Te groot

Bestelde een broek, maar alleen nog in een maat waar ik dacht niet in te passen en een bijpassende blazer, ook al kleiner dan wat ik meestal bestel.

De blazer was oversized qua model, maar het stond mij niet charmant. Te grote schouders, niet echt een taille te ontdekken, maar hij kon wel dichtgeknoopt worden. Met gemak zelfs. Heuh?

En toch heb ik 'm maar teruggestuurd. Want wil niet meer iets houden alleen maar omdat het past. Of een aanbieding is. Het moet me ook flatteren en iets voor me doen. 

Broek wel gehouden alhoewel ik toen ik de broek uit de verpakking haalde echt dacht dat ik de rits niet eens dicht zou kunnen krijgen. Maar die past wel. Alleen nog even korter maken. Broek is ook te combineren met mijn vesten en truien. 

Aparte ervaring. Iets in een kleinere maat bestellen en dan is het uiteindelijk nog steeds te groot. 

Wat ik ook apart vond was vroeger de deur uit en maar lopen naar een andere bushalte en onderweg een keertje overstappen in verband met de te verwachtend sneeuw. 3 vlokken. En op mijn vertrekstation alweer een grote hoeveelheid treinen uitgevallen. Defecte trein ergens op de route. 

Gelukkig ging mijn trein wel, maar dat bleek een extra trein te zijn. Prima hoor. Was allang blij dat er iets reed. 

Terug nog steeds gedoe. Ook daar had ik mazzel. Vond ik zelf. Al had ik een hele horde pratende mensen in de stiltecoupé. Luisterde maar naar een podcast, want geen zin meer om die vrouw te zijn die anderen er even op wijst dat ze hun kop moeten houden, nu en hier.

Vasten

Een lezer noemde terecht dat ook voor Christenen een vastentijd aanvangt. Al moet ik, protestants opgevoed, eerlijk zeggen dat ik dit niet vanuit huis heb meegekregen. We hadden een groot gezin en dan ook nog zoiets als vasten? Bovendien had in de tijd dat ik opgroeide had dat een katholiek tintje en daar deed men toen liever niet aan. De verzuiling was nog stevig.

Er mag gelukkig wel water gedronken worden, Moslims zijn daar strenger in, want lijkt mij heel zwaar als dat ook niet zou ´mogen´. 

Het is voor mij goed om bewuster te zijn van hoe goed ik het heb. Genoeg, meer dan genoeg, te eten. En kies ik dan altijd voor de beste optie. Ik kook al jaren niet meer uit pakjes en zakjes. Verse groenten. Al mijn pasta is altijd de volkoren optie. 

Bovendien moet ik eind volgende maand bloed laten prikken voor mijn jaarlijkse controle bij de huisarts voor diabetes-2, dus dan is minderen met extra's ook niet slecht. Die waarde wordt gemeten over een langere periode, dus geen vingerprik en momentopname.

Was voor 05.00 uur wakker, maar dat hoeft niet op mijn vrije dag. Kop thee gedronken, banaan gegeten en weer proberen in te slapen en de wekker niet heul vroeg gezet. Voelt een beetje als mijn dag verlummelen en toch hangt er een schone witte was en heb ik ook nog de ontvangen nieuwe cartridges in mijn printer kunnen zetten. Daarna de printer toch weer opnieuw geïnstalleerd, want bleef status offline houden, maar was wel aangesloten op wifi. Nu print de printer weer vrolijk.

Is er lekkere koffie gemaakt. Eieren geroerbakt. 

Bed afgehaald. Ga ik straks weer opmaken. 

Dus niet niks gedaan. Maar ben zo gewend aan het altijd nuttig bezig moeten zijn, vooral op mijn werk. 

Wilde net nog heel even kijken hoe of wat op werklaptop maar een strenge stem riep me toe: Hang op, Leg neer. NIET doen!

Ik ben geen manager, hoef niets te monitoren en sowieso krijg ik daar het salaris ook niet naar. Dus fladder door de dag. 

Nog even een tas met lege plastic flessen en flesjes ingeleverd. Hele tas vol en dan toch maar iets van 3 euro. Goed nadenken bij verleidelijke aanbiedingen. Is het echt nodig, of gewoon een moment van mmmm...

Over één jaar pas weer

 In het kader van liever voor mijzelf zijn, had ik een afspraak bij de contactlensspecialist gemaakt. Die zit hier bij de oogpoli en ik ben al zolang ik lenzen heb, zo´n 45 jaar, client. 

Ze geven nooit vervelend opdringerig advies. Zien ze wat afwijkends in je ogen, verwijzen ze door naar de oogpoli. Zo kwam ik tien jaar geleden aan mijn staaroperatie.

Nu wist ik zeker dat ook het tweede oog helemaal volgestaard was. 

Maar bij controle bleek dat ik nog zeer prima zicht had. Een sterkere lens zou een beetje schelen, maar echt nodig?

En de staar zat er, dat wist ik tien jaar terug ook, maar was nog niet zo ernstig dat er geopereerd moest worden. 

Maar mocht ik toch naar de oogarts willen, kon dat uiteraard.

Fijne vent en vooral toen we het over Staar en diabetes hadden en hoe mijn zoon zeker wist dat dit de oorzaak was. Later gaf de oogarts aan dat ze kon zien dat mijn staar niet door diabetes is veroorzaakt. Gewoon dikke pech gehad. 

En nog later liet ik me testen op mijn bloedsuikerwaarde en was ik wel de sjaak. Direct en hoppa gooi er maar een pak pillen in.

Hij gaf aan dat hij een hekel heeft aan de zorg die dan alleen in protocollen kan denken. Gelukkig is zijn huisarts niet zo. Hij moest aan de statines, maar wilde dat liever niet. En door leefstijlverandering de zaken verbeteren. Huisarts gaf hem die mogelijkheid en bleek na een half jaar dat de waardes prima waren. Geen pillen nodig op dat moment. 

Leuk gesprek. 

Plus dat ik toch maar ging fietsen. Het regende af en toe en ik waaide zowat van de fiets, maar bleek ook weer allemaal goed te doen. Dus minder miepen en gewoon kijken wat je allemaal kan. Precies op tijd in de wachtkamer. Moest wel wachten, maar goed dat had ik al ingecalculeerd. 

Nu de afwas doen en zo direct heerlijke verstand op nul en blik op oneindig tv: Winter vol liefde. 

Nieuw jaar en Ramadan

Vandaag, 17 februari, start het Chinese Nieuwe jaar. Het jaar van het Paard. Interessant om daarover meer te weten en te lezen. 

Ook is het de start van de Ramadan. Niet voor alle moslims, maar die beginnen dan of woensdag of donderdag.

Komt allemaal mooi samen.

Elke dag kan natuurlijk een nieuwe start zijn van je leven. En het is al fijn dat ik het tot zover allemaal gehaald heb. 

En dat de maandag ook weer achter de rug is. Goed gewerkt, geen afleiding door een praatgrage collega - misschien kan ik niet zo goed samenwerken, ben ik toch meer een solist en bovendien erop gelet om op tijd te stoppen, opruimen, inpakken en wegwezen. Las ergens dat je zo weer de regie terugpakt van een omgeving waarin niet wordt gewaardeerd dat je werk op orde is en je meer geeft dan je terugkrijgt. Zelf de grenzen aangeven en vooral trekken. 

Heerlijk dat de trein op tijd vertrok, goede aansluiting met de streekbus en mijn fiets stond er ook nog. Onderweg was ik al aan het bedenken hoe ik mijn avondeten wilde maken. Eerst nog de klikko van de stoeprand halen (iets verderweg, want merk als ik dat ding in mijn eigen gedeelte zet er altijd mensen extra zooi bij stoppen). 

En ik doe al 6 weken met plastic etc afvalbak, want probeer zo min mogelijk verpakt te halen. Zou ook prima 9 weken kunnen zijn. 

Goed he..

Zo, nu eerst eten en met aandacht. 

