Wat een fijn boek om te lezen. Helaas is de auteur een aantal jaren geleden overleden, maar zijn serie over de politieagent Wallander blijft fijn om nogmaals te lezen.
Deze kende ik nog niet, heb toch al aardig wat van Mankell gelezen. Het pakte me, als zoveel van zijn boeken, direct. Ik las expres wat trager, want anders zou dit boek zo snel al 'op' zijn.
Het speelt in Zweden en in Zuid-Afrika ten tijde van Nelson Mandela en De Klerk. Een moord in Ystad blijkt verband te houden met een politieke aanslag in Zuid-Afrika. Weer een goede les in hoe de zaken zo zijn gelopen en hoe sommige dingen verband hebben ook al zou je dat niet direct vermoeden of zien.
Een vriendin van mij volgt een opleiding tot masseur en nodigde me uit als proefkonijn. En daarnaast ook gewoon voor de gezelligheid.
Had ik verleden week een ervaring met aangeraakt worden, maar dan geheel niet op een warme en aandachtige manier in de Tietenpletterbus, nu zou mijn hele lijf worden aangeraakt. En dat vond ik op de een of andere manier eng.
Qua aanraken en lichamelijkheid is mijn leven nogal schraal. Ja...ik ben geen melaatse in een leprozenkolonie hoor, dus mijn kinderen omhelzen me en kusjes van kleinkind, maar las ooit ergens iets over huid-armoede. En zo voelt dat. Altijd alleen zijn levert een soort van huid-armoede op.
Maar wat was het een fijne ervaring. Ook omdat ik haar al zo lang ken en volledig vertrouw.
De massagetafel was stevig genoeg (ook voor mij), het was even wennen met je hoofd in zo'n donut te liggen, maar ik ontspande en gaf me over aan de ervaring. Ze vertelde achteraf dat ze een uurtje bezig was geweest. Geen idee van de tijd.
Was ook fijn dat ze niet heel poezelig aanraakt, maar stevig masseert. Dat voelt prettig en mijn lijf kan dat goed aan. Wat voelde het ontspannend en zalig!!
Ze vroeg nog of ik ergens niet aangeraakt wilde worden en ik gaf aan dat ze dat Happy End maar moest laten zitten dit keer.
Zo direct even stemmen, dan heb ik mijn burgerplicht ook weer gedaan. Had halve plannen om ergens heen te gaan, maar bij nader inzien kan ik beter hele plannen maken en dat een andere dag doen.
Wat een verschil als de zon schijnt, dan ziet de wereld er toch weer wat vriendelijker uit.
Doe je de voordeur open, want er wordt aangebeld. Staat er een jonge man op de stoep met in zijn rechterhand een tablet. Dan weet je eigenlijk al hoe laat het is.
Maar zijn openingszin was wel zo belabberd slecht dat ik direct niks meer zou willen kopen.
"Is de directrice van de huishouding aanwezig?"
"Neen"
Kleine pauze en hij keek me al raar aan, want DAT antwoord had hij natuurlijk niet verwacht. (In zijn script staat; bij een vrouw, zeg directrice, bij een man zeg directeur. En kijk er vooral guitig bij. Zo van wat zijn wij gevat he...)
"Weet u ook wanneer ze er wel is dan?"
"Neen, en trouwens zeg maar dat ze je een ander script moeten geven want dit is de meest waardeloze introductie zin die ik ooit heb gehoord. Dit wordt echt niks zo".
En hij droop af.
Ach...arme student. Ga toch wat leukers doen als bijbaan.
Gelukkig is het vandaag hier wat minder grauw, kil en grijs en zie ik af en toe zelfs de zon! Dat geeft de burger moed. In ieder geval geen dik vest aan hoeven doen vanochtend.
Via BBC First heb ik de eerste serie al bekeken en vond het een fijne serie om te bekijken. Nu staat hij op de Nederlandse tv op het programma, maar net als Cold Feet, op een zeer laat tijdstip - rond 23.00 uur op zondagavond, dus iets om op te nemen of later via NPO start te bekijken.
Wat het interessant maakt is dat ook Barry Atsma er een grote rol in speelt. Het gaat over de echtscheidings-advocate Hannah, die het advocatenkantoor van haar familie verlaat om te gaan werken bij de concurrent: Noble & Hale. Hierdoor komt de relatie met haar moeder Ruth en haar zussen Nina en Rose onder grote druk te staan.
Aanrader!
Was vooral onder de indruk van de mooie kleding en hakken die de hoofdrolspeelster in haar rol draagt. Ik ken haar vooral uit series waar ze wat meer 'gewonere' vrouwen speelt en hakken niet echt handig zijn. Politievrouwen en vrouwen die op de boerderij werken. Leuk haar eens in een andere huid te zien kruipen. En wat mooie goedvallende kleding kan doen. En die hakken.
Jajajaja...lekker oppervlakkig, maar een mens is opgebouwd uit vele facetten en dit is er ook eentje van mij. Die schoonheid heel erg waarderen kan.
Laat me regelmatig inspireren door bloemschikkers en tegenwoordig zijn nette strakke boeketjes uit, maar de boeketten a la de voor mij dure online service van Bloomon hip.
Heb niet echt budget voor een boeketje verse bloemen, maar wel genoeg ideen hoe ik dit toch voor elkaar kan krijgen. Nep!
En de nepbloemen zijn steeds meer 'echter'. Her en der te koop. Kijk voorbij de lelijke nepperds en opeens zie je mooie schatten.
Zet de fake bloemen met een echte tak of wat echte bloemen uit de tuin in een grote vaas of bij voorkeur nog grotere kan of iets dergelijks en voila...kan je jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaren mee doen.
Ik varieer wel met de seizoenen en met echte bloemen uit de tuin. Maar zie bij de bloemisten dat er soms in de winter al bloemen in een vaas staan die bij mij in de tuin pas in de zomer bloeien.
En als de bloemen (pioenrozen of zo) in mijn tuin in bloei staan, dan mag er uiteraard ook eentje binnen in een vaas. Of twee. Of doe eens gek, drie.
Maar zo hou ik de kosten relatief laag en het plezier hoog.
Nou ja, Nederland is nummer 1 geworden op het Eurovisiesongfestival. Was erg spannend, vooral de puntentelling. Eerst de vakjury en daarna van de tele-voters (het publiek dus). En bij de laatste cijfers kwamen enorme verschillen uit de bus. Wat het spannend maakte.
Zo leuk om een avond 'eruit' te zijn! Want dat is het effect. Even geen ruimte in je kop om aan andere dingen te denken (lees piekeren). En of dat dan met zeer oppervlakkig vermaak is..ik ben er bliet miet!
Dan blij zijn met mijn eerste kop lekkere sterke koffie hahah en de superverse bieslook uit de tuin in mijn roer-eitje.
Ben blij dat hij gewonnen heeft met een simpel liedje, zonder enge dansers, rare kostuums, SM-acts, vallende goudgespoten Engelen of een namaak-madonna. Het is allemaal zo over The Top dat het weer grappig wordt. En hou van het commentaar op een Engelse nieuwssite.
De echte Madonna viel zwaar, heel zwaar, wat zeg ik, enorm tegen. Het is natuurlijk al bekend dat ze niet echt een 'goede' stem heeft en het meer van haar 'merk' en imago moet hebben, maar sinds ik vorige week die zangles volgde bij het Happinez festival, weet ik dat dit echt superflut was. Of eigenlijk een woord wat rijmt op superflut.
Haar gloriedagen zijn voorbij, maar dat beseft ze nog niet helemaal. Of niemand durft dat tegen haar te zeggen.
Eigenlijk is het al geen guilty pleasure meer, want heel veel mensen kijken ernaar. Maar ik hou ervan. De nepperigheid, het drama, de outfitjes, de latex lieslaarzen, de maffe songteksten, de valse noten, het vileine commentaar van Graham Norton op de BBC of bij de Belg. Kom maar door!
Heb de rauwkost al ingekocht en gesneden voor vanavond. Geen snaaizaken, maar groente, want deze maand denk ik bewuster na over wat ik extra eet. Als moslims de hele dag het opbrengen niet te eten en drinken, dan moet het mij toch lukken om alle tussendoortjes en koek en zopie te laten staan?
Met een aantal kijkers wissel ik online razensnel snedig commentaar uit. Ook leuk. Maar je moet echt sneller typen dan het licht om het bij te houden, want het clubje wordt steeds groter en sneller. Geheim clubje.
De eerste noten van Duncan donderdagavond vond ik niet zo fraai klinken. Tegen het valse aan. Maar goed..."iedereen" denkt (net als toen bij Ajax en toch in de laatste minuut verliezen) dat hij gaat winnen vanavond. Of op zijn minst in de top drie komt.
Verheug me op het optreden van Madonna. Vooruit...nog een guilty pleasure. Gaat er nog iemand kijken vanavond?
