Hoeveel ben je waard

Zag gisterenavond op SBS6 dit programma en vond het, voor mij althans, een eye-opener.

Een echtpaar, hij een vaste baan en een redelijk inkomen, zij schnabbelde bij en een koopwoning en ook een auto en 2 kinderen (waarvan in ieder geval zo ik me het herinner eentje volwassen, thuiswonend en een baan en niets hoeven bijdragen).

Bleek na afloop dat de tweede dame meer waard was dan het eerste stel. Hoe dat kwam? Doordat het eerste stel kennelijk in de goede tijden een huis hadden gekocht en daar fors bij hadden gefinancieerd om leningen af te lossen nu nog steeds een grote lening hadden lopen. Het huis was veel minder waard dan toen ze het kochten, de hypotheek was al veel hoger dan de waarde van het huis toen ze het kochten, stond dus zwaar onder water, de verbeteringen die ze dachten te hebben gedaan, hadden alleen voor henzelf sentimentele waarde, maar geen waarde-vermeerdering en al hun geld (leningen incl) was opgegaan aan spulletjes. Spulletjes die niets waard waren. Ze hadden geen spaargeld. De eindberekening gaf aan dat ze zwaar in de schulden zaten zouden ze nu uit hun huis moeten.

Wat natuurlijk niet aan de orde is, maar ja....dingen kunnen zo veranderen en daar zit je dan met tienduizenden euro's schuld. En je Mercedes. En je moderne hoekbank. En je boedhabeeldjes.

De tweede dame leefde alleen en het leven van een happy single, lekker kleertjes en schoenen kopend en iedere maand een botoxje en maar een huurwoning. Wel op een bijzonder mooie plek in het centrum, dus ik vond het een koopje. En kastenvol met designerkleding. En designerhorloges en schoenen. Die hadden nog wel enige restwaarde, meer dan de standaard meubelboulevardspullen van het stel. En de tweede dame had een bedrag van rond de 48.000 op haar spaarrekening staan. Wow....Met 100 euro sparen per maand? Een een netto salaris van 2400,-- En haar uitgavepatroon, alles ging op namelijk? Lijkt me dat er iets niet klopt. Maar ja, misschien een leuke erfenis en natuurlijk Mam die bijspijkert. Wel heel goed van haar dat ze geen schulden had en uitstekend op de hoogte is van haar financiele situatie.

Maar waar het mij om ging was mensen die zich op de borst kloppen dat ze een koopwoning hebben (voor sommigen het hoogste goed), vergeten dat die van de bank is tot het moment dat de laatste hypotheekbetaling is gedaan. Pas dan bouw je kapitaal op.

En dat zaken zoals auto's, meubels (behalve antiek neem ik aan) geen drol meer waard zijn na aankoop. En dat de meeste mensen hun spulletjes teveel waarde geven, terwijl als dit opgekocht wordt veel minder waarde heeft. Het is denk ik vooral de sentimentele waarde. Het kunnen hebben van spulletjes.

Mijn eigen inboedel is ook niks waard. Ikea, een gekregen bank, een antiek stoeltje, een eettafel die al meer dan 25 jaar oud is (zo oud dan hij nu weer bijna modern is). Daar zit mijn (geld)waarde niet in.
Geen auto, Halfordsfiets van de aanbieding, helemaal niks noppes nada van waarde in dit huis.
Vind ik het erg?

Ik vind het jammer dat ik nu niet aan kapitaalopbouw kan doen. Droom over een rijtje garageboxen die ik kan kopen en dan verhuren. Mijn pensioengat is geen gat maar een ravijn, maar goed....mijn vader werd snel na zijn pensioen dement dus alleen mijn moeder geniet van zijn pensioen. Ik heb geen partner, dus wat maak ik me druk.

Waar ik naar uitkijk is de uitzending van volgende week, dan komt Annemiek van het Consuminderhuis aan de beurt. Bijzonder inspirerend. Hoe je je rijk kan voelen, zonder rijk te zijn.

Uiteindelijk lijkt de dat de clou voor mij van dit programma.

Vanochtend al lekker uitgewaaid, rondje lopen en wind tegen. Nou...dan waaien sombere gedachten zo uit je kop. Nu een lekker kopje koffie en verder met zoeken naar een betaalde baan.

Vliegdame

Hoewel ik niet echt supervroeg uit mijn bed was, heb ik wel een prettig gevoel over het verloop van de ochtend. Met grote dank aan Flylady.net

Als er in huis heel veel dingen te doen zijn en je hopeloos achterloopt met de simpelste dingen en je bovendien ook nog van de hamsters afstamt, dan slempt je huis voor je het weet dicht met allerlei spullen en zaken waarvan de hamster in jou meent dat hij/zij ze ooit echt nog wel eens kan gebruiken. En ben je dan ook nog niet gezegend met het echte huisvrouwenbloed en snapt dat je niet elke dag uuuuuuuuren hoeft te boenen, maar wel regelmatig...dan verslonst je huis. En dan bevangt je waarschijnlijk een soort van nou ja...als ik het niet echt goed kan doen, laat dan maar zitten...Misschien helpt een beetje depri zijn ook wel mee.

En laat ik ook niet vergeten dat ik in die tijd meer dan fulltime werkte. Dat schiet ook niet echt op met tijd voor schoonmaken. Plus dat je de weekenden graag wilt gebruiken om iets leuks met de kinderen te doen. Ik was dan weliswaar een gescheiden moeder, maar mijn kinderen waren nooit bij hun vader en daardoor had ik weinig echt vrije tijd.
En waar ik het helemaal nooit met iemand over heb gehad. Ik kon, doordat ik zo dik was, gewoon niet zo soepel door de knieen, of laag bukken om die onderste keukenkastjes eens lekker uit te soppen. Ik was al moe als ik een fles schoonmaakmiddel zag. Dus dan krijg je zo'n houding van ach....ik besteed mijn tijd liever aan mijn kinderen dan aan schoonmaken. Of aan een literbak ijs leegeten :)

Maar eigenlijk hou je jezelf voor de gek. Maar goed; nu weet ik beter en doe ik beter (denk ik). Dank zij de Flylady dus. Die me met haar mailtjes juist bemoedigt en niet afblaft dat het echt niet schoon genoeg is, of met een witte handschoen over de vensterbank gaat. Vanochtend alle kastjes in de keuken afgesopt o.a. En elke dag is het heerlijk om je slaapkamer te zien, waar je bed netjes is opgemaakt en niet de hele dag ligt te luchten....omdat je te lui bent om je bed op te maken (maar het luchten noemt).

En heerlijk om in de avond mijn keuken te zien. Helemaal leeg het aanrecht en de afwasbak ook. Geen lege borden of rommel. Dat kon ik me jaren terug echt niet voorstellen. Dan stond mijn afwas lekker te wachten of nog een afdruiprek met spul...En nee, ik heb geen afwasmachine, dus daar verstop ik niets. Wel een teiltje onder mijn aanrecht, waar ik, tot ik ga afwassen éénmaal per dag, alles in kieper. Ideale oplossing. Werkt al jaren erg goed.

En ik merk dat ik zelf zie dat mijn huis ervan is opgeknapt en ik bedenk wat er nog meer verbeterd kan worden. Van die afstreeplijsten. Zonder een slaaf van mijn huis te worden. Of een hysterisch huis te krijgen zonder gevoel, maar wel heel schoon en opgeruimd. Een soort van toonzaal van een meubelzaak. Of er druk achter te hebben dat dit voor .... gedaan moet zijn. Ik moet niks, ik wil wel veel. En dat maakt dat het anders voelt.

Oh ja en wat ook enorm helpt: mijn kinderen zijn de deur uit, dus de enige rommel die er gemaakt wordt is van mij (nou ja....en alle dozen en zaken die 'tijdelijk' hier nog staan van die kinderen dus en zelfs nog van een broertje van mij....die doos staat geloof ik al meer dan 10 jaar op mijn zolder).

Dus deze maanden weer lekker doorpakken met ontrommelen. Dingen die ik zelf niet meer gebruik doorgeven en zaken die echt geen waarde meer hebben (kapot zijn of zoiets) wegmieteren. En daardoor ruimte in mijn hoofd creeren.

Vandaag mijn woningbouw-vereniging gebeld want de automatische incasso had niet plaatsgevonden. Saldo was er voldoende. Ze legden uit dat door een IBAN omschakeling er iets fout was gegaan, maar dat ze morgen een nieuwe poging gingen wagen. Blij dat mijn eigen administratie op orde is en ik kon zien dat er iets niet klopte. En dat ik niet dacht dat ik nog lekker geld over had en daarmee wel kon gaan shoppen of zo.

Verder nog een kasstorting voor de stichting gedaan, een rondje kringloop gedaan (wat brengen en helaas ook wat halen hahah...3 Ikea-lijsten voor de prijs van nog niet één). En wat was het warm op de fiets met mijn winterjas. Het zweet brak me uit en toen ik thuis kwam moest ik een ander shirt aantrekken. Helemaal klammig. Neem aan dat heel Nederland over 3 weken klaagt over de lagen sneeuw die er liggen. Maar wel fijn voor de gasrekening.

En ook nog even verder broeden op wat plannen. Altijd fijn om broeds te zijn! Komt alleen geen Haan aan te pas.

Heet

Gisteren had ik Pittige wortelsoep gemaakt naar een recept bij Zuinigaan. Of eigenlijk eergisteren. Madame Jeanette erin. Even vergeten hoe onzettend heet die kunnen zijn, vooral formaatje nogal groot. En kapotgekookt. Ai.

Vandaag is de soep zo mogelijk nog heter dan gisteren...Lekkerrrrrrr!

Voor de rest mijn maandagroutines gedaan, veel administratieklussen voor mijn stichting, voor mijzelf mijn to-do lijstje afgewerkt, wassen, de ramen lappen en echt..die Flylady Paarse doeken zijn echt wonderdoeken en me verder verbazen over hoe zacht het buiten is. Wel fijn voor de gasrekening.

En ja hoor...de eerste oefeningen voor de slanke lijn zijn alweer voorbij gekomen...zo grappig. Hoe alles hetzelfde blijft. En dan straks waarschijnlijk weer bikinistress bij half Nederland, waarna we ons daarna op de Kerststress kunnen storten.

Ik neem nog een kopje hete soep.

Waar is de mol?

Het was het eerste gedeelte van de middag hier nog stralend blauw en dus ben ik op de fiets geklommen en ben een eindje gaan fietsen. Dat dachten waarschijnlijk meer mensen, want het was ontzettend druk in het nabijgelegen bos. Sommige wandelaars letten niet echt op en denken dat ze alleen op de wereld zijn; laten hun hond of kind lekker van links naar rechts lopen; zonder uit te kijken of te bedenken dat ze op een fietspad lopen. Daar kunnen die honden en kinderen niets aan doen, maar diegenen die op hen letten wel.

Maar goed, behalve bijna een hond omver gereden (sorry hond) niets gebeurd en het was lekker om buiten te zijn. Helemaal niet koud, had echt geen handschoenen nodig en de winterjas voelde ook bijna te warm.
Daarna wat opgenomen series bekeken (Luther o.a.) en nog wat administratieve klusjes gedaan.

Gisteren nog naar de bibliotheek geweest. Het rook daar enorm naar dennebossen, want de Gemeentereiniging had daar zijn inleverpunt voor oude Kerstbomen. Als rattevangertjes van Hamelen kwamen overal kinderen aanlopen met 1 of 2 of sommigen wel 3 kerstbomen. Waarschijnlijk kregen ze er iets voor, maar omdat mijn kinderen ruim volwassen zijn, zijn dit soort acties aan mij voorbij gegaan. En natuurlijk omdat ik een nepperd heb.

Zag nog een interviewtje in Jinek met de heer De Mol over zijn nieuwe show Utopia. Ik ben benieuwd. Ik geloof niet zo in een Mooie Goede nieuwe samenleving vanuit het niets (maar wel met tig camera's die je bespieden). Hij bracht het nieuws alsof er een nieuw mensch zou ontstaan, beter, mooier en dit de aanzet zou zijn tot een enorme wereldverbetering. De heer De Mol als God.2.

En dan is het morgen weer een normale week. Geen feestdagen meer, morgen alleen om 12.00 uur het alarm en dan wachten op de winter. Zonder de ellende van uitglijden of valpartijen liefs.
Maar aan de verse molshopen te zien vandaag gaat het morgen eerst weer regenen.

Nou...saai logje vandaag. Toch voel ik me niet saai, maar wel een beetje braaf. Ondanks de pittige groene laarsjes en een jurk aan op de fiets :)

Zaterdagzwijmel

Ken ik mijzelf eigenlijk wel. Gisteren een lang gesprek gehad met iemand die een eigen bedrijf gaat opstarten en nu van alles aan het regelen is daarvoor.
Ik zit dan met vele mitsen en maren en vraag me en hem ook echt af hoeveel marktonderzoek hij heeft gedaan naar zijn plan temeer daar hij geen enkele ervaring heeft op dit gebied en met zijn dienst. En hoeveel realiteitswaarde zijn plan heeft. Ik weet dat ik altijd kritisch ben, maar ook een realist en weet hoeveel sprongen hij al eerder dit jaar heeft gemaakt die wel wat beweging hebben gegeven, maar weinig geld opleverden.

Maar ja...de bijstand dreigt en dan maakt een kat rare sprongen. Dus vraag ik me af of ik dan ook zo raar zou springen en of de regering mensen dwingt om raar te springen omdat ze anders in een mega-grote financiele afgrond donderen. En misschien door die rare sprongen nog veel slechter af zijn.

Maar terug naar mijzelf. Als ik ontevreden ben met het tot nu toe behaalde resultaat op wat voor gebied dan ook, ben ik toch echt de enige die daar wat aan kan doen. Het helpt mij niet om norsig te reageren op anderen die wel durven springen, het helpt mij ook niet om jaloers te zijn op Postcodeloterij-winnaars en het helpt mij ook niet om het aloude, ja maar, van stal te halen.

Niet miepen, maar bewegen. Veranderen wat ik veranderen kan, accepteren wat buiten mijn macht ligt en vooral genieten van alle zaken die ik zomaar gratis krijg aangereikt. Een roodborstje vanochtend in mijn tuin, de Vlaamse Gaaien die elke dag toeren draaien om een likje pindakaas te bemachtigen en daarbij bijna van het dak van het pindakaashuisje afvallen, de kauwen die dat moeiteloos doen en uiteraard de vele koolmeesjes die iedere dag zowat in de pot verdwijnen en dan weer vrolijk verder fladderen.

Gisteren liep ik een heel eind door die stad aan het Spaarne en zag heel veel mooie dingen in etalages. Geen enkel moment kreeg ik koopzin of had ik last van jammer dat ik geen geld heb. Ik genoot gewoon van de schoonheid van alle uitgestalde (vooral bric-a-brac en antiek) waren. Smaakvol. Inspirerend. Gratis de batterij opladend.  En vroeg in de ochtend de batterij van een groot aantal medewerkzoekenden opgeladen. En daardoor ook weer die van mij.

Nieuwe mappen

Nou ja, eigenlijk gereclycleerde mappen (ordners) voor 2014. Altijd aan het begin van het nieuwe jaar gooi ik de administratie ouder dan 5 jaar weg. Lekker snipperen. Dan heb ik weer een ordner over en die kan dan weer ingezet worden voor het nieuwe jaar. Een fijn rijtje dezelfde kleur mappen.

De tabbladen kunnen ook nog weer een jaartje mee. Omgekeerd nogmaals beschrijven maar dan aan de achterkant van de tab, of gewoon dezelfde volgorde aanhouden.
Ook heb ik een aantal tabbladen per maand, voor elke maand eentje en daarachter stop ik alle facturen die in die maand betaald moeten worden, zodra ze binnenkomen. Niet in een laatje dus, maar hoppa...in de map.

Vind dit altijd een heerlijk werkje. Ook direct, als de jaaropgaven binnen zijn die onder het Tabje Belastingen opruimen, dan heb ik alles bij elkaar.

Heel verschil met zo'n administratie Schoenendoos of rechterbovenlaatje.

En mijn uitgebreide excelsheet, met diverse tabbladen voor bijvoorbeeld mijn huishoudgeldbesteding, mijn begrotingen voor diverse zaken en een tabblad met de maandelijkse vaste lasten en overzicht wanneer wat wordt afgeschreven en ook daadwerkelijk is afgeschreven. In leuke kleurtjes, dan kan ik snel zien of ik inderdaad helemaal bij ben. Geen achterstanden. Kost me wekelijks maar een kwartiertje werk. Maar wel de gemoedsrust van weten wat er uitgaat en wanneer de hobbels en bobbels in het jaar zijn te verwachten (zaken die maar éénmaal per jaar komen of een paar keer in het jaar).