Op leeftijd zijn

 Jonge collega vertelde dat de afspraak met haar client niet door kon gaan, want client was ziek. En hoe sneu dat was voor de dame die al op leeftijd was.

Kende client, had de afspraak zelf gemaakt en keek nog even naar haar geboortejaar. Mmm...even oud/jong als ik ben.

Ziet men mij dan ook als een dame die al op leeftijd is? 

Jajajajaja.....dat BEN ik natuurlijk ook met mijn busabonnement met de 65+ korting. Maar blijf graag in de ontkenning. 

Hele ontspannen zondag. Begon al in de ochtend met groenten snijden voor soep die ik wilde maken. Met nog een ribstuk Schaap erin. Kon het heel langzaam trekken. 

Daarna 2 voor 12 gekeken. Ook weer fijn als je toch nog wat antwoorden weet. Eind van de middag mijn klikko alvast aan de stoeprand gezet, want er werd regen verwacht de rest van de avond, dus beter nog doen als het droog was. In de ochtend heb ik daar weinig tijd voor.

Begin het hier te sneeuwen. Zulke mooie vlokken. Het  is ook al snel wit buiten.  Precies als het schaatsen begint voor de 500m Vrouwen. Spannend!

Oh wat geweldig. Goud voor Femke Kok en zilver voor Jutta. Klein landje, maar grote prestaties. 

Mijn breiproject vordert gestaag. Zal in de lente wel af zijn. 

Ben dankbaar dat ik op leeftijd ben. En kennelijk nog goed bij zinnen. 

Inmiddels heb ik het vlees in kleine stukjes gesneden, maar weinig snijden nodig. Het viel zo van het bot. 

Het is helemaal wit buiten. Benieuwd of dat er morgenochtend vroeg ook nog ligt. Dan moet ik even nadenken welke bus ik ga nemen en goed kijken of de treinen wel normaal rijden. 

Maar dat is iets voor morgenochtend om me druk over te maken. Nu eerst mijn soep eten. 

Kwijt

Ochtendroutine: na het douchen mijn contactlens uit het doosje halen, schoonmaken en in mijn oog doen. In de avond gooi ik die lens in het doosje met vloeistof. Is een harde, zuurstofdoorlatende lens. Eentje maar, andere oog is niet meer nodig na een staar-operatie een aantal jaren terug.

Mmm...ik voel de lens niet in het doosje? Ligt hij overdwars of zo? In het deksel? In de wastafel gevallen, in het putje *lens kan er gelukkig niet doorheen vallen, net iets groter dan de gaten? Nergens te zien. 

Ik doe de zaklamp op mijn telefoon aan en kijk de grond na, de badmat. Onder mijn slippers. Net als ik denk dat het dikke pech is, zie ik de lens liggen op het planchet waar het lensen-doosje altijd op staat. Ernaast gemieterd dus. Hoe dan? Niet zo helder meer de avond ervoor?

Goed schoonmaken dus maar en hoppa...in het oog. 

Ik vermoed dat dit ook ook staar heeft en ik voor dit oog ook een operatie moet ondergaan. Maar prima. Dan zie ik ook weer beter in het donker. 

Zijn jullie wel eens een dagelijks voorwerp kwijt wat dan net op de verkeerde plek ligt?

Wakker

Zit beneden een kop thee te drinken. Werd vroeg wakker en kon niet meer in slaap vallen. Dus dan maar even eruit. Iets anders doen en hopen dat ik toch nog wat mag slapen zo direct. 

Was blij dat er de eerste aflevering van Endeavour werd voorgeschoteld. De trein terug had helaas vertraging, vond het nogal koud op het perron en verlangde naar het einde van de drukke werkweek en in mijn hoofd al scenario wat ik thuisgekomen zou gaan doen om te ontspannen,

Eten in de oven opwarmen, kaarsen aan en toch maar wel afwassen na het eten. Dan die serie bekijken, al voelde ik me al voor het einde moe worden, want bedtijd door de weeks. 

Niet laten leiden door het Moeten. Maar inkleden als mogen. Drink mijn thee met aandacht en ga zo nog even proberen te slapen.