Lees een artikel in Trouw over hoe sommige mensen, vaak in een creatief beroep, het ingewikkeld vinden om hun zakelijke administratie op orde te houden en te krijgen.
Bekend die angst voor enveloppen. Dat je ze niet eens meer open durft te maken want het zal weer weer slecht nieuws zijn. Er is zelfs een clubje opgericht die elkaars post opent want Gedeelde Post is halve post.
Gelukkig hebben velen een fijne boekhouder, maar het verzamelen van stukken moet de client toch echt zelf doen. Aftrekposten, bonnetjes daarvan, bewijzen etc. Plus natuurlijk op tijd hun facturen naar hun clienten uitsturen en ook daarvoor bijhouden hoeveel uren in een opdracht zijn gaan zitten.
Als je niet zo georganiseerd bent is dat een hele klus. Of als je hoofd gewoon zo niet in elkaar zit.
Op mijn werk kom ik ook veel mensen tegen die maar opgehouden zijn hun post open te maken. Vooral ook uit angst voor slecht nieuws. Wat het meestal ook is, want aanmaningen, dwangbevelen etc.
Dan komen ze regelmatig bij ons langs dat er een brief lag en oh ja, volgens mij is dat morgen. Blijkt dat ze of de volgende dag ontruimd dreigen te worden of naar een zitting moeten hierover. Of dat de energiebeheerder gaat afsluiten. Of alles tegelijk.
Ga dan maar eens vragen of ze alle documenten te voorschijn kunnen toveren die nodig zijn voor een verzoekschrift tot uitstel bij de Rechtbank.
Telefoon wordt ook al vrijwel nooit opgenomen meer. Ook alleen maar slecht nieuws, vooral instanties die anoniem bellen. Deurwaarders, UWV, gemeente en dat soort partijen.
Openen jullie je post op tijd of liever op het nippertje?
8 opmerkingen:
Ik open mijn post altijd direct.Ik ben nogal een controlfreak als het om mijn financiën gaat.Ik heb vroeger in mijn omgeving vaak gezien hoe mensen de struisvogel politiek aanhingen.
Mijn ouders hebben ons van klein af aan geleerd,dat je eerst gaat sparen voordat je koopt.Was je zakgeld op,en je wilde iets dan pech spaar je maar eerst voordat je koopt.Het heeft ons veel goeds geleerd.
Altijd in de luxe omstandigheid geleefd dat ik niet bang hoefde worden van door de post bezorgde enveloppen. Wel moeten leren dat vaste lasten voorrang hebben op luxe aanschaffen in mn eerste jaren op kamers. Maar het leven was denk ik wel overzichtelijker begin 70 er jaren dan nu het geval is. Marina
Ik denk dat ik nu een beetje begin te begrijpen waarom mensen de post ongeopend bewaarden in een schaal op het dressoir. Of een kunstenaar die het wel handig vond dat ik zijn administratie deed. Ik deed het niet, de relatie duurde, net als andere relaties niet lang.
Ik open mijn post direct en doe ook alle handelingen die ik dan al kan doen, direct. En alle volgende handelingen zet ik op de kalender èn in mijn agenda, of ik pik in mijn hoofd een handige datum (bijvoorbeeld een dag dat er al iets anders moet gebeuren). Maar... mijn man pakt soms de post uit de bus en legt die dan op een willekeurige plek: op zijn bureau, onder zijn toetsenbord, tussen de schoenen, op zijn nachtkastje, tussen zijn truien in de kast, ...... Ik word er gek van!
Soms doen mensen jarenlang netjes hun administratie, maar door omstandigheden lukt het niet. Mijn zwager had zo'n administratieve puinhoop 20 jaar geleden. Het ging niet meer met de zaak. En de druk was te hoog opgelopen. Een half jaar lang heb ik hem geholpen. En daar ook heel veel van geleerd. Wij hebben ook veel schuldeisers gebeld en betaalafspraken gemaakt. Als je dan een termijn betaalt, al is het maar weinig, wordt de incasso stop gezet. Of dat tegenwoordig ook nog zo werkt, weet ik niet. De wereld is zo hard geworden.
Ha Cellie, ja... ik open de post meteen.
En als het nodig is reageer ik ook meteen.
Mij veel te onrustig om alles ongeopend te laten. Nee... niks voor mij!
Voor jou ook niet, denk ik zo...
Ik was 'nogal lui' met openen van post. Verzamelde de boel en opende het eens in de maand of nog later. Dat leverde een keer een boete op, iets van waterschap ofzo. Heb nu bijna geen post meer want vrijwel alle rekeningen worden automatisch afgeschreven en check de post elke week
Als jij mijn administratie kon verzorgen dan zou ik je 100% vertrouwen. Een puinhoop maak ik er niet van, maar ik houd niet van opruimen. En dat geeft me een idee. Je gaat met tegenzin naar je huidige werk. Mocht je daar je ontslag nemen dan zouden er beslist mensen te vinden zijn die jou met open armen
zouden verwelkomen met het verzoek om (tegen betaling) hun
persoonlijke en/of kleine zakelijke administratie op orde te houden.
Een reactie posten