Rijke zaterdagzwijmel

De dame uit onderstaand liedje had een Rijke Pa en daarover had ik deze week een interessante bijeenkomst, samen met Motormaniaman.

We hebben altijd lol samen op seminars die ons de hemel beloven, terwijl het zo klaar als een klontje is dat de organisatie er beter van wordt en rijker en de arme goedgelovige oprecht gelovend in het recht op geluk en het zelf kunnen regelen van dit geluk zich weer gretig inschrijft voor weer een seminar. Halleluja, doe zoals ik doe en je leven wordt fantastisch!!

We moesten lachen om het fantastische aanbod van de vervolgtraining waar uiteraard ALLES duidelijk zou worden omtrent Rijk worden. Kost maar een paar duizend euro.  En natuurlijk waren er weer genoeg mensen die zich inschreven zodat de zaalhuur ruimschoots eruit was voor de organisatie. Die geen enkele tip had over hoe de Nederlandse markt werkt, maar dat dondert niet. Rijk worden zullen we. Geen enkele kritische noot kwam er uit het publiek en gretig schreef men zich in voor het pad naar Rijkdom. Nooit meer hoeven werken en laat andere, vooral domme mensen, lekker voor je werken.

Zal wel geen toeval zijn dat ik gisterenavond een interessante reportage zag over een enge Guru die het principe van The Secret uitdraagt en de dood van 3 mensen op zijn geweten heeft door zijn zelfbedachte therapietjes/transformatietrajecten. U vraagt en het universum draait; vooral voor wereldse zaken zoals een grote auto, nieuw huis, succesvolle business en veel centjes. Moet je wel in mij geloven, doe wat ik je zeg, ook al is het raar, absurd en gevaarlijk.

Wat staat dit toch haaks op in balans zijn met de wereld om je heen, geven zonder te nemen, er zijn voor anderen en warm en liefdevol zijn zonder de rekening op te maken en eisen dat het Universum je beloont.

Ne te lave pas chérie, j'arrive!

Dat schreef Napoleon aan zijn vrouw, Josephine de Beauhairnais, toen hij terugkeerde van een veldslag. Hij hield kennelijk van haar lijflucht. Waar een kleine man groot in kan zijn.

Zaterdagavond ben ik Josephine af en mag ik weer douchen. Dan is de kit in de badkamer goed gedroogd. Nou poedel ik wel aan het aanrecht hoor en was ik me elke dag helemaal van kop tot kont, maar echt heerlijk douchen mis ik. En een emmertje water over mij heen gooien is ook niet zo handig in de keuken. Dus behelpen maar even, terwijl ik direct die rij stijve washandjes zag hangen vroeger thuis, want alleen op vrijdag mocht er van de douche of het bad gebruikt gemaakt worden. Niet elke dag douchen. En wassen deed je alleen je bovenkant. Dat vaker douchen leerde ik pas toen ik op kamers ging en anderen me vertelde dat het toch wel proper was om regelmatiger te douchen.

Alleen als je ongesteld was geweest (dus niet tijdens) mocht er tussentijds gedouched worden. We hadden wel een groot gezin en een kleine boiler, dus als iedereen elke dag op dezelfde tijd zou douchen, was dat ding ook gewoon leeg en kon je koud douchen. Dus begrijpen doe ik het wel. Andere tijden, andere voorzieningen, andere gewoontes. 

Inmiddels is Bob de Bouwer bijna klaar en wordt er nu keurig netjes opgeruimd. Doen ze prima. Nu nog alleen wachten op de man van de goedkeuring voor de oplevering. En dan ben ik hopenlijk weer klaar met badkamerverbouwingen. Nou ja...behalve dan nog het witten van de overige muren en plafond. En dakraamrand. 

Weer een projectje om in te plannen. En nou eens echt te doen.

Bruggen bouwen

Vroeg opstaan heb ik nooit problemen mee gehad. Het moest omdat je anders te laat op je werk komt, of dat de kinderen niet op tijd op school zijn en daarom had je de wekker op tijd gezet en zorgde je ervoor (na een paar keer snoozen, vooral in de winter) uit je bed te komen en de ochtendroutine te starten. Ik was nooit te laat, niet op school en niet op werk. Meestal was ik degene die de deur openmaakte.

