Geen cent te makken en toch voel ik me rijk

Met een zoon die uit D enemarken thuis is gekomen en een aantal maanden - in between jobs - zijn spullen even thuis kan stallen;
Dat ik daar gewoon ruimte voor heb;
Blij met mijn eigen decluttermaanden; juist daarom heb ik die ruimte;
De verhalen van hem en zijn kornuiten over de ontwikkelingen in de l uchtvaart;
Met een mooie en vooral lieve dochter die net even met haar halfbroertje en halfzusje langskomt - wat zijn ze alweer gegroeid!;
Wat ben ik trots op mijn kinderen, hoe ze hun nieuwe broertjes en zusje omarmen en er voor ze zijn;
Lekker koffie en thee maken voor de vrienden van mijn zoon en hun verhalen aanhoren maar meer nog genieten van hun aanwezigheid en hun vrolijkheid.
Met een ontzettend succesvol evenement gisteren voor werkzoekende in mijn leeftijdscategorie, georganiseerd door mijn eigen club en gewoon omdat ik ooit zei dat wij dat zelf veel beter kunnen dan de overheids-instantie die begint met een U;
Nog nagenieten van een fijne afsluiting door met een aantal van de club een heeeeeeeeerlijke budgetvriendelijke pizza te eten ergens in die stad aan het Spaarne. Pizza....dat is een tijd terug en lekker dat ie was!
Wat is het prettiger om te kijken wat je allemaal wel hebt in plaats van moeilijk te doen en te kijken wat anderen hebben en jij niet.
En hebben...is zijn niet belangrijker dan hebben?
Nog 2 afleveringen opgenomen en te kijken van The Great British Bake off masterclasses met de Georgy Clooney van Bakken; Paul Hollywood.

Ook Borgen staat nog op de recorder. Ook fijn
Mijn telefoon doet het weer; Geen software fouten alleen een nieuwe batterij nodig;
Mijn laptop is weer terug en gerepareerd. Nu alles naar mijn smaak indelen;
Iedere dag kan ik in een droog warm huis slapen en wonen;
Kan nog iedere week boodschappen doen en gevarieerd eten;
He...en het is weekend!

Hatsjikideeeee..

Minimalisme in optima forma

Mijn moeder had van een nicht van haar een kastje gekregen maar dit kon niet in haar auto. Dus staat het kastje nog bij haar nicht. Of ik het een keertje kon ophalen en daarvoor een auto kon huren. En neen, natuurlijk kon geen enkel kind wat bij haar om de hoek woont dit doen. (Ze heeft het gewoon aan niemand gevraagd ga ik van uit of wil het niet vragen om het commentaar wat ze dan krijgt).

Ik dacht; wat moet ze met nog een kastje; er staan al zoveel kasten en kastjes in haar huis. Maar ze had het volgende bedacht. Een kast die van mijn Opa en Oma was geweest, de ouders van mijn vader, die kon wel weg en dan kon ze daar die kast van haar nicht zetten.

En ik kon dat kastje dan wel krijgen, want dat vond ik toch mooi had ik gezegd. Ooit.

Ik bedacht me dit weekend dat ik het een mooi kastje vind, maar er geen plek voor heb. En heb ik het dan echt wel nodig? En het feit dat ik het mooi vind...ik heb nog 5 andere broers en zussen. Wat is hun mening? Ik herinner me nog hoe het in de voorkamer van mijn Opa en Oma stond. Boven het kastje hing sinds jaar en dag een schilderij. Over dat schilderij heeft mijn vader hele gevechten gevoerd met zijn zus wie dat mocht hebben - toen zijn ouders waren overleden. Uiteindelijk kwam en het kastje en het schilderij bij mijn vader terecht. Mijn moeder vond het niet fijn; ze associeerde het kastje en het schilderij met haar schoonfamilie en had niet veel met ze op.

Totdat mijn vader dement en opgesloten werd (beetje dramatisch opgeschreven, maar zo voelde het bij tijden voor mij) en mijn moeder me vertelde dat ze zo'n hekel had aan dat schilderij. Maar van mijn vader Moest dat ding perse in de woonkamer hangen. Ik zei haar dat ze nu toch een ander schilderij kon ophangen. Mijn vader zou immers nooit meer thuiskomen en ze hoefde niet meer met hem te overleggen. Ja maar wat zou zijn zus ervan zeggen.... Pffffff.

 

Ander schilderij opgehangen en het beruchte schilderij heeft ze uiteindelijk voor een appel en een ei aan iemand gegeven. Was een kostbaar schilderij, maar ze overlegde dan wel, maar handelt ook vaak in een impuls om maar van die rotzooi af te zijn. Of haar kinderen nog aan het schilderij hechten werd niet gevraagd.

Nu dat kastje. Ik bedacht me vanochtend vroeg dat als dit ding ook haar huiskamer verlaat, er niets meer van mijn vaders familie staat in haar huiskamer. Het zijn allemaal dingen en snuisterijtjes (brrr) die van haar familie zijn geweest. Alsof ik ook voor de helft niet zo leuk ben. Zo voelt het.
Ik hoef, nogmaals, dat kastje niet om aan mijn Opa en Oma of aan mijn vader te denken. Die herinnering zit niet in een kastje. Trouwens..mijn huiskamer is een mengelmoes van Ikea-hackspullen (geverfd of met andere poten) , een oude bank van een collega en een antiek haardstoeltje wat nog van de Oma van mijn vader is geweest, maar met een moderne stoffering. Het lijkt in niets op in de inrichting bij mijn moeder.

Natuurlijk is mijn moeder helemaal vrij om haar huis in te richten naar haar wens en smaak. En haar smaak is zeker mijn smaak niet. Teveel vaasjes, dingetjes, zogenaamd antiek en veel veel afstofwerk.

Waarom voelt het dan toch zo schurend, dit minimalisme met betrekking tot dingen van mijn vader.

Zaagmans

De dag is nog niet voorbij en ik heb er al een lekker gevoel over.

Vanochtend de benodigde weekboodschappen gehaald, weinig, want er was nog genoeg in de voorraad en al die bonusaanbiedingen waren voor mij niet echt interessant. Soms blijkt dat bij de concurrent de aanbieding beter is, of dat de aanbieding niet echt een aanbieding is, maar een verleiding tot nog meer inslaan.

Daar trappen wij niet in :)

Lekker kopje bonenkoffie (gewoon met een jaren vijftig of zestig elektriek molentje van Tomado) en dan filterkoffie, soms met een snufje kaneel en soms met een schepje Cocosolie. Geen krant gekocht, wel een superverleidelijk aanbod gehad om het Financieel Dagblad een tijdje op proef te nemen, maar mijn Budgetmaster vertelt me dat het momenteel niet verstandig is om nieuwe abonnementen aan te gaan, gezien de financiële toestand. En trouwens....het FD lees ik wel in de bieb of ik snel koppen via hun nieuwsbrief. Ook goed.

Wat nu?  De groenklikko was weer helemaal leeg en deze maand worden ze nog elke week geleegd, dus ik bedacht me, ook gezien het nog droge weer alhier, dat ik wel weer eens een stukje kon zagen. Had van de week al meerdere malen met mijn Lumberjack-oog bekeken vanuit welke hoe ik die toch wel heul dikke tak, of eigenlijk was het meer een stam van die boom moest afzagen. Gewoon maar doen dus? Soms denk ik dat, na de overgang, het testoteron de overhand heeft genomen. Buiten de verdwaalde kinharen, heb ik ook nog eens een soort van domme mannetjesputtersdrang. Lekker zagen! Kan ik best...Zonder na te denken of die tak niet per ongeluk op mijn hoofd kan vallen, door het raam kan schieten, door het raam van de buren kan gaan..

