vrijdag 13 april 2018

Geen gas straks; nu al strategisch denken

Mijn fornuis staat al een aantal jaren op mijn lijst van te vervangen apparaten. Heb hem gekregen van een ex-vriend, toen hij ging verhuizen naar een huis met inbouw-apparatuur. Fornuis was toen al een aantal jaren oud.

De oven doet het al jaren niet meer, dus die gebruik ik dan ook niet (tenzij ik iets wil eten met een keihard geblakerde zwarte korst erop), dus alleen de gaspitten zijn in gebruik.

Nu de regering heeft bedacht dat Nederland van gas-apparaten af moet, om te beginnen met de CV-ketel in 2021, verwacht ik dat mijn woningbouwvereniging tegen die tijd de gaskraan dichtdraait. Of de gemeente, want dan is ook deze wijk 'groen'. Of waar ik dan ook woon, want wie weet hoe mijn leven er dan uitziet.

Dat zou betekenen dat een fornuis niet meer met gas kan worden gestookt. Maar electrisch. En dan kan je kiezen tussen electrische, inductie of keramische kookplaten.

Maar ook;  wat betekent dat voor je potten en pannen. Want net vorig jaar, met die pannenactie bij de Appie, een paar nieuwe pannen aangeschaft (echt maar een paar, voor een 1 persoonshuishouden) en die waren al aardig aan de prijs. Vond ik.

Ooit, toen ik van een studentenkamertje naar een flat verhuisde, was daar geen gas aangelegd. Dus daar stond ik met mijn gaskookplaat. Ik moest een electrische (meer keus was er niet) gebruiken. En oh ja mevrouwtje, die pannen die u gebruikte op het gas, die zijn niet goed meer, want kromgetrokken.
Dus ook nog een hele nieuwe pannenset. En voor beide hadden we toen al geen budget meer. Hahah!

Dus stel dat mijn gasfornuis er nu de brui aangeeft - en daar reken ik al een aantal jaren op, maar hij doet het nog steeds (hoera!) - dan moet ik een doordachte keus maken en niet voor de goedkoopste keus gaan wat een gaskookplaat of fornuis nog steeds is. Want dan loop ik het risico dat ik over 3 jaar opnieuw moet investeren.

Onlangs zag ik trouwens een aflevering van Binnenstebuiten waarin een mevrouw een enorm mooi, breed, groot en indrukkend gasfornuis had. Leek een beetje op zo'n Engelse Aga. Waar ze ook heel blij mee was, maar ook zij hoopte wel dat het apparaat dan nog wel omgebouwd zou kunnen worden, mocht koken op gas niet meer een optie zijn.

Laten we hopen dat mijn fornuis het nog even doet, want er zijn nog geen knopen doorgehakt over koken op gas.

Mijn app voor La Place doet het niet meer sinds de laatste upgrade van de app. Heb al erover met de klantenservice gecorrespondeerd, maar het werkt nog steeds niet. Ook niet na het verwijderen van de app plus historie en opnieuw uploaden. Nada de nikkus. Dus maar een ouderwetse (hahah) plastic card in de knip gestopt. Totdat de app weer goed werkt. Want die korting als member, daar wil ik natuurlijk graag als goede Nederlander van genieten.

Voor het eerst sinds een aantal jaar weer eens bovenop het oude V&D gebouw in de Spaarnestad gezeten. Op het terras aldaar. Waar nu een andere keten zit, maar nog wel een La Place restaurant is.
Maar dat uitzicht he...dat is zo fijn! En doet me terugdenken aan hoe ik daar vroeger met mijn kinderen kwam, toen ze nog jong waren. En ook zij de magie van dat terras inzagen. Die nieuwe winkel die eronder zit; not my cup of tea. Tuttig en vooral duur. Te duur voor mijn budget in ieder geval.

Ik zat net op het dakterras, buiten, toen het begon te gieten. Maar ach...heb ik toch even van het uitzicht kunnen genieten.

En zojuist (zoooooojuuuist)  kwam mijn dochter met haar dochtertje en haar halfzusje en broertje langs. Ze hadden een ijsje gegeten bij de Italiaanse ijswinkel in ons dorpje - die kennelijk weer open is - en ze wilde even haar dochter verschonen. Dus korte pitstop alhier en even een flesje gemaakt voor onderweg, want nog meer op haar programma. Maar wat vind ik mijn dochter toch een lief mens. Dat ze de tijd neemt om gezellig een ijsje te gaan eten met haar familie. Omdat het lente is. Omdat het kan. Omdat juist zij weet hoe fijn het is als er mensen om je heen zijn die aandacht aan je besteden. En iets leuks doen.

Moest enorm om kleindochter lachen die maar aan de rits van haar jasje aan het pielen was; ze had wel door dat je er iets mee kon en moest, maar hoe die 2 delen in elkaar passen; dat was nog even een mysterie. Ze zei nog net niet "Zelluf Doen", maar er hing een grote tekstballon boven haar krullenkopje met die tekst.

Afbeeldingsresultaat voor zelf doen gif


Zo leuk!

Uiteindelijk deed haar zesjarige tante het maar voor haar. Dat jasje dichtritsen.
















1 opmerking:

  1. Ik zit te lachen om dat zoooooojuuuist. Zeg ik er ook vaak achter aan. En wat een lieve zesjarige tante

    BeantwoordenVerwijderen