Het recept, zoooooooooo simpel

 Lees een beetje met een opgetrokken wenkbrauw a.u.b.

Kort blogje, want ik was nogal gaar bij thuiskomst. Koud op perron en trein vertrok later dan normaal, maar dat is al bijna normaal. Daarna kwam de bus gelukkig redelijk snel, dus rond 19.00 thuis.

Snel fiets in de schuur, schoenen uit (altijd als ik thuiskom), bakje uit de koelkast nu in ovenschaaltje doen, in oven zetten, stukje worst erbij. Dat welt vanzelf in die tijd in een pannetje water. En dan kaarsen aan, gewoon om het gezellig te maken. 

Het leven is zo op. Of loopt opeens totaal anders dan je plannen waren. 

Kwark

In de trein en op mijn werk zie ik vooral veel jonge mensen en op mijn werk veel jonge mannen kwark eten. Heel fanatiek. In de koelkast staan vele potten. Snap ook wel dat dit past in een eiwitrijk voedingspatroon om spieren te kweken. 

Is best wel komisch al die mensen met hetzelfde herbruikbare bakje in de trein en dan maar kanen, want natuurlijk afgetopt, uit een apart bakje, met granola. Allemaal meesjouwen, heen en terug. Sommigen ook nog een bakje met bosbessen.

Ook in de winkeltjes bij station is op deze eettrend ingespeeld. Voor een bedrag waar je in de gewone supermarkt een grote pot kan kopen, haal je een één-persoonportie.

Jullie al aan de kwark met extra eiwitten of zoiets?

Of de Japanse Cheesecake??

Net als in Home Alone

Drukke en extra lange werkdag, want we zouden met ons team (en opeens ook nog een ander team eraan vastgeplakt) uit eten gaan in onze werkplaats. 

Na werktijd. Er werd aangegeven hoe laat we zouden vertrekken, ook al na werktijd,  en al van te voren de menukaart gedeeld. 

Maar zoals dat gaat met deze nieuwe manager; chaotisch. Althans zo ervaarde ik het. 

Mijn werkplek is op een andere plek in het gebouw en op de afgesproken tijd vertrok ik naar waar de anderen werkten om samen naar het restaurant te gaan.

Niemand was er nog. Hele afdeling leeg.

Kreeg onmiddellijk zin om direct door naar huis te gaan, maar niet aan toegegeven. Dan maar zelf naar het restaurant lopen. Ben niet geheel simpel en had de route al uitgezocht. En dan heb ik ook, mocht ik er helemaal niet uitkomen, google Maps. Was voor mij geen goed begin, maar ik probeerde me er toch maar overheen te zetten. Niemand wil samen zijn met een zeurpiet toch? 

Onderweg kwam ik een paar mensen tegen die terug aan het lopen waren. Oh ja....ze waren me helemaal vergeten kwamen ze onderweg achter. 

Moet je je voorstellen dat het hele team zo'n beetje vernieuwd is dit jaar. Allemaal mensen die dingen nog leuk en uitdagend vinden en blij zijn nog meer werk erbij te hebben gekregen voor hetzelfde salaris of emolumenten. 

Enfin...het was best gezellig vooral doordat er ook collega's bij waren die eind vorig jaar weg waren gegaan en die te kunnen spreken. Of even omarmen. 

Uiteraard deed de NS weer zijn best om niet volgens schema te rijden en moest ik wachten of een half uur op de IC of toch maar de boemel. Het werd koud op het perron, dus nam maar de boemel. Was nu toch al laat, maar dan zat ik warm.

Was bewust eerder weggegaan om mijn trein te kunnen halen en niet tot het einde blijven, want goed onthouden hoe populair ik dan wel niet ben. Maar al van te voren dit besloten hoor. En rolde die avond rond 22.20 uur de voordeur door. 

Pffffffffff.

Nog even een mok warme thee en dan naar bed gegaan. Was er wel helemaal klaar mee. Al dat gelul over dat ik zo gewaardeerd word. Gewoon jopiepopie-taal om het volluk kalm te houden. Of in de waan te laten.

Het kan mensen over het algemeen niks schelen. Morgen ben ik vervangen door iemand anders. Onthoud dat!

Doodgaan en gevoel voor humor

Mijn tante stuurde wederom een mail dat mijn oom ligt te wachten tot God hem ophaalt. Dus vroeg ze zondagochtend of hij dacht dat het die dag zou gebeuren.

Moest wel een beetje glimlachen om zijn antwoord. Dat God op zondagen niet werkt dus hij dacht van niet.

Heuh?

