vrijdag 20 november 2026

Functioneel opruimen

 Ontdekte een interessante, voor mij dan, vlog over opruimen. Naast die van Flylady die ik al jarenlang ken, die meer op je huishouden bijhouden is gericht overigens, maar me de laatste jaren steeds meer overspoelde met Koop dit, schaf dit aan, producten die je bij haar kon aanschaffen en je leven wordt nog beter. Dat bepalen we zelf wel! Dus stopte ik met dagelijkse reminders van Flylady. Ik kan niet zo goed tegen dit soort marketing. Een beetje teveel Wij van WC-eend adviseren WC-eend!





Keek tijdens de lunch nog even de Speculasies na, want die kreeg ik op tv niet met ondertiteling te voorschijn. Moest enorm lachen om Anne Maria Koekoek. Herkende mijzelf wel een beetje in haar gedachtengang.   

Ook nog naar buiten geweest, want wilde iets op de post doen. Niet digitaal maar via een brievenbus. Dus moest ik wel naar buiten. Altijd goed om een doel te hebben voor een loopje. En nog droog - eventjes dan - ook toen. Bij thuiskomst een heerlijke grote mok thee gemaakt. 










donderdag 19 november 2026

Hoe kan ik dat toch voor elkaar krijgen

Een zin die ik ooit bij een Financiële training leerde. En omdenken. Dus niet denken dat het niet gaat lukken, maar ´how can I achieve that/ hoe krijg ik dat voor elkaar.

Hoe je het snelst aan veel geld kan komen bijvoorbeeld. Daar moesten wij in een groepje over nadenken. En met oplossingen komen die niet zo voor de hand lagen. 

Stelde een bankoverval voor, maar dat was wel heel erg buiten de box gedacht. De meesten kwamen niet verder dan hun ouders om de erfenis vervroegd vragen of zoiets dergelijks. 

Mmm...werkelijk.

Loop, nou ja, lopen is geen goed werkwoord deze week, een beetje vast. Wankel nog op de benen, durf het gewoon nog niet om een ommetje te maken. Het weer nodigt ook niet uit en ik baal van mijn lamlendige en tranentrekkende gedrag. Kom nou... Zou naar de film gaan met een vriendin, maar durfde niets uit te zoeken, want gaat gewoon nog niet soepel, naar de bus, in de bus etc. Doen we het volgende week of de week erna hebben we afgesproken.

Maar ja, die voet wil nog niet echt doen wat hij moet doen, ik ga met piepkleine stapjes vooruit en zie dat mijn voorvoet ietsje hoger komt, de korsten op mijn knieën geven aan dat een ongelukje zo gebeurd is en dat alles maakt mijn wereld superklein. Ook merk ik dat ik minder sociaal ben (als ik dat al was).

Dus toch mijzelf maar naar buiten gegooid. Ja, het regent, maar daar heb je toch een waterafstotende jas voor?? Niet zoveel excuses zoeken, maar gaan!

Nu luisterde ik vanochtend naar de podcast van Teun en Gijs vertellen alles waarin Gijs (Groenteman) het over zijn constante zelfkritiek heeft. Dat hij daar last van heeft. Hoe hij daaraf kan komen en wat hem even verlichting biedt. Want hondje en de zee hebben geen oordeel. Dat was dan naar zijn huisje aan zee te trekken, met hond (schattige Teckel) en daar wandelingen aan zee te maken. 

Wandelingen
Zee
Hondje
Huisje

Zo slecht is het allemaal niet met hem dacht ik. Al begrijp ik maar al te goed dat die kritische stem meestal veel te hard klinkt en al die materiele zaken niets verzachten dan. Maar na zo'n wandeling naar/aan zee met zijn hond maakte dat die stemmen van zelfkritiek en het gevoel een mislukking te zijn stiller. 

Dus nog voordat ik mijn bed uitging bedacht ik welke positieve besluiten ik tevreden over ben. En dat kwam tamelijk snel op mijn netvlies. Scheiden en mijn besluit om, zonder uitkering of inkomen, te stoppen met werken bij deze werkgever. 

Nou dan!!

En focus op dingen die wel goed zijn en gaan. 

Genoeg voorraad om nog even op te teren. De was is zo klaar en mag je ophangen. Ruikt het allemaal weer fris en schoon. Lekker gedouched met een heerlijke (sinasappelachtige) geur. 

Ondertussen ook boven alle prullenbakken geleegd en direct buiten weggedaan in de restkliko. Is het maar weer gedaan. Plus weer doorgegaan met weggooien oude aantekeningen. 

Kreeg begin van de week aan het einde van de dag een appje van mijn dochter dat oudste kleinkind voor diploma B mag proefzwemmen. Moest ik even mijn hersens kraken of ik erbij kan zijn, bij het afzwemmen dan en zo ja, hoe dan. Maar wat goed van haar dat ze nu al voor B op mag gaan! Denk dat haar zusje binnenkort dan ook wel aan de beurt is om af te zwemmen voor A dan.

En ook al zou ik nu een eigen auto hebben, door mijn zware voet kan ik alleen maar racen en dat is toch minder handig. F1 is pas dit weekend weer.

Moet oppassen dat ik niet in zelfmedelijden verval door mijn geringe mobiliteit. Dat ik nu nergens heen kan (doe ik zelf) minder kan doen wat ik zou willen en zelfs er niet eens sr bij kan zijn bij afzwemmen voor kleindochter. Dat is mijn eigen ego die spreekt. Misschien moet die zijn kop eens houden! Zo belangrijk ben ik niet. Adem in en weer uit. Niet in negativiteit blijven hangen. Dat brengt me niets.

Wel tevreden met mijn ommetje. Had nog maar 2 eieren en geen brood meer, dus superblij dat het me lukte om de deur uit te durven gaan. Morgen gewoon weer doen!











dinsdag 17 november 2026

Koffietijd

 Was op wakkerwordenwerkweektijd wakker dus te vroeg. Even een plas en dan weer lekker in mijn warme bedje. Nog proberen te slapen. Dat lukte en 3 uur later werd ik wakker. 

Lekkere koffie gemaakt, toen ik na het douchen naar beneden liep en dankbaar dat ik nog kan lopen. Havermout met sojamelk en wat bosbessen erdoor en een snuifje kaneel. 

Zo fijn is dan de zon even te zien verschijnen. De woonkamer wordt daardoor ook direct opgewarmd. Heerlijk, want dan hoef ik zelf de verwarming nog niet hoger te zetten.

Ben mijzelf aan het trainen om geen schuldgevoel te hebben als ik laat de dag begin. Moet nog wel wat lessen volgen, maar gaat wel beter. Het scheelt ook dat ik heel bewust nul verplichtingen heb staan. Nu even niet (meer).

Nu even een rondje Flylady doen, dat was ik al van plan toen ik net wakker werd. Omdat het me altijd een goed gevoel geeft, iets gedaan te hebben waardoor mijn huis er opgeruimder uitziet. Hoppaaa!

Weer een stapje ´verder´met het weggooien van aantekeningen en spullen van mijn werk. Had altijd een groot en dik en vooral zwaar (denk vooral figuurlijk ook) A4 blocnote bij me waar ik elke dag noteerde, vooraf, wat er de volgende dag te doen stond, welke afspraken en met wie en in de loop van de werkdagen kwamen daar uiteraard de zaken bij die ik vanuit de mail ontving of bij mijn balie. Kon ik lekker afstrepen en niet gedane zaken naar de volgende dag schuiven.

Jaren van aantekeningen, jaren van alweer een nieuwe medewerk(st)ers, stagiaires en voor mij dan, alweer uitleggen hoe de zaken hier werken. Onbezoldigd uiteraard he.. Jaren van aantekeningen dat er zoveel extra aanmeldingen binnenkwamen. Ook in het Informatiesysteem te traceren. We verzonnen het niet!  

Maar zoals altijd werd de put pas gedempt toen het kalf al bijna verdronken was. Kalveren zijn daar niets waard, trekken ze zo weer een nieuw blik van open.

Oefeningen gedaan voor de voet en sterkere benen en ook nog weer op de hometrainer, waar ik erg moest lachen om Weer een Dag met de reclame voor onderbroeken. Hilarisch!




maandag 16 november 2026

Boek

 Voorgenomen om vooral zachte dingen te doen vandaag. Mijn haar wassen met een heerlijk ruikende shampoo die ik maar af en toe gebruik. Dan blijft het effect van speciaal. Was al blij dat ik goed kon slapen en zonder wekker op een redelijke tijd wakker werd. 

Wat oefeningen in bed voor de benen en voet gedaan en toen eruit. Omdat de elektriciteit van de week een tijdje eraf gaat, nu maar een wasje gedraaid.

Keek gisterenavond naar een fijne Miss Marple aflevering op BBCNL. Kan ik 2 dagen later nog zien, dus hoeft niet direct. En gisteren kwam goed uit, want vond niks leuks op tv, behalve Even tot Hier dan.

Had ik al geschreven dat ik onlangs een boek ontving van de schrijfster zelf, Nicolien Mizee. Ik mailde haar naar aanleiding van iets wat ze in haar column in Trouw schreef en toen kreeg ik zomaar haar bundel opgestuurd met verzamelde columns uit NRC en Trouw. Wat aardig!

Alhoewel ik eigenlijk boodschappen zou moeten halen, heb ik het niet gedaan. Had nog wel genoeg in huis en eerlijk gezegd nog geen vertrouwen in mijn benen. Dus maar wat binnen-activiteiten gedaan, o.a. een reparatie aan een fijn zittende pyjama, die ik ooit nog kocht bij Vroom en Dreesmann. Dan kan je uitrekenen hoe oud hij al is. Met stippels en leuke biesjes. 




zondag 15 november 2026

Wite rook!

 Moet goed onthouden dat wat ik denk of voel, geen waarheid is maar slechts mijn gevoel in het moment. Voelde me vanochtend nogal sukkelig. Stom been, stomme voet en waarom zou ik nog mijn bed uitkomen en voor wie?

Gelukkig zijn dat maar gedachtenfladders en die kan ik zo het raam uitsturen. Ga toch maar lekker warm douchen. Kies een heerlijke geur uit, dat mag. Dan begint de dag toch al prettiger.

Waar ik echt - als een kind bijna - van geniet is de aankomst van Sinterklaas op tv bekijken. Live dan he...en inderdaad zien welke acteur nu Sinterklaas speelt. 

Een goede keus vind ik zelf. Zo heerlijk al die kinderkoppies vol verlangen uitkijkend naar het moment dat hij de boot afstapt. 


cc NRC


Doet me even terugdenken aan mijn Opa. Hij speelde altijd Sinterklaas op school (of was het nou de kleuterschool?) en vertelde later dat hij altijd een andere bril opdeed zodat wij hem niet herkenden. Die rol van Sinterklaas paste erg goed bij hem. Ik was trouwens doodsbang voor Zwarte Piet. Dat is later helemaal goed gekomen.  Ook mijn vader speelde  voor Sinterklaas. Op zijn werk. En genoot net zoals zijn vader van het spelen van die rol.
Mijn zoon werd toen hij puber was gevraagd om Zwarte Piet te spelen bij een winkelcentrum. Vond hij ook enorm leuk. 

Had van die yoga-oefen elastieken besteld en weer opnieuw, maar nu de juiste, inktcartridges. Dat zou vandaag geleverd worden. Prima, want ik wil en kan toch nergens henen. En allemaal betaald van een cadeaubon nog van mijn werk. 
Kwam de bezorger met een ieniemienie doosje aan de deur. Heuh?? Dat is het? Heb je nog een doos toevallig? Nee dus.

Doosje opengemaakt en alles zat erin. Die banden waren een plat klein pakketje in een soort kaboutertasje en zo fijn dat dit in één zending kon worden gedaan. Dat scheelt weer benzineverbruik en verpakkingsmateriaal. En ik kan aan de slag om mijn brein te trainen dat die beweging wel in de voet zit, maar de connectie nog weer even maken tussen spieren en brein. 

En ook fijn dat ik wist dat er niet meer aangebeld zou kunnen worden. Rust in het hoofd. Vooral daar heb ik, nadat ik gestopt ben met werken, zeer veel behoefte aan. Dus doe ik nu wat lichtjes aan en kaarsen en duik onder in een ontspannen wereld. 








zaterdag 14 november 2026

Winterreise

Was veel te vroeg wakker voor een niet-werkdag en mijn benen waren nogal stijf bij uit bed gaan en naar de wc lopen. Buigen van de knieën ging gelukkig nog wel dus hoefde niet staand te plassen,, al doen die 2 schaafplekken ook nog pijn. Maar dan dus maar niet daar drukken en dan hier pijn hebben he!

Luisterde op Spotify naar een aantal delen van Winterreise van Schubert met uitleg en hoopte daardoor weer in slaap te vallen. Niet echt. Las online verder in mijn thriller.  Dommelde kennelijk toch weer in op een gegeven moment. 

En blij te horen dat mijn middelste kleindochter vandaag weer lekker naar school kon en dus weer opgeknapt was. 

Met interesse bekeek ik op Youtube video's van iemand die autisme heeft en uitlegt wat dit voor hem betekent door de jaren heen. Hoe anderen ermee kunnen omgaan en hoe hij, door te erkennen en herkennen dat hij dit heeft, een beter leven heeft door dingen aan te passen en ook niet meer te doen. 

Keek ook nog een paar afleveringen van Lupin. Altijd fijn even afleiding. En lekker breien. Ook afleidend en rustgevend zelfs.

En he, dankzij het algoritme nog veel meer filmpjes van fysiotherapeuten gezien met allerlei oefeningen. Heb weer genoeg te doen. Maar eerst weekend. 

Jullie?



vrijdag 13 november 2026

Sinterklaasjournaal

Heel  fijn jullie reacties te lezen op mijn Gevallen Vrouw status. Voelde ik me toch minder oenig, maar vooral minder alleen zoals Bor de Wolf in het Enge Bos. 

Omdat ik gisteren telkens naar de voordeur moest om kinderen uit de buurt voor Sint Maarten snoep uit te delen, heb ik het Sinterklaasjournaal om 18.00 uur gemist. Jahaaa....mijn heimelijke genoegen. Zo lekker kneuterig en ondertussen ook de kwinkslagen voor volwassenen eruit halen.

Tien minuten even in een fantasiewereld. Heerlijk.

Werd vanochtend vroeg al geappt door mijn dochter. Of ik kon oppassen op haar jongste kind die was ziek geworden op school. Och germ...zal je net zien. HEB ik eindelijk de tijd, dan gaat het niet. Ik moest haar helaas teleurstellen, maar kennelijk heeft haar ex man, die de kinderen deze week heeft, haar naar de andere Oma gebracht. 

Dus moest ik wel vertellen wat er gebeurd was en dochter bood direct aan boodschappen te halen als ik die nodig had. Wat lief weer. 

Dus maar aankleden en naar beneden. Ging niet heel soepel de trap af,  maar het ging wel gelukkig. Voelt vandaag allemaal stijver dan gisteren inderdaad. De kracht heb ik wel in de benen, maar gewoon 2 pijnlijke knieën. Niets opgezwollen of iets. Alleen als ik hier druk, doet het daar pijn. En onthouden regelmatig te bewegen ondertussen. Dus iedere keer toch weer opstaan, lopen en bewegen. 

Schuldgevoel ook maar in een laatje parkeren. Het zou totaal dom en onverantwoord zijn als ik nu ging oppassen, naast eerst nog naar Amsterdam reizen. Dus stop maar in dat laatje en laat het daar vooral liggen!! Wat apart trouwens dat ik mijzelf die rust nu wel gun, maar toen ik dagelijks op mijn werk werd verwacht, ik dat gewoon toch maar deed, reizen. Apart. Van mij.

Gisteren waren er veel kinderen aan de deur viel me op. Ik had meer dan genoeg, dus zei direct al dat ze wel 2 of 3 dingen mochten pakken. Dan was ik er maar vanaf. Hier in de wijk wonen een aantal statushouders en hun gezinnen. Met veel kinderen en die hebben, zo schattig, op school denk ik een lampionnetje gemaakt en een Sint Maarten liedje geleerd. 

Kom maar door, dit zijn de leuke kanten van onze provincie. Ook een aantal kinderen aan de deur gehad waarvan ik dacht dat ze een beetje te oud waren voor het feestje, maar ach...ook goed. Misschien een extra lang kind, die toch nog graag meedoet met iets gezelligs. Heel vaak stond dan één van de ouders bij het hekje te wachten. 

Deed me allemaal heel goed dat hele Sint Maarten-feestje en die verwachtingsvolle smoeltjes. 

Ondertussen ben ik aan projectje 3 bezig. Had immers 3 bollen echte wol in de wolwinkel gekocht een paar weken terug. Ga iets dunnere breinaalden gebruiken, kijken hoe dat eruit ziet. Het kalmeert me merk ik. 

Vanavond weer genoten van het Sinterklaasjournaal. Tsja...een mensch moet toch wat he! En blij te horen dat het beter ging met mijn middelste kleindochter.
Meer is er niet nodig. Kan ik straks tevreden naar bed.