 

Was wel blij dat de buren even de hort op waren. Daar heb ik niet echt geweldig goed contact mee en ik denk dat zij niet rauwig zijn dat ik de boom een stukje inkort. Een paar jaar terug kwam ik uit mijn werk en bedacht me dat de boom er anders uitzag. Nee, niet naar de boomkapper geweest, maar toch was er een hele hap uit zijn kruin. Hadden de buren (en bij speurwerk zag ik de takken verstopt in hun tuin liggen) gewoon, terwijl de boom in bloei stond, hele happen uit de boom gehakt. Nou weet ik, met dank aan De Rijdende Rechter, dat buren takken mogen snoeien waar ze last van hebben. En sterker nog, ik wil dat met alle liefde voor ze doen. Maar die buren vragen nooit iets, ze doen dat gewoon, very sneaky. 

Zo  hebben ze ooit, toen ik nog een zeer dichte coniferenheg had, ook aan hun kant de takken gesnoeid. Prima; maar hun zoon gooide vervolgens al die takken in mijn tuin. Mijn hele tuin lag, toen ik uit mijn werk kwam, van voor naar achter onder de takken. Takken van allemaal ruim een meter lang. Niet normaal meer. Eerst was ik flabbergasted, toen verdrietig en toen gelukkig zo boos, dat ik die jongen (hij was denk ik 17 of 18) in mijn tuin heb geroepen en hem, na het slagveld te laten zien, vroeg of hij dat normaal vond. Zo'n puinhoop in mijn tuin achterlaten. En of hij nu, per direct alles wilde opruimen. Zo! Grrrrrr....

Maar goed....dit was een zijtak. 

De megagrote zijstam viel met nogal veel geluid over het hekje van de buren en gelukkig brak er niets (ramen of zo). Ik schlepte de stam naar mijn tuin en begon met het kleinmaken van de stam. Lekker werk hoor. Verstand op nul en blik op oneindig. En gewoon maar doorgaan en uiteindelijk was dat hele ding verdwenen. Over een tijdje komen ze hier een Takkenronde bij de groenbak doen en dan kan ik alle te grote en dikke takken daar kwijt. 

Daarna belde dochterlief. Ze moest, ondanks dat ze gisterenavond laat thuis was van een tripje naar R ome georganiseerd door haar werk, weer in de ochtend op haar werk zijn en vroeg me of ik een boodschapje voor haar wilde doen. Komt ze het straks ophalen. 

Ach...het was nog droog, ik had energie voor 10 en hoppa...op de fiets naar het andere eind van mijn woonplaats. Helaas hadden ze daar niet wat op de verlanglijst stond, kon wel bij de bieb mijn bestelde boek ophalen en besloot ik nog even verder te fietsen naar een andere winkelcentrum. Kon ik daar direct bij de Lidl walnoten halen. Ook daar hadden ze niet wat mijn dochter besteld had en nog steeds genoeg energie dus maar weer verder gefietst, naar het grote winkelcentrum. Yes....geslaagd en weer huiswaarts. Net even een lekkere kop thee gemaakt en zo direct een pannetje soep op het vuur zetten. Denk dat ik maar eens voor tomatenpaprika-soep ga. Lijkt me wel lekker.

En ben benieuwd wat voor verhalen mijn dochter heeft over haar tripje. 

Ik bedacht me net, terwijl ik naar boven liep, dat ik een paar jaar terug en vele kilo's zwaarder, gewoon niet zoveel energie had. Na één ding doen, was ik gewoon al helemaal moe. Was mijn lijf moe. En zag ik op tegen een stuk fietsen of lopen. Of gewoon de huishoudtaken, de badkamer schoonmaken, of de keuken. 

Wat heerlijk dat ik zo'n dag als vandaag mag ervaren.

Met nog genoeg energie om iets lekkers te gaan maken van dat soepje en van het gezelschap van mijn dochter te genieten. 

Terrasjesweer

Gisteren was ik weer zo druk met allerlei regelzaken dat ik naar buiten keek en dacht...wat doe ik toch binnen?

