Wennen aan met pensioen zijn straks.

 

Las in een artikel in Trouw dat zelfs race-paarden moeten wennen aan een leven na hun werk:

In een Brits tehuis worden afgedankte racepaarden voorbereid op een leven na hun pensioen. Hun leven lang hebben ze gedaan wat hun jockey wilde, nu mogen ze weer langzaam wennen aan zelfstandigheid.

Begrijp dat met pensioen zijn echt wat anders is dan, wat ik nu ervaar, een paar weken vrij want vakantiedagen opgenomen. Daar zit een einddatum aan en dan begint het werkende leven gewoon weer opnieuw.  

Juist die hele cyclus van mijn werk waar ik de laatste tijd zo enorm tegenaan liep. 

Het forensen, het trainen van weer nieuwe medewerkers (te vaak met te weinig relevante ervaring), weer merken dat alweer dingen niet zijn geregeld, die je gewoon op een checklist kan zetten,  weer dingen uitleggen en daar in mijn titel, noch salaris iets van terugzien. Ook niet vrijgesteld zijn van gewone werkzaamheden. Alles moet gewoon doorgaan. 

Wel een bos veren op mijn bureau, die ik dan - ook nog - altijd zelf moest inbrengen.

Niets vastleggen, alleen micro-management dingen. 

Plus het zien van ontwikkelingen in het bedrijf die ook weer telkens op dezelfde denkfouten zijn gebaseerd. Of misschien niet. Hoge winst voor de aandeelhouders door zeer lage kosten is altijd fijn natuurlijk. Die bedrijfscultuur past mij niet (meer). Zelfs niet nog maar één jaar. 

Anyway....hoe had ik bedacht mijn pensioendagen te gaan indelen?

Is er een plan?

Ga ik aan werken. Voorlopig wil ik eerst even helemaal niets moeten!

Wens?

Een leuke cursus doen ergens ook om onder de mensen te blijven en de zaag scherp te houden.

Behoefte?

Heel lang uitrusten van jaren werken in de zesde versnelling!

Verlangen?

Niet helemaal overbodig zijn, zei Hanneke Groenteman in een podcast.

Wat nu??

Moet ik eerst een workshop doen en kom ik dan tot inzicht? Vanuit mijn werk wordt zoiets niet aangeboden. Ook een afbouwregeling, waar je langzaam kan wennen aan minder werken, kom ik niet voor in aanmerking. Verder werd er niet meegedacht wat er dan nog een optie zou zijn. Echt wel een aantal keren over gesproken met leidinggevende. Mijn ontslag werd razendsnel geaccepteerd en in de administratie verwerkt.

Dus moet ik dit alles zelf regelen, uitzoeken, doen. Prima. Ben ik goed toe in staat.

Wat betekent het budgettair? 

Budgettair heb ik al een jaar-overzicht gemaakt. Waar kan ik op bezuinigen? Welke kosten heb ik straks niet meer. Of juist, welke kosten zullen misschien hoger worden, juist omdat ik elke dag thuis ben (energie bijvoorbeeld, koffie door de weeks). Allemaal in een leuk excel sheetje gegoten voor komend jaar en dan ook als ik mijn AOW plus pensioen ga ontvangen,hoe het budget er dan uitziet.

Zijn er meer zaken waar mensen die al met pensioen zijn, tegen aan zijn gelopen. Die je niet verwacht had?

Positief maar ook negatief.

Steek er graag iets van op.

Vekansie.

 Lekker snoeien in de voortuin. Op een heel ontspannen tempo. Zonder stok erbij. Goed letten op de balans, want knippen, opvegen en in de groenbak mieteren. Maar lekker te zien hoe het er allemaal net wat verzorgder uitziet. 

Nog veel meer te doen, maar tijd genoeg en straks helemaal, dus niets overhaasten. Behalve dan zorgen dat wat er in de Groenbak kan deze week, ook in wordt gedaan. Weg is maar weg tenslotte. 

Supersloom merk ik. Is dat erg?

Nee, joh, anderen liggen de hele dag op een zonnebedje aan een strand ergens, dus sloom zijn mag in de vakantie. En nodig om te onthaasten en de stresshormonen uit mijn lijf te laten verdwijnen. Even nul verplichtingen momenteel. 

Kwam nog grappig eettestfilmpjes tegen. Om vrolijk van te worden.  Ook de serie waar hij met zijn vader allerlei fastfood ketens bezoekt. Grappig.

Mooie uitspraak

 

Storms make trees take deeper roots

— Dolly Parton

Laatste optie met de strandbus van dit jaar

Deze zondag was de allerlaatste optie om makkelijk op het strand te komen. Dan wachten tot misschien volgend jaar.  Een keertje overstappen en dan in de bus die via de stad aan het Spaarne doorreed naar het strand. En onderweg ook nog stopte op de boulevard. Wel leuk dat hij via Overveen naar Bloemendaal en Zandvoort reed. Mooie omgeving.

Ondanks de regenbuien dwong ik mijzelf (zie je het voor je....ik wil niet weer door de regen..Neeeee, je gaat!. Regenjas aan en Verahoedje op. GA) om toch te reizen. Iets leuks doen was de opdracht! Of meer; even erop uit!

Ja hoor, het begon onderweg naar de bushalte al te miezeren. In de strandbus was het zeer rustig, want wie gaat er met dit rotweer die richting op. Nog 3 anderen. 

Halverwege de boulevard stapte ik uit en haalde nog  snel mijn Verahoedje uit mijn rugzak. Het regende nu toch wel erg hard. 

De windsufers lieten zich niet uit het veld slaan. Hadden de zee voor zichzelf. Ook zag ik een surfschooltje trainen. Ook lekker rustig. En nat werden ze toch wel. 

Nog halverwege bij Floor een broodje haring gehaald. Toch vis gegeten, dat vind ik altijd zo feestelijk en geeft zo'n vakantiegevoel. Maar het waaide zowat mijn handen uit. 

Daarna naar een bushalte, maar dat was de lokale streekbus, dus toch nog maar een stukje doorlopen. Natuurlijk werd het toen droog. 

In mijn woonplaats zag ik mijn aansluitende bus net wegrijden ook al kwam ik eraan strompelen. Zo geen zin om dan weer 30 minuten te wachten. Dus maar doelloos nog even met een andere bus naar het centrum, maar daar aangekomen helemaal nul zin om te winkelen of zoiets. Ik wilde naar huis! Niet dat daar iemand wacht die vraagt hoe het was, maar gewoon...lekker thuis.

Bus terug genomen en nu lekker thuis. Alleen straks nog de Plasticbak buiten zetten voor morgen en klaar.

Ben ik in ieder geval in mijn vakantie met de strandbus naar het strand geweest!

Kapper

 Al bijna een jaar ben ik niet naar een kapper geweest. 

Nul zin in. En ook een beetje slechte ervaringen met kapsters die zelf een kapsel hadden waarvan ik dacht..goh, je bent niet echt een uithangbord voor de kapsalon en ook nog knipten alsof ze niet naar mijn voorbeeldplaatje hadden gekeken. Gewoon de standaard coupe oude vrouwtjes.

Dus moet ik alweer op zoek naar een kapster die het snapt. Niet al te duur, gezien mijn pre-pensioen tijd, maar ik heb wel wat pit nodig merk ik. 

Verf mijn haar al heel lang niet meer, dus betekent dat in mijn geval aan de voorkant ik grijze lokken heb, maar aan de achterkant is alles nog donker. Zo vergrijsde de moeder van mijn moeder ook herinner ik me. Maar wel lastiger, want gewoon overal grijs haar lijkt me een wat rustiger beeld geven. Of wit haar, zoals mijn andere Oma had. 

Wil ook niet iedere 6 weken naar de kapper verplicht. Te veel gedoe plus ook nogal duur. Hahah...ik vind vrijwel alles voor mijzelf te duur zo lijkt het. 

Maar wil wel iets aan mijn haar doen. Ook omdat dit symbool staat voor verandering. En dat is er gaande. Grote verandering.

Dus gaan zoeken naar een kapper. Leuke opdracht toch?

Ei en spinazie

 Die combinatie kon ik lang niet goed hebben. 

Mijn moeder maakte elke vrijdag diepvriesspinazie met een ei. Soms Spinazie a la creme, maar dus elke vrijdag hetzelfde. En altijd zo´n ei erbij. Geen vlees, maar een ei. Maar nooit afwijkend op een vrijdag. Altijd hetzelfde. 

Nu maakte ik voor mijn ontbijt twee eieren gebakken met spinazie (vers, geen diepvries) er door heen geroerbakt. Leek me een gezonde en lekkere combinatie. En een verse kop zwarte koffie. 

Ondertusen regent het hier al de hele ochtend en nu net komt de zon er een beetje doorheen. Dat ziet er toch wat vrolijker uit, dan 50 shades of grey buiten.

Voorspelde al dat als ik vakantie zou hebben, het zomerweer op is. En dat lijkt te gaan kloppen. Nog 2 weken elke dag regen. Hoera!

Nog een luie dag, behalve dan tuinieren

Maar...voordat de groenbak werd geleegd, wel tot de nok toe gevuld met snoei-afval, nog snel ook voordat het een beetje ging regenen.  

Maar die regen kwam niet. Wel werd het wat warmer. 

Voor de rest beetje online dingen bekijken, wat lezen, oefeningen doen voor mijn bil en beenspieren.  

Bewondering hoe deze vrouw over haar naderend afscheid schrijft, met humor en de dingen in eigen regie houdt en heeft.  Annemiek

Zet de zaken die er echt toe doen voor mij weer even op een rijtje.