Pien an de poten

Een collega in het gebouw waar ik werk, zag ik al eerder met haar schoenen in de hand zitten. En een andere paar aan de voeten. Ze vertelde dat ze altijd en dus constant pijn aan haar voeten heeft. Al een paar jaar. En via huisarts, naar dermatoloog naar ziekenhuis en niets helpt. Pedicure heeft ze ook. 

Ze draagt nu geen erg smalle schoenen zo te zien, maar voor mijn bredere voeten wel, - sneakers, maar dit merk is voor mij te smal - maar wellicht in het verleden wel en spelen haar voeten nu op. Ze heeft wel een beroep waar ze de hele dag staat of loopt. Alleen podoloog nog niet geprobeerd, maar ze gaf me ook aan (en dat vond ik heel herkenbaar) dat alles wel duur is, want niet alles wordt vergoed door de ziektekostenverzekering. 

Collega vertelde ook dat ze op allerlei punten, onderop en bovenop van die plakkers heeft om de druk weg te nemen. Druk bovenop had ik alleen bij schoenen met een randje of werkje bij de tenen. Dan hamerde de hamerteen zijn deuntje en kreeg ik daar een wondje. Dus ook daarop letten. Zijn de schoenen ook van binnen glad afgewerkt.

Ooit zat ik bij de huisarts en vertelde hetzelfde - dat dit soort zorg voor mij momenteel te duur is en tsja..alleen een meewarige blik. Nul huisartsen advies. Keek er niet eens naar. Pedicure staat wel op mijn lijstje om een andere te vinden. En ondertussen zelf nog beter voor de onderdanen zorgen. Daar schort het nog wel eens aan. 

Heb me voorgenomen om echt nooit meer schoenen te dragen die pijn doen. Maar wel graag een beetje modieuze en leuke schoenen, want schrikbeeld is mijn (andere) tante die verschrikkelijk lelijke en degelijke lompe schoenen draagt, want er is niets anders zei ze. Jawel hoor, maar die kosten wat meer! En zij heeft echt geld genoeg om die te kunnen aanschaffen.  Zoek daar altijd online naar en kan echt geen 200,-- voor een paar schoenen betalen, maar met de opruiming zijn die vaak voor de helft van de prijs. Dan 'kan' het wel. Want doe lang met goede schoenen, die er bij voorkeur ook nog vrouwelijk en leuk uitzien. Hakje mag ook nog, maar niet heel hoog. Jammer genoeg, want ik vind het wel heel mooi staan, als je er de benen voor hebt. 

Image by Ольга Мезина from Pixabay

Toen ik enorme pijn had, door hielspoor een flink aantal jaren terug, kwam net de Birkenstock weer terug in de mode. Dat was voor mij een verademing. Heerlijke zolen, daar liep ik heel goed op. Thuis dan, want op/naar mijn werk kon ik die niet aan. Had een collega die had uit de US een paar crocs. Die er niet uitzagen als de lelijke crocs die ze hier verkopen. En ook die, zo vertelde hij, liepen heerlijk.

En nu nog steeds Love or Hate: Barbie Birkenstock

En ben blij dat ik dat soort pijnloze schoenen nu ook kan betalen. Ben nu al aan het nadenken over wat te dragen in de winter. Want kocht voor mijn bezoek aan mijn broer een paar jaar terug in de winter in Finland speciaal met wat bredere leest soort hogere schoenen, maar zo blij met pijnstillers. Bleek dat ik zelf stom had gedaan door nog een stuk verpakking bij de tenen te laten zitten, dus ja..nogal krap. Maar die schoen geeft nog steeds pijn. Toch niet breed genoeg de leest. De enige fijne enorm winterweerschoenen zijn de eigenlijk te grote roze stampers, Timberlands,  die mijn dochter in de VS kocht tijdens een bezoek daar. Toen mega-hot, maar nu is haar smaak veranderd en staan ze hier bij mij voor noodweer. 

Dus voel wat collega ervaart. Soms met pijnstillers de dag doorkomen. Veel pijnstillers. En met slippers aan geen enkel probleem, want nergens druk, maar zodra je voeten in een dichte schoen moeten, pijn voelen. En daardoor ook als een bejaarde lopen. Het is een verademing dat ik dat niet meer heb, constante pijn aan tenen en voeten, maar dat komt echt door betere schoenen, zonder drukpunten, bredere leest en goed passende sokjes (die dan niet halverwege je voet zitten op de helft van de dag).

Daarom

 You don’t take "baby steps" for the distance they cover, Cellie, but to put yourself within reach of life’s magic.

Just like you don’t hoist your sails to move the boat, but to put yourself within reach of the wind.

Hoist, baby, hoist, baby, 1, 2, 3, 4 –

  The Universe

Aardige tante

Mijn overleden tante kon je opbellen om wat te vertellen of te vragen hoe het was met haar en dan kon je gewoon de telefoon op het kastje leggen, want ze ratelde aan een stuk door, zonder te luisteren of te bedenken dat jij misschien ook wat had te melden. Ze woonde al jaren ergens bij Rotterdam in de buurt en kreeg ook een beetje dat zangerige Rotterdamse accent. Niet dan, nou dan?

Of ze aardig was? Ze was in ieder geval nooit hatelijk of achterbaks. Hield erg van de gezellige dingen in het leven. Winkelen en ergens op een terrasje zitten. Geen museummens, ook niet van de diepgang, lekker door tijdschriften bladeren, boeken liever niet. En veel tv-kijken (teveel zou mijn moeder zeggen, de hele dag stond dat kastje aan). Een qua uiterlijk totaal andere vrouw dan haar zus. Donkerharig, langer dan mijn moeder en ook voller. Verzorgd en make-up gebruikend. Smartphone dus veel online met kinderen en kleinkind. Mijn moeder heeft dat niet. Wil het niet meer snappen.

Nooit heb ik of een andere nicht of neef bij haar gelogeerd. Ook niet toen ze dichterbij mijn moeder woonde toen ze nog getrouwd was. Daar was haar leven te druk voor en kwam ook niet in haar op. Stuurde haar altijd een kaart voor haar verjaardag en dat waardeerde ze. Of belde haar op. Ook altijd fijn dat je belt, kind. Maar ook dit was altijd eenrichtingsverkeer. Ik kreeg nooit een kaartje terug. 

Jaren terug gescheiden. Wat fijn was, want nu hoefde ik die oom met zijn grijpgrage handen niet meer te zien.  En toen was het financieel een moeilijke tijd voor haar. Ze heeft heel lang op haar kleinkind opgepast. En reisde met het OV van West naar Oost daarvoor. Ze kon niet autorijden en na de scheiding ging ook de optie om met een auto ergens heen te gaan met haar ex de deur uit. Maar ze pastte zich aan en ging met de metro, de trein en de bus heen waar ze moest zijn. 

Toen mijn moeder ook alleen kwam te staan na het overlijden van mijn vader trokken ze meer naar elkaar toe. Gingen met elkaar op vakantie (mijn moeder reed auto, bedacht de vakantie en de uitjes, mijn tante genoot, logeerden bij elkaar. Maar mijn moeder wist altijd goed te vertellen wat haar zuster helemaal fout deed. Ook nog aan de opvoeding van haar reeds lang volwassen kinderen. Aan mij dan. Dus was mijn moeder eigenlijk niet zo aardig, want zelf had ze ook best wel wat steken laten vallen. Maar kritiek geven zit ingebakken. Complimenten geven helaas niet. Dan zou het beter in balans zijn. 

Denk dat mijn tante voor haar dochter en zoon een fijne en lieve moeder was en voor het kleinkind een zorgzame en leuke oma. En dat is alles wat er toe doet. 

Dat kwam onverwacht

Alhoewel Youp zou zeggen: Ongelegen.

Was wat vroeger dan afgesproken voor de 'mededelingen' bij mijn moeder omdat ik haar nog even alleen wilde spreken, maar ze had de voordeur nog niet van het slot en toen de voordeur eindelijk (20 sloten) openging was ze in tranen en viel me om de hals. 

Mijn moeder omhelst me zelden (een echte dan he...8 seconden lang) en ook nog in tranen. Wat was er aan de hand. 

Haar enige zuster is overleden. Hoorde ze net van de dochter van mijn tante. 

Och..

Nooit ziek, geen ziektes en kennelijk een hersen- of hartinfarct en naast haar bed gevonden gisterenavond. Door de politie die de voordeur openbrak op verzoek van haar dochter die het niet vertrouwde dat haar moeder niet reageerde. 

Zij had met mijn steelzus contact opgenomen vanochtend en die zou dan ons informeren. Maar ja, ik sta geblokkeerd in haar telefoon, mijn broertje en zus ook, dus alleen de 'aardigen' hadden al wat gehoord via haar en waren op de hoogte. 