De lucht was strakblauw, het was inmiddels alweer middag, al mijn regeldingen waren geregeld en voor het eerst die week ging ik iets leuks voor mijzelf doen. Weg met de opgebouwde stress; ik neem altijd alles veel te serieus, wil perse alles goed regelen, doen, uitzoeken etc. en voel me overal rete-verantwoordelijk voor terwijl een ander op donderdag meldt dat ie gewoon een paar dagen lekker weggaat. Moet ik ook eens gaan doen.

Tijd om iets ontspannends te gaan regelen. Fiets gepakt en eerst naar de bibliotheek gereden - wat heerlijk warm....blij dat ik mijn zomerjas aan heb gedaan, en daarna even snel een boodschapje en (goh..toch nog wel wat regeldingen blijkt) daarna richting bos waar een heel erg mooi terras ligt aan het water. Lekker om daar gewoon met de fiets naar toe te kunnen. Eerst de geuren van het bos en dan de zon op het water zien.

Kopje heerlijke koffie besteld en genieten van een boek over stewardessen tijdens oorlogstijd. En nog meer genieten van zonder jas in de zon kunnen zitten, de warme stralen op mijn gezicht, om me heen de echtparen (nou ja...daar ga ik maar van uit, sommigen zullen wel niet echt geweest zijn) lekker aan de wijn, heerlijke hapjes voorbij zien komen. Trendy heren en dames zien zitten op even trendy lounge-banken.  Goh...wat is dat zalig zeg. Even in de zon zitten. Bedenken dat ik niet altijd de ijverigste en regelneef hoef te zijn en wil zijn. Dat ik ook gewoon een keer onverantwoord sullig wil zijn, wat losser en toegankelijker waarschijnlijk.

Uuuuuuuren gezeten (met nog een kopje koffie...vooruit....doe eens gek), wat een mooie plek.

Heb me gisteren voorgenomen om wat losser te zijn. Me niet meer zo op te laten jagen door iemand die anders tegen zaken aankijkt dan ik, een lossere manier van dingen regelen heeft. My way or the high way wil ik niet als mijn motto hebben.

Dus vandaag in plaats van chagerijnig tegen iemand te doen in verband met niet op tijd aanleveren van allerlei zaken een welgemeend compliment gegeven over een presentatie. Die was ook echt inspirerend en leuk. Dus waarom zou ik dan narrig doen en rot. Ik krijg zelf ook veel meer een fijner gevoel door me prettiger te gedragen en niet zo vast te houden aan het Grumpy old woman gedrag. Relax...Het is bijna weekend. Alle Doe dingen zijn gedaan.

Tik Tak

Werd veel te vroeg wakker, het was nog nacht in feite en nu mijn smartphone naar de reperateur is, heb ik geen speledingetje om even het nieuws te checken, mijn mail na te kijken of op feestboek te kijken of er nog leuke dingen zijn gepost. Om nou helemaal naar zolder te gaan, de PC aan te zetten en daar in te loggen is niet echt handig als je hoopt weer in slaap te sukkelen.

Gelukkig was daar nog het aloude boek. Een lekkere Wallander en daarmee kon ik me een tijd vermaken. Heerlijk die Scandinavische toon en sfeer. Ik sukkelde dus weer in slaap en werd wakker door mijn nieuwe Nokia (heee...Fins!)  wekker en voelde me onrustig. Had uiteraard weer gedroomd. Of ik het wel ging redden, laptop kapot, telefoon aan vernieuwing toe, kunnen toekomstige werkgevers mijn documenten wel lezen in Open Office, heb ik nog genoeg reserve...als ik toch nieuwe dingen moet kopen en verdorie deze maand over mijn budget...ga ik nog wel werk vinden, wil iemand mij nog wel aannemen. Hoe zit dat met dat gedoe met mijn s tiching? Vind mijn zoon straks weer een nieuwe baan? Aaargh..

Moest mijzelf echt even ernstig aanspreken. Relax!!!

Zorg nou eerst goed voor jezelf, zoals ze in de luchtvaart zeggen; Doe eerst het zuurstofmasker op uw eigen gezicht alvorens uw kind of anderen te helpen.

