Zeur niet!

Zo confuus van de verkiezingsuitslag kennelijk dat ik spontaan mijn contactlens kwijt was geraakt. Me lens geschrokken denk ik! En om daar om 0535 uur in de ochtend met een duf hoofd naar te moeten lopen zoeken is een slecht plan.

Laat maar los. Als ik dat ding weer mag vinden is het fijn en anders nieuwe bestellen. Niet te lang oh-weeeen. Dacht even terug hoe letterlijk als wat kapot ging of kwijt was een HELE grote ramp was thuis. Heel groot. Terwijl het leven zo prettig is als je los kan laten. En ook: vrijwel nooit een lens verloren. In al die 40 jaar dat ik al lenzen draag. 

Dacht nog even dat hij misschien nog in mijn oog zat, maar ook dat moet je dus niet zo heel vroeg gaan onderzoeken. 

Dus naar mijn werk, graag met oortjes in even me afsluiten van de buitenwereld. En gewoon nog een half uurtje naar de foto's van mijn kleinkinderen kijken. Veel gezonder. 

Wel een uitdaging en nogal moe-makend met/zonder lens. 

Maar zeur niet, zeur niet zeur niet!!!

Wonderlijke woensdag

Op mijn vrije werkdag heb ik meestal wel een lijstje van dingen die ik die dag moet regelen, afwerken en uitzoeken.

Nieuwe lamp indraaien in mijn gang. Dan moet ik eerst de trap pakken, want te hoog voor mij, en een schroeverdraaier om de lamp open te draaien en uiteraard een nieuwe lamp. Nieuwe lampen zorg ik voor dat ik daarvan genoeg op voorraad heb. 

Ook weer geregeld. Karweitje van niks eigenlijk, maar groot (Licht!) effect. Geen handige Harry in huis die dat soort dingen regelt. 

Trouwens, ik ken ook Harries die onhandig zijn. Dus het hebben van een piemel betekent niet dat je dus van de klussenbus bent.

In de boom moest ik voer in een hanger doen. Die zit met een schroefdraad vast aan een dopje. Ook handig en hoog en ook daar de trap voor nodig. Alleen sta ik daar niet lekker stabiel. Meteen ook maar een gevulde kokosnoot met vet opgehangen, nu ik er toch stond te wiebelen.

Stemmen. Het was uitzonderlijk druk bij mijn plaatselijke stemlocatie (een kerk). Meestal schuif ik zo naar binnen, maar er stond een rij tot buiten. 

Was klaar en dus opgehangen. En toen zin om even langs mijn nieuwe kleinkind te gaan. Uiteraard eerst gevraagd of het uitkwam. En dat kwam het. 

Spotte nog een perfect kadootje in zijn woonplaats voor iemand,  dus toch maar teruggelopen en aangeschaft. En meteen een fijn gesprekje in die winkel. Waar Brigitte Kaandorp aanstond op de speakers met onderstaand lied. Dus ons gesprek ging over onze moeders.

Het kleinkind lag heerlijk te slapen en pas toen haar vader haar verschoonde werd ze wakker en wilde drinken. Hield haar nog even lekker vast, maar ik heb niets te drinken in de aanbieding, dus hoppa, door naar haar moeder. Wat fijn dat ik dan even hun huidige leven mag meemaken. En dat mijn zoon zo lang verlof heeft en er als vader ook bij kan zijn de eerste weken. 

Hij zette me vlakbij de bushalte af en nog op tijd voor het belangrijkste journaal van vandaag - Het Sinterklaasjournaal - thuis. 

En nu maar hopen dat Jeroen Pauw niet gelijk had. Dat we een rechts land zijn (geworden). Ik ga op tijd naar bed dus lees de uitslag morgen wel, maar de exitpolls voorspellen voor mij weinig goeds. 

Drukke dagen in het verschiet. Eerst maar eens goed slapen. En morgen gezond weer op.

Politiek onbenul

Verbaasde me werkelijk uit de mond van een dertiger op mijn werk te horen dat zij nog nooit had gestemd. "Boeit me niet".

En wat dan al die partijen inhielden eigenlijk. Werkelijk?

Nooit Maatschappijleer op school gehad? Of eens een krant gelezen? Of - doe eens gek - naar een politiek debat geluisterd? Nooit? Een kieswijzer ingevuld?

En alweer dacht ik dat ik dit toch tamelijk bijzonder vind. Iemand in zo'n functie. Zo maatschappelijk wereldvreemd en bewust onbekwaam op dit gebied. Dan snap je toch ook werkelijk niet hoe het kan dat mensen juist vanwege overheidsbeleid in de problemen kunnen komen. Of daar op zijn minst empathie voor kan opbrengen. Of wat men in welke partij met inkomensverschillen gaat doen. 

Mijn broek zakte werkelijk hiervan af. Van wel meer dingen hier, maar nu dan hiervan.

Niet te geleuven. Voor mij dan.

Stemmen he vandaag!

No it's not

Nog steeds snotterig, dus maar niet langs kleindochter. Wel weer lieve foto ontvangen. Ziet er allemaal ontspannen uit bij mijn zoon en mijn schoondochter. 

Vanochtend boodschappen gedaan. Niet teveel; alleen wat nodig is. Zag een mooie flespompoen en ook al de soep die ik daarmee zou gaan maken. Leek me heerlijk herfstvoer. Alleen het snijden al is ontspannend. 

Bij de kassa vroeg ik een man wat ik daar nou mee ging maken en dat vertelde ik hem. Blij dat ze bij die supermarkt nog geen zelfscan hebben. Dan heb je nog eens kans op een praatje. 

Ook wat zaken opgeruimd (lees weggooien) en dus meteen ook door naar de papierbak. Vol! Dan maar naar een andere wijk doorfietsen en daar mijn spullen weggooien. Geeft me altijd een prettig gevoel. Echt weg. Uit mijn huis. Kan ik het stiekem toch niet ergens anders toch bewaren. Weg! 

Moest ook mijn abonnement nog op mijn OV-card zetten dus even verder gefietst naar weer een andere wijk. Daar had de ene supermarkt geen OV apparaat, dus toch weer naar andere supermarkt. Bingo. Beetje kneuzerig dat een aankoop van een busabonnement je dan nog wel zelf moet gaan opladen op je OV-card. Terwijl die van de NS er gewoon opstaat iedere maand.

Ook weer geregeld en zo kom ik ook aan de beweging. Want zware wind tegen ook nog eens. Maar heerlijk dat het even droog was. Zaterdag was ik het liefste onder een deken gekropen, zo donker en nat als het was. 

Niets bijzonders gedaan dus in feite. Nou ja, ik moest van de week even voor mijn dochter in haar huis aanwezig zijn. De verwarmingsmonteur zou komen. Eerst tussen 08.30 en 12.00 en de dag ervoor een appje dat het tussen 07.30 en 08.30 zou worden. Oeps..dan moet ik wel heel vroeg van huis. Kon gelukkig haar auto lenen en zat er dus al rond 07.15 uur. Monteur kwam om 08.28 uur. Verslapen mevrouw. 

Dankzij de auto was ik ook snel weer thuis en kon ik daarna door naar werk. Nee, niet met de auto, zou ik alsnog in de file komen en gelukkig droog dus al een halve dag achter de rug toen ik later die ochtend op mijn werk kwam. 

Dus was blij dat het weekend even wat minder hectisch was, want uiteraard weer drukke werkdag die vrijdag.

Oordoppen en chocola

Bij de trappen naar het perron stonden vrijwilligers om namens Prorail passagiers van de trein een kadootje te geven; oordoppen en chocolade. Vanwege het lawaai, harde geluiden en overlast waardoor we vaak van perron moest switchen. En nog steeds want het duurt nog wel even.

Dat was leuk en attent. Dan stap ik toch met een blije kop de trein in. 