Ook nu zorg ik ervoor om op een redelijke tijd in de weekdagen uit mijn bed te zijn en de dag te beginnen. In het kader van dan hou ik die routine en mocht ik toch weer aan het werk buitenshuis gaan, dan is de overgang niet zo groot. En ook om een normaal dagritme te houden. Ik was altijd bang om een bankhanger te worden. Rond 12.00 uur uit bed, niet aankleden, maar sloom en slordig en dat werkt de depressieve gevoelens in de hand. Zeker nu ik alleen woon en er niemand is die tegen me zegt..'joh, gaat het wel goed met je'?

Dus vaste routines - ook al hoef ik nergens heen in de ochtend. En ook redelijk vaste slaaptijden; het klinkt misschien kinderachtig, maar ik voel me er goed bij. Ik ben uitgeslapen, alert en klaar om dingen te doen.

Nu ik al om 07.30 uur fris en fruitig (en dat zonder douche) gereed moet zijn, moet ik wel smakelijk lachen om mijn inwendige gekreun. Het is maar een uurtje eerder, ik hoef nergens heen, alleen maar zorgen dat de voordeur open kan en de heren van het bouwbedrijf bij de badkamer kunnen. Deze heren waren hiervoor al op het bedrijf en hebben er al wat werktijd opzitten; dus zeur niet! Je hoeft alleen maar aangekleed te zijn, je hoeft niet te reizen, niet naar een klant. Niks.

Dus een kop thee of koffie aangeboden en nu weer het (beneden) rijk voor mij alleen. Dus aan de slag. Elke dag heb ik ook mijn to-do lijstjes. De Flylady routines uiteraard, maar ook de uitzoekwerkjes, de sollicitatierondes, netwerken...het is niet zo dat ik de hele dag op mijn luie kont zit en niets doe. Al komt het me nog steeds raar over, want al deze zaken deed ik voorheen naast mijn werk.

Alleen leuke dingen; daar doe ik veel te weinig van. Die zou ik dus ook gewoon moeten inplannen. Ik merk dat ik toch nog een beetje bangig ben. Bang om teveel geld aan leuk uit te geven, bang om ergens alleen heen te gaan, bang dat het niet leuk is, bang dat reizen toch budgettair onverstandig is, zelf een tripje naar een museum of zoiets verantwoords. Of een auto huren en eens wat verder reizen dan de fietsroute. En dan heb ik het niet eens over een avondje stappen of uit eten gaan. En mezelf isoleer daardoor. Kan heel goed, want ik ben bekend in de rol van luisteraar en achter de schermen-regelneef, niet van prater en vrager.

Dat wil ik dus ook anders aanpakken. Vaak genoeg zijn er goedkope treinkaartjes. Plan dan ook echt iets leuks in. Ga naar dat museum, ga naar die stad. Het mag.

Ik merk dat ik het al moeilijk vind om in de tuin te zitten niksen, terwijl de heren aan de badkamer werken. En dan niks ik niet, maar snoei.

Ik kijk momenteel, ik neem het op want te laat voor mij, de serie The Bridge, de Deens/Zweedse, deel II. Die vrouw die doet me zo denken aan een manager die ik ooit had. Ze had ook zo'n rare blik in haar ogen, hield haar hoofd op precies dezelfde manier en was heel rationeel, nooit empathisch. Kon en wilde zich nooit verplaatsen in hoe haar stijl van leidinggeven overkwam op de rest. Als zij maar hoger op kwam. En dat komt ze. Ten koste van veel medewerkers, maar dat voelt ze niet en kan haar kennelijk niet schelen. Naar wijf.

Natte cel

Vandaag vroeg opgestaan want mijn badkamer wordt - voor een gedeelte - opnieuw betegeld vanwege lekkage.

De man die er nu is van de bouwmaatschappij zei me al dat het jammer is dat ze er niet een hele nieuwe betegeling in mogen leggen, want al 30 jaar oud en de zaken beter mogen wegwerken. Maar nee...alleen de douchehoek.
Dus geen modieuze grote granieten tegels of iets anders wat geheel trendy is, maar gewoon de standaard huurhuistegel. Lelijk, klein, maar kennelijk nog genoeg van op voorraad. Die Maserati moet ergens van betaald worden natuurlijk.

Hindert niet; als ik maar kan douchen zonder lekkage. En ik heb gelukkig geen dromen over mooie badkamers. Kreeg een goede tip over hoe ik van mijn schimmel (niet het paard) af kan komen, dus die kan ik hierna toepassen. Mijn geluk zit niet in een strakke badkamer. Of een vrijstaande woning.

Wel even wat zaken plannen, zoals niet douchen vanochtend, maar poedelen aan de wasbak, maar goed; ook zo kan je schoon worden, al kan ik niet wachten totdat ik weer mag douchen. En de badkamer leeghalen, een groot afdekzeil over mijn bed gelegd, deur dicht etc. En vroeg wakker want het bouwbedrijf begint al om 07.30 uur.

Hij heeft alles afgedekt met plakzeil, wat ik niet verwacht had, maar dat is verplicht gaf hij aan. Arbotechnisch is het dan weer niet veilig (lekker glijden op een trap met plastic) en van mij hoeft het niet, maar ja...de dure heren van de Woningbouwvereniging hebben zo hun eisen en doen ze het niet dan zijn ze hun opdrachtgever kwijt. En niemand wil in deze tijd een grote opdrachtgever verliezen.
Gisteren op de valreep toch nog maar even wat koekjes in huis gehaald voor bij de koffie en thee. En bedacht me hoe ik moet wennen aan weer iemand in huis. Ben zo gewend aan de stilte en aan zelf mijn tijd kunnen indelen; dit zal wel wennen zijn. Oh...oeps; geen koffiemelk in huis...Vanavond nog maar even naar de winkel hiervoor. Gelukkig drinkt hij de koffie zwart.

Maar wat heerlijk dat dit gewoon kan zonder dat ik stress heb over vrij moeten nemen. Vier dagen lang is de planning, dus reken maar na als je werkt hoeveel vakantiedagen dat zijn. En ook heerlijk dat ik met niemand rekening hoef te houden, geen inwonende kinderen die balen dat ze niet kunnen douchen of de wc gebruiken op de badkamer.
Heb deze week ook geen afspraken staan buitenshuis, dus ideale planning toch? Kijk; dat is nou een voordeel van het niet hebben van een baan. Zo hep ieder nadeel zijn voordeel!

En wat grappig; een kort bezoekje van dochterlief, die wat post kwam halen.  En aangaf in de haast haar bakje met eten te hebben vergeten mee te nemen. Nou...geen probleem. Ik roerbak een lekker gerechtje en dit kan ze mee naar haar werk nemen.
Lang leve de diepvries en de fantasie en voorraad. En het gevoel weer even mee te doen.

Maandag

En dan is het alweer maandagmiddag. Fijne dag tot nu toe en wat heerlijk toch. In de ochtend was ik vroeg(ig) wakker en maar direct opstaan, douchen, aankleden en de prullenbakken van de bovenverdiepingen legen. Daarna naar beneden en mijn rondje Bless the House afgehandeld. Omdat ik dingen niet meer laat oplopen tot grote bergen onoverzichtelijk werk of grote balen was of grote stapels nog uit te zoeken kranten/tijdschriften/reclameblaadjes, is dat uurtje Bless the House zo klaar.

Want ik Bless mijn huis eigenlijk de hele week door en daarmee mijzelf. Natuurlijk besef ik dat ik nu ook zeeen van tijd heb, nu ik noodgedwongen niet betaald werk verricht, maar ik weet ook dat ik mijn huishouden nu stukken beter manage beheer, dan een aantal jaren terug. Dat heeft voornamelijk met mijn hoofd te maken. Ik gun mijzelf dat schonere opgeruimde huis, leefomgeving. Ik wil niet meer als een Malle Pietje in een soort van rommelige huiskamer zijn, waar stapels liggen van nog uit te zoeken, op te ruimen, weg te doen. En elke kast vol zit, vol met nog uit te zoeken, op te ruimen, ooit ga ik dit echt nog wel een keer gebruiken dingen. En er werkelijk geen enkele plek is die leeg is. Overal ligt wel iets, of staat iets.

