Bijna saai, maar toch nodig om mijn beenspieren te versterken. En bovendien om weer vertrouwen in mijn lijf terug te krijgen.
Dus opstaan en zonder handen te gebruiken en weer zitten. Maal tien of twintig. Net als de trap als oefenmateriaal te gebruiken.
Omhoog en stap weer af, omhoog en stap weer af.
Heb boodschappen gedaan, lopend, met mijn bejaardenboodschappenkarretje. Wel fleurig roze hoor, maar voor de meesten een ding dat ouderen meezeulen.
Is dat het. Dat ik door lichamelijke gebreken opeens besef dat ik echt 65 ben. 65plus zelfs wordt dat genoemd.
Voel me in mijn hoofd niet oud en op mijn werk krijg ik bij het noemen van mijn leeftijd altijd verbaasde blikken. Geen rimpels (kijken denk ik niet goed) te zien hoor. Kleding ook niet alleen beige en bloemen. Maar ja...dan die stijve heupen, dat geeft toch wel iets weg.
En moeten toegeven dat je zwak bent, dat ruikt men. Ga je toch naar het hokje - OUD! = afgeschreven.
(Of als je op je telefoon telkens per ongeluk je zaklamp aan zet).
Heerlijk dat ik de F1 kan bekijken. Gelukkig pas om 08.00 uur gestart. Maar ja, op werkdagen zit ik dan al in de trein. Lekker gepocheerd eitje gemaakt, kop thee. Heel ontspannen start zo.
IJsbloemen stonden op mijn slaapkamerraam (geen verwarming aan meestal), dus nog koud buiten. Nog fijner dat ik er even nu niet uit hoef.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten