Slechter?

Via mijn dochter laat mijn steelzus steels weten dat het echt slechter met mijn moeder gaat. Ze herkent steelzus niet meer.

Weet haar naam niet meer. Tsja...daar had ik al eerder mee te maken. Terwijl ik toch echt haar natuurlijke kind ben. De oudste van haar kinderen. 

Steelzus is er veel vaker dan ik. Maar dat heeft met haar controle-dwang te maken. Ze doet al dertig jaar niets anders dan rondom mijn moeder hangen. Ga toch eens leven. Gold voor beiden. Maar ja, mijn moeder liet dit altijd maar toe ook. Dus het ene gedrag houdt het andere in stand. En nijdig zijn, helpt geen bal. Duidelijk zijn wel. Maar ja, dat is niet leuk en mijn moeder en adoptie-zus houden niet van niet-leuke dingen. 

Dus of het echt slechter gaat met mijn moeder, zal ik zelf moeten beoordelen. Ik hoor er namelijk helemaal nul en niets over van de kant van mijn familie die mijn moeder makkelijker kan zien en opzoeken. Bewindbroer laat meer dan een jaar niets horen. Maar misschien is dat ook maar een aanname. Dat ze haar vaker zien. Of opzoeken.

Ik droom wel vaker hierover de laatste tijd. Dat mijn moeder dood is. Of dat ik bericht krijg dat ze al begraven is. Dat is lekker dromen. 

Het is natuurlijk niet onwaarschijnlijk dat mijn moeder komt te overlijden. Ze is ruim 86. Maar of ze lichamelijk ook zwak is dat ga ik eerst zelf maar eens concluderen. In plaats van de altijd paniekzaken van mijn steelzus te geloven. 

Dus toch weer met het OV reizen. Hoop meer ontspannen dan tijdens de werkreizen. In ieder geval na de spits, dus meer kans op een zitplaats.