Was gisteren nog eerder naar bed gegaan. Ook omdat ik daar echt aan toe was en met het oog op dat uur minder slapen in de ochtend. Wat voor mij natuurlijk onzin was. Ik hoefde nergens heen op een bepaalde tijd, dus joh...al sliep ik wat langerm dan was er nog geen man overboord.
Mijn bed afgehaald en in de wasmachine met die lakens en slopen. Dekbedhoes mag van de week. Samen met de andere witte was de machine aangezet en het idee van al iets te hebben gedaan (nou ja, de wasmachine dan) vind ik al prettig.
Daarna koffie met opgeklopte sojamelk gemaakt en heerlijk buiten in de tuin bij mijn ontbijt kunnen opdrinken. Eerst nog een beetje fris, maar er kwam me toch een partij zon aan!
Krant een beetje kunnen lezen, maar het begon al te kriebelen, dus dook ik lekker de tuin in. Verstand op nul en blik op oneindig.
Emmers snoei-afval kwamen eruit. Allemaal in de van de week geleegde klikko gegooid. Klimrozen gesnoeid. Gras en andere dingen tussen de voegen van de tegels gehaald. Ideen genoeg, nu nog even kijken hoe ik die kan uitvoeren.
Zelfs de parasol opgezet want het werd toch wel steeds zonniger en warmer.
De was voor de eerste keer buiten gehangen. Nou, dan heb je me hoor. Dat vind ik zo'n feestje. Dat je na een paar uurtjes wapperen droge schone was heb. Mijn hoeslaken kon direct mijn bed weer op en dat bed ook met zorg weer schoon en fris opgemaakt.
Heerlijk! Al bijna zin om nu al in dat bed te gaan liggen.
Verder maakte ik Rendang, maar dat moet lekker lang sudderen, dus misschien eet ik dat morgen wel en laat het de rest van de avond sudderen en inkoken.
Verheugde me erop. Want bijzonder en geheel gratis.
Als de zon achter de wolken piepte, kon ik het met een zonnebril op zien. Zo mooi, zo'n hapje uit de zon. Geen wolken, dan was het te fel. Had helaas niet zo´n speciale bril.
Maar vanaf ongeveer 11.15 uur zaterdagochtend te zien dus hier.
Fascinerend om te bekijken. Als ik het kon 'zien', dat hapje uit de zon.
Daarna lekker op de fiets naar Het dorp om ook nog voor mijn dochter iets leuks te kopen voor het Suikerfeest.
Was fris, maar zonnig en droog dus heerlijk fietsweer. En superdruk, de parkeergarage daar stond al een lange lange rij wachtende auto´s voor en verderop bij de volgende parkeergarage idem.
Lekker dat ik er dan zo voorbij kon fietsen of lopen.
Jullie gekeken naar wat de maan bij de zon deed?
Kijk vooral op de blog van mevrouw W. Geweldige foto´s heeft ze gemaakt. Nog een keer nagenieten.
Dat je trein slechts 5 minuten vertraging had heen, maar terug netjes op tijd liep.
Dat ik toch maar de winterjas aandeed in de ochtend plus handschoenen. Heerlijk warm, want fris buiten in de vroege ochtend.
Dat het heel heel heel druk was op mijn werk, maar ik me niet gek heb laten maken.
Dat ik weliswaar vroeg er was, maar genoten heb van een heerlijke kop koffie van de juiste etage met het luxe koffieapparaat in ons gebouw, met echte melk en zelfs havermelk, zonder in de rij te staan.
Nog steeds was ik daar geheel in mijn uppie, de rest komt veel later, maar gek genoeg gaan ze altijd gelijk met mij weg en dus lekker even wat kunnen doen, zonder gedoe.
Vandaag waren er vooral veel leuke collega´s.
Op de terugweg naar huis toch nog wat kadootjes voor het aanstaande Suikerfeest kunnen vinden voor de kleindochters.
Relatief rustige trein terug.
De regen die viel in mijn werkplaats was al in mijn woonplaats geweest, dus droog bij aankomst in de avond.
Klikko geleegd door de gemeente.
Thuis! Soepje opgewarmd en weten dat er nu geen verplichte nummers meer zijn.
Heerlijk.
Nu voel ik de vermoeidheid, maar bommen - ik kan naar bed wanneer ik wil.
Alsof het leven voorbij raast, zo zitten we alweer bijna in de maand april. Zeg er dan altijd bij DV, want niemand weet wanneer Magere Hein je komt halen.
Las dat Loretta Schrijver is overleden. Daar schrok ik wel heel even van. Dat het, net als bij Dieuwertje Blok, zo snel gegaan is.
Natuurlijk is dat niet nieuw. Het leven is eindig tenslotte. Maar weer even met je neus op de feiten worden gedrukt is altijd goed om te bekijken wat er nou echt toe doet. Mijn zorgen en zorgjes te relativeren.
Kreeg van de week het verzoek of ik in de ochtend kon oppassen. Allebei moesten ze plotseling gelijktijdig werken en opvang regelen was ingewikkeld. Ik kon en ik wilde graag. Niets zo fijn als met mijn kleinkind van 1,5 jaar te spelen en te tutten.
Zo leuk om te zien hoe ze zich ontwikkelt. En echt al baby-af is, want ze loopt en ontdekt daardoor weer nieuwe dingen.
Heerlijk dat ze relatief dichtbij wonen. Maar 4 haltes met de snelbus. Niet in mijn woonplaats, maar reizen ben ik wel gewend ondertussen.
Het liep allemaal op rolletjes, maakte me niet druk maar genoot vooral. Ze was snotverkouden en al vanaf 06.00 wakker gaf mijn schoondochter aan. Op tijd haar eten opgewarmd dat al klaarstond. Maar ze had geen zin erin. Schoondochter appte of alles ok liep. Ja hoor, behalve dat eten dan en ze gaf aan dat als ze een filmpje aanzetten, ze wel eet.
Kon hun tablet niet vinden, maar gelukkig ook op Youtube terug te vinden. Twee, drie hapjes gingen erin en toen had ze er wel genoeg van. Ook goed.
Haar moeder maakte thuisgekomen iets anders, maar ook weinig interesse, in ieder geval niet uitgehongerd.
Nam de bus terug en zwaaide nog naar die twee bij hun raam. Fijn begin van de dag op die manier.
Nu zo direct nog even wat in de tuin doen en vooral niets dringends meer. Heerlijk de Vlinderstruik heel kort gesnoeid. Kan de struik in de zomer weer volop bloeien. Mooie metafoor ook.
We hebben het hele jaarquotum voor Restaurantbezoek van mijn moeder al opgemaakt trouwens. Dat ze maar veel mag genieten vooral.
Ook te lange bezoeken gedaan - Mag niet!! Half uurtje is lang zat voor haar.
Waar broer en ik voor vrezen is de gemeenheid van de Bewindbroer. Dat hij moeder gaat straffen voor al te jolige tijden. Zo zit hij in elkaar. Had hij ruzie met haar in het verleden? Dan bleven hij en zijn vrouw en zijn kinderen rustig een jaar weg.
Dus zal hij dierbare stukken waarschijnlijk niet bewaren, als hij al weet wat dierbaar voor mijn moeder is.
Blij met het bezoek van mijn broer uit het hoge Noorden. Hij kon zijn terugreis voor een zakelijke afspraak ook weer via Nederland laten verlopen en verbleef dus weer eventjes hier want ook een paar vakantiedagen opgenomen. En dankzij de goede diensten van mijn dochter, wederom een fijne auto geregeld.
Uiteraard wilde hij graag zo veel mogelijk tijd met onze moeder doorbrengen. Dus we zijn ook nu een aantal keren op bezoek geweest.
Al kregen wij een berichtje van de kutschoonzus dat het niet meer dan 3 x per jaar kon, onze moeder meenemen naar het nota bene restaurant van het verpleeghuis. Bijvoorbeeld met Kerst of Pasen of Moederdag. Meer niet. Hebben we in die korte tijd ons hele quota erdoorheen gejaagd. Voor de goede orde, ze zit niet op een gesloten afdeling.
Toevallig precies de dag nadat we haar voor de eerste keer daar mee uit eten hadden genomen. Gewoon omdat het gezellig voor haar is.
Werd ook door de verzorging aangegeven, dat het daar gezellig is. Ook de persoonlijk verzorger zei dat. Lekker doen hoor! Het lijkt me toch dat het daarom in de eerste plaats moet gaan. Niet wat dwingelanden van de familie bedenken en dat brengen of het verpleeghuis dat oplegt.