Er staat een paard in de gang

Las dit bericht en zag het ook nog voor me. Paard loslopend in dat vliegtuig. Wel een cargo-vliegtuig, dus geen passagiers om omver te lopen. Maar duur grapje ook nog eens. 

Paard in de gang

En hoorde uiteraard (zo werkt dat bij mij) onderstaande tune:

En doet me ook weer denken aan toen ik een collega had van wie haar vader Paardenslager was. Prachtige dame om te zien. Alleen moest ze niet haar mond opendoen. Zaten we in de bus op weg naar ons werk en zagen schattige paarden in de wei, riep zij a la accent Tineke Schouten uit: Kijk...Paorden! Waat een droppies!

Om dan later op die dag een lekkere paardenworst uit haar broodtrommeltje te halen, want zo heerlijk maakte haar vader die. Moet er nog steeds om gniffelen.

Kikker doorgeslikt

 Altijd eerst de dag beginnen met een kikker doorslikken. Dan zijn de vervelende klussen maar gedaan.

Als eerste de witte was aangezet en de badkamer schoongemaakt. Daarna zag ik dat door de harde wind van gisteren het dekzeil van de tuinset van mijn zoon was gewaaid (lag met stoeptegels verankerd) en dat zeil lag lekker op het gras. Helemaal nat uiteraard, na de vele regen van gisteren. Dus ook dat maar als eerste benedenklusje gedaan, waar uiteraard een guts water over mijn sokken ging. Ook handig van die buitenklompen met gaten erin!

Nou ja, droge sokken pakken en doorrrrrr...

Eerst maar koffie gemaakt. 

Twee online streaming diensten opgezegd. Dat ging uiteindelijk veel gemakkelijker dan ik dacht en voor de F1 ga ik volgend seizoen wel op zoek naar een goedkopere aanbieder. En die tijdelijke aanbieder, daar keek ik te weinig naar om door te zetten, maar was een tijdelijke goedkope aanbieding en dus kon het wel leien. Maar dus wel op tijd opzeggen, anders betaal je toch een maand de volle bak.

Kon ik ook weer afstrepen van mijn lijstje! Heerlijk.

Administratie weer gedaan. Ook even die van mijn moeder nagekeken en voor een pasje bij een regiotaxibedrijf moest ze betalen. Dat bedrag klopte met de factuur dus ook weer geregeld.

Was opgehangen. Ruikt het heerlijk in huis en wel 2 ramen tegen elkaar opengezet (dat kan want droog!) om de luchtvochtigheid in huis gunstig te beïnvloeden. Mijn verwarming niet aan, dat doe ik pas tegen de avond als ik het te kil vind en dan nog steeds zo rond de 18 graden max. 

In de middag naar het avontuurlijke winkelparadijs in mijn dorpje geweest. Had een lijstje met zaken die ik wilde afvinken om naar te kijken en uit te vogelen en gewoon even eruit. Nog steeds verkouden, dus helaas niet even naar de jongste kleindochter. Wel lekker iedereen in het winkelcentrum (in theorie) kunnen aansteken! 

Zou ik wel mijn gehoorapparaten moeten indoen, maar zo heerlijk de relatieve stilte om me heen. Hoor nog steeds alle geluiden (en gillende en schreeuwende kinderen en moeders), maar net even minder hard. En op de fiets ook geen feestje, met al het geruis van de wind in je oren.

Nu nog even wat te eten bedenken en weer klaar voor vandaag. Oh nee, nog even mijn haar wassen, outft voor morgen uitzoeken en klaar hangen en dan ben ik gereed om in de ochtend om 05.35 uur de wekker te horen. Die 5 minuutjes extra die verzon ik gewoon omdat 05.30 erg vroeg voelt. Maar ja, ik heb werk, geen inzage in mijn bankzaken meer te hoeven doen en of ik wel voldoende solliciteer en hoeveel tandenborstels ik in mijn bakje heb staan (tellen kindertandenborstels ook mee trouwens?).

Laat staan mannenondergoed in de wasmand!

Dus tel uw zegeningen.