Fijn en niet fijn.

Zat nog een keer naar de conference van Peter Pannenkoek te kijken op Nieuwjaarsdag en merkte dat ik begon in te dutten. Maakt niet uit, want ben alleen en niemand zeurt dat ik saai ben. Alleen ik.

Zag een gemiste oproep van mijn zoon. Hij belde nog een keer en vroeg of ik thuis was. Of ze even langs konden komen voor het Nieuwe Jaar. En omdat ze dit weekend een weekje naar de Wintersport gaan. Met schoonouders ook en hun dochtertje. 

Moest mijzelf eraan herinneren om de kachel iets harder te zetten toen ze aangaven langs te komen. Beetje op te ruimen en de kaarsen aan te doen, na goed te hebben gekeken of kleindochter er niet bij kon. Ze wilde graag tekenen, dus rolde mijn grote rol teken papier uit op het kindertafeltje, pakte de bekers met potloden en ga je gang maar lekker. 

Was kort bezoekje, maar helemaal prima. Blij dat kleindochter weer gezond is en haar ouders zo van haar houden. 

Vanochtend toch maar door de natte sneeuw de Groenbak aan de stoep gezet. Loopje van hooguit 2 minuten. Doe toch maar!
Daarna rook de koffie extra lekker. 
Kreeg een slecht bericht over mijn aangetrouwde oom. Hij lag in een revalidatie oord, maar nu weer opgenomen in het ziekenhuis. Allemaal Parkinson gerelateerd. Ziet er niet goed uit.

Dwong mijzelf om toch eruit te gaan. Moest nog oorsmeerfilters (leuk puzzelwoord!) ophalen bij de Hoor-boer en nog een bestellling, die al voor Kerst was bezorgd, maar nul energie om te reizen. 

Allemaal gedaan. Alleen dat en dan op de terugweg blij zijn dat ik de geleegde groenbak kon meenemen. 

Snel tevreden zullen we maar concluderen. Nu hoeft er niets meer, hoop ik, dus probeer te ontspannen.

Had gisteren tomatensoep gemaakt en vandaag alleen nog maar opwarmen en volkoren kaiserbroodjes erbij. Heerlijk.