Alleenstaand

Ben nogal op mijzelf en heb weinig intensief contact met buren. Aan de ene kant woont een Chinees gezin, aan de andere kant een oudere dame.

In de ochtend ging de voordeurbel. De buurvrouw. Haar huistelefoon deed het niet. En ze liet de telefoon zien die hoort bij haar thuistelefoon. Die gaf een boodschap aan. `Geen basis`. Ik probeerde mijn eigen nummer te bellen, maar hoorde niets. Ze had wel een handleiding bij zich, maar de letters waren zo piepklein dat ik zei dat ik wel even online ging kijken voor een oplossing.

Advies was om het basisstation te controleren of het goed in het stopcontact zat en de telefoondraad er goed in zit en even te resetten. Dus hoop dat het werkt. 

Ging eind van de middag nog even checken bij haar, maar ze deed niet open. Misschien naar vrienden?

De volgende dag opgebeld en ze nam de telefoon aan en dus werkt het allemaal weer. Gelukkig! Zoals ik al vermoedde zat er toch een stekkertje niet goed in het apparaat. 

Buurvrouw heeft alleen haar enige dochter als contact en die is net met vakantie gegaan.  De man van buurvrouw is al een hele tijd geleden overleden. Dus ze woont alleen. En een kleine sociale kring. Alsof ik mijzelf zie over een tijdje. 

Dezelfde leeftijd als mijn moeder. En mijn moeder had ook eerst zo´n soort handfree toestel, eentje beneden en eentje boven. Daarna kocht familie een telefoon met cijfers en letters zo groot dat zelfs Jules de Corte het nog kon bedienen. Niet nodig voor mijn moeder, die had niks aan haar ogen, maar meer aan haar hersenen.

Nu, in het verpleeghuis, hebben de drie allerbelangrijkste kinderen een sneltoets op dat toestel en daar zijn degenen die het met Bewindbroer oneens waren niet bij. Alsof ze maar 3 kinderen heeft voor de verzorgenden. 

Doe ik wel genoeg voor de buurvrouw? Ben ik een goede buur of een heel verre vriend? Doe ik genoeg voor mijn moeder. 

Jarenlang haar administratie verzorgd. Als ze ergens niet uit kwam, dan moest ik eerst met bus en trein reizen, terwijl die 3 om de hoek wonen. Maar die bliefde ze nooit. 

Bij operaties nam ik zorgverlof op, meerdere keren. 

Nu valt er niets meer te kiezen. Er is voor haar gekozen. Ze hebben zich opgedrongen (althans zo ervaar ik dat) en regelen precies dat wat in hun straatje past en hebben zo 100% controle over hun moeder. 

En controle is iets wat voor hen heel belangrijk is. 

Krijg trouwens kippenvel van haar blog, zoals altijd. Mooi mens! Blog Annemiek

Boomers

Boekte een beetje last minute een bioscoopkaartje. Even wat leuks zien. En eruit!

Nu was ik blij dat ik nu eens wel mijn gehoorapparaten mee had, want Nederlandse films zijn meestal vrij slecht qua verstaanbaarheid. En in de bioscoop kan ik niet de ondertiteling aan zetten :)

Vond het een vermakelijke film. Hoe ziet de buitenwereld mijn generatie en hoe zien wij onszelf. En wat zijn de levenszaken waar we zo al mee te maken krijgen. 

Van diverse huwelijken en ex-partners, kinderen, mantelzorg, zorgen over je baan, zorgen over je gezondheid.

De hele zaal zat vol. Ik had de laatste stoel, mazzel want nog wel aan het eind - of begin - van de rij. De hele zaal zat vol met mensen van mijn leeftijdscategorie. Geen jongere te zien. Kregen we korting of zo??

Gelukkig was het lekker donker want de scene bij een begrafenis ontroerde me. Want kon me helemaal niets harmonieus voorstellen op het moment dat mijn moeder gaat hemelen. 

Zie ook hoe mijn broer en schoonzus zich gedroegen bij de begrafenis van onze oom vorige maand. Ook weer blij met waterproof mascara dus. 

Weeeeeeeeeeekend

 Nam vanochtend de benenwagen naar het busstation. Stapte nog wel over in een andere bus, want die stopt op een prettiger uitstapplek dan mijn normale bus. 

Had me al voorgenomen er gewoon een fijne werkdag van te maken, wat er ook voorviel. Het was immers al vrijdag...bijna weekend!

Dat voornemen maakte alles al luchtiger. En niet maar doorjakkeren en doorjakkeren. Ik heb gedaan wat ik kon en meer kan ik niet. 

We waren met nog minder mensen dan gewoonlijk, want nog iemand met griepverschijnselen. En management moest vergaderen elders. 

In de middag zag ik al dat mijn gunstige trein niet reed. Dat hele traject daar is uitval. Ook geen sprinters. Dus maar de relatief late intercity terug genomen. Hij reed gelukkig. Eerst met vertraging aangekondigd, maar reed maar een minuutje te laat. Ook weer prettig.

En terug de bus, niet 23 x overstappen. Gewoon nog een stuk lopen naar huis, door de motregen, maar met plu en op dezelfde tijd maar dan twaalf uur later dat ik de voordeur dicht deed, deed ik ´m nu weer open.

Honey...I´m home.

Had gisteren al voor 2 x gekookt. Dus bord met heerlijke inhoud opwarmen. Fijn en slim van mijzelf. Altijd vooruit denken. Behalve in het weekend, dan mag het even wat losser.

Te groot

Bestelde een broek, maar alleen nog in een maat waar ik dacht niet in te passen en een bijpassende blazer, ook al kleiner dan wat ik meestal bestel.

De blazer was oversized qua model, maar het stond mij niet charmant. Te grote schouders, niet echt een taille te ontdekken, maar hij kon wel dichtgeknoopt worden. Met gemak zelfs. Heuh?

En toch heb ik 'm maar teruggestuurd. Want wil niet meer iets houden alleen maar omdat het past. Of een aanbieding is. Het moet me ook flatteren en iets voor me doen. 

Broek wel gehouden alhoewel ik toen ik de broek uit de verpakking haalde echt dacht dat ik de rits niet eens dicht zou kunnen krijgen. Maar die past wel. Alleen nog even korter maken. Broek is ook te combineren met mijn vesten en truien. 

Aparte ervaring. Iets in een kleinere maat bestellen en dan is het uiteindelijk nog steeds te groot. 

Wat ik ook apart vond was vroeger de deur uit en maar lopen naar een andere bushalte en onderweg een keertje overstappen in verband met de te verwachtend sneeuw. 3 vlokken. En op mijn vertrekstation alweer een grote hoeveelheid treinen uitgevallen. Defecte trein ergens op de route. 

Gelukkig ging mijn trein wel, maar dat bleek een extra trein te zijn. Prima hoor. Was allang blij dat er iets reed. 

Terug nog steeds gedoe. Ook daar had ik mazzel. Vond ik zelf. Al had ik een hele horde pratende mensen in de stiltecoupé. Luisterde maar naar een podcast, want geen zin meer om die vrouw te zijn die anderen er even op wijst dat ze hun kop moeten houden, nu en hier.

Vasten

Een lezer noemde terecht dat ook voor Christenen een vastentijd aanvangt. Al moet ik, protestants opgevoed, eerlijk zeggen dat ik dit niet vanuit huis heb meegekregen. We hadden een groot gezin en dan ook nog zoiets als vasten? Bovendien had in de tijd dat ik opgroeide had dat een katholiek tintje en daar deed men toen liever niet aan. De verzuiling was nog stevig.

Er mag gelukkig wel water gedronken worden, Moslims zijn daar strenger in, want lijkt mij heel zwaar als dat ook niet zou ´mogen´. 

Het is voor mij goed om bewuster te zijn van hoe goed ik het heb. Genoeg, meer dan genoeg, te eten. En kies ik dan altijd voor de beste optie. Ik kook al jaren niet meer uit pakjes en zakjes. Verse groenten. Al mijn pasta is altijd de volkoren optie. 

Bovendien moet ik eind volgende maand bloed laten prikken voor mijn jaarlijkse controle bij de huisarts voor diabetes-2, dus dan is minderen met extra's ook niet slecht. Die waarde wordt gemeten over een langere periode, dus geen vingerprik en momentopname.

Was voor 05.00 uur wakker, maar dat hoeft niet op mijn vrije dag. Kop thee gedronken, banaan gegeten en weer proberen in te slapen en de wekker niet heul vroeg gezet. Voelt een beetje als mijn dag verlummelen en toch hangt er een schone witte was en heb ik ook nog de ontvangen nieuwe cartridges in mijn printer kunnen zetten. Daarna de printer toch weer opnieuw geïnstalleerd, want bleef status offline houden, maar was wel aangesloten op wifi. Nu print de printer weer vrolijk.

Is er lekkere koffie gemaakt. Eieren geroerbakt. 

