Dat riep ik net, toen ik om 18.30 uur de voordeur opendeed. Zoals Fred Flinstone:
Heerlijk...werkweek klaar en het was wederom zo´n superdrukke week. Waarin ik alweer dacht waarom die ene melding altijd op het laatste uur binnenkomt en er dan direct gehandeld moet worden. Nu ook weer. En handelen moet ik dan doen.
De hele dag mensen die graag NU een afspraak wilden, maar bij uitvragen of niet bij ons thuis hoorden met hun hulpvraag of het nu was niet juridisch urgent.
Mensen die toch voor de derde keer maar niet kwamen op een afspraak. Jammer dat ik daar niet iemand anders had kunnen inplannen.
Een collega van de opdrachtgever die me iets leuks met AI gemaakt op haar telefoon liet zien en aangaf dat hij daar tijd genoeg voor had, want niks te doen.
Echt?
Echt! De hele ochtend plaatjes verzinnen en her en der staan kletsen.
Vanochtend wel een plu mee, maar het waaide zo hard dat plu weinig zin had en dus maar capuchon opgedaan en blij dat het wind mee was. Was ik lekker snel bij de bushalte.
Overstappen op het station en daar de bus naar mijn vertrekstation elders. Dan ben ik 1,5 uur onderweg.
Nu niet meer miepen, het is weekend. Je hoeft niet verplicht meer heen en weer en op en neer te reizen.
Ont
Span!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten