Even anders doen

 Was zo klaar met mijn werk, maar vooral weer het reizen. Dus bedacht onderweg hoe ik het thuiskomen aangenamer kon maken.

Dus thuisgekomen de tuin in, glaasje koude witte wijn, wat toastjes gemaakt. En ontspannen met een podcast in mijn oren. 

Dan mis ik wel iemand om mee te sparren, tegen aan te praten of gewoon te horen dat het allemaal wel goed komt.

Beter dan weer direct doe dingen doen. Nuttige zaken. 

Voelde wel prettig. Een andere routine. 

Zo, nu schoenen en sokken uit en lekker niks. Nou ja, het laatste uur van BB vol liefde bekijken, want ik trek zo laat naar bed gaan niet. En daarna nog een dectective. 

Ter ontspanning. 

Toch maar wel

Was een beetje moe van werk, want als mensen met vakantie gaan, dan hebben ze de neiging om onafgeknoopte dingen bij een ander op het bordje te leggen. 

Of dat collega´s zich bemoeien met hoe jij je werk moet doen, want echt spoed! Mijn ervaring is dat ik dat eerst maar eens ga uitvragen en ja hoor. Geen spoed. Zelfs geen noodzaak meer tot gesprek met ons, want al opgelost. 

Beter.

Thuisgekomen dus had ik een lijstje van wat ik moest doen voordat ik de blik op oneindig kon werpen. En daar stond ook een stukje fietsen op. Moe...moet dat. 

Ja, dat moet

Elke dag een beetje meer.

Een beetje verder.

Dus ga nou maar naar boven en fiets! 

Ook weer gedaan. Met een podcast op ging de tijd toch weer snel. 

Nu nog maar één dagje werken en dan is het weer even rust qua reizen en drukte in de trein en bus. Komt goed!

Toch echt gejat

 Op mijn NS-overzicht van gemaakte reizen met mijn OV-Chipcard, zag ik al dat ik ergens vergeten was uit te checken. Bij nader bekijken welke dag dit was en ook even uit het geheugen halen wat ik die dag meemaakte, kon ik terug redeneren, dat mijn OV-Chipcard toch echt gejat was. En niet, wat de meeste mensen tegen me zeiden, dat ik 'm gewoon verloren was. Ben toch niet gekke Henkie gelukkig.

Had die dag naar en van mijn werkplek gereisd en precies na het uitchecken is de card gejat. Hing altijd aan zo'n skipasachtig ding aan mijn tas en was, toen ik bij de bus wilde inchecken opeens weg. Het is een zeer drukke plek waar veel mensen zijn en loopt er iemand tegen je aan, is dat daar al vrij normaal. 

Nu zie ik dus dat na mijn uitcheck iemand lekker ermee naar Amsterdam is gereisd en daar braaf uitcheckte. En nogmaals gereisd zo te zien, laat op de avond. 

Toen ik thuiskwam heb ik mijn OV pas onmiddellijk online geblokkeerd en een nieuwe aangevraagd. Duurt helaas even voordat de card het dan niet meer doet. Pas de volgende dag. Nog blij dat de jatter niet bedacht naar Maastricht door te reizen of zo.

Dus moet even uitvragen bij de NS hoe het met die extra kosten zit. Toch bijna € 25,--. Voor snot.

Vroeg ook nog geld terug voor de vertraging van vorige week. Waar ik een paar uur stond te wachten tot er uberhaupt weer treinverkeer mogelijk was op dat traject door een wisselstoring. 

Ach ja, woensdag Administratie-dag tenslotte.

Ook wat andere administratieve zaken uitgediept. Allemaal nodig. Om straks mijzelf niet in de vingers te snijden. Maar even rustig niksen zat er vandaag niet in. Was ook wat onrust in mijn hoofd merk ik. 

Vooral met werk te maken. Alweer personeelswijzigingen en iemand die zich gedraagt alsof hij binnenkort leidinggevende wordt. Wat ik wel verwacht en dat mijn huidige leidinggevende binnen het bedrijf promotie maakt. En uiteraard ook weer mensen die ingewerkt moeten worden, maar waar geen plan voor ligt en dat diegene dan maar een beetje erbij bengelt, want niemand heeft er tijd noch zin in. 

Ook al eerder meegemaakt en goh wat raar dan toch dat zo iemand na een paar maanden toch afhaakt. Of het niet in de vingers blijkt te hebben. 

Fiets ´m erin

 Fietsen op de home-trainer. Zo fijn dat je geen tegenliggers hebt of met fatbikes te maken krijgt. Ik zet mijn timer, iedere dag langer en fiets een stuk. Moet nog wel goed nadenken hoe ik opstap en heb een opstapje (net als bij een paard) nodig, maar dat ligt aan de benen. Maar zit ik eenmaal, dan gaat het prima. 

Een klein feestje. Dat ik kan bewegen en bewegingen die ik herken en snap en kan doen, waardoor mijn beenspieren sterker worden. 

Fijn ook dat ik vandaag thuis kon werken. 

Het was druk, maar heb me niet druk gemaakt. Dat is een verschil. 

Klein, zeer klein buitje in de middag. Fijn voor de tuin, maar meer om het stof van de bladeren te spoelen. 

Leuk te lezen wat iedereen zoal at gisteren. 

Brocolli roerbakschotel

Toen ik een jaar of twaalf geleden een eiwitrijk dieet volgde en veel en vooral snel afviel, at ik veel roerbakgerechten. Vooral met Broccoli. Makkelijke groente en zo blijft hij groen en knapperig.

Nu maakte ik met Tempe, pittige versie er een gerecht van.  Snel klaar en een reuze bord vol, met eigenlijk alleen maar groente. Lekker!!

Nu eet ik dit omdat het lekker en gezond is. Niet omdat ik perse wil afvallen, al blijft dat toch maar doorgaan. Gelukkig wel langzamer dan toen. 

Om extra te lopen, ben ik vandaag bij de snelbushalte uitgestapt in plaats van de bus dichterbij te nemen. Is langer lopen naar huis en wat enger ook vind ik, want weet nog waar ik opeens op de stoep lag op deze route, maar ik let goed op en loop vooral op het gladdere fietspad. Wel uitkijken dat ik geen fietsen in de weg zit uiteraard.

Iedere dag een stukje sterker. En soms een dagje niet, maar dan komt dat de volgende dag hoop ik weer. 

Wat stond er bij jullie op het menu?

Star Trek stijl

 Met leidinggevende gesproken over mijn ergernis hoe het vakantieplannen ging en ik, voor mijn gevoel, daarbij genoegen moest nemen met wat er over was. En ja, ik gaf ook aan dat ik zelf ook nogal laat was om mijn plannen vast te leggen. Mea Culpa. 

Nu weet ik al dat die periode na mijn vakantie zeer druk wordt, want er komt een nieuwe medewerkster. Die ingewerkt moet worden. Nul ervaring heeft uberhaupt met op een kantooromgeving werken. Dus ook niet ervaring met mail en Informatiesystemen etc. En dan een maand later al met vakantie gaat. Die plannen waren al vastgelegd en dat snap ik. Nieuwe medewerkster want het contract van mijn huidige collega is niet verlengd. Zij bleek toch andere ambities te hebben en werkt daarnaast ook niet zorgvuldig genoeg. Alles maar half invullen, half afwerken en alle ingewikkelde zaken die laat ze liggen. 

Leidinggevende gaf aan dat het inderdaad allemaal nogal vaag was en dat zij helemaal niets wist van plannen van de collega om in augustus ook nog drie weken vrij te zijn. Daar gaat ze haar op aanspreken, want heeft ze uberhaupt nog wel zoveel vrije dagen tot einde van haar contract.

Toen ik er later over nadacht, over dat aanspreken, vroeg ik me af wanneer dan. Want ook leidinggevende is komende week voor het laatst voordat ze drie weken vrij is. Komende week is mijn collega nog vrij. En is LG terug, dan is collega al weer met die tweede vakantie. 

Plus ik begrijp gewoon niet dat dit niet goed gemonitord wordt door haar. Iedereen moet in het Personeelssysteem vakantie aanvragen. Zij keurt dit vervolgens goed en pas dan weet je dat het akkoord is. Kennelijk wat stappen niet gedaan of haar verhaal klopt niet.

Verder gaf ze me aan dat ze geregeld had dat iemand van een andere vestiging, die wel vaker bij ons aanwezig is, de maandag, dinsdag en mijn vrije woensdag er zou zijn, dan kon ik die dagen toch weer thuiswerken maar is mijn werkplek, zoals de opdrachtgever eist, toch bezet. Opdrachtgever wil daar graag altijd iemand zichtbaar zien ´zitten´. 

Dat is heel fijn. Want vier dagen in de week reizen, met alle stremmingen van de laatste tijd en nog niet stabiele benen, breekt me wel een beetje op merk ik. En in augustus zo lees ik wordt vervangend busvervoer ingezet op een stuk van mijn woon-werkverkeer. 

Helaas kon collega toch niet deze maandag, dus toch weer op pad. 

Had ik nou maar een Scotty Beam me up installatie!

Onveilige plek

Mijn eigen blog voelt sinds een tijdje voor mij niet meer prettig. Er komen teveel mensen lezen die alleen maar even hun gal spuwen. Onvriendelijk, onredelijk en soms zelfs onbeschoft.

Ik ga al die commentaren nu direct weghalen. Ben er klaar mee. Als je niets aardigs te zeggen hebt, zeg dan maar niets. 

Wil graag dat deze plek rustig is en blijft.

Wel wil ik iedereen bedanken die tegencommentaar geeft op dit soort reacties. Zo ontzettend hartverwarmend! Dat raakt me.