaren. 

Oh ja,een aantal keren logeetjes of mijn broer die helemaal niet tegen een koud huis kon, maakte ook dat ik met plezier de kachel hoger zette dan ik voor mijzelf zou doen.

Maar ja, nog steeds geld terug, dus heb het helemaal niet slecht gedaan. En ik verstook nog steeds veel veel minder dan bij mijn rijtjeshuis zou passen gemiddeld. 

Hoop dat ik dit jaar voor volgend jaar een fijn contract kan vinden, want had ook nog een mooie prijs voor energie en dat vijf jaar lang. 

Dus mag eigenlijk helemaal niet klagen!

Citroenvlinder

 Besloot, omdat het heerlijk zonnig met een strakblauwe lucht was, in mijn achtertuin de Vlinderstruik te snoeien. Hoe meer je snoeit, hoe meer hij bloeit. 

En even pauze, voor het eerst, buiten koffie gedronken. 

Hij geeft nu een mooie dieptewerking in mijn tuintje. Je kan dan niet direct naar het einde van de tuin kijken. Maar als ik klaar ben met snoeien wel. Dus doe ik het voor nu in twee gedeeltes. Het is namelijk aardig wat snoeiwerk. Eerst de lange takken tot mijn navelhoogte afsnoeien. Morgen wordt de groenbak geleegd, dus mooie gelegenheid ook. 

En daarna bijna tot aan de basis. 

Gekregen als stekje van Hélene. 

Dus denk altijd weer hoe aardig dat was. 

Vloog er net ook nog een mooie citroengele vlinder langs! Prachtig. Aan de kleur te zien een mannetje. Had ik ´m moeten kussen of gaat dat alleen voor kikkers op?

Mijn maagdenpalm heeft al lichtpaarse bloemetjes. Zodra de zon gaat schijnen dan poppen ze op. 

Oh ja, ik moest helaas nog wel 4 x kattendrollen van mijn grasveld verwijderen. Niks lekker weggegraven. Gewoon bovenop de langere halmen. Heb echt zo´n hekel aan mensen die hun kat de hele dag  ´lekker´ buiten laten dwalen. Kakken doen ze dan waar het hun uitkomt en kennelijk is mijn gras zeer aantrekkelijk. Alleen daarvoor zou je nog een papieren krant willen. Ik mieter de drollen in een stuk krantenpapier en in de groenbak. Verteert allebei dan wel. Geen plastic zakjes. 

Wat leidt tuinwerk heerlijk af van alle muizenissen in het hoofd. En lijf. Minder focus op PHPD! Mijn energie goed verdelen en niet maar doorjakkeren. Hoeft niks af. Of perfect. 

Grappig dat ik vond dat mijn ramen en tuindeur er toch wel zanderig eruit zagen, dus hoppaaaaa...sopje gemaakt en even alles schoongemaakt. Vast niet streeploos, maar wie maalt daarom? Het is weer gedaan. 

Een energieke fijne dag was het. Onverwachts. Zoiets simpel als een zonnetje, blauwe lucht en ietsje warmer heeft veel effect. Jullie ook gemerkt?

Jeuk??

 De man in de bus die voor mij zat, bewoog constant. Dan weer met zijn handen door zijn haar, zijn hoofd van links naar rechts, schouders omhoog, omlaag, heen en weer, op en neer. Verzitten, weer verzitten, op en neer, heen en weer.

Echt dat ik dacht : ZIT NOU EENS STIL!

Kreeg er zelf ongemak van. 

Gelukkig stapte ik onderweg over op een andere bus. Geen prikkels meer. 

Thuiswerkend

 Geniet er extra van, het kunnen thuiswerken. 

Vooral dat ik niet hoef te reizen om de meeste taken van mijn werk te kunnen uitvoeren. Dat scheelt zoveel tijd. 

Nu nog opletten dat ik daardoor niet wat extra ga werken omdat ik toch al thuis ben. 

Niet doen.

Hang op

Klap dicht die laptop!

Eten opgewarmd. Genoten van op tijd kunnen eten. Daarna de afwas gedaan. Altijd een prettig werkje vind ik. Een nette keuken en voor de volgende dag is alles schoon. 

Daarna in alle rust een aflevering van een serie op Netflix bekeken. Kleding voor morgen klaar gehangen. Het scheelt veel die ene dag.

Het duurde lang voordat het mogelijk was, want er was nooit vervanging of altijd paniek, want dan is er niemand en opdrachtgever wil perse dat er altijd iemand is. 

Klaar.

Alleenstaand

Ben nogal op mijzelf en heb weinig intensief contact met buren. Aan de ene kant woont een Chinees gezin, aan de andere kant een oudere dame.

In de ochtend ging de voordeurbel. De buurvrouw. Haar huistelefoon deed het niet. En ze liet de telefoon zien die hoort bij haar thuistelefoon. Die gaf een boodschap aan. `Geen basis`. Ik probeerde mijn eigen nummer te bellen, maar hoorde niets. Ze had wel een handleiding bij zich, maar de letters waren zo piepklein dat ik zei dat ik wel even online ging kijken voor een oplossing.

Advies was om het basisstation te controleren of het goed in het stopcontact zat en de telefoondraad er goed in zit en even te resetten. Dus hoop dat het werkt. 

Ging eind van de middag nog even checken bij haar, maar ze deed niet open. Misschien naar vrienden?

De volgende dag opgebeld en ze nam de telefoon aan en dus werkt het allemaal weer. Gelukkig! Zoals ik al vermoedde zat er toch een stekkertje niet goed in het apparaat. 

Buurvrouw heeft alleen haar enige dochter als contact en die is net met vakantie gegaan.  De man van buurvrouw is al een hele tijd geleden overleden. Dus ze woont alleen. En een kleine sociale kring. Alsof ik mijzelf zie over een tijdje. 

Dezelfde leeftijd als mijn moeder. En mijn moeder had ook eerst zo´n soort handfree toestel, eentje beneden en eentje boven. Daarna kocht familie een telefoon met cijfers en letters zo groot dat zelfs Jules de Corte het nog kon bedienen. Niet nodig voor mijn moeder, die had niks aan haar ogen, maar meer aan haar hersenen.

Nu, in het verpleeghuis, hebben de drie allerbelangrijkste kinderen een sneltoets op dat toestel en daar zijn degenen die het met Bewindbroer oneens waren niet bij. Alsof ze maar 3 kinderen heeft voor de verzorgenden. 

Doe ik wel genoeg voor de buurvrouw? Ben ik een goede buur of een heel verre vriend? Doe ik genoeg voor mijn moeder. 

Jarenlang haar administratie verzorgd. Als ze ergens niet uit kwam, dan moest ik eerst met bus en trein reizen, terwijl die 3 om de hoek wonen. Maar die bliefde ze nooit. 

Bij operaties nam ik zorgverlof op, meerdere keren. 

Nu valt er niets meer te kiezen. Er is voor haar gekozen. Ze hebben zich opgedrongen (althans zo ervaar ik dat) en regelen precies dat wat in hun straatje past en hebben zo 100% controle over hun moeder. 

En controle is iets wat voor hen heel belangrijk is. 

Krijg trouwens kippenvel van haar blog, zoals altijd. Mooi mens! Blog Annemiek