Mijn laptop wilde vanochtend niet opstarten. Had lang naar Netflix gekeken, zonder de powerkabel erin, want niet handig voor de batterij. Even kijken hoe lang ik of liever mijn laptopje dat volhield. Ging uiteindelijk vroeg slapen en helemaal vergeten wat de status van de laptop was.
Tot vanochtend.
Zwart scherm. Harde return werkt niet. Nogmaals...Niks. Eerst maar zeker 30 minuten opladen en daarna nog een keer proberen. Ondertussen even breien, make-up doen en nog een keer. Op mijn telefoon een Youtube filmpje gestart wat ik allemaal zou kunnen doen. Neeeee, ga niet mijn RAM ding eruit halen. Kom op zeg, gewoon werken kreng!
Na 5 pogingen weer even laten opladen en daarna nogmaals en nogmaals. En toen eindelijk zag ik het startlogo van mijn laptop verschijnen. Hoera! Ben ik mijn eigen ICT afdeling zonder eerst een melding te hoeven maken dat ik een probleem had.
Had dit probleem al vaker gehad, bij te weinig batterijvermogen als hij lang van de lader was geweest, dus ik maakte me eigenlijk niet echt zorgen. Nou ja, een beetje.
Moest trouwens voor de griepprik naar de huisartsenpraktijk, in het donker van de week.
T-shirt met korte mouwen aangedaan, zodat ik alleen mijn winterjas naar beneden hoefde te laten glijden over de schouders en hoppaaaa, de spuit kon er zo in. Mijn QR code meegenomen op de telefoon conform instructies en met stok naar buiten en mijn rugzak.
Nat en donker, slechte combinatie voor Momfer de Mol.
Ik struikelde nog bijna over een stoeptegel die niet recht lag, maar nu heb ik geleerd (voornamelijk van filmpjes op Social Media, niet bij de fysio) om balans terug te vinden met stok en andere voet en dat ging goed. Ik viel niet! Yeah. Was ik echt heel blij mee, want ik zag me al bijna liggen, daar in het donker op de stoep.
Was zo klaar, ging allemaal heel erg efficiënt (ik kon bij het maken van de online afspraak een tijdstip kiezen waarop het minder druk zou zijn, wel allemaal in de avond. Daarna nog even snel vers brood halen en ik liep een andere route terug. Erop lettend waar ik mijn voeten neerzette.
Maar dat ik nou ook nog bang in het donker dreig te worden. Neee...niet doen. Gewoon gaan als het nodig is en ook als het niet nodig is.
Mijn plastic kliko was ook eindelijk geleegd dus die moest ik ook nog meesleuren. Maar ook dat lukte.
Blij.
Jullie bang om in het donker te lopen? Nou ja, bang....liever met zo'n mijnlamp op je voorhoofd lopen dan bedoel ik. Iemand?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten