Op 11 september 2001 was ik op mijn werk bij een ICT bedrijf. Een collega liep de kamer binnen in de middag, weet nog precies wie en zei heel stellig dat de Derde Wereldoorlog was uitgebroken.
Goh.
Wat was er dan gebeurd? Kennelijk had hij CNN aanstaan, dit was in het pre-smartphone tijdperk, dus informatie kon je, als je online toegang had op die manier krijgen, en zag daar dus op hun nieuws dat er een vliegtuig in een gebouw in New York was gevlogen. Opzettelijk. Een aanslag! We gingen ook kijken om zelf te lezen wat er aan de hand was en lazen toen dat er een tweede vliegtuig zich in de Twin Towers had geboord. Wat was er aan de hand daar en hoe gaat dat aflopen?
Inmiddels waren alle nieuwssites ontploft, zoveel mensen wilden zaken lezen dat ze niet meer toegankelijk waren online.
Kan met niet herinneren dat er nog veel gewerkt werd die middag. Wel veel naar CNN gekeken en met elkaar gepraat over hoe nu verder?
Zo (voor mij dan) hysterisch als collega reageerde, zo nuchter bleven er maar weinigen. Ook opgefokt doordat er overal, zowel in kranten als op tv het alleen maar over 11 september ging. Alsof er geen ruimte was om de zaken die er ook toe deden te bespreken.
Het nieuws was die dag en de weken erna volkomen gevuld met berichten over wat er die dag gebeurde en hoe de wereld daarop reageerde. Bijna 10 jaar ervoor hadden we de Bijlmerramp, maar dat was geen aanslag (al gingen daar ook theorieen over op), maar een fataal ongeluk. De impact was toen ook al groot.
Kan me trouwens niet herinneren dat de overheid ons toen een boekje stuurde waarin ze opriepen om een noodvoorraad aan te leggen en voorbereid te zijn op ontregeling.
Hebben jullie hier nog actieve herinneringen aan?
7 opmerkingen:
Wij waren op vakantie met de caravan in Zuid-Frankrijk, op een plaats die zo ongeveer uitgestorven was. We hadden het hele nieuws over de aanslagen gemist! Pas een paar dagen later hoorden we ervan.
Ja wij werden opgebeld"kijk naar de tv". Hoe vreselijk ook,ik ken mensen,die keer op keer die beelden keken. Dat jaagt angst aan
Ik was met familie op vakantie in Italië... een georganiseerde rondreis. Toen we terugkwamen van de uitstap van die dag kwam bij ons het nieuws binnen, we zaten toen minder bovenop het nieuws dan nu. De repercussies drongen niet meteen door, maar we waren wel bezorgd en vroegen ons af, of we versneld naar huis terug moesten gaan.
Ik was net huis van mijn werk en wachtte op de kinderen die nog thuis moesten komen uit school. Ik was niet hysterisch maar begreep wel de enorme impact die dit zou krijgen. We hadden een tv in de keuken en die had ik aanstaan. Was bang dat er in Europa ook nog rare dingen zouden kunnen gebeuren en was blij toen iedereen thuis was.
Minder leuk was dat ik Marokkaanse jongeren provocerend juichend, joelend en lachend door de straat zag lopen.
En wat ik direct heel raar vond was de reactie van president Bush. Die was aan het voorlezen op een basisschool, er werd hem iets in het oor gefluisterd en hij ging gewoon door met voorlezen.
Ik was op kantoor, werkte toen bij een Amerikaans bedrijf, we hebben het nieuws op de voet gevolgd, veel met collega's uit Amerika gesproken of zij en hun naasten veilig waren.
Ik was toen in Bethlehem waar ik werkte voor een hulporganisatie. Dat lag toen in de Palestijnse Gebieden. Mensen gingen de straat op en vierden feest. Het duurde even voor we wisten wat er gebeurd was en toen trokken we ons terug in een schuilkelder, want de sfeer werd grimmig richting niet-Moslims. De dagen erna was het business as usual.
Was op mijn werk en keek zo nu en dan naar het nieuws. Ben direct naar de kamer ernaast gegaan waar een tv stond. Met collega's keek in ontzetting naar de beelden. Die middag weinig meer gedaan. Er is sindsdien veel veranderd
Een reactie posten