Wel ironisch dat dan de vriendin van mijn zoon vandaag nog even wat dozen van zoonlief kwam brengen. Die had hij bij haar opgeslagen omdat hij in het buitenland woont en werkt en vaak bij haar is, maar zij gaat naar een andere studentenstad en heeft geen ruimte meer. Dus hoppa....weer een stapel erbij hier. In zijn oude kamer, wat eigenlijk mijn hobbykamer zou zijn, maar nu nog volstaat met zijn dingen. Maar ja....laat ik eerlijk zijn. Als ik echt wilde hobbieeen, dan deed ik dat wel en gebruikte niet zijn dozen als excuus.

Het beste ruim je op door je kinderen de deur uit te sturen, maar dan wel graag in een groot huis met genoeg opruim-ruimte. En eigenlijk zou ik dan direct veel kleiner moeten gaan wonen, zodat die opruim-optie er niet is. Dat zal ze leren :)...Nou ja...eigenlijk mijzelf. Want Hamster is my middle name.

Zou ik genoeg geld hebben, dan werkte ik nooit meer voor een leidinggevende. Nooit meer die afschuwelijke rondjes Beoordelingsgesprekken of uit dezelfde koker de Functioneringsgesprekken of Ontwikkelingscurve of weet ik veel wat voor braaftaal of managersjargon er voor dit soort kippenvelgesprekken gebruikt wordt. Gewoon doen waar je goed in bent, 100% geven en ook 100% terugkrijgen. Dat lijkt me een goede deal. Niet dat ik nu voor eeuwig thuis wil blijven zitten, maar het is wel heerlijk rustig en heel heel weinig stress. Compleet niet te vergelijken met werken. De enige deadline die ik nu heb is of ik op tijd mijn avondeten klaar heb. En zelfs daar zit geen deadline op; niemand die het een drol uitmaakt hoe laat ik eet. Of ik eet uberhaupt.

Nu is het hoogtepunt van de maandag niet de ronde bij de koffie-automaat of de lunchpauze in de kantine, maar Koffietijd wat weer begonnen is. Dan hou ik bewust even pauze en drink...koffie. En streep op mijn To Do lijstje af wat ik allemaal al gedaan heb vandaag.

Nog 1 klusje te doen, maar dat kan vanavond pas. Dus nu even tijd om wat te bloggen en een kopje thee.

En onderstaand bericht van Flylady aandachtig te lezen. Wat een heerlijke site. En wat ben ik blij dat ik lid ben.

http://myemail.constantcontact.com/Morning-Musing--Depression-Don-t-Give-Up--I-Didn-t.html?soid=1112168023626&aid=rRqb_w3ZN_A

Laten we zacht zijn.

Net terug van een rondje fietsen; heerlijk dat ik me een nieuwe achterband kon veroorloven en dus weer mobieler ben. Bovendien is het droog, het zonnetje schijnt, niets moet of hoeft; was will das weib noch mehr??

Nog beter en zachter voor mijzelf zijn. Dat wil ik nog meer. (En de Staatsloterij winnen, maar dat valt in een andere categorie). Ik merk wel de invloed van de EMDR sessies. Ik ben minder bozig en wrokkig naar mijn verleden en ook het heden en kan de zaken laten waar ze horen. Om in EMDR termen te blijven; in het laatje van vroeger.
Wel frappant dat mijn broertje me wat dingen over vroeger vertelde, zijn rol in de familie en dat ik zijn pijn direct voelde. Alsof wij kinderen erbij hingen, ingeklemd tussen het slechte huwelijk van mijn ouders, buffers, afleiders en vredestichters. Altijd een zesde zintuig voor wat er nu weer in de lucht hing en alert op stemmingen en nog alerter op uitbarstingen van geweld, frustratie en woede. Klappen-opvanger, bliksemafleider. Maar nooit goed genoeg om er gewoon te zijn.

Op zondag de dag dus maar zacht en rustig beginnen. Geroosterd notenbrood (toe maar wat een luxe, maar 35% afgeprijsd omdat het over de datum is) met lemoncurd (ook ooit uit een bak met MOET WEG en ik doe er al heel lang mee)  en een zacht eitje. En een kopje koffie. Om een mooi bord en in een mooi kopje. Gewoon omdat dit er fijn uitziet.

Daarvoor douchen, aankleden en een (zondags)jurkje aandoen, bijpassende oorbellen uitzoeken en een leuke sjaal erbij. Make-upje op en klaar voor de dag. Niet dat ik iemand zie, maar het voelt beter om er goed en verzorgd uit te zien. Aangekleed gaat (nog steeds niet) uit. Geen zin in drukke massa's momenteel.

Vanochtend alweer een Scandinavische thriller via de vakantiebieb uitgelezen. Geheel gratis. Mooie service toch van de bibliotheek.

Wilde in de tuin eten, maar er vielen toch 3 druppels, dus toch maar binnen eten. En daarna nog even een leuke film gekeken die ik opgenomen had. Saving Grace. Heerlijk luchtig, Engelse humor en een creatieve manier om je inkomen te vergroten. Die had ik nog niet gelezen in de bezuinigingsblogjes.

Ook met de eeuwig grappige Martin Clunes, die later Doc Martin zou spelen, gebaseerd op zijn karakter in deze film. En waarvan ze in Nederland Dokter Tinus hebben afgeleid.

Martin Clunes...ik vond hem al grappig toen hij in Men Behaving Badly speelde...en ik dat in de jaren 80/90 keek op de BBC.  Met zijn te grote oren en ogen.

En grappig dat de hoofdrolspeelster nu te zien is in de detective-serie Vera, waar ze een grumpy old woman speelt, maar wel een slimme want bij de politie, de ene misdaad na de andere oplossend.

En die meneer Graig Ferguson is ook leuk opgedroogd.

Ik ben blij dat ik weer hardop (all by myself) zit te lachen om hilarische scenes. Kan wegdromen bij leuke meneren. Leuke meneren opmerk. Maar voorlopig nog weinig meer dan dat durf. Kijken achter glas.
En een rondje fietsen, zonder afstappen.

Nou ja; later lachen we erom!

Regenzwijmel

Dit weekend geven ze hun afscheidsconcert in het Vondelpark, dus het leek me wel een passende zwijmel. Alhoewel ik in hun glorietijd veel minder bezig was met hun muziek.

Pas later ben ik ze gaan waarderen en daardoor ook beter gaan luisteren naar teksten.

En aangezien de ochtend hier wederom met onweer en regen begon, maar nu de zon weer schijnt in het prima deze tekst en muziek.

De gratis zaterdagkrant ligt weer op de mat, kopje koffie was heerlijk en nu even een boodschappenlijstje gemaakt. Nog een weekje met mijn budget en dat gaan prima lukken.

Verder geniet ik enorm van de app van de vakantiebieb. Veel boeken gratis gelezen, vooral thrillers en er liggen nog 2 gewone biebboeken te lezen. En verder de serie The Bridge opgenomen, dus alweer scandinavisch thrillergenot en ook nog wat Deens werk op de recorder staan.

Gisteren heerlijke chili gemaakt, met een Madame Jeanette pepertje erdoor, dus vandaag extra heet schat ik in. En zo heerlijk; ik had gewoon alles in huis en buiten in de zompige tuin nog lente-uitjes (opnieuw gepoot,dus geheel gratis) en peterselie. Waar ik eerst in een impuls naar de winkel zou gaan - zin in iets lekkers en weet niet wat ik ga eten.... - heb ik nu nagedacht en gekeken wat ik kon maken van wat er in huis/tuin is. Genoeg nog, meer dan genoeg.

En wat ben ik blij dat ik genoeg op mijn spaarrekenng heb om hier op een nieuwe laptop te zitten typen. Luxe!

Oeps...alweer onweer, dus duik nog maar even mijn laptop in.