zondag 10 februari 2013

Liever lui dan moe

Het heeft hier aardig gesneeuwd. Toch stapte mijn dochter met haar trainingsoutfit en tas op de fiets en is naar haar sportschool gefietst. Ik niet. Ik vind dat eng; fietsen als het glad is. Dus vanochtend maar weer eens de Step erbij gepakt en de DVD van Cher gedraaid. Up, up, down down en hotseflots.

Ik weet dat ik eigenlijk op een te laag niveau train. Ik vind het al snel 'wel goed zo' en ik hou al helemaal niet van jezelf helemaal tot aan zwetens toe afbeulen. Nee...laat ik het beter zeggen; je door een ANDER laten afbeulen. Dat er een trainer tegen je zegt: Harder, beter, hoger, sneller..
Zo'n trainer als bij Obese vind ik helemaal niets voor mij. Iemand die zegt dat je maar door moet gaan en als je moet plassen dat je het dan maar in je broek moet doen. Kom op zeg; een dik mens heeft nog steeds waardigheid. En niemand hoeft tegen mij te zeggen wat ik wel en niet mag.

Dat zal wel te maken hebben met mijn eigenwijsheid, mijn luiheid en mijn bloedhekel aan autoriteit en groepsgedrag.

Ik voel me wel een eitje als ik dan mijn superactieve dochter zie; elke dag - als het kan met haar werktijden - naar de sportschool en trainen maar. Ze vertelt dan altijd graag hoeveel calorieen ze nu weer heeft verbrand en ik kan haar alleen maar bewonderen. Ik denk dat ze mij nogal lui vind. En makkelijk. Gisteren zei ze nog maar weer eens dat ik OOK kan sporten; op haar abonnement. Gratis Mam...en dan nog doe ik het niet.
Ja, dat klopt. Ik ben nog nooit in haar sportschool geweest dit jaar en vorig jaar. 
Boosaardig denk ik dan: maar kindlief....ik doe hier alle boodschappen, de was, de afwas, kook ook nog heel vaak voor je, dus het is nogal makkelijk om alleen maar te werken en te trainen. Maar zoals ik al schreef; dat is boosaardig, want ik kan me voorstellen dat een ander denkt: jeeeeee...je hebt DE HELE dag de tijd om naar de sportschool te gaan.

En nog een allergie: ik verdenk heel veel mensen ervan om naar de sportschool te gaan om gezien te worden. Oh...ze sport. En hoor dan van mijn dochter dat ze er na een half uurtje er al weer mee klaar zijn. Maar dan wel gespot in sportkleren en met sporttas.

Oh ja...ik heb ook een hekel aan vergeleken worden met. Dat als de een zulke resultaten heeft, nou dan kan de ander dat DUS ook. Dat is te makkelijk gezegd.

Maar goed: ik weet dat ik wat harder mag en kan. Dus vanochtend maar langer getraind (wel VIJF minuten langer dan gewoonlijk) en ik weet dat ik straks ook nog even door de sneeuw ga lopen; gewoon voor de sneeuwsensatie en voor de frisse lucht. En nog wat push-ups moet doen (van wie dan??) om mijn spieren te ontwikkelen. Gewoon tegen de muur hoor.

Wat een zeiklogje eigenlijk. En wat een gezever allemaal. Kijk liever naar wat er goed gaat. Waar je blij mee mag zijn. En spoel die zuurheid uit je systeem!!

Zal wel met mijn gevoel van opgeslotenheid te maken hebben. Ik ga nergens heen, ik zie niemand en ik kom nergens. Mijn blog wordt wel gelezen, maar er wordt kennelijk maar lauw op gereageerd. Ik voel me onzichtbaar; vrienden die ik heb, hebben het te druk met hun eigen sores (terecht hoor). En ik ben kennelijk niet tevreden genoeg met mijn eigen gezelschap. Ik voel de wind van verandering, maar hij waait niet mijn kant op.

Nou...eerst maar eens een havermoutontbijtje maken een een straffe kop koffie. Weg met dat gezeik!




6 opmerkingen:

  1. Ik heb zo een hekel aan sporten. Bij de sportschool van mr. X gaan ze zumbalessen geven via beeldscherm. Ik kan ook op zijn pas en ik ga wel eens kijken want zumba is zo leuk. De muziek en ritme en inderdaad geen gezeik van een juf die zegt dat je door moet zetten terwijl jij denkt dat je een hartaanval gaat krijgen als je niet stopt.

    Als je vind dat je wereld te klein is moet je hem groter maken. Je bent de enige die dat kan doen. Iedereen is zo met zichzelf bezig die hebben geen tijd om zich met anderen bezig te houden.Ik weet niet of jij bij mij in de buurt woont maar als ik bijvoorbeeld een koffieochtend of een wandeling ga maken met vriendinnen ben je van harte welkom hoor. Gezelligheid verzekerd. dikke knuffel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mag ik hartelijk lachen om het (ozo herkenbaar) innerlijke gezever van jou?
    Als vrouw zonder rijbewijs, zonder maatschappelijk nut en om dezelfde redenen een gruwelijke hekel aan sportscholen (ga vooral nooit op spinning! Ik kreeg er moordneigingen van, zo werd er geschreeuwd door de instructeur):)
    Maar hey, als ik die 5 kilo 'teveel' ooit nog er van af wil krijgen, lukt me dat ook wel zonder sportschool. Maar welke mongool bepaalt dat maatje 34 met grauwe rotkop de norm is? Geen klagen over aandacht en complimenten. Kan me er niet voor in het zweet werken (behalve in een warm bad liggend met een wijntje:))

    Ik vind veel gezelschap de moeite ook niet waard en dat hele bloggen is ook wel frustrerend: 800 gluurders en drie nemen de moeite een paar woorden te typen! Vraag me soms af waar ik mee bezig ben. Maar hey, je bent in goed gezelschap, we weten namelijk allemaal niet van ophouden ondanks gerede twijfel!

    Hahahaha. Ah joh: geniet lekker van je straffe bakkie en lees eens op geenstijl het nieuws, zo lekker tegendraads. Net als jij:)

    Vanavond tegen heug en meug tussen de hossende mensen doorbrengen na een brak nachtje met kotsend kind. Het kan altijd erger:)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ha, prachtig logje weer, ik lees je blog al een tijdje maar heb nog nooit ergens op gereageerd, maar ik begrijp precies wat je bedoeld ( ben ook veel te zwaar en bloedhekel aan sport en bewegen in het algemeen ) ik vind het al knap dat je iedere dag die DVD erbij pakt, moet er niet aan denken ;)

    groeten Lies

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi
    Ik lees je blog voor het eerst en vind hem nu al leuk!
    Herkenbaar hoor, dat gedoe in die sportschool, met die interessante flesjes water om aan te lurken :-)
    Ik wil gaan hardlopen, maar het komt er maar niet van (lees: ik heb er gewoon geen zin in).

    Groetjes Petr@

    BeantwoordenVerwijderen
  5. hallo,

    de lauwe reacties hebben me aan het schrijven gezet.

    Je doet het zo goed, je herkent de feiten, je doet er wat aan, maar je wilt nog meer. Het schouderklopje geven we je allemaal die hier reageren. Wil je een schop onder je kont? Je hebt gewoon een somber dagje (vaak zeggen ze dan dat het je hormonen zijn). Af en toe moet je gewoon toe geven aan zo'n bui en niet denken van ik moet er iets aan gaan doen. Verwen jezelf eens met iets leuks. Ga lekker wandelen in de sneeuw en neem de hond van je oudere buur mee die er nu niet veel uitkomt, waai uit en trakteer jezelf op een cappucino.
    Ik neem mijn petje voor je af.
    groet

    BeantwoordenVerwijderen