Doodgaan en gevoel voor humor

Mijn tante stuurde wederom een mail dat mijn oom ligt te wachten tot God hem ophaalt. Dus vroeg ze zondagochtend of hij dacht dat het die dag zou gebeuren.

Moest wel een beetje glimlachen om zijn antwoord. Dat God op zondagen niet werkt dus hij dacht van niet.

Heuh?

Lekker onder de douche geweest en een nieuwe bodylotion (geur Sinasappel) daarna gebruikt. Bestelling stond al twee maanden in mijn mandje. Wat een luxe. Voordat ik mijn kleren aandeed vond ik dat ik me niet zo bangig moest gedragen. Hup....ga eens op de weegschaal staan.

Was bang dat ik weer geheel terug bij af was qua gewicht, maar wist ook al dat dit niet kon kloppen. Alle kleding past nog. Niet te heet gewassen of zo. Geen knoopje of rits die niet meer dicht kan. Was ik woog bijna 10 kg minder ten opzichte van vorig jaar rond deze tijd.

Heuh?

Meten is echt weten, al kijk ik natuurlijk altijd van bovenaf naar mijn lijf en lijkt alles groot en vooral dik. Maar dat vond ik ook toen ik jonger was en 58 kg woog. Groot, dik, lelijk...alles napapegaaiend wat mijn vader en broer me altijd toeriep. Maar ik was dat allemaal niet!

Merkte het ook aan nieuwe kleding. Kon met gemak een maat kleiner aanschaffen. Dat zat veel netter en beter aansluitend want wijd kleedt bij mij nooit af, maar dan zie eruit alsof ik een soort Sarah ben die op oudere leeftijd nog zwanger raakte. 

Maar het belangrijkste is dat het voor mijn gezondheid prettiger is. Minder mee te sjouwen en minder druk op hart- en bloedvaten, knieën en heupen.

Maakte een pannenkoekje met hutenkase en een eitje en een beetje bloem. Brand wel sneller aan dan met (soja) melk, maar even dan maar de tuindeur open. Het is toch heerlijk zonnig weer. 

Ook haalde ik garen, want ik wilde zo graag iets te breien hebben. Begin maar met een muts, voordat de zomer aanbreekt. Al twee keer uitgehaald. Of te wijd of op rondbreinaalden en daar ben ik geen vrienden mee (nog), dus gewoon maar op vier pennen gezet. Rustgevend. Ook al wordt het niks, ik ben toch lekker bezig. Voordeel; zit ik met breinaalden in mijn handen, kan er niets anders - lees eten - bij.

Heerlijk op de fiets naar een ander winkelcentrum geweest. Langzaam mijn assortiment koekenpannen aan het vervangen. 

En nu weer terug uit de bioscoop. Begon aardig te misten. Bus had direct heen en terug vertraging of zoals dat op de borden staat `oponthoud´. 

Dead of Winter ging ik heen. Lekker helemaal je in de film verliezen. Ideaal zo´n bioscoopbezoek. Was nog vol ook.

Regelen

Om de voorspelbaarheid van mijn weekend tegen te gaan, direct een bioscoopstoel gereserveerd. Draait vrijwel alleen heeeeeel laat in de avond, maar zondagavond was nog wel te doen.

Ging de laatste dag van de werkdag keurig op tijd, nou ja, gewone 'normale' tijd weg en heb er ook op gelet op tijd te gaan opruimen en afwassen en zaken weggooien. 

Niet meer hijgend hert spelen. Alleen nog maar Hert. Ik ging trouwens bewust lopen naar de bushalte in de ochtend. Voor het extra lopen. 

Maakte nog wel een pitstop via diverse bussen (minder slim), maar kon wel om mijzelf lachen, want logistiek niet de hoofdprijs. Maar ach...er wacht niemand thuis op me, dus het mag en vooral kan allemaal. 

Zette direct mijn avondeten op het vuur. Opende de post ook meteen. Dan is dat maar afgehandeld. Oh ja, zet de kachel wat hoger en trek je ontspanningskleding aan en mieter je beugel bh in de kroonluchter. 

Was een drukke dag qua wat er nog te doen was en stond. Kon gelukkig wel samen lunchen met collega's en dat was gezellig, al zijn er weinig op vrijdag. 

Maar in de middag hoorde ik sommige zulke stomme dingen tegen clienten zeggen....denk nou eerst na of beter; vraag het aan degene die er alles wel van weet. 

En ook dat collega er bijna het hele gras vanaf loopt in plaats van de kantjes. Maar....ga het niet oplossen, daar krijg ik echt geen salaris genoeg voor. 

Let them!

Ga ontspannen, er zijn nog genoeg stressgevende dingen over, behalve werk. Maar nu even niet. Wat kaarsen aan, even in mijn eigen cocon.

Boem!

 Was aan het werk toen ik las dat er een grote brand in Utrecht was. Een keihard knal, gevolgd door nog twee knallen.

