donderdag 19 november 2026

Hoe kan ik dat toch voor elkaar krijgen

Een zin die ik ooit bij een Financiële training leerde. En omdenken. Dus niet denken dat het niet gaat lukken, maar ´how can I achieve that/ hoe krijg ik dat voor elkaar.

Hoe je het snelst aan veel geld kan komen bijvoorbeeld. Daar moesten wij in een groepje over nadenken. En met oplossingen komen die niet zo voor de hand lagen. 

Stelde een bankoverval voor, maar dat was wel heel erg buiten de box gedacht. De meesten kwamen niet verder dan hun ouders om de erfenis vervroegd vragen of zoiets dergelijks. 

Mmm...werkelijk.

Loop, nou ja, lopen is geen goed werkwoord deze week, een beetje vast. Wankel nog op de benen, durf het gewoon nog niet om een ommetje te maken. Het weer nodigt ook niet uit en ik baal van mijn lamlendige en tranentrekkende gedrag. Kom nou... Zou naar de film gaan met een vriendin, maar durfde niets uit te zoeken, want gaat gewoon nog niet soepel, naar de bus, in de bus etc. Doen we het volgende week of de week erna hebben we afgesproken.

Maar ja, die voet wil nog niet echt doen wat hij moet doen, ik ga met piepkleine stapjes vooruit en zie dat mijn voorvoet ietsje hoger komt, de korsten op mijn knieën geven aan dat een ongelukje zo gebeurd is en dat alles maakt mijn wereld superklein. Ook merk ik dat ik minder sociaal ben (als ik dat al was).

Dus toch mijzelf maar naar buiten gegooid. Ja, het regent, maar daar heb je toch een waterafstotende jas voor?? Niet zoveel excuses zoeken, maar gaan!

Nu luisterde ik vanochtend naar de podcast van Teun en Gijs vertellen alles waarin Gijs (Groenteman) het over zijn constante zelfkritiek heeft. Dat hij daar last van heeft. Hoe hij daaraf kan komen en wat hem even verlichting biedt. Want hondje en de zee hebben geen oordeel. Dat was dan naar zijn huisje aan zee te trekken, met hond (schattige Teckel) en daar wandelingen aan zee te maken. 

Wandelingen
Zee
Hondje
Huisje

Zo slecht is het allemaal niet met hem dacht ik. Al begrijp ik maar al te goed dat die kritische stem meestal veel te hard klinkt en al die materiele zaken niets verzachten dan. Maar na zo'n wandeling naar/aan zee met zijn hond maakte dat die stemmen van zelfkritiek en het gevoel een mislukking te zijn stiller. 

Dus nog voordat ik mijn bed uitging bedacht ik welke positieve besluiten ik tevreden over ben. En dat kwam tamelijk snel op mijn netvlies. Scheiden en mijn besluit om, zonder uitkering of inkomen, te stoppen met werken bij deze werkgever. 

Nou dan!!

En focus op dingen die wel goed zijn en gaan. 

Genoeg voorraad om nog even op te teren. De was is zo klaar en mag je ophangen. Ruikt het allemaal weer fris en schoon. Lekker gedouched met een heerlijke (sinasappelachtige) geur. 

Ondertussen ook boven alle prullenbakken geleegd en direct buiten weggedaan in de restkliko. Is het maar weer gedaan. Plus weer doorgegaan met weggooien oude aantekeningen. 

Kreeg begin van de week aan het einde van de dag een appje van mijn dochter dat oudste kleinkind voor diploma B mag proefzwemmen. Moest ik even mijn hersens kraken of ik erbij kan zijn, bij het afzwemmen dan en zo ja, hoe dan. Maar wat goed van haar dat ze nu al voor B op mag gaan! Denk dat haar zusje binnenkort dan ook wel aan de beurt is om af te zwemmen voor A dan.

En ook al zou ik nu een eigen auto hebben, door mijn zware voet kan ik alleen maar racen en dat is toch minder handig. F1 is pas dit weekend weer.

Moet oppassen dat ik niet in zelfmedelijden verval door mijn geringe mobiliteit. Dat ik nu nergens heen kan (doe ik zelf) minder kan doen wat ik zou willen en zelfs er niet eens sr bij kan zijn bij afzwemmen voor kleindochter. Dat is mijn eigen ego die spreekt. Misschien moet die zijn kop eens houden! Zo belangrijk ben ik niet. Adem in en weer uit. Niet in negativiteit blijven hangen. Dat brengt me niets.

Wel tevreden met mijn ommetje. Had nog maar 2 eieren en geen brood meer, dus superblij dat het me lukte om de deur uit te durven gaan. Morgen gewoon weer doen!











Geen opmerkingen: