Onder ogen zien

Enkele zaken waar ik altijd bang voor was, zijn allang gebeurd.

Ik ben ontslagen (meerdere malen zelfs);
Familie ging dood;
Kind in het ziekenhuis;
Zelf in het ziekenhuis
Vrienden werden ziek en overleden;
Het zwarte schaap zijn;
Veel minder geld te besteden;
Gescheiden;
Verlaten door geliefdes;
Verraden door mensen;
Slechte cashflow;
Helemaal geen cashflow.
Schulden;
Collega's die schijterig en bang zijn voor hun eigen hachje en mij in de steek lieten;
Afslanken en weer dik worden;
Lang geen betaald werk kunnen vinden;
Alleenstaand zijn
Alleen zijn
Geen auto meer hebben


Het lijstje kan, als ik langer de tijd zou nemen, nog veel langer worden, maar het leert me wel dat ondanks alles hierboven, waarbij ik voorheen dacht dat ik dit niet zou trekken, ik er nog steeds ben.

En waarschijnlijk slimmer, sterker en opgewekter. Want wat heeft het voor zin om bang te zijn voor dingen die je nog niet hebt meegemaakt. En misschien ook wel nooit gaat meemaken. Die lijst is zo lang en uitgebreid.

En alle zaken die ik al wel hebt meegemaakt, hebben me dingen geleerd. Dat ik veerkrachtig ben, altijd oog heb voor de positieve zaken, met een realistische blik. En weet dat ik in staat ben om zaken te overwinnen. Me beter te voelen. Hoe dan ook.

Door kleine vaste routines in de week zorg ik beter voor mijzelf. Omdat niemand anders dat doet (dat heb je nou eenmaal als je alleen leeft) en omdat ik merk dat goed voor mijzelf zorgen me daadwerkelijk goed doet. Dat zijn simpele dingen zoals mijn voeten verzorgen, nagellakje op de teennagels etc en ook goed mijn financieen bijhouden. Nooit meer aanmaningen of schuiven met rekeningen momenteel omdat ik goed plan en niet meer uitgeef dan ik heb, plus en dat is een grote rustgevende plus, ik heb een buffertje. 

Maar ook op financieel gebied voor de toekomst goed voor mijzelf zorgen. Nadenken en plannen en onderzoeken en uitzoeken. En in actie komen. En mijn angsten op dat gebied onder ogen zien en kijken of het reeel is angst te hebben. En ook daar merk ik dat door zaken uit te zoeken ik ongelofelijk ontspannen raak. Oh....is dat het...nou nou....

En relativeren; want ik woon niet ergens waar voedsel schaars is, waar de raketten om mijn hoofd inslaan en ik niet weet of ik mijn kinderen morgen levend aantref. Ik kan gewoon schrijven dat ik Premier Rutte en zijn kabinet een Kaasschaafbeleid vind voeren, waarbij de Kaas steeds kleiner wordt en er alsmaar meer afgeschaaft is. Ze zullen me morgen niet oppakken en ergens wegstoppen. 

Dus..

Opgaan, Blinken en Verzinken

Van de week zag ik toevallig een soort van college over dat het eigenlijk heerlijk is dat iedereen boven de veertig nog leeft.

Want: de mens is geprogrammeerd om zich voort te planten en daarna - nou ja...nog zo'n 20 jaar daarbij opgeteld om die voortplantings-gevolgen groot te brengen - is het bestaan niet meer nodig. Fysiologisch gezien dan natuurlijk.

Prikkelende stelling...vooral omdat wij, mensen, onszelf toch wel als het belangrijkste in het universum zien. Ons leven moet zin hebben en vooral eindeloos lang duren, sommigen zouden wel 120 willen worden (met het lijf en conditie van een twintiger denk ik dan altijd). Omdat het kan tegenwoordig en dat willen we dan ook en daar hebben we zelfs recht op (als je in West-Europa woont in deze tijd althans).

Als je het zo bekijkt, leef ik al 14 jaar in reservetijd. Ik heb me, fysiologisch op tijd ruim voor mijn dertigste, voortgeplant en die kinderen grootgebracht en mijn taak is  - lichaamtechnisch - volbracht. Ik mag verzinken. Dat zou de regering goed uitkomen en enorme bergen geld besparen. Geen pensioen, AOW en het allerbelangrijkst; Ik verdwijn voordat ik mijn ziektekosten enorm ga verhogen. Joehoe! Tel uit je winst. 

En heb ik een man uitgezocht voor de voortplanting die goede genen had. Hij zag er gezond uit, lang en slank, een vrij symetrisch gezicht en kennelijk voldeed ik ook aan zijn eisen met mijn Childbaring Hips. 

Volgens de professor is mijn tijd om te Blinken geweest en zit ik nu op een hellend vlak om te gaan Verzinken. 

Dus beter maar genieten van de tijd die me nog rest tot de Grote Verzinking. :). Mijn taak, mijn lichaamstaak, zit er al op. 

Droomzwijmel

Vaak en regelmatig droom ik en geven die dromen me iets aan over wat er komen gaat. Niet in letterlijke vorm, maar in een boodschap, beeld of vorm. Deze dromen onthou ik dan ook en zijn niet weg als ik wakker word.

Of de dromen zijn een indicatie dat ik op het goede spoor zit met iets in mijn leven. Of juist niet. Een waarschuwing dat ik iets doe of ergens mee bezig ben wat niet goed voor mij is.

