Digitaal

 Las mijn krant alleen op de zaterdagen vanaf papier, maar ik merk dat ik voor lezen vanaf papier minder geduld heb en gelegenheid. Wat ook niet meehielp waren de kosten. 

Nu lees ik graag een krant en door de samenwerking kan ik ook meerdere artikelen van andere kranten lezen, dus ben ik overgestapt naar helemaal digitaal lezen. 

Bevalt het niet en mis ik in de zomermaanden aan de tuintafel mijn zaterdagkrant, kan ik altijd weer op zoek gaan naar een leuke aanbieding. 

Hoe lezen jullie de krant?

Gediplomeerd

 Ja hoor, ik heb een gediplomeerde kleindochter. Diploma A. Zeer overtuigd gezwommen, gedoken en door het gat gezwommen.

Zo leuk om daarbij te mogen zijn.  

En dat hoofd toen ze haar medaille om had en diploma in de hand. 

Had van te voren al bedacht een vestje en shirt aan te doen. Weet nog uit het verleden hoe warm het altijd in zwembaden is. Dus kon in een shirt met korte mouwen genieten van het uitzicht vanaf de tribune. 

Stipt om 16.15 uur begonnen ze. 

En een kleine drie kwartier later waren ze klaar. En daarna kinderen omkleden en iedereen naar de kantineruimte voor de huldigingsceremonie. Jutta kon er jaloers op zijn. Dikke en zware medaille, foto en dat diploma.

Enig om mee te mogen maken. 

Meer tijd nemen

 Sta nog steeds niet juichend vroeg op, maar ik weet dat het beter werkt als ik tijdig onder de douche duik en rustig mijn ontbijt maak en ook rustig opeet. Er waren wel eens dagen dat ik alles snel snel deed, want weer gedoe met treinen en ik wilde perse niet te laat komen.

Ook dat heb ik leren loslaten. Overmacht. Ik kan en belangrijker, wil niet al nog vroeger de deur uitgaan mocht de NS niet op tijd rijden. Of de bus. 

Ben nog steeds een van de eersten op kantoor. Dus niets aan de hand, maar het streberige is er een beetje vanaf. 

Vooral als ik zie dat diegenen die later komen ook altijd eerder weggaan. Of zeer lang pauzes nemen. 

Mijn maandag thuiswerken is aanstaande maandag alweer van de baan. Collega neemt vrij en dan moet er altijd iemand op die plek aanwezig zijn. Ik onthou het wel en compenseer dat wel een andere dag een keer. En dan ook nog aangeven dat haar kinderen ook de week erop vrij zijn...Tsja...moet ik niets mee. Ik ben niet haar leidinggevende. 

Dus tijd om ook wat vrije dagen te prikken. Voordat iedereen alles alweer heeft geregeld. En er voor mij niets te plannen is.

Zat de hele dag al uit te kijken naar eten koken na mijn werkdag. Had nog Boerenkool liggen en ook aardappels gekocht, dus simpele keus. 

Vanmiddag naar het afzwemmen van mijn oudste kleindochter kijken. Proefzwemmen deed ze al helemaal prima, dus ik schat in dat het afzwemmen ook goed gaat. Haar vader brengt haar altijd en sinds kort ook haar zusje, die ook begonnen is. Dat doet hij goed en had ik eerlijk gezegd niet verwacht. 

Op mijn werk is het net zo'n heksenketel als een paar jaar terug. Ook weer collega's die aangeven dat ze tegen overspannenheid aan zitten en minder ingepland kunnen worden. Ook al ''normaal" en niemand van management die inziet dat dit bij de bedrijfscultuur hoort. 

Snel nog even boodschappen doen en dan daarna met de bus, trein, tram naar mijn kleindochter. Zag al dat de bus die ik normaal daar pak niet meer vlak bij de school en wijk van haar stopt, dus iets verder lopen en andere route. Maar gelukkig een beetje bekend daar, dus komt wel goed. 

Oh ja, net nog mijn printer geinstalleerd. Want tijdje terug nieuwe laptop en dat nog niet gedaan. Kan ik thuis tenminste printen en scannen want dat kan ik op mijn werk al weken niet meer. 

Zalig he

Op maandagochtend niet de wekker horen om 05.30 uur, maar weten dat een uur later wakker worden nog steeds heul vroeg is.  Wel word ik rond die tijd wakker, maar ik mag nog even wegdoezelen. Want thuiswerkend de eerste werkdag van de week.

Direct met mijn leidinggevende opgenomen en was ook meteen akkoord. 

Blij mee. 

Wij hebben wel een regeling waarin je gaat afbouwen op weg naar je pensioenleeftijd zonder dramatische financiële gevolgen, maar daar ben ik niet lang genoeg voor in dienst. Ook dit zou nog worden uitgezocht, maar had me zelf al ingelezen, dus maakte mijzelf niet blij met die dooie mus.

Het is heerlijk om thuis te starten, alle apparatuur doet wat het doen moet, wifi signaal ook en hoppa...starten maar. Collega meldt zich heel laat aan, maar heb geleerd dat dit niet mijn probleem is. Ze is er gelukkig. 

Direct afspraken moeten omzetten door zieke collega´s.  Ook weer gelukt. 

En daarna nog weer wat omkatten, want collega wil die dag juist thuis gaan werken. Ook gelukt. Bewust telkens even opstaan en korte pauzes houden. Op kantoor zijn mensen ook vaak spoorloos om een kopje koffie te halen. En zo lang zitten is ook niet goed voor me.

Omdat er vrijwel niemand is, de collega die later kwam ging ook vroeger weg, toch maar tot einde werkdag online gebleven, maar daarna direct op de fiets gestapt om een pakketje naar het postkantoor te brengen. Nou ja postkantoor, een winkel met een inleverbalie voor post en poststukken. Niet meer in mijn eigen wijk, maar verderop, dus altijd fietsen.

Koud voelde het, maar zei tegen mijzelf dat het juist lekker is. Even buiten zijn, frissen lucht en beweging. 

Wilde op tijd voor het schaatsen thuis zijn, maar dat lukte niet helemaal. Dus teruggekeken en bijna ouderwets spannend en leuk. 

Prestatie hoor, dat je op het juiste moment kan leveren. Onder zoveel druk. 

Rustig eten ondertussen. De afwas zo doen en iets van lunch voor onderweg meenemen, zodat ik niet in de valkuil van ´´iets lekkers mag` val. En altijd een appeltje in de tas. 

Droomde nog, of was het tijdens het nog even doezelen, over een situatie 4 jaar geleden op mijn werk. Precies zoals nu. Te weinig mensen en vooral ervaren mensen om alle afspraken tijdig bij te kunnen inplannen. Doordat er een hele trits collega´s waren opgestapt en er zo snel niet vervanging geregeld kon worden. En er geklaagd werd over lange doorlooptijden. Toen voelde ik me nog schuldig. Nu zie ik dat ik niet meer kan inplannen dan er plek is.

Niet mijn probleem.

En dat geeft een rustiger gevoel. Los laten wat niet van mij is.

Cultureel verantwoord

Toen ik naar bed ging, sprak ik met mijzelf af dat ik zondag iets leuks ging doen. Even een museum bezoeken. Heb die jaarkaart niet voor niets verlengd. Of naar de bioscoop. Ga!

Ga te weinig, of nee, ik ging te weinig naar een museum. Vorig jaar dan.

Dus ging naar het Frans Hals museum voor de tentoonstelling over Coba Ritsema.

En dat was een genot om te zien. Wel moest je eerst nog door een aantal zal met de ´reguliere´collectie, maar ook geen straf. 

Vind het fijn dat ik als ik genoeg gezien heb, niet omdat ik nou eenmaal een kaartje heb gekocht, alles moet zien om mijn geld eruit te krijgen. Nee hoor, ik kan afronden, naar de wc en wegwezen, nadat ik mijn spullen uit het kluisje had gehaald. Het was buiten nog heerlijk weer, Ook fijn. 

Verder was het weer genoeg zo. Lekker naar huis, een kop thee drinken en nog nagenieten van wat ik gezien heb. 

Nog tot 1 maart te zien, dus als je nog tijd en gelegenheid hebt, ga dan.

Frans Hals museum

En oh ja, beetje in shock want mijn kledingwinkel, begint met U en eindigt op Popken, waaar ik al zeker 26 kom, gaat sluiten! Zo ontzettend jammer. 

Brei-algoritme

 Zucht.

Klik je één filmpje aan op social media, dan krijg je daarna alleen nog maar dat soort filmpjes. Gewoon even checken hoe het ook alweer ging die ene steek, dan voel je daarna of er een steekje bij je los is.

Zo

Veel!!

En dan is dit onderwerp nog tamelijk onschuldig. 

Hoe ervaren jullie dat?

Wordt je in het Konijnhol gezogen en zit je 3 uur later nog naar filmpjes te kijken van een gebreide overall op rondbreinaalden gemaakt?

Het gezellig maken

Het nieuwe einde werktijd is nu nog voor het einde werktijd is al gaan afronden, opruimen, mijn thee of koffiekopje afwassen, alles in de kast zetten. Nakijken of de treinen rijden. En ook niet meer op de allerlaatste minuut toch nog dat telefoontje aannemen.

Of toch nog snel die uitnodiging de deur uitsturen. Kan allemaal wachten. Echt!

Dus de trein die ik wilde pakken ook genomen. Er was zelfs nog plek. Bij het busstation op mijn eindstation was alweer van alles gewijzigd, dus toch maar teruggelopen naar waar ik weet dat wel een bus mijn richting op gaat.

Was in de ochtend gaan lopen naar een bushalte dichterbij. Moet ik wel overstappen, maar er was een half half bericht dat het eventueel glad zou kunnen zijn.

Dezelfde route teruggenomen. Thuis aangekomen, daar onderweg al enthousiast over geworden, direct met eten klaarmaken begonnen. Daarvoor nog even mijn werkkleding uit en ontspannen thuiskleding aan.

Kaarsjes aan.

Kachel wat hoger.

Nog een keer naar het filmpje van proefzwemmen van oudste kleindochter kijken. Zo leuk. Rustig afwassen en verder breien. Detective kijken. 

Genoeg te eten.

Droog en warm huis

Fijne kinderen en lieve kleinkinderen

En een weekend waar niets hoeft. Alles mag.