Zelfs dan nog een kutstreek leveren.

Ik gaf in de familie-app aan dat het me nu niet de tijd leek om zaken met mijn moeder te gaan bespreken, maar ja...iedereen druppelde al binnen, tot mijn verbazing ook de schoonzussen en mijn moeder was weliswaar in shock maar zei: ach ja...het leven gaat door. Ze was er wel, maar ze was er niet. 

Nou mam; niks hoeft hoor. 

En dus ging het gesodemieter toch door. 

Je zou er zo een cabaretstukje/serie van kunnen maken. Dr. Oetker (schoonzus) ging mij even van alles uitleggen over MIJN moeder en oh ja ook hoe gras groeit. Waarop ik zei dat ik daarvan gehoord had, want ik heb ook gras in de tuin. Maar zij (Dr. Oetker) herkent ironie en sarcasme niet als het onder haar neus groeit, dus paar'len voor de zwijnen. 

Lang verhaal kort: Rolde pas laat hier thuis de gang in. Op. Vol hoofd. Had geen tijd om zelf verdrietig te zijn om mijn tante. Het echt te voelen. De jongere zus van mijn moeder. En ook al weer over de tachtig. Dat de dood onverwacht kwam op die leeftijd is misschien misplaatst. En toch voelt het zo. 

Tot mijn dochter me belde hierover toen ik nog bij mijn moeder was en ik even brak. Omdat mijn dochter zo lief was en ondersteunend. Gewoon natuurlijk, ongeforceerd en niet omdat het zo hoort. Vooral daar raakte ik ontroerd over. 

En voelde het verdriet van de kinderen van mijn tante. De shock, het vele dingen in korte tijd moeten regelen en af en toe beseffen dat je nooit meer even met elkaar kan praten. 

Moetje

Moet naar mijn moeder want, volgens mijn jongere broer, heeft ze een mededeling voor alle broers en zussen. Een zus is al afgehaakt; geen tijd en eigenlijk geen zin gaf ze aan mij aan. Andere zit in het buitenland, die was er onlangs, maar toen was er niets te mededelen, ondanks mijn herhaalde verzoeken om dat dan wel te doen. Maar vond men, daar kon mijn moeder niet tegen. Te druk voor haar. 

Kom er niet achter wat de dienstmededeling is. Wel ben ik bang dat mijn steelzus wat bekofstoofd heeft en mijn moeder daar braaf in meegaat. Heb geen vertrouwen in mijn familie, het verleden leerde me dat ze bepaald onbetrouwbaar zijn gebleken. Met name met geld van anderen. 

Maar met een broer die alleen met moeder naar de notaris gaat, ons niet inlicht daarover totdat ik de betaling zie en dan alleen aan mij vage uitleg geeft, vind ik het niet zo vreemd. Diezelfde broer zegt ook dat mijn moeder wil dat hij de bankgemachtigde wordt. Vraag ik dit aan mijn moeder dan is het niet waar. Alles moet zo blijven. Dingen zijn al geregeld bij de familienotaris.

Ook wil steelzus weer kunnen pinnen. Vindt zij. Dat lijkt me niet. Nul vertrouwen, maar het hele verhaal van stelen hebben mijn Scandinavische broer en ik verzonnen. Jammer dat de feiten op tafel liggen. En nog meer jammer dat mijn broertje toen niet direct iedereen heeft ingelicht. Ook hij is opgegroeid met bedekken met de mantel der liefde. 

Wat haat ik dat kleed waar we alles onderschuiven. Mijn man mishandelde me - onder het kleed, mijn broer verkracht me - onder het kleed...Frisse zaken daar onder dat kleed. Ongetwijfeld heb ik daar zelf ook zaken onder verstopt. Als we maar als een leuke hartelijke familie naar buiten toe over komen. 

Oh ja, doe je niet meer mee, wat ik heb gedaan door duidelijk partij te kiezen voor mijn zus toen die haar verhaal vertelde, dan lig je uit de Happy Family en ben JIJ raar. Nou...dan ben ik dus maar liever raar al jarenlang. Ga mijn eigen weg en doe niet mee. Dat wordt me enorm aangerekend. 

Dus niets te verliezen en maar volledige openheid eisen. 

Slapen

 Altijd fijn als ik uit mijn werk kom, eten te maken (al de avond ervoor de ingrediënten uit de vriezer halen ervoor indien nodig) en dan een aflevering van de dag ervoor van De Slimste Mens te kijken. Achter mijn laptop, via NPO start. 