Lekker onder de douche geweest en een nieuwe bodylotion (geur Sinasappel) daarna gebruikt. Bestelling stond al twee maanden in mijn mandje. Wat een luxe. Voordat ik mijn kleren aandeed vond ik dat ik me niet zo bangig moest gedragen. Hup....ga eens op de weegschaal staan.

Was bang dat ik weer geheel terug bij af was qua gewicht, maar wist ook al dat dit niet kon kloppen. Alle kleding past nog. Niet te heet gewassen of zo. Geen knoopje of rits die niet meer dicht kan. Was ik woog bijna 10 kg minder ten opzichte van vorig jaar rond deze tijd.

Heuh?

Meten is echt weten, al kijk ik natuurlijk altijd van bovenaf naar mijn lijf en lijkt alles groot en vooral dik. Maar dat vond ik ook toen ik jonger was en 58 kg woog. Groot, dik, lelijk...alles napapegaaiend wat mijn vader en broer me altijd toeriep. Maar ik was dat allemaal niet!

Merkte het ook aan nieuwe kleding. Kon met gemak een maat kleiner aanschaffen. Dat zat veel netter en beter aansluitend want wijd kleedt bij mij nooit af, maar dan zie eruit alsof ik een soort Sarah ben die op oudere leeftijd nog zwanger raakte. 

Maar het belangrijkste is dat het voor mijn gezondheid prettiger is. Minder mee te sjouwen en minder druk op hart- en bloedvaten, knieën en heupen.

Maakte een pannenkoekje met hutenkase en een eitje en een beetje bloem. Brand wel sneller aan dan met (soja) melk, maar even dan maar de tuindeur open. Het is toch heerlijk zonnig weer. 

Ook haalde ik garen, want ik wilde zo graag iets te breien hebben. Begin maar met een muts, voordat de zomer aanbreekt. Al twee keer uitgehaald. Of te wijd of op rondbreinaalden en daar ben ik geen vrienden mee (nog), dus gewoon maar op vier pennen gezet. Rustgevend. Ook al wordt het niks, ik ben toch lekker bezig. Voordeel; zit ik met breinaalden in mijn handen, kan er niets anders - lees eten - bij.

Heerlijk op de fiets naar een ander winkelcentrum geweest. Langzaam mijn assortiment koekenpannen aan het vervangen. 

En nu weer terug uit de bioscoop. Begon aardig te misten. Bus had direct heen en terug vertraging of zoals dat op de borden staat `oponthoud´. 

Dead of Winter ging ik heen. Lekker helemaal je in de film verliezen. Ideaal zo´n bioscoopbezoek. Was nog vol ook.

Regelen

Om de voorspelbaarheid van mijn weekend tegen te gaan, direct een bioscoopstoel gereserveerd. Draait vrijwel alleen heeeeeel laat in de avond, maar zondagavond was nog wel te doen.

Ging de laatste dag van de werkdag keurig op tijd, nou ja, gewone 'normale' tijd weg en heb er ook op gelet op tijd te gaan opruimen en afwassen en zaken weggooien. 

Niet meer hijgend hert spelen. Alleen nog maar Hert. Ik ging trouwens bewust lopen naar de bushalte in de ochtend. Voor het extra lopen. 

Maakte nog wel een pitstop via diverse bussen (minder slim), maar kon wel om mijzelf lachen, want logistiek niet de hoofdprijs. Maar ach...er wacht niemand thuis op me, dus het mag en vooral kan allemaal. 

Zette direct mijn avondeten op het vuur. Opende de post ook meteen. Dan is dat maar afgehandeld. Oh ja, zet de kachel wat hoger en trek je ontspanningskleding aan en mieter je beugel bh in de kroonluchter. 

Was een drukke dag qua wat er nog te doen was en stond. Kon gelukkig wel samen lunchen met collega's en dat was gezellig, al zijn er weinig op vrijdag. 

Maar in de middag hoorde ik sommige zulke stomme dingen tegen clienten zeggen....denk nou eerst na of beter; vraag het aan degene die er alles wel van weet. 

En ook dat collega er bijna het hele gras vanaf loopt in plaats van de kantjes. Maar....ga het niet oplossen, daar krijg ik echt geen salaris genoeg voor. 

Let them!

Ga ontspannen, er zijn nog genoeg stressgevende dingen over, behalve werk. Maar nu even niet. Wat kaarsen aan, even in mijn eigen cocon.

Boem!

 Was aan het werk toen ik las dat er een grote brand in Utrecht was. Een keihard knal, gevolgd door nog twee knallen.

Maar binnenstad is zwaar gehavend. Hulpverleners zijn nog steeds druk bezig om te kijken of er geen slachtoffers onder het puin liggen.

Verschrikkelijk als je daar woont of werkt. Rustige dag, nog een kopje thee en dan opeens je huis uit. Of erger.