Poppycock!!!!
Nee, niet meer dan 3 x per jaar doen! Pas op, maak het leven niet te leuk voor smoeders!
Grappig, of eigenlijk dieptriest.
En ook nu had mijn broer heerlijk weer. Zomers. Hij wilde graag wat plekken uit onze jeugd bezoeken, dus dat deden we. Zo kwamen we in Katwijk aan Zee uit, waar we vroeger vaak kwamen begin jaren 70. Hij wilde nog op zoek naar de vlieger die altijd ergens in het dorp uitkwam toen de wind ´m meenam. Niet gevonden, maar wel een strandtent met een...Finse sauna. Nou ja!! Heerlijk van de zon genoten en van elkaars gezelschap.
Ook nog naar het Juridisch Loket geweest in mijn woonplaats. Nog steeds een laag inkomen dus ik mag van hun diensten gebruik maken. Alles wat de Bewindvoerdersbroer regelt en hoe hij het uitvoert zit in een grijs gebied. Men adviseerde de Notarislijn te bellen en dat deden we de volgende dag, want alleen in de ochtenden te bereiken. Met een aardig beltarief, maar ja, altijd nog goedkoper dan uurtje faktuurtje advies van de notaris die mijn broer terugmailde met een antwoord dat hij altijd een consult kon afspreken.
Ook de notarislijn gaf aan dat de broer niet over de grenzen van de wet handelt maar wel in grijs gebied. Aangezien wij geen enkel bewijs hebben van foutief handelen volgens de wet, kunnen we nu weinig doen juridisch gezien. Hij hoeft als bewindvoerder broers en zussen nul inzage te geven, alleen aan de kantonrechter en dat maar eenmaal per jaar. Dat het naar de familie toe niet netjes noch transparant en al helemaal niet sympathiek, nergens in de wet is beschreven dat dit niet mag. Je als een hufter gedragen.
Mijn broer bezocht ook nog mijn dochter en haar gezin en de dag erna mijn zoon en zijn gezin. Ook goed voor hem om te voelen dat hij niet alleen is, als buitenlands eilandje in de familie.
Ook leek het hem een fijn idee om één van de vriendinnen van mijn moeder die elkaar al meer dan 65 jaar kennen, te vragen of ze zin had om haar te bezoeken met ons. Haar man woont ook in een verpleeghuis, op een andere plek in de stad, gespecialiseerd in niet aangeboren hersenletselschade.
Ze heeft daardoor geen eigen vervoer meer en was dus blij dat we het vroegen. We kennen haar dus ook al haar hele leven en noemen haar ´tante´ maar dat is ze niet. Heel vertrouwd allemaal en iemand die ook altijd zegt wat ze denkt en ziet.
Ze vond dat mijn moeder eigenlijk te vroeg in het Verpleeghuis was gedumpt door het Olijke Drietal en merkte ook nog op, zonder dat wij haar in die richting wezen, dat het wel om geld zou gaan en dus de verkoop van het huis.
Het is geen miljoenenvilla hoor, maar de controle en de macht die zij nu hebben daar wentelen ze zich heerlijk in. Zij weten alles het allllllllllerbeste. Niet met het belang van mijn moeder voor ogen vinden wij. Of gewoon dat ze het nog een beetje prettig heeft haar laatste jaren.
Vond mijn broer zeer gestressed uit zien en ook doen. Sprak hij over de situatie met onze moeder kreeg hij het letterlijk benauwd. In de auto reed hij als een oude man. Bij parkeren iedere keer pas op, kijk uit...Joh..ik kan goed parkeren en maak je niet zo druk. Komt goed. En ja, ik zag de foute inhaler op de snelweg en nee, maak me er niet druk om want al op bedacht.
Heb hem ook gevraagd wat hij doet om te ontspannen. Veel minder dan hij voorheen deed. Plus dat onlangs zijn jonge hond is overleden en hij zich daar heel schuldig over voelt. Medicatie gehad die de hele hond kapot maakte in plaats van pijnlozer door het leven huppelen en de meeste dierenartsen weten dit. Was een lieve speelse Corgi en ik gun hem weer iets zachts in zijn leven.