Spullen weer klaarzetten voor de werkdag. 

Dan maak ik ook gelijk mijn lunch voor op mijn werk. Nam van de week brood in een zakje mee, maar dat vond ik geen succes. Toch maar weer mijn mega broodtrommel. Dan blijft het herkenbaar als een broodje en geen platbrood. Dat krijg je als je zelf platgedrukt in de bus en/of trein zit.

Daarna altijd de afwas wegwerken (met de hand in een teiltje) en dan alles gedaan wat er perse moet. Dan is het alweer laat. Bedacht in de trein terug al wat ik morgen kan aandoen naar mijn werk, plus de oorbellen erbij. Je moet toch wat in een volle trein. 

Luisterde een podcast over de invloed van slaap op je gezondheid. Te weinig slaap of slapen op een onnatuurlijk ritme voor jezelf. Wakker worden omdat de wekker gaat. Tsja..als die van mij om 05.30 gaat dan voelt dat niet als mijn natuurlijke ritme. Dat merk ik als ik in het weekend geen wekker zet. Of ik word nog steeds rond die tijd wakker en ga dan even naar de wc en slaap of dommel verder of rond 07.00 uur.

Image by Elmer L. Geissler from Pixabay

Zou nu al willen slapen en ga dan ook op tijd naar boven. 

Jullie een natuurlijk ritme?

Narrig

In de bus naar mijn station zag ik al dat mijn trein aangekondigde vertraging had. En relatief veel ook nog eens. Tijd genoeg om voor 1 euro een hele grote beker koffie te halen. Baalde wel, want had al zo'n moeite om mijn bed uit te komen. Was om 4 uur wakker al. Had ik nog ietsje langer kunnen liggen. Ja...geen uren, maar die 10 minuten maken verschil in mijn beleving. 

En dan weer lekker door de regen met mijn Vera regenhoedje op, regenjas aan, zeiknat in de bus. Drip drip drip. 

De trein zat nogal vol, dus wederom maar op een klapstoeltje zitten. In de bus had een gezin een hele rij klapstoeltjes bezet met bergen koffers. En gisteren zag ik een dame die gewoon op 2 stoelen haar koffer had gelegd. Ook in een hele volle trein.

Image by tookapic from Pixabay

He...dame, daar moet ik meer dan 200 euro per maand voor betalen. En vaak niet eens een normale stoel als zitplaats. Of geen zitplaats, hangplek. 

Die megakoffer zit gewoon gratis. Stond ze ook nog enorm iedereen in de weg met die enorme koffer waar misschien haar man wel inzat. En haar pubers waren ook al sloom. Het station waar de meeste mensen met dit soort bagage uitmoeten, werd in meerdere talen omgeroepen en dan nog vragen: Is this the airport??

Waarop ik zei: No, the zoo. 

Niet aardig, maar kijk eens op de bordjes in de trein, op het perron in plaats van de boel te blokkeren met je koffer en daar druk mee te zijn. Ik wacht trouwens altijd tot we er echt zijn met opstaan, want er staat dan regelmatig al een file naast de stoelen. En gaf haar na 10 seconden aan dat I was just kidding.

Is heel populair trouwens om je zinnen te doorspekken met Engels, vooral jongeren. Iets is chill, sick, stoked. Zou grappig zijn als men bijvoorbeeld Zweeds gebruikt. Maar ja, de meeste influencers doen hun dingetje in het Engels. OMG!!

Op mijn to-do lijst (ook goed Nederlands) stond korting bij mijn media-provider regelen. Vooral omdat ik dit al voor mijn moeder had gedaan. Wat mijn steelzus weer teniet deed door een extra pakket erbij te regelen. 

Altijd grappig om weg te lopen (bij wijze van) hun eerste kortings-aanbod. Te weinig. Toch maar naar de concurrent dan. En dan zie ik de medewerker de telefoon in de pauzestand zetten, even een kopje koffie halen en daarna terugkomend met de mededeling dat hij er toch nog extra korting uit heeft kunnen trekken bij zijn leidinggevende. 

Chill!

Ook cute dat tussen de buien door als je buiten bent, het best aangenaam is qua temperatuur. Alleen waai je bijna van je fiets, maar koud is het zeker niet.

Bed opmaken, lekker in een schoon knisperend bed stappen straks. Om met Jeroen Meus te spreken: Zalig he!