Heerlijk

Dat de trein gisteren reed, met maar 3 minuten vertraging. Dat de bussen ook reden, dat ik bij het busstation kon komen, te voet. Dat die oude Timberlands zo fijn zijn met die glibberweer.

Was er netjes op tijd voordat het inloopspreekuur begon. En er waren inlopers. Iemand die zei dat hij woedend was en eigenlijk nu iemand van een zusterbedrijf wilde spreken, dus daarom hierheen was gegaan. 

Hoorde hem aan, begreep zijn frustratie en vertelde eerlijk dat ik weinig meer dan een luisterend (met hoorapparaten op standje hoog) oor voor hem kon zijn. Dat ik zijn klacht door zal geven, maar ik kan het helaas niet voor hem oplossen. Dus wat heb je nou aan mij. Maar na afloop gaf hij, bij navraag, aan dat hij minder boos was. Even een mens gezien en in de ogen kunnen kijken. 

Kijk; daar reis ik nou graag even door de sneeuw heen. 

Een jonge collega had zijn knie bezeerd met de gladheid. Pijnlijk. Ze liep moeizaam. 

Toen ik vroeger dan normaal wegging sneeuwde het alweer in mijn werkstad. Dus weer blubber en gladheid. 

Trein terug ging met 5 minuten vertraging en was een stuk korter dan normaal. Maar ik had een zitplaats, dus niets te klagen. De streekbus ging ook redelijk op tijd. Reed nog iets verder om daar de andere bus te pakken die iets dichter bij mijn huis stopt en waar ik over een fietspad kon lopen. 

En nu lekker thuis. Schoenen uit, jas aan de kapstok, muts te drogen leggen, handschoenen idem. En dan lekker een stamppot maken. Had gisteren al alles in huis gehaald, omdat ik al dacht dat ik daar vandaag niet de tijd noch kracht voor zou hebben. Of ik maak Rode kool. Ook lekker. 

Ontspannen gaan koken, iets lekkers maken en dan straks Vera terugkijken. 

Woest en wild levend!