Lente

 I heard a bird sing

In the dark of December

A magical thing

And sweet to remember

'We are nearer to Spring

Than we were in September,'

I heard a bird sing

In the dark of December.

Oliver Herford

Topics

De ochtend voordat men opeens besloot dat je als abonnee op een krant niet meer gebruik van Topics (artikelen uit andere kranten van dezelfde uitgeverij) kon maken, want men had besloten ermee te stoppen, kregen we een mailtje. 

Had je nog net even de tijd om de stukken die je had aangemerkt als nog een keertje willen lezen of bewaren, elders op te slaan.

Dus die avond gekeken wat ik echt nog graag wilde bewaren en opgeslagen. Maar wat een werk. En ook weer niet; want uiteindelijk is alles wel weer ergens op te zoeken.

Waarom men dit besloten heeft? Geen echte uitleg. Uiteraard omdat het niets opbrengt en alleen maar geld kost. Nu kan je alleen nog maar artikelen uit een andere krant lezen als je ervoor betaalt. 
Of gratis in de bibliotheek, maar daar zit ik niet elke dag. En juist zo leuk dat er op basis van jouw voorkeuren er een selectie was gemaakt.

Voorheen kon je de artikelen van DPG kranten via Bendle ook lezen, maar ook dat is een hele tijd terug opgehouden. Net als dat de NRC al snel afhaakte. Waardoor Blendle het vooral van buitenlandse kranten en tijdschriften moet hebben. 

Nog meer Topics fans?

Inflatiecorrectie

Sint zat te denken

Hoe hij toch een passende inflatiecorrectie aan de werknemers kon schenken.

Maar telkens fluisterde de Hoofdpiet in zijn oor.

Dat plan gaat echt niet door.

We geven ze gewoon een vet compliment

Daar leeft men namelijk helemaal van op en kost ons geen cent.

Ik haal wat veren van mijn pietenmuts af

Die stop ik dan in ieder zijn poepertje op een draf.

Is iedereen weer heel ontroerd en voelt zich gezien

En ik gebruik zelfs nog Vaselien!

Afbeelding van Willem van Luijk via Pixabay 

Lek(ker) niet.

Fietsband niet lek, maar ventiel inderdaad als geintje opengedraaid. Wel netjes het dopje er nog weer opgedaan, dat zegt ook weer wat over de dader. 

Ook niet positief getest voor Covid. Al kan dat nog steeds komen. 

Dus lekker heen en weer kunnen fietsen en wat een vrijheid geeft dat. Als ik even terug denk aan de tijd dat ik niet meer durfde te fietsen en een fiets had die niet zo goed was, maar ik deed het er maar mee, ben ik me nu bewuster ervan dat alles wel een beetje moet kloppen waardoor ik makkelijker van het beeld dat ik ga omvallen met die fiets verdwijnt af ben gekomen.

Grappig was dat ik dat ooit bij een psycholoog vertelde (bang om te vallen van mijn fiets), ging er wel op de fiets heen en dat ik dan ook nog omviel net voorafgaand aan de afspraak. Moest zo zijn. Om fietsen te vermijden nam ik de bus of ging lopen. 

Gelukkig durfde ik (zo bang was ik kennelijk dus niet) toch weer op te stappen en naar de afspraak te fietsen, maar toen ik daar zo lag voelde ik me heel even geheel alleen op de wereld. Wat ook niet zo was, want een hele aardige puber hielp me overeind en vroeg hoe het met me ging. 

Besef heel goed dat ik makkelijk praten heb, want ik had kunnen sparen voor een nieuwe fiets en ook nog de mazzel dat ik mijn voorgaande fiets kon inruilen. Dus korting. 

En dat ik heel goed inzag dat als ik dit alles (psycholoog en toch weer in het zadel gaan zitten (in dit geval erop) niet deed, ik geen meter vooruit kwam, zelfs achteruit zou gaan. In hoe groot mijn wereld is en blijft en bewegingsvrijheid en mogelijkheden. En zorgeloosheid. Wil ik ergens heen? Hop, pak de fiets en gaan met die banaan. Hoe meer er vooraf gedacht en vooral gepiekerd wordt, hoe moeilijker het is om zorgeloos dit soort 'normale' dingen te doen. Dus train ik in minder piekeren en mijzelf toespreken als ik dat toch wel doe. Omdat het hele systeem van piekeren nul zin heeft!

Heel laat mijn warme bed uit, wel vroeg wakker hoor, gelezen en online dingen bekeken en toen pas douchen, haren wassen en de dag echt beginnen. Lekkere koffie met opgeklopte sojamelk. Gewoon; omdat het kan. 

Fijn toch!

Lek(ker)

 De streekbus reed kennelijk iets sneller zijn route, dus ik was er nog net voordat de trein zou vertrekken voor mijn beoogde Intercity. Kijken of ik die kan pakken? 

Nope. Stond op het knopje te drukken, maar de deuren gingen niet meer open.

Nou jammer de bammer dan. Ik vond dat ik wel een Happy Hour megamok koffie voor maar 1 euro mocht halen. En had een grappig praatje met iemand bij het apparaat.

De beoogde trein ging op tijd, had een lekker hete bak koffie onderweg en genoot van het feit dat ik kon zitten en bovendien nog koffie had!

Werk verliep nogal chaotisch, maar ik merk dat ik goed kan improviseren en tamelijk flexibel ben. Mijn collega niet, die raakte al een beetje in paniek. Dus kwam de leidinggevende de afspraak maar doen. Ook weer geregeld. Was hij niet voor niets op kantoor een keer.

Oh ja...voor ik het vergeet. Op het station kwam ik een collega tegen. Hij werkt ook aan de desk waar ik zit. Naast mij. En hoestte al langer. En nu was hij op weg naar huis. Op het werk een testje gedaan (oh waarom niet thuis??) en positief. Dus weer omgedraaid en lekker de trein weer in en verder hoesten. 

En andere collega die ook al ziek zwak en misselijk was, maar verstandig thuis aan het werken was, maar waar ik geen contact mee heb gehad, had ook een positieve test. Ga ook wel testen. En op de terugweg kon ik afstand houden, want genoeg plek en ergens waar niemand naast of voor me zat. In de bus terug idem dito.

Enfin. In de middag lekker kunnen doorwerken. Oftewel veel kunnen doen van mijn to-do lijst. En op tijd naar huis. Zou ik de 'vroegere' intercity kunnen halen? Ik had nog tijd. Echt genoeg tijd ook. 

Op het station aangekomen zag ik al iedereen naar de borden staren en constateerde al snel dat mijn trein was 'gecancelled'. De volgende intercity ook. Dus dan maar met het boemeltje. Die had ruim 10 minuten vertraging. Maar ik was al lang blij dat ik 'maar' 25 minuten had staan wachten en een dikke winterjas had.

Boemeltje was prima. Vooral omdat ik geen plannen had, behalve thuiskomen, lekker mijn werkkleding uit en in de relaxzone. Had al gekookt voor meerdere dagen, dus alleen opwarmen en salade erbij. 

Bleek bij het busstation bij wegfietsen dat mijn achterband lek was. Nou ja, dan maar lopen naar huis, ik hoefde in ieder geval niet die zware tassen te sjouwen, die kon ik in mijn grote fietstassen doen. 

Afvalbak weer van de stoep gehaald. Fiets in de gang gezet voor nader onderzoek en direct ook de fietspomp erbij. Aha...ventiel zat helemaal los. Had denk ik iemand gedaan die dat wel lollig leek. Heb niemand horen lachen, dus een beetje raar gevoel voor humor.

Dus achterband oppompen en kijken hoe die er morgenochtend bijstaat. En dan kan ik alsnog Plan B bedenken. Ik kan goed fietsbanden maken, maar dit is een extra brede band en ik weet niet of ik dat nog steeds zelf kan. Mijn eerste lekkage namelijk met deze fiets. 

Grappig dat al deze tegenslag me niet echt uit mijn humeur haalt. Kan er goed mijn schouders over ophalen en kijken naar alles wat er wel goed gaat. 

En dat het weer lekker weekend is! En de kachel wat hoger mag, de kaarsjes aan en gewoon even breien en tv-kijken. 

Vogels

Mag graag even naar buiten kijken wat voor vogels mijn boom interessant vinden om te bezoeken. Zag ik toch, terwijl Brigitte Kaandorp op de achtergrond speelde, heel veel verschillende soorten tegelijkertijd.

Dat deed me denken aan Nicolien Mizee en haar leuke vogelboekje. Gekregen met inscriptie van haar. Zij is ook weer een vriendin van Brigitte, dus zo kwam ik van B. naar N. Kleine wereld toch!

(He...en straalt dit niet een beetje op mij af hahaha, fluisterde mijn ego!).

Enfin; die vogels dus (oh wat errug, nu denk ik aan de oudste Nederlandse zin..Hebban olla Vogula, hoezo mindhoppen?).

Zag een Roodborstje (teken dat het kouder gaat worden, al gaven mijn tenen dat ook al aan), een Merel, huismus, Koolmeesjes-echtpaar en een (die moest ik even opzoeken, wat een mooie) Nog niet gevonden, welke vogel dit was, maar dat komt nog wel. Misschien bezoekt hij/zij mijn tuin nog wel een keertje. Oh ja, nu het kouder gaat worden ook weer vetbollen etc gaan ophangen. En inspiratie bij mevrouw W. om die vetbollen zelf te maken. Leuk werkje!

Ik huil niet meer..

Had een vriendin meegevraagd naar de show van Brigitte Kaandorp & Jenny Arean in Carre. Ook in het kader van doe eens wat leuks en wat luchtigs en daar viel dit heel erg en zeer zeker onder!

Al een paar maanden terug zag ik dat ze ook hier optraden en na nog even twijfelen (best wel duur) toch maar voor mijn doen, snel de knoop doorgehakt. Nu of nooit, vooral toen ik keek hoeveel plekken er nog waren. En ook; gaaaaaaaaaaaaaaaaa dan eens als je dit zo leuk lijkt. 

Even bedenken hoe daarheen te reizen. We gingen ieder apart, want wonen niet dicht bij elkaar. Maar allebei met OV, dat was het simpelst. Nou ja, voor mij geen keus, want geen eigen auto. 

Juist die middag kwam ik uit mijn werk en grote chaos op het station waar ik overstap naar de streekbus. Het hele station was afgezet, een enorme overmacht aan brandweer, politie en ambulances en mannen in bijzondere pakken voor giftige stoffen stonden binnen en buiten en dus omlopen naar de bushalte. Treinen vertraagd (sommige met wel 40 minuten), ook de mijne, maar nu snapte ik waardoor. 

Even checken online wat er aan de hand is, want had net ook die ochtend een brandalarm op mijn werk meegemaakt. Stonden we twintig minuten buiten te wachten tot we weer naar binnen mochten. En in de ochtend waren de intercity's naar mijn werkplek uitgevallen omdat er iets met een spoorbrug was. Dus met het boemeltje en overstappen was de enige optie en daardoor weer later dan ik wilde op mijn werk. Dus al met al lekker hectisch.

Dus met die ervaring in mijn achterhoofd telkens gekeken of de treinen weer normaal reden, alternatieven bekeken dus niet echt ontspannen daarhenen gereisd. Maar alles liep, reed en ik vond ook nog waar ik moest zijn. Vriendin was er al en dan de hoge trappen op naar onze plekken. Die een goed zicht op het podium gaven en ook blij dat ik alles goed kon horen. 

Mooi theater. En een nog mooiere show van twee vakvrouwen. Het is bewonderingswaardig hoe goed de stem en conditie is van Jenny, die toch echt al 80 is! Brigitte is dan nog een jonkie! Zei ze zelf, meerdere malen. Hahah! Wat zijn ze leuk samen en die vibe voelde de zaal ook en gaf dat weer terug. 

Enorm genoten. Lach en een traan, maar vooral lach. Jemig dat had ik nodig! En ook het gezelschap van mijn vriendin. Zo dankbaar dat ik dit kon regelen en nu eens iets voor haar kon doen. 

Was pas de volgende dag thuis (dramaqueen he...gewoon een stukje reizen met OV en fiets en dan 1 minuut over 00.00 uur thuiskomen). Maar daar had ik rekening mee gehouden. Had nog wel onthouden een vuilnisbak bij de stoep te zetten, dan hoefde ik dat niet vroeg in de ochtend te doen (het was ook al vroeg in de ochtend..). Want wist al dat ik niet supervroeg mijn bed uit zou zijn. 

Nu wat administratiewerkzaamheden, zo de was ophangen en even de stofzuiger door de slaapkamers en jemig wat is het frips in huis. Doe bewust de kachel nog even niet aan, zolang ik actief blijf staat de temperatuur op 15,5 graden. Kan best. Kan ik het niet betalen dan? Is het zo erg gesteld? 

Nee, gelukkig niet. Uit zuinigheid en preventief. Want stel dat ik wel straks moet wennen aan lagere temperaturen omdat ik het dan echt niet meer kan betalen. Dan kan ik dat. Dat dus. Gooi 'm straks wel wat hoger hoor, naar 17 graden max overdag. En spreek mijn bruine vet aan :)