Maar binnenstad is zwaar gehavend. Hulpverleners zijn nog steeds druk bezig om te kijken of er geen slachtoffers onder het puin liggen.

Verschrikkelijk als je daar woont of werkt. Rustige dag, nog een kopje thee en dan opeens je huis uit. Of erger.

Zoek de zon op..

 Kwam moeizaam mijn lekkere warme bed uit, maar ook op mijn vrije dag toch maar de wekker gezet. En toen ik vanzelf wakker werd voor een toiletstop, maar direct de bonte was in de machine gedaan en aangezet. Dan is de was wel klaar als ik in de kleren ben en kan ik het, als tweede deugdzame huishoudelijke klus, het ophangen.

Na wat opruimwerkzaamheden - kijk met een kritische blik naar je keuken; hoort dit wel hier te staan of kan dat anders - een heerlijke kop verse koffie. Zag dat het zonnig weer zou worden, dus pomp je fietsbanden op en ga lekker naar buiten. 

Vogelvoer dingen gekocht, een extra powerbank, kledinghangers (hangt veel kleding op hangers op zolder voor lente en zomer, dus even wat bijhalen. Zag nog een leuke rol cadeauxpapier voor de kleindochters. Heel fijn. Zag ook nog heerlijke broodjes, maar die heb ik maar laten liggen. Maak een gezondere keus, dus een kop thee thuis en daar lekker van genieten. 

Die zon doet echt goed. 

En dingen opruimen en dan direct - in het geval van oude kranten - in de oud papierbak kunnen dumpen. Geen stapels. Alles lekker leeg en dus opgeruimd. (En niet zoals heel vroeger in een kastje gedumpd...vond je het een jaar later weer terug...en alsnog uitzoeken en dumpen  bij oud papier! 

De vuilnisklikko's worden ook weer opgehaald, maar voor die klikko heb ik meestal heel weinig. Maar goed, voor een nieuw jaar is Leeg en schoon heel fijn.

Voor een oud jaar ook trouwens.

Mijn kop thee roept!

Ondertussen lees ik een mail van mijn tante over dat mijn (aangetrouwde) oom alweer met spoed geopereerd moest worden. Sprak mijn tante net nog. Situatie is zorgwekkend, maar gelukkig niet kritiek. 

En kwam ik gisteren in de bus naar huis een oude buurvrouw tegen, die al ruim een jaar in een andere wijk woont. Nee, ging niet zo goed met haar. Haar dochter is overleden en ik wist dat een paar jaar terug haar zoon ook al overleden was. Dan schieten woorden wel te kort. 

En is mijn leven tot nu toe redelijk zonder grote drama's  verlopen. 

Dus kijk ik naar een spreuk in mijn boekenkast en citeer: Tel uw Zegelringen!

Even geen gezeur aan mijn kop.

 De titel van een artikel in Trouw.

Over dat je dagen zo versnipperen als je altijd weer aandacht moet hebben en geven aan de dagelijkse dingen. Vooral je gezinsleven. Of met een partner. 

Maar nu zou de schrijfster 4 hele dagen voor haar zelf hebben. Dat leek haar heerlijk en zag al uit naar hoe productief ze zou zijn die dagen.

Dat viel wel tegen. Vond ze zelf. Maar in vier dagen vrij kom je natuurlijk niet direct in de juiste gemoedstoestand van kunnen ontspannen en toch wat produceren. Daar is, schat ik zelf in uit ervaring, meer tijd voor nodig. 

Jullie wel eens behoefte aan ruimte of even geen gezeur aan je kop?

Ijs, ijzel en roomijs

 Zag maandagochtend een klein beetje op tegen naar mijn werk reizen. Sowieso gezien de ervaringen eerder die week, maar ook de waarschuwing tegen ijzel. 

Voelde uit mijn raam rond een uurtje of 05.45 of ze glad/ijzig aanvoelden. Maar niet. Draalde nog een beetje voordat ik onder de douche dook, maar besloot, na alle apps etc van Vervoersdiensten te hebben bekeken, toch maar lopend naar de streekbushalte te gaan.

Alleen, en dat zag ik gisterenochtend al, daarwas een heel groot stuk nog met prut/ijs bedekt. Net op een rotstuk, waar het fietspad naar beneden loopt en daarna naar het talud, weer omhoog. 

Vooruit; niet miepen...gaan en goed kijken wat de beste route is.

Haalde de bus, kon ook nog zitten en  op mijn vertrekstation was alles netjes opgeruimd qua ijs.

Dus naar de trein, die ging ook zomaar op tijd, maar verloor toch wat tijd onderweg, maar ja...boeien, ik was al blij dat er iets ging.

In de werkstad kan ik nooit goed zien of het de straatbedekking is, regen of gladheid, maar dat viel ook reuze mee.

Verder zag ik diverse mensen in de sneeuw in hun tuin roomijs maken. Leuk!

IJspret dus. 

Al ben ik heel blij dat ik weer normaal te voet ergens kan komen. Wat jullie?