Bewust rust

Nadat ik laat in de middag nog even langs de supermarkt was gelopen, de andere, voor

 bonusaanbiedingen en wat voorraad, zag ik dat mijn hele voortuin alweer onder de bladeren lag. Zo direct nog maar weer een rondje opvegen doen. Er hangen nog steeds bladeren aan mijn Japanse Sierkersboom, dus voorlopig nog niet uitgeveegd.

Omdat ik mijn schoenen, na het opruimen van de boodschappen, nog aanhad, maar direct gedaan. Heb ik ook meteen weer wat extra beweging gehad. Goed voor de armspieren dat vegen. En opvegen, dus bukken en draaien. Zo is de tuin mijn fitnessruimte.

Kachel wat hoger gezet, de zon is inmiddels al verdwenen en bijna onder alweer en dan nog maar even een heerlijke kop thee maken eerst. Niet doorjakkeren, even rust nemen. Bewust rust.

Daarna had ik opeens zin om Risotto met kastanjechampignons te maken. Had alles daarvoor al op voorraad.

Ga er bijna van spinnen.

Roosteren

 Vond het weer heerlijk om op te mogen passen. Nu op jongste kleinkind. Net drie geworden. Ze doet sinds kort geen middagslaapje meer, maar haar ouders merken dat ze daardoor echt wel gaar is aan het eind van de dag, dus laten haar op tijd eten en daarna naar bed. 

Wat heerlijk dan een hele avond voor jezelf  voor de ouders. Ze slaapt meestal ook goed door en dankzij de babyphone app kon ik dat ook goed in de gaten houden. Al wil ik het altijd ook graag nog even live controleren. Wat is ze toch een heerlijk kind. Kreeg een mooi papier beplakt met stickers, want daar is ze helemaal dol op. En lekker knippen met uiteraard een kindvriendelijk schaartje. Ja zoonlief, die heb ik ook allemaal thuis staan en dat knippen;  Hoeveel snippertjes ik wel niet door de jaren heen heb opgeveegd. 

Maar met liefde. Gewoon zo fijn als kinderen creatief bezig kunnen zijn in plaats van achter een schermpje hangen. Ik zorg dan ook dat ik altijd plak en knutselspullen in huis heb. En geniet daar zo enorm van. 

Had gisteren mijn breiwerkje mee en verhuisde naar de woonkamer op de eerste verdieping. Daar is ook hun tv. Of ik wist hoe hij werkt? Zucht....heb 'm vorige keren ook aangekregen, dus ik ga het gewoon nu nog een keer uitvogelen. Ze hebben geen lineaire tv meer, maar ziljoen apps. Vond via apple tv een interessante serie en al breiend en ondertussen kleindochter bekijkend een fijne avond gehad. Ze hadden pompoensoep met een lekkere hartig plaattaart ook met stukjes pompoen voor me. 

Waren relatief laat weer thuis, maar zoonlief had al aangeboden me naar huis te brengen, dan hoefde ik niet met de bus en de benenwagen weer naar huis. Heen was geen probleem, wel druk want in de spits in de bus, maar dat heb ik jarenlang gedaan dus ook niet erg. En maar een klein stukje. En zonder zware laptoptas is het allemaal stukken lichter. Nu alleen rugzak met breiwerkje en sloffen.

Was op normale Pensionadatijd wakker, nog even liggen scrollen en daarna had ik zin om te douchen en kleding aan te doen die en warm was - dus een lekker vest - maar ook charmant staat. Dus uit de collectie een oranje shirt gekozen, korenbloemblauw lang wollig vest, bijpassende blauwe oorbellen en een mooie sjaal. 

Lekkere koffie gemaakt, brood uit de diepvries roosteren met een handicap, want broodrooster bleef niet in standje "Aan" staan, dus al uitgezocht wat ik daar zelf aan kan doen en straks maar even openschroeven dus. Als ik de hendel vasthoud dan roostert hij wel, dus met handbediening, maar is juist zo handig dat je ondertussen wat anders kan doen en de broodrooster roostert.

Moest van mijzelf vandaag toch echt een afspraak inboeken bij de pedicure hier in de buurt, waar ik niet zo supertevreden over ben, maar ja...ik kon niemand anders vinden en de voeten en vooral nagels hebben verzorging nodig. Dus doe toch maar wel! Ook weer af kunnen strepen. En kon gelukkig op redelijk korte termijn. Vind alles wat mijn eigen verzorging aangaat al snel te duur of overbodig. Zag op haar website dat in 2027 haar prijzen weer omhoog gaan. Snap ik en accepteer het nou maar. Niet miepen!

Boodschappen gehaald met bejaardenkarretje. Maar eerst even make/up opgedaan. Wilde er verzorgd uitzien, ook al is het maar een blokje om. 

Nu een lekkere kop thee en even wat bekijken op NPO Start. Daarna mijn rondje fietsen op de hometrainer gedaan en overal de ramen weer dicht gedaan. Genoeg gelucht. Dan kan de verwarming ook wat hoger en stook ik niet voor de buitenlucht. 

Het is inmiddels weekend, tenminste voor de werkenden die door de weeks werken. Ik ga wat lichtjes aan doen. Mijn schoondochter had leuke kaarsen staan, allemaal met ledlampjes, veilig voor kind uiteraard. Zag er leuk uit. Ik gooi wat waxinelichtjes in de houders en verklaar het weekend voor geopend.

Oppassen

Wat heerlijk om gewoon, zonder wekker, op een normale tijd wakker te worden. Het was nog niet licht, maar wel bijna. Moet zeggen dat ik heerlijk in bed lag en dus ook zo geslapen heb. 

Eind van de dag naar mijn zoon en schoondochter want ik ga eindelijk ook daar weer eens oppassen. Door het gedoe met mijn slappe-hapbeen vond ik het niet verantwoord om op te passen in een huis met zeer veel trappen en een levendig kind. De trap optillen van kind of naar beneden tillen dat gaat niet. Ze kan gelukkig wel zelf de trap op en af. En ja, overal traphekjes.  

Eraan denken dat ik straks mijn Rest-afval kliko bij de stoep neerzet, want ik heb geen idee hoe laat ik weer thuis ben van het oppassen en of ik er dan nog aan denk of zoals Gerard Joling zegt "de kracht voor heb".

Even een rondje door mijn ordner met garantiebewijzen gelopen. Alles wat oud en verlopen is weggemieterd. Sommige apparaten heb ik niet eens meer. Altijd een prettig gevoel dat opruimen. En iedere dag een beetje dat maakt dat de klus ook gedaan is op het eind.

Voor de rest doe ik weinig, behalve breien, alsof ik nog maar één ding per dag aankan, dat oppassen en oh ja, erheen reizen. Wat niet ver is, maar in mijn hoofd doe ik kennelijk weer nodeloos ingewikkeld. 

Maak eerst maar een lekkere kop thee dan nu. Efkes nog rustiger aan doen en spullen klaar zetten. En huis erop voorbereiden dat het straks alleen thuis moet blijven. Dus timer op schemerlamp aan. En gordijnen vast half dicht. Kachel wat zachter zetten. Hoef het huis niet te verwarmen als er niemand is tenslotte. 

Liet trouwens mijn ex-werkgever weten dat ik erbij ben, dat afscheid. Over een paar weken pas dus vond het niet nodig om direct, per omgaande te antwoorden. Misschien lullig, maar goed dan is dat maar zo. 

Alles, ook de schil

 In een artikel in de Volkskrant las ik dat het heel goed voor je is om van groente en fruit alles te eten, waar dat kan dan tenminste, want ik zie mij nog een hele ananas naar binnen schuiven.

Sommige dingen doe ik al. Ik gebruik de stronk van de brocolli voor in de de soep, pompoen gebruik ik met schil want wist al langer dat die ook eetbaar is, kiwi die durf ik sinds kort heel te eten dus met schil, goed voor de stoelgang en appels en peren ook bij voorkeur met schil. 

Minder afval en meer vezels in je eten daardoor dus. Wat weer voor alles wat je gezondheid betreft heilzaam is zo blijkt uit onderzoek.

Alleen die bananenschil he... Ik krijg 'm niet weg! Toch maar in de groenbak gegooid.

Had ik gisteren een beetje ongedurige dagje waarin het hoogtepunt van mijn dag was dat er geen water zou zijn in mijn wijk, dus water klaargezet waar het nodig zou zijn - toiletten en op het aanrecht in de waterkoker en koffiezetapparaat en verder nog op het fornuis een pannetje en uiteraard dan nog mijn voorraadje water her en der voor Grote Nood. Bleek zo te merken toch niet nodig, want er bleef toch water stromen door de leidingen. 

Ongedurig omdat ik ook halve plannen had, maar die bleven half en onuitgevoerd. Wel in de avond een fijn gesprek met mijn broertje gehad en hij liet me nog prachtige foto's van een sterrenlucht boven zijn huis bij een bos zien. Wow. Zo mooi en helder daar.

Nam me vanochtend, woensdag dus, voor om de dag iets anders te starten. Kom maar door. Als ik de hele dag ongedurig wil zijn dan mag dat ook. Zette vroeg de wasmachine aan voor een kort wasje, nog voordat het water afgesloten zou worden klaar. Al mijn poetsdoeken uit de keuken weer fris gewassen. Die was ik altijd graag apart. 

Veegde alweer mijn stoepje schoon van gevallen bladeren. Draaide me om en kon opnieuw beginnen eigenlijk. Toch maar niet gedaan. Mijn groenbak zat lekker vol en het was goed zo. 

Deed even een half uurtje wat aan mijn administratie, voornamelijk dingen in mijn ordner 2026 stoppen en wat daar niet thuis hoorde direct wegmieteren of bij het oude papier doen. Nog veel meer op te ruimen, maar a la Flylady gewoon 15 minuten focus op dat werk en dan klaar. Loslaten dan. 

Belde ook nog een tweede pedicure, maar ook van die hoorde ik helemaal niets. Willen ze geen klanten of zo?

Begon met mijn tweede bolletje wol, het tweede projectje. Wat geniet ik hiervan merk ik. Heb in mijn leven veel dingen gemaakt. Meestal van eigen patroon of idee. Mijn tante vertelde me een tijd terug dat mijn Oma haar zei dat ik echt heel goed kon breien, want ik kon ingebreide zakken maken. Ah, wat lief. Wat ik vaak deed als ik een rok had, dan ik daar een bijpassend truitje bij maakte, qua patroon en kleuren. 

Engels

 Never a moment goes by, Cellie, when there aren’t angels here working their little hearts out for you.

Of this you can be sure.

Gabriel!!!

  The Universe

Nu al?

Ha....de zon. Toch maar wel mijn bonte was in de machine stoppen. Morgen zou het niet gaan, want onze wijk heeft een dag geen water gaf de watermaatschappij vorige week aan. Eraan denken overal wat water neer te zetten, bij de toiletten in emmertjes en voor de rest voor de koffie en thee vast alles klaar zetten. Douchen dan maar vast in de avond doen.

Altijd een beetje huiverig dat ik naar oud mensch ruik en dan bedoel ik geen Boldoot, dus ik besnuffel altijd mijn kleding of er geen luchtjes in hangen en was en lucht regelmatig. Uiteraard elke dag schoon ondergoed aan. Zit nu met frisgewassen haren te genieten van de zon in de huiskamer met een lekkere kop koffie.
En goedkoper wassen dankzij de zonne-energie. 

Nu eerst die was maar eens ophangen, nadat ik mijn administratie heb bijgewerkt. En me werkelijk afvraag waarom ik de sprong niet durf te wagen voor een eigen auto. Ben zuinig genoeg geweest zo te zien uit mijn administratie. En stel dat ik zeer veel meer aan energiekosten volgend jaar moet gaan betalen kan het ook nog uit. 

Zag trouwens dat het Kerstseizoen kennelijk al geopend is. Vanaf heden op mijn Detective-serie tv zender alleen nog maar Kerstfilms... Geen Vera de komende maanden. Pffffff...

Vrijdagmiddag laat kwam er trouwens een mail binnen dat de datum van mijn afscheid verplaatst moest worden naar ergens eind November. Een medewerker, mijn oude leidinggevende, had opeens toch iets in zijn agenda staan en was dat vergeten. Ja..tuurlijk. Alsof ik niet weet hoe de hazen daar lopen.

Heb nog niet geantwoord en parkeer mijn antwoord nog even. Mijn haas loopt ook nog niet zo hard meer nu.

Lekker mijn voortuin gesnoeid en bladeren opgeveegd. Dat laatste kan ik morgen, overmorgen en de komende weken nog wel dagelijks doen, maar ben gewoon lekker buiten bezig en dat is goud waard. Zo veel bevredigender dan binnen op je werk zitten en eigenlijk buiten willen zijn. Nu kan het gewoon!

Vond ik ook nog een tientje, gewoon in mijn voortuintje, kennelijk een tijd geleden verloren door iemand, want onder de planten die ik snoeide verstopt.

Daarna is een lekkere kop thee niet te versmaden na gedane arbeid met op de koop toe nog dat tientje!

Podcasts

 Luister graag naar diverse podcasts. Helemaal het ding om te doen of te hebben momenteel een podcast. Nu is er weer een nieuwe reeks van Promenade op NPO 3 en in de eerste aflevering ging het dus over podcasts. Of de hele serie zo lees ik elders. 

Moest er enorm om gniffelen, want vind het hilarisch en stom als een serieuze podcast wordt onderbroken door een door de podcastmaker zelf ingesproken reclame over hoe goed de bamboe onderbroeken zijn, hij niets anders meer wil of een matras, nog nooit zo lekker geslapen dan op een matras van ...

En dat er in de studio altijd een plant moet zijn. 

Zo enorm grappig gezien en exact gefileerd.

Er zijn veel podcasts om te beluisteren. Bij sommigen denk ik dat het een stel hysterische dames zijn die voor de rest niet zo veel doen in en met hun leven, behalve koffietjes en macha drinken.

Waar luisteren jullie graag een podcast over?

Keek naar de F1 in Mexico, aangezien ik morgen niet op tijd de wekker hoef te zetten. Begon om 21.00 uur. Ondertussen breiend met de nieuwe wol. Wat heerlijk om te doen. En het patroon zit in mijn hoofd inmiddels door mijn proefsjaal die ik eerder maakte. 

Grote crash in de F1 van Bottas, de Fin. Gelukkig heeft hij niets. Auto wel en race werd stilgelegd. En nog twee keer onderbroken. Verstappen werd eerste en Antonelli werd door deze race wereldkampioen. Heel leuk om te zien. 

Nu lekker slapen.

Al aan gewend

Kon slecht mijn bed uitkomen deze zaterdagochtend en bedacht tegelijkertijd; Nou en? Dus nog even verder in het Konijnhol Instagram gedoken.

Ging bewust met een lekkere geurende doucheschuim onder de douche. Glimlachte naar mijzelf in de spiegel en ga voor een fijne ontspannen dag. 

Wees vooral trots op jouw besluit op te stoppen met werken. Je hebt het daadwerkelijk gedaan!!

Bij een werkomgeving waar ik niet echt gelukkig van werd. Met managementbesluiten die ieder jaar toch weer op hetzelfde bleken uit te komen. Zelfs een andere naam veranderde daar werkelijk vrij weinig aan. Niet voor kwaliteit willen betalen, maar altijd mensen in dienst nemen en houden die het nog niet kunnen, weten of nog moeten leren en daar dan onze clienten mee opzadelen. Kon bijna wel huilen als men weer een stagiaire die nog veilig thuis woonde moeilijke gesprekken liet voeren, want 'het kon niet anders, te weinig mensen nu' met kwetsbare cliënten. 

Stagiaire die met een auto naar haar werk komt, elke dag lekker buiten de deur de lunch haalt en sneakers draagt van honderden euro's. Maar nul relevante ervaring op het werkgebied. En niemand die tijd heeft voor begeleiding. 

Anyway...had mijn bioscoop bezoek voor zaterdagmiddag gepland. Nog steeds niet veel goesting, maar ga gewoon maar en zie maar of het bevalt. Goede plek - altijd op een hoek - uit kunnen kiezen en ik zag wel dat het heel druk zou worden. Dat betekent voor mij vooraf veel geritsel van zakken met eten, gepraat door vriendengroepen en tsja...dat doe ik toch minder in mijn eentje. Dat praten dan. Tijdens de film vooral veel gelach, ook op momenten dat ik dacht dat het zo leuk en grappig nou ook weer niet was, maar goed, je bent er even uit en ik had er nota bene ook al voor betaald. Het boek was grappiger vond ik en de trailer gaf de hoogtepunten al aan.

Koek en zopie kocht ik in de Albert Heijn om de hoek. Betaalde ik veel minder voor een flesje drinken, wat ik natuurlijk ook van thuis had kunnen meenemen, maar is ook onderdeel van het uitje. Nog de helft over, dus dat drink ik thuis nog wel op.

Bus was te laat, dus ik miste mijn aansluiting. Maar besloot dan maar te gaan lopen. Voorzichtig, goed opletten waar ik ga en mijn voeten neerzet en geen haast. Was ik uiteindelijk nog eerder thuis dan wachten op de aansluiting. Hoera! Wilma, I'm home!!

Nu hoeft er niets meer en mag er vooral veel. Of niks. Ook goed. Daar kan ik wel aan wennen schat ik in.

Bang in het donker

 Mijn laptop wilde vanochtend niet opstarten. Had lang naar Netflix gekeken, zonder de powerkabel erin, want niet handig voor de batterij. Even kijken hoe lang ik of liever mijn laptopje dat volhield. Ging uiteindelijk vroeg slapen en helemaal vergeten wat de status van de laptop was.

Tot vanochtend. 

Zwart scherm. Harde return werkt niet. Nogmaals...Niks. Eerst maar zeker 30 minuten opladen en daarna nog een keer proberen. Ondertussen even breien, make-up doen en nog een keer. Op mijn telefoon een Youtube filmpje gestart wat ik allemaal zou kunnen doen. Neeeee, ga niet mijn RAM ding eruit halen. Kom op zeg, gewoon werken kreng!

Na 5 pogingen weer even laten opladen en daarna nogmaals en nogmaals. En toen eindelijk zag ik het startlogo van mijn laptop verschijnen. Hoera! Ben ik mijn eigen ICT afdeling zonder eerst een melding te hoeven maken dat ik een probleem had. 

Had dit probleem al vaker gehad, bij te weinig batterijvermogen als hij lang van de lader was geweest, dus ik maakte me eigenlijk niet echt zorgen. Nou ja, een beetje. 

Moest trouwens voor de griepprik naar de huisartsenpraktijk, in het donker van de week.

T-shirt met korte mouwen aangedaan, zodat ik alleen mijn winterjas naar beneden hoefde te laten glijden over de schouders en hoppaaaa, de spuit kon er zo in. Mijn QR code meegenomen op de telefoon conform instructies en met stok naar buiten en mijn rugzak.

Nat en donker, slechte combinatie voor Momfer de Mol.

Ik struikelde nog bijna over een stoeptegel die niet recht lag, maar nu heb ik geleerd (voornamelijk van filmpjes op Social Media, niet bij de fysio) om balans terug te vinden met stok en andere voet en dat ging goed. Ik viel niet! Yeah. Was ik echt heel blij mee, want ik zag me al bijna liggen, daar in het donker op de stoep.

Was zo klaar, ging allemaal heel erg efficiënt (ik kon bij het maken van de online afspraak een tijdstip kiezen waarop het minder druk zou zijn, wel allemaal in de avond. Daarna nog even snel vers brood halen en ik liep een andere route terug. Erop lettend waar ik mijn voeten neerzette. 

Maar dat ik nou ook nog bang in het donker dreig te worden. Neee...niet doen. Gewoon gaan als het nodig is en ook als het niet nodig is. 

