Nog steeds blij dat ik één werkdag van de week niet vroeg hoef op te staan om met het OV naar de werkplek te reizen. Heerlijk. Vooral nu we nog een beetje moeten wennen aan dat het nog donker is als ik vertrek. Ik schrijf wel we, maar misschien ben ik de enige die daar last van heeft.
Meestal komt bericht van een dreigende ontruiming net voor het weekend en nu voor de verandering eens op maandagochtend.
Was weer een klassiek drukke werkdag. Moest ik ook nog nieuwe medicatie ophalen bij de apotheek en met uitleg, dus niet uit de Febo-snack-o-maat.
Voelde me nogal onzeker lopen, terwijl ik had gehoopt dat veel oefenen mijn spieren en zelfvertrouwen zou aansterken. Maar ook weer gered, dus niet zo miepen. Gisteren was een fijne dag qua bewegen, dus vooral doorgaan.
Door blijven gaan.
Maar nu even rustig eten en vooral ontspannen de avond beginnen. Oh nee, eerst de afwas en dan daarna nog mijn bed opmaken. Maar toevallig brengen juist die klussen me ontspanning. Alles weer schoon en ook straks in een schoon bed mogen slapen.
Dankbaar.
3 opmerkingen:
Gelukkig is het al licht als ik naar mijn werk rij, dat is toch wel fijn.
Een schoon bed ruikt zo lekker
Oh een schoon bed.. heerlijk
Nogmaals de aansporing om een fysiotherapeut op te zoeken voor je been klachten. Je onzekerheid houdt lang aan. Een fysiotherapeut kan je ook helpen specifiek trainen en beoordelen wat de onderliggende oorzaak is en die aanpakken.
Een reactie posten