Vakantie

Mijn geplette Tompouce was echt heel erg geplet, glazuur uitgesmeerd over het doosje en smaakte toch anders dan een hele. Maar wel geprobeerd of het nog eetbaar was uiteraard. 

Beide kinderen zijn met hun gezin op vakantie in het buitenland. Schoot er helemaal doorheen, door mijn gedoe met labiele benen, dat het zomervakantie is. En dus mensen met schoolgaande kinderen nu hun vakanties houden. 

Zag leuke foto's van dochter en haar dochters in het vliegtuig, wachtend op vertrek. Wat geweldig dat ze dit meemaken. En dat mijn dochter dat gewoon regelt. Op tijd. Lijkt ze niet op haar moeder. En foto´s van zoonlief en zijn vrouw en dochter ook erg naar hun zin hebbend. 

Collega gaf aan dat ze volgende week 2 weken vrij neemt en daarna nog eens 3 weken. Daar gaat mijn maandag thuiswerkdag, want er moet wel bemensing zitten gaf, bij navraag, leidinggevende aan. 

Voelde me ook een beetje overvallen door haar late aanvraag. 

Plus dat ik nu al zie dat ik dus helemaal geen paar weken aaneengesloten vrij kan nemen zo lijkt het nu. Een weekje en dat is zij alweer met vakantie 2.  En dan is de zomer alweer grotendeels voorbij. Begrijp niet dan leidinggevende dat allemaal ok vind, maar ik zie ook dat ze een geheime agenda heeft wat betreft collega. Die doet nog extra werk erbij en daar is ze niet te missen kennelijk. 

Baal van mijn eigen sloomheid weer.  Direct nog in de Indian zomermaanden mijn vakantie vastgelegd. Anders komt loskomen van mijn werk niet. Niet met een weekje eind juli, wat nu nog de optie was. Eén week vrij? Nee, dat is het niet voor mij. Mijn broer gaf me aan dat ik niet verantwoordelijk ben voor het inwerken van de nieuwe. Dus boek nou maar vrij. 

Heb slechte ervaring met eerdere leidinggevende die een vakantie aflasten, want ik moest eerst de stagiaires inwerken. Die dan mijn werk zouden overnemen in de vakantie. Kan toch prima, een stagiaire die dat doet? 

Ondertussen gebeld over mijn Grote Plan, maar er was niets ontvangen van de stukken die ik moest opsturen in hun eigen retour enveloppe. Die ik voldoende frankeerde.

Zucht.

Dus alles maar weer gekopieerd. Op mijn werk, want betere kopieeropties. Blij dat ik mijn administratie op orde heb. Zo belangrijk dat die stukken in behandeling worden genomen. Zodat ik verder kan met Grote Plan. 

Moet wel even de moed uit mijn schoenen halen, want dacht echt dat het volbracht was. 

Zat gisteren in de trein, die gelukkig op tijd ging, zo leek het niet, want wederom overal vertragingen in de app en er schoven een aantal mannen in de trein. Man met groot blik Heineken. Anderen waren ook in jofele stemming. De meneer H. had zo´n luide stem dat ik niet eens mijn podcast kon horen, die rechtstreeks, met onderdrukking van buitengeluid dan, op mijn gehoorapparaten binnenkomt. 

Zo keihard praatte hij, ik werd er gek van. Dus ik vroeg hem of hij op iets minder groot volume kon praten. 

`Nou, of jij gaat verkassen he..`.

Ik kon mijn middelvinger nog tegenhouden. Zag ook dat een vriend uit het groepje hem aansprak. Natuurlijk mogen mensen praten. Maar dan niet op volume ik zit in het Ajaxstadion en mijn vriend zit aan de overkant, kan je me horen lullo!!!

Besloot maar mijn gehoorapparaten uit te schakelen. Totale demping dus. Dat hielp. 

Wat grappig was dat bij mijn eindstation hij me nog vroeg of ik nu nog last van hem had. Nee, gehoorapparaten uitgedaan...heerlijk rustig dan! Moest hij en ik ook eigenlijk lachen en dat brak het ijs. 

Totdat ik de trein uit wilde. Met stok en rolkoffer. Ik durf pas te gaan opstaan als de trein stilstaat, want wil niet door de gang rollen of vallen. In deze trein ook niks om je aan vast te houden.

Mensen begonnen al naar binnen te lopen, snel snel snel naar een stoel.  En deze trein is heel lang. Wij konden er niet uit. Ik kreeg een beetje de neiging met mijn stok te waaieren. Dus riep of men opzij kon gaan dan kon ik er ook nog uit.

Maar omdat deze trein onderweg vertraging had opgelopen, stonden er nog meer mensen te wachten kennelijk. 

Men riep Japanse treinproppers op! 

Daarna rustig richting de bus gelopen. En ook daar bij het verlaten van de bus idem. Iedereen wilde snel snel snel die bus in. Ik kon er dus ook bijna niet meer normaal uitstappen. Mijn zonnebril viel onder de bus en kijk...een hele lieve Japanse toerist dook onder de bus . Ik riep nog dat het een goedkope bril was, dus laat maar, en hij vond mijn bril. Dan geloof je toch weer dat er meer aardige dan vervelende mensen zijn. Uitvoerig bedankt. Ontroerde me.

Zomerdienstregeling dus weer extra lang wachten op aansluitende bus. Maar kon me niet meer bommen.

Had geen idee dat het buiten zo warm was, dus daar moest ik ook even thuisgekomen van bijkomen. Nog Vera afgekeken en toen naar bed.