Mijn plastic kliko was ook eindelijk geleegd dus die moest ik ook nog meesleuren. Maar ook dat lukte. 

Blij.

Jullie bang om in het donker te lopen? Nou ja, bang....liever met zo'n mijnlamp op je voorhoofd lopen dan bedoel ik. Iemand?

Spijbelen

 Het voelt een beetje als spijbelen. Gewoon in de ochtend een film afkijken die, voor de honderdste keer al, op tv was, maar zo laat eindigend, dat ik besloot die later af te kijken. Terwijl ik al wist hoe het afliep he..hij besloot toch maar niet te trouwen.

En dat dan gewoon in de ochtend doen. Met een breiwerkje erbij. Terwijl het niet regent of hondenweer is. 

Heb ik soms geen huishoudelijke taakjes te doen? Ben ik zo uitermate sloom? Nee hoor, aan het wennen dat ik niet meer op een schema hoef te leven van werkweek en weekend en soms vrije dagen waarop ik dan volop moet genieten...ik mag het nu gewoon dagelijks doen. Hoe ik dat zelf het beste vind.

Gewoon genieten van de vrijheid om te doen wat ik wil. Hoe ik het wil en wanneer. Zou ik vanavond pas heel laat naar bed willen; kan en mag allemaal. Doe ik alleen niet, want mijn lijf roept meestal rond een uurtje of 21.45 uur dat het bedtijd gaat worden. 

Wil ik een heel saaie dag beleven, geheel niet instagramwaardig; kan en mag allemaal. Ik hoef op niemand meer indruk te maken. Of te pleasen met kennis en kunde. Of een zeer interessant leven met uitjes en kodakmomentjes.

Boekte een bioscoopticket en annuleerde die weer. Toch geen zin erin. Ook dat mag en kan. En zo blij dat ik met niemand hierover hoef te overleggen. Alleen mijn innerlijke stem.

Daar hoorde ik een interessante podcast over trouwens bij Gijs Groenteman: 

Hoe spreek ik tegen mijzelf? Heb wel geleerd dat ik vooral liefdevol mag zijn. En optimistisch. "Toe maar, het gaat een fijne dag worden. Opstaan, douchen en aankleden.". 

En wat zeg ik tegen mijzelf als ik somber? Hoe praat ik mijzelf weer uit de put?

Eerst maar even de was ophangen, dat doet mij altijd goed! Heb ik toch nog iets nuttigs gedaan. Daarna ging ik nog een stukje fietsen op de hometrainer. Goed voor de beenspieren. En nu toe aan een kop warme geurige thee. 

Daarna duik ik de koelkast in en besluit soep te maken. Improviseren met wat ik in huis heb, maar wel een troostsoepje. Heb nog pompoen in de diepvries, lekker! Samen met wat scheppen rode linzen, bleekselderij, uitje, wat vergeten wortels een lekker troostend soepje. En de kachel wat hoger zetten. Ook fijn(er). 

Voor één boodschapje

 Wat natuurlijk een beetje simpel is, als ik daarvoor de stadsbus moet nemen en dat was het dan. Dus combineerde het met het ophalen van een verjaardagscadeautje bij La Place. Een gratis taartje bij een kopje koffie. Altijd leuk vind ik. 

Al in de bus op weg naar wat ik wilde doen kwam ik tot de conclusie dat ik het niet goed gedaan had. Dus ga straks thuis nog maar een keertje contact opnemen met de chatbot (we hebben zo'n goede band samen!) en regel het zoals het correct is. Jammer van de busrit dan, maar he...je bent even eruit, het is lekker weer en gun jezelf gewoon even iets anders.

Sprak een vriendin gisteren en wilde wat afspreken voor deze week, maar zij was druk met oppassen en de week erna ging ze met haar echtgenoot een weekje weg, dus afgesproken dat ik wat regel voor de week erna. Grappig, allebei niet meer werkend en toch druk. 

Lekkere taart, alhoewel, de innerlijke zeikerd vond het een beetje droog. Daarna had ik een idee om wat foto's van de kleindochters op te hangen maar dan wel bij elkaar en zocht ik een combinatielijst. 

Ooit in het jaar kruik had ik zo'n lijst met allemaal lijstjes aan elkaar en die hangt al jaaaaaaaaaaaaaren in mijn hal. Met daarin foto's van mijn kinderen toen zij jong waren. 

Zoiets zocht ik dus. In de Action gekeken. Niks. Wel een zak waxinelichtjes meegenomen die 6 uur branden. Altijd handig en ik gebruik ze nu het vroeger donker is regelmatig. Daarna naar de Hema. Ook niks en toch kocht ik daar een douchemuts en een potje doorzichtige nagellak, want het potje wat ik heb is ook al heel oud en nogal opgedroogd. Daarna was eigenlijk wel een beetje klaar ermee, maar allez...toch nog maar even langs de Xenos. Daar zag ik wel iets wat dichtbij kwam bij wat ik voor ogen had, maar het was het net niet. Dus niets gekocht.

Ik liep via de AH XL naar de geheime uitgang, maar daar was de lift kapot. De trap was me een beetje te stijl en dus maar weer teruggelopen, waarbij ik in de parkeergarage dus twee keer langs de auto liep die ik wel zou willen hebben. Is dat een teken?? Ik zou 'm ook zo en daar hebben geparkeerd. Of juist dat de bus toch voordeliger is?? Zo kan je alles in je voordeel uitleggen natuurlijk.

Als een baasje

 Mijn broertje nam de printer mee uit het huis van onze moeder. Hij had die nog voor haar gekocht, want ze vond het leuk ook printjes van foto's etc te kunnen maken. Nu stond de printer al een hele tijd op haar computerkamer en werd zelden gebruikt. Net als haar laptop.

Bij die ene dag dat iedereen mocht komen kijken wat men mee wilde uit het ouderlijk huis - nadat we dit van tevoren aan Bewindbroer hadden doorgegeven - nam hij o.a. haar laptop (ook voor haar gekocht en ingericht door hem) en die printer mee. 
Die stonden al sinds die kutdag bij mij opgeslagen. Want zijn koffers zat toen al propvol. En kennelijk niet heel hard nodig. 

Stoorde me er een beetje aan, dat iedereen (kinderen en broer dus) zijn spullen hier maar eindeloos opslaat. De vorige keren dat broertje hier was heeft hij eindelijk eens zijn studentenspullen opgeruimd. Al zijn studieboeken mocht ik in de container gooien. Zo erg ben ik niet eens. Dat heb ik zelf al eerder opgeruimd. 

Enfin; ik gaf hem dus aan dat ik graag wilde horen wat hij met die printer dacht te gaan doen en als dat voorlopig niks is, dan zou ik hem wel graag in gebruik willen nemen, want mijn huidige printer/scanner doet het niet meer zo goed. Inkt vlekt en al een aantal keren schoongemaakt, maar kennelijk aan het eind van zijn gebruikstijd.

Uiteraard waren, doordat ze niet gebruikt zijn heel lang, de cartridges volgens hem uitgedroogd, dus hoppa....van die bol.com bon kon ik makkelijk snel een setje cartridges bestellen.

Merkte hoe kort zijn lontje kan zijn als iets niets lukt en hij kennelijk druk voelt dat iets snel geregeld moet worden. Want hij wilde voor zichzelf wat zaken printen. De oude zwarte cartridge wilde hij weer terugplaatsen, die begon te vlekken, hele vingers onder de inkt en hoe moest hij dat dan schoonmaken?? En had ik geen borstel of zo? Zeep... Alsof ik een debiel huishouden had waar er niks was. Alsof ik niet heel vaak al inkt, verf of weet ik veel van kindervingertjes had verwijderd of mijn eigen handen. 

Ik moest hem even tot kalmte manen. En mijzelf, want ik hou helemaal niet van dat stresserige. Klaar in mijn werk ermee, dus thuis hoef ik dat al helemaal niet.

Rustig! Al uitgezocht - online - hoe je het beste inkt van je vingers kan krijgen. Alcohol. De fles Glassex deed ook wonderen en later nog even weken in een glaasje Finse wodka idem. Omdat hij nog moest rijden helaas niet een slokje van kunnen nemen ter kalmering :). We hebben het er later nog wel over gehad. Hoe ik zijn korte lontje ervoer en hij dat hij dit weet en niet fijn vindt van hemzelf. Hij maakte zijn excuses voor zijn gedrag. 

Gekomen volgens hem na alle werk- en relatiestress (oh ja, de dame die hem net kende en  al al direct wilde trouwen, zonder voorwaarden uiteraard en het heel normaal vond dat zij volop gesponsord werd door hem, hij dat in blinde liefde ook nog veel te lang deed, plus ook haar volwassen zoon. En maar niet kunnen loslaten die relatie. Heintje Davids speelde daar iedere keer weer haar levensliederen). Dus dat. Maar is nooit een excuus voor je zo laten gaan. Gaf ik hem aan. Doe er iets mee. Ga anders op boxen of zo, maar laat het gaan en laat het los.

De nieuwe cartridges lukte maar voor de helft, de ene herkende de printer niet. Was ook geen officiële maar een dupe. Tsja...wat IK moet leren is zelf heel goed te kijken wat ik bestel op zijn advies, want ik weet al dat als er in dit soort printers fake cartridges gaan, de boel blokkeert. Als hij snel snel snel even online kijkt dan merk ik, en ik ben denk ik toch iets te grondig hierin, dat het weleens net niet de juiste kan zijn. 

Dus of ik de boel maar terug kon sturen. Jaaahaaaaaa....

Geregeld maar daarvoor moet ik ergens in het grote winkelcentrum zijn, want hier zit geen post.nl punt. Ga ik van de week dan wel regelen. Kon ook het etiket makkelijk printen. Hahah...printen als je printercartrigde het dus niet doet!

Dus maar met de hand het adres erop gezet en dan de streepjescode vanuit mijn mail laten scannen bij het post.nl punt.

