Hoezeeee, nog maar 4 werkdagen te gaan vanaf deze maandag. De rest heb ik vrijgenomen. Maar 4, vier werkdagen, dat is heel erg goed te overzien! Rekende me rijker, qua vrije tijd dan het systeem aangaf en hoopte vrijdagmiddag al afscheid te kunnen nemen, maar hooguit een uurtje eerder. Nou ja..overleef ik ook nog wel.
Besloot vorige week dat ik ook deze maandag thuis werk. Ben er wel klaar mee hoe mijn collega, maar ook ik, in het ongewisse worden gelaten door leidinggevende over bezetting van de werkplek. Waar volgens de opdrachtgever altijd iemand dient te zitten. Collega gaf me aan dat zij naar werk komt om te horen hoe nu verder. En is er geen verder, dan lijkt me dat ze haar spullen inlevert en tabée.
Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay
Lekker mijn haar gewassen en ondertussen ook de badkamer a la Flylady schoongemaakt. Do it now blijft een goed moto, vooral als ik er de energie voor heb. En ik merk dat ik dat te lang niet had. Witte was zit in de machine, zon schijnt, dus met dank aan de zonnepanelen kost me dat ook weinig. Straks ophangen.
Niets onder druk, daar kom ik echt van bij merk ik. Ik kon een aantal maanden terug niet meer, zonder mij op te trekken aan de eettafel of een leuning, vanuit een eettafelstoel opstaan. Had gewoon de kracht er niet voor. Letterlijk. Nu lukt dat weer. Soms nog wel dat ik mijn benen influister dat we gaan opstaan en met geluid erbij, maar de kracht is weer terug in de benen en billen en dat wil ik vooral zo houden. Dus blijven oefenen.
Ben dankbaar dat ik dat weer kan. Het lijkt zo gewoon. Opstaan uit je stoel. Is het niet. Dus vier het!
4 opmerkingen:
Succes vandaag met werken (vanuit huis). Fijn dat je weer meer spierkracht hebt en dat je ook echt wel weer wat energie lijkt te krijgen. Ik gun het je zo. Fijne dag!
NB bij mijn vorige werkgever moest mijn collega die er 20+ jaar gewerkt had en met pensioen ging, een extra dag van zes uur werken omdat ze anders zes uur te weinig gewerkt zou hebben en dát kon niet. Ik weet dat, omdat ik die dag "de andere" twee uur moest werken, zodat er toch acht uur iemand op locatie was. Eerst ik twee uur en dan zij die andere zes uur die ze nog uit haar konden wringen.
En dan de tijd gaan hebben,om die energie en spierkracht verder op te bouwen.
"dat ik mijn benen influister dat we gaan opstaan". Precies dat, heel herkenbaar en hilarisch omschreven!
Ik denk dat je vrijdag wel een groot afscheidsfeest zult krijgen ( kuch kuch)
Marijke
Een reactie posten