Ik schrijf ze meestal op, want natuurlijk is het makkelijk om achteraf te zeggen dat je iets al wist omdat het je in een droom was voorspeld. En voor velen is het ook te dromerig en te zweverig. Dus spreek ik er weinig over; alleen met diegenen die het begrijpen.

Mijn droom deze nacht was nog niet uit te leggen, maar dat komt nog wel.

Cry me a river

Als de man die meer dan 200 vrouwen heeft gehad, de heer Pauw, zegt dat het logisch is dat vrouwen niet vaak bij hem te gast zijn want wat bereiken ze nou eigenlijk (vergeleken met mannen neem ik aan, of met hem - de uberman (die meer dan 200 vrouwen heeft gehad, dus hij zal het wel weten), dan moet ik toch me even op mijn hoofd krabben.

Sowieso...moet dat dan...iets bereiken? Is dat ook voor mannen niet overrated? Komen die er soms ook niet door toeval, kruiwagens of veel geld op de juiste plekken. En wat is de meetlat van de heer Pauw. Naaibaarheid?

Is het juist niet prettig dat we misschien wel tot de conclusie zijn gekomen dat het eeuwige gejaag naar meer meer hoger hoger en beter beter alleen maar leidt tot meer stress, burn-outs en hebzucht.

Of is dat mijn conclusie, die er dan, in de ogen van de heer Pauw natuurlijk helemaal niet toe doet. Ik ben denk ik een Siepie voor hem. Een vrouw, een vrouw na de overgang en ook nog eentje die in de provincie woont en niet hip is. Geen selfie's van haar tampons maakt in ieder geval (oh ja...niet meer nodig).

Nee, dan vergelijk ik mezelf liever met een andere vrouw. Een vrouw die snedigheid tot haar middle name had gemaakt. Die op elke opmerking over haarzelf, haar vrouwzijn direct een sarcastische rake opmerking uit haar mouw kon trekken. En dat ook deed. Jarenlang. Nog voor ik geboren was. En het bon ton was om zo direct te zijn. 

Leuke kook/bak-tv

Met veel genoegen kijk ik naar de kook- en bakprogramma's vooral die van de BBC.

Nu hebben we op de woensdagavond:
The Great British Bake off

Dan op vrijdagavond: Sweets made Simple

En dan als toegift, maar meer comedy dan bakken, wat ook een bak is natuurlijk:

An Extra Slice

En dan ook nog eens daarna Gardener's World - vooruit...niet over bakken, maar wel over tuinieren in bakken, - soms - dus toch een beetje bakgerelateerd.

Heerlijke tv. Humor, informatie en entertainement. En fijne meneren om naar te kijken.

Herfst

Eikels;

Geef mijn portie aan Fikkie!

Voor meer 6 woorden verhalen kijk bij: Marion

De blauw is op!

Op tijd wakker geworden en omdat ik me had voorgenomen om met Tante Cher weer een stukje te gaan steppen  (via haar DVD dan) vanochtend en dat weer op te bouwen, ook al direct een prettig gevoel van he...ik heb wat gedaan, daardoor.

Toen mijn rondje Bless the House gedaan en zo zat ik om 10.00 uur  met een kopje verse koffie klaar voor Koffietijd. Even pauze.

Daar zag ik de heer A. Verlinden aankondigen dat hij....tadatada....een musical gaat maken over Vincent van Gogh.

Joh....echt???

Wat origineel!!

En allang bedacht en heerlijk om gelachen door Thijs van Domburg, een comedian. Het begint rond 23.00.
Kennelijk is alles een thema om een musical omheen te bouwen.

Nu de rest van mijn lijstje voor vandaag afwerken, maar de kop is er weer af. En het is alweer september. De tijd vliegt. Ik had begin van het jaar ook niet gedacht dat ik zolang nodig had om gesprekken te hebben bij een psycholoog, om zaken te bespreken, verwerken en achter me te kunnen laten. Echt achter me te laten. 

Maar ben blij dat ik wel die tijd heb en heb genomen. 

En zo ook de verbouwing van mijn badkamer. Ik hoef er geen vrij voor te nemen, niemand behalve ik heeft er last van, geen moeilijke schema's met kinderen die naar werk of school moeten en ook graag willen baden en achteraf gezien valt het allemaal reuze mee. Bovendien heb ik gemerkt dat een week lang vroeger je bed uit, best goed gaat en me meer dag-uren geeft. 

En oh ja...wat een genot om weer rustig in je eigen huis te zijn, zonder dat er elke dag mensen heen en weer lopen, slopen, boren, verven, tegelen en weet ik veel wat. En ook heerlijk om dan op zondagochtend heerlijk te mogen douchen, lekker Rituals geurtje uitkiezen uit een luxe-pakket wat ik vorig jaar met Kerst kreeg van mijn kinderen en dan de zondag ervoor mogen en kunnen kiezen om niet naar een drukke verjaardag te gaan, maar thuis te zijn, rustig aan te doen, mijzelf op te laden en ook om zoals de Flylady dat noemt, to renew my Spirit. 

Heerlijk weer vandaag, de tuindeur staat open, nu nog maar even wat zaken afwerken en dan straks in de tuin lunchen. Carpe Diem. En niet bang zijn voor wat er allemaal zou kunnen gebeuren of niet gaat gebeuren, want dat weet je niet.