Was nog even gedoe, want geen rust in mijn kop merkte ik, om de printer open te krijgen, zoek zoek zoek online naar hoe dat ook alweer moest, kon me vaag herinneren dat de printer helemaal open stond toen hij de cartridges verving, maar hoe DOE ik dat. Eerst maar even lunchen en na de lunch verder zoeken en vooral goed kijken. Welk type printer is het - staat er gewoon op he... - en kijk ook naar welk type HP inkt er voorheen inzat (in recyclezakje gedaan, maar nog niet gepost gelukkig).  Op mijn werk kon ik altijd prima printerproblemen oplossen of vastgelopen papier verwijderen. Die skills bezit ik nog steeds, maar moest ze weer even uit de derde la ophalen.

Na brandstof van de lunch lukte alles heel makkelijk. 

Op mijn eigen tempo en hoe ik graag dingen onderzoek en uitpluis. 

Als een klein baasje zo druk ermee. Dan is de dag snel gevuld met kantoortje spelen. Maar ja, ik kon wel weer een taakje van mijn Oktoberlijstje schrappen. Joehei!!

Maandag Flylady dag

 Was vanzelf wakker geworden, na eerder even wakker te zijn, maar toen was het nog oude tijd 04.00 uur, dus maar niet. Nu werd ik aangenaam wakker en zag dat het een fraaie tijd was om wakker te worden voor iemand die alle tijd heeft.

Keek in bed, op mijn telefoon de F1 van USA af, want om 2100 toen het begon dacht mijn lijf dat het al 22.00 uur was en al moe. Zag nog net Verstappen op 3 eindigen en toen viel ik in slaap, nadat ik Viaplay uitzette uiteraard.

Haalde lekker mijn bed af en deed de witte was in de machine. Dan voelt het alvast alsof ik dingen gedaan heb. Alle prullenbakjes geleegd van de bovenverdieping en daarna ook van beneden. Hoppa....opgeruimd!

Gisterenavond had ik mijn Plasticbak al buiten gezet. Op tijd want tijdens het bezoek van mijn broer was ik voor de Restbak net te laat en ze waren al geweest tegen de tijd dat ik ´m bij de stoep zette. Volgens de dame van de Reinigingsdienst beginnen ze al om 06.30 uur met rijden in deze wijk.  Meestal deed ik dat bij de stoep zetten ook altijd de avond van te voren, maar hahah...even ritme kwijt en voordat ik naar mijn werk vertrok, ook voor 07.00 uur is ook niet meer aan de orde. Grappig details dat de bak laat in de middag nog steeds niet was geleegd.

Gelukkig heeft mijn dochter toen de inhoud van die restbak bij haar in de container gegooid broertje propte alles in extra grote vuilniszak, want propvol en anders moest ik nog 3 weken wachten. Met iemand extra in huis bleek ik toch meer afval te hebben.

Enfin. Mijzelf uiteraard ook door de wasstraat gehaald. Lekker mijn haar gewassen en maar even opgestoken dan droogt het vanzelf. Schone kleding aan.  Kachel ietsje hoger gezet, maar niet te hoog, want ik ben toch bezig, dus blijf wel warm.

Nu straks nog de rest van de Flylady taken doen, alles zegt ze, niet langer dan 10 minuten achter elkaar, maar dat merk ik wel of dat genoeg is en dan is mijn huis weer schoner. Heb geen stapel kranten of post, want in het weekend al weggewerkt of opgeruimd.

En dan in de middag mijn bed weer lekker nieuw en schoon opmaken. Ook altijd een prettig werkje.

Ook een lijstje gemaakt van zaken die ik in oktober nog afgerond wil krijgen. Eentje ga ik zo direct maar doen. Mijn laatste stukje inkomen van werkgever, vakantiegeld en een halve vakantiedag en belangrijk, ook mijn reiskostenvergoedingen zijn overgemaakt, De salarisstrook in de mail ontvangen. Ziet er goed uit en meer dan ik had berekend netto dus hoef voor de komende maand minder uit de Spaarpot te storten om van te leven. 

Altijd fijn. Nu kan ik mijn rechtsbijstandsverzekering opzeggen. Alles is gedaan geregeld en klaar.  Hoppa, kan afgestreept worden!

Er staat alleen nog een afscheidslunch in de planning, eindelijk, is er een datum geprikt. Nogmaals aangegeven wat ik graag als afscheidscadeau zou willen, zodat ik niet een goedkoop doosje chocolaatjes krijg. Heb ik er zin in? 

Nou, niet heel erg, maar ik snap ook dat je dingen goed moet afronden, vooral voor mijn collega's en misschien ook nog wel voor mijzelf.  En prima. Het is klaar en ik ben verder gegaan heel bewust op mijn eigen pad. Zonder pensioentrainingen of cursussen hoe doe ik dat. 

I believe I can fly om het in goed Nederlands te zingen.

Afgebroken

 Zag dat er een grote tak van een boom in de achtertuin was afgebroken door de harde wind. Die ga ik van de week wel opruimen als het minder hard waait. 

Voor de rest geen schade zo te zien al heb ik nog niet naar het dak gekeken. 

Ben zo blij dat ik deze maandag niet hoef te wennen aan de wintertijd. Kan er gewoon de tijd voor nemen. Heel fijn.

Lekker verder gegaan met breien aan mijn sjaaltje. Haalde nog wat uit, want was niet helemaal tevreden over een stukje. Geen probleem. Is een proefding en gewoon leuk om te doen. Die rust om iets creatiefs te doen heb ik heel lang niet gehad. Uberhaupt om iets leuks te doen of verzinnen.

Bij jullie nog stormschade?

Schimmel

 Liep even de Zeeman in voor een doosje stekenmarkeerders voor mijn breiprojectje. Die hingen er niet. Helaas. Wel zag ik een te schattige schimmel oftewel een glazen bruine paddenstoel met lichtjes. Kon ik niet weerstaan.

Thuisgekomen even kijken hoe de batterijen erin moeten en welke. Oh..extra schroefje nog bij het paneeltje. Dus eerst weer naar boven mijn horloge-schroevendraaiers gepakt. De kleinste was precies goed. Schroefje eruit draaien, Aha...3 x AAA erin en wat leuk!! 

Nou....bij nader aanzien en aankijken vind ik de lampjes toch wel heeeeel erg fel en is de vorm leuk, maar de lampjes die laat ik uit. Het is een paddenstoel en geen vuurtoren tenslotte. Gaan de batterijen terug in de voorraad.

Ben snel tevreden zo blijkt, want niet duur deze paddenstoel. Bij de bloemist ook dat soort dingen gezien die wel 5 x deze prijs waren. 

En was blij dat het droog was en niet meer zo keihard waaide dus dat loopje verliep helemaal prima. Ik haal gewoon de markers die ik heb eruit; ik weet nu wel dat ik om de 8 toeren één steek erbij moet maken en is de sjaal breed en lang genoeg weer minderen. 

Zal wel even wennen zijn dat de tijd weer veranderd is (als dit gelezen wordt dan), maar een groot voordeel voor mij is, dat ik er zoveel van merk als ik zelf toelaat. Geen vroege afspraken nog voorlopig en ook niet laat thuis. 

Nu even Twee voor Twaalf bekijken en testen of ik nog wat parate en opgeslagen kennis heb. Altijd fijn programma.

Meedenken

 Dank!!!

Zoveel invalshoeken op mijn vorige blog. Heef fijn. 

Mijn broertje gaf me trouwens (meerdere) malen aan, dat hij me juist wil ondersteunen bij mijn zoektocht, omdat hij van me houdt. Hij had ook apparatuur meegenomen om de auto uit te kunnen lezen.  En bij een proefrit vroeg hij of ik dat geluid ook hoorde. Ja, gelukkig wel. Bleek roest te zijn veroorzaakt door lang buiten staan en door een aantal keren hard te remmen (leuke test) kon je dat eraf krijgen. Uiteraard eerst goed kijken of ik opeens hard kon remmen en er niemand voor of achter mij reed. En even waarschuwen zodat broer niet tegen de vooruit schoot.

Vroeg me ook wat ik zou doen als ik morgen een miljoen op mijn bank had staan. Nou ja, dan is de keus iets simpeler. Iets minder passen en meten dan. 

Het was een regenachtige dag. Echt zo'n dag om een beetje te lummelen. Heb mijn proeflapje voor het Sophie Sjaaltje weer uitgehaald en brei nu met een bol die ik nog vond. Gewoon voor de leuk. Naar de wolwinkel ga ik dan wel als het wat beter weer is. Nooit met wol in de regen lopen hé.

Keek - hoe decadent - gewoon overdag naar Vera. 

Deed nog wat administratie voor een pensioenfonds waar ik een foutje zag in de uitkeringsdatum. Daarvoor moest ik dan wel even een brief met handtekening schrijven gaven ze aan toen ik hierover belde met ze. Oh...net werk, want de printer deed uiteraard net niet wat ik wilde. Wel goed voor de beenspieren, want moest daardoor diverse keren de trap op en af lopen. Om een leeg blaadje te treffen. Grrr... Uiteindelijk gelukt en brief met handtekening ingescand (ook gelukt) en per mail verzonden en direct ontvangstbevestiging ontvangen. Fijn!

Zag hele lieve en leuke foto's van jongste kleinkind die nu echt drie jaar is. Feestje op de opvang en van haar feestje van afgelopen zaterdag en van toen ze het grote cadeau van haar ouders kreeg. Dus zo te zien werd haar verjaardag wel zeker drie keer gevierd en misschien wel vier keer. Nou ja, beter dan dan nul keer!

Moest wel een beetje gniffelen want al mijn kleindochters hebben nu een roze fiets, alsof ze het afgesproken hebben. 

Zij nog met zijwieltjes.  Allemaal erg schattig. 

Omdenken

 In plaats van als een boekhouder te kijken naar bepaalde uitgaven en wat kost dat dan wel niet is het handiger en optimistischer om om te denken en dan te vragen: wat levert het me op? En wat levert het me de komende jaren op?

Dan kom ik op andere gedachten. Niet de boekhouder, maar de marketing medewerker denkt dan. Die altijd nogal opportunistisch is.

Zo heb ik de afgelopen tijd met mijn broer een aantal proefritten gereden in een stadsauto (formaat) om te kijken of me dat bevalt, handgeschakeld bevalt en of ik nu juist wel een auto wil aanschaffen. Terwijl ik nu geen inkomen heb en voor mijn gevoel - misschien dus niet juist en onnodig - zuinig aan moet en wil doen. Ga ik het de komende maanden echt wel redden met mijn spaarpot?

Het scheelt enorm dat ik een laag inkomen had. Dus niet zo heel veel treetjes lager zakken. 

Volgens broertje heb ik zeer verstandig de afgelopen jaren allerlei potjes aangelegd en kan het uit. Ik heb nog een beetje de angst dat ik door te investeren in een eigen auto mijn spaartegoed teveel naar beneden breng. Mijn budget voor een occasion had ik te laag ingeschat volgens de kenners, want dan rij je wrak van de maand of sta ik binnen no time bij de garage voor onderhoud, heeft de auto teveel kilometers al op de teller staan en zijn bepaalde dingen al versleten, zoals ook de stoel.  Jonger is dan verstandiger en minder kilometers op de teller.

Vertelde broer dat ik wel enige druk ervaar, alsof ik NU moet beslissen omdat hij er is en me overal heen rijdt. Ik snap dat hij niet zo in elkaar zit, me niet onder druk wil zetten. En leg hem uit dat ik altijd graag voldoende tijd krijg om een knoop door te hakken en dingen te overdenken/overwegen en nogmaals na te rekenen. Impulsief hoort niet bij mij. Plus dat ik dit al meer dan 34 jaar altijd alleen moet doen. Beslissingen nemen. En ook doe. 

Maar dus door om te denken een andere blik te krijgen op een voor mij dure aanschaf. De vrijheid die ik daardoor (terug)krijg. Kan ik nog steeds met het OV gaan als dat efficiënter is, maar bij nood kan ik direct instappen en wegwezen. Mijn actie-radius is groter met auto.

Uiteraard is het bezit van een auto niet gratis. Ook al zou je er niets mee doen. Die snap ik. Dat heb ik berekend.

Broertje gaf ook aan dat stel dat ik er vijf jaar mee kan rijden, dan ben ik al over de 70. Kan ik dan nog rijden? Wil ik dan nog rijden? Maar wel dan vijf jaar plezier ervan gehad. Heb volgens hem te weinig tijd genomen om plezier te hebben en maken. 

Is dat zo?

Ben ik te streng geweest voor mijzelf?

Ik vind dat uiteraard wel mee vallen, maar hij hoorde dat ik via mijn werk 2 bonnen had liggen van Bol.com (via een fiscaal voordeel iets en daar heb ik op de valreep nog net voor mijn ontslag ook maar gebruik van gemaakt voor het lopende jaar, éénmaal per jaar kan je dat fiscaal voordeel indienen) en waarom ik dan nog een tv heb van 20 jaar oud? Koop toch een nieuwe. Kan prima van die bonnen. Maar een beetje bijbetalen. Kijk....deze is goed. Bestellen dan maar?

Nee.

Nog niet nodig. Mijn oude tv doet het nog. Ja, maar is geen smart-tv en nogal klein. Kijk je nu op je laptop Netflix. 

Ja, nou en?

Ga je m nog bestellen? Hij had al een aantal voorbeelden uitgezocht. Deze zou ik doen gaf hij aan. 

Broertje, ik ervaar dit als pushen. Ik weet dat ik met één druk op de bol.com app hoppa zo alles in huis kan krijgen, maar ik WIL dit nu gewoon nog niet. En dat ik een domme tv heb, kan mij niet echt schelen. 

Ja, maar dan ik 'm nog installeren voor je als ik hier in Nederland ben.

Komt ook wel goed. 

Plus ik ben niet geheel simpel en regel dat ook wel zelf als ik denk dat ik een nieuwe tv wil. Als deze kapot gaat of zo.

Broertje zat vorig jaar te dubben of hij zijn 20 jaar oude auto nog moest en kon lassen om door de APK keuring te komen. Nu weet ik ongeveer hoe hij er financieel voorstond en zuinig doen was toen helemaal niet nodig. Hij had een zeer goedbetaalde baan en diverse beleggingspotjes. Dus gun jezelf dan iets fijns. Dus heeft toen de knoop doorgehakt en een nieuwere occasion gekocht.  Fraaie auto, Duits merk, altijd geleverd zonder richting-aanwijzers en hij kan daar echt van genieten en doet alle onderhoud zelf. En toen werd hij ontslagen. Iets eerder dan zijn budget en plan hem uitkwam. 

Zijn potjes zitten allemaal vast. In stenen of beleggingen of in pensioenfondsen. En komen ruim gevuld vrij als hij met pensioen mag. Een cashflow probleem. 

Ben je bijna 60 dan is het ook in zijn land nog maar de vraag of je nog ergens een baan op zijn oude niveau vindt. Of een paar niveautjes lager, maar goed. Het is lastig. Plus dat hij zich ook realiseert, nu hij al een tijdje niet werkt, of hij uberhaupt nog wel terug wil in The Ratrace.

Zijn financiële vrijheidsplan liep spaak toen zijn vrouw besloot dat ze wilde scheiden en toen romantisch in gemeenschap van goederen getrouwd en dus kreeg ze de helft van alles. Hij lijkt daar nog steeds een beetje bitter over, want die vervroegde pensioendatum lag zo in het verschiet. 

Ik zie dat wat hij straks, DV hij het haalt uiteraard en de wereld niet ontploft is ondertussen,  een heel riant pensioen krijgt. Geen AOW, want altijd in het buitenland gewerkt en gewoond, maar wel stukken ruimer dan wat ik volgend jaar kan verwachten als aanvulling op mijn AOW. We zijn beiden van de Excel sheets en berekeningen zie ik. Onlangs investeerde hij weer een bedrag om extra Brits pensioen bij te kopen, dat zou nog maar heel kort kunnen en daarmee gaat hij, bij pensioendatum er financieel flink op vooruit. Wel ten nadele van zijn huidige cashflow. Gelukkig is uit eten gaan in het verpleeghuis met onze moeder relatief goedkoop. 

Dus wat voor hem nu voor een auto een soort van relatief peanuts bedrag lijkt en met wat ik noest gespaard heb redelijk te betalen is,  is voor mij nog steeds iets wat ik niet in een paar dagen besluit te doen. Niet doen is makkelijker, dan weet ik dan ik nog steeds pas geld uitgeef als ik met de bus of trein reis. Reis ik niet, dan geef ik ook niets uit, bijna dan, want ik heb een met korting, kortings-abonnement bij de NS genomen. 40% korting buiten de spits en in in de weekenden. Kan ik uiteraard ook weer opzeggen, maar is gewoon handig, zoveel korting mocht ik toch gaan reizen. 

Niet doen is misschien ook mijn talenten/geld gewoon niet gebruiken en kijk eens hoe goed ik ze bewaard heb. Er is ze niets overkomen. Maar ook geen groei of ingezet voor iets of iemand en al helemaal niet voor mijn eigen genot.

Denk ik om, dan heb ik straks wel het plezier van snel en zonder OV-ergernissen bij mijn familie en vrienden kunnen zijn, bij de kleinkinderen en bij mijn moeder die op zo'n 70 km afstand in het verpleeghuis woont. 

En heb ik de komende jaren het genoegenvan autoritjes kunnen maken naar her en der. Onafhankelijk zijn. Een cursus ergens kunnen gaan doen, zonder na te denken of er een bus heen gaat. Of ik - hoop dan wel weer - er op de fiets kan komen. 

Weet niet hoe lang ik nog in de go go go jaren leef, waarin mijn gezondheid relatief nog goed is, energielevels idem. En wil inderdaad niet later als ik (nog) ouder ben met spijt terugdenken aan de tijd waarin ik nog in staat was een auto te besturen en het als gevolg van Ja, maar denken niet aandurfde er eentje aan te schaffen.

En toch...nog nul knopen op dat gebied doorgehakt. Online zoeken is relatief eenvoudig. Als je weet wat je zoekcriteria zijn. Heb in ieder geval ook al een garage in mijn woonplaats gevonden voor het onderhoud. De auto van mijn dochter is daar ook in onderhoud en die van schoondochter ook.

Broertje vroeg me van de week of ik nog opgeschoten was met verder zoeken. Nee, geen zin in gehad. Hij had al wel dingen gevonden en dan voelt het net alsof ik zijn projectje ben. Dus nogmaals duidelijk aangegeven dat ik langer de tijd nodig heb. 

Weet wel dat ik hier al jaren over nadenk om toch weer een auto te bezitten. En dacht dat het nog wel ging, alles met het OV doen. Tot ik begon te kwakkelen met de gezondheid en even hoppa in de bus en trein springen, uberhaupt springen, iets ingewikkelder werd. Gaat gelukkig wel beter nu, maar besef nu hoe snel zaken qua gezondheid er opeens heel anders uit kunnen zien. 

Dat begreep ik natuurlijk al langer,, maar nu voelt het urgenter.

Iemand iets zinnigs te zeggen hierover?

Iets maken/doen

 Zin om iets (leuks) te maken. Iets te breien bijvoorbeeld. Klein projectje, maar in ieder geval iets! Zo´n klein sjaaltje. Daarmee begin je met een paar steken en maakt er telkens meer bij en dan halverwege verminder je weer steken. Wel aan de randen mooi afgewerkt zie ik.

Misschien rondje proefbreien met goedkoop garen en dan mijzelf een bolletje echte wol gunnen uit een wolwinkel en daarmee verder? Ja, dat doe ik en meteen al steken opgezet en gaan breien. Zo heerlijk en rustgevend vind ik. 

Ook een herfstdingetje gemaakt op mijn mahoniehouten kastje van mijn Opa en Oma geweest en mijn bloemenkeuze aangepast naar Oranje-rood schakeringen. Allemaal nepperts. Dus uit voorraad. Ook kastanjes en walnoten uit voorraad.

Deed nieuwe foto´s in de groene lijstjes in de hal want de oudste kleindochters hadden leuke nieuwe schoolfoto´s. Wat groeien ze hard! Als ik die kinderfoto's in mijn hal zie, dan zie ik mijn glimlach terug in die van mijn kinderen en in die van mijn kleinkinderen. Leuk en er schiet zo een scheut liefde door mijn hart!

Kan je dat ergens per kilo inslaan, die liefde? Of is het juist niet te koop, krijg je dat of je heb dat al in je voorraadkast, zonder dat je het wist. Heb ik dat dus gewoon al in huis? Op de voorraadplank bij de L.

Eerst maar gewone boodschappen voorraad inslaan. Kan bij de Appie alleen nergens rode linzen vinden. Zal wel of met mijn neus kijken of het ligt ergens volstrekt onlogisch. Ga ik van de week wel even nog naar de andere supermarkt hier in het winkelcentrum. Nu zat mijn bejaardensleurhutkarretje vol. 

En er was licht

Was op een aangename tijd wakker geworden. Niet eens op werkweektijd (05.30 uur), maar gewoon gepensioneerdentijd. Luisterde nog even naar een podcast en had toen zin om mijn bed uit te gaan. Genoot van het nog uitgeklapte logeerbed - klap ik straks wel weer in elkaar en rol naar de hobbykamer en de herinnering aan die twee dametjes. Zo simpel is geluk.

Gooide een bonte was in de machine, ook zo fijn dat de machine gewoon nog steeds werkt als ik 'm aanzet en straks even ophangen die was. 

Havermout-ontbijt gemaakt en een kop thee erbij. Daarna lekkere koffie en zo prettig dat er niets moet. Geen verplichte nummertjes. 

Heb eindelijk, na jaaaaaaaaaren, plafondverlichting in de keuken. Had wel een armatuur liggen, maar de moed zakte me even in de schoenen en bleef daar dertig jaar liggen, toen ik op de keukentrap stond en de bedrading uit het plafond zag. Hoe dan? En bij het nakijken van de verpakking had ik wel keurig drie halogeen (zo oud, die kan je dus nu niet meer kopen) lampjes gekocht, maar de ophangbeugel van het geheel zat niet in het Ikea pakket. Nergens te zien. Dus snap nu wel dat de moed me in de schoenen zakte, naast de bedradingszaak en boven mijn hoofd werken. Slechte combinatie. Maar dus wel altijd die lamp bewaard, voor het geval ik opeens toch de moed zou vinden. Of een klusjesman. Beide niet dus. Plus ik durf zeer slecht hulp te vragen. 

Broer gaf me aan hoe hij dit ging oplossen. Door de armatuur ging hij 2 gaten boren en zo met twee lange schroeven de zaak in het/aan het plafond monteren. Hij prees mijn apparatuur, klopboor aanwezig en ook de benodigde boor, mijn voorraad pluggen en schroeven dus kon nu meteen aan de slag. We zouden die middag naar mijn moeder gaan, het was al later op de middag, dus ik zei hem dat het niet persé NU moet. Ik doe al jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaren zonder. Heb wel een lichtpuntje onder de kastjes hoor. Niet helemaal donker daar. Niet dat ik met kaarsen de boel verlicht of zo.

Hij zuchtte en zei me dat hij iemand is die zaken bij voorkeur direct wil doen en heel goed kan inschatten hoeveel tijd dit kost. Als het gaten boren in de lamp lukt tenminste, daarvoor een ijzerboor nodig (ook die heb ik), dan is het allemaal zo klaar. Dus laat hem nou maar. Komt goed zus!

Omdat ik zo lang ik hier woon (1994) nog nooit een lamp daar heb gehad, wist ik niet of alles ook werkt. Hij zag dat ze (woningbouw?) de schakelaar andersom hadden gemonteerd. Maar enfin, lang verhaal kort, bij testen of de lamp het deed, gaf hij licht en kon broer verder met monteren. Dat was inderdaad heel snel klaar en opeens....was er licht overal in mijn keuken.

Dat  hij er ook pas na al die jaren achterkwam dat het toch wel handig was om te helpen met het ophangen van een lamp op die plek vond ik dan wel weer komisch en tegenstrijdig met zijn direct handelen. Maar ja, man he.

Schermloos

 Kleindochters kwamen gisterenavond hier en waren al tamelijk moe omdat ze hun verjaardagsfeestje hadden gehad. 

Nog heel even spelen voordat we naar bed gingen. Ik ging maar direct ook mee, kon ik nog voorlezen en kijken of het goed ging met oudste in een apart bed. Sommige keren was ze verdrietig, wilde ze naar huis en dan helpt het om allemaal gezellig bij elkaar te zijn. Nu stapte ze zo het bed in, speelde nog eventjes met haar dingen en na het voorlezen - Coco kan het het! - tijd om te gaan slapen. 

Of alle lampjes aan mochten blijven. Prima. Doe ik later wel uit als ze diep in slaap zijn en dan nog eentje ergens aan als bedlampje.

Pas in de ochtend werden ze allebei wakker en wilden direct spelen. Kantoortje graag, dus het losse toetsenbord werd opgehaald, oude telefoons en zo speelden ze kantoortje. Er werden belangrijke zaken geregeld!

Ik gaf aan dat ik ging douchen, dus zo weer terug en daarna gingen we naar beneden, dan kon ik ontbijt voor ze maken. 

Beneden gingen alle registers open. Barbies, puzzels, domino, knutselspullen, alles vinden ze leuk. Ik hoor niemand piepen dat ze op de tablet willen. 

Daarna lekker naar buiten, eerst uiteraard nog even de pyama´s omruilen voor kleding etc. we waren de enigen in het speeltuintje terwijl het toch al midden van de ochtend bijna was. Lekker draaien, schommelen, spelen. Toen appte hun moeder me dat ze onderweg was. Dus weer huiswaarts, nog even iets aangeboden, maar mijn zak broodjes bleef in de broodtrommel. Liever gewoon uit het vuistje een paar plakken Salami of wat maiswafels met niks erop. Wel iets drinken en ondertussen met de Barbies spelen. 

Ik liet ze alles weer in de plastic voorraadbakken doen, zodat het niet een geheel ontploft huis leek. Dus toen ze vertrokken was het te overzien. Moet alleen de grote bak met Barbies nog even goed indelen en dan kan die weer naar boven. 

Gezellig en als echte meiden onderling gekibbel en getrek aan elkaar maar nooit heel vervelend. Wel wil de jongste altijd het liefste op haar sokken in het speeltuintje spelen, maar vochtig - ik nam een handdoekje mee om alles droog te maken daar - dus niet zo'n goed idee op je sokken lopen.  En toch iedere keer oepsie...laarsjes uitschoppen. 

Oh ja, op een gegeven moment trokken ze hun spullen uit de kast. Ze weten waar het staat. En zag ik dat ze door mijn verzameling kaarten en postzegels aan het rauschen waren. Dames....dat heb ik niet gezegd he...dat is geen speelgoed voor jullie, dus leg maar weer terug. Oh. 

Toen de jongste wegging wilde ze nog even snel lipgloss. Nope. Gaan we vandaag niet doen. 

Deze Oma kan kennelijk ook Nee verkopen. Maar meestal ja.

Beetje afgepeigerd hierna. Toch nog op de hometrainer geklommen, als ik naar een podcast luister, vliegt de tijd. De logeerwas van beddegoed in de wasmachine gedaan, wat zaken anders ingedeeld meteen. Goh...lekker. Zaken zonder drang van tijd te doen.

Drukte en nu even niks

Drukke, volle weken achter de rug, omdat mijn broer bij me logeerde. Leven met iemand in huis moest ik wel weer aan wennen. Ander tempo, genoeg te eten in huis hebben, wat eet hij voor ontbijt en daarnaast natuurlijk de optie tot praten met een mensch. Onze gesprekken gingen dieper dan de koetjes en kalfjes gelukkig. Meestal als we in de auto zaten, onderweg naar iemand.

Blij dat ik een logeerkamer heb. Vroeg hem ook telkens of het daar warm genoeg was, dekbed dik genoeg. Maar was allemaal prima. Gewezen op waar extra dekbed en fleecedekentjes lagen. 

Veel ritjes naar mijn moeder gemaakt. Voor hem ook om zelf te zien hoe het met haar gaat en hoe dit per dag kan wisselen, qua stemming, maar ook, dat constateerden we allebei, wie er bij haar op bezoek is en de energie uit haar zuigt of haar eigen angsten projecteert op onze moeder. 

Het verzinnen van de waarheid zoals die nu voor haar is,(confabuleren heet dat) is bijna grappig. De ene dag is ze bijna gescheiden en is mijn vader altijd weg en weet ze niet waar hij uithangt. De andere dag is ze weduwe en zegt tegen ons dat haar man is overleden. Dat dit dan dus onze vader is, die optelsom kan ze niet meer maken. 

Maar wel moet ze nog steeds voor De Kinderen zorgen. Wie dat zijn dan. Of dat haar eigen kinderen zijn, ze had het telkens over drie stuks,  of haar geadopteerde kinderen dat is niet duidelijk, maar maakt geen bal uit. Misschien zegt ze morgen dat ze helemaal alleen is. En altijd geweest is. 

Broer vertrok zaterdagochtend. Wilde al vroeg op het vliegveld zijn. Dat ligt gelukkig in de achtertuin zowat, dus niet lang reizen. Plus zijn huurauto weer inleveren. Omdat mijn dochter daar werkt kreeg hij een superdeluxe spiksplinter nieuwe auto mee met maar 20 km op de teller nog. Dus altijd prettig en de geur van nieuw is er maar heel even. Daarna natuurlijk wel in een Spray verkrijgbaar hahah!. Ik grapte dat er nog kroketten in de diepvries over waren de avond ervoor waarop hij zei dat dit prima voor het ontbijt kon, dus kreeg hij van mij een broodje airfryer-kroket voor ontbijt. Je bent Nederlander of niet he! 

Gisteren was het verjaardagspartijtje van mijn jongste kleinkind die eind oktober drie wordt. Ook nu was het weer groots aangepakt, andere locatie dan vorige keer, een stuk van een restaurant afgehuurd,  voor mij nog ingewikkelder te bereiken, maar gelukkig wilde mijn dochter me onderweg bij een bushalte ophalen. Want ze zei al dat als er staat dat het dan nog 20 minuten lopen is, het voor mij er 40 zijn. 

Zij had ook haar halfzusje aan boord en haar kinderen die eerst nog een activiteit hadden voor het feest begon, dus ook druk druk druk. En het regende met van die lekkere korte hoosbuien. Superleuk wel om zijn vrienden weer te zien. Toen jochies, nu mannen met gezinnen en de schattigste kindjes. Veeeeel kindjes over de vloer. Gelukkig was er een speeltuintje buiten en een ballenbak op een andere verdieping. Daarna ook weer bij de bushalte afgezet door mijn dochter, die even apart ervoor heen en weer reed. Ze verbaasde zich erover hoelang ik er toen nog over deed, toen ik appte dat ik thuis was. Tsja..3 bussen, waarvan eentje vertraagd...Deja vu, deja vu.

Enfin, een langere tijd op een ander tempo dan het mijne leven en ik ben heel blij dat ik deze zondag gewoon even alles los kon laten. Langer geslapen, rustig douchen, haar wassen en aankleden. Lekker gekookt eitje met soldaatjes maken. Koffie met opgeklopte sojamelk. Alles op tempo Slak in de bocht die afremt.

Eind van de dag komen de oudste kleindochters een nachtje logeren. Mijn dochter heeft een afspraak morgenochtend in het ziekenhuis en kleindochters herfstvakantie. Dus voor haar fijner om alleen naar die afspraak te kunnen. En ik heb gelukkig nu wel de tijd hiervoor. Laat ze maar de avond ervoor komen, rustiger voor dochter en ik vind het altijd zo heerlijk die twee dames op bezoek. 

Die zullen ook wel tamelijk hyper zijn, want die hebben vandaag eerst nog hun eigen verjaardagsfeestje voor vriendjes. Jongste is al jarige geweest en alweer zes en oudste eind november jarig en dan ook al weer tien jaar. Tot nu toe vinden ze het nog steeds leuk om dit samen te vieren en wel logistiek zo handig. Ook weer in een soort van Kinderparadijs, maar voor mij meer een soort lawaai-hel. Dus ben vorige week al voor de verjaardag van jongste langs geweest en mijn cadeautjes gegeven. Voornamelijk kleur en knutselzaken. 

En voor de oudste ga ik straks ook nog graag even langs in November. Is altijd wat ingewikkelder of ze dan thuis bij haar moeder is, omdat haar ouders gescheiden zijn en ze de ene week bij haar vader is en de andere bij haar moeder. Gelukkig is haar vader een lieve vader voor haar en haar zusje en houdt zich aan de afspraken. 

Later zet ik het logeerbed op mijn kamer voor de oudste. Hoop dat ze niet ook in mijn bed wil liggen, dan wordt het krapjes. Maar dat zien we dan wel. Straks nog even wat ontbijtspullen voor ze in huis halen en dan hoop ik voornamelijk genieten van hun gezelschap. Liep gisteren terug van de bushalte en zoveel mooie gekleurde bladeren. Dus kreeg meteen idee om daar samen met hen iets van te maken. Of in huis iets voor de Herfsttijd te maken, met kastanjes die ik al eerder verzamelde. 

Vooral niet op schermpjes kijken!

Van Yvon!

 

Leuk toch, dat ze aan me gedacht heeft. Vorige week zondag was het al. Dus voorlopig ben ik nog lang niet jarig!

Samen

 Kom alleen maar even melden dat het heel fijn voelt om samen met mijn broer(tje) te zijn. Beiden wat minder last van stress. Ik omdat ik zelf mijn baan heb opgezegd; hij omdat hij na jarenlang ieder jaar twee rondes afwachten of hij nu bij een ontslagronde zit, ontslagen is en nu goed kan nadenken of hij uberhaupt nog terug wil in the Ratrace.

Bij onze moeder langs geweest. Die was vrolijk gestemd en had het over de kinderen - niet bij naam genoemd hoor - en als het nou maar goed met ze gaat dan is het voor haar ook goed. Dat er twee van die kinderen aanwezig waren, dat weet ik niet of ze dat nog begreep. 

Hij huurde weer een auto via mijn dochter. Dus fijn dat we nu overal heen kunnen rijden. Zonder na te denken of er een bus gaat.

Zo weer op pad. Wel even wennen aan iemand in huis merk ik. Het is hier altijd zeer stil.

Buiten bezig zijn

 Merk dat ik echt nog moet afkicken van het op schema en vooral op tijd bezig zijn. Snel, anders is het te laat!

Het is nooit meer te laat, want ik mag mijn eigen tijdsschema indelen. Wil ik pas eind van de middag boodschappen halen? Ook goed (alleen is dan vaak wel het brood wat ik wilde halen op). 

Wil straks nog even wat boodschappen in huis halen, want mijn broer uit het Hoge Noorden komt hier logeren. Hij gaf al aan dat zijn vlucht vertraging heeft. Maar goed, meestal is zo'n heenvlucht dat met gunstige wind en een slot op de luchthaven er vaak nog eerder dan de ETA.

Wil in ieder geval even wat eetdingen halen waar hij van houdt en in zijn land niet makkelijk verkrijgbaar. De Wim Sonneveldt kroketten bijvoorbeeld! Echte chocomel. De rest kan dagelijks door hem zelf worden gehaald. Hij kent de route inmiddels. Maar wel zo gastvrij als ik in ieder geval nu alvast wat in huis heb. 

En even eten maken. Ook straks. Ook zo klaar. Geen stress.

Want heb lang lekker in de tuin gezeten en gewerkt (klein werkje hoor) aan een plekje wat iets beter georganiseerd kon worden. Lees; gooi zooi weg! Gaf geen vreugde meer die dingen.

En gelezen in het Boekenweekgeschenk 2025 van Paulien Cornelissen. 

Oh ja, moet ook nog even zijn kamer stofzuigen. Maar tijd zat moet ik mijzelf inprenten. Niks kost meer dan een kwartiertje fluitserde de Flylady altijd. En bed heb ik al opgemaakt voor hem.

Zijn vlucht is vertraagd, dus dan heb ik helemaal echt tijd genoeg. Er is altijd tijd genoeg uiteindelijk.

Weet niet of ik tijd en zin heb om hier de komende week te schrijven. Dus ik beloof niets.  

Woensdag wijsheid

 

The thing to remember, Cellie, to always remember, is that what you do, or don’t do, today is what matters most. Start your engines,   The Universe

Slurfbus

 De bekende acteur, Andre Dongelmans, heeft zich om laten scholen tot buschauffeur. Dan kan hij altijd, tussen acteurklussen door, zijn brood verdienen. En zo te zien vindt hij het ook leuk werk om te doen.

Hij rijdt op diverse buslijnen en ik vond een filmpje, nou film, want lange rit, van hoe hij de weg en zijn werk ziet. Leuk, want die bus neem ik ook vaak. Ook andere lijnen van deze maatschappij rijdt hij op. 

Mooi om te zien hoe de buschauffeur in korte tijd veel moet weten van de route, de haltes etc. Ook wegwerkzaamheden komen regelmatig voor en dan wijzigt de route. En op tijd rijden en weinig gelegenheid voor een sanitaire stop of iets. Dan is kantoorwerk toch wel ´makkelijker. 

Geeft me weer een andere blik op Openbaar Vervoer. En jullie weer een stukje erover. Zonder klagen dit keer. Nou, ook wel weer eens positief toch?

Ooit zat ik bij Fred Teeven in de bus. Ook hij wilde altijd al buschauffeur worden en heeft dat toen ook gedaan. In mijn regio ook nog eens en toen ik op een avond terugkwam van een bezoekje bij een vriendin, zat hij achter het stuur van de streekbus. Een goede chauffeur trouwens.

Ben tevreden over wat ik vandaag heb gedaan. Wat Flylady taken en voor het eerst in een te lange tijd goed gestofzuigd beneden. Voorheen zou ik met stofzuiger en al omgedonderd zijn. Heb dat ding ook naar de eerste verdieping gesleept, dan kan ik daar morgen ook aan de slag en dan woensdag de derde verdieping. Zo plan ik de dagen wel vol hahah!

Ook nog de witte was gedaan. Was altijd de echt witte katoenen zaken apart en nooit iets van kleur erbij. Zo blijven mijn onderbroekjes (ok..broeken) schoon en wit, net als de lekkere dikke Hema badhanddoeken en mijn nachtjapon.

Wat me ook tevreden stemt is het schoonmaken van een klein stukje van mijn vloer beneden. Even goed doen nu en niet met de Franse Slag. Maar dan ook echt beperken, want anders kook ik over, tot een klein stukje. Iedere dag een klein stukje en je komt er ook. 

Kaart voor mijn kleindochter op de bus gedaan. Dan moet ik echt nadenken over het feit dat ik toch echt dan de deur uit moet en hoe, welke route pak ik dan? 

Moet wel lachen om mijzelf want de hele dag de tijd ervoor en dan nog zo ingewikkeld doen. Uitje van de dag! 

Podiumplek

 Wat leuk voor Verstappen. Op de eerste plek geëindigd in de race van zondag, die lang werd uitgesteld door noodweer en regen. En er daarna nog gevaarlijk glad uitzag.