 

Bedenk nou eens goed dat je in al die jaren in feite nooit eerst goed voor jezelf hebt gezorgd, altijd eerst je kinderen en dat je dit jaar een heel goed jaar hebt gedraaid. Je hebt een buffer, je lost je schulden af en ook nog in een hoog tempo en meer nog; je KAN je schulden aflossen en je ziet in dat dit het belangrijkste is in het kader van goed voor jezelf zorgen. Ondanks of misschien wel dankzij het verliezen van mijn baan ben ik er beter aan toe.

Je heb nog steeds goed over- en inzicht in hoe je ervoor staat, er vallen nooit meer, en dat al jaren, onverwachte rekeningen op de mat. Het gesodemieter met altijd weer hoge telefoonrekeningen door tieners met telefoonverslaving is over. Het moeten oplossen van hun problemen is over. Het opeens moeten inspringen omdat er weer boeken extra moeten worden aangeschaft voor de studie is over. Toch je kind meesturen met studiereis en niet weten hoe je dat moet financieren, is over. Relax.
Kijk naar wat je allemaal WEL hebt.

En maak je geen zorgen over zaken die je niet kan beinvloeden. En je regelt alles wat je wel kan beinvloeden. Dus relax. Ga douchen, stop de was in de machine, ontbijt, zet koffie en ontspan een beetje.

Ik zit op zolder, kijk door het zolderraam van mijn huis en zie ontzettend mooie wolkenpartijen voorbij ruisen. Honderden herfstbladeren door de lucht dwarrelen. Laat wegwaaien dat gevoel.

Ben ik direct weer terug bij vroeger...Er ruischt langs de wolken een liefelijke stem...
Bij mijn Oma die altijd chocopasta maakte van boter, suiker en cacao. Heerlijke elke dinsdag bij Oma en Opa en dit op je brood. Samen met mijn broertje. Mijn Opa die een konijntje maakte van zijn servet. Of het geluid van een schaar nadeed op de tafel, waar bij uitzondering het dikke Perzische kleed af was.
Hun Jaren-dertig klok op de schoorsteenmantel die nu bij mij thuis staat en die ik opeens weer aan de praat kreeg. Het gevoel bijzonder te zijn, welkom te zijn dat gaven ze me mee.

Zo...nu eens even flink wat zaken printen en versturen dan kan dat ook weer van mij To-Do lijstje af. En straks nog even wat Flylady zaken regelen. Komt helemaal goed. Voor alles komt uiteindelijk een oplossing of zoals een realist ooit zei: uiteindelijk houdt iedereen ooit op met roken.

It ain't half hot Mum

Vanmiddag naar het centrum van ons liefelijke dorpje gefietst omdat ik mijn smartphone ter reparatie moest brengen. Het risico dat hij binnenkort echt uitvalt en ik helemaal niets heb werd dagelijks groter. Dus ook maar even een Old School Nokia gehaald. Moet wel bereikbaar blijven, stel dat die droomwerkgever me opeens wil bellen!

Wat was het warm, zelfs met een zeer dun jasje was het nog warm op de fiets. En wat zijn de bomen snel van kleur gewisseld! Heel erg mooi om te zien. En heerlijk om zonder jas terug te fietsen. Weliswaar zonder smartphone, maar goed....wel zonder jas!

 

En wat druk, helemaal vergeten dat het herfstvakantie is, dus iedereen met kinderen de stad intrekt. Zo leek het. Ik zou liever lekker naar het bos of naar het strand gaan, maar misschien was het daar ook wel superdruk.

Ben de hele ochtend aan de administratie bezig geweest en uiteindelijk lukte het om de printer aan de praat te krijgen. Was de toner halverwege op. Dus hoppa....waar zo snel toner te halen, want vandaag moesten de papieren de deur uit en digitaal versturen - leuker kunnen we het niet maken - dat was geen optie vertelde de Belastingdienst me.

Toner kopen (mmmm...kan fijn op de post onverwachte uitgaven!), weer naar huis, printen maar en shit zeg...alweer liep de printer vast. Dat zal toch niet??? Zo op de valreep...moest ik nou toch weer een alternatief gaan bedenken waar ik de spullen kon printen?

Maar gelukkig...nogmaals even een slimme actie en de printer deed het. En de Pinokkio waar ik het gisteren over had die heeft wel 5 regels tekst aangeleverd en daarmee een GEWELDIGE bijdrage geleverd aan alle documenten die verzonden en opgemaakt moesten worden. Not. Nu maar even niet boos over worden, heeft toch geen zin en ik besteed mijn energie liever aan positieve zaken.

Ik was tevreden en kan nu het volgende project gaan tackelen. Kreeg bericht dat de verzekering van de laptop niet deze laptop betreft, maar het exemplaar wat zoonlief hiervoor had en wat gestolen was. Moet maar eens kijken of hij daar nog de administratie van heeft en contact met hem hierover opnemen. Ik weet dat zijn vriendin een paar dagen bij hem is, dus dat kan wel even wachten. Jammer dat ik niet kan whats-appen, maar goed.....we komen er wel.

En maar even bellen wat de kosten van de reparatie dan zijn. Misschien is het al het uitzoekwerk helemaal niet waard.

Het weekend heb ik een aantal dikke takken van de boom in mijn voortuin afgezaagd en daarna in kleine stukken gezaagd en geknipt.  De Groenbak zat direct vol en de boom ziet er wat meer in balans uit.  Nu bekeek ik de boom eens goed en zag nog wel een grote dikke tak die ik ook graag wil afzagen, maar dan moet ik dus eerst even wachten tot de groenbak is gelegd, anders ligt mijn hele voortuin vol met takken. Weer een interessant projectje om te doen.

Verder kwam ik, in het kader van Papier Opruimen, veel oude foto's en dingen van de kinderen van school tegen. En dwaalde ik weg naar de tijd dat ze jong waren en ik in mijn uppie voor ze zorgde. Las de rapporten en zie waar ze terecht zijn gekomen. Las de leuke kleine briefjes voor Moederdag of gewoon zomaar.. Wat gaat de tijd toch enorm snel. En wat was ik altijd superdik in die jaren. Ik leek wel zwanger. Dat klinkt niet zo aardig, maar op de weinige foto's die van mij genomen zijn (ik haatte op foto's staan en ik snap nu wel waarom) zie ik hoe anderen mij zagen. Echt een enorme vrouw. Verstopt in een enorm lijf.
Trouwens...zag nog een overzicht van de verloskundige en ben tijdens mijn tweede zwangerschap maar 5 kilo aangekomen. Goh...weinig toch? 

Ook dit weekend maar eens wat anders aan de muur gehangen. Ik vond nog een grote tekenmap met allerlei kunstwerken van eigen hand en grappig om iets in herfstsferen op te hangen. Heb momenteel totaal geen inspiratie om te tekenen of te schilderen. Ondanks de zogenaamde zeeen van tijd die je hebt als werkeloze.
Misschien moet ik net als solliciteren, daar gewoon ook tijd voor blokken. En daar echt bewust voor gaan zitten. Want ik weet dat als ik eenmaal bezig ben, ik er enorm van geniet.

Mr Clinton en Pinokkio

Wat een drukke werkdag vandaag zeg.

Allereerst opstaan, douchen en aankleden. Tijdens het douchen met mijn heerlijke Paarse Flylady schoonmaakdoek de tegels afsoppen (ja echt! en het werkt nog ook). Dekbed en toebehoren afhalen en in de wasmachine doen.

Daarna ontbijtje erin (heerlijke havermout en een kop groene thee) en starten met mijn Bless the House rondje. Het is ook nog eens vuilnisbakkendag vandaag hier dus direct de vuilniszak uit de keuken in de klikko en klikko aan de weg zetten.

Daarna aan het werk voor mijn rondje Bless the House en nog voor 10 uur ben ik al helemaal klaar. Even koffiezetten en pauze. Bij het koffie-apparaat met mezelf de laatste roddels doorgenomen en ook nog eens doorgenomen hoe leuk mijn weekend was. Ik was het erg me mezelf eens.

Na de koffie- en breipauze - de spencer van Zeemanwol (nou ja wol...) is klaar en moet nog netjes afgewerkt worden, maar het volgende project lonkte al, naar de werkkamer en aan het kantoorwerk dan maar.

Wat zaken voor het U WV uitzoeken en uitwerken, Mijn CV op orde brengen en weer ergens opslaan, 50 uitnodigingen versturen voor een bijeenkomst, B eleidsplan voor mijn stichting verder uitwerken

Lunchpauze met een heerlijke kop soep uit eigen keuken. Er was nog net genoeg over van mijn weekend-pan soep. Gewoon simpele soep van prei, winterwortel, handje split-erwten, beetje sambal bij en wat kleine gehaktballen die ik nog in mijn vriezer vond. Staafmixer erdoor en heerlijk gebonden soepje.
Had dit weekend ook voor het eerst sinds weken weer eens een krant gekocht. Anders lees ik het nieuws veel online of in de bibliotheek, maar een echte krant, waar je bijna zwarte vingers van krijgt....doet veel voor het echte Weekend-gevoel!

Na de lunchpauze weer snel naar mijn kantoor en verder gewerkt aan down- en uploaden van diverse documenten en pas rond 15.30 uur weer een pauze. Zag ik toevallig bij Dr Oz een vrouw die de Lyin' Tamer genoemd wordt, zeg maar de Leugenfluisteraar....Jeanine Driver heet ze.

Hoe ontdek je een leugenaar; door naar zijn/haar lichaamstaal te kijken....Ze gaf een aantal tips hoe aan iemand kan ziet dat hij/zij liegt (in dit geval je echtgenoot die je bedriegt). Wist ik dat maar eerder!

Een paar weetjes uit die uitzending:
Wanneer je beweegt, vertel je vaak opeens..de waarheid.. (per ongeluk..haha).
Als je iemand vertrouwt, dan laat je je navel zien (niet letterlijk, maar je draait je lichaam niet van de persoon af).
Let op te lange antwoorden. Een simpel nee is genoeg.  Als in het antwoord zoiets zit van I did not have sex with that woman....dan heeft die persoon het dus juist WEL gedaan.

Let op als iemand snel zijn schouders ophaalt.
Let op de mond. “When we don’t like what we see or hear, our lips disappear.”

En ik wist opeens wat mijn nieuwe carriere moest zijn: Leugenfluisteraar!
Ik heb namelijk al heel erg veel twijfel bij iemand in mijn omgeving. Moest ik wel met deze persoon in zee gaan. Deze persoon gaf me, en alleen ik had die twijfels in het begin en dan nog gebaseerd op buikgevoel, niet op wat er gezegd werd, telkens weer twijfel. Kan ik afgaan op wat er gezegd wordt of zie ik (met mijn derde oog) andere signalen.

En zo heb ik nog wel meer voorbeelden waarbij ik direct al goed een situatie had ingeschat. Behalve dan als ik verliefd ben; dan ben ik stekeblind voor alle waarschuwingsignalen. Dat zal wel door die roze bril zijn die ik dan opheb. 

Morgen maar solliciteren naar mijn nieuwe functie :)

Nu nog even mijn bed opmaken; vanavond heerlijk in een fris vers bed stappen en dan zo even bedenken wat ik straks ga eten. Misschien Paksoy met vega balletjes?
Oh ja, ook nog even mijn mail aan mijzelf maken met wat te printen zaken. Als ik dan ergens niet bijkan, staat het in ieder geval nog in de mail. Die ik overal kan openen.

En even nadenken waar en hoe ik alles geprint krijg morgen, want dan wil ik wat zaken naar onze vrienden van de Belastingdienst versturen. En niet pas op de laatste dag dat het kan,  omdat Pinokkio weer eens zijn neus laat groeien.