Bed afgehaald. Ga ik straks weer opmaken. 

Dus niet niks gedaan. Maar ben zo gewend aan het altijd nuttig bezig moeten zijn, vooral op mijn werk. 

Wilde net nog heel even kijken hoe of wat op werklaptop maar een strenge stem riep me toe: Hang op, Leg neer. NIET doen!

Ik ben geen manager, hoef niets te monitoren en sowieso krijg ik daar het salaris ook niet naar. Dus fladder door de dag. 

Nog even een tas met lege plastic flessen en flesjes ingeleverd. Hele tas vol en dan toch maar iets van 3 euro. Goed nadenken bij verleidelijke aanbiedingen. Is het echt nodig, of gewoon een moment van mmmm...

Over één jaar pas weer

 In het kader van liever voor mijzelf zijn, had ik een afspraak bij de contactlensspecialist gemaakt. Die zit hier bij de oogpoli en ik ben al zolang ik lenzen heb, zo´n 45 jaar, client. 

Ze geven nooit vervelend opdringerig advies. Zien ze wat afwijkends in je ogen, verwijzen ze door naar de oogpoli. Zo kwam ik tien jaar geleden aan mijn staaroperatie.

Nu wist ik zeker dat ook het tweede oog helemaal volgestaard was. 

Maar bij controle bleek dat ik nog zeer prima zicht had. Een sterkere lens zou een beetje schelen, maar echt nodig?

En de staar zat er, dat wist ik tien jaar terug ook, maar was nog niet zo ernstig dat er geopereerd moest worden. 

Maar mocht ik toch naar de oogarts willen, kon dat uiteraard.

Fijne vent en vooral toen we het over Staar en diabetes hadden en hoe mijn zoon zeker wist dat dit de oorzaak was. Later gaf de oogarts aan dat ze kon zien dat mijn staar niet door diabetes is veroorzaakt. Gewoon dikke pech gehad. 

En nog later liet ik me testen op mijn bloedsuikerwaarde en was ik wel de sjaak. Direct en hoppa gooi er maar een pak pillen in.

Hij gaf aan dat hij een hekel heeft aan de zorg die dan alleen in protocollen kan denken. Gelukkig is zijn huisarts niet zo. Hij moest aan de statines, maar wilde dat liever niet. En door leefstijlverandering de zaken verbeteren. Huisarts gaf hem die mogelijkheid en bleek na een half jaar dat de waardes prima waren. Geen pillen nodig op dat moment. 

Leuk gesprek. 

Plus dat ik toch maar ging fietsen. Het regende af en toe en ik waaide zowat van de fiets, maar bleek ook weer allemaal goed te doen. Dus minder miepen en gewoon kijken wat je allemaal kan. Precies op tijd in de wachtkamer. Moest wel wachten, maar goed dat had ik al ingecalculeerd. 

Nu de afwas doen en zo direct heerlijke verstand op nul en blik op oneindig tv: Winter vol liefde. 

Nieuw jaar en Ramadan

Vandaag, 17 februari, start het Chinese Nieuwe jaar. Het jaar van het Paard. Interessant om daarover meer te weten en te lezen. 

Ook is het de start van de Ramadan. Niet voor alle moslims, maar die beginnen dan of woensdag of donderdag.

Komt allemaal mooi samen.

Elke dag kan natuurlijk een nieuwe start zijn van je leven. En het is al fijn dat ik het tot zover allemaal gehaald heb. 

En dat de maandag ook weer achter de rug is. Goed gewerkt, geen afleiding door een praatgrage collega - misschien kan ik niet zo goed samenwerken, ben ik toch meer een solist en bovendien erop gelet om op tijd te stoppen, opruimen, inpakken en wegwezen. Las ergens dat je zo weer de regie terugpakt van een omgeving waarin niet wordt gewaardeerd dat je werk op orde is en je meer geeft dan je terugkrijgt. Zelf de grenzen aangeven en vooral trekken. 

Heerlijk dat de trein op tijd vertrok, goede aansluiting met de streekbus en mijn fiets stond er ook nog. Onderweg was ik al aan het bedenken hoe ik mijn avondeten wilde maken. Eerst nog de klikko van de stoeprand halen (iets verderweg, want merk als ik dat ding in mijn eigen gedeelte zet er altijd mensen extra zooi bij stoppen). 

En ik doe al 6 weken met plastic etc afvalbak, want probeer zo min mogelijk verpakt te halen. Zou ook prima 9 weken kunnen zijn. 

Goed he..

Zo, nu eerst eten en met aandacht.