Daarna zelf maar iets aan beweging gedaan. Fietsen op de hometrainer, terwijl ik luisterde naar een podcast over een familiegeheim.

Deed nog wat opruimdingen, keek wat uitzendingen na die ik niet live had gezien. 

Met opzet veel kaarsen aangedaan, voor de fijne sfeer. 

Een collega, die veel plannen met me heeft, maar ik niet met haar, zou me vrijdag bellen. Niks, zaterdag ook niks en zondag idem. Dan zit ik, brave Hendrik, toch te wachten. En dat terwijl ik sowieso geen contact meer met haar hoef. 

Pakte zondag ook wat kadootjes in voor mijn middelste kleindochter die binnenkort alweer zes jaar wordt. Creadingen, hoop dat ze het leuk vindt, maar wat ik zie als ze hier is, houdt ze daar wel van. 

Vandaag zit de witte was al in de machine, de zon schijnt, dus dat is fijn wassen op de zonnepanelenstroom. En wil de maandag Flylady routine doen. Mijn huis op orde houden en ook omdat van de week mijn broertje een tijdje hier komt logeren. Dus ook de logeerkamer gereed maken.

Strak

 Lekker tegen het eind van de middag, gewoon omdat het kan en het nog zulk lekker zonnig en droog weer is, de voortuin en een stukje van die van de buurvrouw gesnoeid. Dan ziet het er net wat verzorger uit. Strakkere lijnen.

Zonder de stok bij de hand, die stond binnen, maar als ik goed oplet en vooral denk aan mijn balans, dan gaat het prima. Trouwens, weinig te snoeien op teenhoogte met een stok in de hand. En moet ook met 2 handen, waarbij ik het te snoeien vastpak met de ene hand en afknip met de andere. 

In de ochtend keek ik, nog vanuit mijn warme bed, de kwalificatierondes voor de F1 en later gewoon beneden achter mijn laptop. Eindelijk staat Verstappen weer eens op Pole-position. Leuk voor hem en zijn team.

Nu zit ik klaar voor de race die om 09.00 uur start. Het regent daar, meestal gunstig voor Verstappen. Lekker op tijd douchen en aankleden met een doel he... genieten van de race.

Race begint later vanwege onweer en regen boven de baan. Dus kan op mijn gemak mijn ontbijt opeten. Lekkere soldaatjes en een zacht eitje. 

Start is trouwens nu alweer uitgesteld. Het regent nog steeds, maar kennelijk is de software van de auto´s daar niet op berekend. Ze vallen stil of uit, het aloude IT advies, Control Alt Delete of zit de stekker er wel in lijkt te klinken. Tsja...dat hadden we natuurlijk niet met 100% benzinemotoren. Ik maak nog maar een lekkere kop zondagkoffie met opgeklopte Sojamelk.

Marktdag

 In plaats van vroeg in de ochtend langs de markt te bussen zoals op een werkdag voorheen, waar ze nog aan het opbouwen zijn dan, had ik besloten dat ik vandaag daar een bezoekje zou brengen. En ik wilde, in het kader van de Kinderboekenweek, kijken voor leuke en lieve boeken voor de kleindochters. Dat laatste vind ik zelf eigenlijk ook heerlijk, lekker neuzen en zoveel leuke dingen zien.

Had een tijd in mijn hoofd om hier te vertrekken, maar dat haalde ik niet. In ieder geval niet zonder haasten. En dat ging ik voorlopig niet meer doen. Dus nam een bus een half uur later, keek nog even naar de F1 in Maleisie en vertrok toen.

En oh ja, ik wilde ook ergens een kop koffie drinken. En bij het Kruidvat wat noodzakelijke zaken voor mijn contactlens halen, want bijna op.

Eerst maar wat het verst weg lag, qua looproute. De boekenwinkel. Er voortaan aan denken om die leesbril in mijn broek- of jaszak te stoppen of zo, want wel bij me, maar in een vakje in mijn rugtas en te lui om dat ding weer van mijn rug te slingeren. Eigen schuld dus. 

Liet de boeken niet verpakken, want dan zou ik thuisgekomen niet meer weten voor wie wat is. Wil ook nog, maar bedacht dat toen ik al onderweg naar huis was, inpakpapier halen, maar dat kan hier gewoon om de hoek.

Daarna Kruidvat en ik merkte dat ik een beetje overweldigd raakte door het zeer zeer grote aanbod waarbij alles wel 2 halen 3 betalen leek. En een muur met alleen maar vreetdingen en nog meer en nog meer...Lekker aan voorbij lopen. Voegt niets toe. 

Daarna had ik wel zin in een kop koffie en het viel me op dat La Place in ons winkelcentrum wel een ontmoetingsplek voor 65-plussers lijkt. Waar ik ook bij hoor, versta me niet verkeerd he... Maar zoveel ouderen zaten daar. Een beetje een mix van generaties vind ik toch wel aantrekkelijker. 

Een dame die hier in de straat woont kwam nog naar me toe en groette me. Wat attent en leuk. 

Daarna nog even gekeken bij de Ici Paris maar ik zag ook daar niet echt een kleur lipstick die ik persé nodig had. Dus liet ook dat gaan. En op naar de markt. 

Zoveeeeel aanbod.

Dan weet ik van gekkigheid gewoon niet meer waar ik kijken moet of wil, maar gelukkig wel in mijn hoofd dat ik wat lekkere broodjes voor de lunch wilde halen. Nee...ik hoef geen 3 zakken. Eentje is meer dan genoeg voor het hele weekend. 

Toen de bus terug weer en wat is het zonnig weer vandaag. Wat ik ook heerlijk vind is dat ik iets ondernomen heb, buitenshuis en dan toch nog een hele middag over heb.

Toch kakte ik na de lunch een beetje in. Was vanochtend heel vroeg wakker geworden en pas laat op de vroege ochtend toch weer in slaap gedommeld, dus deed ik een powernap. Het kan nu immers gewoon.

Ontdaan

 Wist dat dit eraan zat te komen, maar al zo snel? Na het overlijden van Paulien Cornelisse las ik in de commentaren van jullie dat ook Annemiek van het blog Mijmeringen afscheid heeft genomen.  Het blog van Annemiek - de laatste

Daar was ik werkelijk ook ontdaan van. Iemand die zoveel goeds heeft gedaan voor mensen die het werkelijk nodig hadden. Haar praktische en nuchtere instelling. Heb veel, heel veel aan haar blogs gehad. En wist dat als ze geld inzamelde er niets aan de strijkstok bleef kleven. Ze had niet eens een strijkstok.

Rust in vrede, bij Diegene die het gras laat groeien. 

Heb een kaars gebrand en het kost me deze maand al heel wat aan kaarsen. Niet zo doorgaan in de maand oktober hoor! Is wel klaar nu. 

Ben nog dankbaarder dat ik de knoop op tijd heb doorgehakt over stoppen met werken en de tijd die me nog rest vooral blij en dankbaar door te brengen. Vooral een lichtje te zijn. (En dan geen knipperlicht).

Goh...lek ik weer op mijn laptop!

Taal is zeg maar echt haar ding

 Keek eind van de middag de herhaling van de uitzending van dinsdag van De Slimste Mens en moest weer lachen om het jurycommentaar. Wat fijn dat ze het toch nog kon doen, ondanks haar ziekte en de chemo die maakte dat ze haar haren was verloren en de medicatie die ook niet echt een prettige bijwerking had.

Wilde iets zien over een vliegtuig en vermeende kaping bij Eva en de uitleg hierover door vakgenoten. Kijk eigenlijk zelden naar dit progrogramma, Eva, want te druk en zag opeens de kop 

1976 - 2026 Paulien Cornelisse. 

Jeeeee....het zal toch niet?

Ja, het zal wel.

Collega's aan tafel

Ontroering

Liefde voor het vak

Anekdotes

Citaten

Liefde voor de mens.

Even stil van.

Uitje

 Begint saai te worden, maar ik was wakker nog voor de zon opkwam. Dat is nu steeds later, dus het klinkt dramatisch, maar was rond 06.30 uur. De zon komt een uur later op ongeveer. Voelt heel fijn dat ik niet hoef te rennen om mijn bussen en trein te halen. Op tijd. Wekker had ik iets later gezet.

Douchen en ontbijt gemaakt. Gisteren niet meer naar de supermarkt geweest, maar wil daar zo direct toch echt even heenlopen. 

Dat plan is gelukt, besef dat ik al echt als een bejaarde ga klinken, want hoogtepunt van de dag is het inplannen van een bezoekje aan de supermarkt en dan ook nog bedenken welke van de twee.

Allemaal gelukt en ook niet druk, ja, met bejaarden. Waar ik ook onder geschaard wordt he..Stok helpt ook mee met dat beeld. 

Bedacht dat ik niet hoef in te slaan met kilo´s tegelijk, want morgen, overmorgen en de dag erna zou ik gewoon nog een keertje boodschappen kunnen doen als ik daar behoefte aan heb. 

Ga in ieder geval mijn voorraden kritisch bekijken. 

Was vanmiddag eindelijk weer eens naar de bioscoop. Bewust gekeken waar de trap met de leuning is in de zaal. Er was vrijwel niemand, dus een heerlijke middag. Ik kon helemaal in het verhaal verdwijnen.

Ik keek een paar weken terug thuis de eerste film die had ik gemist toen in de bioscoop. Eerste deel vond ik nogal duister bij tijden. Deel II was veel luchtiger en romantischer. Dat had ik nu net even nodig.

Daarna, nog op mijn busabonnement, de bus richting station genomen, die kwam er net aan, daar blijven zitten, want ik wist dat hij omdraaide daar om richting mijn woonplaats te rijden en daar overstappen voor de stadsbus. Gewoon lekker naar huis en wat was het opeens warm buiten. 

Zat nog even in de tuin, gewoon omdat het kan, zonder de druk dat ik dan ook direct en nu meteen wat moet doen in die tuin. Want dat kan ook morgen. Of overmorgen...etc etc.