Vanochtend hadden we weer een bijeenkomst van mijn kluppie werkzoekenden. Het was weer inspirerend en fijn om te zien dat we niet bij de pakken blijven neerzitten, maar echt in aktie komen. De komende weken moeten we aan de bak met een aantal aktiepunten en ik ben benieuwd naar de verslagen. Ook direct zelf weer aan de bak. Was will das weib en was kann das weib?? Ook maar weer eens gaan mappen. Mindmappen.

En GRoter leren denken, niet zo bescheiden. Ga die plannen verder uitwerken dus. De discipline heb ik....hoe kan het anders dat een werkzoekende gewoon op vrijdag 3 januari om 0800 uur bij de bushalte staat om te gaan netwerken? Niemand die me dwingt.

En daardoor ook nu weer het gevoel heeft dat het weekend voor de deur staat. Deze week lekker bezig geweest en nu weer even ontspannen :)

Nieuwe ronde, nieuwe kansen - 2014

Wat een uitermate ontspannen Oudejaarsavond. Omdat ik niets hoefde. Of persé gezellig moest doen in gezelschap. Of bij mensen moest zijn waar ik niets mee heb. Dat moeten we dus ook maar niet meer doen in de toekomst.

Mijn zoon kwam even langs; hij had een feestje bij vrienden in het midden van het land en kwam wat kleding halen en me alvast een Gelukkig Nieuwjaar wensen. Wat zag hij er weer volwassen uit (hahah...ja, dat krijg je als je 25 bent).

Daarna kwam mijn dochter met haar vriendin langs. De dames zagen er beeldig uit. All the Single Ladies, met hakken van......meer dan 10 cm! Ze gingen naar een feest ergens in de hoofdstad en ook zij wensden me alvast een fijn uiteinde. Vandaag moest ze weer werken.

Lekker naar wat dingen om te lachen gekeken, de leukste stukjes uit DWDD en hoewel Theo Maassen aangekondigd stond, heb ik deze avond niet naar hem gekeken. Ik vond hem te grof voor mijn stemming. Wat ik wel heb gezien is erg corny, maar ach...wie kan t schelen...Diner for One op de Duitse tv. The same routine as last year??
Het is oeroud, maar gewoon zo lekker simpel dat ik hardop heb zitten lachen. In mijn uppie.

Ondertussen was buiten de Derde Wereldoorlog uitgebroken aan de knallen te meten en ik vroeg me af of ze nog iets over hadden voor 00.00 uur. Genoeg!
Niet naar buiten geweest, het regende en ik had geen zin in opgelegde verplichte beste wensen en vond het binnen gewoon heerlijk. Ben uiteindelijk niet heel erg laat naar bed gegaan, nog heel erg foute muziek uit de jaren 70 en 80 op de Duitse tv gezien en bedacht me dat elke dag een nieuw begin in zich heeft. Niet perse die allereerste dag van een nieuw jaar.

De Kerstboom zit weer in de doos en ook de kerstspullen en ballen. Alleen de Kerstster mag van mij nog tot en met 6 januari hangen. Lekker gevoel dat opruimen en je huiskamer weer naar normaal teruggetoverd. En zonder er tegenop te kijken. Gewoon doen. Vandaag nog wat opgenomen BBC dingen gekeken. O.a. een documentaire met deze heerlijke man over auto's, snelle auto's. En een oude Wallander.

Ondertussen nog een kort bezoekje van zoonlief, mooie gesprekken over zijn zoektocht naar werk, een diepgaand telefoontje van een vriend en net een lekkere salade gemaakt van Ruccola, zalmstukjes die eigenlijk op een toastje moesten, (maar dat weten zij niet) en wat geitenkaas. Lekker hoor.  Vanavond Sherlock Holmes op de Beeb, wat ook weer fijn is en ondertussen lekker doorbreien aan iets wat een vest moet worden.
En dan morgen weer een gewone werkdag. Nou ja...zoeken-naar-werkdag.

Het is nu al een prima dag. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen!