Chagrijnig

 Eerste van de maand, dus leek me een goed plan om mijzelf te wegen. Het getal wat de weegschaal liet zien was heel symbolisch voor mij. 

En alweer afgevallen, zonder echt nou bijzonder streng op een dieet te zijn.  Dieeten werken tijdelijk. Wel bewuster van wat ik snack en of dat uberhaupt nodig is of dat het het weg-eten van stress is.

Kreeg toen ik net onder de douche vandaan kwam een bericht dat mijn trein niet reed. Bij kijken op de NS app zag ik andere treinen mijn richting ook niet. Dus rustig aan doen, nog een trein later nemen en dus ook 2 bussen later. 

Bus stopte op een andere, ongunstiger plek. Dus verderaf van het station. Trein druk en vol. 

Op mijn werk aangekomen, redelijk in haast want later dan ik zou willen, kwam opeens ook mijn collega eraan. Die wel had aangegeven dat ze liever de maandagen werkt, maar nog niet aan mij had doorgegeven dat onze manager dat ok vond en het dus per vandaag in zou gaan.

Had ik dat nou maar geweten, want dan zat ik wel thuis te werken. Ben ik sowieso productiever, want er wordt teveel gepraat en dan niet over werk. 

Dus merkte dat ik nogal kortaf deed en chagrijnig eruit zag. Een soort grumpy old cat.

Later op de ochtend met haar besproken. Hoe ik ervan baal en daarom denk ik niet zo aardig was de hele ochtend. Ze gaf aan dat ze zich schuldig voelt (dat hoeft nou ook weer niet) en beter had moeten communiceren. Dat hoeft nou weer wel inderdaad.

Dus mijn best gedaan toch erg iets nuttigs van de maken. Uiteraard ook nog een spoedje. Olé Olé Olé.

´

Nu thuis. Had gisteren heerlijke Indiase Dahlsoep gemaakt. Die staat op te warmen. Kan ik ondertussen even bijtrekken van zo´n rare dag en mijn haar wassen en drogen. 

Relax (lees pyama en dik vest) kleding aan en verder niks meer.