zondag 13 januari 2013

Mutserig

Wat een heerlijk winterweer; blauwe lucht, droge lucht en een mooie laagstaande winterzon. Weer om erop uit te trekken. De kou op je gezicht te voelen.

Maar eerst nog wat kleine klusjes die echt vandaag gedaan moesten worden; een nieuwe spaarlamp in de hal, eindelijk de kussens van de tuinstoelen in de schuur opruimen dan kan ik mijn stepbench in de vrijgekomen nis neerzetten, een schroefje ergens indraaien..en toen lekker de wijde wereld in. Op de fiets maar, kom ik wat verder dan alleen een rondje in de buurt.

Bedacht me dat het toch wel redelijk koud was en ik eigenlijk nooit wat op mijn hoofd doe of heb. Heel Nederlands, want kom je bijvoorbeeld in Finland dan haal je het niet in je hoofd om zodra het winter wordt zonder muts te lopen. Alle Oost-europeanen in mijn stadje haal ik er moeiteloos uit...altijd iets op hun hoofd in de winter, ook hun kinderen. Maar heb er altijd een hekel aan gehad. Sowieso zijn mutsen niet fijn voor je coupe. Wel een sjaal en altijd handschoenen want warme handen zijn zo fijn, maar een muts dus eigenlijk nooit. Wel heb ik in New York een hoedje bij The Gap gehaald en als het sneeuwt, dan zet ik die wel op, maar kennelijk is ook mijn hoofd gekrompen, want hoedje is nogal wijd.

Nu had ik in mijn brei-ijver bij de col voor mijn dochter ook, op 4 pennen, uit mijn hoofd een baret gemaakt. Die draagt ze nooit, want ook zij heeft een hekel aan mutsen en dat heeft zeker met haar haar te maken. Dus dacht ik vandaag; ik doe die baret op en de kol om...eens voelen hoe dat is. Nou......lekker warm zeg!! Echt geweldig.

En dus kreeg ik onderweg hele mutserige visioenen van breien van een rode en een zwarte muts/baret/hoofdbedekking. Nu alleen nog uitzoeken waar ik die kleur wol kan kopen want zoals in de jaren 80 waar je overal wol kon kopen, vooral bij de HEMA, zijn al die leuke breiwinkels bij mij in de buurt uit de straten verdwenen. Leuk om vanavond eens even te google-en waar ik wol kan halen, behalve bij de Zeeman. Hoeft geen dure wol te zijn hoor. Gewoon voor de lol van het maken.

Al die bollen wol die ik ooit had, heb ik een aantal jaren geleden naar de kringloop gebracht, omdat ik er toen niets meer mee deed. Gelukkig heb ik nog wel mijn breipennen bewaard in zo'n echte jaren zestig koker.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen