Weekendrust

 Geen blog. Tijd met mijn broer nu doorbrengen.

Gewelddadige jongeren

 Valt me de laatste tijd op dat er op vrijdagen vaak hele groepen jongeren 'hangen' op het plein voor mijn werk-uitgang en elkaar aan het uitdagen zijn. Meiden en jongens. Er vallen soms ook klappen - zag een meisje, net uit de pampers, een jongen een mep geven.

Dus ook vaak politie in de buurt en er hangt een nare vibe rondom die groep. Vind ik. Of is het normaal pubergedrag?

Betere keus

 Niet ergens heen willen en mezelf laten vermaecken, maar eens lekker in de tuin duiken. Uiteraard lag in het het gras een kattendrol verscholen. Altijd fijn zulke verrassingen. 

Maar gewoon heerlijk kijken naar wat er allemaal zou kunnen opkomen. En voelen dat ik meer energie heb dan in de wintermaanden om ook echt wat te doen. 

Ga ik straks mijn bibliotheekspullen inleveren. Netjes op tijd. Wat kleine boodschappen halen en straks wil ik ook nog het logeerbed opmaken. 

Mijn broer moet voor zijn werk ergens in Azië zijn en maakt eerst een pitstop van een paar dagen in Nederland. Normaal logeert hij altijd bij mijn moeder, maar nu ze in een verpleeghuis woont bestaat die optie niet meer. Kan de rest ook niet bommen. Ook hij heeft van mijn moeder de huissleutels gehad en kan dus in het huis, dus zou gewoon op het zolderkamertje kunnen gaan verblijven hahah....

Uit de energienota (die naar mijn email adres wordt verzonden) zie ik dat ´ze´ de kachel vrolijk nog laten branden, want voor dat bedrag kan ik wel 3 maanden de rekening betalen. Maar nog niet afgesloten. Huis moet uiteraard eerst verkocht worden voor ´ze´ dat doen. Denk ik. Want geen ervaring met het kopen of verkopen van huizen. Ik ben de sukkel met het huurhuis.

Maar dat dus. 

Regelde via mijn dochter een huurauto. Hij is altijd nogal oenig daarmee en tsja...hij kon altijd gebruik maken van de auto van onze moeder, maar die is al een jaar geleden door haar verkocht aan haar garage. 

Meestal gaat hij dan met de trein naar ons ouderlijk huis in het midden van het land. Maar dat kan ook niet meer.

Nu wil hij ook nog her en der henen, dus leek me efficiënter om maar een auto voor de deur te hebben staan. Ook gezien mijn positieve ervaringen met de trein van de laatste tijd. Wel grappig dat hij nog twijfelde. Dus ik heb het gewoon maar geregeld. 

In zijn land ligt er nog een pak sneeuw. Komt hij deze kant op dan lijkt het lente-achtig te worden. En vliegt hij daarna door, dan is het tropisch. Lastig met kleding lijkt me, maar dan hangt hij lekker zijn winterjas hier aan de kapstok. Hij komt ook weer via dezelfde route terug.

Blij om wat tijd met mijn broer te kunnen doorbrengen.

Happen

 

If you look closely enough, intent upon understanding those things that cause you pain and consternation, Cellie, ultimately, I promise, you’ll find great joy and illumination. Take the bait,   The Universe

Zo snel!

 In mijn lunchpauze zat ik vrij lang alleen en dus scrolde ik even door mijn telefoon. Las daar het droeve bericht dat Dieuwertje Blok is overleden. 

Zo snel. 

Nog maar zo kort geleden leek het dat ze zich toch moest terugtrekken omdat de kanker die ze had niet meer te genezen was. 

Zo agressief.

Oneerlijk

Rot-ziekte.

Ze was altijd mijn girl-crush. Vanaf dat ze in de media meedeed. En helemaal toen ze het Sinterklaasjournaal ging presenteren. 

Wilde ik een zeurbericht plaatsen over de maandagochtend met vertraging bij bus en trein, vond ik dat eigenlijk maar klein leed. Vergeleken met wat er echt toe doet. 

Hoop dat ze de liefde van haar familie heeft mogen voelen en ook een beetje van al die kinderen die in November blij naar haar op de tv keken. 

Rust zacht.

Instagram Sinterklaasjournaal

Lekker in de tuin werken

Ben een luie tuinier vind ik zelf. Vooral fijn als het droog weer is en je niet in de zeikregen nog in de tuin bezig moet zijn, omdat bepaalde zaken nu eenmaal op tijd gedaan moeten worden. Snoeien van bepaalde struiken.

Had zaterdag opeens de geest omdat de zon zo lekker in de voortuin scheen toen ik terugkwam van boodschappen doen en ik me stoorde aan een heg die ik maar 1/4 kon snoeien vorige jaar herfst. Alles op hetzelfde niveau staat toch wat verzorgder en ik weet dat deze heg/struik altijd weer uitloopt, vooral na flink snoeien. 

Dus de zaag erbij en hoppa, gewoon beginnen maar. Niet teveel nadenken. Doen! Nu heb ik zo'n gespierde Popey-arm (ook de andere arm gebruikt trouwens, ook ter stimulatie van mijn brein hahah). En denk dat ik straks nog even doorzaag. Ben ik goed in; doorzagen.

Was enorm, verschrikkelijk, heeeel erg laat mijn bed uit. Wel vroeg wakker, de zon was net op en dacht aan alle mensen die nu de Ramadan vieren. Heerlijk dat de zon pas rond 07.25 opkomt. Kunnen ze op een redelijk normale tijd nog ontbijten. En naar buiten kijkend zag ik dat alle daken wit waren. Koude nacht toch nog.

Tuindeur open zetten en kijken hoe mijn tuinstoelen het onder de plastic mega-hoes hebben overleefd. Kom...Lente....of lente-gevoel; ik ben er klaar voor.

In de tuin een kopje koffie gedronken, maar het kriebelde om in de achtertuin te gaan werken. Dus dat gedaan. Wel eerst even ingesmeerd met zonnebrand.

Stond er opeens een enorme reiger in mijn tuin naar mijn vijvertje te staren. Niks hoor...geen vissen en zelfs geen kikker (wat ik wel zou willen, maar kennelijk is mijn vijver not kikker approved. Of zo). 

Reiger schrok van een beweging en vloog naar elders. Denk de sloot aan de overkant in mijn wijk. Waar hij meestal staat te vissen.

Heilzaam zo´n dag waar ik lekker buiten bezig kan zijn. Geen ruimte in de kop voor doemgedachten. Heel fijn.

Hoe was dat bij jullie?

TGIF

 Een te voorspellen vrijdag.

Trein heen had vertraging en dan had ik bewust nog een latere trein genomen, want wil niet altijd de eerste zijn die er zit en dan ook de laatste (vaak). Dus ik rem mijzelf af. 

Dus koffie voor maar één euro. Maar wat worden die kartonnen bekers heeeeeeet! Of ik dan dus mijn eigen thermosbeker mee ga zeulen, dat weet ik nog steeds niet. Laptoptas en werktas met lunchhutkoffer en alles wat een vrouw zo op haar werk nodig heeft.

Nou ja, oudere vrouw dan he; gehoorapparaten, leesbril, lippenstift, stukje krant om te lezen onderweg (jahaaaaa dat kan ook online). 

Druk op mijn werk. De kandidaat waarvan ik al het vermoeden had dat hij niet zou komen, die kwam ook niet. 

Veel, heel veel doorgeschakelde telefoontjes van mensen die een afspraak wilden. 

Lunchpauze vrijwel alleen doorgebracht; de rest van de collega's was buiten lunch scoren en manager heeft altijd zoom-afspraken. Uiteindelijk zaten we wel bij elkaar en even prettig om een team-gevoel te hebben. Maar dat is heel oppervlakkig. 

Door en door gewerkt. Maar niet als een gek alles af willen (en moeten krijgen van mijzelf). Genoeg is genoeg en goed genoeg. En jammer dat het de laatste dag van de maand was, dus zaken afronden is prettig dan voor de facturatie. Maar nog prettiger als ik er volgende week ook nog fris bijzit.

Trein terug ook vertraging. En dikke controle boven aan de trap. Waar je net bij de poortjes had ingecheckt. Dus beetje onzinnig. 

In de trein blik op oneindig en verstand op nul. Rolde zo het station uit, richting de streekbushaltes. Mijn bus was er lekker snel en redelijk leeg. Hoera. Fiets stond bij de fietshalte. Het was nog een beetje licht. Snel wat boodschappen halen en ook snel de klikko terug in mijn tuin zetten. 

En dan omkleden in relaxkleding. BH in de kroonluchter hanglamp gegooid (nu een stuk minder licht in de kamer). En heerlijk even geen verplichte nummertjes meer. 

Zalig!

En oh ja. Voor de fijne sfeer ook wat kaarsen aan en waxinelichtjes. 

Wat doen jullie om in de weekendsfeer te komen?